'... in een enkele dag en nacht van rampspoed...
... verdween het eiland Atlantis in de diepte.'
Plato, 360 v. Chr.
Je hebt ons te gronde gericht.
De golf loopt in. We moeten Atlantis waarschuwen.
Te laat.
Iedereen naar de schuilplaatsen.
Hierheen, majesteit.
Kida. Kom.
Laat liggen. Daar is geen tijd voor.
Mama.
Ogen dicht, Kida. Niet kijken.
ATLANTIS - DE VERZONKEN STAD
Geachte bestuursleden, dank voor uw aandacht.
U kent Atlantis...
als hoogbeschaafd continent in de oceaan...
... ons technologisch ver vooruit...
... dat volgens Plato werd getroffen door een ramp, en in zee verdween.
U vraagt: Waarom Atlantis ?
Dat is toch pure fantasie ?
En daar zit u dus mooi naast.
Tien eeuwen vóór de piramiden...
... had Atlantis elektriciteit, medicijnen en vliegtuigen.
Onmogelijk ? Niet voor hen.
In oude culturen wordt vermeld dat Atlantis een krachtbron had...
... die krachtiger was dan stoom, kolen of onze verbrandingsmotor.
Ik stel voor dat we Atlantis vinden...
... en die krachtbron boven water brengen.
Deze oude tekst vermeldt het zogeheten Dagboek van de Herder:
Een beschrijving van Atlantis en zijn exacte positie.
Op basis van een Oud-Noorse vertaling...
... denkt men dat het in Ierland is.
Maar vergelijking met de runen op dit Vikingschild leert...
... dat een van de letters verkeerd vertaald is.
Als we de letter vervangen...
... door de juiste...
... zien we dat de sleutel tot Atlantis...
... niet in Ierland is...
... maar in IJsland.
Korte stilte.
Ik beantwoord nu uw vragen.
Heren, mag ik even ?
Cartografie en linguïstiek met Milo Thatch.
Ja. Moment.
Pardon, Mr. Hickenbottom.
Zo beter ?
Graag gedaan, hoor.
Zoals u kunt zien op deze kaart...
... heb ik de route uitgezet...
... waarlangs we het dagboek in IJsland kunnen ophalen.
Het is zover.
Ik ga eindelijk ontsnappen uit deze kerker.
'Geachte Mr. Thatch. Uw bespreking...
... is verschoven van 16:30 naar 15:30.'
'Wegens uw afwezigheid is uw voorstel afgewezen.'
Dat neem ik niet.
Die jonge Thatch wordt met 't jaar gekker.
Nog een keer 'Atlantis', en ik loop onder een bus.
En ik duw je.
Daar heb je 'm. - Leden van het bestuur.
Hoe heeft ie ons gevonden ?
Snel, de heuvels in.
Mr. Harcourt, u moet naar me luisteren.
Mr. Harcourt.
Ik heb nieuw bewijs...
Mr. Harcourt, stop.
Als u... Kunt u even... ?
Het museum financiert expedities op basis van feiten...
... niet folklore.
En we hebben je hier nodig.
Echt waar ?
De verwarmingsketel kan niet zonder je.
Verwarming ?
Maar er is een dagboek.
In IJsland. Nu weet ik het zeker.
Ik had dit willen vermijden...
... maar dit is een ontslagbrief.
Als u mijn voorstel afwijst...
... neem ik ontslag.
Als u mijn voorstel niet financiert...
Dan zet je je loopbaan overboord, net als je opa ?
Je kan zo veel, Milo.
Vergooi het niet aan sprookjes.
Ik weet dat Atlantis bestaat. - Wil je op expeditie ?
Spring maar in de Potomac.
Daar frissen je hersens van op.
Ik ben er weer.
Fluffy ? Kom, poes.
Milo James Thatch ?
Wie bent u ? Hoe komt u binnen ?
Door de schoorsteen, dus.
Ik ben Helga Sinclair.
Mijn werkgever heeft een interessant voorstel voor je.
Belangstelling ? - Werkgever ?
Wie is uw werkgever ?
Deze kant op. Niet op de Caravaggio lekken.
Tempo. Mr. Whitmore houdt niet van wachten.
Je zegt 'Mr. Whitmore' of 'meneer'.
Je zit als hij 't zegt.
Kort, terzake.
Kop op. Hij bijt niet...
... vaak.
Grootvader ?
Wat 'n ontdekkingsreiziger.
Preston Whitmore. Aangenaam.
Ook 'n stukje yoga ?
Kende u hem ? - Nog van Georgetown.
Afgestudeerd in '66. Altijd vrienden gebleven.
Ik moest zelfs mee op expeditie.
Zo maf als 'n deur was ie. Hij had 't vaak over je.
Gek. Nooit over u.
Hij gunde me mijn privacy.
Ik val niet op. - Waarom ben ik hier ?
Kijk op tafel.
Voor jou.
Van m'n grootvader. - Hij gaf me dat jaren geleden.
Als hem ooit iets zou overkomen...
... was 't voor jou, als je klaar was. Wat dat ook is.
Dit kan niet. Het Dagboek van de Herder.
Dit is de sleutel tot het verdwenen continent Atlantis.
Ik ben heus niet getikt, hoor.
Coördinaten, aanwijzingen.
