- Op 3 september 1973 om 18:28 en 32 sec,
..landde een blauwe vlieg van de Calliphorides soort,..
..wiens vleugels 14.670 keer per minuut kunnen fladderen..
..in de Saint-Vincent Straat, Montmartre.
Op exact hetzelfde moment, buiten aan een restaurant,..
..blies de wind magisch onder een tafellaken,..
..waardoor de glazen begonnen te dansen zonder dat iemand het merkte.
Op hetzelfde moment, avenue Trudaine, nummer 28, 5de etage, 9de arrondissement..
..veegde Eugène Koler, de naam van zijn beste vriend, Émile Maginot,..
..uit zijn adresboekje na thuiskomst van diens begrafenis.
Nog steeds op dezelfde seconde, bereikte een spermacel..
..met X-chromosoom en toebehorend aan M. Raphaël Poulain..
..de eicel van Mrs Poulain,..
..geboren Amandine Fouet.
9 maand later werd een meisje geboren:..
..Amélie Poulain.
-Amélie's vader was een gewezen legerdokter,..
..en werkte aan het watergeneeskunde instituut van Enghien-les-Bains.
Raphaël Poulain houdt er niet van..
..om naast iemand anders te pissen.
Hij houdt er niet van..
..een minachtende blik op zijn sandalen te onderscheppen...
...uit het water komen met zijn zwembroek plakkend aan zijn lijf.
Raphaël Poulain houdt van..
..grote stukken behangpapier van de muur te trekken..
..al zijn schoenen op een rij te zetten en ze zorgvuldig te poetsen...
..zijn gereedschapskist leeg te maken,..
..grondig te kuisen,..
..en, uiteindelijk, alles terug zorgvuldig op te bergen.
Amélie's moeder, Amandine Fouet,..
..geeft les in de lagere school van Gueugnon,..
..is altijd al nerveus en onstabiel geweest.
Ze houdt niet van verrimpelde vingers door het warme water.
..lichte aanrakingen aan haar hand van iemand..
..die ze niet moet hebben,..
..de merktekens van de lakens 's morgens op haar wangen.
Ze houdt van de kostuums van de schaatsers op TV.
..het poetsen van de vloer met haar pantoffels.
..haar handtas leeg te maken..
..grondig te kuisen,..
..en, uiteindelijk, alles terug zorgvuldig op te bergen.
Amélie is 6 jaar oud.
Zoals alle meisjes, zou ze willen dat haar vader haar af en toe eens wat vaker in zijn armen nam.
Maar het enige contact dat ze hebben is gedurende de maandelijkse medische check-up.
Het meisje, aangegrepen door deze uitzonderlijke intimiteit,..
..kan het wild kloppen van haar hart niet stoppen.
Hierdoor,..
..denkt haar vader dat ze aan een hartziekte lijdt.
Vanwege deze fictieve ziekte, gaat ze niet naar school.
Haar moeder is haar privé-lerares.
-"De... kippen... broeden...
..dikwijls... in... het... klooster."
-"De kippen broeden..."
-Heel goed.
-"dikwijls broeden." -Nee !
-Zonder contact met andere kinderen,..
..en vertroetelt door haar ouders,..
..Amélie's enige toevluchtsoord is de wereld van haar verbeelding.
In die wereld, worden platen gemaakt zoals pannenkoeken,..
..en de buurvrouw, die maandenlang in een coma gelegen heeft ,..
..heeft net beslist om al haar slaap in één keer te doen.
-Op deze manier, kan ik dag en nacht wakker blijven voor de rest van mijn leven.
-Amélie's enige vriend noemt "de Potvis".
Maar de sfeer thuis veranderde hem in een zenuwzieke en zelfmoordzuchtige vis.
-Omdat deze zelfmoordpogingen alleen maar moeders' stress verhoogde,..
..wordt een beslissing genomen...
-GENOEG !!!
-Om Amélie te troosten,..
..geeft haar moeder haar een tweedehands fototoestel.
-Maar meisje, wat heb je gedaan ?
-Een buurman doet haar geloven dat haar fototoestel ongelukken veroorzaakt.
Omdat ze gedurende gans de namiddag foto's genomen heeft ,..
..maakt Amélie zich 's avonds grote zorgen.
