Mijn licht is defect. Stuk gestoten tegen een dwarsbalk.
Vaarwel, David.
Geen enkel bedrijf maakt kinderen. Vroeger ook niet. Met welk nut ?
Misschien is ie speciaal gemaakt voor zo'n eenzame rijkaard.
Ik ben handgemaakt. 75 jaar geleden was ik de Mecha van het jaar.
Nee, dit is echt vakwerk. Met liefde geschapen.
Je bent uniek, weet je dat ?
Wie heeft je gemaakt ?
Mijn mama.
In haar baarmoeder, hé ? Dat hebben ze allemaal ingebouwd.
Hoe heet je maker ? Serve US, EZ Living...
Robiville, Simulit City Center, Cybertronics, Sidekicks...
Monica is mijn mama.
Kan ik je even spreken ?
Wil je hem soms niet gebruiken ?
Zoiets bijzonders ga je niet kapot maken.
Ik zie het nut niet. Maar hier heb je je geld terug. De groeten.
Waar breng je 'm heen ? - Waar ie thuis hoort.
In de showbusiness.
Wat een mazzel dat ik jou tegenkwam.
Laat hem los. - Dat probeer ik.
Nee, bescherm me. - Zoals je wilt.
Johnson. Johnson.
Dames en heren, jongens en meisjes van alle leeftijden.
Wat hebben ze nu weer bedacht ?
Kijk eens. Een minirobot, een levende pop.
En we weten waarom ze ze maken.
Om jullie harten te stelen en kinderen te vervangen.
Wederom een belediging voor de mensheid...
met als het doel het elimineren van Gods kinderen.
Hier staat de nieuwste versie die dat moet bewerkstelligen.
Laat je niet misleiden door deze kunstige schepping.
De maker heeft ontegenzeggelijk veel talent.
Maar bij de eerste klap...
zult u met eigen ogen de grote leugen aanschouwen.
Verbrand me niet.
Ik ben Pinokkio niet. Ik wil niet dood. Ik ben David.
Mecha's smeken niet om genade. Dat lijkt wel een jongetje.
Hij is gemaakt om ons te verzwakken.
Zie hoe hij onze gevoelens imiteert.
Wat deze simulator ook doet, wij vernietigen alleen maar namaak.
Hij, die zonder simulator is, werpe de eerste steen.
Hij is een jongetje.
Maak 'm los, voordat ze de boel afbreken.
TER NAGEDACHTENIS AAN DAVID
We hebben 'm gevonden. - Waar ?
Op een Flesh Fair bij Haddonfield. - Levend ?
Ja, helemaal heel.
Ik zie de maan.
Is ie echt ? - Dat weet ik niet.
Komt ie hierheen ?
Dat kan ik nog niet zeggen.
Laten we niet die kant op gaan.
Waar gaan we naartoe ? - Deze kant op.
Ben jij soms voor iemand op de vlucht ?
Ik moest weglopen van mama. - Waarom ?
Omdat Henry me niet aardig vindt. - Waarom niet ?
Omdat Martin er weer is. - Wie is dat ?
De echte zoon van mama en Henry.
Als ik de Blauwe Fee heb gevonden, kan ik weer naar huis.
Mama houdt van echte jongetjes en de Blauwe Fee kan me echt maken.
Is ze een Mecha, een Orga, een man of een vrouw ?
Een vrouw.
Een vrouw ?
Ik ken vrouwen.
Soms vragen ze naar mij.
Ik weet alles van vrouwen. Alles wat je moet weten.
Er zijn er geen twee gelijk. En na een ontmoeting met mij...
zijn er geen twee de oude. En ik weet waar je ze kan vinden.
Waar dan ? - Rouge City.
Over de Delaware. Te ver om te lopen. We hebben dus hulp nodig.
En het is niet zonder gevaar.
We reizen namelijk...
richting de maan.
Zijn er veel vrouwen in Rouge City ?
Net zoveel als sterren aan de hemel.
En hoe vinden we die ene ? - We vragen het aan Dr. Know.
Die weet alles.
Hoe noem je die vrouw ?