Helemaal compleet. - Lijkt mij koeterwaals.
Dit dialect is verdwenen.
Nutteloos. - Alleen moeilijk.
Voor mij is 't geen koeterwaals. - 't Is natuurlijk vervalst.
Dat zou grootvader gezien hebben. En ik zou 't zien.
Ik heb er alles voor over dat dit het echte dagboek is.
Wat ga je ermee doen ?
Geld krijgen van 't museum.
Die geloven je niet. - Ik zal ze overtuigen.
Zoals vandaag ?
Ja... Nee. Hoe weet u... ? Ze kunnen barsten.
Ik kom er. Als 't moet, huur ik een roeiboot.
Gefeliciteerd.
Dat is precies wat ik wilde horen. Maar geen roeiboot.
Wij reizen in stijl.
De hele ratsmodee is geregeld.
Waarom ?
Je opa ging maar door over dat boek. Ik geloofde er geen snars van.
Ik had er genoeg van en maakte een weddenschap met hem.
Dus ik zeg tegen 'm: 'Als jij dat boek vindt...
... financier ik je, en kus ik je op de mond.'
Ik balen toen hij dat rotding vond.
Ik weet dat hij dood is...
... maar Preston Whitmore houdt woord.
Thatch ? Ik ga met 'n zuiver geweten naar 't hiernamaals.
Je opa was een groot man. Je weet niet eens hoe groot.
Die hansworsten van het museum hebben 'm belachelijk gemaakt.
Hij was 'n gebroken man.
Eén stukje bewijs zou al genoeg voor me zijn.
Waarom wachten ? Aan de slag.
U moet 'n bemanning hebben.
Geregeld. - Technici, geologen.
Heb ik. De besten.
Gaetan Molière. Geologie. 'n Neus voor grond.
Vincenzo Santorini, explosieven. Uit een Turkse bajes gehaald.
Audrey Ramirez. Vergeet de leeftijd.
Weet alles van machines.
Zij hebben 't boek gevonden.
Waar was 't ? - IJsland.
Ik wist 't wel.
Nu alleen nog 'n expert in koeterwaals.
Je kunt voortbouwen op je grootvader...
... of terug naar 't stookhok.
Dit is echt. - Het begint te dagen.
Ik moet ontslag nemen.
Heb je vandaag gedaan. - O ja ?
Ik hou niet van half werk. - De huur opzeggen.
Gedaan. - Kleren ?
Gepakt. - Boeken ?
Opslag. - Mijn kat ?
Gossie. - Je opa zei altijd:
'Je blijft achter in wat je je kinderen geeft.'
Dit is zijn geschenk voor jou.
Atlantis wacht. Wat doe je ?
Ik ben uw man. Hier krijgt u geen spijt van.
Ik kan de opwinding gewoon niet binnenhouden.
Waarom wortels ? Ik eet geen wortels.
Attentie. Alle hens naar het duikruim.
En 'druipruim' op dat bord:
Heel grappig.
Ik moest me hier melden.
Mr. Thatch ? - U ?
Even 'n appeltje schillen.
Hou vast. Wat nu weer ?
Je hebt mijn wagen volgepropt met overbodige troep.
Kaneel. Oregano. Koriander.
Wat is in vredesnaam koriander ?
Wat is dit ? - Dat is dus sla.
Sla ? Sla ?
Ze moeten de vier basisgroepen eten.
Die heb ik alle vier: Bonen, spek, whisky en vet.
Inpakken en wegwezen, cowboy.
Attentie. Alle hens naar het duikruim.
Laatste ladingstuwen.
Knul ?
Het ponyrijden is verderop.
U laat uw dynamiet vallen.
Wat hebt u daar nog meer ?
Buskruit, nitroglycerine...
notitieblokken, lonten, pitten, lijm...
... en paperclips. Grote.
Gewoon kantoorspullen.
Waar bleef je ? Commander Rourke...
... van het IJsland-team.
Dat is leuk. De kleinzoon van Thaddeus.
Leuke plaatjes in dat boek. Maar geef mij maar 'n western.
Niet gering, Hé ? - Dat is 'n weddenschap inlossen.
Thaddeus vond dat geld geen rol speelde in de wetenschap.
Dit is niets, vergeleken bij wat we leren.
Het zal ons intens verrijken.
Attentie. De afdaling begint over 15 minuten.
Mr. Whitmore, het is zover.
Dag, Mr. Whitmore. - Doe je best, jongen.
Klaar voor onder water.
Luitenant, onder water. - Duiken naar 150 voet diepte.
Diepte 150 voet.
Duiken. Vijf graden.
Naar beneden.
Het menu voor vanavond is bonen.
Gevolgd door muziek.
Van wie is dit ?
Je hebt de monsters verstoord.
Wat ? - Je hebt de monsters verstoord.
Grondmonsters uit de hele wereld.
Engeland mag nooit samen met Frankrijk.
Waarom in mijn bed ? - Je vraagt te veel.
Wie ben je ?
Ik weet 't snel genoeg. - Laat los.
Niet janken. Zit stil.
Hebbes. Vertel je verhaal maar, vriendje.
Perkament, 500 v. Chr.
Potlood. Verf van overheidsgebouw.
Een Pers, twee jaar. Uit 'n nest van zeven.
