RUSLAND SCHIEREILAND TAMAN - 1943
DE AFTOCHT
Dit is het hoofdkwartier voor
korporaal Steiner.
Hoort u me?
Steiner, hoort u me?
Mooi werk.
Prachtig.
Kijk, mijn nieuwe wapen.
Haal er één voorjezelf. En munitie.
Help hem.
Natuurlijk.
Kijk.
Dat is niets nieuws.
Steiner.
Kijkwat ik gevonden heb. Een Russische melkmuil.
Doe datweg.
Snel.
We gaan.
Bel Meyer.
Zeg dat ze ons komen halen bij checkpoint 7.
Goed.
Neem hem mee.
Duwen!
Vooruit!
Snel!
Oké, stop.
Dit verdomde land.
Eerstwas het een nieuw avontuur maar...
ik heb de indruk dat dit land
ons binnenkort opslokt.
Kapitein Stransky.
- Kolonel Brandt. Welkom. - Dank u.
Mijn adjudant, kapitein Kiesel.
Hoe gaat het met u?
Slecht, dank u.
Ik heb diarree. Hoe gaat het met u?
Dit is uw eigen adjudant.
Luitenant Triebig. Hij is hier ook nieuw.
Drinkt u een glaswijn mee?
Heel vriendelijk van u.
Neem mijn jas aan.
Goed, kapitein.
Mijn respect, kolonel.
Een Moezelwijn uit 1937 in het diepe zuiden van Rusland.
Opmerkelijk.
Moezelwijn is in deze streek net zo misplaatst alswijzelf.
Gezondheid.
Niet op m'n gezondheid.
Dat is de moeite niet.
Op het einde van de oorlog.
Kolonel, waarom vindt u
onze aanwezigheid hier
zo absurd?
Waarom vroeg u overplaatsing aan uit Frankrijk?
Ikwil het IJzeren Kruis krijgen.
U kunt erwel één van mij krijgen.
Grapje.
Dat vroeg mijn commandant in Frankrijk ook.
Hij zei: "Ik kan u niet tegenhouden,
"want zonder u valt het Russische front
"binnen een paar dagen.
"Jij heldhaftige halve gare."
Datwaren zijn woorden. "Jij heldhaftige halve gare."
We drinken niet op het einde van de oorlog.
Op alle halve garen in de wereld.
Kolonel,
ik zou graag iets duidelijk willen maken aan Kiesel.
Ik ben hier vrijwillig want ik denk
dat er hier gekwalificeerde mannen
nodig zijn.
Hetwordt tijd om de mythe door te prikken van de Russische
onoverwinnelijkheid.
En hoe gaan we dat doen?
Het moreel steunen,
de ongehoorzamen en dwarsliggers straffen.
De officieren moeten weer respect inboezemen.
Een slecht moreel gaat samen met nederlaag op nederlaag
gevolgd door dreigende nederlagen. U bent hier nieuw dus
ik verwijt u niet dat u praat
als een halve gare.
Natuurlijk ken ik het Russische front nog niet zo goed.
Maar ik denk niet dat de idealen van de Duitse soldaat...
De Duitse soldaat heeft geen idealen meer.
Hij vecht niet meer voor de westerse cultuur,
noch voor een bepaald type regering,
noch voor die rotpartij.
Hij vecht voor zijn leven. God zegene hem.
Kolonel, ik ben soldaat,
en als soldaat is het mijn plicht
om mijn ideeën ondergeschikt te maken
aan de principes van mijn land.
Goede of slechte.
Kolonel.
Luitenant Meyer.
Steiner komt terug.
Hoe gaat het met ze?
Zoals altijd.
Goed. Ikwil een briefing
zodra ze uitgerust zijn.
Ja, kolonel.
En Meyer, kapitein Stransky is hier.
Informeer hem over onze situatie.
Ja, kolonel.
Steiner is terug.
Natuurlijk.
Wie is Steiner?
Voor u kan hij een probleem zijn.
Maar hij is een eerste klas soldaat.
Duswe zien wel eens iets door de vingers.
Nog iets toe te voegen, Kiesel?
Steiner is een mythe,
maar mannen zoals hij zijn onze laatste hoop.
In die zin is hij heel gevaarlijk.
Ik zal wel zien.
Kolonel,
met uw permissie.
Wat denkt u van onze nieuwe kapitein?
Hij denkt dat hij een speciale missie heeft,
en wel om dit bataljon geestelijk te overheersen
en om zo de zuiverheid
van de grote Duitse Wehrmacht te symboliseren.
