Rozenknopje
Het Journaal.
Legendarisch was Xanadu...
het paleis van Kublai Khan.
Vandaag al bijna even legendarisch als Florida's Xanadu...
het is het grootste privé paleis ter wereld.
Hier in de woestijn aan de Golfkust, werd een privé berg...
uitgetekend en neergezet.
Honderd duizend bomen, twintig duizend ton marmer...
werden in Xanadu's berg verwerkt.
Inhoud van Xanadu's paleis:
Schilderijen, foto's, standbeelden, brokstukken van andere paleizen.
Een verzameling van alles.
Zo groot dat ze nooit kan gecatalogeerd of geschat worden.
Genoeg voor wel 10 museums, de buit van de wereld.
Xanadu's fauna...
gevogelte, vissen, en dieren uit veld en jungle...
twee van elk, de grote privé zoo sinds Noach.
Zoals de Farao's...
laat de eigenaar van Xanadu een hoop stenen na.
Sinds de piramiden...
is Xanadu het duurste monument...
dat een man voor zichzelf liet bouwen.
Hier in Xanadu werd vorige week...
Xanadu's eigenaar begraven.
Een 'sterke man' van deze tijd...
Amerika's Kublai Khan:
Charles Foster Kane.
Begonnen met een kleine krant, in een bouwvallig gebouw.
Kane's rijk omvatte in zijn hoogdagen...
37 kranten, twee persagentschappen...
een radio netwerk, imperium na imperium.
Eerst kruidenierszaken, daarna papierfabrieken...
appartementen fabrieken, bossen, oceaan schepen.
Een imperium waardoor gedurende 50 jaar...
in een oneindige stroom...
de rijkdom van de derde rijkste goudmijn op aarde vloeide.
De oorsprong van het Kane fortuin is een bekende Amerikaanse legende.
In 1868 kreeg hospita Mary Kane, van een berooide huurder...
de 'waardeloze' eigendomsakte van een verlaten mijn:
De Colorado Lode.
57 jaar later, voor een onderzoeks- commissie van het congres...
herinnert Walter P. Thatcher, de 'grote man' van Wall Street...
en gedurende jaren doelwit van aanvallen van Kanes kranten...
zicht een reis die hij maakte als jongeman.
Mijn bedrijf was aangesteld door Mrs. Kane als beheerder...
van een groot fortuin dat ze recent had verworven.
Het was haar wens dat ik me ontfermde over de kleine Charles Foster Kane.
Was het niet bij die gelegenheid, dat Charles Foster Kane...
je heeft aangevallen nadat hij je in je maag geraakt had met een slee ?
Ik zal nu aan de commissie een verklaring voorlezen...
die ik meegebracht heb, daarna weiger ik verder vragen te beantwoorden.
Mr. Charles Foster Kane is, in elk aspect van zijn sociale overtuiging...
en omwille van de gevaarlijke manier waarop hij voortdurend de Amerikaanse...
tradities van privé bezit, initiatief...
en vooruitgang heeft aangevallen...
in feite, niks anders dan een communist.
Diezelfde maand op Union Square...
De woorden "Charles Foster Kane"...
zijn een bedreiging voor elke werknemer in dit land.
Hij is wat hij altijd al is geweest en altijd zal zijn: een fascist.
Nog een andere mening...
Kane raadde zijn land aan deel te nemen in een oorlog...
en verzette zich tegen een andere.
Hij won de verkiezingen voor minstens 1 Amerikaanse president.
Sprak voor miljoenen Amerikanen.
En werd door evenveel Amerikanen gehaat.
Gedurende 40 jaar was er geen politiek debat...
waarin Kane's kranten geen standpunt innamen.
Geen publieke figuur die door Kane gesteund of verguist werd.
Vaak gesteund in het begin maar later verguisd.
Twee maal getrouwd en gescheiden.
Eerst met de nicht van een president...
Emily Norton, die hem verliet in 1916.
Ze stierf in 1918 in een motorongeval samen met hun zoon.
Zestien jaar na zijn eerste huwelijk...
en twee weken na zijn eerste scheiding...
trouwde Kane met Susan Alexander...
zangeres in de standschouwburg van Trenton, New Jersey.
Voor zijn tweede vrouw, voormalige operazangers Susan Alexander...
bouwde Kane de Stedelijke Opera van Chicago.
Kostprijs: $3 miljoen
Ontworpen voor Susan Alexander Kane, half afgewerkt toen ze van hem scheidde...
nog steeds niet afgewerkt...
Xanadu.
Kostprijs: Onschatbaar.
Hoewel Kane publieke opinie bespeelde...
werd hij in heel zijn leven nooit verkozen voor enig openbaar ambt...
door de kiezers van zijn district.
Ooit waren Kanes kranten machtig...
het leek erop dat hij ging verkozen worden.
In 1916, als onafhankelijk kandidaat voor gouverneur...
de belangrijkste mensen uit de staat steunden hem...
het Witte Huis zou de volgende makkelijke stap worden in een politieke bliksemcarrière...
plots, minder dan een week voor de verkiezingen...
de nederlaag.
Schaamtelijk, vernederend.
De nederlaag zorgde ervoor dat hervormingen in de US nog 20 jaar uitbleven...
en ruïneerde de politieke kansen van Charles Foster Kane voorgoed.
Later, in het eerste jaar van de grote depressie...
sluit een Kane krant de deuren.
In amper vier jaar stortte het Kane imperium in.
Elf kranten fuseerden, meer nog werden verkocht of verdwenen gewoon.
Klopt dat ?
Je moet niet alles wat je op de radio hoort geloven.
- Lees de Inquirer. - Hoe waren de omstandigheden op de Europese markten ?
Ja hoe vond ik de Europese marktomstandigheden alweer, Mr. Bones ?
Zeer moeilijk.
Ben je blij om terug te zijn ?
Ik ben altijd blij om terug te zijn. Ik ben een Amerikaan.
Altijd geweest. Nog iets ?
Toen ik reporter was, vuurde ik mij vragen sneller af.
Denk je dat er oorlog komt in Europa ?
Ik heb gesproken met de leiders van Engeland, Frankrijk, Duitsland en Italië.
Ze zijn te intelligent om ons in een avontuur te storten...
dat het einde van onze beschaving zou betekenen.
Je mag me geloven, er komt geen oorlog.
Kane hielp de wereld veranderen...
maar Kane's wereld is nu geschiedenis...
en de grote reporter werd zelf geschiedenis...
en had niet langer de macht om de geschiedenis te beïnvloeden.
Alleen in zijn onafgewerkte paleis dat alweer in verval raakt...
loom, zelden bezoek, nooit gefotografeerd...
bleef hij als krantenkeizer zijn vervallen rijk besturen.
Vergeefs proberend, zoals voeger...
het lot te beïnvloeden van een land dat niet langer naar hem luistert...
hem niet langer vertrouwt.
Verleden week, vond Charles Forster Kane dan...
zoals ieder mens, de dood.
Het journaal.
Dat is 't.
Stand-by. Ik zal iets laten weten als we het willen heruitzenden.
- Wat denk je ervan, Mr. Rawlston ? - Wat denken jullie jongens ?
- Zeventig jaar van een mensenleven. - Dat is veel om in een nieuwsitem te proppen.
Een goed verhaal, maar we missen een goede invalshoek.
Al wat we op het scherm zagen was dat Charles Foster Kane dood is.
Dat staat ook in de kranten.
Het is niet voldoende om te vertellen wat de man gedaan heeft...
mensen willen weten wie hij was.
Wacht eens even. Wat waren Kane's laatste woorden ?
Weten jullie het ?
Wat waren zijn laatste woorden op deze aarde ?
Misschien vertelde hij ons wie hij was op zijn sterfbed.
- Misschien ook niet. - Al wat wij zagen was een groot Amerikaan.
Wat maakt hem verschillend van Ford, Hearst of Jan Modaal ?
Ik zeg U, zijn laatste woorden...
Wat ze waren ? Je leest de krant niet.
Toen Charles Foster Kane stierf, zei hij een woord:
"Rozenknopje"
Is dat alles ? Moeilijke kerel.
Ja, "Rozenknopje" Alleen dat woord.
- Maar wie is ze ? - Wat is het ?
Ziehier een man die president had kunnen worden...
die velen bewonderden, haatten, en waarover gesproken werd...
als geen ander, maar op zijn sterfbed...
denkt hij aan 'Rozenknopje.
- Wat is dat ? - Een paard waar hij eens op wedde.
- En dat niet gewonnen is. - Maar in welke race ?
Rozenknopje
- Thompson. - Ja.
Houd dit bericht een week tegen, twee indien nodig.
Denk je niet dat onmiddellijk na het overlijden...
Zoek uit wat Rozenknopje is. Neem contact met iedereen die hem kende...
of goed kende.
Die manager van hem...
Bernstein. Zijn tweede vrouw. Ze leeft nog.
Susan Alexander Kane.
- Ze heeft een nachtclub in Atlantic City. - Dat klopt.
Zoek ze allemaal op. Neem contact op met iedereen die ooit voor hem werkte...
die ooit van hem hield, die hem haatte.
Ik bedoel natuurlijk niet dat de hele telefoongids moet afwerken.
Ik begin er onmiddellijk aan.
Goed. Rozenknopje, dood of levend.
Het is waarschijnlijk iets heel simpels.
Miss Alexander.
Dit is Mr. Thompson, Miss Alexander.
Ik wil nog een drankje, John.
Komt er aan. Wilt U ook iets, Mr. Thompson ?
- Voor mij een highball, alstublieft. - Wie zei er dat je kon gaan zitten ?
Ik dacht dat we misschien konden praten.
Mis.
Waarom laat men me niet met rust ?
Ik bemoei me met mijn zaken, bemoei jij je met de jouwe.
Ik wil gewoon even met U praten, Miss Alexander. Ik...
Scheer je weg.
Buiten !
- Sorry. - Buiten.
- Misschien een andere keer. - Buiten.
Gino.
Breng haar nog een highball.
Ze praat gewoon met niemand, Mr. Thompson.
Oké.
- Een dubbele ?
Hallo, verbind me met New York City.
Courtland 79970. Dit is Atlantic City 46827. In orde.
Ze is...