De vingerafdrukken van een kaartenmaker.
En linguïst
Dit is een schandaal. Maak dat je wegkomt.
Op de monsters gezeten ?
Molière, je zou lief spelen.
Ik heb zeep en ik gebruik hem.
Terug naar je hol, smerig schepsel.
Joshua Sweet, scheepsarts.
Milo Thatch. - Consult om 3 uur.
't Kan net zo goed nu.
Deze knul moet in 28 seconden door 'n dijbeen gaan.
Daar haal ik de helft af. Tong uitsteken.
Waar woon je ?
O ja ? Mooie omgeving. Vis je ?
Ik persoonlijk haat vis. Rotsmaak, rotlucht, stomme graatjes.
Deze even vullen. - Waarmee ?
Milo Thatch naar de centrale.
Dank u. Ik bedoel, aangenaam.
Insgelijks.
Dus ik zeg: 'Wat mankeert er aan mijn gehaktbrood ?'
Even 'n andere lijn, Margie.
We naderen de positie. Margie ?
's Even rondkijken.
Stuur 240 graden.
Voorste duikroer 15 graden. Koers 240 graden.
Welkom in de centrale, Mr. Thatch.
Luisteren naar Mr. Thatch.
Goedemiddag Kan iedereen me verstaan ?
Goed. Eerst een paar dia's ?
Hier ziet u een schepsel...
... dat naar men zegt zeelieden gek maakte van angst.
Sorry, de verkeerde dia.
Zo'n knul pakte ik z'n boterhammen af.
Dit is een afbeelding van de Leviathan...
... die de toegang tot Atlantis bewaakt.
Bij zo'n hapje zou ik witte wijn drinken.
Het wordt genoemd in het Boek Job.
'Uit zijn mond gaan fakkelen, vurige vonken gaan er uit.'
Waarschijnlijk een angstaanjagend beeld.
Dat kunstwerk zoeken we.
Gaan we graven ? - Nee.
Volgens het dagboek is er een onderzeese tunnel.
Die leidt naar een luchtbel...
... en de oude weg naar Atlantis. Net als 'n zwanenhals.
Cartograaf, linguïst loodgieter. En nog vrijgezel.
We zouden graven. - Ga weg.
Commandant ? Kijk.
Einde van de les. Schijnwerpers.
Moet je zien. - Schepen uit alle eeuwen.
Commandant ? Dit moet u misschien horen.
Commandant ?
'In het hol van de Leviathan... - Commandant ?
... vindt ge de weg naar de poort.'
Commandant ? - Wat is er, Mrs Packard ?
Ik hoor iets op de hydrofoon.
Luidsprekers.
Een groep walvissen ? - Nee. Groter.
Een echo van de machine.
Wil je 't overnemen ? Ga je gang.
Wordt 't nu harder ?
Het is in elk geval nu weg.
Omdraaien. Zoekpatroon...
Ga opzij.
Zeg dat Kokkie boter smelt.
Ik lust wel 'n kreeftje.
Torpedobuizen laden. Bathyscaven klaar.
Posities innemen.
Rustig, jongens. Geen paniek.
Alle kriebels. 't Is een machine.
Wacht.
Bathyscaven weg. - Gelanceerd.
Vuur.
We zijn los.
Torpedo's afvuren.
Geef me de centrale. - Machinekamer op 4.
We zijn zwaar geraakt. We maken water.
Dat moet niet bij de ketel komen.
Hoe lang nog ? - 20 minuten, als 't schot 't houdt.
Herstel: Vijf. - Je hoort 't. Lopen.
Waarheen ? - Packard. Alarm.
Pakte hij zijn koffer ? Die zie je niet meer.
Ik bel je terug. Nee, ik bel.
Alle hens, schip verlaten.
Schiet op. Vandaag, graag.
Pak 'n stoel en riemen vast.
Wegwezen.
Luitenant. - Ik ben bezig.
Hou je vast.
Mr. Thatch ? - Een soort kloof.
Die daar. - 20 graden omlaag.
Begrepen. 20 graden. - Achter je.
Sacre bleu. - We zijn 'n tikje zuur.
't Is gewoon een zwanenhals. Net 'n gootsteen.
Zeven uur geleden telde deze expeditie...
... 200 van de beste mensen die ik kende.
Alleen wij zijn over.
Ik wind er geen doekjes om. Dit is dus een crisis.
We hebben al eerder moeten roeien...
... met of zonder riemen.
Ik zie geen reden om dat te wijzigen.
Iedereen draait 'n dubbele wacht.
Iedereen rijdt, iedereen werkt.
Onze kans op overleven hangt van u af.
En van dat dagboek.
We gaan allemaal hemelen. - In het zadel.
We hadden nu al op weg moeten zijn.
Molière: Eerste man. Audrey, de brandstof.
Vijftig meter afstand.
Packard, sigaret uit.
Heb jij hier een rijbewijs voor ?
Kun je rijden ? - Natuurlijk.
Stuur, gaspedaal, rem...
... en dan natuurlijk dit lange ding.
Goed. Maar botsautootjes werken hetzelfde.
Sorry. - Schiet op, burger.
Heb je daaruit gedronken ?
Dat is nitroglycerine. Niet bewegen. Geen adem halen.
Niets doen. Alleen bidden.
