en waren in die jaren gewend geraakt aan oorlog en onderdrukking.
Edwin en Morcar...
graven van Mercia en Northumbria, kozen zijn zijde...
en zelfs Stigand...
Ik luister.
Zelfs Stigand, aartsbisschop van Canterbury...
stemde toe Willem te ontmoeten en de kroon aan te bieden.
Willems houding was aanvankelijk...
Blijf je alsjeblieft bij de les ?
Pardon. Maar hoe kan je nu opletten bij 'n boek zonder plaatjes ?
Lieve kind. De wereld kent talloze uitstekende boeken...
zonder plaatjes.
Deze wereld, ja.
Maar in mijn wereld hebben boeken alleen maar plaatjes.
Jouw wereld ? Wat een onzin.
Onzin ? - We beginnen opnieuw.
Ik heb 't, Dinah.
Als ik een eigen wereld had, zou alles onzin zijn.
Niets zou zijn wat het is, want alles zou zijn wat het niet was.
En wat het is, omgekeerd, zou het niet zijn.
En wat het niet zou zijn, wel. Snap je ?
In mijn wereld zou jij niet zeggen: 'Miauw.'
Je zou zeggen: 'Ja, juffrouw Alice.'
Ja, hoor. Je zou precies zo zijn als een mens.
En de andere dieren ook.
In mijn wereld...
wonen katten en konijnen
in mooie huisjes met gordijnen
en dragen schoenen, hoeden en baleinen
in een wereld van mij alleen
alle bloemen konden meer dan je op zou kunnen noemen
en zouden urenlang tegen mij als bijen zoemen
als ik eenzaam was
in een wereld van mij alleen
er waren vogels
volop aardige en beleefde vogels
iedereen had zeker minstens twintig vogels
in die wereld van mij alleen
ik kon luisteren naar een fluisterende beek
en hoorde een lied dat ik begrijpen kon
ik doe niets dan wensen dat het zo kon zijn
omdat mijn wereld dan een wonderland zijn kon
Dinah, dat is gewoon een konijn met 'n vest...
en 'n horloge ? - Alle snorharen, ik kom te laat.
Dat is vreemd. Waarvoor kan 'n konijn nou te laat komen ?
te laat, te laat, terwijl 't om zo veel gaat
geen tijd voor goeiendag: te laat !
Dat is vast heel belangrijk. Een feestje, of zo.
Meneer Konijn ?
nee, 't is tijd
ik ben al afgeleid
geen tijd voor goeiendag: te laat
Wat een rare plaats voor 'n feestje.
Dinah, eigenlijk moeten we...
dit niet doen.
Per slot van rekening...
zijn we niet uitgenodigd.
En van nieuwsgierigheid komt vaak ellende.
Dag Dinah.
Dag.
Als ik dit gehad heb is het een fluitje van een cent...
om van de trap te vallen.
Mijn hemel.
Straks val ik nog dwars door de aarde...
Dan kom ik bij de mensen die ondersteboven lopen.
Dat is gekkigheid.
Meneer Konijn ? Wacht nou even.
Het wordt almaar vreemder.
Neem me niet kwalijk.
Geeft niet. Maar je had me wel bij de neus.
Best grappig, hé ? 'Bij de neus ?'
Meneer...
Tussen neus en lippen... Wat kan ik voor je doen ?
Ik zoek een wit konijn. Dus als u zo vriendelijk wilt zijn...
Daar is hij. Ik moet erdoor.
Je bent veel te groot. Onpasselijk.
Onmogelijk. - Je past niet.
Niets is onmogelijk.
Probeer 't flesje op tafel maar. - Op tafel ?
Lees de aanwijzing, die zal je de weg aanwijzen.
Drink mij.
Eerst even kijken.
Wie veel drinkt uit 'n flesje met 'gif' erop...
zal dat vroeg of laat moeten bezuren.
Pardon ?
Ik gaf mezelf even 'n goede raad.
Maar...
Het smaakt naar kersentaart.
Custard, ananas...
gebraden kalkoen, mijn hemel.
Wat heb ik gedaan ?
Je ging bijna als 'n nachtkaars uit.
Maar ik ben precies klein genoeg.
Nee, vergeet 't maar.
Dat vergat ik nog te zeggen.
Ik zit op slot.
Nee toch ?
Maar je hebt de sleutel.
Welke sleutel ? - Je hebt 'm toch niet laten liggen ?
O jee.
Wat moet ik nu beginnen ?
In het kistje kijken, natuurlijk.
Eet me. Goed.
Maar wat er nu weer gebeurt...
Wat zei je ?
Daar heb je 'lang' mee gedaan.
Ik vind 't helemaal niet leuk.
Nu kom ik nooit meer thuis.
Kom kom, huilen helpt niet.
Dat weet ik...
maar ik kan er niets aan doen.
Dit gaat niet goed.
Dat gaat helemaal niet goed.