Ze stort in elkaar voor de televisie, zich schuldig voelend ..
..voor een brand,..
..twee ontsporingen en een crash van een Boeiing 747.
Enkele dagen later, wanneer Amélie realiseert dat de buurman met haar gespot heeft ,..
..beslist ze om wraak te nemen.
-"Maar, wat ge...."
Pas op gij !! Godv***
-En toen, op een dag , sloeg het noodlot toe.
Zoals elk jaar, neemt moeder haar mee naar de kerk om een kaars te branden..
..zodat de Hemel hen een klein broertje zou zenden.
Het goddelijke antwoord kwam 3 minuten later...
Helaas, het was geen pasgeborene die uit de lucht kwam vallen..
..maar een toerist uit Quebec, vastbesloten een eind te maken aan haar leven.
Amandine Poulain, geboren Fouet, is op slag dood.
Na de dood van haar moeder,..
..blijft Amélie alleen achter met haar vader.
Deze laatste trekt zichzelf nog meer terug.
Hij begint als een maniak een miniatuur mausoleum te bouwen,..
..voor de as van zijn geliefde vrouw.
Dagen, maanden, en zelfs jaren gaan voorbij...
De buitenwereld lijkt zo somber..
..dat Amélie verkiest om haar leven te dromen totdat ze oud genoeg is om het huis te verlaten.
5 jaar later, werkt Amélie als serveuse in een bar in Montmartre,..
.."les Deux Moulins".
Vandaag, 29 augustus,..
..binnen 48 uren, zal het lot van Amélie Poulain een andere weg indraaien.
Maar op dit moment weet ze nog van niets.
Voor haar gaat het leven verder met haar collega's en de vaste klanten.
Dit is Suzanne, de eigenares.
Ze mankt een beetje, maar ze heeft nog nooit een glas laten vallen.
In haar jeugd, was ze een danseres. Ze houdt van..
..sportmannen die huilen van teleurstelling.
Ze houdt er niet van, wanneer een man vernederd wordt in het bijzijn van zijn kind.
De tabaksverkoopster is Georgette, de ingebeelde zieke.
Wanneer het geen migraine is, is het een zenuw die geklemd zit.
Ze hoort niet graag..
.."le fruit de vos entrailles est béni."
Dit is Gina, Amélie's collega, kleindochter van een kwakzalver.
Ze houdt van het kraken van haar vingers.
Hier kan je zien dat ze een Kir brengt naar Hipolito, de niet-zo-succesvolle schrijver.
Wat hij graag ziet op TV is een stierenvechter die doorboord wordt.
Dit is Joseph. Gina's jaloerse ex-geliefde.
Hij bespiedt haar om te zien of ze al een vervanger heeft.
Het enige waar hij van houdt..
..is het poppen van de blaasjes in de plastiek.
En ten slotte, is er Philomène, de air hostess.
Amélie past op haar kat wanneer ze weg is. Ze houdt van..
..het geluid van de kom met water op de grond. En wat de kat betreft,..
..hij luistert graag naar de kinderverhaaltjes.
-Neen dank u, madame, Ik werk nooit op zondag.
-In het weekend neemt Amélie vaak de trein, om haar vader te bezoeken.
-Waarom geniet je niet van je pensioen, en... -en wat ?
-reis je niet ? je hebt Enghien nog nooit verlaten.
-Toen we jong waren, je moeder en ik,..
..wilden we wel reizen, maar konden we nooit.
Vanwege je hart. -Ja, ik weet het.
-en nu,... Nu...
-Soms, vrijdag 's avonds, gaat Amélie naar de bioscoop.
-Ik draai me graag om in het donker om de gezichten van de mensen rond mij te zien.
En ik zoek ook graag naar de kleine details die niemand ziet.
Maar ik houd niet van die oude Amerikaanse films waar de bestuurder nooit op de weg let.
-Amélie heeft geen vriend.
Ze heeft geprobeerd, maar het was niet wat ze verwachtte.
Aan de andere kant, geniet ze van allerlei kleine pleziertjes,..
..haar hand in een zak vol zaden steken,..
..de korst breken van een crème brûlée..
..met het topje van een lepeltje.
En "Ketsende Keitjes" maken op het kanaal van Saint-Martin.