Hallo. Moet je zien hoe hoog.
Zeker achthonderd meter hoog.
Dat moet ze duizenden jaren hebben gekost.
Kijk. Een brug.
Heb ik gebouwd in tien seconden, hoogstens elf.
Dat lijkt op 'n versperring. Vinny ?
Dat ruim ik op met tweehonderd van deze.
Helaas heb ik er maar 'n stuk of tien.
Plus vijf van mezelf, en 'n paar voetzoekers...
... en een fakkel.
Jammer dat de nitroglycerine op is.
Dat wordt graven.
Met alle genoegen.
Stom, stom ding.
Dat snap ik niet. Hij is net bijgesteld.
De rotor is naar z'n grootje.
Ik haal er een uit een wagen.
Afblijven. Ik ben zo terug.
Ze leeft !
Wat heb je gedaan ?
De ketel in dit ding is een Humac P54/813.
Wij hebben 'n 814 staan.
Hun verwarmingselementen zijn 'n tikje labiel.
Je moet ze soms even helpen.
Ja, dankje. Hou je kop.
Dubbel omdat je bang bent.
Dat is 't. Dat moet 't zijn.
Hier slapen we.
Waarom gloeit 't zo ? - Natuurlijke fosforentie.
Met dat ding doe ik dus geen oog dicht.
Bikken !
Als voorafje: Caesar salad.
Escargots, en oosterse loempia's.
Ik wou de escargots. - Ga je gang.
Hier, Milo. 'n Beetje vlees op je botten.
Dankje. Extra vet, zie ik.
Neem nog wat.
Van opzij, met je tong uitgestoken, ben je net 'n rits.
We moeten niet zo rot tegen hem doen.
Je hebt gelijk.
Milo, kom hier zitten.
Serieus ? Mag dat ?
Kom maar. - Fijn.
Ik vind 't een hele eer...
Mol !
Neem me niet kwalijk. Ik kon 't niet laten.
Doe je dat boek ooit dicht ? - Je kent 't uit je hoofd.
Ja, maar dit stuk snap ik niet.
De Herder begint hier...
... over 't hart van Atlantis.
Misschien die krachtbron.
En dan niets. Alsof er een pagina ontbreekt.
Rustig. We krijgen geen overuren.
Ik laat me soms meeslepen.
Maar dat is 't toch ?
Ontdekkingen, samenwerking, avontuur.
Tenzij 't jullie...
... alleen maar om het geld gaat. - 't Geld.
Geld.
- Voor mij: 't geld.
Dat was voor open doel.
Pijn in je nek ? - Ik denk door...
Zo beter ?
Waar heb je dat geleerd ?
Van de Arapaho's.
Daar ben ik opgegroeid. Mijn pa was hospik in Kansas.
Serieus.
Ik had 'n indiaanse berenvacht op de universiteit.
Ik moest opkomen.
De enige dag anatomie, de volgende schotwonden in Cuba.
Hoofdgerecht.
Geeft niet. Dit blijft eeuwig goed.
Goddank proef ik al jaren niets meer.
Zet je je tent op ?
Heb ik gedaan.
Ik heb niet meer gekampeerd sinds de laatste keer met mijn opa.
Ik heb 'm niet gekend. Vertel 's ?
Hij was als 'n vader voor me.
Ik was al jong wees, en hij ontfermde zich over me.
Ik zat te denken...
Een keer, toen ik acht was, liepen we langs 'n beek...
... en ik zag iets in 't water.
Een echte pijlpunt.
Of ik 'n beschaving had ontdekt, zo ging hij tekeer.
Later snapte ik dat 'n pijlpunt gewoon steen was...
... in een gelijkbenige driehoek.
Wat 'n liefverhaal.
Audrey, sorry. Hoe gaat 'n tiener...
... als hoofd techniek op expeditie ?
Ik ben gekomen toen pa ermee stopte.
Hij wou zonen.
Eén voor de garage, en een als bokskampioen.
Hij kreeg mijn zus en mij.
En je zuster ?
Bokst volgende maand om de titel.
Ik spaar voor een tweede garage.
Pyjama vergeten ? - Ik slaap naakt.
Zet maar op. Ze slaapwandelt.
Ik hou dus van explosieven.
Vertel nou maar hoe 't zit.
We hadden 'n bloemenzaak.
We verkochten rozen, anjers, gipskruid, noem maar op.
Op 'n dag ben ik bezig met drie dozijn corsages.
Die ze op hun pols dragen.
Iedereen loopt binnen:
'Is hij klaar ? Staat ie bij m'n jurk ?'
Nachtmerrie.
Maar goed. Ik denk dat de buren 'n gaslek hadden.
Boem. Weg wasserij.
Ik ging dwars door 't raam.
't Was een teken van God.
Ik ontdekte mijn ware ik.
En Mol ? - Dat wil je niet horen.
Nee, Audrey. Je had 't mij nooit mogen vertellen.
Niet vragen.
De rooie heeft 'n wapen.
Brand.
Ik vermoord hem. Thatch, ga slapen.
Haal water. - Te laat.
Die grotten in.
Milo, spring.
Wie niet dood is, zegt 'present'.
Die gloeitorren hebben m'n zitvlak te grazen gehad.
Het gif moet eruit worden gezogen.