Jij daar. Hou op.
Hou op. Kijk.
Het flesje... het flesje.
O jee. Had ik nou maar niet zo veel gehuild.
geef mij maar 'n leven op de zee
ik zoek nooit een veilige ree
het weer kan mij niet velen:
het weer kan 't ook niets schelen
geef mij maar 'n leven op de zee tiedeliedom, tiedeliedom-dom-dee...
Ahoi. En nog een zeemanskreet:
Land in zicht.
Waar, Dodo ? - Dodo ?
Drie streken over stuurboord. Aan de riemen, we zijn zo droog.
Meneer Dodo. Alstublieft.
Help me alstublieft.
Pardon ?
Kunt u me misschien helpen ? Alstublieft ?
Help me, alstublieft.
Help me.
voor en achter, op en neer na bui of lek
niets is droger dan 'n prettig kringgesprek
binnen, buiten, af en aan eraf, er bovenop
als er geen begin is, is er niemand die ooit stopt
hinkelend en hoppend in de zon
maak je morgen af wat je gisteren begon
in de rondte, in de hoogte en er onderdoor
lagen we eerst achter, liggen we nu weer:
voor en achter, op en neer na bui of lek
niets is droger dan een prettig kringgesprek
Zo word je nooit droog.
Droog ? - Je moet meedoen.
Dat hoort bij 'n kringgesprek.
Maar hoe... ?
Goed zo. Je bent zo weer droog.
Zo word ik nooit droog. - Onzin.
Ik ben al weer kurkdroog.
Tempo mannen. 'n Beetje beweging.
Het witte konijn. Meneer Konijn ?
Ik kom te laat. - Ik ben zo weer bij u.
Te laat, te laat. - Niet op de makreel trappen.
Meneer Konijn ?
Ik weet zeker dat hij deze kant opging. Zou hij zich verstopt hebben ?
Hier zit hij niet.
Ik vraag me af...
Nee. Hij is natuurlijk...
Wat een eigenaardige figuren.
Twiedeldie... en Twiedeldom.
Voor wassen beelden moet je betalen.
Als je denkt dat we leven, moet je ons aanspreken.
Dat is logisch.
Aangenaam kennis te maken.
Dag.
Dat is achterstevoren.
Het eerste wat je doet is:
hoe maakt u 't en een handje een handje...
hoe maakt u 't, een handje
je naam en wat je komt doen
Dat is beleefd.
Zo ?
Ik heet Alice en ik zit een wit konijn achterna.
Je mag nog niet weg. - Het bezoek begint nog maar net.
Het spijt me zeer...
Verstoppertje spelen ? Zakdoekje leggen ?
Als je even blijft, kunnen we knokken.
Heel vriendelijk, maar ik moet gaan.
Waarom ? - Omdat ik 'n wit konijn zoek.
Waarom ? - Ik wil weten waar hij heen gaat.
Ze is nieuwsgierig.
De oesters waren toch ook nieuwsgierig ?
En je weet hoe 't hen vergaan is.
Arme stakkers.
Wat is er dan met ze gebeurd ?
Dat wil je niet weten. - Dat wil ik wel.
Nee, jij hebt veel te veel haast.
Maar ik heb wel even de tijd.
O ja ? Goed dan.
'De walrus en de timmerman.'
Of: De geschiedenis van de nieuwsgierige oesters.
de zon stond boven zee en scheen uit alle macht
ze deed volop haar best en maakte de golven zacht
en dat was uitermate onverwacht
't was midden in de nacht
de walrus en de timmerman liepen saam over het strand
het strand was mooi, dat wel, maar lag te vol met zand
'Zeg Walrus', zei de timmerman. 'Het is dat ik 't nu merk.'
'Dit vegen we in 'n halfjaar leeg tenzij je opziet tegen werk.'
Werk ?
'De tijd is rijp'... - ... aldus Walrus.
'voor hele andere zaken.'
'Schoenen, schepen, zegellak, en koningen en kaken.'
waarom de zee zo heet is, en of varkens vleugels maken
o nee, mijn blaag geen werk vandaag
wij zijn koningen en kaken
zeg oesters, loop een eindje met ons op
in de warme zonneschijn
een praatje of een wandeling zou een waar genoegen zijn
en krijgen we dan lekkere trek
is een hapje altijd fijn
maar moeder oester keek opzij en schudde zwaar van nee
het oesterbed verlaten was in maart geen goed idee
'De zee is kies, volg mijn advies.'
'Blijf zitten waar je zit.' - ... zei moeder.
ja ja, dat spreekt vanzelf
maar de tijd is rijp, waarde vrinden voor hele andere zaken
schoenen, schepen, zegellak en koningen en kaken
waarom de zee zo heet is
en of varkens vleugels maken
o nee, kom vrolijk met me mee
met koningen en kaken
Zo, 's even kijken.
Een brood, dat moet er komen.