-Hij, dat is de glazen man.
Door een of andere ziekte, breken zijn beenderen als kristal.
Daarom zijn al zijn meubelen met pels ingewikkeld.
Een simpele handdruk is voldoende om zijn vingers te breken,..
..daarom is het al 20 jaar geleden dat hij nog eens naar buiten gegaan is.
De Tijd heeft niets veranderd. Amélie vlucht nog steeds in de eenzaamheid..
..ze vindt het leuk om gekke vragen te stellen over de wereld die zich voor haar ogen ontrold.
Bijvoorbeeld, hoeveel koppels hebben op DIT moment een orgasme ?
-Vijftien...
-En tenslotte, op het einde van de nacht van 30 augustus 1997.
We naderen het moment dat het leven van Amélie volledig zal veranderen.
*-Goedenavond.
De prinses van Wales, Lady Di is deze namiddag omgekomen in een auto-ongeluk.
Ze was met haar vriend...
Alleen de allereerste man die het graf van Toutankhamon binnendrong..
..zou kunnen begrijpen hoe Amélie zich voelde..
..toen ze de schat ontdekte die een kleine jongen ongeveer 40 jaren geleden had verstopt.
Op 31 augustus, om 4 uur 's morgens..
..heeft Amélie plots een lumineus idee.
Ze zal de eigenaar van het doosje zoeken..
..en hem zijn schat terugbezorgen.
Indien hij ontroerd is, beslist, dan zal ze zich voortaan met het leven van andere mensen gaan vermengen.
Indien niet, wel, pech.
-Oh, het jonge meisje van het 5de... zo dikwijls zien we je niet.
-Excuseer mij. Een kleine jongen die in de jaren 50 in mijn flat woonde, zegt u dat iets ?
-Kom binnen en drink iets.
-Nee, dank u. -Ja, kom binnen. En sluit de deur.
Oh, kinderen... Ik heb er zoveel gekend!
Eerst, zijn ze schattig, maar daarna beginnen ze met sneeuwballen te gooien..
Ik ken ze wel, kinderen.... -En in welk jaar bent u hier aangekomen ?
-In 64.
De mensen moeten het je toch verteld hebben.
-Nee.
Ga zitten.
Mijn man werkte vroeger bij Coccinelle Insurance.
De mensen zeiden dat hij met zijn secretaresse sliep.
Ze stopten in ieder geval in alle hotels van Batignolles...
En niet zomaar de kleintjes.
'ja ja de feeks wilde zeker wel haar benen spreiden,..
..maar alleen in zijden lakens!
Mijn man begon te stelen van zijn firma.
Eerst een klein beetje, dan 50 miljoen in één keer.
En daar gingen ze! Weggevlogen, alle twee...
Drink !
Dus, op 20 januari 1970,..
..gaat de deurbel. Wel...
"Madam, uw man is overleden in een auto-ongeluk in Zuid-Amerika."
Mijn leven stopte...
Zwarte Leeuw stierf van verdriet.
Arm ding!
Zie met welke liefde hij nog steeds..
..naar zijn meester opkijkt.
Ik zal je zijn brieven voorlezen.
Blijf zitten.
Je hebt toch wel 5 minuutjes voor mij, niet? Daar, toen was hij in het leger.
"Mado mijn liefde..." Mijn naam is Madeleine.
"Ik slaap niet meer. Ik eet niet meer.
"Ik liet mijn enige reden om te leven achter in Parijs.
"Ik zal haar terugzien op vrijdag de 15de,..
"..wanneer ik mijn geliefde wezel zal zien aan het station,..
"..in haar blauwe jurk met schouderriempjes, ....
"tussen haakjes, (diegene die jij te doorzichtig vindt).
"Liefste." ..voila..
Heb jij ooit zulke brieven ontvangen ?
-Nee. Ik ben niemand’s wezel.
-Mijn naam is Madeleine Walace.
Er is dat spreekwoord: "Huilen als een madeleine", is het niet?
-Ja. -En Walace...
"Les Fountaines de Walace"...
Zie je, tranen waren mijn lot!
Voor dat zaakje van je...
Vraag dat maar eens aan de kruidenier.
Collignon heeft altijd hier geleefd.
-Ah, goede morgen, Amélie-mélo !
