Toen de tweede wereldoorlog uitbrak...
richtten velen in Europa hun ogen hoopvol of wanhopig...
op het vrije Amerika...
dat men via Lissabon kon bereiken.
Niet iedereen kon rechtstreeks naar Lissabon.
En dus kwam er voor de vluchtelingen een omweg tot stand.
Van Parijs naar Marseille...
Dan per trein of auto, of te voet langs de rand van Afrika...
naar Casablanca in Frans Marokko.
De gelukkigen, met geld of invloed...
kregen hier een visum voor Lissabon en Amerika.
De anderen wachten in Casablanca...
en wachten...
"Waarschuwing...
Twee Duitse koeriers met documenten zijn in de trein gedood !
De moordenaar is naar Casablanca onderweg.
Arresteer verdachte personen en spoor de documenten op."
- Uw papieren ! - Ik heb ze niet bij me.
Mee naar het bureau.
Die zijn verlopen. Kom mee !
Wat gebeurt daar ?
Hebt u het niet gehoord ?
We horen weinig en begrijpen nog minder.
Er zijn twee Duitse koeriers vermoord.
Dus ze arresteerden alle vluchtelingen...
plus een knap meisje voor de prefect.
Helaas is ook het geboefte van Europa in Casablanca.
Sommige wachten al jaren op een visum.
Wees op uw hoede. Deze stad is vol gespuis !
Overal zijn schavuiten !
Grappige kerel !
Ik heb mijn portefeuille thuis gelaten.
Morgen vliegen wij misschien.
Welkom majoor Strasser.
Kapitein Renault, de politieprefect.
Onbezet Frankrijk verwelkomt u.
Kapitein Tonelli. Tot uw orders.
Kom mee ! Hij luistert niet eens.
Warm klimaat hier.
Wij wennen aan elk klimaat of bedoelt u niet het weer ?
- Wat anders, majoor ? - De vermoorde koerier.
We arresteerden tweemaal het gewone aantal verdachten.
- Wij kennen de moordenaar. - Is hij gepakt ?
Nog niet ! Hij komt vanavond bij Rick's.
Ik heb van dat café gehoord. En van Rick ook.
Altijd maar wachten... wachten.
Ik kom hier nooit meer weg... ik sterf hier nog.
kan je me er niet meer voor geven ?
Niemand wil meer diamanten. Iedereen verkoopt ze.
Vierentwintig honderd...
De auto's en mannen staan klaar...
De vissersboot Santiago vertrekt morgen om een uur...
van de grens van La Medina. Hier !
En breng de 15000 francs mee. Contant.
Vraag Rick of hij iets met ons wil drinken.
Ik heb 'm nog nooit met klanten zien drinken.
Waarom is hij zo verwaand ?
Ik had op een na de grootste bank in Amsterdam.
Op een na ? Het mocht wat ?
De grootste bankier daar is nu onze kok...
We hebben nog wat voor ons.
En zijn vader is hier piccolo.
Dit is privé.
Hier wordt gespeeld. Je kunt me hier niet uithouden.
Ik ben in meer gokholen geweest...
en je houdt me hier ook niet weg.
Je geld is goed aan de bar.
- Weet je wie ik ben ? - Wees blij dat ik je erin liet.
'n Schande ! Ik zal je rapporten !
Je praatte tegen die man van de Duitse Bank of je nooit anders gedaan had.
Denk je van niet ?
Toen je pas in Casablanca kwam, dacht ik...
Welk recht heb ik om te denken ?
Beroerd, die Duitse koeriers.
Ze zijn plotseling aanzienlijke doden geworden.
Je ben cynisch, als ik het zeggen mag. Drink je wat ?
O nee, je drinkt nooit.
- Veracht je me ? - Als ik het de moeite waard vond.
Ben je tegen het soort zaken dat ik doe ?
De vluchtelingen zouden sterven als ik ze niet hielp.
Op mijn manier help ik ze aan een visum.
Tegen geld, Ugarte.
Renault's prijzen zijn wel tweemaal zo hoog !
- Is dat zo parasitair ? - Ik haat goedkope parasieten.
Na vanavond is het uit. Ik verlaat Casablanca definitief.
Renault voor je visum omgekocht ?
O nee, ik was zelf goedkoper.
Kijk Rick, weet je wat dit is ?
Zelfs jij hebt dit nooit gezien.
Transitvisa van Generaal Weygand.
Die kunnen nooit ingetrokken worden.
