Het werkt zo: Een dode eiser is zelden zoveel waard
als een levende, zwaargewonde eiser.
Een langzame, pijnlijke dood in plaats van
een snelle verdrinking of auto-ongeluk,
kan aanzienlijk meer opleveren.
Een dode twintiger is minder waard dan een van middelbare leeftijd,
een dode vrouw minder dan een dode man,
alleenstaanden minder dan getrouwden,
zwarten minder dan witten, en armen minder dan rijken.
Maar het ideale slachtoffer is een witte man met een baan...
40 en op het toppunt van zijn inkomen...
geveld in zijn bloei.
En de minst ideale ?
In de berekeningen voor schadeclaims,
is een kind het allerminste waard.
Hij slaat een miljoen af.
- Een miljoen dollar ! - Ik geloof er niks van.
- Echt. - Dat kan niet !
- Hai, Eddie, hoe gaat 't ? - Goed.
Hou je bek, oké ?
Onze bankier daar weet niet dat Jan een miljoen heeft afgeslagen.
- Ja.
Klootzak.
Hoe is je hoofd ? Omhoog ?
Zit je zo goed ?
Los ?
Alsjeblieft.
12 MILJOEN, LAATSTE BOD
Staan alstublieft.
De zitting is begonnen.
De edelachtbare Constance Mullen zit voor.
Wil je wat water ?
Carney tegen het Algemeen Ziekenhuis Massachusetts...
rolnummer 812725.
Raadslieden, stelt u zich voor.
Randolph Woodside, ziekenhuis Massachusetts.
Greg Monk, Algemeen Ziekenhuis Massachusetts.
Harold Peshniak, ziekenhuis Massachusetts.
Jan Schlichtmann voor Paul Carney.
Kevin Conway voor Dhr. Carney, edelachtbare.
Mr. Schlichtmann, u kunt uw pleidooi beginnen.
2 MILJOEN - ALSJEBLIEFT
Edelachtbare, met uw goed vinden,
de betrokken partijen hebben een schikking getroffen.
Schadeclaimjuristen hebben een slechte naam.
Ze noemen ons zieken-najagers, lijkenpikkers,
gieren die azen op het ongeluk van anderen.
Als dat waar is, waarom lig ik dan wakker over mijn klanten ?
Waarom is hun pijn mijn pijn ?
Ik zou willen dat ik niet zo met hen meevoelde. Da's veel gemakkelijker.
Jan Schlichtmann, advocaat in de privé-schadesector,
en volgens Boston Magazine - heb je dat gezien ?
een van de meest begeerde vrijgezellen in Boston.
Terug naar de telefoon. De beurt is aan Woburn.
Mijn naam is Anne Anderson.
- Hoe gaat het ?
Goed. Met jou ? Zij klinkt leuk.
Waarom belt u me nooit ?
- Als ik je nummer had... - Dat heeft u.
- ja ? - Herkent u me niet ?
- Is het Ricky ? - Nee.
Mijn zoon stierf twee jaar geleden aan leukemie.
- Uw kantoor is met de zaak bezig.
De reden dat ik u hier bel
is dat u mij nooit terugbelt.
- Wat was uw naam ? - Anne.
- Anne... - Anderson.
Ik schrijf 't op. Ik ga 't uitzoeken.
RED MIJ
Komt u eens naar Woburn
om de mensen wiens pijn de uwe is, eens werkelijk te ontmoeten ?
Zo ging 't zeker;
Zij belde jou. Zij huilde. Jij had medelijden. Dus jij huilde.
- Nu is ze boos. - 't Is een goede zaak.
- Nu huilt ze niet meer ! - Niemand wil er aan, maar...
Twaalf gestorven aan leukemie in 15 jaar - acht ervan kinderen.
- Is dat ongewoon ? - Statistisch gezien wel.
Verloor deze vrouw een kind ?
Zij denken dat het iets te maken heeft met het drinkwater.
Ze zeggen dat het vreemd smaakt.
Hoe was ze hiervoor ?
- Wil je er meer over horen ? - Nee !
Ik wil 't wel horen.
Bedankt, Kathy.
In dit overheidsrapport staat dat
het water uit twee bronnen in de stad
vervuild is - of was, voordat ze werden dichtgegooid...
met wat ze noemen... ik kan dit niet uitspreken...
trichloorethylon... ethyleen, dat volgens Milieuzaken
mogelijk kankerverwekkend is.
- Stop. - Er is meer.
Nee, in financieel opzicht is dit geen goeie investering.
'Mogelijk' staat gelijk aan 'onbewezen'.
Om zoiets te bewijzen heb je nieuw medisch onderzoek nodig.
Is dat ons vak - medisch onderzoek ?
En vergeet niet - waarom is deze zaak ongewild ?
Waarom wordt ie afgeschoven en eindigt ie op ons bureau ?
Gordon heeft gelijk.
Ik begrijp de theatrale waarde van dode kinderen. Dat vind ik best.
Maar dat is het enige positieve van deze zaak. En dat is niet genoeg.
Ik zal 'm wegdoen.
Ik... ga er gewoon heen en...
En dan gaat zij huilen, en jij, en zij wordt boos op me...
Ik doe 't wel. Geef maar hier.
Bedankt.
- Alstublieft. - Dank u.
- Rij voorzichtig. - Ja.
Vanaf mijn veranda
zie ik de huizen waar kinderen stierven.
Dit is de familie Kane, Toomey, Zohner,
Robbin en de familie Aufiero.
Ik wil een ding voorop stellen.
Niemand van ons is geïnteresseerd in geld.
We willen weten wat er gebeurd is. En we willen een verontschuldiging.
- Van wie ? - Degene die dit gedaan heeft.
Ik wil dat iemand zegt: "Wij zijn verantwoordelijk.
"We deden het niet met opzet, maar het spijt ons."
Maar wie ?
Dat weten we niet.
Mevr... Anderson, ons kantoor is klein. Drie advocaten.
We kunnen maar een paar zaken aan, we moeten kiezen.
We kunnen het ons niet veroorloven te verliezen. Wij betalen alles.
En we zien ons geld alleen terug als we winnen of schikken.
- Dat weet ik. - U wilt 'n verontschuldiging.
En ik zou u die graag bezorgen. Maar van wie ?
Wie zal zich jegens u verontschuldigen en mij betalen ?
Wij hebben een gedaagde nodig met erg veel geld.
Dit is geen goedkope rechtszaak.
Er is daar een oude leerlooierij.
Een looierij ?
En nog wat kleine fabriekjes.
Ik had u graag geholpen. 't Spijt me.
Misschien kunt u even naar de rivier en de bronnen gaan om te kijken.
Waarom ? Wat bereik ik daarmee ?
Ik hoop dat u iemand vindt. En ik bied mijn excuses aan.
- Dank u vriendelijk. - Rij voorzichtig.
J RILEY LEATHER CO. INC. LEER-FABRIKANTEN
DOCHTERONDERNEMING VAN BEATRICE LEVENSMIDDELEN
Het was 't lot.
Ik was voorbestemd om die bon op dat moment op die plek te krijgen.
Weet je wie Beatrice is ?
Peter Pan pindakaas,
Tropicana sinaasappelsap,
Rosarita Mexicaanse gerechten,
Swiss Miss cacao, Samsonite koffers... de lijst houdt niet op !
- En de andere ? - W.R. Grace.
Chemische bedrijven ruim 20 staten en
in Zuid-Amerika, Europa en Japan.
- Wat is dit ? - De bon.
Nee, die heb ik hier.
- Ik kreeg twee bonnen. - Is 't dat soort stad ?
Precies. Dus niet met je Cadillac erheen.
Kevin, dit is een goudmijn. Je liet 't bijna uit je handen glippen.
Ik liet 't bijna uit m'n handen glippen...
Een rechtszaak is een oorlog... zo simpel ligt dat.