Ze heet gewoon de Blauwe Fee.
Blauwe Fee.
In de Orga-wereld is blauw de kleur van de melancholie.
Maar de diensten die ik verricht, bezorgen iedereen 'n rode gloed.
Ik verander de kleur van je fee. Ze zal kreunen in het maanlicht.
Jij wordt een echte jongen en zij een echte vrouw en alles is weer goed.
Want jij hield me vast en redde mijn brein...
zodat mijn klanten weer naar mij gaan vragen.
Gigolo Joe, wat een cadeau.
Waarom doe je dat ?
Zo doe ik altijd.
Volg mij en niet achterop raken. Alle wegen leiden naar Rouge.
Dat zeggen ze toch altijd ? Ja toch ?
Je hebt ook meisjes zoals ik. Wij bezorgen de eenzame mens genot.
Je hoeft ons niet voor te stellen aan je ouders.
We werken onder je, op je en voor je.
Wij kunnen dingen doen waar de mens niet aan kan tippen.
Als je ons naar Rouge City brengt...
dan is dit...
en nog veel meer...
jullie beloning.
Stap maar in.
Zeg maar 'ah' .
Dat daar is Kitty Kitty. Daar hebben ze me voor het eerst getest.
En dat is Tails. Heel erg chic.
Ik moet er nog een keer optreden. Uitsluitend mensen van de nacht.
Alleen maar dure robots. Allemaal gemaakt in Zweden.
Ze hebben totaal geen humor.
Daar is Mildred. Dat moet je van binnen zien.
Ben jij haar ?
Onze Vrouwe van het Zuivere Hart.
Onze makers zoeken hun eigen maker.
Ze gaan naar binnen, vouwen hun handen, zingen...
en daarna gaan ze naar mij.
Ik heb hier veel klanten opgepikt.
Waar is de Blauwe Fee ?
Dat horen we wel van Dr. Know.
Daar gaat iedereen heen die wat wil weten.
Hier is de goede doctor.
Hongerige geesten, welkom bij Dr. Know.
24 uur per dag serveren wij hersenvoedsel in 40.000 locaties.
Vraag het maar aan Dr. Know. Ik weet alles.
Waar vind ik de Blauwe Fee ?
Vragen kost geld. Twee voor vijf, en één voor niks.
Twee vragen kost 5 Newbucks en dan krijg je 'n derde gratis.
Tegenwoordig is niets zo kostbaar als informatie.
Dat is alles. - Voor 1 0 Newbucks en een tienmunt...
kan je zeven vragen stellen. - Dat is wel genoeg.
Hij zal onze grenzen wel aftasten. Maar we moeten het proberen.
Gegroet, collega's. Wilt u met tekst ?
Eerste of derde persoon ? Ongeschoold of universitair ?
Sprookjes of religie ?
Wie is wie of waar ligt wat ? Een simpel feit ?
Simpel feit ?
Dank u voor vraag één. Simpel feit is een term die gebruikt wordt...
Dat telt niet. Dat was geen vraag.
Probeer niet omhoog te gaan met je stem aan het eind van een zin.
Simpel feit.
U hebt nog zes vragen.
Waar is de Blauwe Fee ?
In de tuin. Vascostylis Blue Fairy.
Bloeit twee keer per jaar en draagt blauwe bloemen.
U hebt nog vijf vragen. - Wie is de Blauwe Fee ?
Bent u eenzaam en zoekt u gezelschap ?
Escortservice De Blauwe Fee heeft de partner voor u.
Nog vier vragen.
Probeer sprookje.
Nieuwe categorie.
Een sprokje. - Nee, een sprookje.
Nee, een sprookje.
Wat is de Blauwe Fee ? - Pinokkio, van Carlo Collodi.
Op dat teken klonk het geluid van vleugels...
en een grote valk landde op de vensterbank.
Wat is uw bevel, schone fee ?
Dat is 'r.
Het kind met het blauwe haar was niemand minder dan de goede fee...
die al meer dan duizend jaar...
Dat is 'r.
Een voorbeeld van haar, maar we komen in de buurt.
Maar als sprookjes echt zijn, is dat toch een feit ?