Ik verkoop ze vanavond voor een fortuin. En dan...
Vaarwel, Casablanca.
Jij bent de enige die ik vertrouw. Omdat je me veracht.
Wil je ze bewaren ?
- Voor 'n uur of zo. - Niet vannacht.
Geen zorg. Bewaar ze. Ik wist dat ik je vertrouwen kon.
Er komen mensen voor mij. Ik zal hier op hen wachten.
Ik hoop dat je nu een betere indruk van me hebt.
Nu ga ik een gokje wagen.
Die koeriers... hadden ook transitvisa, hoorde ik.
Dat heb ik ook gehoord. Arme kerels !
Je hebt gelijk, Ugarte. Je maakt nu meer indruk op me.
- Gaat het goed in je café ? - Ja, maar ik wil de jouwe kopen.
- Ik betaal veel. - Het is niet te koop.
- Kan ik Sam kopen ? - Ik verkoop geen mensen.
't Meest gangbare artikel hier.
Vluchtelingen... zwarte markt... een goudmijn !
Zorg jij maar voor je eigen zaak.
Vraag het Sam toch eens.
Isolationisme is in deze tijd geen praktische politiek meer.
- Ferrari wil je overnemen. - Ik blijf liever.
- Hij betaalt het dubbele. - Ik krijg hier genoeg.
't Beste wat we hebben. Omdat ik je aanbid.
Stik vent !
Voor jou wel. Ik hou van je, Yvonne.
Een cheque van Duitsers. Is die goed ?
- Waar ben je geweest ? - Dat weet ik niet meer.
- En vanavond ? - Ik maak geen plannen vooruit.
Ze heeft genoeg gehad.
Het spijt me, hij is de baas.
Sacha, roep een taxi. Ik haal je mantel.
Ga naar huis, je bent dronken.
Ik was 'n dwaas, zo'n man lief te hebben.
Sacha breng haar weg, en meteen terug komen.
Hoe kan je 'n vrouw wegsturen ? Ze worden nog schaars.
Ik ga naar Yvonne, misschien accepteert ze me nu.
Je bent een democraat.
Die Italiaan krijgt er geen woord tussen.
Het vliegtuig naar Lissabon.
- Zou je erin willen zitten ? - Wat heb ik aan Lissabon ?
Het vliegtuig naar Amerika. Waarom ga je toch niet terug ?
Heb je gestolen ? Of een Senatorsvrouw ontvoerd ?
- Ik denk dat je iemand vermoord hebt. - Alle drie.
Wat bracht je hier ?
Ik kwam voor het bronwater.
Bronwater ? We zitten hier in de woestijn.
Ik was verkeerd ingelicht.
Een man won 20000 francs.
De kassier vraagt geld.
- Ik zal de safe openen. - Ik ben er kapot van.
Iedereen maakt wel eens fouten.
We arresteren vanavond iemand in je café.
Belangrijke arrestatie. Een moordenaar.
Probeer hem niet te waarschuwen.
- Ik neem geen risico's op me. - 'n Heel wijze politiek.
Ik kon 'm ook elders arresteren.
Maar het is een aardig verzetje voor je bezoekers.
Die amuseren zich voldoende.
Majoor Strasser van het Derde Rijk zal er bij zijn.
Ik wil hem de efficiency van ons beheer tonen.
Waarom is hij in Casablanca ?
Hij komt toch niet voor je demonstratie ?
Ik zal beter opletten.
- Wat hindert je ? - Je hebt een goede opmerkingsgave.
Ik zal je een raad geven.
Een glas cognac ?
Er worden hier visa verkocht, maar niet door jou.
Daarom mocht je openblijven.
- Niet omdat ik je laat winnen ? - Ook daarom.
Een man hier zal een fortuin bieden voor 'n uitreisvisum.
- Hoe heet hij ? - Victor Laszlo.
- Die naam maakt indruk op je. - Op de helft van de wereld.
Daarom juist is het belangrijk.
Laszlo mag niet naar Amerika. Hij moet hier blijven.
Ik ben benieuwd hoe hij het klaarspeelt te ontsnappen.
De Nazi's zoeken hem sinds z'n vlucht uit een concentratiekamp.
- De jacht eindigt hier. - Ik wed 20000 francs van niet.
- Waarom wedden ? - Om terug te winnen wat ik net verloor.
10000. Ik ben corrupt, maar arm.
Hij is sluw, maar hij heeft een visum nodig.
Twee zelfs.