En zo beginnen ze ook - met een oorlogsverklaring...
de aanklacht.
Jij hebt een kantoortje en zij een groot bedrijf,
gedrenkt in historie en welvaart;
Perzische tapijten op de vloer
en diploma's van Harvard aan de muur.
Dan voel je je snel geïntimideerd.
Niet doen - daar zijn ze op uit.
Daar rekenen ze op, zoals alle bullebakken.
Op die manier winnen ze.
Ik sla niet op de vlucht voor bullebakken.
Mr. Facher...
ik moest dit aan u geven van Mr. Doyle.
Wanneer ?
- Wanneer hij 't mij vroeg ? - Ja.
Nu net.
In je lunchpauze ? Wat onredelijk.
Ik lunch bijna nooit, meneer. Te veel te doen.
Ik eet snel iets tussendoor.
Als ik jou was zou ik altijd een uurtje vrij maken,
even weg van de herrie en de waanzin.
Zal ik doen.
Ik zou een plek zoeken waar het rustig en vredig is,
een boterham eten, een krantje lezen.
Misschien naar een wedstrijd luisteren op de radio.
En ik zou iedereen laten weten mij gedurende die tijd niet te storen.
Want dat zou dan mijn uur zijn, mijn eigen privé uur,
dat niemand met enig gevoel voor zelfbehoud
zou durven te verstoren.
Zou ik doen.
't Spijt mij.
REDEN VAN ACTIE: NALATIGHEID
Jezus.
BEWUSTE VEROORZAKING VAN PIJN EN LIJDEN
Jezus !
DOOD DOOR SCHULD
Jezus...
Mr. Facher, Bill Cheeseman... van Foley, Hoag en Elliot.
Wij vertegenwoordigen W.R. Grace.
Hoe maakt u het ?
Ach, gaat wel, gezien de huidige omstandigheden.
Welke omstandigheden ?
Woburn - die belachelijke beschuldigingen.
Van die bloedzuiger van een zieken- jager, Schlichtmann.
Wie ?
Wij zijn medegedaagden in een ernstige rechtszaak, Mr. Facher.
- Wat ? - Wat is dat gebonk ?
Nu is het opgehouden. Ik werd er gek van !
Kunnen wij dit even samen overleggen ?
- Kunnen we wat gaan drinken... - Wat wilt u ?
Dat zal ik u zeggen.
- Kent u Regel 11 ? - Wat ?
Regel 11, een civiele bepaling om
onverantwoordelijke beschuldigingen als deze te voorkomen,
en degenen die ze indienen streng te bestraffen.
Mr. Cheeseman. Cheeseman, ja ?
Wat is een boete ?
Wat doe je als je een boete krijgt ? Betalen en doorgaan.
Als u iemand wilt neerhalen, doe 't dan zo dat ie niet meer opstaat.
Wat wilt u met dit geding ?
Compensatie voor de gezinnen natuurlijk,
en boetes voor de bewuste nalatigheid van deze bedrijven.
Maar is dat waar 't om gaat - om geld ?
- Nee. - Is dat het belangrijkste ?
- Nee. - Het gaat hierom.
En hierom.
Ja.
Ik weet 't, we hebben geen gevoel, geen mededogen,
geven niet om de klant.
Mag ik iets zeggen ?
Wat heeft dat ermee te maken ?
De advocaat die met zijn klant meevoelt,
bewijst zijn klant daarmee zo'n slechte dienst
dat zijn vergunning zou moeten worden ingetrokken.
Het vertroebelt zijn oordeel, en dat is net zo bruikbaar
als een dokter die bang is voor bloed.
Staan alstublieft.
De zitting is geopend.
De edelachtbare Walter J. Skinner zit voor.
Is dit de enige zaak ?
Veel advocaten.
Gaat u zitten.
U ziet er goed uit. De Red Sox staan zeker bovenaan.
Roger Clemens is het antwoord op mijn smeekbeden.
Bent u belanghebbende ?
Mede-gedaagde. Maar het verzoek is van Foley en Hoag.
- En dat is ? - Edelachtbare.
- Mijn naam is Jan Schlichtmann. - Weet ik. Ga zitten.
Deze zaak lijkt me simpel.
- Nee, edelachtbare. - Mag ik 'm horen ?
Het doel van dit verzoek is
om mij af te schilderen als onfatsoenlijk.
- ja ? - Ja. Ze zeggen
dat zij de wet kennen, dat zij echte advocaten zijn en ik niet.
Ze proberen me te vernederen.
U bent toch schadeclaimjurist ? Dat overleeft u wel.
- Ziet u ? Het begint al. - Nee, u begint al.
Zij zijn de gedaagden, niet ik.
Zou ik het verzoek mogen horen
voordat u aan mij uitlegt waar 't over gaat ?
- Natuurlijk. - Dank u.
Nu, is het Mr. CheesemMan ?
Uw verzoek tot afwijzing is gebaseerd op ?
Regel 11, edelachtbare.
Meer in het bijzonder het feit dat Mr. Schlichtmann geen bewijzen heeft
om deze zaak op te funderen...
behalve de kennis dat de W.R. Grace Corporation veel geld heeft.
Onjuist.
Hij heeft geen onderzoek verricht, niets bestudeerd,
behalve dan misschien het jaarverslag.
En zijn aanklacht is zo ondeskundig dat deze nauwelijks waarde heeft.
- Allemaal onjuist. - Kent u regel 11, Mr. Schlichtmann ?
Eerlijk gezegd moest ik 't nazoeken, edelachtbare.
Ik ook, eerlijk gezegd. Weet u waarom, Mr. Cheeseman ?
Omdat deze regel zo oud en ambigu is
dat weinig advocaten hun tijd, of mijn tijd, ermee verdoen.
Een zinloze regel, Mr. Cheeseman. Uw verzoek is afgewezen. Dank u.
Dank u.
- Nog iets ? - Nee, edelachtbare.
Regel een datum voor de zitting.
Mr. Facher, ik wil u bedanken.
Sportief van u om niet mee te doen met die belachelijke aanval.
Graag gedaan.
We moeten aantonen
hoe de giftige oplosmiddelen die de fabrieken hier dumpten
in de stadsbronnen en in bron H hier terechtkwamen,
en naar Oost-Woburn werden gepompt.
Dus moet ik het terrein onderzoeken en in kaart brengen,
controleputten boren,
seismische proeven uitvoeren, enzovoorts.
Dan hebt u het over uzelf en 'n paar assistenten ?
Nee, een team van geologen en ingenieurs.
- Een team ? - Een groot team.
Heel opwindend, eigenlijk...
De vorm van het profiel hier betekent dat er een effect is...
naar mij genoemd, overigens...
Gebruikte u kwastenreinigers en verdunners in de winkel, Mr. Roberts ?
Wat deed u daarmee in de jaren zeventig, begin jaren tachtig ?
- Oud oplosmiddel ? In vaten stoppen. - Vaten van 130 liter ?
Wat deed u ermee als ze vol waren ?
- Geen idee. - Verdwenen ze gewoon ?
- Nooit op gelet. - Dumpte u ze ?
- Nee. - Niets wat daar op lijkt ?
- Ooit iemand het zien doen ? - Nee.
Verdwenen gewoon...
Wat was uw taak bij Grace, Mr. Shalline ?
Afvalverwerking. Er voor zorgen dat we de lucht niet vervuilden.
Dan weet u dat er chemicaliën werden opgeslagen achter de fabriek.
Dat weet ik niet.
Zes vaten met giftig afval
werden gevonden in een put en opgegraven door de stadsinspectie.
- Wist u niet ? - Nee.
Maakte u in 1965 metalen delen schoon met oplosmiddelen ?
Ja.
- Wat voor ? - Zou ik niet weten.
Zag u ooit de naam trichloorethyleen of TCE ?