Niet allemaal tegelijk.
Audrey, de schade ? - Het had erger gekund.
Nummer 2 en 7 zijn aan gort, maar de graver loopt nog.
We zijn in iets zachts geland.
Puimas.
We staan onderin een slapende vulkaan.
Het gaat maar door. - Zo komen we weg.
Of niet. - Het magma is hard geworden...
... en blokkeert de opening.
Dat heb ik met zuurkool.
Wou je zeggen dat ie elk moment kan ontploffen ?
Daarvoor zou eerst 'n uiterst zware explosie nodig zijn.
Zal ik even wachten ?
Als we de top opblazen, kunnen we naar 't oppervlak.
Mr. Thatch ? Wat vindt u ?
Wacht.
Wie ben je ? Waar ga je heen ? Kom terug.
Wacht nou. Wie ben je ?
Alle heiligen in de hemel. - Prachtig.
Ik geef 't toe, Milo.
Dat heb je goed gedaan.
Herstel... - Wie zijn dat ?
Dat moeten Atlantiërs zijn. - Kan niet.
Dit ken ik van de indianen.
Ze kunnen je angst ruiken. Hou je stil.
Het praat tegen jou.
Spreekt u Frans ? - Jawel.
Dat is mijn taal. Mademoiselle, voulez-vous... ?
Haar mag ik wel.
Ik wou dat die dreun van mij kwam.
Hoe spreken ze die talen ?
Omdat hun taal direct van de stamtaal komt.
Misschien verstaan ze Engels.
Wij komen van de oppervlakte.
We komen in vrede. - Welkom in Atlantis.
Kom met mijn vader praten.
Eenheid B. Berg wat jullie kunnen.
Tot over 24 uur.
Wat spannend.
Als je Latijn ontleedt...
... en combineert met Sumerisch en met Thessalonikaans...
... kom je in de buurt van hun grammatica.
Die geniet tenminste. - Een kind met 'n cadeautje.
Er zouden geen mensen zijn.
Dit verandert alles. - 't Verandert helemaal niets.
Ziedaar, Mr. Harcourt.
Gegroet, majesteit. Dit zijn de bezoekers.
Je kent ons wet Kida.
Geen buitenstaander ziet de stad zonder dat hij sterft.
Vader...
... zij kunnen ons misschien helpen.
We hebben hun hulp niet nodig.
Maar, vader...
Genoeg. We spreken hier later over.
Mag ik, namens mijn bemanning...
... u danken dat u ons verwelkomt ?
U neemt zomaar aan dat u hier welkom bent.
We zijn van ver gekomen om...
Ik weet wat u zoekt. En hier vindt u 't niet.
Uw reis is vergeefs.
We zijn vreedzame wetenschappers.
Maar met wapens.
Daarmee kunnen we obstakels uit de weg ruimen.
Sommige obstakels laten zich niet met dreigen opruimen.
Ga terug naar uw volk. Verlaat Atlantis onmiddellijk.
Majesteit, wees redelijk.
Eh... - Nu niet.
We kunnen maar beter doen wat hij zegt.
Wilt u ons toestaan om een nacht te blijven ?
Dan kunnen we rusten, provianderen...
... en morgen vroeg op pad.
Goed. Eén nacht. Meer niet.
Dank u, majesteit.
Je hart is week geworden.
Duizend jaar geleden had je ze afgemaakt.
Toen waren de straten verlicht.
Toen zocht 't volk geen eten tussen de ruines.
Ze zijn tevreden. - Ze weten niet beter.
We waren groot. Nu leven we tussen ruines.
De oude koningen huilen dat we zo ver gezonken zijn.
Als zij ons verleden kunnen ontsluiten...
... is dat onze toekomst.
De boodschap die zij brengen, kennen wij al.
Onze wereld sterft.
Onze wereld is gered.
Kida, als jij koningin wordt...
... zul je 't begrijpen.
Hoe ging 't ?
Koning en dochter zijn 't niet eens.
Zij mag ons wel, maar hij houdt iets achter.
Dan wil ik weten wat dat is.
Iemand moet met Kida praten. - Ik !
Een sociaal vaardig iemand. - Ik !
Voor wie ze niet bang is. - Ik !
Iemand die de taal spreekt. - Ik offer me op.
Thatch, goed dat je je aanbiedt.
Zet 'm op, kanjer.
Goed, Milo:
'Ik heb vragen, en ik blijf hier tot ik antwoorden hoor.'
Dat moet werken.
Ik heb vragen, en jij blijft hier tot ik antwoorden hoor.
Ja, goed...
Kom mee.
Er is zo veel te vragen over jouw wereld.
Je bent wetenschapper.
Dat zie ik aan je geringe fysiek en je hoge voorhoofd.
Waar woon je ? Wanneer was de zondvloed voorbij ?
Hoe... - Ik heb ook vragen.
We doen 't zo: Jij 'n vraag, dan ik 'n vraag.
Enzovoort. - Goed. Wat is jouw eerste vraag ?
Hoe kom je hier ?
Niet jij, maar jullie cultuur.
Hoe komt dit hier ?
De goden werden jaloers op Atlantis.
Ze hebben ons hierheen verbannen.
Ik weet alleen nog dat 't donker werd...
... en dat iedereen schreeuwde en vluchtte.