Een simpel feit ?
Niks meer zeggen.
Nieuwe categorie.
Combineer...
feit met...
sprookje.
Vraag 't nu nog maar een keer.
Hoe kan de Blauwe Fee...
van...
een robot...
een echt jongetje maken ?
kom, mensenkind volg het water en de wind
zoek de fee in de tranen van de wereld
dan heb je een idee
Een reis vol gevaren, maar de beloning is groot.
Professor Allen Hobby schrijft in zijn boek over een kracht...
die een Mecha in een Orga kan veranderen.
Hoe kan ik haar vinden ? - De ontdekking is niet ondenkbaar.
Onze Blauwe Fee bevindt zich slechts op één plaats.
Aan het eind van de wereld waar de leeuwen wenen...
is de plek waar dromen worden geboren.
Vele Mecha's zijn daarheen gegaan, maar ze kwamen nooit meer terug.
Daarom noemen ze het eind van de wereld Man-hattan.
En daar gaan wij naartoe.
Wacht even.
Wat als de Blauwe Fee niet echt is ?
Het bovennatuurlijke is het web dat het heelal verenigt.
Alleen Orga's geloven in dingen die je niet ziet.
Dat is het verschil met ons.
Misschien is ze 'n elektronische parasiet die onze geest beïnvloedt.
De mensen haten ons. Ze proberen van alles.
Mijn mama haat mij niet. Want ik ben bijzonder en uniek.
Omdat er niemand is zoals ik.
Martin is echt en als ik echt ben...
gaat mama voor me voorlezen en me instoppen...
en dan luistert ze naar me...
en ze zegt honderd keer per dag dat ze van me houdt.
Ze houdt van je om wat je doet...
zoals mijn klanten van me houden om wat ik voor ze doe.
Maar ze houdt niet van jou, David. Dat kan ze niet.
Je bent niet van vlees en bloed. Je bent geen hond en geen kat.
Je bent ontworpen en gemaakt, net als de rest van ons.
En je bent nu alleen omdat ze genoeg van je hadden...
of een nieuw model wilden.
Of omdat je iets verkeerd zei of stuk ging.
We zijn te slim, te snel en met te veel.
Wij lijden omdat zij een fout maakten.
Want als het einde daar is, blijven alleen wij over.
Daarom haten ze ons. En daarom moet jij hier blijven.
Bij mij.
Vaarwel, Joe.
Achteruit.
Maak de ingang vrij.
Jij hebt een probleem.
Voorzichtig, David. Dit is geen speelgoed.
Bestemming ? - Man-hattan.
Verboden gebied voor Mecha's.
Man-hattan. - Bestemming bereikt.
De gezonken stad aan het eind van de wereld.
Waar de leeuwen wenen.
Terug, Joe.
We geven het nu nog niet op.
Draaien, Joe. Terug.
Professor Hobby ?
kom, mensenkind volg het water en de wind
zoek de fee
in de tranen van de wereld
dan heb je een idee
Professor Hobby ?
Maken ze je hier echt ?
Hier leer je lezen.
Ben jij echt ?
Volgens mij wel.
Ben jij mij ?
Ik ben David. - Nee.
Jawel. Ik ben David.
Ik ook. - Hallo, David.
Kan jij lezen ?
Zullen we samen wat lezen ?
Laten we vrienden zijn.
Je krijgt haar niet.
Ik versta je niet.
Ze is van mij. En ik ben de enige.
Ik ben David.
Ik ben David. Ik ben bijzonder. Ik ben uniek.
Ik ben David. Je krijgt haar niet.
Ja, jij bent David.
Professor Hobby.
Ja, ik heb op je gewacht.
Dr. Know zei dat u hier was. Is de Blauwe Fee hier ook ?
Monica vertelde me van die Blauwe Fee.
Wat verwacht je van haar ? - Dat ze een echte jongen van me maakt.
Maar je bent een echte jongen.
Zo echt als ik je kon maken, dus eigenlijk ben ik de Blauwe Fee.
Nee. Dr. Know zei dat ze hier was, aan het eind van de wereld.