Weet ik niet.
Maar u deed het toch in vaten als u klaar was ?
Ja.
Heeft u ooit gezien wat er met die vaten gebeurde ?
Ja.
Wat dan ?
- Ze werden gedumpt. - Waar ?
- Achter, in de grond. - Zag u dat ?
Ja.
- Wanneer ? - Koffiepauze.
Dan ging ik met nine-iron golfballen slaan.
Wilt u even pauze ?
- Wilt u pauze ? - Nee.
Heeft u gezien wie dat spul daar dumpte toen u aan het golfen was ?
- Hoe bedoelt u ? - Namen van mensen.
Hij wil 't zeggen.
Doet ie niet. Hij moet er werken.
Maar hij woont tegenover Anne Anderson, die hij steeds moet zien.
- Heeft u kinderen, Mr. Love ? - Jazeker.
- Acht kinderen. - Acht ?
Mijn god ! Een heel gezin.
Wat denkt u van 't water in Woburn ?
Nu ? In orde.
En destijds ? Tien, vijftien jaar geleden ?
Toen had het 'n luchtje. Chloor of zo.
- Dronk u het ? - Jawel.
- En de kinderen ? - Ja.
Was u bezorgd toen u hoorde dat de bronnen vervuild waren ?
Ik maak bezwaar. Daarop hoeft u niet te antwoorden.
- Ja, ik was bezorgd. - Om uw gezin ?
Ja.
Heeft iemand van uw gezin ooit een ongebruikelijke ziekte gehad ?
U hoeft geen van dit soort vragen te beantwoorden.
- Jazeker. - Wat dan ?
Een van mijn zonen heeft toevallen,
mijn oudste dochter heeft twee miskramen gehad
en mijn jongste zoon werd...
Gaan we hier de hele dag zijn familie doorlichten ?
U kunt weg. Wat doet u hier trouwens ?
Dit gaat over Grace, niet over Beatrice.
- Ik heb het recht om hier te zijn. - Ga dan zitten en houd uw mond !
Mr. Love,
weet u dat sommige van uw buren leukemie hebben gehad ?
Ja, dat weet ik.
Ze denken dat dat door het water kwam.
Al, door dat water is niemand ziek geworden.
- Hoe weet u dat ? - Dat weet ik gewoon.
Veel mensen uit mijn buurt zijn dood,
of stervende, Mr. Cheeseman. Dat komt ergens door.
Luister, stel ik neem honderd munten,
en ik gooi ze omhoog,
dan is de ene helft kop en de andere munt, toch ?
Als ik goed kijk zie ik misschien wat koppen in een groepje.
Betekent dat iets ?
Niemand weet wat leukemie veroorzaakt, Al.
Niemand kent de oorzaak van zo'n concentratie.
Ik weet wat er gebeurd is. En wie het heeft gedaan.
Al, dit is heel belangrijk.
Ik wil dat je mij vertelt wie die mensen zijn.
Ik verlink niemand.
Het is belangrijk,
want als daar iets mis is,
moeten we het de overheid laten weten.
We moeten zorgen dat ze het schoonmaken.
Denk erover na en bel me.
Ja ja.
Eet u pindakaas ?
Nee.
Nooit pindakaas gegeten ?
Iedereen zal 't wel eens geprobeerd hebben,
maar ik ben geen liefhebber van pindakaas.
Heeft uw zoon wel eens pindakaas gegeten ?
- Eet u spek ? - Ja.
Ja. Hoe vaak, hoeveel plakjes ?
Heeft u Teflonpannen in uw keuken ?
Kauwt u suikervrije kauwgum ? Tankt u zelf ?
Gebruikt u haarlak ? Gebruikt u kunstmatige zoetjes ?
Rookt u sigaretten ? Drinkt u suiker- arme frisdranken ? Gebruikt u tampons ?
Worden uw kleren wel eens gestoomd ?
Heeft uw zilveren vullingen in uw tanden ?
Toen u naar Woburn verhuisde, wist u dat 't water slecht smaakte ?
Ja, maar op veel plekken smaakt 't niet lekker.
Daar ben ik 't mee eens.
Heeft u wel eens flessenwater overwogen ?
We gebruiken voor de helft of zo water uit flessen.
Zeg... we koken met gewoon water... kraanwater.
En andere dingen, limonade maken.
Maar als we water zo puur dronken, gebruikten we flessen.
Heeft een dokter u ooit verteld dat uw immuunsysteem niet goed werkt ?
Nee. Maar ze zeiden dat onze zoon daardoor stierf.
Van zijn immuunsysteem was...
niets meer over.
- Waarom 'n lijkschouwing ? - Het ging goed met hem.
Hij had pas drie maanden leukemie
en hij zag er goed uit.
Heeft u met de dokter hierover gesproken ?
Dat ging er nogal hard aan toe.
- Hard ? Was u boos ? - Ik schreeuwde tegen hem.
Het leek goed te gaan met uw zoon. Beter zelfs ?
U was optimistisch over zijn toekomst
en opeens werd hij ziek en stierf.
Dat hadden ze voorspeld...
dat iemand met leukemie zomaar opeens kan sterven.
- Toch was u boos en van streek. - Mijn zoon was gestorven.
Ik begrijp het. Ik probeer het alleen te reconstrueren.
Je weet 't als je kind niet in orde is.
Je belt erover op.
Ze vragen; "Heeft hij koorts ?"
Nee. Ze stellen je gerust.
"Geen zorgen, breng hem maandag maar hierheen."
Maandagmorgen stierf hij.
Was hij toen in 't ziekenhuis ?
Nee.
Hij was in de auto, onderweg.
Hij stierf op weg naar 't ziekenhuis ?
Hij stierf op de l-93, vlak bij de afslag Summerville.
Mijn vrouw gilde dat ie niet meer ademde.
Ik ben gestopt en heb geprobeerd hem te reanimeren.
Ik had hem op mijn schoot.
Lauren was...
aan het gillen.
Auto's en vrachtwagens die voorbij schoten.
En toen...
hielp ze me...
't Spijt me.
Geeft niet.
Het is goed.
Deze mensen kunnen nooit getuigen.
Nee.
De eerste zeven controleputten komen hier,
in het poreuze gesteente.
Goed. Zeven ?
Ja. Ik zei zeven in totaal.
Waarschijnlijk worden het er 12...
- Privé-eigendom. - Ja, uw terrein.
Mijn terrein en uw overtreding.
- Hier. - Wat is dat ?
Een gerechtelijk bevel, Mr. Riley, dat me het recht geeft hier te zijn,
en elke millimeter van uw looierij te onderzoeken.
Dat kunt u houden. Da's uw kopie.
Laten we gaan.
Ik ben begonnen met werken toen ik zeven was.
De vloeren vegen voor m'n vader.
Die hij voor zijn vader veegde toen hij zeven jaar was.
- En die mijn zonen... - Ik begrijp 't.
Geeft u antwoord op mijn vraag. Siliconen and trichloorethyleen,
bij elkaar gevoegd,
worden gebruikt om leer waterdicht te maken, niet ?
Ik vroeg u iets, Mr. Riley - nogmaals.
Wilt u uw cliënt zeggen dat hij mijn vraag moet beantwoorden ?
Notuleer dat de getuige
water uitgiet over mijn tafel.
Wat bedoelt u precies met het legen van 'n glas water over m'n tafel ?
Zo worden siliconen gebruikt om leer waterdicht te maken.
Ik geef antwoord op uw vraag.
Het wordt er overheen gegoten, zoals u water over mijn tafel goot.
Ja. Klopt.
Dus wordt er ook gemorst,
net zoals het water van mijn tafel
op mijn tapijt morst.
Dat is wat me interesseert.
De gemorste siliconen en trichloor- ethyleen, meneer,
hoe ruimde u die op ?
