Στις 3 Σεπτεμβρίου, 1973 και ώρα 6.28 μμ., και 32 δεύτερα...
μια καλλίφορος κρεατόμυγα που φτερουγίζει 14.670 φορέςτο 1'...
...προσγειώθηκε στην οδό Σαιν Βενσέντης Μονμάρτρης.
Την ίδια στιγμή, σε ένα παραπλήσιο ρεστοράν...
...ο αέρας έκανε δυο ποτήρια να χορεύουν στο τραπεζομάντιλο.
Στο μεταξύ, στον 5ο όροφο της λεωφόρου Τρουντένν...
ο Ουζέν Κολέρ επέστρεψε από την κηδεία ενός φίλου του...
...και τον έσβησε από την ατζέντα του.
Την ίδια στιγμή, σπερματοζωάριο χρωματοσώματος Χ...
που ανήκε στον Ραφαέλ Πουλέν...
...ορμησε πανω σε ενα ωαριο της κας Πουλέν, Αμαντίν Φουέ.
Εννέα μήνες αργότερα γεννήθηκε...
...η Αμελί Πουλέν.
Ο πατέρας της, πρωην στρατιωτικος γιατρος...
...εργάζεται σε ένα σπα της Ενγκιέν.
ΣΦΙΚΤΑ ΧΕΙΛΗ = ΣΚΛΗΡΗ ΚΑΡΔΙΑ
Ο Ραφαέλ Πουλέν απεχθάνεται:
Να ουρεί δίπλα σε έναν άλλο. Επίσης απεχθάνεται:
Να κοιτούν επιτιμητικά τα σανδάλια του.
Να βγαίνει από το νερό με κολλημένο μαγιό.
Ο Ραφαέλ Πουλέν λατρεύει:
Να ξεφλουδίζει μεγάλα κομμάτια ταπετσαριας.
Να βάζει στη σειρά και να γυαλίζει τα παπούτσια του.
Ν' αδειάζει την εργαλειοθήκη...
να την καθαρίζει...
...και να τα ξαναβάζει όλα μέσα.
Η μητέρα της Αμελί, δασκάλα από την Γκενιόν...
...εχει παντα ταραγμενα νευρα.
ΤΙΚ = ΑΔΥΝΑΜΑ ΝΕΥΡΑ
Η Αμαντίν Πουλέν απεχθάνεται: Τα ζαρωμένα δάχτυλα στο μπάνιο.
Να αγγίζουν ξένοι...
...τα χερια της.
Να ξυπνά με σημάδια από το μαξιλάρι στα μάγουλα.
Η Αμαντίν λατρεύει: Καλλιτεχνικό πατινάζ στην ΤV...
Να γυαλίζει το παρκέ.
Ν' αδειάζει την τσάντα της, να την καθαρίζει...
...και να τα ξαναβάζει όλα μέσα.
Η Αμελί έκλεισε τα 6.
Σαν όλα τα κοριτσάκια, ήθελε να την αγκαλιάζει ο μπαμπάς...
...όμως εκείνος την άγγιζε μονο για το μηνιαιο τσεκαπ.
Ο ενθουσιασμός γι' αυτή τη σπάνια επαφή...
...κάνει την καρδιά της να χτυπά σαν ταμπούρλο.
Ο μπαμπάς νομίζει πως η Αμελί έχει ελαττωματική καρδιά.
Θεωρούν ότι δεν μπορεί να πάει σχολείο...
...γι' αυτό η Αμελί διδάσκεται από τη μητέρα της.
Η κότα το αβγό...
ή το αβγό...
...την κοτα;
Η κότα έκανε τ'αβγό...
Πολύ καλά.
...η την κοτα;
Χωρίς συνομήλικους να παίξει...
ζει ανάμεσα σε μια νευρωτική και σ' ένα παγόβουνο...
...και η Αμελί καταφεύγει στη φαντασια της.
Σε αυτό τον κόσμο οι δίσκοι φτιαχνονται σαν κρεπες.
Η κωματώδης σύζυγος του γειτονα...
...θέλησε να κοιμηθεί μονορούφι τον ύπνο ολόκληρης ζωής.
Μετά από αυτό, μπορώ να μείνω ξύπνια όλη μου τη ζωή.
Η Αμελί έχει έναν φίλο, τον Φούσκα.
'Ομωςτο περιβάλλον του σπιτιού έκανε τον Φούσκα αυτόχειρα.
Οι απόπειρες του Φούσκα κουρέλιασαν τα νεύρα της μαμάς.
Πάρθηκε μια απόφαση.
Φτάνει πια!
Για να παρηγορήσει την Αμελί, η μαμά τής χαρίζει μια Κόντακ.
Κοριτσάκι! Κοίτα τι έκανες!
Ο γείτονας την πείθει ότι η κάμερά της προκαλεί ατυχήματα.
Επειδή τραβούσε φωτογραφίες όλο το απόγευμα, η Αμελί παγώνει.
Χαζεύει τηλεόραση, ερειπιο απο τις ενοχες...
διότι προκάλεσε μια πυρκαγιά...
...δύο εκτροχιασμούς και την πτώση ενός Μπόινγκ 747.
Λίγες μέρες αργότερα καταλαβαίνει ότι την ξεγέλασαν...
...και η Αμελί παίρνει εκδίκηση.
Τι...;
Μια μέρα τους χτυπά τραγωδία.
Η Αμαντίν παίρνει την Αμελί στη Νοτρ Νταμ να προσευχηθούν.
Ζητούν έναν μικρό αδερφό...
αλλά ο Θεός τους στέλνει μια τουρίστρια απ'το Κεμπέκ...
...που ήθελε ν' αυτοκτονήσει.
Η Αμαντίν πεθαίνει ακαριαία.
Μετά τον θάνατο της μητέραςτης, η Αμελί ζει με τον πατέρα της.
Η αντικοινωνική συμπεριφορά του γινεται πιο εντονη.
Του γίνεται ψύχωση η κατασκευή ενός μίνι μαυσωλείου...
...για να φυλάξει τις σταχτες της γυναικας του.
Μέρες, μήνες και χρονια περνουν.
Σ' έναν τόσο νεκρό κόσμο...
...η Αμελί ονειρεύεται ώσπου μεγαλώνει αρκετά για να φύγει.
Πέντε χρόνια αργότερα γίνεται σερβιτόρα στη Μονμάρτρη...
...στο καφέ "Δύο Ανεμόμυλοι".
Είναι 29 Αυγούστου.
Σε 48 ώρες η ζωή της θ' αλλάξει μια για πάντα.
'Ομως δεν το ξέρει ακόμα.
Ζει ήσυχα ανάμεσα στους συναδέλφους και τους θαμώνες.
Η Σουζάν, η ιδιοκτήτρια...
...κουτσαίνει λίγο αλλά ποτέ δεν της χύθηκε ποτήρι.
Πρώην έφιππη ακροβάτισσα στο Μεντράνο, λατρεύει:
Αθλητές που κλαίνε απο απογοητευση.
Απεχθάνεται: Να ταπεινώνουν άντρες μπροστά στα παιδιά τους.
Η Ζορζέτ, η καπνοπώλισσα, είναι κατά φαντασία ασθενής.
Ημικρανίεςτη μια μέρα, ισχιαλγία την επόμενη.
Μισεί τις λέξεις "καρπός της κοιλίας σου".
Η Ζινά δουλεύει με την Αμελί. Είχε γιαγιά χειροπρακτικό.
Λατρεύει να σπάει τα δάχτυλα.
Φέρνει "κιρ" στον Ιππόλυτο, αποτυχημενο συγγραφεα.
Αυτός λατρεύει να βλέπει ταυρομάχους να ξεκοιλιάζονται.
Ο κατσούφης είναι ο Ζοζέφ, απαρνημένος εραστής της Ζινά.
Ζηλεύει πάντοτε και την κατασκοπευει.
Το μόνο που λατρεύει είναι...
...τις φουσκίτσες του αμπαλάζ.
Και τέλος η Φιλομέν, αεροσυνοδός.