Hij reist met een dame. Aan een visum heeft hij niets.
Hij zal haar hier ook wel niet in de steek laten.
- Misschien is hij minder verliefd. - Hij komt er in ieder geval niet uit.
Waarom zou ik Laszlo helpen ontvluchten ?
Omdat je onder je cynisme een gevoelsmens bent.
Ik ken je verleden. Laat ik twee punten noemen.
In 1935 geweren gesmokkeld naar Ethiopië.
In 1936 gevochten bij de Spaanse Republikeinen.
Beide malen goed betaald !
De winnaar betaalde beter.
- Dus je wilt Laszlo hier houden ? - Ik heb mijn orders.
- Bang voor de Gestapo, hé ? - Je overschat hun invloed.
Ieder blijft op zijn gebied.
Hier ben ik de baas.
Hier is majoor Strasser.
- Zet majoor Strasser bij de dames. - Hij heeft de beste tafel.
Als Duitser zou hij hem toch nemen.
Rustig arresteren. Bewaak de deuren.
Komt u erbij ?
Champagne en kaviaar.
Neem een Veuve Cliquot '26. Een goede wijn.
Een interessant café.
We arresteren de moordenaar van de koeriers.
Ik verwacht niet minder.
Of u meekomt.
Eerst geld incasseren.
Geluk gehad, hé ?
- Je komt niet weg. - Verstop me ! Help me, Rick !
Goed werk, kapitein.
- Moest dat nou werkelijk ? - Ik wil geen risico's lopen.
Excuseert u de opwinding. 't Is nu voorbij.
Gaat u weer zitten en amuseert u zich.
Rick, dit is majoor Strasser van het Derde Rijk.
Meneer Heinze ken je al.
We zijn zeer vereerd.
De majoor is een groot man in het Derde Rijk.
Wat een nadruk op DERDE. Verwacht u er meer ?
- Mag ik onofficiële vragen stellen ? - Zelfs officiële ?
- Uw nationaliteit ? - Ik ben dronkaard.
Dat maakt Rick tot wereldburger.
Ik ben geboren in New York.
- U verliet Parijs voor het bezet werd. - Dat is geen geheim.
Was de gedachte dat wij in Uw Parijs waren, ondraaglijk ?
Het is MIJN Parijs niet.
Komen we in Londen ?
- Probeer 't en vraag 't me dan. - Diplomaat !
- En New York ? - In sommige delen ervan...
raad ik jullie aan niet te komen.
- Wie wint de oorlog ? - Ik weet het niet.
Rick is neutraal, zelfs ten aanzien van vrouwen.
U was niet altijd neutraal. We kennen uw verleden.
Richard Blain, Amerikaan. Kan niet naar zijn land terug.
We weten wat u in Parijs deed en waarom u wegging.
- We zullen het niet omroepen. - Zijn mijn ogen bruin ?
Er is een vijand van ons land hierheen gekomen.
We ondervragen eenieder die ons helpen kan.
Ik heb slechts 'n sportieve interesse in Laszlo.
- Hebt u voor de vos geen sympathie ? - Ik kan ook de jachthond begrijpen.
Laszlo heeft leugens gepubliceerd tot we Praag innamen.
Daarna ging hij ermee door in ondergrondse bladen.
Men moet zijn moed erkennen.
Hij is ons driemaal handig ontsnapt.
In Parijs ging hij ermee door. Nu is het uit.
Excuseer me. Ik heb nog een zaak ook.
- Maak u geen zorgen over Rick. - Misschien.
Ik heb een tafel gereserveerd, Laszlo.
Ik zie niemand die Ugarte kan zijn.
Victor, ik vind het hier beangstigend.
We kunnen niet weggaan. Ugarte kan in een andere zaak zijn.
U lijkt me mensen die naar Amerika gaan.
U kunt deze ring daar allicht kwijt. Ik moet 'm verkopen.
Is het iets voor u, dame ?
Ja, ik voel er veel voor.
- Uw naam ? - Berger, ik ben tot uw dienst.
Tot straks aan de bar.
- Ik koop die ring niet. - Het is spotgoedkoop.
Monsieur Laszlo, ik ben politieprefect Renault.
Wees welkom. U bent een zeldzaam aanzienlijke gast.
Vergeeft u mijn onbeleefdheid.
Uw regering is niet vriendelijk geweest.
Dit is juffrouw Lund.
U bent de mooiste vrouw die ooit Casablanca bezocht.
De beste champagne, voor mijn rekening.