- Ik heb nog nooit TCE gebruikt. - TCE ? Zei ik TCE ?
Ik zei niet TCE.
Ik zei trichloorethyleen.
U zei TCE...
de gebruikelijke naam...
voor mensen die het kennen.
Mr. Riley, vind u het erg als ik uw verklaring vergelijk
met uw gegevens - rekeningen, bestellingen, formules ?
Nee. Gaat uw gang. Ze gaan terug tot... drie jaar geleden.
Alles daarvoor hebben we weggegooid.
- Jan, je luistert niet. - Wel, je bent er drie keer geweest.
Ik begrijp dat je het onacceptabel vindt.
Maar je weet niet hoe 't is. Riley is Woburn.
Zijn werknemers zijn zijn trouwe onderdanen. Ze zeggen niets.
Praat met ex-werknemers.
- Ontevreden werknemers, die praten. - Wil je dat ik weer terug ga ?
Dit is dé zaak tegen Beatrice. Hij liegt. Betrap 'm.
- Heb je de medische gegevens ? - Ik kan niet...
Zorg ervoor.
Dit bedrag, honderd dollar per uur voor Cohen,
dat lijkt me redelijk, gezien zijn status.
Dat is voor overnachten in het hotel.
Zijn voordelige slaaptarief.
- Je dokters hebben negen ton gekost. - Ze zijn 't waard.
- De geologen boven de vijf ton. - Ze zijn 't waard.
Waar het om gaat is dat iedereen hier aan deze zaak werkt.
Er komt niks binnen, er gaat alleen maar geld uit.
Wil je er nu mee ophouden, Gordon ?
Wil je er nu uitstappen en negen ton... om hoeveel gaat het ?
14 miljoen.
Wat moet ik zeggen ? Ik moet dingen bewijzen
en dat kan niet zonder geld.
We moeten naar oom Pete.
- Hoe zit 't met de lening... - Uitgegeven.
- Hoeveel ? - Alles.
En de Carney-schikking ? Hoeveel...
- Uitgegeven. - Aan ?
Aan Woburn, alles wordt nu aan Woburn uitgegeven.
Aan Woburn.
Hoeveel heb je nodig ? Twee ton, drie ton ?
Zeshonderdduizend.
- Zeshonderdduizend ? - Ja.
Pete, wanneer heb je ooit aan mij verloren ?
Nooit. Ik ben de beste investering van jouw bank.
Hoe verplaatsen vampieren zich met Halloween ?
- Geen idee. - Bloedvaten.
Laten we gaan.
- Dag, pap. - Tot straks. Dag.
Ik hou van je.
Ik was al lang van plan langs te komen.
Ik was bang dat u niet met mij wou praten,
vanwege waar ik werk en zo.
Ik ben ongerust over wat er hier gebeurd is...
Ik ben kwaad over hoe 't bedrijf het aanpakt.
't Spijt me heel erg van je zoon.
Dank je.
Hij zei dat hij daar nooit iets dumpte,
niets van dien aard, zag nooit iemand die 't deed.
Tommy Barbas heeft gelogen. En Paul Shalline.
Tommy, Paul en Joey, wij zijn altijd achter...
- Joey ? - Joey Miola, machineonderhoud.
Men zegt dat er nog 50 vaten zijn begraven,
die de inspecteurs nooit hebben gevonden.
- 50 ? - Of nog meer. Hier.
Oké. Is er daar nog iemand die met me wil praten ?
Ik denk van niet.
Bobby Pasqueriella.
Bobby ?
Mogelijk. Maar hij werkt daar nu niet meer.
kan je 'm bellen ?
Ja, ik dumpte daar spul.
De hele tijd. Ik gooide het daar zelf neer.
Eddie Arsine zei; "Gooi 't maar in de geul."
Daar in de geul, weet u ?
Daar heb ik 't gedumpt. Daar in de geul.
Ik maakte er drijfriemen en versnellingsbakken mee schoon.
Hij zei: "Gooi 't maar in de geul, net als Joey."
- En Tom Barbas ? - Tommy ? Nee, Tommy niet, nee.
- Nooit ? - Nee.
Hij dumpte zijn spul in een greppel.
Goedemorgen, Mr. Barbas, ik begrijp dat u heeft nagedacht
sinds uw eerste getuigenis.
Hij zei dat u zei het in de put te gieten.
Is dat wat u zich nu herinnert ?
Hij zei: "Graaf een greppel... 10 meter lang...
... laad de vaten op de truck,
rij ze erheen en smijt ze in het zwembad."
Zo noemden we het - het zwembad.
Goed.
Goed gedaan, Mr. Cheeseman.
De kans op winst voor de eisende partij
is 1 tegen 2.
Denk je eens in.
Je kans om Russische roulette te overleven is groter.
12 keer zo groot.
Dus waarom doet men het ?
Niemand doet 't. Iedereen schikt.
Van de 780000 rechtszaken per jaar
komen er 12000, anderhalf procent, tot een uitspraak.
Het doel van een proces is de schikking,
de tegenpartij te dwingen tot een schikking.
Dat doe je door meer geld uit te geven dan nodig,
om hen te dwingen meer geld uit te geven dan nodig.
En wie het eerste tot bezinning komt...
verliest.
Rechtszaken corrumperen het hele proces.
En alleen idioten die iets te bewijzen hebben raken erin verstrikt.
Als ik zeg 'bewijzen' doel ik niet op de zaak.
Maar op henzelf.
Hé, ouwe, uit de weg !
- Hoe staan de zaken ? - Goed.
Echt ? Ik was bang dat al deze specialisten een kantoortje
als het jouwe in de problemen zou brengen.
Bedankt voor je bezorgdheid.
We kunnen dit makkelijk aan.
Zeker ? Als je een misrekening maakt
wordt 't centen zoeken onder de autostoel.
- Maak je niet ongerust, Jerry. - Da's een opluchting.
Weet je ? Je hebt mij helemaal niet nodig. Je hebt Grace al.
Ik doe je alleen maar pijn. Ruim me op.
Laat me weten hoe het ervoor staat en ik schrijf de cheque uit. Goed ?
Mijn onkosten ? Bied je me aan mijn onkosten te dekken ?
Je onkosten en je eergevoel.
Die families te laten getuigen,
ze hun verhaal te laten doen,
en de juryleden die naar hun zakdoeken grijpen;
Denk je echt dat ik dat laat gebeuren ?
Ik zie niet hoe je dat kunt voorkomen.
Natuurlijk niet.
- Ja ? - Jan, moet je horen.
Cheeseman wil praten. Hij wil een bedrag. Hij wil niet verder.
Ik zie je terug op het kantoor.
Jan, we zijn er. We hebben ze.
Geweldig.
mijn kind. God, nee !
God !
Hij zou komen.
Zijn de Red Sox in de stad ?
Sorry dat ik zo laat ben. Ik werd opgehouden, ja.
Ik heb net een stoel ontvangen, op Harvard.
Je meent het. Wat voor stoel ?
Zwart met leuningen en met mijn naam op een koperen plaatje.
Van mijn studenten.
Jerry, ooit over gedacht een nieuwe tas te kopen ?
Je verwisselt niet je sokken midden in de wereldkampioenschappen.
Zit ik op de goeie plaats ?
We hadden eigenlijk hier een stoel voor je, maar daar is ook goed.
Mooie pen.
- Met de complimenten van het hotel. - Echt ?
Dit is een kwaliteitspen, ja.
- Goed. - Goed, Bill... ?
Hoeveel winst maakte Grace vorig jaar ?
Geen idee. Maar ik heb een gevoel dat jij 't weet.
198 miljoen dollar. En Beatrice, Jerry ?
- Wat ? - 436 miljoen.
Dat is samen 634 miljoen. In een jaar. Netto.
Goed, dat is de winst...