Vroeg of laat komt ze er wel uit.
Tot hij stierf, praatte ze net zo vaak over Mr. Kane als ieder...
- Hallo. - Vroeger.
Thompson hier. Geef me de baas.
Mr. Rawlston ? Ze wil niet praten.
De tweede Mrs. Kane. Over Rozenknopje of gelijk wat.
Ik ben vanuit Atlantic City.
Morgen ga ik naar Philadelphia, naar de Thatcher bibliotheek, zijn dagboek bekijken.
Ze verwachten me.
Daarna heb ik een afspraak met zijn general manager in New York. Bernstein.
Daarna kom ik terug.
Ik zoek iedereen op die nog leeft. Dag.
- Hé... - John.
Misschien kan jij me wel helpen.
Toen ze over Mr. Kane praatte, had ze het dan soms over Rozenknopje ?
"Rozenknopje" ?
Dank u, Mr. Thompson, bedankt.
Feitelijk, een paar dagen geleden, toen de kranten er nog vol van stonden...
vroeg ik het haar.
Ze had nog nooit van Rozenknopje gehoord.
De directeurs van de Thatcher Memorial Bibliotheek hebben me gevraagd je te herinneren...
aan de voorwaarden waaronder je bepaalde...
delen van Mr. Thatcher's ongepubliceerde memoires mag bekijken.
- Ik weet het nog wel. - Ja, Jennings, Ik breng hem.
- Ik heb slechts een uurtje nodig om... - Onder geen enkele wijze mogen...
directe citaten uit het manuscript gebruikt worden. Gelieve me te volgen.
Het is in orde. Ik ben alleen op zoek naar...
Jennings.
Bedankt, Jennings.
U wordt geacht deze kamer te verlaten stipt om 430 uur.
U zal zichzelf beperken, zo hebben we begrepen...
tot de hoofdstukken in Mr. Thatcher's manuscript die over Mr. Kane gaan.
Dat is al waarin ik geïnteresseerd ben.
Dank U.
Pagina's 83 tot 142.
Vooruit, jongens.
Voorzichtig, Charles.
Mrs. Kane.
Sla je sjaal rond je nek, Charles.
Mrs. Kane, ik dank dat we het hem nu moeten vertellen.
Ik zal die papieren nu tekenen, Mr. Thatcher.
Jullie lijken te vergeten dat ik de vader ben.
Het gaat exact zo gebeuren als ik tegen Mr. Thatcher gezegd heb.
Er is niks mis met Colorado. Ik zie niet waarom we onze zoon niet kunnen opvoeden...
omdat we wat geld hebben.
Als ik wil, kan ik zo naar de rechter stappen. Een vader heeft er recht op.
Een huurder de zijn rekeningen niet betaald en waardeloze aandelen achterlaat...
Dat eigendom is net zo veel van mij als van iemand anders...
zeker nu het waardevol is. Als Fred Graves enig idee had gehad...
dat dit zou gebeuren, zou hij onze twee namen op de certificaten gezet hebben.
- Maar ze staan op naam van Mrs. Kane. - Hij moest het geld aan ons beiden.
- "De bank beslist over alle zaken..." - Ik wil Charles niet aan een bank geven...
- Stop met die onzin. - We zijn een beetje te weinig geschoold...
"De beslissing van de bank betreffende zijn scholing...
"... zijn verblijfplaats, is finaal."
- Het idee dat de bank voogd is... - Stop deze onzin, Jim.
"We nemen het management op ons van de Colorado Lode"...
waarvan U, Mrs. Kane, ik herhaal het nogmaals, de enige eigenaar bent.
- Waar moet ik tekenen, Mr. Thatcher ? - Hier.
Mary, Ik vraag het voor de laatste keer.
Je zou denken dat ik geen goede echtgenoot of vader geweest ben...
De som van $50000 per jaar...
wordt betaald aan uzelf en Mr. Kane zolang jullie beiden leven...
en daarna aan de overlevende.
- Laten we hopen dat dit het beste is. - Het is zo.
Ik kan maar niet verstaan waarom ik mijn eigen zoon niet kan opvoeden.
Gaat u verder, Mr. Thatcher.
Het overige, het hoofdbedrag en al wat er verder nog bijkomt...
wordt door de bank beheerd in een fonds voor uw zoon, Charles Foster Kane...
tot hij 25 jaar wordt, op zijn 25e...
kan hij over het hele bedrag beschikken.
Charles !
Ga door, Mr. Thatcher.
Het is bijna 5 uur. Zou het niet beter zijn als ik de jongen nu ontmoet ?
Ik heb zijn koffer al ingepakt.
Ze staat al een week klaar.
Ik heb gezorgd dat de tutor ons in Chicago ontmoet.
Ik zou hem mee gebracht hebben, maar...
- Charles. - Kijk, Ma.
Kom nu maar binnen.
- Leuke sneeuwman heb je daar. - Ik nam de pijp uit zijn mond.
Heb je die zelf gemaakt ?
Misschien maak ik nog tanden en een snor.
Dit is Mr. Thatcher, Charles.
- Hallo. - Hoe gaat met je, Charles ?
Hij komt uit het Oosten.
- Pa. - Hallo, Charlie.
Charles.
Ja, Mam.
Mr. Thatcher gaat met jou een reisje maken vanavond.
Je gaat mee met de nummer 10.
Dat is die trein met al die lichten op.
Kom jij ook, Ma ?
Nee. Je moeder zal nu niet meekomen, maar ze...
Waar ga ik naartoe ?
Je gaat naar Chicago en New York en Washington, misschien. Nietwaar ?
Absoluut.
Ik wou dat ik een jongen was die voor het eerst zo'n reis maakte.
- Waarom ga je niet mee, Ma ? - We moeten hier blijven, Charles.
Van nu af aan ga je bij Mr. Thatcher wonen, Charlie.
Je zult rijk zijn. Je ma denkt, wel, eigenlijk hebben wij...
besloten dat dit voor jou geen geschikte plaats is om op te groeien.
Waarschijnlijk wordt je ooit de rijkste man...
- Je zal niet eenzaam zijn.
Eenzaam, natuurlijk niet. We gaan leuke tijden beleven, dat is zeker.
Geef me een hand. Vooruit. Ik ben toch niet zo angstaanjagend ?
- Wat zeg je ervan ? Geef me een hand. - Maar, Charles.
- Je deed me bijna pijn. - Charlie !
Een slee dient om slee te rijden, niet om mensen mee te slaan.
Ma !
- Je moet nu gaan. - Jim !
Het spijt me, Mr. Thatcher.
Het kind heeft een goed pak slaag nodig.
- Dat denk jij, hé ? - Ja.
Daarom gaat hij dus opgevoed worden waar jij niet bij hem kan.
Wel, Charles...
- ... Vrolijk Kerstmis. - Vrolijk Kerstmis.
En een gelukkig nieuwjaar.
Om af te ronden...
mag ik je er aan herinneren, op je 25ee verjaardag, die er aankomt...
word je volledig onafhankelijk van de firma...
Thatcher & Company, en ben je ook volledig verantwoordelijk...
voor het 6e grootste privé fortuin ter wereld.
- Heb je dat ? - "Het 6e grootste privé fortuin ter wereld."
Ik denk niet dat je het belang van de positie die je zult innemen volledig beseft.
Daarom sluit ik hierbij...
een lijst van je bezittingen voorzien van een uitvoerige index.
- "Beste Mr. Thatcher." - Het is van Mr. Kane.
- Ga door. - "Sorry, Ik ben niet geïnteresseerd in goud mijnen...
"... oliebronnen, schepen of vastgoed."
Niet geïnteresseerd ?
"Een item op je lijst intrigeert me: The New York Inquirer.
"Een kleine krant die we bij een faillissement verkregen hebben.
"Verkoop het niet. Ik kom terug om de krant te runnen.
"Ik denk dat het wel plezierig is om een krant te runnen.
"Traction Trust ontmaskerd."
"Traction Trust te kijk gezet."
"Traction Trust verbroken door Inquirer."
"Huisbazen weigeren sloppen op te ruimen."
"Inquirer wint sloppen gevecht."
"Wall Street steunt koper zwendel."
"Koper rovers aangeklaagd."
"Spaanse galjoenen aan de Jersey Kust."
Is dat werkelijk hoe je denkt een krant te moeten runnen ?
Ik weet niet hoe je een krant runt. Ik probeer alles wat ik bedenk.
Je weet toch dat hier niet de minste bewijzen voor zijn...
- ... Armada aan de Jersey kust. - Hallo, Mr. Bernstein.
Kan jij bewijzen dat het niet waar is ?
Mr. Bernstein, Mag ik Mr. Thatcher aan u voorstellen.
- Mr. Leland. - Hallo.
Mr. Thatcher, mijn ex-voogd.
We hebben geen geheimen voor onze lezers. Thatcher is een van onze toegewijde lezers.
Hij weet wat er scheelt aan elke editie van de Inquirer sinds ik haar overnam. Lees.
"De meisjes zijn fantastisch in Cuba. Stop. Ik zou je enkele gedichten kunnen sturen...
"... over het landschap maar ik wil geen geld weggooien. Stop.
"Er is geen oorlog in Cuba." Was getekend "Wheeler." Antwoord ?
Ja. Beste Wheeler: Jij zorgt voor de gedichten, ik zorg voor de oorlog.
- Dat is prima. - Ik ben tevreden. Stuur het meteen op.
Ik wou het eens met je over jullie campagne hebben.
De Inquirer's campagne tegen de Public Transit Company.
Weet jij niets dat we tegen hen kunnen gebruiken ?
Nog steeds een studentje hé ?
Ik werd buiten gesmeten bij verschillende universiteiten, weet je nog ? Ik wel.
Ik denk dat ik je moet herinneren aan een feit dat je vergeten bent.
Je bent namelijk een van de grootste aandeelhouders van de Public Transit Company.
Het probleem is dat je niet beseft dat je tegen twee personen bezig bent.
Als Charles Foster Kane die 82364 aandelen bezit...
van Public Transit, met voorkeursrecht. Zie je, ik kweet wel iets van mijn beleggingen.
Sympathiseer ik met jou. Die Kane is een rotzak...
zijn gazet moest afgeschaft worden en een comité opgericht om hem te boycotten.