Η Αμελί της προσέχει τον γάτο άμα λείπει. Η Φιλομέν λατρεύει:
Τον ήχο του μπολ της γάτας πάνω στα πλακάκια.
Ο γάτος λατρεύει ν' ακούει παραμύθια για παιδιά.
'Οχι, ευχαριστώ, μανταμίτσα. Τις Κυριακές έχω ρεπό.
Τα γουικέντ η Αμελί παίρνει το τρενο και παει στον πατερα της.
-Γιατί δεν ξοδεύεις τη σύνταξη; -Και τι να κάνω;
Να ταξιδέψεις. Δεν έχεις φύγει ποτέ.
'Οταν ήμασταν νέοι με τη μαμά, θέλαμε να ταξιδέψουμε.
Δεν μπορούσαμε. Εξαιτίας της καρδιάς σου.
Το ξέρω.
Και τώρα...
Τώρα...
Κάποιες Παρασκευές η Αμελί πηγαίνει σινεμά.
Μ'αρέσει να βλέπω τα πρόσωπα των θεατών στο σκοτάδι!
Μ'αρέσουν οι λεπτομέρειες που κανείς άλλος δεν προσέχει.
Μισώ τις παλιές ταινίες που οι οδηγοί δεν προσέχουν τον δρόμο.
Η Αμελί δεν έχει αγόρι.
Προσπάθησε 1-2 φορές, αλλά τα αποτελέσματα ήταν απογοητευτικά.
Γι' αυτό καλλιεργεί μια προτίμηση για μικρές απολαύσεις:
Να χώνει το χέρι της μέσα σε σακιά με φασόλια.
Να σπάει την κρεμ μπριλέ...
...με ένα κουταλάκι.
Να πετά πέτρες στο κανάλι του Σαιν Μαρτέν.
Τον φωνάζουν Γυάλινο 'Ανθρωπο.
Γεννήθηκε με κόκαλα εύθραυστα σαν κρύσταλλο.
'Ολα τα έπιπλα ειναι προστατευμενα.
Μια χειραψία μπορεί να του σπάσει τα δάχτυλα.
Μένει κλεισμένος στο σπίτι 20 χρόνια.
Ο χρόνος δεν άλλαξε τίποτα. Η Αμελί ακόμα ζητά τη μοναξιά.
Διασκεδάζει με σαχλές ερωτήσεις για τον κοσμο απο κατω, οπως:
"Πόσοι άνθρωποι νιώθουν οργασμό αυτή τη στιγμή;"
Δεκαπέντε!
Επιτέλους, στις 30 Αυγούστου 1997...
...φτάνει το συμβάν που αλλάζει τη ζωή της για πάντα.
Η Λαίδη Ντι σκοτώθηκε σε αυτοκινητικό δυστύχημα...
μαζί με τον σύντροφό της Ντόντι Αλ-Φαγιέτ...
Μόνο αυτός που ανακάλυψε τον τάφο του Τουταγχαμόν...
θα ήξερε πώς ένιωσε η Αμελί...
όταν ανακάλυψε έναν θησαυρό...
...κρυμμενο απο ενα αγορι 40 χρόνια πριν.
Στις 31 Αυγούστου και ώρα 4 π.μ...
...στην Αμελί ήρθε μια εκπληκτική ιδέα.
'Οπου κι αν ήταν, θα έβρισκε τον ιδιοκτήτη του κουτιού...
...και θα του έδινε τον θησαυρό του.
Αν τον συγκινούσε, θα είχε κάνει ένα καλό.
Αν όχι, κρίμα.
Η κοπέλα του 5ου ορόφου! Δεν σας βλέπουμε συχνά.
Ξερετε αν εμενε ενα αγορι στο διαμέρισμά μου το '50;
'Ενα αγόρι; Θα πιείτε ένα 'πορτό";
-'Οχι, ευχαριστώ. - Περάστε! Κλείστε την πόρτα.
Αγόρια; 'Εχω γνωρίσει πολλά.
Τα συμπαθώ ώσπου να μάθουν στις χιονόμπαλες και τα κάστανα.
'Εχω γνωρίσει πολλά αγόρια.
-Πότε ήρθατε εδώ; -Το '64.
Θα έχετε ακούσει την ιστορία.
'Οχι...
Εκπλήσσομαι. Καθίστε.
Ο σύζυγός μου εργαζόταν στις "Ασφάλειες Πασχαλίτσα".
Είναι γνωστό ότι κοιμόταν με τη γραμματεα του.
Είχαν κοιμηθεί σε όλα τα ξενοδοχεία.
Και μάλιστα, όχι τα φτηνά.
Η γκόμενα άνοιγε τα σκέλια της, αλλά μόνο πάνω σε σατέν.
Αυτός βουτούσε απ'το ταμείο.
Λίγα στην αρχή, μετά 50 εκατομμύρια.
Κι έφυγαν οι δυο τους για τον Παναμά.
Πιείτε!
Στις 20 Ιανουαρίου, 1970...
...καποιος χτυπησε την πορτα.
"Ο σύζυγός σας σκοτώθηκε σε δυστύχημα στη Ν. Αμερική."
Η ζωή μου σταμάτησε εκεί.
Ο Μαυρολέων πέθανε απο στενοχωρια.
Κακόμοιρο ζώο!
Βλέπετε με πόση αγάπη κοιτάζει το αφεντικό του;
Θα σας διαβάσω γράμματά του. 'Οχι, μείνετε δω!
Αφιερώστε μου 5 λεπτά.
Αυτό το'γραψε στο στρατόπεδο.
"Αγαπημένη μου Μαντό."
Εγώ είμαι αυτή, η Μαντλέν.
"Δεν μπορώ να κοιμηθώ, δεν μπορώ να φάω..."
"ξέροντας ότι μόνος λόγος που ζω, βρίσκεται στο Παρίσι..."
"και ότι θα σε δω την επόμενη Παρασκευή..."
"όταν, γλυκιά μου νυφίτσα, θα εμφανιστείς στον σταθμό..."
"με το μπλε σου φόρεμα..."
...σε εισαγωγικά "αυτό που νομίζεις πολύ διαφανές."
Σας έγραψαν ποτέ τέτοιο γράμμα;
'Οχι. Εγώ δεν είμαι η νυφιτσα κανενος.
Ονομάζομαι Μαντλέν Γουαλάς.
Μαντλέν, όπως Μαρία Μαγδαληνή.
'Εκλαψε εκείνη, έτσι;
Γουαλάς όπως "Κρήνες Γουαλάς". Γεννήθηκα για να χύνω δάκρυα!
'Οσο για την ερώτησή σας...
Ρωτήστε τον παντοπώλη Κολινιόν. 'Εχει ζήσει εδώ όλη του τη ζωή.
Καλημέρα, Αμελί-μέλι!
'Ενα σύκο και τρία καρύδια ως συνήθως;
Ξερετε ποιοι εμεναν στο διαμέρισμά μου το '50;
-Πώς τους έλεγαν; -Τώρα με δυσκολεύεις.
Το 1950 ήμουν 2 χρονών, όσο το μυαλό του κρετίνου.
Ο "κρετίνος" είναι ο Λισιέν.
Δεν είναι μεγαλοφυία, όμως στην Αμελί αρέσει ο τρόπος...
που πιάνει κάθε αντίβ, λες κι είναι πολύτιμο αντικείμενο...
...και χρειάζεται προσοχή.
Με αυτό τον τρόπο δείχνει την αγάπη του για καλή δουλειά.
Κοιτάξτε τον!
Λες και κρατά πουλί που έπεσε απ'τη φωλιά!
Μην του ζητήσετε σταφίδες!
Θα φύγετε από δω τη Δευτέρα!
Κουνήσου, σπαστικέ!
Η μαντάμ βιάζεται!
Ρωτήστε τη μητέρα μου. Εκείνη έχει μνήμη ελέφαντα.
Η γυναίκα-ελέφαντας!
Ευχαριστώ.
Μπρεντοτό.
Αυτό τ'όνομα γυρεύετε.
Αν το πω εγώ, δεν μετράει. Είμαι ξεκούτης.
Αγνοήστε τον, είναι ξεκούτης.