En peper, zout en azijn ?
Een voortreffelijk plan. Uitstekend.
Als jullie ook zover zijn, oestertjes van me...
kunnen we toetasten.
Toetasten ? - Ja.
de tijd is rijp voor 'n eind aan hongeren en dorsten
peperkorrels, mosterdzaad gaan allemaal
in de saus van een koningsmaal
wij vullen onze maag vandaag
als koningen en vorsten
Dit moet helaas ons afscheid zijn.
Ik voel innig met je mee.
Ik heb genoten van ons samenzijn; je hebt werkelijk geen idee.
Oestertjes ? Oestertjes ?
maar hij hoorde zelfs geen 'help'
en dat was niet verwonderlijk
ze waren opgegeten, tot de laatste schelp
De tijd is rijp !
wij zijn koningen en kaken
Einde.
Wat een zielig verhaal. - En er is een moraal.
Zeker als je een oester bent.
Het was gezellig. - Nog een gedicht.
Getiteld 'Vader Willem'.
Eerste couplet.
'Je bent oud, vader Willem', zei de gast.
'En je haar is spierwit.'
'Hoewel je almaar op je hoofd staat is dat op jouw leeftijd gepast ?'
'Is dat op jouw leeftijd gepast ?'
'In mijn jeugd', zei de baas tot zijn zoon.
'Deed ik 't steeds weer en steeds weer en steeds weer en steeds...'
Wie zou daar wonen ?
Mary Ann ? Waar zit dat kind ? Waar heeft ze... ?
Het konijn. - Mary Ann ?
Nee, ik moet weg, ik kom te laat.
Meneer Konijn ?
Mary Ann ? Wat doe jij buiten ?
Mary Ann ? - Doe niets, sta te kijken.
Mijn handschoenen, ik kom te laat. - Waarvoor dan...
Mijn handschoenen.
En wel direct.
Straks laat ik me nog door Dinah commanderen.
's Even kijken.
Als ik een konijn was, waar lagen m'n handschoenen dan ?
EET MIJ
Dank u wel. Graag.
Nee, toch. Niet weer, hé ?
Nu moet je 's goed naar me luis...
Help !
Help. Een monster.
Assistentie.
Een monster, Dodo. In mijn huis.
Mijn arme huisje. - Rustig aan. 't Valt vast wel mee.
Mijn dak, mijn zolderbalken.
Daar is ie. - Allemensen.
Je hebt nog gelijk ook.
Doe iets, Dodo.
Ja, dit is 'n buitengewone situatie.
Maar wat ?
Maar ik heb 'n eenvoudige oplossing.
Gelukkig. - Wat dan ?
Gewoon door de schoorsteen.
Toe dan. - Ik ?
Doe niet zo belachelijk. Wat wij nodig hebben...
Is een leguaan met 'n ladder.
Bill ?
Een lagueen met een ledder. kan jij iets doen ?
Tot uw dienst, chef. - Zit jij wel eens in 'n schoorsteen ?
Ik heb in meer schoor... - Uitstekend, uitstekend.
Dan klim jij in de schoorsteen en haalt 't monster eruit.
Doen we, chef.
Monster ?
Zo is 't beter, Bill.
Je laat een gouden kans lopen.
O ja ?
Je kunt beroemd worden. - Echt ?
Natuurlijk. Zo ben je dapper. Toe maar.
Je bindt je staart rond de nek van het monster, en trekt het eruit.
Maar... - Succes, Bill.
Nou... daar gaat Bill.
Arme Bill.
Misschien is er een energiekere remedie.
Als 't maar snel is.
Ik stel voor dat we...
Ja, ga door.
Ik stel voor dat we...
Ik heb het. We branden 't huis plat.
Ja. We branden 't huis... Wat ?
we roken de stakker uit
zo verjagen we de guit
wat aanmaakhoutjes zoeken oude meubels, kapotte broeken
we roken de stakker uit
we roken het monster uit
Niet mijn prachtige vogelhuis.
we roosteren zijn neus
verdwijnen zal hij, heus
kom maar met die poort geen monsters in dit oord
Lucifer... goed zo.
want dat is ons besluit:
we roken het monster uit
Mijn arme huis en meubels.
O jee, dit gaat helemaal niet goed.
Ik moet... Een tuin.
Als ik iets eet, word ik misschien weer klein.
Laat me los.
Help. - Ik moet echt iets eten.
Maar niet mij. Barbaar die je bent.
Help.
Monster. Help.
Ik kom te laat. Ik ben hier, en ik moet daar zijn.
Heb jij vuur ?
Ik moet weg. Hallo, tot ziens.
Wacht nou.
Jongedame, heb jij lucifers ?
Het spijt me. Meneer Konijn ?
Totaal geen medewerking.
Monsters kunnen we niet gebruiken. Dan maar alleen.
Wacht nou even, alstublieft.