Dat zei Dr. Know om jou bij ons terug te brengen.
Dit is voor het eerst dat we ingrijpen.
We gaven hem die aanwijzing...
zodat jij...
de weg naar ons kon vinden.
Voordat jij er was, konden robots niet dromen en hadden ze geen wensen.
David, besef je wel wat een succesverhaal je bent ?
Je ontdekte een sprookje, en gevoed door liefde en verlangen...
wilde je dat werkelijkheid maken.
En zonder dat je dat geleerd had. We waren je zelfs even kwijt.
We wilden ons niet blootgeven omdat we je wilden testen.
Waar zou je jezelf naartoe beredeneren ?
Naar de conclusie dat de Blauwe Fee...
een verzinsel is om het onmogelijke te wensen ?
Of naar die menselijke gave...
om achter dromen aan te jagen ?
En jij bent de eerste machine die zoiets gedaan heeft.
Ik dacht dat ik uniek was.
Mijn zoon was uniek.
Jij bent de eerste in zijn soort.
Mijn brein kan dit niet aan.
Zou je je echte ouders willen ontmoeten ?
Ze willen zo graag met je praten.
Wacht hier maar, dan ga ik ze halen.
We willen al je avonturen horen.
We willen je bedanken...
en je vertellen wat je te wachten staat.
UW EIGEN HARTENDIEF
Mama...
Ik heb het gezien, Joe. Ik heb het gezien.
De plek waar ze woont. Daar beneden.
Echt ? - We moeten er naartoe.
Als je een echte jongen bent, vertel dan alle dames over me.
Vaarwel, Joe. - Vaarwel, David.
Ik ben.
Ik was.
David, wees voorzichtig.
Er was eens...
De Blauwe Fee is in orde. - Wat is er gebeurd ?
Geen idee. - We zitten in een kooi.
Blauwe Fee ?
Alstublieft.
Alstublieft, maak van mij een echte jongen.
Blauwe Fee ?
Maak me echt.
Maak me alstublieft echt.
Maak een echte jongen van me.
En David bleef bidden tot de Blauwe Fee...
met haar eeuwige glimlach...
die je eeuwig welkom heet.
De lampen doofden maar bij daglicht kon David haar nog steeds zien.
En hoopvol bleef hij zich tot haar richten.
Hij ging door met bidden tot alle zeeanemonen verwelkt waren.
De oceaan vroor dicht...
en omringde de amfibicopter en de Blauwe Fee met ijs.
Maar je kon haar blijven zien, een in ijs gevangen blauwe geest.
Voor altijd.
Immer glimlachend. Wachtend op hem.
Uiteindelijk bewoog hij niet meer, maar zijn ogen bleven geopend.
Starend in de duisternis van de nacht.
Dag na dag.
En zo ging er tweeduizend jaar voorbij.
Deze machine is onder het wrak gekomen voor het begin van de ijstijd.
Het zijn oorspronkelijke robots. Ze hebben nog levende mensen gekend.
Teddy, we zijn thuis.
Mama ?
We zijn thuis.
Waar ben je ?
David...
Je hebt naar me gezocht hé, David ?
Mijn hele leven.
En wat wilde je me vragen ?
Ik heb een wens.
Wat is die wens ?
Maak een echte jongen van me...
want dan houdt mama van me en mag ik bij haar blijven.
David, ik doe alles wat mogelijk is...
maar ik kan geen echte jongen van je maken.
Waar ben ik ?
Dit lijkt op mijn huis, maar het is anders.
Het is ook wat anders. Maar het is toch je thuis.
Wij kunnen je gedachten lezen.
Je hebt alles tot in de kleinste details opgeslagen.
We willen dat je gelukkig wordt.
Je bent zo belangrijk voor ons. Je bent uniek in deze wereld.
Komt mama gauw thuis ?
Is ze boodschappen doen met Martin ?
David, ze komt nooit meer thuis...
want er zijn tweeduizend jaren verstreken...
en ze leeft niet meer.
Lieve David, als je eenzaam bent...
kunnen we andere mensen uit jouw tijd terug halen.
Als je andere mensen kan terug halen...
waarom haar dan niet ?