Βλέπετε τι έκανε στις δάφνες;
Παλιά δούλευε ελεγκτής στα τρένα.
Τώρα ξυπνά κάθε νύχτα...
...και τρυπά τις δάφνες μου!
Θα προτιμούσα τις πασχαλιές.
'Ολοι έχουν τρόπο να ηρεμούν.
Εγώ ρίχνω πέτρες.
Θα το βρω, μην ανησυχείτε. Είμαι πολύ οργανωμένη.
-Καταχωρώ τα πάντα. -Σαντι;
Ο γιος σου κοντεύει τα 50 κι ακομα του φτιαχνω...
...τα βιβλία!
'Οταν ήταν 15 χρονών, εσύ ακόμα του έβαζες οδοντόπαστα.
'Ολα εδώ πληρώνονται.
Καμί...
2οςόροφος. Ο Μπροσάρ ήταν στη Β' πτέρυγα.
Το βρήκα!
Μπρεντοτό. 5οςόροφος.
Είχαν έρθει από βόρεια.
Μπρεντοτό.
Τι άλλο να πω;
Και πώς αλλιώς να ζήσω;
Ποτέ δεν θα μάθεις Τη χαρά που μου δίνεις
'Οταν είμαι στην αγκαλιά σου
Και γεύομαι τα φιλιά σου
Πώς θα μπορούσα να ζήσω
Χωρίς εσένα;
Σκυμμένος στις αυτόματες φωτο- γραφίες είναι ο Νινό Κενκαμπουά.
Ενώ η Αμελί δεν είχε φίλους, ο Νινό είχε πάρα πολλούς.
Εννέα χιλιόμετρα χωριστά και οι δύο ονειρεύονταν...
να είχαν μια αδερφή και έναν αδερφό...
...για να είναι μαζί πάντα.
Γεια σου, μπαμπά.
Καινούριος φίλος;
Τον έχω πολλά χρόνια.
Η μητέρα σου τον μισούσε, γι'αυτό τον είχα στην αποθήκη.
Ορίστε. Ας τους συμφιλιώσουμε.
Ορίστε! Καλό, ε;
Αν έβρισκες απομεινάρι των παιδικών σου χρόνων...
Θα χαιρόσουν; Θα λυπόσουν; Θα νοσταλγούσες;
Ο νάνος δεν είναι απομεινάρι.
'Ηταν δώρο αποστράτευσης από τους συναδέλφους στον στρατό.
Θέλω να πω, είναι κάτι που έκρυβες σαν θησαυρό;
Πρέπει να τον βερνικώσω πριν το φθινόπωρο.
Θα ετοιμάσω λίγο τσάι. Μήπως θέλεις;
Πάρτε ανάσα, μείνετε ακίνητος.
Καλύτερα τώρα;
Κλείστε την πόρτα!
'Εχει πιάσει θύελλα!
Δεν είναι και Σιβηρία.
Εσύ δεν είσαι αλλεργική στα καυσαέρια!
Παραλίγο να βγάλω τα πλευρά μου από τον βήχα.
Να βγάλεις τα πλευρά σου;
-Τι έχει σήμερα, κα Σουζάν; -Αντίβ ογκρατέν.
Θα σας κάνουν να πέσετε στα γονατα.
-Καλό είναι αυτό; -Εξαρτάται από πού.
-Στη λεκάνη της τουαλέτας. -Αυτό δεν είναι καλό!
12:15. Εκείνη γελά οργασμικά για να προσελκύσει τον άνδρα.
Πάει να με τρελάνει.
Δεν το παίρνει απόφαση; Υπάρχουν κι άλλα μπιστρό!
Μαντάμ Σουζάν...
Στα αντίβ ογκρατέν βάζετε μπεσαμέλ, έτσι;
Ναι, γιατί;
Δεν την αντέχω, όπως εσείς δεν αντέχετε το αλογίσιο κρέας.
Δεν φταίει το στομάχι μου, φταιει η μνημη μου.
Προτιμώ να μαγειρέψω άνθρωπο.
Αστειεύεστε!
Μαντάμ Σουζάν...
Να φύγω νωρίτερα σήμερα;
-Πώς τον λένε; -Ντομινίκ Μπρεντοτό.
Ο Ντομινίκ Μπρεντοτό;
Εγώ είμαι.
Τι με θέλετε;
Πρόκειται για...
...την αιτηση.
"Αίτηση";
Αίτηση για την...
...αγιοποίηση της Λαίδης Ντι!
'Οχι, ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι, συγγνώμη που σας ενοχλώ...
Αναζητώ τον Ντομινίκ Μπρεντοτό. Για την ευρωπαική απογραφή.
Ανεβείτε. Τρίτος όροφος.
Καλημέρα, ψιψίνα.
Ερλ Γκρέι ή γιασεμί;
Θέλετε να πιείτε κάτι;
'Εχω δουλειά.
ΘΥΡΩΡΟΣ
'Ερχομαι!
Παρακαλώ, πού μπορώ να βρω τον Ντομινίκ Μπρεντοτό;
Δύστυχή μου κυρία! Αργήσατε λιγάκι.
Ορίστε, τον φέρνουν.
ΜπρεΤΟντό.
'Οχι ΜπρεΝΤΟτό.
Θα φέρω ζεστό κρασί με κανέλα.
Περάστε.
Πέντε χρόνια μένω εδώ. Πρώτη φορά σας βλέπω.
Δεν βγαίνω ποτέ στο πλατύσκαλο.
Δεν συνομιλώ με τον καθένα.
Είναι όλοι τους αλήτες.
Περάστε.
Με φωνάζουν Γυάλινο 'Ανθρωπο...
...όμως λέγομαι Ρειμόν Ντιφαγιέλ.
- Εγώ είμαι σερβιτόρα στους... -"Δύο Ανεμόμυλους", ξέρω.
Και αυτή τη στιγμή κυνηγάτε τον Μπρεντοτό.
Διότι δεν είναι "ντο", είναι "το".
'Οπως "Τοτό".
Μ'αρέσει αυτός ο πίνακας.
Είναι το "Πάρτι στη Βάρκα".
Το Ρενουάρ.
Ζωγραφίζω έναν κάθε χρόνο, εδώ και 20 χρόνια.
Το δυσκολότερο είναι τα βλέμματα.
Ορισμένες φορές νομίζω ότι επίτηδες αλλάζουν διάθεση κρυφά.
-Φαίνονται πολύ χαρούμενοι. -Πρέπει να είναι!
Φέτος τρώνε λαγό με μανιτάρια...
...και τα παιδιά, γκοφρέτες με μαρμελάδα.
Μα πού είναι αυτό το χαρτάκι;
Προσέξατε την κάμερά μου στο παράθυρο.
Δώρο της νύφης μου.
Την έβαλα εκεί...
...για να μην κουρδίζω τα ρολόγια μου.
Τόσα χρόνια...
το μονο προσωπο που δεν μπορώ να συλλάβω...
...ειναι το κοριτσι με το ποτηρι.
Βρίσκεται στη μέση, αλλά είναι έξω.
'Ισως διαφέρει από τους άλλους.
Με ποιο τρόπο;
Δεν ξέρω.
'Οταν ήταν μικρή, σπάνια έπαιζε με άλλα παιδιά.
'Ισως ποτέ.
Ορίστε.
Ντομινίκ Μπρετοντό, οδός Μουφτάρ 27.
Για σας.
Κάθε Τρίτη πρωί ο Ντομινίκ Μπρετοντό αγοράζει κοτόπουλο.
Το βάζει στον φούρνο με πατατες.
Αφού του κόψει τα πόδια και τις φτερουγες...
του αρέσει να καθαρίζει τον σκελετό με τα δάχτυλα...
...αρχίζοντας απ'το ψαχνό.
Σήμερα, όμως, όχι. Ο Μπρετοντό δεν θ' αγοράσει κοτόπουλο.
Διότι δεν θα πάει πιο πέρα από αυτό τον θάλαμο εδώ.
Σε μια στιγμή του ήρθαν όλα στο μυαλό.