Als ik zo klein ben, haal ik 'm nooit in.
Wat een vreemde vlinders.
Je bedoelt botervlinders.
Ja, natuurlijk.
Wie zou dat... ?
Een paardenvlieg.
Ik bedoel, een hobbelpaardenvlieg.
Natuurlijk.
Neem me niet kwalijk, maar zei u... ?
Welnee. Bloemen kunnen niet praten.
Natuurlijk kunnen we praten.
Als er iemand is om mee te praten. - Of om óver te praten.
En we zingen ook.
Ja ? - Ja.
'Tulpen uit Amsterdam' ? - Nee, over ons.
'Het verlegen viooltje.'
Nee, hé ? - 'Het lieve lelietje-van-dalen.'
'De mooie margriet.' - Dat vindt ze toch niets.
We zingen 'Een gouden zomerdag.' Dat gaat over ons allemaal.
Mag ik een la, Lelie ?
'n kleine botervlinder kust de tulpen
en de zon schijnt als bij toverslag
er staan schone blauwe dagschonen
op een gouden zomerdag
de narcissen trompetten op de heuvel
de viooltjes strijken in de maat
een tijgerlelie zoent een paardebloem
op een gouden zomerdag
er zijn kat- en hondenrupsen en een duizendschoenen-poot
en de luie madelief wil allerliefst
het vredige leventje
dat zij leidt
je kunt van alles leren van de bloemen
al vanaf de eerste lentedag
een wereld vol geluk en belofte
op een gouden zomerdag
al op een gouden zomerdag
een gouden zomerdag
je kunt van alles leren van de bloemen
al vanaf de eerste lentedag
een wereld vol geluk en belofte
op een gouden zomerdag
Dat was prachtig. - Dank je wel.
Uit wat voor tuin kom jij ? - Ik kom niet uit een tuin.
Zou ze 'n wilde bloem zijn ?
Nee, ik ben geen wilde bloem.
Tot welk geslacht, of genus behoor je precies ?
Je kunt mij omschrijven als een genus humanis Alice.
Ken jij 'n Alice met zo'n bloem ?
Ken jij überhaupt een Alice ?
En heb je die kroonblaadjes gezien ?
Wat een eigenaardige kleur. - En geen geur.
En moet je die steeltjes zien.
Ik vind ze maar iel.
Ik vind haar mooi. - Stil, Knopje.
Ik ben helemaal geen bloem. - Juist. Net wat ik dacht.
Ze is een doodgewone mobile vulgaris.
Nee toch ?
Een doodgewone... ?
Ronduit gezegd: Onkruid.
Ik ben geen onkruid. - Dat geeft ze zelf natuurlijk nooit toe.
Wat een lef.
Laat 'r geen wortel schieten.
Meisjes... - Wij willen hier geen onkruid.
Doorlopen.
Goed hoor, als 't zo moet.
Als ik zo groot was als normaal, plukte ik jullie zo af.
Net goed.
'Je kunt van alles leren van de bloemen.'
Zij mogen wel 's manieren leren.
Wie... ben... jij ?
Ik weet 't bijna niet meer.
Ik ben zo vaak veranderd, ziet u...
Ik zie niets. Verklaar je nader.
Ik kan mezelf niet nader verklaren. Ik ben mezelf niet, weet u ?
Ik weet niets.
Ik kan 't niet duidelijker zeggen want het is mij niet duidelijk.
Maar wie ben jij ?
Zou u mij eigenlijk niet moeten zeggen...
wie u zelf bent ?
Waarom ?
Het is allemaal zo verwarrend.
Dat is het niet. - Voor mij wel.
Waarom ?
Ik weet allerlei dingen niet meer.
Zeg op.
zie hoe de kleine, bezige bij...
Halt.
Dat is niet correctlijk. Het gaat:
zie hoe...
zie hoe de kleine krokodil zich bekommert om zijn staart
en van het puntje tot de bil de gouden glans bewaart
hoe vrolijk lacht hij de kaken bloot
terwijl hij met vriendelijke handen
de kleine visjes binnen noodt
tussen grijnslachende tanden
Zo heb ik 't nog nooit gehoord.
Inderdaad. Ik heb het verbeterd.
Als je 't mij vraagt... - Jou ?
Wie ben jij ?
Jij daar. Meisje... wacht.
Kom terug.
Ik heb nog iets belangrijks.
Jakkes.
Wat zou hij nu weer willen ?
Wind je niet zo op.
Is dat alles ?
Wat is precies je probleem ?
Precies...
Mijn probleem is dit:
Ik zou graag iets groter zijn. - Waarom ?
Met zeven centimeter ben je zo'n onderdeurtje...
Ik ben precies zeven centimeter...
en dat is een voortreffelijke lengte.
Maar ik ben 't niet gewend en u hoeft niet zo...
te schreeuwen.
O jee.
Ik heb nog een paar tips.
Van de ene kant word je groter...