Nu, wat zouden ze moeten betalen om de gezinnen te compenseren,
en hun toekomst veilig te stellen ?
Vergeet jezelf niet - je eigen compensatie.
En om ervoor te zorgen dat dit nooit weer gebeurt.
25 miljoen contant.
En nog eens 25 miljoen om een onderzoeksinstelling op te zetten
om het verband tussen chemisch afval en ziektes te onderzoeken.
En 15 miljoen per familie per jaar over 30 jaar.
320 miljoen.
Mag ik iets vragen ?
Natuurlijk heeft iedereen vragen. Wat is jouw vraag, Jerry ?
Mag ik deze houden ?
Bedankt.
Excuseert u mij.
- Jan ? - Ja, Gordon ?
Wat is dit ?
- Ze willen doorgaan. - Ze willen niet...
Jij zei dat dit geen rechtszaak zou worden. Nu heb je dat ervan gemaakt.
Zonder ons te raadplegen, ook nog.
Ze kijken op ons neer.
Ze zien ons als afpersers.
Ze denken dat we te koop zijn.
Ja, en ?
We kunnen geen lang proces aan.
Vind dan meer geld.
- Wat stel je voor ? - Ben ik de financieel adviseur ?
Nee.
Dit is het plan. Begin met wetenschappelijke feiten.
Dan de medische experts met hun feiten.
Dan de ouders, dan jouw verklaring.
Je aanwezigheid is belangrijk.
Zo leren de juryleden je kennen.
Als je er alleen af en toe bent, vragen ze zich af waarom.
Ik zal er zijn, elke dag, linksachter.
Waar je je het prettigst voelt.
Dat was ons plan.
Dat was de afspraak voor als we elkaar kwijt raakten.
ik begrijp 't.
Tegen het einde, voordat hij stierf,
zei hij: "Ik zie je linksachter in de hemel."
Gaat u staan. De zitting is begonnen.
De edelachtbare Walter J. Skinner zit voor.
Civiele zaak 841672.
Anderson c.s. tegen W.R. Grace en Beatrice Levensmiddelen.
Dames en heren...
ten noorden van Boston ligt het plaatsje Woburn.
Woburn is zoals veel stadjes.
Met huizen, kerken, scholen en een industrie.
Maar Woburn heeft nog wat anders.
Het heeft een bovengemiddeld percentage aan ziekte en sterfte.
Kleine hoeveelheden oplosmiddel kwamen op de grond terecht.
Waarom ? Om te verdampen.
Verdampten ze ? Ja.
Deze stoffen kwamen nooit bij bronnen G en H - wij zullen dat aantonen.
En ze hebben niemand ziek gemaakt. Ook dat zullen we aantonen.
Bij strafrecht gaat het om misdaad en straf.
De essentie van civiel recht en schadeclaims...
hoewel niemand dat toegeeft,
de schadeclaimjurist al helemaal niet...
is geld.
Geld voor lijden. Geld voor dood.
Alsof dat het leed kan verzachten.
Alsof dat de dode kinderen weer tot leven zou kunnen wekken.
Zodra we een creditcard aanvragen, krijgen we er meer aangeboden.
Hier, een uit Noord-Dakota. Vul 'm in. Vul ze allemaal in.
Dit is Amerika's laatste piramidespel.
Het gebied van Oost-Woburn werd 12000 jaar geleden gevormd,
aan 't eind van de laatste ijstijd.
Een enorme gletsjer, 1500 m dik, bedekte
wat we nu New England noemen.
Zeg 'The American Lawyer' op. Zeg alle vakbladen op.
Zeg de schoonmaakploeg dat we ze niet meer nodig hebben.
We legen onze eigen asbakken.
Om te begrijpen wat er in het grondwatersysteem gebeurt,
moeten we eerst naar de grond zelf kijken. Dit zijn bodemmonsters...
... de vallei van de Aberjona-rivier...
Ik kan u niet het hele bedrag sturen nu...
Misschien dat we iets kunnen regelen.
Hoeveel ik u nu kan sturen ?
Niets.
De zaak van de eiser moet vaart houden.
Hoe minder bezwaren, hoe beter de zaak loopt.
Dus zodra het kan, moet je bezwaar maken.
Gister 18 keer, vandaag 20 keer.
Het zijn niet eens zijn getuigen.
Ik moet bezwaar maken tegen onjuist gestelde vragen.
Als vakman...
Hij probeert expres het ritme van mijn zaak te verstoren.
Hier. Die moeten je geluk brengen.
- Wacht. 171717. - Wat gewonnen ?
Nee ! Hé !
Relevantie - bezwaar. Van horenzeggen - bezwaar.
De beste bewijzen - bezwaar. Authenticiteit...
Bezwaar.
Als je in slaap valt, is het eerste wat je zegt als je weer wakker wordt
'bezwaar'.
Zweert u de hele waarheid te vertellen, zo God u helpt ?
Ja.
Morgen, Mr. Riley. Een glaasje water ?
Nee, dank u.
Weet u 't zeker ?
Het grootste risico voor een jurist is trots.
Trots...
Door trots zijn meer zaken verloren dan door slecht bewijsmateriaal,
idiote getuigen en doodstrafrechters tezamen.
In de rechtszaal is geen plaats voor trots.
Mr. Riley, bent u de eigenaar van wat hier 'de hectare' wordt genoemd ?
Nee, dat is nu eigendom van een non-profitorganisatie,
Wildwood Natuurbeheer.
ja. Hier staat 't. Wildwood Natuurbeheer.
- Is dat een milieugroep ? - Ja, meneer.
Ik heb het land afgestaan als reservaat voor noodlijdend wild.
Alleen het noodlijdend wild heeft er nog niet van gehoord, Mr. Riley.
Ik ben er een paar keer geweest en er was geen teken van leven.
Ik laat 'm steeds nee zeggen. Een keer ja en ik heb 'm.
Zo stom is ie niet.
Hou 'm lang genoeg bezig en uiteindelijk pakt ie jou.
Zo stom ben ik niet.
Mr. Riley, specialisten hebben verklaard
dat uw land, uw hectare,
het meest intens vervuilde gebied is in New England.
Enig idee hoe dat komt ?
- Nee, meneer. - Vindt u het zorgelijk dat te horen ?
- Zeer zeker. - Echt ? Waarom ?
En ten slotte nog,
tenzij je het antwoord weet,
vraag je een getuige nooit 'waarom'.
Nooit.
Mijn fabriek is het oudste bedrijf in Woburn.
Terwijl de andere looiers vertrokken, bleef ik.
Ook al was dat een zware financiële last.
- Da's... - Woburn is mijn thuis...
Dat is niet de vraag.
Hij probeert die te beantwoorden, Mr. Schlichtmann. Laat hem.
Dat land is drie generaties lang in mijn familie geweest.
Het is heilige grond voor mij.
Dus als u mij vraagt of ik het zorgelijk zou vinden
als iemand het ontheiligde...
het land dat deel is van de stad waar ik van hou...
dan luidt mijn antwoord op uw vraag, Mr. Schlichtmann...
"Ja."
Geen verdere vragen, edelachtbare.
Het trieste is dat zij voorbij gaan aan de zegening van het geven.
Als iemand een cheque uitschreef voor het bedrag van mijn kerk,
zou dat geen effect hebben op mijn geven.
Niemand berooft mij van de zegening van het geven !
Weet u waarom mensen niets krijgen ? Omdat ze niets geven !
Beroof uzelf niet van de zegening van het geven !
Je raadt nooit wat ik gister heb gedaan. Dit zul je leuk vinden.
Ik gaf 200 aan een tv-dominee. Serieus.
Hij zei: "Geef en u zult ontvangen."
Ik weet 't. Ik weet wat je denkt.
Je denkt, Gordon is aan het doordraaien.
Hij koopt waarschijnlijk loterijkaartjes.