Η νίκη του Μπααμοντένς στον Γύρο της Γαλλίας.
Το κομπινεζόν της θείας Ζοζέτ...
και πάνω απ' όλα, η τραγικη εκεινη μερα...
Η μέρα που κέρδισε όλους τους βόλους.
Η πένσα, Μπρετοντό!
Κονιάκ, παρακαλώ.
Εκπληκτικό αυτό που συνέβη.
Πρέπει να έχω φύλακα-άγγελο.
Το τηλέφωνο στον θάλαμο χτυπουσε...
Τα ίδια κι εδώ! Χτυπάει ο φούρνος μικροκυμάτων.
Βάλτε μου άλλο ένα κονιάκ.
Η ζωή είναι παράξενη.
Για τα παιδιά ο χρόνος αργεί. Ξαφνικά είσαι 50 χρονών.
Το μόνο που απέμεινε από τα παιδικά σου, χωρά σ'ένα κουτί.
'Εχετε παιδιά, δεσποινίς;
'Εχω μια κόρη στην ηλικία σας.
Χρόνια έχουμε να μιλήσουμε.
'Εμαθα ότι απέκτησε παιδί, ενα αγορι.
Τον λένε Λούκα.
Είναι καιρός να τους γυρέψω, πριν μπω κι εγω σε ενα κουτι.
Δεν νομίζετε;
Η Αμελί αισθάνθηκε ξαφνικά μια απόλυτη αρμονία.
Η στιγμή ήταν τέλεια, το φως μαλακό...
μια ευωδιά στον αέρα, ένα ήσυχο μουρμουρητό στην πόλη...
Η Αμελί ανασαίνει βαθιά. Η ζωή είναι απλή και καθαρή.
'Ενα κύμα αγάπης, μια επιθυμία να βοηθήσει την ανθρωπότητα.
Σταθείτε να σας βοηθήσω. Κατεβείτε. Ξεκινάμε!
Η χήρα του αρχιτυμπανιστή!
Φοράτο χιτώνιό του από την ημέρα που πέθανε.
Το κεφάλι του αλόγου εχασε ενα αφτι.
Ακούγεται ο ανθοπώλης που γελά. 'Εχει ζαρωμένα μάτια.
Στη βιτρίνα του φούρνου έχει γλειφιτζούρια!
Τι μυρωδιά!
Προσφέρουν φέτες πεπόνι.
Παγωτό αμυγδαλωτό!
Περνάμε από τον χασάπη.
Χοιρινό, 79 φράγκα. Παιδάκια, 45 φράγκα!
Περνάμε απ'τα τυριά. "Πικοντόν" 12.90 φράγκα. "Καμπεκού" 23.50.
'Ενα μωρό κοιτά έναν σκύλο που κοιτά τα κοτόπουλα!
Φτάσαμε στο περίπτερο δίπλα στο μετρό.
Εδώ σας αφήνω. Αντίο!
"Δεν μπορεί να σχετιστεί με άλλους ανθρώπους."
"'Ηταν πάντοτε ένα μοναχικό παιδί."
Μια λαμπερή μέρα του Ιουλίου...
ενώ στις παραλίες οι ορδές των διακοπών...
ηρεμουν κατω από τον ζεστό ήλιο...
και οι ταλαιπωρημένοι κάτοικοι του Παρισιού...
κοιτουν το χαρμα...
των παραδοσιακών βεγγαλικών...
η Αμελί Πουλέν, προστάτιδα των περιθωριακών...
...και Μαντόνατων απαρνημένων, υποκύπτει στην εξουθένωση.
Στους δρόμους τού συγκλονισμένου Παρισιού...
μια ατέλειωτη κοσμοσυρροή από πενθούντες...
τη συνοδεύουν στην τελευταία της κατοικία...
...με μια απύθμενη θλίψη παιδιών που μόλις ορφάνεψαν.
Τι παράξενο τέλος για μια γυναίκα που έδωσε τα πάντα...
...και όμως έβρισκε χαρά στις απλές απολαύσεις της ζωής.
'Οπως ο Δον Κιχώτης, ορμούσε...
...πάνω στους ανεμόμυλους όλης της ανθρώπινης δυστυχίας.
Μια μάχη που χάθηκε, πήρε τη ζωή της πολύ νωρίς.
Μόλις είχε κλείσει τα 23, η Αμελί Πουλέν...
αφησε το κουρασμενο της κορμι να ενωθεί...
...με την αμπωτη της παγκόσμιας δυστυχίας.
'Ενιωσε απογοήτευση που άφησε τον πατέρα της να πεθάνει...
χωρίς να δώσει στην ασφυκτική ζωή του...
...την ανάσα ζωής που είχε δώσει σε τόσους άλλους.
Σταθείτε!
Σελίδες γεμάτες από πεταμένες φωτοογραφιες ταυτοτητας...
...συγκεντρωμενες με προσοχη από κάποιον παλαβό.
Ωραίο οικογενειακό άλμπουμ!
'Ενα πακέτο Γκολουάζ.
Μια στιγμή. Πολύ καπνό έχει εδώ μέσα!
Πού είναι; Δεν βλέπω τίποτα.
Λίγο πιο αριστερά. Λίγο ακόμα...
Θέλετε 1 φράγκο ρέστα.
Αφήστε το.
'Ενα "μορέσκ" για τον νεαρό.
'Ενα "κιρ", ένα "μορέσκ" και δύο μέντες.
Αυτό ήταν προγαμιαίο ή μετασυνουσιαστικό σαλιάρισμα;
Είσαι μαλάκας εκ γενετής;
-Προγαμιαίο. -Μην ανησυχείτε!
Θα βρείτε το ταίρι σας.
Οι γυναίκες θέλουν να κοιμούνται στον ωμο ενος αντρα.
Οι άντρες ροχαλίζουν μετα απο μερικα ποτηρια...
...κι εγω εχω μουσικο αφτι.
'Εκανα εγχείρηση στις ρινικές μου κοιλότητες.
Βλέπω ότι είστε όλο ρομαντισμό.
Βλέπω ότι δεν γνωρίσατε τον αληθινό έρωτα.
Τον γνώρισα. Μου κόντυνε το πόδι.
Νόμιζα ότι πέσατε από άλογο.
'Επεσα.
'Ημουν ερωτευμένη με έναν ακροβάτη.
Τι ηλίθια που ήμουν! Σε παρατούν τελευταία στιγμή.
Με παράτησε λίγο πριν το νούμερο.
Ισοπέδωσε εμένα και το άλογο...
...μ'εμένα από κάτω.
Το "μορέσκ";
Παρ'όλα αυτά, η αληθινή αγάπη υπάρχει.
Ξέρω. 'Υστερα από 30 χρόνια πισω απο την μπαρα.
'Εχω γίνει ειδική. Θα σας δώσω και τη συνταγή.
Πάρτε δύο θαμώνες...
...ανακατέψτε τους και αφήστε τους να βράσουν.
Πάντοτε πετυχαίνει.
Παρακαλώ.
Πάω εγώ.
Αρκετούς ανθρώπους πληγώσατε!
Η Ζινά δεν χρειάζεται βοήθεια.
Δεν εννοώ τη Ζινά. Εννοώ τη Ζορζέτ.
Κοιτάξτε!
Εκείνη αποζητά την προσοχή σας, αλλά εσείς κοιτάτε τη Ζινά.
Και τι δεν κάνει η δύστυχη...
...για να την προσέξετε!
Πρέπει να είστε τυφλός.
Πάω σε ραντεβού. Γεια!
'Οποιος κι αν είναι ο καινουριος...
...δεν θα είναι χειρότερος απ'τον τρελό με το μαγνητόφωνο.
Ο Ζοζέφ δεν είναι τόσο τρελός.
Απλώς υποφέρει.
Ελάτε τώρα! Χώρισαν πριν δυο μήνες.
Για να έρχεται εδώ, πρέπει να είναι μαζοχιστής.
Μην μου πείτε ότι δεν το προσέξατε.
Τι πράγμα;
Εδώ κάθεται πάντοτε, έτσι;
Καθίστε.
Καθίστε, Ζορζέτ.