Als je zo'n comité opricht, mag je me opschrijven voor $1000 steun.
Aan de andere kant ben ik de uitgever van de Inquirer.
Zodoende is het mijn plicht (en ik zal je een geheimpje verklappen
ook mijn plezier) om ervoor te zorgen dat de werkmensen niet beroofd worden door...
een bende geldwolven, omdat ze...
niemand hebben die voor hen opkomt.
Ik zal je nog een geheimpje vertellen, Mr. Thatcher:
Ik denk dat ik daar de geschikte man voor ben. Zie je, ik heb geld en eigendom.
Als ik niet opkom voor de minder- bedeelden, doet iemand anders het.
Misschien iemand zonder geld of eigendom.
Dat zou pas zonde zijn.
Ik zag je banksaldo vandaag.
- Oh, ja ? - Vertel me, eerlijk...
denk je niet dat het onverstandig is door te gaan met deze liefdadigheidsinstelling,
de Inquirer, die je elk jaar $1 miljoen kost ?
Klopt. Ik verloor $1 miljoen verleden jaar. Ik verwacht ook dit jaar zoveel te verliezen.
En volgend jaar.
A rato van $1 mirliton per jaar...
moet ik over 60 jaar de tent dicht doen.
"Met betrekking tot de voornoemde kranten...
"... staat voornoemde Charles Foster Kane...
"... hierbij de zeggenschap af...
"... alsmede van de persgroep waartoe deze behoort...
"... en van alle overige kranten, druk- en uitgeversfaciliteiten..."
"... en verklaart hij nergens aanspraak op te kunnen maken."
- Dit betekent dat we failliet zijn. - Wel, zonder cash.
Oké, Mr. Bernstein.
Ik heb het gelezen, Mr. Thatcher, laat me het tekenen dan kan ik naar huis.
Je bent te oud om mij nog Mr. Thatcher te noemen, Charles.
Je bent te oud om nog anders genoemd te worden.
Je bent altijd al te oud geweest.
"Het voorgaande overwegend, stemt Thatcher & Company in...
"... aan Charles Foster Kane, zo lang hij leeft, de som..."
Mijn toelage.
"U zal over uw kranten een grote mate...
"... van controle behouden. Een mate van controle."
En we zullen je advies inwinnen.
Deze depressie is tijdelijk.
Er is altijd een kans dat jij rijker zult sterven dan ik.
Het is zeker dat ik rijker zal sterven dan toen ik geboren werd.
We hebben nooit zoveel verloren als we hadden.
Ja, ja, maar je methoden. Weet je, Charles...
je hebt nooit een investering gedaan. Je gebruikt geld altijd om...
Dingen te kopen.
Om dingen te kopen.
Mijn moeder had een minder betrouwbare bankier moeten kiezen.
Ik verslikte me steeds in die zilveren lepel.
Weet je, Mr. Bernstein...
was ik niet zeer rijk geweest...
dan had ik misschien een goed mens geweest.
Denk je niet dat je dat bent ?
Ik denk dat ik het er, gezien de omstandigheden, vrij goed vanaf gebracht heb.
Wat had je graag geworden ?
Alles wat jij verafschuwt.
Excuseer meneer ? Wat zei je daar ?
- Het is 430. Nietwaar, Jennings ? - Jawel mevrouw.
Je hebt van een zeldzaam voorrecht genoten, jongeman.
- Heb je gevonden wat je zocht ? - Nee.
- U bent toch Rozenknopje niet ? - Wat ?
Rozenknopje, en uw naam is Jennings ?
Vaarwel, iedereen. Bedankt voor het gebruik van de hal.
Wie heeft het hier druk ? Ik ? Ik ben de voorzitter van de raad van bestuur.
Ik heb tijd zat. Wat wil je graag weten ?
We dachten misschien... als we te weten komen wat hij bedoelde met zijn laatste woorden...
- ... op zijn sterfbed. - Die "Rozenknopje" ?
Misschien een vrouw ?
Er waren er een hoop in het begin.
Het is onwaarschijnlijk dat Mr. Kane zomaar iemand ontmoet heeft...
om dat 50 jaar later, op zijn sterfbed...
Wel, jij ben nog jong, Mr. Thompson.
Een kerel herinnert zich een hoop dingen waarvan hij het nooit gedacht had.
Neem mij bijvoorbeeld.
Op een dag, in 1896, toen ik met de ferry de Jersey overstak...
toen we vertrokken kwam de andere, ferry net binnen gelopen...
en op die ferry zat een vrouw te wachten om aan land te gaan.
Ze had een wit kleed aan.
En droeg een witte parasol.
Ik zag haar maar een seconde.
Zij zag me niet, maar ik durf wedden dat er sindsdien geen maand is voorbij...
gegaan dat ik niet aan haar gedacht heb.
- Bij wie heb je nog geweest ? - Ik ben in Atlantic City geweest.
Susie ?
Dank u.
Ik belde haar zelf de dag nadat hij stierf.
Ik dacht dat iemand het toch moest doen.
- Ze kon niet aan de telefoon komen. - Ik zie haar over enkele dagen.
In verband met Rozenknopje, Mr. Bernstein.
Als u zou willen praten over eender wat in verband met Mr. Kane dat je te binnen schiet.
U was bij hem van bij het begin.
Van bij het begin jongeman. En nu zelfs na het einde.
Heb je nog iemand gesproken behalve Susie ?
Niemand, maar ik heb het dagboek van Walter Thatcher gelezen.
- Dat was de grootste snul die ik ooit ontmoette. - Hij vergaarde nochtans een bom geld.
Wel, het is een koud kunstje om veel geld te hebben...
als dat het enige is dat je wilt.
Neem nu Mr. Kane. Hij deed het niet voor het geld.
Thatcher heeft hem nooit begrepen. Soms begreep zelfs ik hem niet.
Weet je wie je moet opzoeken ? Mr. Leland.
Hij was Kane's beste vriend. Ze zijn samen naar school geweest.
Harvard ?
Oh, Harvard, Yale, Princeton, Cornell, Zwitserland.
Hij werd op een hoop plaatsen buiten gesmeten.
Mr. Leland bezat nooit een cent.
Een van die steenrijke families, vader bezit $10 miljoen...
schiet zich op een dag door het hoofd, waarna blijkt dat ze een berg schulden hebben.
Hij was bij Mr. Kane en mij...
de eerste dag nadat Mr. Kane The Inquirer overnam.
Kijk maar eens goed rond, Jedediah.
Het gaat er hier heel anders uitzien binnenkort. Vooruit.
Er zijn geen slaapkamers in dit gebouw. Het is een kranten gebouw.
Word je betaald voor opinies, of voor vrachtvervoer ?
- Jedediah. - Na u, Mr. Kane.
Excuseer me, Sir, maar ik...
Welkom, Mr. Kane.
Welkom bij The Inquirer, Mr. Kane.
Ik ben Herbert Carter, hoofdredacteur.
- Dank u, Mr. Carter. Dit is Mr. Leland... - Aangename kennismaking, Mr. Leland ?
Onze nieuwe criticus. Ik hoop maar dat ik me niet vergis.
- Criticus hé ? - Inderdaad.
- Staan ze recht voor mij ? - Voor U ? Oh, Mr. Kane.
Staan ?
- Aangenaam. - Aangenaam.
Ik dacht dat het een mooi gebaar was.
- Vraag hen om te gaan zitten alstublieft. - De nieuwe uitgever.
- Ga gerust door met werken, heren. - Dank u.
- Ik heb uw plannen nog niet gehoord. - Ik ken ze zelf ook niet.
- In feite heb ik helemaal geen plannen. - Nee ?
Behalve een krant uitgeven.
- Mr. Bernstein. - Ja, Mr. Kane.
Mr. Carter, dit is Mr. Bernstein.
- Mr. Bernstein is mijn manager. - Aangenaam, Mr. Carter.
- Mr. Carter. - Aangenaam.
- Ja, Mr. Bernstein. - Stein.
- Kane. - Mr. Carter, is dit uw bureau ?
Mijn privé heiligdom staat ter uwer beschikking.
- Excuseer me. - Maar ik begrijp het niet.
Mr. Carter, Ik ga hier in je bureau wonen zolang dat nodig is.
Hier ? Ja ?
- Excuseer me. - Maar een ochtendkrant...
Excuseer mij.
We zijn bijna 12 uur per dag gesloten.
Dat is een van de dingen die hier moeten veranderen.
- Het nieuws gebeurt 24 uur per dag. - 24 ?
- Inderdaad. - Excuseer mij.
Onmogelijk...
Ik heb die cartoon getekend. Ik ben geen cartoonist.
Dat is zeker.
Je bent de criticus, Leland.
- Eet je nog ? - Ik heb nog honger.
Hier een frontpagina verhaal in The Chronicle...
over een Mrs. Harry Silverstone in Brooklyn die vermist is.
Waarschijnlijk vermoord. Waarom staat hierover niets in The Inquirer ?
Wij maken een krant...
- Ik sterf echt van de honger. - ... geen roddelblad.
In orde.
Mr. Carter, dit is een titel van drie kolommen in The Chronicle.
Waarom is er in The Inquirer geen kop-ober-drie-kolommen ?
Het nieuws was niet groot genoeg.
Mr. Carter, als de kop groot genoeg is, is het nieuws groot genoeg.
- Inderdaad ! - De moord op Mrs. Harry Silverstone...
Er is geen enkel bewijs dat ze vermoord is, of dood
Ze is vermist. De buren worden ongerust.
Het is onze taak niet om de roddels van huisvrouwen te drukken.
Als we ons met die zaken moesten bezig houden konden we de krant twee keer vullen.
Wel, dat is het soort van zaken waar we ons vanaf nu gaan mee bezighouden.
Ik wil dat je je beste kracht naar Mr. Silverstone stuurt.
Laat hem aan Mr. Silverstone zeggen dat als hij zijn vrouw niet tevoorschijn haalt...
The Inquirer hem zal laten arresteren.
Zeg Mr. Silverstone dat hij een detective is van...
- Central Office. - Central Office.
Als Mr. Silverstone het verdacht vindt en onze man om zijn badge vraagt...
moet onze reporter woest worden en Mr. Silverstone uitschelden voor anarchist.