Oké. Een paar. Ik geef 't toe.
Maar de hoofdprijs is 45 miljoen.
En da's in deze week. Je zou de rijen moeten zien.
- Is dat een pistool ? - Wat ?
Dit ? Nee, dit is voor jou.
Mijn Krugerrands. Ik heb ze al heel lang.
Ik geef ze aan jou.
En dit is de eigendomsakte van m'n huis.
En deze zijn van de huizen van Conway, Crowley en Jan.
Zie je, ik kom met giften.
We hebben 't geld echt nodig.
Je weet wanneer je kind niet in orde is.
"Heeft ie koorts ?" "Nee." "Dan is 't goed", zeggen ze.
"Breng 'm maandag hierheen." Maandagmorgen stierf hij.
Begin met Jimmy Anderson...
eindeloos vaak naar 't ziekenhuis, vergeefse chemotherapie.
Dan de anderen, en tenslotte Jared Aufiero, stervend op de snelweg.
Kan iemand even opnemen ?
Waar is iedereen ?
Merk je dat nu pas ? Gordon heeft iedereen ontslagen.
Gordon, in plaats van daar krantjes te zitten lezen,
waarom vraag je oom Pete niet om personeel ?
Goed idee. Waarom dacht ik daar niet aan ?
Er was 'n Cheeseman op de Mayflower.
- Deze kant op, meneer. - Dank u.
Jan, ga zitten.
Iets te drinken ? Koffie ? Sodawater ?
Hebben jullie buiten mij om gepraat ?
Nee, we hebben buiten je om koffie gedronken.
Niet zo paranoïde. Ze waren vroeg.
- Goed. Hoe staan de zaken ? - Jerry ?
Ik was gisteravond bij een honkbalwedstrijd.
Het was de zevende inning en ik stond daar,
en opeens dacht ik,
tot je bewezen hebt dat er... Welk woord moeten we gebruiken ?
- Chemicaliën ? - Gif.
Als je wilt, gebruik ik dat.
Totdat je hebt bewezen dat er gif in de bronnen kwam, heb je geen zaak.
En zolang is er geen reden om deze gezinnen, die al
zoveel te lijden hebben gehad,
alles nog eens te laten herbeleven
door ze in de getuigenbank te zetten.
- Edelachtbare, u... - Interessant.
- Wat ? - Ik ben het daarmee eens.
Edelachtbare, de...
Als de juryleden het geologische bewijsmateriaal aanvaarden,
dan kan je je gezinnen binnenhalen.
Edelachtbare, de jury verwacht een menselijk drama.
Ze hebben drie maanden lang geologieles gehad.
We moesten wel. Dat is nu klaar... eindelijk.
Nu moeten we zien waar we zijn voordat we
deze gezinnen aan meer trauma's blootstellen dan nodig.
Dat zou alleen maar wreed zijn.
- Zij willen getuigen. - De beslissing is genomen.
- Dit bedenkt de verdediging. - Dit bedenk ik.
Vanaf het begin heeft hij gedreigd...
Dit bedenk IK !
Nu...
mijn plan is om de juryleden enkele simpele vragen te stellen.
Het antwoord op deze drie vragen
bepaalt of deze rechtszaak doorgang zal vinden.
Ik begrijp deze vragen niet.
Wat begrijp je niet ? Ze zijn simpel.
Hebben de eisers met zo veel bewijsmateriaal aangetoond
dat chemicaliën met TCE op het land van Grace en Beatrice werden gedumpt
na respectievelijk 1 oktober 1964 en 27 augustus 1968,
en droegen deze chemicaliën bij aan de vervuiling van het bronwater ?
Wat zijn deze data ? Waar komen ze vandaan ? Uit een hoed ?
Vraag twee.
Wat is, na beschouwing van het bewijsmateriaal,
het vroegste moment waarop deze chemicaliën
aanzienlijk bijdroegen aan de vervuiling van de bronnen ?
Hoe kunnen ze dat vaststellen ?
De wetenschap kan dat niet eens zeggen
met de precisie die u van de juryleden vraagt.
En ten slotte, drie.
Wanneer, na studie van het bewijsmateriaal,
was er voor het eerst - weer; maand en jaar...
sprake van dat de bijdrage in vraag twee
te wijten was, indien het geval, aan
- de nalatigheid van de gedaagden ? - Wat betekent dat ?
Net Engels vertaald in 't Japans en weer terug.
Ik heb genoeg gehoord.
Edelachtbare, niemand kan dit beantwoorden.
U stelt onbeantwoordbare vragen.
Ik heb genoeg gehoord.
U vraagt dat een fictie voor waar wordt verklaard.
Genoeg !
Ik herinner u er nog eens aan niets met derden te bespreken.
en laat ik u nu...
Maak je niet druk, alles is onder controle.
... laat ik u nu over aan uw beraadslaging. Dank u.
Ik heb dit nog nooit gedaan.
In 45 jaar als jurist,
heb ik nog nooit in de gang op de jury gewacht.
- Ik doe 't altijd. - Ik zie 't.
Je bent er goed in.
Je lijkt zo vredig terwijl je het doet.
Wat denk je, is het goed of slecht dat het zo lang duurt ?
- Voor wie ? - Voor mij, natuurlijk.
Je kunt er niks van zeggen. 't Kan van alles betekenen.
Bijvoorbeeld dat jurylid zijn leuker is dan voor 't postkantoor werken.
- Voor jullie tweeën is het slecht. - Denk je ?
Ik zie 't zo.
Schuldig.
Niet schuldig. Dat zullen ze zeggen.
Niks te maken met data en grondwatermetingen
en al die zooi, die toch niemand begrijpt.
Het komt aan op mensen, zoals altijd.
Je hebt iemand gevonden die hem het spul heeft zien dumpen.
Je hebt niemand gevonden die mij heeft gezien.
- Wat denk je ? - Ze zullen de waarheid zien.
De waarheid ?
We hebben het over een rechtszaak.
Je bent ervaren genoeg om te weten dat je
in rechtszalen niet naar de waarheid moet gaan zoeken.
Je hebt geluk als je iets vindt dat er op lijkt.
Je bent het oneens. Zo. Sinds wanneer ?
Acht kinderen zijn gestorven, Jerry.
Jan, je jas staat je beter dan die sentimentaliteit.
Heb je zo al dat geld verdiend ?
Zodra je de aanklacht indiende, ging het niet meer over dode kinderen.
Zodra het justitiële apparaat in werking trad. ja.
Ik weet dat je van gokken houdt.
Gokken met hoge inzet, dat is je vak.
Waarom test je niet je hervonden geloof in de rechtsspraak
met een gok met hoge inzet ?
Als dat een schikkingsvoorstel is, Jerry, dan is 't niet genoeg.
- Ik hoor iets anders. - Van wie ?
De fiscus heeft al rechten op een deel van een eventuele schikking,
om 25 miljoen achterstallige belasting te vangen.
Maar goed...
Als ik hier nou eens 6 nullen aan toevoeg.
Dat is dan - 20 miljoen.
Dat brengt toch weer perspectief in de zaak.
Wat betreft waarheid, recht en dode kinderen.
Als je over een schikking wil praten,
roep dan de partijen bijeen voor een gesprek.
De partijen zijn er toch ?
Ik ben Mr. Beatrice.
Ik hoef niemand te bellen. Jij ?
Dit is tussen jou en mij.
Wij zijn als koningen. Wij zijn koningen.
Gezeten in onze kastelen beslissen we
over andermans lot.
En we tellen het geld. In onze schatkamer !
Ik zal je wat zeggen. Ik laat dit hier,
ik ga terug naar mijn troon in de hal
en ik wacht op je beslissing.
Als je echt de waarheid wil, Jan,
zoek dan waar je 'm kan vinden - op de bodem van een bodemloze put.