-Τι βλέπετε; -Τον πάγκο με τα τσιγάρα.
Δεν λείπει τίποτα;
Κάν'τε μια προσπάθεια.
Δεν βλέπω τίποτα!
Σκεφτείτε το. Καληνύχτα.
Γράμμα παραδόθηκε με 30 χρόνια καθυστέρηση.
'Ενας ταχυδρομικός σάκος βρέθηκε από ορειβάτες στο Μον Μπλαν...
και ανηκε σε φορτιο...
...που χάθηκε σε συντριβή αεροπλάνου στα τέλη του '60.
Τι θλιβερό! Μια νεαρή και ομορφη πριγκιπισσα.
Δεν θα πείραζε αν ήταν γριά και ασχημη;
Θα πείραζε! Κοιτάξτε τη Μητέρα Τερέζα.
Ακόμα κυνηγά τη Ζινά;
'Οχι, του αρέσει κάποια άλλη.
Κάποια που γνωρίζω;
Κοιτάξτε με τον παγετώνα...
Κάποια από τους "Ανεμόμυλους";
'Οχι εσείς!
'Οχι η Σουζάν...
-'Οχι! - Ναι.
-Να'τος πάλι. -Τι παράξενο.
- Κι εδώ. -"Να'τος πάλι!"
"Σταθμός Λιόν."
Και εδώ. "5 Μαρτίου, 'Αουστερλιτς."
Πάντοτε η ίδια άδεια έκφραση.
Δώδεκα φορές.
Τις μέτρησα. Είναι πολύ παράξενο.
Γιατί κάποιος να βγάζει τις φωτογραφίες του σ'όλη την πόλη...
...και μετα να τις πεταει;
Και τις καλές.
Είναι κάτι σαν τελετή.
Προφανώς τον τρομοκρατεί...
...η ιδέα των γηρατειών. Είναι η μόνη του παρηγοριά.
Είναι πεθαμένος!
Φοβάται μήπως τον ξεχάσουν!
Θέλει να θυμίζει στους ανθρώπους το προσωπο του.
Σαν να οτέλνει το πορτρέτο του απ'την άλλη ζωή.
'Ενας πεθαμένος που φοβάται μήπως τον ξεχάσουν.
Αυτοί εδώ τα κατάφεραν!
'Εχουν πεθάνει εδώ και καιρό...
...αλλά δεν θα ξεχαστούν ποτέ.
Το κορίτσι με το ποτήρι...
'Ισως οι σκέψεις της πετούν σε κάποιον άλλο.
Κάποιον μέσα στον πίνακα;
Μάλλον σε κάποιο αγόρι που είδε κάπου...
...και ένιωσε έλξη για κείνον.
Εννοείτε ότι προτιμά να φαντάζεται τον εαυτό της...
μαζί με έναν απόντα...
απο το να συναναστραφει...
...τους γυρω της;
'Ισως προσπαθεί πολύ να φτιάξει τη ζωή των άλλων.
Και εκείνη;
Η δική της ζωή;
Ποιος θα τη φτιάξει;
Καλύτερα να βοηθάς ανθρώπους παρα εναν νανο του κηπου.
Ο φορτηγατζής είχε 2.8 γρμ. αλκοόλ στο αίμα του!
Αηδιάζω!
Πώς προσλαμβάνεις, κύριε, έναν ανεύθυνο ηλίθιο;
-Τα κλειδιά σας... -Περίμενε, Μέλι.
Η ταχύτητα σκοτώνει.
Για δείτε τον Λισιέν.
Αποκλείεται να του δώσουν κλήση για ταχύτητα στη δουλειά!
Ντροπή, κ. Κολινιόν.
Δεν φταίει αυτός.
'Εχετε δίκιο, μαντάμ Κοσουά!
Δεν φταίει αυτός που δεν μπορεί να κοιμηθεί, φταίει η Λαίδη Ντι!
Μαντέψτε τι βρήκα στο φορτηγό. Κατάλογο με γυναικεία εσώρουχα!
Κόλλησε το πρόσωπο της Λαίδης πάνω στα μοντέλα!
Τι θέλετε σήμερα, πεντε σπαραγγια...
...ή την ιστορια της γειτονιας;
Τίποτα.
ΚΛΕΙΔΙΑ ΣΤΟ ΛΕΠΤΟ
Η ημικρανία πάει καλύτερα;
Ναι, αλλά η ισχιαλγία μου με ξαγρύπνησε.
Χρόνια έχω να σας δω τόσο καλά.
"Γυναίκα χωρίς αγάπη μαραίνεται σαν λουλούδι χωρίς ήλιο."
Παράξενος ο καιρός σήμερα!
Γιατί γελάτε;
Είστε η εκατοστή που το λέτε σήμερα.
Ζούμε τον χρόνο για να ξεχνούμε πως περνα ο χρονος.
Το κάνουμε για να μην λέμε βλακείες.
Εγώ γράφω βλακείες που κανείς δεν εκδίδει.
-Κι άλλη απόρριψη; -Η 30η!
Ο ξάδελφός σας είναι κριτικός!
Ξεχάστε το! Οι κριτικοί είναι βδέλλες.
Ρουφούν το αίμα των συγγραφέων.
Το βιβλίο σας...
...ειναι ιστορια αγαπης;
Είναι για κάποιον που κρατά ημερολόγιο.
'Οχι για το παρελθόν του...
...αλλά για τις καταστροφές του μέλλοντός του.
Γι'αυτό παθαίνει μελαγχολία και δεν κάνει τίποτα.
Δηλαδή, το βιβλίο είναι για έναν τεμπέλη.
Θ'αφιερώσω το χειρόγραφο σ'εσάς.
Για να του σβήσετε τα βερεσέ!
Αυτός γράφει, εγώ τον ταιζω. Είμαι η σπόνσοράς του.
Γιατί άργησες τόσο;
Κοίτα τι ώρα είναι!
Κάποιος κατούρησε μέσα στη μάνα του!
ΚΡΕΜΑ ΠΟΔΙΩΝ
ΟΔΟΝΤΟΚΡΕΜΑ
"Χωρίς εσένα τα σημερινά αισθή- ματα θα ήταν φολίδες του χτες."
Χωρίς εσένα τα σημερινά αισθή- ματα θα ήταν φολίδες του χτες.
Εισιτήρια, παρακαλώ.
Πώς πάει η δουλειά;
Με ρώτησες πριν.
Είσαι καλά αυτές τις μέρες;
Πολύ καλά.
Αισθάνομαι μια αλλαγή...
'Επαθα δυο προσβολές, έκανα μια εκτρωση και καπνισα κρακ.
-Κατά τα άλλα είμαι καλά. -Ωραία.
Συμβαίνει τίποτα;
Τίποτα.
Ο νάνος σου χάθηκε.
Γύρισε στην αποθήκη;
Μόσχα.
Καμιά εξήγηση.
Θέλει να δει τον κόσμο;
Δεν καταλαβαίνω.
Δεν μπορώ να καταλάβω.
ΧΑΘΗΚΕ ΜΙΑ ΤΣΑΝΤΑ ΜΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
Μια φυσιολογική κοπέλα θα καλούσε το νούμερο...
θα του επέστρεφε το άλμπουμ...
...και θα έβλεπε αν τ' όνειρό της ήταν βιώσιμο.
Αυτό το λένε πραγματικότητα. Αυτό δεν θέλει η Αμελί!
Λέγω!
Μήπως άρχισε να ερωτεύεται;
-...και 30 μας κάνουν 50. -Ευχαριστώ, Λισιέν.
Τι θα πάρετε, κυρίες μου;
-'Ενα κιλό πράσα. -Δύο αγκινάρες.
Εντάξει.
Δεν είναι εδω το αφεντικό;
Κοιμάται στα κουνουπίδια.
Τι;
Κοιμάται στα κουνουπίδια.
Με θέλετε;... Τι θα θέλατε;
'Ενα "Ξυστό", παρακαλώ.
Πώς το κάνουν;
Ακούστε τι θα κάνουμε.
Θα ξύσουμε από ένα ο καθένας.