Luid genoeg, zodat de buren het kunnen horen. Klaar voor het diner, Jedediah ?
Ik kan er niet bij dat de functie van een respectabele krant...
Alvast erg bedankt, Mr. Carter. Tot ziens.
Dag.
De Gazette ! Lees de laatste nieuwtjes !
De laatste nieuwtjes in de morgeneditie van The Chronicle.
Het mysterie van de verdwenen vrouw uit Brooklyn.
Lees het nu in de morgeneditie van The Chronicle.
We zullen snel ook te koop zijn, Charlie, nog 10 minuten.
Drie uur en 50 minuten te laat, maar we hebben het gehaald.
- Moe ? - Een zware dag.
- Een verloren dag. - Verloren ?
We hebben deze nacht de krant maar vier keer opnieuw gemaakt, da's al.
Ik heb de voorpagina een beetje aangepast, Mr. Bernstein. Dat is onvoldoende.
Er is nog iets dat ik in de krant moet zetten naast foto's en tekst
Ik moet The New York Inquirer zo belangrijk maken voor New York...
als het gas in dat licht.
Wat ga je doen, Charlie ?
Mijn principeverklaring Niet lachen, Jedediah.
Ik heb alles hier opgeschreven.
Je wilt geen beloftes maken die je niet kan houden.
Deze zal ik houden.
"Ik zal voor de mensen van deze stad...
"... een krant maken waarin al het nieuws eerlijk is weergegeven.
- "Ik zal ook zorgen voor..." - Dat zijn twee zinnen met 'ik'.
De mensen zullen weten wie er verantwoordelijk is...
en ze zullen de waarheid lezen in The Inquirer, snel en duidelijk.
Hierbij wordt geen inmenging van belangengroepen toegelaten.
"Ik zal er ook voor zorgen dat onze lezers iemand hebben die opkomt voor...
"... hun rechten als burger en als mens."
Getekend:
"Charles Foster Kane.
- Mag ik dat, Charlie ? - Ik ga het drukken.
Solly !
Ja, Mr. Kane ?
Ik wil dat je deze editoriaal zet in een kader op de voorpagina.
De voorpagina van vandaag ?
Inderdaad, Solly, we moeten die dus opnieuw opmaken.
- Ja. - Ga hen maar vertellen beneden.
Oké.
Daarna wil ik het graag terug.
Ik zou dat stuk papier graag bij mij houden.
Ik heb een gevoel dat het misschien iets heel bijzonders wordt.
- Een document... - Zeker.
zoals de Onafhankelijkheids- verklaring of de Grondwet...
en mijn eerste schoolrapport.
Ik weet dat jullie moe zijn, heren, maar heb een goede reden.
- Deze kleine bedevaart zal ons goed doen. - The Chronicle is een goede krant.
The Chronicle heeft een goed concept. Kijk eens naar de oplage.
495000. Maar kijk wie er bij The Chronicle werkt.
- Met hen is een hoge oplage simpel. - Dat klopt.
Weet je hoe lang The Chronicle bezig was om die ploeg te verzamelen ?
- Twintig jaar. - Twintig jaar ?
Zes jaar geleden, bekeek ik een foto van de beste reporters ter wereld.
Ik voelde me als een kind die voor een snoepwinkel staat.
Vanavond, zes jaar later, Heb ik mijn snoep, allemaal.
Welkom, heren, bij The Inquirer.
Maak een extra kopie van die foto en stuur het naar The Chronicle.
Het zal u allen verheugen dat onze oplage vanmorgen...
de grootste in New York was: 684000.
684132.
Exact.
Excuseer me, maar ik moet nu vertrekken.
Ik ga naar het buitenland voor een week vakantie.
Ik heb mijn arts een tijd geleden beloofd om vakantie te nemen, indien mogelijk.
Ik realiseer me nu, dat het onmogelijk is.
Zeg, Mr. Kane, nu je toch aan 't beloven bent...
er zijn in Europa nog veel schilderijen en standbeelden die u nog niet gekocht hebt.
Dat ligt niet aan mij, Mr. Bernstein.
Ze zijn daar al 2000 jaar beelden aan het maken.
En ik koop ze nog maar sinds 5 jaar.
- Beloof het, Mr. Kane. - Ik beloof het, Mr. Bernstein.
- Bedankt. - Mr. Bernstein ?
Je verwacht niet dat ik ook maar een van deze beloftes ga houden, hé ?
En nu, heren !
Uw volledige aandacht alstublieft.
Gaan we de oorlog verklaren aan Spanje ?
Oh, mama, hier komen ze. Schiet me neer terwijl ik blij ben.
Ik zei, "Gaan we Spanje de oorlog verklaren of wat ?"
The Inquirer heeft dat al gedaan.
Jij uitgestreken, over-geklede anarchist.
Ik ben niet over-gekleed.
Jawel hoor. Mr. Bernstein, kijk naar zijn das.
Laten we het liedje over Charlie zingen.
- Is er een liedje over Charlie ? - Is er een liedje over jou, Mr. Kane ?
Ze schrijven in deze stad al een liedje... over je als je een zakje nootjes koopt.
Ik heb die kerel gezien; steengoed.
Goedenavond, Mr. Kane.
"Er is een man, een zekere man
"Wees er maar zeker van voor armen doet jij alles wet hij kan
"Wie is dat dan ? Wie is die man
"Die door zijn daden de magnaten op de loop kan jagen
"Die houdt van een sigaretje, en een grapje weet te waarderen
"Zelfs al is hij bankroet op een dag dan raakt hij nog steeds niet van slag
"Rijk en machtig nog steeds prachtig
"Wedden voor 5 dollarcent dat jij zijn naam wel kent ?
"Hoe is zijn naam ?
"t Is Charlie Kane, 't is Mister Kane !
"Hij houdt niet van Meneer Hoort het liefste Charlie Kane"
- Is dat niet fantastisch ? Zo'n feest. - Ja.
Wat scheelt er ?
"Wie zegt een miss... die kust niet mis
"En als hij een ontmoet is dat ook wat hij doet
"Wie koopt het eten en de drank
"Bij hem dient geld om uit te geven zo gaat hij dan ook door het leven
"Is het Joe, no, no, no"
Bernstein, deze mannen die nu bij The Inquirer werken...
maar tot gisteren nog bij The Chronicle zaten...
Oh, mama, alstublieft.
- Geef dat aan mij. - Wat ? Dat blondje ?
- Nee, die brunette. - Waar heb je dat geleerd, Charlie ?
Bernstein, die mannen die bij The Chronicle waren...
waren ze niet even toegewijd aan The Chronicle...
als nu aan ons ?
Zeker, ze zijn niet anders dan iedereen.
Ze hebben werk te doen, en ze doen het.
Alleen zijn ze de beste in ons vak.
Staan wij voor dezelfde principes als The Chronicle ?
Zeker niet.
Luister, Mr. Kane zal ze binnen de week veranderen in zijn soort journalisten.
Er is altijd een kans natuurlijk dat zij Mr. Kane zullen veranderen.
Zonder dat hij het weet.
Mr. Leland, Ik kreeg een telegram van Mr. Kane !
- Een telegram van Mr. Kane. - Wat ?
- Van Parijs, Frankrijk. - Wat ?
- Van Parijs, Frankrijk. - Kom erin.
"Die door zijn daden de magnaten op de loop kan jagen"
Al goed dat hij beloofde om geen beelden meer op te sturen.
Kijk, hij wil 's werelds grootste diamant kopen.
Waarom ging je niet mee naar Europa met hem ? Hij wou dat toch.
Ik wou dat Charlie plezier beleefde, met mij erbij...
Bernstein, ben ik een droogstoppel ?
Ben ik een hypocriete sufkop ? Een saaie piet ?
Ja.
Als je gedacht had dat ik iets anders zou zeggen dan Mr. Kane ben je mis.
"s Werelds grootste diamant."
Ik wist niet dat Charlie diamanten verzamelde.
Dat is hij ook niet.
Hij verzamelt iemand die diamanten verzamelt.
In ieder geval verzamelt hij niet alleen beelden.
"Welkom thuis, Mr. Kane...
"... van 467 werknemers van The New York Inquirer."
Daar komt hij !
Welkom, Mr. Kane.
- Ik weet het, ik heb een snor. - Hij lijkt nergens naar.
Hebben we een society editor ?
- Hier, Mr. Kane. - Miss Townsend is de society editor.
Miss Townsend, dit is Mr. Charles Foster Kane.
Miss Townsend, Ik ben zo lang weg geweest. Ik weet niet hoe dit werkt.
Ik heb een kleine aankondiging.
Ik hoop dat je dit niet anders aanpakt dan een andere...
aankondiging.
Mr. Kane, vanwege alle werknemers van de Inquirer...
Mr. Bernstein, hartelijk dank iedereen, Ik...
Het spijt me, Ik kan het nu niet aannemen.
Daag.
Hij was wel erg gehaast.
Hé, iedereen, kijk hier.
Laten we naar het venster gaan.
- Mr. Leland ! Mr. Bernstein ! - Ja, Ms. Townsend ?
Deze aankondiging: "Mr. en Mrs. Thomas Monroe Norton...
"... kondigen de verloving van hun dochter, Emily Monroe Norton...
"... aan met Mr. Charles Foster Kane."
Ga weg.
Emily Monroe Norton, het nichtje van de President van de United States.
Het nichtje van de president ?
Tegen dat hij gedaan heeft, is ze de vrouw van de president.
Ik moet u niet vertellen hoe de zaken afliepen.
Miss Emily Norton was geen rozenknopje
Het eindigde niet zo goed, nietwaar ?
Het eindigde.
Toen kwam Susie. Dat eindigde ook.
Weet je, Mr. Thompson, Ik dacht zo...
die Rozenknopje die je probeert te achterhalen...
Ja ?
Misschien was het iets dat hij verloren is.
Mr. Kane was een man die bijna alles wat hij had verloren is.
Je moet Jed Leland opzoeken.
Natuurlijk, hij en Mr. Kane waren niet de beste vrienden.
Neem nu de Spaans-Amerikaanse oorlog.