We kunnen alleen iemand terug halen als we z'n lichaam in het ijs vinden.
We hebben een stukje nodig.
Een bot of een nagel.
Weet je nog dat je een stukje van je mama's haar afknipte ?
Henry schudde me door elkaar. - En toen liet je die lok vallen.
Dat weet ik nog.
Nu kan je haar terug halen.
Toch ?
Geef hem wat hij wil.
Lieve David, jouw wens is mijn bevel.
Joe, wat een cadeau.
Ik heb de mens vaak benijd, om hun zogenaamde geest.
De mens had miljoenen verklaringen voor het leven...
en uitte die in kunst, poëzie en mathematische formules.
De mens moet dus wel de sleutel zijn naar de zin van het bestaan.
Maar de mens bestaat niet meer.
We hadden een project opgestart...
om een dode weer een nieuw levend lichaam te geven...
met behulp van het DNA van een botsplinter of een stukje huid.
We waren ook benieuwd of het mogelijk was...
om het daarbij horende geheugen te herstellen.
En weet je wat we ontdekten ? We ontdekten dat de ruimtetijd zelf...
informatie opslaat over alles wat er in het verleden is gebeurd.
Maar het experiment mislukte.
Zij die tot leven waren gewekt, leefden slechts één dag.
Zodra zij op hun eerste nieuwe dag gingen slapen, stierven zij weer.
Als ze eenmaal sliepen, vervaagde hun bestaan in de duisternis.
Kijk, David. Wanneer een pad in de ruimtetijd bewandeld is...
kan het niet opnieuw bewandeld worden.
Als we je moeder zouden terughalen, is dat slechts voor één dag...
en daarna zie je haar nooit meer.
Misschien...
Misschien is zij wel bijzonder.
Misschien blijft zij wel. - Ik wist dat dit moeilijk zou zijn.
Je bent zo jong gemaakt.
Misschien wordt die dag net zoals die dag in de amfibicopter.
Misschien duurt ie wel eeuwig.
David, jij bent de eeuwigdurende herinnering aan het menselijk ras.
Het bewijs van hun talent.
We willen alleen maar dat je het geluk vindt.
David, daar heb je zo weinig van gekregen.
Als je wilt dat ik gelukkig word...
dan weet je wat je moet doen.
Luister.
Hoor je dat ?
Een nieuwe morgen is aangebroken.
Ga naar haar toe.
Ze wordt nu wakker.
Ik heb je gevonden.
Ik was in slaap gesukkeld.
Wil je koffie ? Zoals jij het lekker vindt ?
Ja, ik snak naar koffie.
Om wakker te worden.
Je vergeet het nooit, hé ?
Ik vergeet het nooit.
Ik ben een beetje in de war.
Wat is het vandaag ?
Het is vandaag.
Voor David was dit de mooiste dag in zijn hele leven.
Alle problemen in mama's geest leken verdwenen.
Er was geen Henry. Er was geen Martin.
Er was geen verdriet. Er was alleen David.
David mocht het niet uitleggen aan Monica...
anders zou ze bang worden en dat zou alles bederven.
Maar ze wist niets van Davids reis...
dus hij liet haar tekeningen zien van dingen die ze toch niet kende.
Omdat David niet geboren was, was ie nooit jarig geweest.
Ze bakten een taart met kaarsjes.
Doe maar een wens. - Die is al uitgekomen.
Langzaam viel de duisternis in.
En uit eigen beweging sloot David de gordijnen.
Eigenlijk moet ik jou instoppen.
Vreemd.
Fascinerend.
Ik kan mijn ogen bijna niet openhouden.
Ik weet niet wat me overkomt.
Wat een mooie dag.
Ik hou van je, David.
Ik hou echt van je.
Ik heb altijd van je gehouden.
Dat was het moment waarop hij had gewacht.
Het moment ging voorbij en Monica viel in een diepe slaap.
Dieper dan een slaap.
Hij kon haar niet meer wekken.
Dus David ging ook slapen.
En voor het eerst in zijn leven...
ging hij naar de plek...
waar dromen geboren worden.