Mr. Foreman, leden van de jury, bent u tot een uitspraak gekomen ?
Ja, edelachtbare.
Met betrekking tot W.R. Grace antwoorden we...
'ja' op vraag een over trichloorethyleen-vervuiling,
zodat Grace gedaagd is
voor de tweede fase van dit proces.
Met betrekking tot Beatrice heeft de jury 'nee' geantwoord...
op vraag een, met alle punten rondom vervuiling,
waardoor twee en drie niet meer van toepassing zijn, en de zaak
tegen Beatrice hiermee besloten is.
- Mr. Facher, u kunt gaan. - Dank u, edelachtbare.
We houden nu even pauze voor lunch.
Ik herinner u er nogmaals aan niet met derden...
over deze zaak...
Teleurgesteld ? Welnee. Dit is 'n overwinning.
Dit laat bedrijven weten dat ze dit niet ongestraft kunnen doen.
- En nu ? - Op dit moment ?
Ik denk dat we dit moeten vieren. Wat vind je ? Toch ?
U gaat doorprocederen tegen Grace, hoe lang 't ook duurt ?
We moeten onmiddellijk van deze zaak af.
Dat is de enige strategie.
Het goede nieuws: Grace wil praten.
Ze willen dat we de onderdirecteur, Al Eustis, in New York ontmoeten.
Dus moeten we weten wat onze pijngrens is.
8 miljoen. Met 8 miljoen zijn we net uit de schulden.
Gordon kent de bedragen.
Jan, we geven uit wat we niet hebben.
We drijven op krediet, zonder net.
Ik hoef geen net. Neem 'n hypotheek op m'n huis.
Dat heb ik al gedaan. En op het huis van Kevin, Bill en mij.
Onze pensioenen zijn te gelde gemaakt, onze levensverzekeringen...
Laat ik het zo zeggen,
als we niet kunnen doen alsof, geven ze ons geen 8 miljoen.
Dan geven ze ons nog geen 8 cent. Dat weet je.
Dat weten jullie allemaal.
Dit is onze mooiste suite.
Woonkamer, eetkamer, twee slaapkamers, studeerkamer, uitzicht.
2400 dollar per nacht.
Als oppepper.
- Op uw creditcard ? - Waarom niet ?
Boerenleenbank van Iowa.
- Jan Schlichtmann. - Al Eustis.
Sorry dat ik laat ben. Verdwaald.
- Verdwaald ? - Ja.
Hoe krijg je dat voor elkaar ?
Ik ben hier nog nooit geweest...
Wat voor Harvard-student ben jij ?
Het Cornell-soort.
Cornell ? Ik dacht dat je van Harvard was ?
Ik weet zeker dat iemand Harvard zei ! Cornell !
Ja.
Nou, Cornell is... een verdomd goeie school.
Verdomd goed.
Zeg 's op, wat wil je ?
Nou, ik zou het met u kunnen doornemen,
of u kunt het meenemen en bestuderen.
Het is nogal gecompliceerd...
Ongeschreven wet van de Harvard Club...
hier worden geen zaken gedaan.
Ik bedoelde, wat wil je drinken ?
Ik wilde hem wurgen met z'n stropdas. In plaats daarvan
zat ik daar twee uur lang
te luisteren naar gepraat over de verkoop van zijn jacht.
Soms heb ik liever de 12 meter- schuiten, weet je,
daar kan ik alleen op varen,
Helemaal op mezelf daar. Schitterend.
En er is nie... Niemand kan je bellen, je oppiepen,
je faxen.
Geen rechtszaken.
Weet je wat ik bedoel ? Zeil je zelf ?
- Nee. - Je zeilt niet ?
- Dan naar z'n kantoor. - Laten we gaan zitten.
Kom op. Da's veel comfortabeler. Ga zitten.
Hij komt achter z'n bureau vandaan, gaat zitten.
Ga zitten.
Hij legt z'n voeten op zo'n antiek Frans tafeltje
en zegt me hetzelfde te doen.
Leg je voeten neer. Kom op.
- Nee, dank u. - Nee, echt.
- Toe maar. - Echt, 't is goed zo.
Niets breekt. Leg ze er maar op.
Bizar - al dat gedoe over mijn voeten op de tafel.
Toe maar. Probeer het. Leg je voeten erop.
Goed zo. Nu, ik kan je betalen wat je maar wilt.
Het gaat niet om het geld.
Een hoge schikking bestempelt ons als schuldig.
En elk lullig advocaatje in Boston denkt dan:
op naar Woburn !
Het haaieneffect. Dat kan ik me niet veroorloven.
Noem een bedrag.
Ik ga niet met mezelf onderhandelen,
nummertjes rondstrooien waar je nee tegen zegt.
- Noem maar iets. - 8 miljoen.
Zei hij 8 miljoen ?
8 miljoen.
Daarmee kan ik niet naar die gezinnen.
Wacht ! Wat ? Wie ? Welke gezinnen ?
Ik kan niet met lege handen naar ze toe.
Waar heb je 't over ?
Sinds wanneer is dat met lege handen ? 8 miljoen is een boel geld.
Ik ben ze meer schuldig.
Wat ben je ze schuldig ?
Ben je ze je carrière schuldig ?
Je hebt het over onze carrières !
- Ben je ze dat schuldig ? - En ONZE gezinnen !
Daar hebben we het hier over.
Onze gezinnen...
Doe 't niet.
Zet niet alles in op deze zaak.
Dat is ie niet waard, Jan.
Niemand belt meer ? Zelfs de schuldeisers niet.
Doen de telefoons het nog wel ?
Schlichtmann, Conway en Crowley.
Een moment, alstublieft.
Een zekere Grendan.
Schuldeiser.
- Ben je er ? - Wat denk je ?
Hij zit in een vergadering.
Alsjeblieft, Gordon, houd je kop.
Wat ?
Ik word moe van jouw gezeur over geld.
Dit gaat niet meer over geld.
nee ? Waar dan wel over ?
Waarover, Jan ?
- Kom op, laten we... - Nee, ik wil 't weten.
Ik wil weten waar ik mijn huis voor opgaf, mijn krediet - mijn leven !
Zou je 10 miljoen aannemen ?
- Ja. - Maar niet acht ?
Nee.
Dus voor 10 miljoen is 't een mythisch gevecht,
maar voor 8 gewoon een rechtszaak !
Als ze 8 willen betalen, dan is dat niet genoeg.
- Logisch ! - Ja, heel logisch.
Dus je accepteert alleen wat ze niet willen geven ?
Hoor je wat je zegt ?
Ik word er ziek van naar je te luisteren. Ik heb genoeg verloren.
Zonder mij had je niets. Wat je hebt heb ik voor je verdiend !
Ik heb niets ! Wat heb ik nog ?
Wat kleingeld en een paar buskaartjes.
Ik heb een spaarrekening van toen ik 12 was.
Hier - er staat zo'n 37 dollar op.
Met 25 jaar rente, misschien wel 47 !
Hier ! Doe maar in de oorlogskas.
Ga er onrecht mee bestrijden.
Ga er wat mij betreft in vlammen mee ten onder.
Maar de volgende keer... Volgende keer - het idee !
Vraag ons of we met je mee willen !
Ik wou een bericht achterlaten voor Al Eustis.
Mij is verteld dat er een schikking is getroffen.
Een voorwaarde van deze schikking is
dat de details ervan geheim blijven.
Ik dank u voor uw diensten...
Ons honorarium is, zoals u weet, waar u mee akkoord ging...
zoals gebruikelijk is - 40 procent.
Op voorstel van Jan hebben we daar 28 procent van gemaakt,
oftewel 22 miljoen.
Onze onkosten - wat we aan deze zaak uitgaven...
komen op 35 miljoen.
Trekken we dat en de 28 procent af van de 8 miljoen van Grace,
en delen we het evenredig, dan komen we uit op 375000 per gezin.