Waarvan ?
En van de andere kant kleiner.
Welke andere kant ? - Van de paddestoel natuurlijk.
Van de ene kant word ik...
Maar welke kant is wat ?
Ik heb nu al zo veel meegemaakt...
Het kan me niet schelen.
Ik wil geen zeven centimeter...
Een serpent.
Help, help. Een serpent.
Alstublieft.
Scheer je weg. Serpent.
Ik ben geen serpent. - O nee ?
En wat dan wel ? - Een klein meisje.
Klein ? Klein ?
Toevallig wel.
Daarnet tenminste.
En je eet zeker ook geen eieren ?
Dat wel... - Zie je wel ?
Ik wist 't wel. Serpent...
Stel je niet zo aan.
En van de andere kant...
Het idee:
Ik maar eieren leggen en zo'n serpent eet ze op.
Mijn hemel.
Zou ik het ooit onder de knie krijgen ?
Zo, dat is beter.
Die zal ik maar goed bewaren.
's Even kijken. Waar was ik gebleven ?
Ik vraag me af welke kant ik op moet.
't wier bradig en de spiramants
bedroorden slendig in het zwiets
hoe klarig waren de ooiefants
bij 't bluifen der beriets
Waar zou dat vandaan komen ?
Zijn we iets kwijt ?
Nee... ik vroeg me alleen af... - Dat geeft niet, hoor.
Heb je even ?
Refrein:
't wier bradig, en de spiramants
bedroorden slendig in het zwiets
U bent een kat.
Een Kolderkat.
hoe klarig waren de ooiefants
Wacht. Ga nou niet weg.
Daar ben je. Derde refrein.
Nee, dank u. Maar ik wilde vragen welke kant ik op moet.
Ja... dat ligt er aan...
waar je wilt uitkomen.
Dat maakt niet uit, als ik...
Dan maakt 't dus ook niet uit welke kant je opgaat.
Tussen haakjes.
Als je het echt wilt weten.
Hij ging die kant op.
Wie ? - Het Witte Konijn.
Echt ? - Echt wat ?
Die kant op ? - Wie ?
Het Witte Konijn ? - Welk konijn ?
U zei toch daarnet... o jee.
kan jij op je hoofd staan ?
Niettemin, als ik op zoek was naar een Wit Konijn...
vroeg ik het aan de Gekke Hoedenmaker.
De Gekke Hoedenmaker ?
Nee... - Of anders aan de Maartse Haas.
Die kant op.
Dank u. Dan ga ik naar hem toe.
Natuurlijk is hij ook gek.
Ik wil niet naar gekken toe.
Daar kan je niet omheen.
Hier is eigenlijk iedereen wel gek.
Het is je misschien opgevallen...
dat er aan mij ook 'n steekje los is.
bij 't bluifen der beriets.
Als iedereen hier zo is, moet ik ze niet tegen de haren in strijken.
Dat is eigenaardig.
een vrolijke onverjaardag...
een vrolijke onverjaardag voor ons.
een vrolijke onverjaardag voor mij
een vrolijke onverjaardag voor jou
we feliciteren elkaar met nog 'n kopje thee
een vrolijke onverjaardag
voor
jou
Geen plaats, geen plaats.
Er is toch plaats genoeg ?
Je gaat toch niet zomaar zitten ?
Uitermate, bijzonder onbeleefd.
Uitermate onbeleefd.
Het spijt me zeer. Maar ik heb genoten van uw lied, en ik vroeg...
Genoten van ons lied ?
Wat een verrukkelijk kind.
Wat spannend. We krijgen nooit complimentjes.
Neem 'n kopje thee. - Jazeker.
Drink vooral 'n kop thee. - Dat lijkt me heerlijk.
't Spijt me dat ik uw verjaardag verstoor.
Verjaardag ?
Lieve kind, dit is geen verjaardag.
Natuurlijk niet.
Dit is een onverjaardag.
Onverjaardag ?
Het spijt me, maar dat snap ik niet. - Het is heel eenvoudig.
Dertig dagen hebben sept...
Een onverjaardag... als je jarig...
Ze weet niet wat 'n onverjaardag is.
Dat is raar, zeg.
Ik zal het toelichten.
Uit de statistieken blijkt dat je een keer jarig bent.
Een keer jarig, per jaar.
Maar je bent 364 dagen niet jarig.
En dat is wat wij vieren.
Dan ben ik vandaag ook onjarig.
O ja ? - Wat is de wereld toch klein.
In dat geval:
een vrolijke onverjaardag
Voor mij ? - Voor jou.
een vrolijke onverjaardag
Voor mij ? - Voor jou.
blaas de kaars maar uit, schat dan komt je wens wel uit
een vrolijke onverjaardag
voor jou
knipoog vleermuis, knipoog zoet
vertel mij toch wat of gij doet
boven d'aarde scheert uw vlucht
als een theeblad door de lucht
Dat was prachtig.