Το ξύνετε εδώ...
...πλάγια.
Τίποτα. Εσείς;
Ούτε κι εγώ.
'Οποιος χάνει στα χαρτιά...
'Ετσι λένε!
Πρέπει να γυρίσω.
Πορνοταινίες Παλάς.
Γεια σας. Παίρνω για την αγγελία.
-'Εχετε κλείσει τα 18; - Ναι.
-Είστε ξυρισμένη; -Ορίστε;
Είστε ξυρισμένη; Οι τριχωτές δεν πουλάνε.
Πώς πάει, μαντάμ Γουάλας;
'Αμα δεν έχεις σκοπό στη ζωή...
Ελάτε τώρα, η ζωή είναι ωραία!
Κάνε όνειρα!
Γεια σας, μεσιέ Ντιφαγιέλ.
'Εφερα την παραγγελία σας, μεσιέ Ντιφαγιέλ.
Αμφιβάλλω. Μισώ τις αγκινάρες.
Δεν θα'πρεπε.
Θα σας δείξω.
Πάρτε τη.
Αυτό το προτιμώ.
Λισιέν, είσαι μάγος!
Προσφορά του μεσιέ Κολινιόν!
'Του μεσιέ Κολινιόν';
Συγγνώμη, μου ξέφυγε.
Κάνε εξάσκηση, Λισιέν!
Εξάσκηση! Επανάλαβε αυτά που λέω.
Κολινιόν, των σκυλιών.
Η σειρά σου. Κολινιόν...
Κολινιόν, ένα ζώον.
Βλέπεις; Τα καταφέρνεις.
Κολινιόν, των σκουπιδιών!
Πολύ ωραία!
Κολινιόν, ένα ζώον των σκυλιών!
Εντάξει! Φτάνει για σήμερα.
Λισιέν, φτάνει!
Πολύ ωραία.
Μεσιέ Ντιφαγιέλ, βρήκα αυτό κάτω απ'το χαλάκι σας.
Πάλι δεν κέρδισα.
Ούτε κι εγώ.
Επιτρέπετε;
'Εχετε ένα μικρό...
Είστε υπέροχη, Ζορζέτ, όταν κοκκινίζετε.
Σαν αγριολούλουδο.
Φταίει η αεροφαγία μου.
Καλημέρα σε όλους!
Τι όμορφη μέρα!
'Ενα "Ζιτάν', παρακαλώ.
Μπράβο! Viνe la France! Με ζεμάτισες!
Πέτυχες κέντρο! Διάνα!
Ξέρετε, η Αμελί...
'Οταν ανέβηκαν στο Μον Μπλαν...
...η σιλικόνη στο προσωπο της παγωσε.
'Εφερα ζεστό κρασί και μπισκοτακια.
'Εκρινα πολύ αυστηρά το κοριτσι με το ποτηρι.
Μιλήστε για το αγόρι που είδε. Συναντήθηκαν ξανά;
'Εχουν διαφορετικά γούστα.
Η τύχη είναι σαν τον Γύρο της Γαλλίας.
Αν περιμένεις, περνα σαν αστραπη.
Πρέπει να την προλάβεις οταν μπορεις.
Τι θα θέλατε;
Με συγχωρείτε. Βρήκα αυτό στον δρόμο.
Ο Νινό θα χαρεί!
Στενοχωρήθηκε πολύ.
Παραλίγο να προσευχηθώ στον 'Αγιο Αντώνιο!
Ο Νινό είναι εδώ;
Τις Τατάρτες δουλεύει στο λούνα παρκ.
'Εχει καιρό αυτή τη συλλογή;
Από τότε που έπιασα δουλειά εδώ, έναν χρόνο.
Παλιότερα μάζευε βήματα. Δούλευε τις νύχτες.
Το πρωί φωτογράφιζε βήματα στο βρεγμένο τσιμέντο.
Είναι παράξενος τύπος.
'Οταν τον γνώρισα, ήταν 'Αι Βασίλης.
Κι άλλα πράγματα όπως...
'Οποτε άκουγε ένα αστείο γέλιο, το μαγνητοφωνουσε.
Πω-πω!
Η κοπέλα του θα περνά δύσκολα.
Δεν του μένουν πολύ καιρό.
Δύσκολοι καιροί για ονειροπόλους.
Τι θα γίνει με τους καφέδες;
Ευχαριστώ για το άλμπουμ.
Δεν πειράζει. 'Εχω ώρα να το πάω στο λούνα παρκ.
'Οπως θέλετε. Στο Τρενάκι του Τρόμου. Νινό Κενκαμπουά.
Καλημέρα σας. Είναι εδώ ο Νινό;
Σχολάει στις 7.
-Μπορώ να τον δω πριν σχολάσει; -Βεβαίως.
20 φράγκα.
Τα λέμε την άλλη Τετάρτη.
"5 μμ. αύριο, στα αλογάκια της Μονμάρτρης. Φέρε 5 φράγκα."
Θέλεις να μάθεις γι'αυτή;
-Τη γνωρίζετε; -Και βέβαια!
Μας έβαλε στο τσεπάκι της.
Δίπλα στο στήθος της!
-Είναι όμορφη; -Δεν είναι άσχημη.
-'Ομορφη. -'Οχι, χαριτωμένη.
-'Ομορφη! -Χαριτωμένη.
-Τι θέλει από μένα; -Είναι αδέκαρη.
Θέλει αμοιβή για το άλμπουμ.
Μπορεί να συλλέγει φωτογραφίες.
Θέλει να μας ανταλλάξει με έναν μονόφθαλμο με γυαλιά!
'Οχι, βρε βλάκα!
Είναι ερωτευμένη.
-Ούτε που την ξέρω. -Την ξέρεις!
Από πότε;
Από πάντα.
Στα όνειρά σου.
Εσείς! Κύριε με τη σακούλα! Σας ζητούν στο τηλέφωνο.
Ακολουθήστε τα μπλε βέλη, μεσιέ Κενκαμπουά.
'Αμα ένα δάχτυλο δείχνει ουρανό, ο βλάκας κοιτά το δάχτυλο.
Ξερω ποιος ειναι αυτος στις φωτογραφιες.
Είναι φάντασμα. Είναι αόρατος!
Τον βλέπεις μόνο όταν εμφανίζεται το φιλμ.
'Οταν μια κοπέλα φωτογραφίζεται...
αυτός της κάνει "μπου!" στο αφτι...
...ενώ της χαιδεύει τον λαιμό.
'Ετσι έγινε τσακωτός, κ. Κενκαμπουά!
Ποια είστε;
Σελίδα 51.
ΘΕΛΕΤΕ
ΝΑ
ΜΕ ΓΝΩΡΙΣΕΤΕ;
Ακούστε αυτό: "'Ενα εξάχρονο αγόρι..."
'την ώρα που κοιμόντουσαν οι γονείς του, έφυγε..."
"...με ένα αυτοκινητάκι."
'Το βρήκαν σε λεωφόρο της Γερμανίας..."
"...και είπε στην αστυνομία ότι ήθελε να δει τα άστρα."
Δεν είναι όμορφη η ζωή; Πάντως...
'Ερωτας. Το μόνο μικρόβιο που δεν είχε κολλήσει!
-Κανείς δεν έχει ανοσία. -Επιτέλους θα ξεκουραστώ.
Η αγάπη είναι σπουδαία αισθητικός.
Και πώς μοιάζει; Ψηλή, κοντή; Ξανθιά, μελαχρινή;
Ας πούμε ότι... έχει μέτριο ύψος.
Ούτε νάνος, ούτε καμηλοπάρδαλη. Φυσιολογική.
'Ομορφη για τον τύπο της.
'Οσο για ξανθιά ή μελαχρινή... Είναι δύσκολο να πω.
Δεν ήταν κοκκινομάλλα. Εκτός αν...
Ας το αφήσουμε.
Θυμάμαι ότι με ρώτησε, τάχα τυχαία, αν έχεις κοπέλα.
Και;
Της είπα ότι δεν ενδιαφέρεσαι, εντάξει;
Αυτό της είπες;!