Een vijg en 3 noten, zoals gewoonlijk?
-De mensen die in mijn flat woonden in de 50ies...
Herinner je je die ? - Ohlala..moeilijke vraag!
Ik was nog maar 2 in de 50ies. Net zoals deze debiel vandaag.
-De debiel is Lucien. Hij is niet van de slimste,..
..maar Amélie vindt hem leuk.
Ze houdt van zijn manier waarop hij het witloof vasthoudt, alsof het objecten zijn,..
..die je met respect moet behandelen. Het is zijn manier om zijn liefde voor het werk te tonen.
-Komaan, kijk naar hem!
Het lijkt wel of ie een vogeltje oppikt dat uit zijn nest gevallen is!
Je hebt geluk dat je geen druiven hebt gevraagd,..
..of je had ze pas maandag gehad!
Komaan, debiel, doe een beetje voort !
De dame heeft wel andere zaken te doen !
Hier.
Ga maar eens naar mijn moeder.
Zij heeft een geheugen als een olifant.
Moe-lifant!
-Bedankt.
-Bredoteau.
-Pardon ?
-Dat is de naam die u zoekt. Maar als ik het zeg, telt het toch niet,..
..Ik ben seniel.
-Luister niet naar hem, hij is seniel.
Kijk eens naar mijn laurier.. -Wat ?
-Voor de kruidenierswinkel, was hij kaartjesknipper.
-En wat is daar mis mee ?!
-'s Nachts, staat hij op..
..en knipt hij mijn laurier !
-Ik had liever seringen... Maar tja, dat is het leven !
Ieder zijn eigen manier om tot rust te komen !
-Bij mij zijn het "Ketsende Keitjes" !
- Ketsende Keitjes ! - Alstublieft !
Ik schrijf alles op.
-Wat schrijf jij op ?
-Je zoon is bijna 50.
En ik doe nog steeds zijn boekhouding !
-Toen hij 15 was, zorgde je nog steeds voor zijn tandenborstel ! Dat komt er nu van!
-Dus, Camus, tweede rechts...
-Nee, dat is het niet !
-Nee, trap B, dat was Brossard...
Dat is het, ik heb het !
Bredoteau, 5de van rechts.
Ze kwamen van Pas-de-Calais. -Bredoteau...
Dat is alles wat ik te zeggen heb !
-Deze jonge man, die onder de fotomachine aan het snuffelen is..
..noemt Nino Quincampoix.
Amélie werd het gezelschap van andere kinderen ontzegd,..
..maar kleine Nino, zou niet liever gehad hebben.
Dikwijls, op hetzelfde moment, 9 km van elkaar,..
..droomde de ene over een zuster en de andere over een broer,..
..waarmee ze gans de tijd zouden kunnen spelen.
-Dag, pa.
Heb je een nieuwe vriend ?
-Nee, ik heb hem reeds langs.
Maar omdat je moeder hem haatte,..
..heb ik hem in het schuurtje moeten zetten. Laten we ze terug verenigen.
Daar! Niet slecht, hé ?
-Zeg, papa.
Als jij iets zou terugvinden uit je jeugd, een schat voor jou,..
..zou je je dan gelukkig, droevig, nostalgisch voelen? Wat zou dat je doen ?
-Ik had de kabouter nog niet toen ik klein was.
Ik heb hem gekregen toen ik op pensioen ging.
-Nee, de dingen die je geheim houdt, alsof ze veel waarde hadden.
-Ik moet hem nog vernissen voor de herfst.
-Ik ga thee maken. Wil je ook wat ?
-Niet bewegen.
-Alles OK ? Beter ?
-Hey, dat tocht hier !
-Het is Siberië niet.
-Jij bent niet allergisch aan koolstofmonoxyde !
Gisteren heb ik zo hard moeten hoesten dat mijn middenrif bijna brak !
-Ja, natuurlijk ! -Wat staat er op de menu vandaag ?
-"Gegratineerd" witloof
-Om achterover te vallen.
-Zo goed ? -Hangt er vanaf waar je valt...
Inderdaad, als het in het wc is.. -Dan zijn ze niet goed !
-12.15am, schaterlach, gelijkend op een orgasme.
..om de dominante man te plezieren.