En toen een helder licht, als een ster, boven de stad.
Vader zegt dat moeder daar is. Ik heb 'r nooit meer gezien.
Dat is erg. Ik weet hoe dat is, want ik heb zelf...
Wacht even. Terug.
Weet je dat nog, omdat je 't hebt meegemaakt ?
Dat kan niet. Dan ben je 85...
... 8800 jaar oud.
Je ziet 't niet. Heb jij 'n vraag ?
Hoe ben jij hier gekomen ?
Niet zomaar.
Zonder dit boek was 't nooit gelukt.
Tweede vraag: Jullie hebben een krachtbron...
Begrijp jij dit ?
Ja, ik ben linguïst
Mijn vraag... - Dit: kun je dit lezen ?
Dat lees ik, net als jij.
Jij niet, Hé ?
Die kennis is verloren sinds de Meh-behl-moak.
Sinds de zondvloed. - Laat zien.
'Volg de gang nog twee mijl.
Daar vindt ge het vijfde teken.'
Klopt. Hoe is mijn uitspraak ?
Plat, provinciaals, en je praat door je neus.
Daar moet ik iets aan doen. - Kom 's.
Dat is 'n soort voertuig.
Wat ik ook probeer, hij reageert niet.
Als jij... - Ja. Even kijken.
'Plaats kristal in sleuf.' - Heb ik gedaan.
'Leg hand op inscriptie.'
En 'n kwart slag gedraaid ?
Met je hand op de inscriptie ?
Dat is het probleem.
Je ziet 't zo over het hoofd. 't Is al knap dat je zover bent.
Probeer maar.
Zeg dat wel.
Fantastisch.
Daarmee kan ik alles zien.
Zou hij hard gaan ?
Wie heeft er trek ?
Ik moet me nog voorstellen.
Ik heet Milo. - Ik heet Kidagakash.
Kidagashnaga...
Heb je 'n bijnaam ?
Kida.
Dat kan ik onthouden.
Wat is er ? - Niets.
Iets in m'n oog.
Mijn opa heeft me m'n hele leven hierover verteld.
Ik wou dat hij hier was.
Vertel over je reisgenoten.
Je arts is Kokkie. - Dat is Sweet.
Wat ? - De arts.
Sweet is aardig. - Nee, zo heet hij.
Aardig ? - Sweet. Hij is ook aardig.
Al jullie artsen zijn dus aardig.
Sommigen vast wel.
Die van ons wel, maar het is geen vereiste.
Je verwart me.
Moet je zien wat 'n tattoos.
Dat is niks bij mij vergeleken.
Alle 38 Verenigde Staten.
Ik laat Rhode Island dansen. Kom op, schat. Dansen maar.
Koekjes zijn lekker, kok niet.
Sweet is aardig, maar heet niet zo.
Audrey is lief, maar niet jullie arts.
En het graafdier, Mol...
... is jullie huisdier ? - Ongeveer.
Denk om de kop.
Daar zitten de voedingsstoffen.
We hoopten hoogstens ruines, potscherven te vinden.
Maar we vinden 'n bloeiende maatschappij.
Best leuk, als ze geen dodelijke aanval op je uitvoeren.
We bloeien niet. Het volk leeft...
... maar de cultuur is stervende.
We zijn de rots in de golven.
Elk jaar slijt er iets meer weg.
Kon ik maar iets doen.
Ik heb je meegenomen om iets te vragen.
Over een muurschildering met opschriften.
Dan moet je mij hebben.
's Even kijken. Eerst deze kolom.
Wat doe je ? - Je kan toch zwemmen ?
Best mooi... goed.
Ik zwem best goed.
Want we moeten een flinke afstand afleggen.
Ik was kampioen bommetje op zomerkamp.
We verspillen onze tijd.
Ga jij maar eerst, ik weet niet waar we heen gaan.
Gaat 't ? - Ik ben niet verdronken.
Kom mee, dan.
De geschiedenis van Atlantis.
Precies zoals Plato beschreef.
Hij zat er hier en daar naast...
Het licht. De ster in de stad.
Wat staat er daarover ?
Dat weet ik nog niet. Maar daar komen we achter.
Het hart van Atlantis. - Wat ?
Het hart van Atlantis. Daar schreef de Herder over.
't Was geen ster, maar een kristal.
Net als deze. Snap je ?
De krachtbron die ik zoek en jouw heldere licht...
... zijn hetzelfde. - Dat kan niet.
Dat houdt Atlantis in leven.
Waar is het nu dan ? - Geen idee.
't Zou in het Dagboek moeten staan...
... tenzij: De ontbrekende pagina.
Lekker gezwommen ?
Jongens ? Wat is er ?
Waarom die wapens ?
Jongens ?
Wat ben ik stom.
Jullie willen het kristal.
Dit, bedoel je ?
Het hart van Atlantis.
Ik wou 't je al eerder zeggen...
... maar 't was vertrouwelijk, en nu weet je 't.
Ik moest weten of ik je kon vertrouwen.
Ik ben geen huurling.
Huurling ? Ik prefereer avonturier.
Jij hebt ons trouwens bij de schat gebracht.
Je weet niet wat 't is.
Het is groot, 't glimt en wij worden rijk.