Ik denk dat Mr. Leland gelijk had. Dat was Mr. Kane's oorlog.
We hadden eigenlijk niets om over te vechten.
Was die oorlog van Mr. Kane's er niet geweest...
dan hadden we het Panama Kanaal nog.
Ik wou dat ik wist waar Mr. Leland was.
Tegenwoordig vertellen ze me meestal dit soort zaken niet.
Misschien is hij dood.
Voor het geval je het wilt weten...
hij is in het Huntington Memorial Hospitaal op de 180e Straat.
Echt ? Ik had...
Niks specifieks mis met hem, hebben ze me verteld, alleen...
Alleen de oude dag.
Dat is de enige ziekte waar je niet graag van genezen wordt.
Ik kan me echt alles herinneren, jongeman.
Dat is mijn vloek.
Dat is een van de ergste dingen die men het menselijk ras heeft aangedaan: het geheugen.
Ik was zijn oudste vriend, en wat mij betreft, gedroeg hij zich als een varken.
Niet dat Charlie brutaal was. Hij deed gewoon brutale dingen.
Misschien was ik zijn vriend niet, maar dan had hij nooit een vriend.
Misschien was ik wat je tegenwoordig een sukkel noemt.
Je ging iets zeggen over Rozenknopje
Heb je misschien een goede sigaar ?
Er is hier een jonge dokter die denkt dat ik ga stoppen met roken.
Nee, ik heb er geen, sorry.
Ik veranderde het onderwerp, niet ?
Wat een oude knorpot ben ik geworden.
U bent den een reporter en je wilt weten wat ik van Charlie Kane denk.
Ik veronderstel dat hij wel een eigen soort van grootsheid had.
Maar die hield hij voor zich.
Hij gaf zich nooit bloot. Hij gaf eigenlijk nooit iets.
Hij gaf je gewoon wat tips.
Hij was wel een genereus persoon.
Ik denk niet dat ooit iemand zoveel meningen had.
Maar hij geloofde nooit in iets behalve in zichzelf.
Hij had nooit een doel in zijn leven behalve Charlie Kane.
Ik denk zelfs dat hij zo stierf.
Dat moet nogal onprettig zijn geweest.
Natuurlijk heel wat mensen sterven zonder speciale overtuiging.
Maar we weten toch wat we achterlaten. We geloven tenminste in iets.
Ben je absoluut zeker dat je geen sigaar hebt ?
- Sorry, Mr. Leland. - Geeft niks.
- Wat weet je over Rozenknopje ? - "Rozenknopje" ?
Zijn laatste woord: "Rozenknopje"
Ik zag het in The Inquirer.
Ik heb nooit iets geloofd dat ik in The Inquirer zag.
Nog iets ?
Ik kan je vertellen over Emily. Ik ging met Emily naar de dansles.
Ik was zeer gracieus.
- We hadden het over de eerste Mrs. Kane. - Hoe was zij ?
Zoals alle meisjes die ik kende in de dansles.
Leuke meisjes. Emily was net iets leuker.
Na de eerste paar maanden...
zagen zij en Charlie elkaar niet vaak tenzij bij 't ontbijt.
Het was een huwelijk zoals elk ander.
- Je bent mooi. - Dat kan niet.
Jawel, wondermooi.
Ik ben nog nooit eerder op een avond naar zes feestjes geweest.
- Ik ben nog nooit zo laat opgestaan. - Dat is een gewoonte.
- Wat zullen de bedienden denken ? - Dat we ons geamuseerd hebben.
Waarom moet je direct naar de krant gaan ?
Je had nooit met een krantenman mogen trouwen, die zijn erger dan zeelui.
Ik aanbid je.
Charles, zelf kantenmannen moeten slapen.
Ik zal Mr. Bernstein bellen om mijn afspraken tot deze middag uit te stellen.
Hoe laat is het ?
Ik weet niet, laat.
Vroeg ja.
Charles...
Weet je nog hoe lang je me gisteren hebt laten wachten...
toen je even snel 10 minuutjes naar de krant ging ?
Wat ga je toch midden in de nacht op de krant doen ?
Lieve schat, The Inquirer is je enige concurrent.
Soms denk ik dat ik liever een rivaal van vlees een bloed had.
Ik ben toch niet zo vaak op de krant.
Het is niet alleen de tijd. Het is wat je drukt, aanvallen op de president.
- Je bedoelt oom John. - Ik bedoel de President van de United States.
Dat is nog steeds oom John, een goedbedoelende dikkerd...
die een bende witte boorden criminelen de regering vormt.
- Neem nu het olie schandaal... - Hij is de president, jij niet.
Dat foutje wordt binnenkort rechtgezet.
Jouw Mr. Bernstein stuurde Junior de meest verschrikkelijke wreedheid.
Ik kan dat gewoonweg niet tolereren in de kinderkamer.
Mr. Bernstein zal af een toe een bezoekje aan de kinderkamer brengen.
Moet dat nu ?
Ja.
- Echt, Charles, de mensen zullen denken... - Ze zullen denken wat ik wil.
Was hij dan niet verliefd op haar ?
Hij trouwde uit liefde.
Liefde.
Daarvoor deed hij alles.
Daarom ging hij in de politiek. Blijkbaar waren wij niet genoeg.
Hij wilde dat alle kiezers ook van hem hielden.
Het enige wat hij wenste in zijn leven was liefde.
Da's het verhaal van Charlie. Hoe het mis ging.
Je ziet, hij had niets om te geven.
Hij hield van Charlie Kane, natuurlijk.
Erg veel.
En van zijn moeder, ik denk dat hij altijd van haar gehouden heeft.
- En zijn tweede vrouw ? - Susan Alexander ?
De dag nadat hij haar ontmoette, vertelde me over haar.
Hij zei dat ze "een cross-sectie van het Amerikaans publiek was."
Waarschijnlijk kon hij het niet helpen. Ze voelde waarschijnlijk wel iets voor hem.
De eerste nacht, had ze volgens Charlie...
alleen maar tandpijn.
Waar ben je mee aan het lachen, jongedame ?
- Wat scheelt er ? - Tandpijn.
- Wat ? - Tandpijn.
Tandpijn ?
Je bedoelt dat je tandpijn hebt.
- Wat is daar zo grappig aan ? - Jij bent grappig.
- Er hangt vuil op je gezicht. - Geen vuil, modder.
Moet je wat warm water hebben ? Ik woon hier vlakbij.
Wat zeg je ?
Ik vroeg of je wat warm water wilde...
ik zou je wat water kunnen bezorgen... warm water.
Oké, bedankt.
Ziet ik er al wat beter uit ?
- Dit medicijn help helemaal niet. - Ik moet je gedachten wat verzetten.
Excuseer, maar mijn huisbazin wil dat ik deze deur open laat...
- ... als ik een man op bezoek heb. - Oké.
Je hebt geen tandpijn, hé ?
- Jawel hoor. - Probeer anders nog eens met mij te lachen ?
- Wat ? - Ik ben nog steeds grappig.
Ik weet het wel maar je wilt niet echt dat ik met je lach.
Ik wil ook niet dat je tand pijn doet.
Kijk eens naar mij.
Zie je dat ?
Wat ben je aan het doen ?
Ik wiebel met mijn twee oren tegelijkertijd.
Goed zo, lachen.
Ik had er twee volle jaren voor nodig aan de beste jongensschool om dit te leren.
De kerel die me dit leerde is nu president van Venezuela.
Voila !
- Is het een giraf ? - Nee, geen giraf.
- Ik wed dat het er een is. - Wat ?
Wel, een olifant.
- Het moet eigenlijk een haan voorstellen. - Een haan !
Je kent nogal wat trucjes. Ben je een professioneel tovenaar ?
- Nee hoor. - Grapje.
Je weet echt niet wie ik ben, hé ?
Je vertelde me je naar, Mr. Kane, maar ik ben verschrikkelijk onwetend.
Ik denk dat je dat al doorhad. Ik durf wedden dat ik je naam al duizend keer hoorde.
Je vind me wel aardig, hé, zelfs al weet je niet wie ik ben ?
Absoluut. Je bent een schat.
Ik weet niet wat zou gedaan hebben zonder jou.
Ik had tandpijn, en ik ken niet veel mensen.
Ik ken te veel mensen.
Ik denk dat we alle twee eenzaam zijn.
Weet je wat ik van plan was voordat ik mijn beste kleren ruïneerde ?
Ik durf wedden dat dat je beste kleren niet zijn. Je hebt er waarschijnlijk nog meer.
Het was maar een grapje.
Ik was op weg naar de opslagruimte van West Manhattan...
op zoek naar mijn jeugd.
Weet je, mijn moeder stierf lang geleden. Haar spullen werden sindsdien in die opslag bewaard.
Er was gewoon geen andere plaats om ze te bewaren.
Ik was van plan om ze vannacht eens te gaan bekijken.
Een beetje een sentimentele reis.
Ik heb een paar kranten. Wat doe jij ?
Ik ?
- Hoe oud zei je dat je bent ? - Ik heb dat niet gezegd.
Natuurlijk niet, anders had ik het niet gevraagd.
- Hoe oud ? - Redelijk oud.
- Hoe oud ? - Tweeëntwintig in augustus.
Dat is een respectabele leeftijd. Wat doe je ?
Ik werk bij Seligman's. Ik sta in voor de bladmuziek.
- Is dat wat je wil ? - Nee, ik wilde eigenlijk zangeres worden.
- Wel eigenlijk wou vooral mijn moeder dat. - Waarom ben je geen zangeres ?
Moeder zag me altijd als opera zangeres.
Stel je voor.
Maar ik heb geen echter geschikte stem daarvoor. Maar ja, je weet hoe moeders zijn.
Ja.
- Heb je een piano ? - Een piano ?
Ja hoor er staat er een in de zitkamer.
- Wil je voor mij iets zingen ? - Je wilt me niet horen zingen.
Jawel hoor.
En zeg nu niet dat je tandpijn je parten speelt.
Nee, dat is gedaan.
Oké.
Laat ons naar de zitkamer gaan.
"Jawel, Lindor zal van mij zijn
"Ik heb het gezworen
"Ten goede of ten kwade
"Ja, Lindor
"Lo giurai
"La vinceró"
Er is maar een man die de politiek kan verlossen...
van de boosaardige overheersing van Jim Gettys.