-Ik kan er niet meer tegen. -Ja, je hebt gelijk.
Waarom stopt ie niet ?
Er zijn andere bars in de buurt !
-Tot ziens. Mrs Suzanne !
-Ja ?
-Dat witloof, is dat met melksaus ?
-Ja, waarom ?
-Ik verteer geen melksaus.
Juist zoals paardenvlees bij jou.
-Dat heeft niets met verteren te maken, maar met herinneringen.
Ik eet nog liever mensenvlees.
-Komaan ! Dat meen je toch niet ?
-Mrs Suzanne ?
Mag ik vroeger vertrekken vandaag ?
-Hoe noemt hij ?
-Dominique Bredoteau.
-Hallo !
-Dominique Bredoteau ?
-Ja...
Kan ik u helpen ? -Wel... Het is voor een petitie.
-Een petitie ?
-Ja... Een petitie... voor...
voor de heiligverklaring van Lady Di.
-O, ja. Euh, nee, dank u!
-Hallo! *-Ja?
Dominique Bredoteau ? Het is voor de volkstelling van de Europese Gemeenschap.
*-Kom maar naar boven. 3de verdiep.
Hallo, poesje.
Earl Grey ? Bergamot ? Jasmine ?
Kan ik je iets te drinken aanbieden ?
-Nee. Ik heb nog werk te doen.
-Ja, Ja! Ik kom eraan !
-Goeie namiddag, madam. Ik ben op zoek naar Dominique Bredoteau.
-Ooh, arm meisje ! Je hebt hem net gemist.
Kijk, hij komt naar beneden.
-Bretodeau.
Niet Bredoteau.
Je ziet eruit alsof je wel een glas rode wijn met kaneel kan gebruiken. Kom binnen !
-Ik woon hier nu al 5 jaar, en het is de eerste keer dat ik u tegen het lijf loop.
-Ik kom nooit buiten.
Ik wil niet zomaar iedereen ontmoeten.
En het zijn toch allemaal maar schurken, daarbuiten !
Maar kom binnen. Kom binnen...
Weet je, ze noemen mij de glazen man.
Maar mijn naam is Raymond Dufayel.
Amélie Poulain.. ik ben een serveuse...
-In de "Deux Moulins", ik weet het. En jij komt van een kale reis terug...
..van je jacht op Bretodeau.
Omdat het niet "do" is, maar "to".
Zoals in "toto". -Bedankt.
Dit is een mooi schilderij.
-"Het Ontbijt van de Roeiers".
Van Renoir.
Ik schilder er elk jaar één, al 20 jaar lang.
Het moeilijkste zijn de ogen.
Soms veranderen ze met opzet van humeur,..
..wanneer ik me omdraai.
-Hier zien ze er gelukkig uit. -Je zou voor minder !
Dit jaar, hebben ze konijn met champignon gehad..
..en wafels met confituur voor de kinderen.
Laat eens zien, waar heb ik het weer gelegd..
..dat kleine papiertje ?
Ik zie dat je naar mijn camera aan het venster kijkt.
Dat is een cadeau van mijn schoonzuster.
Oh, Ik heb hem daar zo gezet..
..dat ik mijn klok niet meer moet opwinden.
Het enige personage,..
..dat ik na al die jaren niet begrijp,..
..is het meisje met het glas water. Ze staat in het midden..
..en toch, erbuiten.
-Misschien is ze gewoon verschillend van de anderen.
-Hoezo verschillend ?
-Ik weet het niet.
-Misschien speelde ze, als kind, niet vaak met andere kinderen.
Misschien zelfs nooit...
Alstublieft.
Dominique Bretodeau. 27, rue Mouffetard.
Dat is voor jou.
-Deze morgen, zoals elke dinsdag,..
..gaat Dominique Bretodeau een kip kopen.
Meestal, maakt hij ze klaar in de oven met gebakken aardappeltjes.
Nadat hij de poten, de borst, en de vleugels heeft afgeknipt,..
..pelt hij het karkas met zijn vingers,..
..beginnende bij het staartstukje.
Nee, Bretodeau zal vandaag..
..geen kip kopen.
Hij zal niet verder gaan...
dan die telefooncel. Daar...
-In een flits, herinnert Bretodeau zich alles.
De overwinning van Bahamontes' in de Tour van 1959...