Je denkt aan een diamant, ik aan 'n accu.
Maar het is hun levenskracht.
Zonder het kristal blijven ze niet leven.
Dat verandert de zaak. Helga ?
Ik zou de prijs verdubbelen. - Verdrievoudigen.
Rourke, doe dit niet.
Intellectuelen. Nooit vuile handen.
Als je elk gestolen object uit 'n museum zou teruggeven...
... is het gebouw leeg.
Dit is noodzakelijke dienstverlening aan de archeologie.
Geen interesse. - Je stelt me teleur.
Je bent 'n idealist, net als je grootvader.
Ik zou niet zo wezen als hij.
Wees nou 's een keer slim.
Rot, als je niet kunt praten.
Nog 'n keer proberen.
Klop, klop. - Roomservice.
Laat ze hun wapens wegdoen.
Verspreiden en zoeken.
Je doet je best niet. Er is meer.
Niet waar.
Er staat: 'Het hart van Atlantis ligt in de ogen van de koning.'
Dan kan de majesteit ons helpen.
Zeg 't maar, chef. Waar is het ?
Je vernietigt jezelf.
Ik druk me niet duidelijk uit.
Dit was het plan niet. - Nieuw plan.
Doe 'n pleister op je tere hartje.
Geen gezicht voor 'n huurling.
En zo faalt de diplomatie wederom.
Ik tel tot tien, en jij zegt waar 't kristal is.
Een...
... twee... negen...
'Het hart van Atlantis ligt in de ogen van de koning.'
Dat is 't. Hebbes.
Rourke, je weet niet waartoe die kracht in staat is.
Klopt. Maar ik weet wel 'n paar landen...
... die er geld voor over hebben.
Snel. Opstappen.
Jackpot.
Onze vroegere koningen.
Zeg dat ze er 'n eind aan breit.
Het spijt me.
Opschieten.
't Bevalt me hier niet. - Thatch, wat nu ?
Er hangt 'n reuzenkristal vijftig meter boven ons.
Ben jij nooit 's verbaasd ?
Alleen dat jij praat terwijl dat ding nog niet is ingeladen.
Ik weet niet eens hoe het blijft hangen.
Doe je mond open. Wat gebeurt er ?
Het kristal schijnt te leven.
Ik kan 't niet uitleggen. 't Is hun god.
Hun krachtbron. - Gewone taal.
Ze maken deel uit van elkaar. Ik doe m'n best.
Doe 't beter. - Goed.
Jij vertaalt, ik zwaai met wapens.
Alles komt goed, Milo Thatch. Wees niet bang.
Wat zei ze ? - Ik verstond 't niet.
Niet zo snel, Romeo.
Nee, niet aanraken.
Hou die mensen weg.
Duidelijk ? Achteruit.
En zo is 't zeker afgelopen ?
Goed. Jullie winnen.
't Einde van een beschaving, maar jullie zijn rijk.
Gefeliciteerd, Audrey.
Jij en je pa krijgen 'n tweede garage.
Vinny kan 'n hele keten bloemenzaken beginnen.
Daar gaat 't toch om ?
Geld. - Hou je gepreek bij je.
Lees Darwin. Wij helpen de natuurlijke selectie op weg.
We zijn zover. - Momentje.
Ik vergeet iets.
Lading, kristal, bemanning...
Je moet 't zo zien.
Jij hebt Atlantis ontdekt...
... en nu hoor je bij de tentoonstelling.
Rijden, mensen.
Dat was een bevel, geen voorstel.
We gaan allemaal hemelen.
Dat menen jullie niet. - Dit is fout.
We maken de klap van ons leven...
... en ineens is er 'n geweten ?
We hebben veel slechts gedaan.
Van grafroof tot dubbel parkeren.
Maar nooit slachtoffers.
Ofwel, maar niemand die we kenden.
Als 't zo moet, mij best.
Des te meer heb ik.
De wereld is vol sufferds.
We moeten 'm tegenhouden. - Wacht.
Nu kan het. - Milo, kom 's.
Hoe is 't met hem ?
Niet goed. Inwendige bloedingen.
Ik kan niets doen. - Wat 'n nachtmerrie.
En dankzij mij.
Hij zit al sinds IJsland achter dat kristal aan.
Het kristal. Dat is 't.
De kristallen hebben 'n helende kracht.
Ik heb 't gezien. - Nee.
Waar is mijn dochter ?
Ze is gekozen, net als haar moeder.
Bij gevaar kiest het kristal iemand van koninklijke afkomst...
... om zichzelf en het volk te beschermen.
Het neemt geen ander. - Wacht even.
Het kiest zelf ? Dus dat ding leeft ? - In zekere zin.
Het leeft van de collectieve gevoelens...
... van hen die ons voorgingen.
In ruil daarvoor geeft het kracht...
... 'n lang leven, bescherming.
Het heeft geleidelijk 'n eigen bewustzijn ontwikkeld.
Ik was arrogant, en wilde het als wapen gebruiken.
Maar we konden de kracht niet beteugelen.
Het overweldigde ons en leidde tot onze ondergang.
En u verborg het om herhaling te voorkomen.
En om Kida het lot te besparen...
... van mijn geliefde vrouw.
Hoezo ? Wat gebeurt er met Kida ?
Als ze verbonden blijft met het kristal...