Ik heb het over Charles Foster Kane, de 'fighting liberal'...
de vriend van de werkman, de volgende gouverneur...
die deze campagne gestart is...
met slechts een doel:
Om de oneerlijkheid aan de kaak te stellen...
van Jim W. Gettys' politieke machine...
die nu het beleid in deze staat helemaal domineert.
Ik maakte geen campagne beloften...
omdat ik, tot voor enkele weken, geen enkele kans had om verkozen te worden.
Nu, heb ik echter een reële kans.
Jim Gettys kan het wel vergeten.
Elke peiling...
elke onafhankelijke poll zegt dat ik verkozen zal worden.
Goed.
Nu kan ik het me veroorloven om enkele beloften te maken.
De werkman en het sloppen kind...
weten dat ik hun belangen zo goed mogelijk zal verdedigen.
De gewone eerlijke burgers weten dat ik alles in mijn macht zal doen...
om de minderbedeelden, de minder betaalden en ondervoeden te beschermen.
- Moeder, is Pa al gouverneur ? - Nog niet, Junior.
Ik zou jullie nu mijn beloften maken...
als ik niet zo druk bezig was met ervoor te zorgen dat ik ze kan houden.
Maar hier is een belofte...
en Jim Gettys weet dat ik ze zal houden.
Mijn eerste officiële daad als gouverneur...
zal het aanstellen van een speciale aanklager zijn die...
Jim W. Gettys zal aanklagen en vervolgen.
Als de verkiezingen vandaag doorgingen zou je het halen met 100000 stemmen.
- Gettys probeert zelfs niet. - Pa.
- Hallo, jongen. - Hij is niet bang, hij is ziek.
Het begint Jim Gettys te dagen dat ik het meen.
- Wat vond je van je vader's speech ? - Ik kon ieder woord horen.
- Hallo, Emily. - Wacht eens even.
- Goede speech, Mr. Kane. - Fantastisch.
Zorg je voor een taxi ?
Ik stuur Junior naar huis met de auto met Oliver.
Goede nacht, vader.
Dag zoon.
Waarom stuur je Junior naar huis me de wagen ? Waarom ben je met een taxi ?
Ik wil dat je met me mee ergens naartoe gaat.
- Dat kan wachten. - Nee, dat kan niet.
Waarover gaat het, Emily ?
Misschien wel over helemaal niets. Dat wil ik nu te weten komen.
- Waarheen ga je ? - "185 West 74e Street."
Als je wil, mag je meekomen.
Ik zal meekomen.
Ik had geen idee dat je zo melodramatisch was, Emily.
Kom maar binnen, Mr. Kane.
Charlie.
Hij dwong me om je vrouw die brief te sturen. Ik wou dat niet.
Hij zei de meest vreselijke dingen...
Mrs. Kane.
Zou iemand ons kunnen voorstellen aan elkaar.
Ik ben Jim Gettys.
Ja ?
Ik zorgde ervoor dat Miss Alexander jou die brief stuurde, Mrs. Kane.
Ze wilde dat eerst niet. Maar ze deed het.
Charlie, die dingen die hij me vertelde... Hij dreigde ermee...
Ik zal niet wachten tot ik verkozen ben. Ik denk dat ik om te beginnen je nek ga breken.
Misschien kan je dat, misschien ook niet.
Iemands nek breken zou dit briefje nog niet verklaren:
"Serieuze gevolgen voor Mr. Kane, voor uzelf en uw zoon."
- Hij dat ik haar hier naartoe liet komen... - Wat wil dit briefje zeggen ?
Ik ben Susan Alexander. Ik weet wat je denkt...
- Wat heeft dit briefje te betekenen, Ms. Alexander ? - Ze weet het niet.
Ze stuurde het omdat ik het haar beval het was niet erg slim geweest om het niet te sturen.
- Emily, deze heer... - Ik ben geen heer.
Je man probeert grappig te zijn door me een heer te noemen.
Ik weet zelfs niet wat een heer is.
Zie je, mijn idee over een heer...
Als ik een krant bezat en niet akkoord was met de manier waarop iemand...
een politicus de zaken aanpakte, dan zou ik hem met alle mogelijke middelen aanvallen.
Ik zou hem niet tonen in gevangenis tenue...
zodat zijn hele familie hem kon zien in de krant.
- Je bent een goedkope schurk... - We hebben het nu, over wat jij bent.
Ik ben aan het vechten voor mijn leven, niet alleen voor mijn politieke carrière.
- Hij zei dat jij... - Dat heb ik gezegd.
Ik wil hem nog een kans geven. Dat is meer dat hij me wou geven.
Tenzij hij tegen morgen beslist dat hij zo ziek is dat hij een jaar weg moet...
zullen maandag morgen, alle kranten, behalve zijne, mijn verhaal afdrukken.
Welk verhaal ?
- het verhaal over hem en Ms. Alexander. - Er is geen verhaal !
Zwijg.
We hebben bewijzen die het heel goed zouden doen als krantenkop.
Moet ik je de bewijzen geven ?
Ik zou liever hebben dat hij zich terugtrekt zonder dat het verhaal gepubliceerd wordt.
Niet dat ik met hem iets inzit, maar het zou voor mij beter zijn.
Voor jou ook, Mrs. Kane.
Wat voor mij ?
Hij zei dat mijn naam door het slijk zou gehaald worden. Zodat overal waar ik kom...
Er is blijkbaar maar een beslissing die je kan maken, Charles.
Ik zou zeggen dat ze al voor jou genomen is.
Je kan de kiezers niet vertellen...
De kiezers kunnen me op dit moment niks schelen.
Alleen onze zoon is van belang.
- Charlie, als ze dit verhaal drukken... - Dat zal niet gebeuren.
Goede nacht, Mr. Gettys.
Kom je, Charles ?
Nee.
Ik blijf hier.
Ik kan dit alleen overwinnen.
Als je je niet redelijk gedraagt is het misschien al te laat.
Te laat ? Waarvoor ?
Om de liefde van het volk voor mij...
te laten wegnemen door jou en die publieke dief ?
Je moet aan andere dingen denken. Je zoon.
Je wilt toch niet dat hij erover leest in de kranten.
Er is maar een persoon in de wereld die beslist wat ik doe. Dat ben ik.
Je hebt al een tijdje geleden beslist wat je gaat doen, Charles.
Je zet jezelf nog meer voor schut dan ik dacht.
- Ik heb je niets te zeggen. - Jij...
Scheer je weg. Geef je bewaker een seintje als je me wilt spreken.
Normaal gezien zou ik zeggen dat je je lesje wel verdiend hebt.
Maar jij hebt eigenlijk wel meer dan een lesje nodig.
- En je zal ook meer dan een lesje krijgen. - Maak je geen zorgen over mij, Gettys.
Maak je geen zorgen over mij !
Ik ben Charles Foster Kane !
Ik ben geen goedkope corrupte politicus die zijn vel...
probeert te redden !
Gettys ! Ik stuur je naar Sing Sing.
Sing Sing, Gettys.
- Heeft u een wagen, Mrs. Kane ? - Ja, bedankt.
- Goede nacht. - Goede nacht.
De krant. Lees de krant. Extra editie.
- Krant ? - Nee, bedankt.
Met een meerderheid van een miljoen al tegen hem...
zonder de stemmen uit de parochies...
ben ik bang dat we geen keus hebben.
Deze ?
Die.
Nogmaals goede nacht.
- Kan ik iets... - Nee, bedankt, Mr. Bernstein.
Je kunt best naar huis gaan en wat slapen.
Jij ook.
Goede nacht, Mr. Kane.
- Hallo, Jedediah. - Ik ben zat.
Als je gedronken hebt om met me...
te praten over Ms. Alexander, doe geen moeite.
Ik ben niet geïnteresseerd.
Ik heb voor vertragingen gezorgd bij de hervormingen, is dat het ?
Oké.
Als de mensen er zo over denken...
Het is duidelijk dat ze Jim Gettys verkiezen boven mij.
Je praat over het volk alsof ze je bezit zijn.
Alsof ze bij jou horen.
Zo lang als ik me herinner, zeg je dat je het volk zal geven wat hen toekomt...
alsof je hen vrijheid kan geven...
als beloning voor bewezen diensten.
- Jed. - Herinner je je de werkman ?
Ik zal ook dronken worden, Jedediah...
als dat iets uithaalt.
Dat haalt niets uit. Daarbij jij wordt nooit dronken.
Jij schreef vroeger veel over het werkvolk...
Ga naar huis.
Het werkvolk is zich aan het organiseren.
Het zal je dus helemaal niet bevallen als je ontdekt dat ze...
eisen waar ze recht op hebben en niet uit zijn op een geschenk van jou.
Wanneer jou geliefde minderbedeelden zich echt gaan verenigen...
Oh, boy...
Dat gaat iets te weeg brengen dat veel groter is dan al jou privileges...
ik weet niet wat je dan zal doen.
Waarschijnlijk wegzeilen naar een verlaten eiland om daar te heersen over de apen.
Ik zou er niet te veel mee inzitten.
Er zullen er wel een paar tussen zitten die me vertellen wanneer ik iets mis doe.
Je zal niet altijd zoveel geluk hebben.
Je bent niet erg dronken.
Dronken, wat kan jou dat schelen ?
Niks kan je iets schelen behalve jezelf.
Je overtuigt mensen dat je om hem geeft zodat ze ook om jou geven.
Alleen geef je alleen om dingen onder je eigen voorwaarden.
Alles moet bij jou volgens je eigen regels zijn.
- Laat me voor de krant in Chicago werken. - Wat ?
Je was toch op zoek naar een kritische criticus.
Ik ben dronken.
Ik wil naar Chicago.
Je bent te belangrijk hier.
- Ik kan hier niets meer doen... - Oké dan, je mag naar Chicago.
Bedankt.
Ik denk dat ik beter ook dronken kan worden.
Ik waarschuw je, Jedediah, Chicago zal je niet bevallen.
De wind komt er over het meer, en ze hebben er nooit gehoord van kreeft Newburg.
Is volgende week zaterdag goed ?
- Speelt geen rol. - Bedankt.