Het corselet van Tante Josette...
En, vooral, die tragische dag...
..toen hij alle knikkers won van gans de klas tijdens de speeltijd.
-Bretodeau !
-Bretodeau !!
Zal ik eens in uw oren knijpen, Bretodeau ! Ken je dat al ?
-Een cognac, alstublieft.
Ik kan niet geloven, wat me net overkomen is.
Het moet mijn bewaarengel geweest zijn. Het kan niet anders.
Het was alsof de telefooncel mij belde...
..hij belde, en belde...
-Wel hier, het is de microgolf die me belt !
-Kan ik nog een cognac krijgen ?
Het is vreemd, het leven.
Als je kind bent, kruipt de tijd voorbij, en dan plots, ...
..ben je 50.
En alles wat er overblijft van je jeugd,..
..past in een kleine roestende doos.
U heeft nog geen kinderen zeker,..
..juffrouw ?
Ik heb een dochter. Ze moet ongeveer jouw leeftijd hebben.
We hebben elkaar al jaren niet meer gesproken.
Naar het schijnt, heeft ze al een kind, een jongetje.
Hij noemt Lucas.
Het wordt tijd dat ik ze eens ga bezoeken..
..voor ik zelf in een doos beland.
Denk je niet ?
-Amélie voelt zich plots in perfecte harmonie met zichzelf.
Alles is perfect: de zachtheid van het licht,..
..dat geurtje in de lucht, het stille rumoer van de stad...
Het leven lijkt zo simpel en helder dat ze overwelmd wordt..
..door een drang om gans de mensheid te helpen.
-Ik zal u helpen. we stappen af en hier gaan we !
We kruisen de weduwe van de drummer van de fanfare. Ze draagt zijn rood vestje sinds hij dood is.
Hey, het paard heeft een oor verloren !
De man van de bloemenwinkel lacht.
Hier staan lolly’s in de vitrine!
Ruik je die geur ?
Deze man laat watermeloen proeven aan zijn klanten.
Daar maken ze van die heerlijke ijsjes!
We passeren de slager.
Ham kost 79 !
Hier zijn we aan de kaaswinkel...
12,90 voor een Picodon d'Ardèche ! Bij de slager,..
..kijkt een baby naar een hond, die naar de kippen kijkt.
Voila, we zijn vlak voor de metro.
Ik ga u hier laten, tot ziens..
"Ze was nooit in staat om relaties met anderen op te bouwen..."
"Als kind, was ze altijd alleen."
*-Op de avond van een fonkelende dag in Juli,..
..terwijl de vakantiegangers zich amuseren op het strand..
..in de zorgeloosheid van de zonnige dagen en terwijl in Parijs,..
..de slenteraars, getroffen door de hitte, staren naar de rook..
..van het vuurwerk,..
..bezwijkt Amélie Poulain, ook gekend als "de meter der verworpenen",..
..of "de madonna der verstotenen" aan haar extreme moeheid.
In de straten van Parijs, getroffen door verdriet,..
..verzamelen miljoenen anonieme rouwenden zich langs de begrafenisstoet..
..om in stilte..
..hun grote droefheid uit te drukken.
Wat een raar noodlot, dat van deze jonge vrouw..
..beroofd van zichzelf,..
..nochtans zo gevoelig aan de kleine dingen des levens.
Zoals Don Quichotte, was ze vastberaden om ..
..de onverbiddelijke molen van alle menselijke miserie aan te vallen.
Een onmogelijk gevecht dat haar leven..
..voortijdig geconsumeerd heeft. Op 23 jarige leeftijd, laat Amélie Poulain, ..
..haar leven los in de draaikolken van de universele pijn.
Maar daar wordt ze getroffen door spijt omdat ze haar vader heeft laten sterven,..
..zonder dat ze ooit aan deze verstikte man..
..de levenslucht heeft kunnen geven die ze aan zoveel..
..anderen geschonken heeft.
-Hey !
Hey, Meneer !
Meneer !!
Wacht!
Wacht!!
-Bladzijdes vol van mislukte identiteitsfoto’s..
..weggegooid door de eigenaars..
..en terug samengesteld en geclassificeerd door een of andere wildebras.
Nogal een familiealbum !