... kan ze voor eeuwig verloren zijn.
Ik heb alleen de liefde van mijn dochter nog.
Mijn last zou uiteindelijk de hare worden.
Maar nu valt hij toe aan jou.
Aan mij ?
Breng het kristal terug.
Red Atlantis.
Red mijn dochter.
Wat wordt 't ?
Pardon ?
Ik blijf je volgen.
Jij mag beslissen. - Ik mag beslissen ?
We hebben gezien hoe goed ik kan beslissen.
Ik breng een bende plunderende vandalen...
... naar de grootste archeologische vondst ooit.
Ik maak moord en ontvoering mogelijk...
... en geef de krachtigste energiebron die de mens kent...
... aan 'n gek die 'm verkoopt aan de Kaiser.
Nog iets ?
De brand in 't kamp, en de klap in dat gat.
Hartelijk dank.
Maar als je niet verder kan zinken...
... kun je alleen nog maar omhoog.
Van wie heb je dat ?
Van ene Thaddeus Thatch.
Waar ga je heen ? - Achter Rourke aan.
Gekkenwerk. - Ik zeg niet dat 't slim is...
... maar wel wat moet.
Kom op. Anders bezeert hij zich.
Wat doe je ? - Doe mij maar na.
Dat is dus indrukwekkend.
Je hoeft alleen maar... - We snappen 't.
Rustig aan.
Heb je ook 'n sportief model ?
Een tonijn, of zo ? - Hoe doe je dat ?
Je gebruikt je kristal.
Half rechts, kwart links, hand op de console.
In het zadel. Kogels mee.
Wat is dit spannend.
Het is zover.
We bevrijden de prinses, redden Atlantis...
... of we sneuvelen halverwege.
Er tegenaan.
Wat hou ik toch van winnen.
Dit is 't plan.
Laag aanvliegen, en ze verrassen.
Rourke laat zich niet verrassen en heeft veel geweren.
Heb je 'n voorstel ?
Ja. Laat je niet raken.
Daar zijn ze. - Bezoek.
Opstijgen.
Hij had toch alleen geweren ?
Hij wordt nooit verrast.
Nu wordt 't leuk. - Vinny, let op.
Hij mag niet boven komen.
Nieuw plan. Wij leiden 'm af.
Onder de ballon, en maak 'r los.
Hij ging in 28 seconden door 'n dijbeen ?
Niet zeuren, zagen.
Er maakt iemand overuren.
De tijd is op.
Milo, het is zover. Nog een laatste woord ?
Ja, ik wou dat ik 'n beter plan had.
We zakken. Maak ons lichter.
Of. Wil er iemand springen ?
Dames gaan voor.
We deden dit samen. Ik kreeg 'n percentage.
Zet 't volgende keer op schrift.
Niets persoonlijks.
Goed: Je bent 'n grotere lastpost dan ik voor mogelijk hield.
Er is veel voor nodig om mij kwaad te krijgen.
Gefeliciteerd: Jij hebt de eerste prijs.
Niets persoonlijks.
Moe, Mr. Thatch ?
Dat is nou verdraaid jammer.
Ik begin net warm te draaien.
God zij dank.
Heel fijn.
De vulkaan wordt wakker.
Ik heb niets gedaan. - Dit wordt foute boel.
Ze moet terug, of de stad sterft.
En anders sterven wij. - Alleen zo kunnen we dit terugdraaien.
Trekken.
De kloof gaat zijn pyroclastische furie loslaten.
Mol zegt dat de muur 't begeeft.
Atlantis zal jullie eeuwig eren.
Konden we maar meer doen.
Evengoed bedankt, maar zo is 't mooi.
Ze brengen jullie naar boven. - We zullen je missen.
Ik open de bloemenzaak...
... en zal elke dag aan jullie denken.
Maandag tot vrijdag, 9 tot 5. Op zaterdag tot 2.
Ik denk dat ik zondag vrij neem.
Misschien 'n paar uur, maar augustus is vakantie.
Speechen kan ik niet, maar dit is voor jou.
Het spekvet van de hele reis.
Dubbel omdat je bang was.
Tot kijk.
Goed... Het beste, Mol.
De ontdekker van Atlantis wordt als 'n held ingehaald.
De wereld heeft helden zat.
En ze zoeken hier 'n expert in koeterwaals.
Pas goed op jezelf.
Jij ook, Sweet.
Voordat je gaat... ? - Geen punt.
Bedankt. - De rekening volgt.
Kunnen we nu ?
Nog eentje bij de vis.
Zeg yochk !
Nog 'n keer, om het te onthouden.
Niets gevonden. - 'n Hoop rotsen en vissen.
Kleine vissies.
Wat sponzen. - En Helga ?
Onder 'n brandende zeppelin gekomen. Vermist.
Juist. En Rourke ?
Totaal ingestort.
Getransmorfoseerd en uit elkaar gespat in...
Ook vermist.
Milo ? - In de boot gebleven.
Heer, sta me bij.
Ik zal die knul missen.
Maar hij heeft 't nu beter.
Beste Mr. Whitmore. Ik hoop dat dit genoeg bewijs voor u is.
Het heeft mij overtuigd. Bedankt, namens ons allebei,
Milo Thatch.
http://www.stapplein.nl/subs