En nu, lieve...
Je zei dat je...
Je was op zoek naar bepaalde informatie ?
Ja, ik zoek namelijk...
Schone kopjes.
Schuif maar op. - Maar ik heb nog niets...
schone kopjes, schuif maar op
Nog een kopje thee ?
Ik heb nog niets gehad. Nog 'n kopje kan dus niet.
Maar 'n kopje minder kan helemaal niet.
Meer dan niets kan altijd.
Ik bedoelde alleen...
En nu, lieve. Ik geloof dat je iets dwars zit.
Vertel maar precies wat er is.
Begin bij het begin.
En als je bij het einde komt...
hou je op.
Het begon toen ik met Dinah bij de beek zat.
Hoogst interessant.
Wie is Dinah ?
Dinah is mijn kat...
Kat ?
Pak de jam. Op zijn neus. - Op zijn neus.
Kat, kat, kat...
Lieve hemel. Daar kan ik dus niet tegen.
Zie je nou wat je doet ?
Ik dacht niet... - Wie niet denkt, moet niet praten.
Schone kopjes, schone kopjes. Doorschuiven.
Maar ik heb nog steeds... - schuif maar op
En nu, lieve. Je zei... ?
O ja. Ik zat bij de beek met...
u weet wel wie.
Ik weet wel... wie ?
Ik bedoel mijn K... A... T.
Thee ?
Een half kopje, graag.
Kom lieve, lust jij geen thee ?
Ik ben dol op thee.
Anders moet je toch minstens converseren.
Ik probeerde te vragen... - Een uitstekend idee:
Ander onderwerp.
Waarom lijkt een raaf op 'n stapel ?
Raadsels ?
Even nadenken.
Waarom lijkt een raaf op 'n stapel ?
Pardon ?
Waarom lijkt een raaf op 'n stapel ? - Waarom lijkt een wat ?
Ze is stapelgek.
Maar het is uw raadsel. U zei...
Rustig, rustig. - Een kopje thee ?
Een kopje thee ? Het spijt me, maar ik heb geen tijd.
De tijd, de tijd. Wie heeft de tijd ?
Geen tijd, geen tijd. Hallo, tot ziens, ik kom te laat.
Het witte konijn. - Ik kom vreselijk te laat.
Geen wonder.
Deze klok loopt exact twee dagen achter.
Twee dagen ? - Logisch dat je te laat komt.
Lieve hemel. Hier moeten we 'n blik in werpen.
Juist. Ik zie het al. Dit horloge zit vol wieltjes.
Mijn goede horloge. Mijn wieltjes, mijn veertjes.
Boter.
Er moet boter in. Boter.
Dank je wel.
Zo komen er kruimels in.
Dit is beste boter. Wat klets je nou ?
Thee ? - Dat ik daar niet aan dacht.
Geen thee. - Suiker ?
Twee lepeltjes, graag.
Voorzichtig.
Jam ? - Jam. Geen moment aan gedacht.
Mosterd ? - Mosterd, graag...
Mosterd ?
Niet overdrijven, hé ?
Citroen, dat is wat anders.
Zo moet 't goed zijn.
Stout horloge.
Daar is maar een remedie voor.
Twee dagen achter.
Mijn horloge...
Echt waar ? - En nog wel 'n onverjaardagscadeau.
In dat geval:
een vrolijke onverjaardag...
voor jou !
Meneer Konijn ?
Waar is hij nu weer gebleven ?
Wat een raar gedoe.
Ik heb nog nooit zo'n stomme theevisite meegemaakt.
Nu is het uit met die onzin.
Ik ga naar huis. Linea recta naar huis.
Dom konijn. Wat kan 't mij schelen waar hij heen gaat ?
Als hij er niet was geweest...
Het Tulgey-bos.
Vreemd. Dit kan ik me niet herinneren.
's Even kijken.
Alsjeblieft, zeg.
Geen onzin meer.
Als ik zo gekomen ben...
moet ik zo ook weer terug.
O. Neem me niet kwalijk.
Mijn hemel. Als ik weer thuis ben, schrijf ik hier een boek over.
Als ik tenminste ooit nog thuiskom.
Neem me niet kwalijk.
Kunt u mij misschien zeggen... ?
Nee, laat maar zitten.
O jee. Het wordt vreselijk donker.
En niets ziet er bekend uit.
Wat zal ik blij zijn als ik hier...
Ik wilde dat ik eindelijk 's iets normaals tegenkwam.
Stap niet op de beriets.
De beriets ?
Een pad.
O, gelukkig.
Ik wist dat ik er vroeg of laat een zou vinden.
Als ik opschiet, ben ik nog op tijd thuis voor de thee.
Wat zal Dinah blij zijn dat ik er weer ben.
Ik ben zo benieuwd...
O jee.
Nu kom ik er nooit meer uit.