-Één pakje Gauloises.
-Er is zoveel rook hier. Waar zijn ze?
Ik kan niks zien. -Iets meer naar links.
Iets verder. Voila, daar zijn ze. -Hier? Bedankt.
Waar zijn mijn 1F munten?
Laat maar.
-Ja? -Één Moresque.
Één Kir, Één Moresque en twee muntwatertjes.
-Dat gekir, is dat voorhuwelijks of postcoïtaal ?
-En jouw domheid, is dat aangeboren?
-Voorhuwelijks. -Maak je maar geen zorgen.
Je zal de juiste uiteindelijk wel vinden.
Ze dromen allemaal van een schouder om op te slapen.
-Ik zeg niet nee, maar mannen snurken.
Ik heb een gevoelig oor!
-Ik ben geopereerd, ik ben ervan af.
-Hoe romantisch !
-Het is duidelijk dat je nog nooit de ware liefde gekend hebt.
-Als ik die niet had gekend, hadden ze mijn rechterbeen niet verkort.
-Dat was toch van een paard?
-Ja, inderdaad.
Ik was verliefd op een trapeze artiest.
Ik had het kunnen weten, die laten je altijd vallen op het laatste moment!
De smeerlap dumpte me op het moment dat ik de circuspiste op moest.
Ik was zo kwaad, en als gevolg, zo ook het paard.
Pech voor mij, ik lag eronder!
Juist ! De Moresque.
-Liefde op het eerste zicht, het bestaat.
-Ik zeg niet dat het niet bestaat. Maar na 30 jaar achter deze bar,..
..kan ik je zelfs het recept geven!
Neem twee gewone mensen en maak hen beide wijs dat de andere iets voor hen voelt,..
..werkt altijd !
-Excuseer!
Excuseer!
-Nee ! -Ik zal wel gaan.
Denk je niet dat je al genoeg uitgehaald hebt vandaag?
-Gina is oud genoeg om zichzelf te verdedigen.
-Ik heb het niet over Gina, maar over Georgette.
-Georgette ?
-Doe uw ogen eens open! Ze hoopt op jou..
..en jij kijkt alleen maar naar Gina !
Arm schaap ! Kijk eens naar al wat ze doet..
..om jouw aandacht te trekken.
Jij bent blind !
-Ik ben weg, ik heb een date. Dag!
-Tot ziens. -Tot ziens.
Ik weet niet hoe de nieuwe zal zijn,..
..maar veel erger dan die freak met zijn bandopnemer daar kan het niet zijn.
-Joseph is niet echt een freak.
Hij is gekwetst, dat is alles.
-Het is al twee maanden geleden dat ze uiteen zijn,..
..en nu komt hij nog elke dag. Hij houdt ervan om gekwetst te worden !
-Zeg me niet dat je nog niets opgemerkt hebt?
-Wat bedoel je ?
-Hij zit altijd hier? -Wel, ja.
-Ga zitten.
Ga zitten, Georgette.
Wat kan je zien, vanaf hier? -Mijn shop.
-En ontbreekt er niets? -Wel, nee.
-Doe eens wat moeite..
-Wel, nee. Echt, ik zie het niet!
-Ik laat je erover nadenken. Goeienacht.
Goeiemorgen...
"Een tachtigjarige Zwitser heeft na 30 jaar een brief ontvangen.
"De post was gevonden door bergbeklimmers van de Mont-Blanc,..
"..in een zak van de Malabar Princess,..
..een vliegtuig dat in de jaren 60 neergestort was."
-Wat een zonde ! Zo'n mooie en jonge prinses...
-Je bedoelt, als ze oud en lelijk was, dan was het zo erg niet?
-Wel, ja... Kijk naar Moeder Theresa.
En hij? Nog steeds achter Gina ?
-Nee, iemand anders.
-Vertel me, is het iemand die ik ken ?
-Ja. 't is grappig, dit verhaal over de bergbeklimmers.
-Iemand van “Les Deux Moulins" ? Jij toch niet!
-Nee !
-Niet Madam Suzanne...
Nee !
-Ja !
Kijk, dat is hem weer. -Ja... Hoe raar.
-En hier. -"Weer hem."
Lyon Station.
-En hier, opnieuw.
5 Maart, Austerlitz.
-En steeds met dezelfde expressie.