Een toast op liefde op mijn voorwaarden. De enige voorwaarden die iemand kent:
De zijne.
Mr. Kane, Ik ben van The Inquirer.
- Wat zeg je, jongeman ? - Stopt u met de politiek ?
Stop ik met politiek ? Ik zou eerder zeggen andersom.
We gaan in de opera.
Gaat U zingen in het Metropolitan ?
Zeker en vast.
Anders zal Charlie voor mij een opera bouwen zegt hij.
Dat zal niet nodig zijn.
Nee, nee, nee !
Plaatsen, a.u.b !
Mr. Leland zorgt voor de drama kant ?
- En wij zorgen voor het nieuws. - En de roddelpagina's.
Hoe zit het met de muziek sectie ?
Ja, daar is al voor gezorgd.
Mr. Mowan schreef een prima kritiek.
- Enthousiast ? - Ja.
Mr. Kane. wat een verrassing.
We hebben foto's op twee plaatsen.
Muziek berichten op de voorpagina ?
Maar er moet nog een bericht bijkomen. De criticus.
De kritiek sectie.
- Mr. Bernstein, dat is Mr. Leland, niet ? - Ja, we zijn nog op hem aan het wachten.
- Waar is hij ? - Daarbinnen, Mr. Kane.
Mr. Kane.
Mr. Leland en Mr. Kane...
hebben in jaren niet meer met elkaar gesproken.
- Verwacht je niet dat... - Er valt niets te verwachten.
Excuseer.
Sluit de deur.
Hij heeft voordien nooit gedronken.
Nooit. We zouden ervan gehoord hebben.
Wat staat er ?
De kritiek, wat heeft hij geschreven ?
"Miss Susan Alexander, een beeldschone maar hopeloos incompetente amateur...
"... opende gisteravond de nieuwe opera van Chicago...
"... met een voorstelling van..."
Ik kan die naam nog steeds niet uitspreken.
"Gelukkig hoeven we ons niet uit te spreken over haar zangtalent.
"Over haar acteer prestaties kunnen wij onmogelijk iets..."
Ga door.
Dat is alles.
Over haar acteer prestaties kunnen wij onmogelijk iets anders zeggen...
dan, dat ze volgens de criticus een nieuw dieptepunt waren.
- Volgens deze criticus. - Ik heb dat niet zien staan.
Het staat er niet, Mr. Bernstein, Ik dicteer het.
- Mr. Kane, Ik... - Geef me een schrijfmachine.
Ik ga Mr. Lelands kritiek afmaken.
Hallo, Bernstein.
- Hallo. - Hallo, Mr. Leland.
Waar is mijn kritiek, Bernstein ? Ik moet hem afmaken.
- Mr. Kane doet dat voor U. - Charlie ?
Charlie hier ?
Ik denk dat hij hem aan het aanpassen is.
Ik wist dat ik dan nooit zo kunnen publiceren.
Mr. Kane is je kritiek aan het afwerken net zoals jij hem begonnen hebt.
Hij is een slechte kritiek aan het geven net zoals je wou.
Ik denk dat hij het je wel laat zien.
Hallo, Jedediah.
Hallo, Charlie.
Ik wist niet dat we met elkaar in gesprek waren.
Natuurlijk praten we, Jedediah.
Je bent ontslagen.
Iedereen kent dat verhaal, Mr. Leland, maar waarom deed hij dat ?
- Hoe kon hij een kritiek schrijven... - Je kent gewoon Charlie niet.
Hij dacht dat hij door de kritiek af te werken toonde dat hij een eerlijk man was.
Hij wou altijd wel iets bewijzen.
Dat hele gedoe met Suzie die een opera zangeres moest worden.
Daar wou hij iets mee bewijzen.
Weet je wat de krantenkoppen waren een dag voor de verkiezingen ?
"Kandidaat Kane gevonden in liefdesnest met een 'zangeresje."
Hij ging de aanhalingstekens bij zangeres weg nemen.
Hé, zuster !
Vijf jaar geleden schreef hij me vanuit die plaats daar in het zuiden.
Hoe heet het weer, Shangri-la ? El Dorado ? Sloppy Joe's ? Wat was ook alweer de naam ?
Oké dan, Xanadu, ik wist het de hele tijd hoor.
Dat had wel door zeker ? Ik ben makkelijk te doorgronden.
Wel, ik heb nooit op zijn brief geantwoord.
Misschien had ik dat moeten doen.
Ik denk dat hij nogal eenzaam was daarboven al die jaren.
Hij had het nog niet afgewerkt toen ze hem verliet. Het is nooit afgeraakt.
Hij werkte nooit iets af behalve mijn kritiek.
- Hij zette het wel voor haar natuurlijk. - Dat moet wel liefde geweest zijn.
Ik weet het niet.
Hij was teleurgesteld in de wereld, dus bouwde hij zijn eigen wereld: een absolute monarchie.
Het was in ieder geval wat groter dan een opera.
- Zuster. - Ja, Mr. Leland.
Ik kom.
- Er iets wat je voor me kan doen. - Zeker.
Stop bij de sigarenwinkel en koop er voor mij een paar goede.
- Zal ik doen. - Bedankt.
Een is genoeg.
Toen ik jong was, had ik de indruk dat verpleegsters mooi waren.
Wel, het was toen even waar als nu.
- Ik neem je arm. - Oké.
- Je zal die sigaren niet vergeten ? - Nee hoor.
Laat ze inpakken als tandpasta anders worden ze in beslag genomen.
Weet je die jonge arts waarover ik het had, wel...
hij heeft het idee dat hij me in leven zal houden.
Ik zou het liefst hebben dat je gewoon zegt wat er in je opkomt...
over Mr. Kane en jezelf.
Je wilt niet horen wat er in mij opkomt over mezelf en Charlie Kane.
Weet je, misschien had ik niet voor hem moeten zingen die eerst keer.
Maar daarna heb ik heel veel gezongen.
Ik zong voor leraars voor $100 per uur.
- Dat kregen de leraars, ik niet. - Wat kreeg jij ?
Ik kreeg niets behalve zanglessen. Meer was het niet.
Hij trouwde toch met jou ?
Hij zei niets over trouwen tot...
er over ons in de kranten geschreven werd...
en hij de verkiezingen verloor, en dat Norton mens van hem scheidde.
Hij was echt geïnteresseerd in mijn stem.
Waarom bouwde hij die opera ?
Ik wilde het niet. Ik wilde niets. Het was zijn idee.
Alles was zijn idee...
behalve dat ik hem verliet.
"Vergeet niet"
Niet nerveus worden.
Alstublieft Laten we terugkomen.
Kijk naar mij, Mrs. Kane, schat.
"Laat de stem uit je keel komen, Plaats de toon juist
"Diafragma"
Je zit naast de toon.
Sommige mensen kunnen zingen; andere niet.
Onmogelijk.
Je bent niet betaald om je mening te geven over Mrs. Kane's talenten.
Je moet gewoon haar stem trainen, Signor Matiste. Niks meer.
Ga alstublieft door met de les.
- Maar, Mr. Kane. - Alstublieft
Ik zal in heel de muziek wereld uitgelachen worden. Mensen zullen denken...
Ben je bezorgd om wat de mensen zullen denken ?
Misschien kan ik je helpen. Ik ben een expert op dat gebied.
Neem bijvoorbeeld de kranten.
Ik run verschillende kranten tussen San Francisco en hier.
't is oké, schat.
Signor Matiste zal naar reden luisteren.
- Hoe kan ik je overhalen... - Dan kan je niet.
Oké schat, ga maar door.
Ik dacht dat je de zaken wel op mijn manier zou zien.
Nee, nee, nee.
Ik vind het vreselijk.
Vertel me niet dat hij je vriend is.
Een vriend schrijft dit soort kritiek niet.
Ik kon verwachten dat de andere kranten me gingen afbreken.
Maar van The Inquire had ik wel iets anders verwacht.
Binnen.
Ik ga wel.
Vriend. Toch niet het soort vrienden dat ik ken...
maar ik ben dan ook niet van 'stand' zoals jij.
En ik ben ook niet naar de juiste scholen geweest.
Dat is wel genoeg, Susan.
Van Mr. Leland, Sir.
Hij wou dat ik u dit persoonlijk zou overhandigen.
Is dat iets van hem ?
Charlie !
Wat jou betreft, je moet je hoofd eens laten nakijken.
Hem een brief sturen dat hij ontslagen is...
met een cheque voor $25000 erin.
Wat voor een ontslag noem je dat ?
Je hebt hem toch een cheque voor $25000 gestuurd, hé ?
Ja.
Ik stuurde een cheque van $25000.
Wat is dat ?
Principeverklaring
Wat ?
Wat is dat ?
Een stuk antiek.
Je bent zeker de leukste thuis ?
Alleen over mijn zangkunsten worden geen grapjes gemaakt.
Ik heb gedaan.
Ik wilde dit om te beginnen al niet.
Jij blijft zingen, Susan.
Ik denk er niet aan om me belachelijk te laten maken.
Jij denkt er niet aan om je belachelijk te laten maken !
En ik dan ? Ik ben het wel die moet zingen.
Ik krijg hier wel de stemproblemen.
Waarom laat je me niet alleen ?
Mijn redenen zijn voldoende voor mij, Susan.
Je bent blijkbaar niet in staat om ze te verstaan.
Je blijft zingen.
Haal Dr. Corey.
Susan.
Over een dag of twee is alles weer in orde, Mr. Kane.
Ik kan me niet voorstellen hoe Mrs. Kane zo'n domme fout kon maken.
Het verdovend middel dat Dr. Wagner gaf zat in een grotere fles.
De stress van het voorbereiden van de nieuwe opera heeft haat verward.
Ja, waarschijnlijk was het dat.
Is er geen bezwaar tegen dat ik bij haar blijf ?
Nee, helemaal niet. Ik had graag dat de verpleegster hier ook bleef.
Goede nacht, Mr. Kane.
Charlie.
Ik kon je niet doen inzien hoe ik me voelde, Charlie.
Maar ik kon niet opnieuw zingen.
Je weet niet wat voor een gevoel het is als je weet dat mensen...
Dat het hele publek je niet wil.
Het is precies dan dat je moet vechten.