Als je verdwaald bent...
is het 'n goede raad te blijven zitten waar je zit...
totdat iemand je vindt.
Maar wie komt mij nu hier zoeken ?
Goede raad...
Als ik beter had geluisterd, zat ik hier niet.
Maar dat is 't juist met mij.
Ik geef mezelf hele goede raad.
maar ik volg die slechts uiterst zelden op
dat verklaart
de problemen die ik altijd krijg
geduldig zijn
is een hele goede raad
omdat ik van wachten zo nieuwsgierig word
en ik vind 't fijn
als er iets met rijm begint
Ik liep vrolijk mijn neus achterna.
En ik heb nooit even nagedacht.
Ik had moeten weten dat ik zou moeten boeten...
ooit op een dag.
Ooit op 'n dag.
Ik geef mezelf hele goede raad...
maar ik volg die uiterst zelden op.
Zal ik ooit leren...
alles te doen zoals 't moet ?
bij het bluifen der beriets.
Kolderkat ? Jij ?
Wie verwachtte je dan ? Het Witte Konijn, wellicht ?
Nee. Ik heb schoon genoeg van konijnen.
Ik wil naar huis.
Maar ik weet de weg niet. - Logisch.
Je hebt helemaal geen weg.
Alle wegen zijn hier namelijk van de koningin.
Ik heb nooit 'n koningin ontmoet. - Echt niet ?
Werkelijk niet ?
Maar dat moet.
Ze zal gek op je zijn. Stapelgek gewoon.
Alstublieft... Hoe kan ik haar vinden ?
Tja, de een gaat zo...
de ander zo.
Maar ik, persoonlijk gezien...
snijd 't liefst een stuk af.
we verven de rozen rood
dus hou niet op, en mors geen drop en pak je bokkenpoot
we verven de rozen rood
we verven de rozen rood.
we verven de rozen rood en ons verdriet is groot
want we weten best, dit is geen mest
straks zijn ze zelfs dood
toch geven we ons niet bloot en verven de rozen rood
we verven de rozen rood
wat ik niet zie, meneer de Drie, waarom verft u ze rood ?
Het zit zo, juffrouw.
We hebben per ongeluk witte rozen geplant.
de koningin wil liever rood zag zij dit, ongenood
dan werd ze boos en harteloos en werden wij onthoofd
dat vrezen wij als de dood
dus verven we de rozen rood
Dan zal ik jullie snel helpen.
we verven de rozen rood
maak geen gewag van wat je zag of wat je hebt gehoord
we verven de rozen rood
Niet roze of groen. - Of vermiljoen.
we verven de rozen rood
De Koningin. - De Koningin.
De Koningin.
Kaarten... halt.
Tel af.
Hare keizerlijke hoogheid.
Hare genade, hare excellentie...
hare koninklijke majesteit: Hartenkoningin.
En de koning.
Wie verft hier mijn rozen rood ?
wie besmeurt met verf mijn fraaie erf waar ik rozen heb gepoot ?
wie verft er mijn rozen rood ?
hij bekoopt 't met de dood
Majesteit, 't was zijn schuld.
Nee, hoogheid. De aas.
Jij ? - Nee, twee.
Of was 't de twee ? - 't Was de drie.
Genoeg.
Hun hoofd eraf.
nu verliezen zij hun hoofd ze verfden de rozen rood
eigen schuld, dikke bult de rozen horen rood
ze verliezen nu hun hoofd
Stilte.
Alstublieft. Ze wilden alleen...
En wie is dit ?
's Kijken.
In elk geval geen Hart. Zou ze van Schoppen zijn ?
Kijk nou, het is een meisje.
Ja, en ik hoopte...
Kijk me aan. Spreek beleefd, en niet wriemelen.
Tenen naar buiten. Maak 'n kniksje.
Mond iets verder open...
en zeg altijd:
Ja, majesteit.
Waar kom je vandaan, en waar ga je naar toe ?
Ik probeer mijn weg naar huis te vinden. - Jouw ?
Alle wegen zijn van mij.
Dat weet ik, maar ik dacht...
Maak 'n kniksje als je denkt, dat scheelt tijd.
Ja majesteit, ik wilde vragen...
Ik stel hier de vragen.
Speel jij croquet ? - Ja, majesteit.
Laat het spel beginnen.
Op uw plaatsen. Bevel van de koning.
Schudden.
En couperen.
Deel de kaarten.
Kaarten... halt.
Stilte.
Z'n hoofd eraf.
Bevel van de koning. Je hoort wat ze zegt.
En nu jij, lieve.
Ja, majesteit.
Wat 'n houding.
Wil je dat we allebei ons hoofd kwijtraken ?
Ik dus niet.
Zeg, gaat 't een beetje ?
Helemaal niet. - Pardon ?
Ik zei: Helemaal niet.
Tegen wie sta jij te praten ?
De kat, majesteit. - Kat ?