Is het niet? Zo neutraal.
-12 keer in totaal.
Ik heb het geteld. Raar, is het niet ?
Waarom zou iemand gans de stad afgaan om foto’s te nemen,..
..om ze dan direct weg te gooien?
-Vooral omdat ze nog in perfecte conditie zijn!
-Het lijkt op een of andere ritueel.
-Misschien is hij geobsedeerd..
..door de angst om oud te worden en is dit de enige manier om zich gerust te stellen.
-Hij is dood!
-Dood?
-Hij is bang om vergeten te worden.
Hij gebruikt die machines om de levenden te herinneren aan zijn gezicht.
Alsof hij vanuit het hiernamaals een foto van zichzelf aan het faxen is.
-Een dode man die bang is om vergeten te worden...
Wel, deze hier zullen zich daar geen zorgen om moeten maken!
Zij zijn allang dood.
Maar ze zullen nooit vergeten worden.
Weet je, dat meisje met het glas,..
..misschien denkt ze aan iemand.
-Iemand van het schilderij?
-Nee.
Eerder een jonge man die ze ergens anders zag.
Ze heeft de indruk dat ze hetzelfde zijn, zij en hem.
-Ze verkiest om zichzelf een relatie in te beelden met iemand die er niet is,..
..eerder dan contacten te leggen..
..met zij die er wel zijn?
-Nee...
Misschien doet ze er alles aan om het leven van anderen te regelen.
-Maar zijzelf ?
Haar leven,..
..wie gaat daar voor zorgen?
-Ondertussen,..
..is het toch beter om jezelf op te offeren voor anderen dan voor een tuinkabouter.
-2,8 g alcohol in zijn bloed en dat voor een chauffeur!
Ik ben dan toch niet de enige die een onverantwoordelijke debiel in dienst heeft.
-M. Collignon.
Uw sleutels... -Even geduld!
Geen haast !
Neem een voorbeeld aan Lucien.
Als die aan het werk is, is er helemaal geen kans dat ze hem zullen flitsen. Is het niet?
-Laat dat toch, M. Collignon.
Het is zijn fout niet.
-Je hebt gelijk.
Het is zijn fout niet, het is Lady Di's fout !
Weet jij wat ik deze morgen gevonden heb ?..
..De 3 Suisses catalogus, open op de bladzijde met de nachtjapons.
Hij had de foto van de prinses op het lichaam van alle models geplakt!
Dus, deze keer, een bundel asperges,..
..of de roddels van de wijk?
-Niks.
"SLEUTELS TERWIJL U WACHT"
-Bedankt. Wel, het ziet er naar uit dat de migraine weg is.
-Ja, maar ik heb gans de nacht niet geslapen vanwege mijn heup.
-Je ziet er goed uit !
-Echt ?
-Een vrouw zonder liefde, is als een bloem zonder zon. Ze verwelkt.
-Raar weer vandaag!
Zei ik iets verkeerd?
-Nee. Iedereen geeft mij de weersvoorspelling vandaag.
-Men spreekt over het weer om te vergeten dat de tijd voorbijgaat.
-Nee, om te vermijden om nonsens te zeggen.
-Je kan nonsens schrijven, maar ze niet publiceren...
-Nog altijd niets? -30ste afwijzing.
-En uw neef, de criticus? -Wat denk je?
Die zijn zoals cactussen..
..ze leven om te steken... -En uw boek?
Is het een liefdesverhaal ?
-Nee, het is het verhaal over een gast die een dagboek bijhoudt.
Maar in plaats van het te schrijven wanneer de dingen zich voordoen,..
..schrijft hij het slechts-mogelijke scenario op voorhand.
En als gevolg, is hij depressief, en doet hij niets.
-Het is het verhaal over een gast die niets doet.
-Kijk, Mme Suzanne,..
..ik draag het manuscript aan u op.
-Jaja, en jij vergeet zijn rekening...
-Ik verwissel zijn meesterstukken tegen mijn bijgerechten !
-Voila. -Bedankt.
-Bedankt, Mme Suzanne.
-Hoe lang heb je er nu weer over gedaan?
Heb je al gezien hoe laat het is? Jesus, deze,..
..hebben ze nooit afgekregen precies!