Oké.
Je moet niet langer met het publiek vechten.
Het is hun verlies.
Wat ben je aan het doen ?
Een puzzel ?
Charlie, hoe laat is het ?
1130 uur.
In New York ?
Ik vroeg hoe laat het was in New York ?
- 1130 uur. - Nacht ?
De Bulldog's in net bij de drukker.
Wel, hoera voor de Bulldog.
Gee, 1130 uur. De shows zijn net uit.
Mensen gaan naar nacht clubs en restaurants.
Natuurlijk, wij niet want wij leven in een paleis.
Je wou toch altijd in een paleis wonen.
Een mens zou gek worden in deze keet.
Niemand om tegen te praten, niemand om me mee te amuseren.
49000 hectaren met niks als landschappen en beelden.
Ik ben eenzaam.
Tot gisteren, hadden we steeds niet minder dan 50 vrienden tegelijk op bezoek
Ik denk dat als naar de westelijke vleugel gaat...
je waarschijnlijk nog een dozijn vakantiegangers zult vinden.
Jij maakt van alles een grap.
Charlie, Ik wil naar New York. Ik ben het gastvrouw spelen moe.
Ik wil me amuseren, alstublieft, Charlie.
Charlie, alstublieft
Ons huis is hier, Susan.
Ik wil New York niet bezoeken.
Wat ben je aan het doen ?
Iets dat ik nooit zal begrijpen:
Hoe weet je dat het nog niet eerder hebt gedaan ?
Het heeft heel wat meer zin dan standbeelden verzamelen.
Dat zou best kunnen.
Ik vraag me soms af...
maar jij geraakt er aan verslaafd.
Het is geen verslaving, ik doe het omdat ik het graag doe.
Ik dacht dat we morgen eens zouden kunnen gaan picnicken.
We nodigen iedereen uit om te blijven slapen in de Everglades.
Iedereen uitnodigen. Iedereen bevelen bedoel je, en ze in tenten laten slapen.
Wie wil er nu in een tent slapen als ze een kamer hebben...
met een bad, waar ze alles weten staan ?
Ik dacht gewoon dat we morgen eens konden picnicken.
Je geeft me nooit iets wat ik echt om geef.
"Het kan geen liefde zijn
"Want echte liefde bestaat niet
"Ik weet wel dat je het spel hebt gespeeld
"Zoals een mot aangetrokken door de vlam
"Net zo goed verloren
"Al die jaren
"Mijn heeft rondgedreven in een poel van tranen
"Ik vraag me af wat het is"
Zeker, je geeft me dingen, maar ze hebben geen betekenis voor jou.
Je zit in een tent, schat, Niet thuis.
Ik kan je perfect verstaan als je op een normale toon spreekt.
Wat is het verschil tussen mij een armband geven of iemand $100000 geven...
voor een beeld dat je niet uit de kist haalt en nooit naar omkijkt ?
Het is maar geld. Het heeft niks te betekenen.
Je gaf me nooit iets waar je echt om geeft.
Ik wil dat je hiermee ophoudt.
Ik zal er niet mee ophouden.
Je hebt me in je hele leven nog niets gegeven.
Je probeerde me gewoon om te kopen zodat ik je iets zou geven.
"Het kan geen liefde zijn"
Wat ik ook doe, Ik doe het omdat ik van je hou.
Je houdt niet van me.
Je wilt dat ik van je hou.
Zeker. "Ik ben Charles Foster Kane.
"Wat je maar wil, zeg het en het van jou.
"Maar je moet van me houden."
Vertel me niet dat het je spijt.
Het spijt me niet.
Mr. Kane ?
Mrs. Kane wilt u graag spreken, Sir.
Marie heeft voor haar aan het inpakken geweest sinds vanmorgen.
Zeg tegen Arnold dat ik klaar ben, Marie. Zeg hem dat hij de koffers kan komen halen.
Ja, mevrouw.
Ben je compleet gek geworden ?
Weet je niet dat onze gasten, dat iedereen dit zal weten ?
Je koffers gepakt, de auto gehaald...
En jou verlaten ?
Natuurlijk zullen ze het horen.
Ik zeg niet vaarwel, alleen aan jou.
Maar ik dacht nooit dat niemand het zou weten.
Ik laat je niet gaan.
Vaarwel, Charlie.
Susan.
Blijf alstublieft.
Alsjeblief, Susan.
Van nu af aan zal alles precies zo zijn als jij het wilt.
Niet wat ik denk dat je wilt, maar...
wat je wilt.
Je moet niet vertrekken.
Je kan, me dit niet aandoen.
Ik begrijp het.
Het jou die hier iets wordt aangedaan.
En helemaal niet aan mij.
Niet wat dit betekent voor mij.
Ik kan dit jou niet aandoen ?
Oh, jawel hoor.
Mocht je het nog niet gehoord hebben, Ik ben al mijn geld verloren en het was een hoop.
De laatste 10 jaar waren voor welen moeilijk.
Ze waren niet lastig voor mij ik ben gewoon al mijn geld verloren.
- Ga je naar Xanadu ? - Maandag, met collega's.
Mr. Rawlston wil dat het hele domein gefotografeerd wordt.
We hebben een foto magazine.
Als je slim bent, neem je contact op met Raymond. Dat is de butler.
Van hem zal je veel leren.
Hij weet waar alle lijken zijn begraven.
Weet je, uiteindelijk, ben ik toch wat bedroefd voor Mr. Kane.
Denk je dat ik dat niet ben ?
Wel wel, het is al morgen geworden.
Kom eens langs om me jou levensverhaal te vertellen.
Rozenknopje ?
Ik zal je over Rozenknopje vertellen.
Hoeveel is het je waard ?
$1000 ?
Wel, ik zal het vertellen, Mr. Thompson.
- Hij deed soms raar, wist je dat ? - Nee, dat wist ik niet.
Ja, hij deed soms rare dingen.
Ik heb nu 11 jaar voor hem gewerkt...
heel het huishouden geleid, dus ik zou het moeten weten.
- Rozenknopje - Ja.
Zoals ik al zei, de oude deed soms rare dingen...
- ... maar ik wist hoe ik hem moest aanpakken... - Had hij veel nodig ?
Maar ik wist hoe ik hem moest aanpakken.
Zoals toen zijn vrouw hem verliet.
Rozenknopje
Ik begrijp het.
Is dat alles wat je weet over Rozenknopje ?
Ik heb hem het die ene keer ook horen zeggen.
Hij zei gewoon:
"Rozenknopje"
Toen liet hij de glazen bol vallen op de vloer, in stukken.
Hij zei daarna niets meer, ik wist dat hij dood was.
Hij zei allerlei dingen die niks te betekenen hadden.
Jij bent een sentimentele kerel, hé ?
- Ja en nee. - Dat is geen $1000 waard.
Je kan nog meer vragen stellen als je wilt.
We vertrekken vanavond...
wanneer we genoeg foto's genomen hebben.
Neem gerust je tijd ervoor.
De trein stopt aan het kruispunt, maar houdt niet van lang wachten.
Ik herinner me nog dat ze een hele dag wachtten...
als Mr. Kane dat vroeg.
We kunnen maar beter vertrekken.
- Kunnen we naar beneden komen ? - Ja, schiet op. We vertrekken.
Hoeveel denk je dat dit alles waard is, Mr. Thompson ?
Miljoenen.
Als iemand het wil.
Wel, hij heeft toch al die dingen naar Amerika gebracht.
- Wat is dat ? - Nog een Venus.
$25000.
Veel geld voor een dame zonder hoofd.
De banken hebben pech ?
- Ze zullen wel iets overhouden. - Hij gooide nooit iets weg.
"Welkom thuis, Mr. Kane, van 467 werknemers van de New York Inquirer."
"Een kachel van de erven van Mary Kane, Little Salem, Colorado. Waarde $2."
Wij worden geacht alles te krijgen, kitch en kunst.
Hij hield ervan om dingen te verzamelen.
Alles en niets.
Een echte kraai hé ?
- Hé, kijk, een puzzel. - Zo zijn er veel.
Een Burmese tempel en 3 Spaanse zolderingen in de hal.
Een deel van een Schots kasteel...
dat nog moet uitgepakt worden.
Als je alles bij elkaar zet:
De paleizen en de schilderijen, en de speeltjes en zo.
Wat zou je dan krijgen ?
- Charles Foster Kane ? - Of Rozenknopje
- Wat denk je, Jerry ? - Wat is Rozenknopje ?
Dat zei hij toen hij stierf.
Heb je ooit kunnen ontdekken wat het betekent ?
- Nee. - Wat heb je over hem ontdekt ?
Niet veel, eigenlijk.
We zullen er dan maar aan beginnen.
Wat heb je tot nu toe dan gedaan ?
Met een puzzel gespeeld.
Ik durf wedden dat als je gevonden had wat Rozenknopje betekent, dat alles zou verklaren.
Nee, dat denk ik niet.
Nee.
Hij was een man die alles kreeg dat hij wou, en het daarna verloor.
Misschien was Rozenknopje iets dat hij niet kon krijgen of iets dat hij verloor.
Het zou niets verklaard hebben.
Ik denk niet dat een woord een leven kan verklaren.
Nee. Ik denk dat Rozenknopje gewoon een stukje is uit een grote puzzel.
Een ontberekend stukje.
Vooruit iedereen...
we zullen de trein nog missen.
Gooi die rommel er nog in.
Misschien was ik wat ze tegenwoordig een sukkel noemen.
Alles was zijn idee...
behalve dat ik hem verlaten heb.
Ik heb deze koffer al ingepakt.
Al een hele week.
Soms denk ik dat ik liever een rivaal van vlees en bloed zou hebben.
Je zal meer dan een lesje nodig hebben.
En je zal meer dan een lesje krijgen.
Wie is hier drukbezet, ik ?
Ik ben de voorzitter van de raad van bestuur. Ik heb alle tijd.
Wat wil je weten ?
We dachten... Als we te weten konden komen wat hij bedoelde met zijn laatste woorden...
Sentimentele kerel, hé ?
Ja en nee.
"Ik denk dat het wel leuk zou zijn om een krant uit te geven."
Nederlandse vertaling door: Moulba Bewerking door: Moulba