Τι σε νοιάζει; Ούτε που την ξέρεις.
-Ακριβώς. Είναι το μυστήριο. -Δεν θα βρεις μυστήριο εδώ.
'Ενα κιλό νεκταρίνια.
Αυτά εδώ είναι τα ομορφότερα.
Πιστέψτε τον. Είναι καλλιτέχνης!
Γυρίζει σπίτι του με έναν τόνο απούλητο εμπόρευμα.
Γιατί; Μήπως ψήνει κανένα γουρουνόπουλο;
Καθόλου, κύριοι! Μελετά ζωγραφική!
Πουλάει πράσα όλη μέρα και το βράδυ ζωγραφίζει παντζάρια.
Ο μικρός είναι λαχανικό!
'Ενας καλός υποβολέας...
σε κάθε παράθυρο υπογείου, ψιθυρίζει έξυπνες απαντήσεις...
...στους ντροπαλούς για να γελούν τελευταίοι.
Εσείς δεν θα γίνετε λαχανικό.
Και οι αγκινάρες έχουν καρδιά!
Εσείς δεν θα γίνετε λαχανικό. Και οι αγκινάρες έχουν καρδιά!
Αγαπημένη Μαντό, μου λείπεις όλο και πιο πολύ κάθε μέρα.
Είμαι εξόριστος σε έναν κόσμο από θλιβερό χακί.
Δεν μπορώ να κοιμηθώ, δεν μπορώ να φάω.
Αυτό το στρατόπεδο ήταν το λάθος της ζωής μου.
Μου στερεί την αγαπημένη μου πέντε ολόκληρες εβδομάδες.
Δεν περνά στιγμή χωρίς να σε σκεφτώ. Ο Αντριέν σου.
Αρνήθηκα το περασμένο μηνιάτικο αντί να παραιτηθώ.
Ονειρεύομαι ότι θα έρθει ένα καλύτερο αύριο.
Μια πορτοκαλόχρωμη μέρα. Θυμάσαι, αγάπη μου;
Ο Αντριέν σου που σε λατρεύει.
'Εχω καλά νέα, αγάπη μου.
Σύντομα θα έχω χρήματα ν'αγοράσω αυτοκίνητο...
...και θα σε πηγαίνω στο σπίτι κάθε βράδυ.
Ως τότε, συνάντησέ με την Παρασκευή και θα βγούμε έξω.
ΜΗΤΕΡΑ
Γραμμή Ψυχιατρικής Βοήθειας.
ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΤΕ;
Μια ώρα αργότερα, στη λεωφόρο Σαιν Μαρτέν...
...η Αμελί μπαίνει σε μαγαζί με μεταμφιέσεις.
Στο μεταξύ, κάποιος βγαίνει από το σπίτι του στην οδό Λεκούρμπ.
26 λεπτά αργότερα η Αμελί φτάνει στον Ανατολικό Σταθμό.
Ταυτόχρονα, ο άντρας με τα κοκκινα παπουτσια παρκαρει.
Η ώρα είναι ακριβώς 11 και 40 λεπτά.
Αυτή τη στιγμή μόνο η Αμελί...
...έχει το κλειδί για τον γρίφο του μυστηριώδη άντρα.
Πώς πάει, μαντάμ Γουαλάς;
'Οχι κι άσχημα όταν δεν βρέχει.
-Αυτό είναι για σας. -Για μένα;
Αγαπητή κα Γουαλάς, προσφάτως ανακαλύψαμε ταχυδρομικό σάκο...
που χάθηκε σε συντριβή αεροσκαφους...
...στις 12 Οκτωβρίου, 1969 στο Μον Μπλαν.
Σας παραδίδουμε την επιστολή με τη διεύθυνσή σας...
...και σας ζητούμε συγγνώμη για την ασυνήθιστη καθυοτέρηση.
Ζακ Γκροζάν, Εξυπηρέτηση Πελατών.
Αγαπημένη μου, είμαι εξόριστος. Δεν μπορώ να κοιμηθώ, να φάω...
Σε σκέφτομαι συνεχώς.
Ξερω οτι εκανα το λάθοςτης ζωής μου.
Αρνήθηκα τα χρήματα εκεινης της γυναικας.
Αν όλα πάνε καλά, σύντομα θα μπορέσω ν'αγοράσω ένα σπίτι.
Ονειρεύομαι ένακαλύτερο αύριο...
όταν θα με συγχωρήσεις και θα έρθεις κοντά μου...
...μια πορτοκαλόχρωμη μέρα. Ο Αντριέν σου που σε λατρεύει.
Κι άλλο πακέτο για σας.
Μεσιέ Ντιφαγιέλ, τα μάθατε για τη θυρωρό;
'Ελαβε ένα γράμμα.
Από τον σύζυγό της. Με 40 χρόνια καθυοτέρηση!
Πολλά, δεν είναι;
Δεν είμαι καλός στη νεκρή φύση, μεσιέ Ντιφαγιέλ.
Δούλεψε το λεπτό σου στρώμα.
Παχύ πάνω από το λεπτό. Πάντοτε!
'Ακουσα ότι σύντομα θα έχουμε καινούριο αοτέρι.
Τώρα σ'ενδιαφέρουν τα άστρα;
Το είδα στην τηλεόραση της μαμάς μου, γι'αυτό.
Δεν ξέρω αν είναι αλήθεια.
Στην Αμερική...
παιρνουν τις σταχτες των πλουσίων...
...τις βάζουν σ'έναν δορυφόρο και τον εκτοξεύουν στο διάστημα.
Θαλάμπει για πάντα.
Και η Λαίδη Ντι...
-Θα κάνουν το ίδιο για κείνη; -Η Λαίδη Ντι, η Λαίδη Ντι!
Με κούρασες!
Δεν μπορώ να συγκεντρωθώ!
Λαίδη Ντι!
Ρενουάρ!
Κοιτάξτε. Είμαι ένας άνθρωπος που γεννήθηκε γκαντέμης.
Γεννήθηκα Παρασκευή και 13.
Καμπότζη.
Δεν καταλαβαίνω.
Μεγαλοφυές! 'Ησουν τέλεια.
-'Επιασε το κόλπο; - Κοντεύει.
Ξαναρχίζουμε όποτε θέλεις. Η ζημιά έχει ήδη γίνει.
-Τι ζημιά; -'Ολοι με φωνάζουν"Χιονάτη"!
Στους Δύο Ανεμόμυλους από τις 4 μμ.
Εύα...
Μπορείς να με αντικαταστήσεις στις 4;
Πάλι;
Τι τον έχει τσιμπήσει;
-Χαμογελάω πολύ. -Σε προτιμά κατσούφα;
Με άλλους άντρες, ναι.
Ο Νινό έχει αργήσει. Η Αμελί έχει μόνο δύο εξηγήσεις.
1: Δενβρήκε τη φωτογραφία.
2: Πριντη συναρμολογήσει...
...μια συμμορία από ληοτές τραπεζώντον έπιασαν όμηρο.
Οι αστυνομικοί τους κυνήγησαν.
Οι ληοτές ξέφυγαν, όμως αυτός προκάλεσε δυστύχημα.
'Οταν συνήλθε, ειχε χασει τη μνημη του.
Τον μάζεψε πρώην κατάδικος...
τον περασε για φυγα...
...και τον φυγάδευσε στην Κωνσταντινούπολη.
Εκεί συνάντησε Αφγανούς αντάρτες...
...που τον πήραν για να κλέψουν ρωσικές πυρηνικές κεφαλές.
'Ομως το φορτηγό τους πάτησε νάρκη στο Τατζικιστάν.
Εκείνος γλίτωσε και πήρε τους λόφους...
...και έγινε Μουτζαχεντίν.
Η Αμελί αρνείται να ταραχτεί για εναν αντρα...
...που θα τρώει μπορστ μια ζωή φορώντας τουρμπάνι.
-Τι θα πάρετε; -Καφέ, παρακαλώ.
Σημερινό μενού
Τώρα κατάλαβε.
Θα κατεβάσει το κουταλάκι του...
θα γλείψει μετο δάχτυλο τη ζάχαρη απ'το τραπέζι...