En ze gaan de boel opruimen ?
Nee.
Toen u hier kwam, Mr. Schlichtmann,
tijdens het eerste gesprek, zei ik u niet in geld te zijn geïnteresseerd.
Daar gaan we.
Wat ik wilde was een verontschuldiging van iemand
voor wat ze mijn zoon aandeden.
En u zei, geld is de verontschuldiging.
Zo verontschuldigen ze zich, met hun chequeboeken.
Noemt u dit een verontschuldiging ?
Nee.
De enige verontschuldiging van betekenis krijgt u van mij.
Het spijt me.
Ik ben bang dat dat niet veel betekent.
Mevr... Anderson, u kijkt naar vier jongens die blut zijn.
Wij hebben alles verloren met deze zaak.
Hoe kunt u wat u heeft verloren
vergelijken met wat wij hebben verloren ?
Luister. Zodra er geld aan te pas komt, wordt 't smerig.
Dat gebeurt steeds. Vergeet 't.
Maar ze heeft gelijk.
Ze heeft geen gelijk.
Het is koud. Het is nat. Dit is een moeras. Ik wil naar huis.
Iemand heeft gezien wat er gebeurd is.
Wat Riley heeft gedaan kan je niet doen zonder dat iemand 't ziet.
Je hebt het over de rechtszaak.
Die is ten einde.
Ik weet 't. Ze willen er uitstappen,
't Wordt tijd dat ze hun eigen weg gaan.
Weet je wat ik ervan denk ?
Goed. Laat ze.
- Er zijn ergere dingen. - Zoals ?
Wat geeft 't dat we opnieuw moeten beginnen ?
We hebben het een keer gedaan. We kunnen het nog 's doen. Wij tweeën.
ik begrijp 't. Met ten einde bedoel je ten einde.
Het is tijd dat ik m'n eigen weg ga.
Dat deed je altijd al, Jan.
Bedankt.
Dit is hoe siliconen op leer wordt gegoten om het waterdicht te maken.
Zoals u water over mijn tafel goot.
Precies.
Dus wordt er gemorst,
zoals het water van mijn tafel morst.
Dat is het stukje dat mij interesseert.
De gemorste siliconen en trichloorethyleen, meneer...
hoe u daar van afkwam.
We zijn hier om uw gegevens na te zien.
Ik heb hem niet gebeld. Hij kwam zelf.
- En je liet 'm binnen ? - Natuurlijk.
Kent u dat, iets zo dicht benaderen
dat je 't niet meer ziet ?
Ik zocht steeds naar iemand
die Riley de vaten met gif had zien dumpen...
ik had moeten zoeken naar degene die hem hielp het op te ruimen.
Waarom huurde u twee kiepauto's en een voorlader in oktober '81 ?
Of hoort dat bij uw werk voor de looierij ?
- Mr. Granger ? - Ik hoef niet met u te praten.
Ik heb het recht u eruit te sturen.
Ja, dat klopt.
SCHLICHTMANN EIST RECHT VOOR SLACHTOFFERS
In de herfst van 1981 moest ik van Mr. Riley een lader huren
en twee tien-wielige kiepauto's.
- Zei hij waarom ? - Ja.
Alles moet weg. Ik wil alleen nog maar aarde zien.
Vond u 't vreemd dat hij er na 30 jaar vanaf wou ?
Ik wil niet weten waarheen. Maar weg van hier.
Hij zei dat de stadsinspecteurs er aan kwamen.
Hij wilde niet dat die 't zagen.
Dit ging een aantal nachten door.
Wagens vullen, wagens rijden weg,
wagens komen leeg terug, en we vullen ze weer.
De laatste nacht...
Wat was er toen ?
Zag u toen niet een paar jochies ?
- Met vuurwerk en bier ? - Ik vertel u niks.
Zoiets vergeet je niet. Weet u, het...
Het was heel spectaculair.
Nu, nu, nu.
Kijk uit !
Dit is privé-eigendom. Stelletje schooiers !
Hij bedoelt jou !
Sorry, meneer. Dit is om 't goed te maken.
Alstublieft - bakken !
Ik laat jullie arresteren !
Gaan we nu op die toer ? Hier ! Eet maar op !
Weg ! Weg !
- Weg hier ! - Kom op.
Heeft Riley u bedreigd
met wat er zou gebeuren als dit uitlekte ?
Nee, meneer.
Heeft hij daar niks over gezegd ?
Hij gaf me een paar kaartjes voor Celtics
en zei dat ik m'n mond moest houden.
Het hoger beroep is nog Byzantijnser
dan de zaak waar het tegen in beroep gaat.
Het duurt langer, het kost meer,
en het resultaat is nog onzekerder.
Slechts 5 van de 50 zaken worden gewonnen in hoger beroep,
een makkelijke en ontmoedigende berekening.
Tien tegen een.
Elk willekeurig gokspel
in welk casino dan ook ter wereld
geeft je meer kansen.
Ik heb de bewijzen maar niet meer het geld of de goklust
om tegen de beslissing in de Beatrice-zaak in beroep te gaan.
Ik heb geen geld, geen compagnons,
en blijkbaar ook geen klanten meer.
De Woburn-zaak is weer zoals ik hem kreeg...
ongewenst.
Ik stuur 'm aan u door,
hoewel u 'm waarschijnlijk net zo min wil als ik destijds.
Als u beslist 'm aan te nemen,
hoop ik dat u slaagt waar ik faalde.
Wanneer je succes en falen berekent zoals ik dat altijd heb gedaan,
in geld dat staat voor menselijk lijden,
dan is de uitkomst...
dat ik volledig gefaald heb.
Maar als ik weer moest beslissen,
wetende wat ik nu weet en waar ik zou eindigen,
met inbegrip van de cijfers en de kansen,
en alle invalshoeken...
dan zou ik het weer doen.
VERENIGDE STATEN MILIEUZAKEN
RECHTER SKINNER CONCLUDEERDE DAT JOHN RILEY
OPZETTELIJK FEITEN ACHTERHIELD TIJDENS HET PROCES.
ZIJN LOOIERIJ WERD IN 1990 AFGEBROKEN.
AANKLACHT
Jezus !
W.R. GRACE WERD DOOR HET HOGER GERECHTSHOF SCHULDIG BEVONDEN
AAN HET GEVEN VAN VALSE VERKLARINGEN TEGENOVER MILIEUZAKEN
BETREFFENDE HET GEBRUIK VAN DE STOFFEN TCP, ACETON EN TOLUEEN.
HET BEDRIJF ACCEPTEERDE DE ACETON-AANKLACHT.
HAAR FABRIEK IN WOBURN WERD IN 1990 GESLOTEN.
MILIEUZAKEN PROCEDEERT TEGEN BEDRIJVEN IN DE WOBURN-ZAAK
MET HET VOORUITZICHT VAN WEER EEN RECHTSZAAK,
BESLOTEN DE BEDRIJVEN HUN DEEL TE BETALEN
VAN DE 694 MILJOEN DOLLAR SCHOONMAAKKOSTEN...
HET GROOTSTE EN DUURSTE PROJECT IN DE GESCHIEDENIS VAN NEW ENGLAND.
Sorry. Ja ?
Deze vragen zijn niet om u te vernederen
maar om het door u opgegeven vermogen na te gaan.
Ik begrijp het.
Want wat u uw schuldeisers vraagt te geloven is...
- Nou ja, moeilijk te geloven. - Dat weet ik.
Na 17 jaar actief te zijn geweest als advocaat,
heeft u nog 14 dollar en een draagbare radio ?
Dat klopt.
Waar is het gebleven ?
Het geld ?
Het geld, het huis, uw bezittingen.
De dingen die men verwerft in een leven, Mr. Schlichtmann.
De dingen waarmee men het leven meet.
Wat is er gebeurd ?