Betekent niets, ik verscheur de rekening toch.
Die pianist heb ik vroeger al eens ergens gezien.
Sam ? Die is met Rick uit Parijs gekomen.
- Wie is Rick ? - De eigenaar van dit café. Rick is...
het soort man dat...
Als ik 'n vrouw was, werd ik verliefd op hem.
Ik ben gek over een andere man te praten.
- Dit is majoor Heinrich Strasser. - Naar dit genoegen heb ik uitgekeken.
Vergeeft u mij, maar ik ben Tsjechoslowaak.
Dat was u. Nu bent u onderdaan van het Duitse Rijk.
Nietwaar. Verder ben ik op Frans grondgebied.
Daarover wilde ik het juist met u hebben.
Niet hier en nu.
Komt u morgen om 10 uur samen bij de prefect.
Kapitein, ik sta onder uw gezag.
- Beveelt u dat wij komen ? - Ik verzoek het u, dat klinkt beter.
Een handige tactische terugtocht...
- Men wil mij aan banden leggen. - Ik ben bezorgd over je.
We hebben ons door meer heengeslagen.
Ik ga Berger eens uithoren. Ik let wel op, wees niet bang.
Mag ik die ring eens zien ?
Ik ken u van de cineac-films.
Men vermagert in concentratiekampen.
We lazen vijfmaal dat u gedood was.
U ziet hoe juist dat was.
Ik zoek een zekere Ugarte, die mij helpen zou.
Hij kan zichzelf ook niet helpen gearresteerd wegens moord.
't Gebeurde hier vanavond.
Maar wij kunnen u nog helpen.
We zijn georganiseerd. Morgenavond in het café.
Als u komt.
Vraag de pianist ook te komen.
- Hoe is het met de juwelenhandel ? - Niet al te best.
U hebt vanavond wat gemist.
Twee champagne-cocktails.
Dag juffrouw Ilsa, wat een verrassing.
- Het is lang geleden. - Ja, er is sindsdien veel gebeurd.
Speel eens een oude melodie ?
Ik heb Rick vanavond niet gezien.
Hij komt niet terug. Hé... hij is naar huis gegaan.
Zo vroeg ?
Hij is naar een meisje in een café !
Je kon vroeger veel beter liegen.
Laat hem met rust. U brengt hem ongeluk.
Toe, speel het nog eenmaal voor mij.
Ik weet niet wat u bedoelt.
Kom Sam. Speel "As Time goes by".
Ik herinner me die melodie niet meer.
Ik zal het neuriën.
Toe, zing het Sam.
Ik heb je verboden dit te spelen.
Daar is Rick ! Mag ik u voorstellen...
Kent u Rick al ? Dan weet u zeker...
Rick is bekend in Casablanca.
Laszlo kent men overal.
- Drinkt u wat ? - Graag.
Dat is nog nooit gebeurd.
U hebt een mooi café.
- U doet mooi werk. - Ik doe mijn best.
Dat doen we allen. U slaagt.
Ze vroeg naar je op 'n wijze die mij jaloers maakte.
Wij hebben elkaar het laatst gezien...
In de Belle Aurore.
Je weet het nog. Die dag kwamen de Duitsers in Parijs.
Geen dag om te vergeten.
De Duitsers in het veldgrijs, jij in het blauw.
Als de Duitsers vertrekken, doe ik dat pak weer aan.
Je gevoel terug ? Dat is aan u te danken.
Het is helaas al erg laat.
Ja, ik moest eigenlijk mezelf bekeuren.
- Dit is mijn rondje. - Alweer een nieuwe precedent.
Ik zal een taxi voor u bestellen.
- Wij komen terug. - Groet Sam van mij.
Niemand speelt "As Time goes by" zoals Sam.
Hij had het lang niet meer gespeeld.
Wat is die Rick voor een man ?
We zagen elkaar vaak in Parijs.
Morgen om 10 uur op mijn kantoor.
Baas ?
- Gaat u niet slapen ? - Nog niet.
Is het geen tijd ?
Nooit ?
Ik heb ook geen slaap.
Nee, ik wil niet drinken. Laten we gaan.
Nee, ik wacht op een dame.
- Er komt niets dan narigheid van. - Ik weet dat ze terugkomt.
Kom, laten we gaan vissen tot ze weer vertrokken is.
Zwijg ! Ga naar huis !
Nee, ik blijf hier.
Ze pakken Urgante en zij wandelt binnen.
De een gaat, de ander komt.