θα γυρίσει αργά...
...και θα μου μιλήσει.
Εσείς είστε;
Ναι, εσείς είστε.
- Κι άλλο καφέ; -'Οχι, ευχαριστώ.
Αυτός εδώ ο άντρας είναι με το χερι σηκωμενο;
Είναι ερωτευμένη μαζί του;
Νομίζω πως είναι καιρός να ρισκάρει αληθινά.
'Ισως να ρισκάρει. Σχεδιάζει ένα στρατήγημα.
Λατρεύει τα στρατηγήματα.
Στην πραγματικότητα είναι δειλή.
Γι'αυτό δεν μπορώ να συλλάβω το βλέμμα της.
Οι απόπειρες του Ντιφαγιέλ ν'αναμιχθεί είναι απαράδεκτες!
Αν η Αμελί προτιμά να ζει μέσα σ'ένα όνειρο...
και να παραμεινει μια εσωστρεφης νεαρη...
...έχει απόλυτο δικαίωμα να καταστρέψει τη ζωή της!
Τι κάνετε, μεσιέ Ντιφαγιέλ;
Πες μου, μικρέ μου Λισιέν...
Για τις παραδόσεις, κρατάς κλειδιά για όλα τα διαμερίσματα;
Γεια σας. 'Ενα από τα μηχανήματά σας δεν λειτουργεί.
Φαίνεται να έχει κολλήσει.
Στα εισιτήρια του Ανατολικού Σταθμού.
'Οταν αγοράσω μια κασέτα, παίρνω και μία δώρο;
Σαμάνθα...
Μπορείς να με _ αντικαταοτησεις στις...
Ραντεβού στο μηχάνημα τού Ανατολικού Σταθμού. Τρίτη 5 μμ.
Είναι σχεδόν έτοιμο.
Ο μυστηριώδης δεν ήταν φάντασμα, ούτε φοβόταν τα γηρατειά.
'Ηταν ο τεχνίτης.
Συνηθισμένος άνθρωπος που έκανε τη δουλειά του.
Συνέχεια με κατασκοπεύει! Με αρρωσταίνει.
4.05: Ολοφάνερη γυναικεια συνωμοσια.
Τι τσιτωμένη που είσαι!
Κουράγιο. Θα σου χρειαστεί.
Με συγχωρείτε. Εσείς βάλατε οτην τσεπη μου αυτο;
-Ναι, αλλά δεν είμαι εκείνη... -Το ξέρω. Πού μπορώ να τη βρω;
Στου πατέρα της.
Μ'ενοχλεί... Μπορώ να σας μιλήσω;
Σχολάω στις 6.
-Μπορείτε να ξανάρθετε; -Εντάξει.
Τα λέμε.
4.08: Κανονίστηκε κατάσταση.
'Ενας ξανθός με καμηλό παλτό. 'Ηταν και αφηρημένος.
Για ποιο λόγο;
'Ηρθε τρεις φορές την ίδια μέρα.
1.12.
Καμηλό παλτό.
2.50.
Καμηλό παλτό.
-4.17... -Σταμάτα!
Μ'έπιασε ξανά η δερματίτιδα! Κοιτάξτε, μαντάμ Σουζάν!
Με ξανάπιασε η δερματίτιδα! Πάει να μετρελάνει!
'Αστε την ήσυχη!
Η συνείδησή της δεν την αφήνει.
Βαρέθηκα πια! Πάω σπίτι μου.
Μόνο οι τρελοί μου έλειπαν!
Σταματήστε να τις πνίγετε! Οι γυναίκες θέλουν αέρα.
'Αμα τους δώσεις αέρα, σε καβαλάνε.
Ο φρέσκος αέρας κάνει καλό.
'Αντε χέσε, αποτυχημένε!
Αποτυχημένος συγγραφέας, αποτυχημένη ζωή.
Λατρεύω τη λέξη "αποτυχία".
- Η αποτυχία είναι γραφτό μας. -'Αρχισε τις μπούρδες!
Η αποτυχία μάς διδάσκει ότι η ζωή είναι αναπαράσταση.
Μια μεγάλη πρόβα ενός έργου που δεν θ'ανέβει ποτέ.
Από κάπου θα το'κλεψε αυτό!
'Εχω κάποιες πρωτότυπες ιδέες...
...αλλά συνέχεια τις κλέβουν.
Σαν τις γυναίκες σου.
Τι θες να πεις;
Πρέπει να το πάρεις απόφαση.
Εσύ να κοιτάς τα χάλια σου!
-Τι τρέχει; -Τίποτα.
Η Ζορζέτ βγήκε έξω. Ο Ζοζέφ είναι τσαντισμένος.
"Βγήκε έξω";
Σαν τη Ζινά. Ξέρεις με ποιον είναι η Ζινά;
Αυτόν με την πλαστική σακούλα!
Τους είδα που τα έψηναν. Του έβαλε ραβασάκι στο σακάκι.
4.08.
Ξαναήρθε και έγινε η δουλειά! Βγήκαν μαζί.
Ανησυχώ για την Αμελί επειδή σας συμπαθώ.
Τι εννοείτε;
Οι άντρες που συμπαθώ, είναι συνήθωςανισόρροποι.
-Θέλω να μάθω κι άλλα για σας. -Ρωτήστε με.
'Ενας κούκος, τι δεν φέρνει;
"'Ενας κούκος";
Την άνοιξη.
Κατά μάνα...
Κατά κύρη.
-Η περιέργεια... -Σκότωσε τη γάτα.
-Σπεύδε... -Βραδέως.
-Το'να χέρι... -Νίβει τ'άλλο.
-'Εχει ο καιρός... - Γυρίσματα.
-Φασούλι το φασούλι... -Γεμίζει το σακούλι.
-Καλά τα πήγατε. -Κάνετε συλλογή;
Στο σπίτι λέμε πως όποιος ξέρει παροιμίες, δεν είναι κακός.
'Ομορφη κοπελιά του 5ου, ακούστε αυτό!
-Πιστεύετε στα θαύματα; -Σήμερα όχι.
Σας περιμένει μια έκπληξη.
Κι αν ας πω ότι μια ομάδα ορειβατών...
στο Μον Μπλανβρήκαν...
...αποδείξεις ότι ο σύζυγός μου με αγαπούσε;
Λισιέν, χρειάζομαι μαγιά.
Για τη δίδα Αμελί; Φτιάχνει την περίφημη δαμασκηνόπιτα της;
ΘΑ ΞΑΝΑΡΘΩ
Πηγαίνετε στην κρεβατοκάμαρα, δις Πουλέν.
Λοιπόν, μικρή μου Αμελί.
Τα κόκαλά σας δεν είναι φτιαγμένα από γυαλί.
Μπορείτε ν'αντέξετε τα χτυπήματα της ζωής.
Αν αφήσετε αυτή την ευκαιρία να προσπερασει...
θα έρθει ο καιρός που η καρδιά σας θα γίνει...
...στεγνη και κουφια όσο και ο σκελετάς μου.
Γι'αυτό...
Τρέξτε να τον βρείτε, που να πάρει!
Χωρίς εσένα τα σημερινά αισθή- ματα θα ήταν φολίδεςτου χτες.
ΙΠΠΟΛΥΤΟΣ
Στο διεθνές αεροδρόμιο.
28 Σεπτεμβρίου, 1997. Είναι ακριβώς 11π.μ.
Στο λούνα παρκ, κοντά στο Τρενάκι του Τρόμου...
το μηχάνημα των ζαχαρωτών αλέθει τα ζαχαρωτά...
ενώ στο πάρκο Βιλέτ, ο ΦελίξΛερμπιέ μαθαίνει...
...ότι υπάρχουν αναρίθμητοι σύνδεσμοι στον εγκέφαλό του.
Στη Σακρ Κερ οι Καρμελίτες προπονουνται στις γυριστες τους.
Η θερμοκρασία είναι 24 βαθμοί.
Η υγρασία είναι 70%.
Η ατμοσφαιρική πίεση, 999 μιλιμπάρ.
Απόδοση: Γιώργος Λυκούδης