Waar ? - Daar.
Daar is ie weer. - Ik waarschuw je.
Als ik mijn geduld verlies, ben jij je hoofd kwijt.
Begrepen ?
Weet je wat ? We kunnen 'r ook echt kwaad maken.
Zullen we ? - Nee.
Hartstikke leuk, hoor. - Nee, hou op !
Alle snorharen.
Red de Koningin.
Nu gaan er koppen rollen.
De jouwe.
Eraf met haar... - Lieve ?
Mag ze geen proces...
eerst ? - Een proces ?
Een heel klein procesje ?
Vooruit dan maar.
Laat het proces beginnen.
Majesteit.
Leden van de jury.
Trouwe onderdanen.
En de koning.
Verdachte staat terecht wegens het verlokken van hare majesteit...
tot een spelletje croquet en daarbij moedwillig...
onze geliefde Koningin...
Laat dat maar zitten. Nu dat ik mijn geduld verlies.
waardoor zij haar geduld verloor.
Mooi.
Ben je klaar voor je straf ?
Straf ? Eerst komt er toch 'n vonnis ?
Eerst de straf, dan het vonnis.
Zo gaat het niet. - Alles gaat...
zoals u het zegt.
Inderdaad, lieve kind.
Eraf met haar... - We hebben nog geen getuigen gehoord.
Mogen we 'n paar getuigen horen ?
Vooruit dan maar. Als je maar opschiet.
Eerste getuige, eerste getuige.
De Maartse Haas.
Wat weet jij van deze trieste zaak ?
Niets. - In het geheel niets ?
In het geheel niets. - Dat is zeer belangrijk.
Jury. Schrijf op.
Onbelangrijk, bedoelt u natuurlijk.
Stilte. Volgende getuige.
De Zevenslaper.
Wat heb jij te verklaren ?
knipoog vleermuis, knipoog zoet zeg mij toch...
Dat is het belangrijkste bewijs tot nu toe.
Schrijf op.
Knipoog, knipoog, knipoog...
'Knipoog, knipoog.' Wat nu weer ?
De Gekke Hoedenmaker.
Eraf met die hoed.
Waar was jij toen dit plaatsgreep ?
Thuis, aan de thee. Ik ben vandaag namelijk onjarig.
Lieve, jij bent vandaag ook onjarig.
O ja ? - O ja ?
O ja ?
een vrolijke onverjaardag - Voor mij ?
Voor jou.
een vrolijke onverjaardag
Voor mij ? - Voor jou.
blaas de kaars maar uit, schat dan komt je wens wel uit
een vrolijke onverjaardag
voor jou
Majesteit. - Ja, lieve.
Kijk, daar zit hij.
Wie ? - De Kolderkat.
Kat ? - Kat.
Kat.
Afschuwelijk.
Stop hem. Pak hem dan. - Help me.
Pak hem. Snel, de jam.
De jam, bevel van de koning.
De jam. - Hier daarmee.
Nu gaan er koppen rollen.
De paddestoel.
Eraf met haar...
Ik ben heus niet bang voor jullie.
Voor zo'n pak kaarten zeker.
Regel 42. Iedereen groter dan een kilometer...
dient de zaal te verlaten.
Ik ben geen kilometer, en ik ga niet weg.
Denk om Regel 42.
En jij...
majesteit...
Wat 'n majesteit.
Jij bent geen koningin, maar een dikke, opgeblazen...
slecht-gehumeurde, oude tiran.
Wat zei je ook alweer, lieve ?
Dat je een dikke, opgeblazen, slecht-gehumeurde oude tiran bent.
Eraf met haar hoofd.
Jullie hebben 't gehoord.
Eraf met haar hoofd.
binnen, buiten, in 't rond, gezwind
niemand kan verliezen als er niemand wint
binnen, buiten, erop, eraf, er bovenop
Eraf met dat hoofd.
Je gaat toch niet weg zonder kopje thee ?
Ik kan nu echt niet.
We staan erop dat je 'n kop thee drinkt.
Eraf met dat hoofd.
Meneer de Rups ? Wat moet ik nu beginnen ?
Wie ben jij ?
Daar. Laat 'r niet ontsnappen.
Eraf met dat hoofd.
Ik zit nog steeds op slot.
De koningin. Ik moet naar buiten.
Je bent al buiten. - Wat ?
Kijk zelf maar.
Dat ben ik. Ik zit te slapen.
Laat haar niet ontsnappen.
Alice. Wakker worden. Alsjeblieft.
Laat haar niet... - Wakker worden.
Wil je nu alsjeblieft je les opzeggen ?
zie hoe de kleine krokodil zich bekommert om zijn staart
Alice, waar heb je 't over ?
Maar de Rups zei...
Rups ? Lieve hemel, zeg.
Alice, ik...
Kom nou maar. Het is theetijd.
Nederlandse ondertiteling bewerkt door : awender@freemail.hu