Als het hier december 1941 is hoe laat is het dan in New York ?
Horloge staat stil.
Nu slaapt men in New York en heel Amerika.
Van alle cafés in alle steden op de wereld...
komt ze het mijne binnen.
Wat speel je ? Stop ! Je weet wat ik horen wil.
Je speelde het voor haar. Speel het ook voor mij !
Vooruit, speel !
Wie ben je ? Wat heb je voor vrienden ?
We zouden niets vragen.
Op je gezondheid.
Waar denk je aan ?
Mijn gedachten zijn niet meer dan een franc waard.
Ik heb er veel meer voor over.
Vertel het.
Ik vroeg me af...
waaraan ik het geluk te danken heb dat jij op me wachtte.
Waarom er geen andere man is ?
Er is er een geweest.
Hij is dood.
Vergeef me dat ik toch gevraagd heb.
Een antwoord is soms afdoende.
Ze trekken verder, ze zijn gauw in Parijs.
Het wordt hier onveilig voor je.
Ik sta al op hun zwarte lijst, hun erelijst.
Henri heeft meer champagne.
Hij zal het liever weggooien dan aan de moffen geven.
Dit verzoet de bezetting een beetje.
Inderdaad.
Ik drink op je geluk.
Ik versta niet veel Duits.
Het is de Gestapo.
Ze zeggen dat ze morgen in Parijs zijn.
Ze vertellen hoe we ons moeten gedragen.
De wereld stort in en wij worden verliefd.
Slecht moment. Waar was je 10 jaar geleden ?
Tien jaar geleden ?
Toen liet ik 'n beugel voor m'n tanden maken.
En ik zocht werk.
Was dat kanonvuur ? Of bonst m'n hart zo ?
Het nieuwe Duitse geschut. Het lijkt 35 mijl weg.
Het komt steeds dichterbij.
Drink op ! We moeten door Henri's champagne heen.
De Duitsers hebben 'n beloning op uw hoofd gezet.
Ik heb m'n adres voor hen achtergelaten.
Vreemd. Ik weet bijna niets van je.
Van jou weet ik alleen dat je je tanden liet reguleren.
- Wees ernstig. Je moet weg. - WIJ moeten weg.
Natuurlijk, WIJ.
Ik haal je om half 5 in je hotel af.
Nee, nee, niet in het hotel.
Ik... ik heb nog wat te doen.
Kom aan het station.
Om 445. Zeg, laten we in Marseille trouwen.
- Dat kunnen we later beslissen. - Ja, dat is waar.
Kan de treinmachinist ons niet trouwen ?
Waarom niet ? 'n Scheepskapitein kan 't ook.
Zeg, wat is er ?
Ik hou zo van je.
Die afgrijselijke oorlog.
Krankzinnige wereld. Er kan van alles gebeuren.
Als je niet wegkomt, of als we uit elkaar raken.
Waar je ook bent en waar ik ook ben, weet dat ik...
Kus me ! Kus me alsof het voor het laatst was !
- Heb je haar gezien ? - Ze was weg uit het hotel...
maar dit briefje kwam voor u.
Richard, ik kan niet met je meegaan, vraag me niet waarom.
Geloof me als ik zeg, dat ik van je houd.
God zegen je, Ilsa.
We moeten instappen.
Hoort u me ?
Rick, ik moet met je praten.
Ik heb mijn eerste glas daar voor bewaard.
- Vanavond niet, Rick. - Juist vanavond.
Waarom moest je naar Casablanca komen ?
Als ik geweten had dat jij hier was, was het niet gebeurd.
Precies dezelfde stem. Ik hoor je nog zeggen.
"Richard, ik volg je overal."
Toe, alsjeblieft. Ik begrijp wat er in je omgaat.
Kom, kom. Hoeveel dagen zijn we samen geweest ?
- Ik telde ze niet. - Ik wel. En geen een overgeslagen.
Het best herinner ik me de laatste, de climax.
Een man die aan het station stond te wachten...
en wiens hart gebroken was.
- Wil je een verhaal horen ? - Met een sterke climax !
Dat weet ik nog niet.
Misschien komt die onder het vertellen.
Een meisje kwam eens uit Oslo naar Parijs.
Daar ontmoette zij een man van wie ze veel gehoord had.
Een heel groot en dapper man.
Hij opende voor haar 'n wereld van wijsheid en idealen.
Al wat zij wist of werd, had ze aan hem te danken.
Ze bewonderde hem met een gevoel...