Zelfs alswe een nederlaag lijden.
Als alleen Stransky en Steiner ons resten,
mag God ons bijstaan.
Kapitein Stransky,
welkom bij het tweede peloton.
Luitenant.
Meyer, kapitein. Ik zal u uw kwartier laten zien
en u over de situatie inlichten.
- Waar is mijn bunker? - Daar.
Voor de fabriek.
Het tweede peloton bewaakt uw post.
Waar zijn ze?
Ze zijn net terug van een verkenningstocht.
- Wie heeft het bevel? - Korporaal Steiner.
Wat is er zo bijzonder aan die Steiner?
Bij de aanval op Novorossisk redde Steiner
het leven van Brandt.
En het mijne ook.
Interessant.
Korporaal Steiner.
Ik ben kapitein Stransky.
Uw nieuwe commandant.
Wie is dat?
Korporaal Schnurrbart.
En die ander?
Een Russische gevangene, kapitein.
U weet net zo goed als ik dat er orders zijn
om geen Russen gevangen te nemen.
Zie van hem afte komen.
Hoe, kapitein?
Schiet hem dood.
Doet u dat maar, kapitein.
Dat zal ik doen.
Onmiddellijk.
En dan pak ik u aan.
Dat is niet nodig.
Ik regel dat er op hem geletwordt.
Ikwil u in mijn bunker zien,
over een uur, met uw rapport.
- Is dat duidelijk? - Ja, kapitein.
Korporaal Steiner?
Ik ben Lily Marlene.
Kom hier, jongen.
Ikwil u laten zien hoe ons nieuwe leger eruit ziet.
Hoe heet u?
Soldaat Dietz, korporaal.
Ze sturen ons baby's.
Ha, jochie.
Soldaat Dietz,
sindswanneer bent u soldaat?
Sinds zesweken. Ik ben vrijwilliger.
Hier doe je niets vrijwillig.
Kijk alleen wat Kruger doet
en wat ik doe.
Je doet precieswatwe zeggen, anders krijg je ervan langs.
Ja, korporaal.
En noem me geen 'korporaal'.
Sorry.
Ga met deze stinkende gek mee.
Geef hem Schillers bed.
Kern,
probeer een jas
of een laken te vinden
voor die jongen.
Pak de jas van Schiller.
Ja, korporaal. Sorry.
Rust.
Bedankt, kapitein.
- Mijn rapport, kapitein. - Bedankt.
Ik betreur het incident van vanmiddag, korporaal.
Maar orders zijn orders.
Het is al moeilijk genoeg om onze eigen troepen te voeden
zonder gevangenen.
En het is niet goed voor de veiligheid.
Ik heb uw voorbereidend rapport gelezen
en het is me een genoegen u mede te delen
dat kolonel Brandt en ik
u willen promoveren tot sergeant majoor
met onmiddellijke ingang.
U lijkt niet onder de indruk van uw promotie.
Nee.
Goed.
Ik heb uw rapport gelezen. Wilt u iets toevoegen?
De Russen. Daar gaan we snel iets van horen.
Een aanval?
Dat denk ikwel.
- Wanneer? - Binnenkort.
En uw peloton?
- Twee doden. Eén vermist. - Twee doden.
Waardoor?
Kogels. Mortiervuur.
Artillerie. Domme pech.
Terminale syfilis.
De gebruikelijke dingen, kapitein.
Die vermiste man...
heeft u die gezocht?
- Nee. - Waarom niet?
Ik vond het onverantwoordelijk om voor één man
het leven van het hele peloton te riskeren.
Wat?
Een onderofficier
veroorlooft zich geen vermiste man in zo'n geval.
Ik zal het voortaan beter doen.
Datwil ik zwart op wit.
Als u wilt.
Weet u, korporaal... Sergeant.
Volgens mij overschat u uw eigen betekenis.
Ik maak me daar momenteel geen illusies over, kapitein.
Onderschat u niet het gezelschap waarin u zich bevindt.
Alleswat u bent en wat u kuntworden,
hangt afvan dit gezelschap.
Dat zal ik niet vergeten.
Maar meestal is een man
datgene wat hij voelt dat hij is.
Natuurlijk.
U kunt gaan.
Ik kom zo terug, kapitein.
Salueert u zo?
Ja, kapitein.
Triebig.
Ja, kapitein.
Kijk uit, Steiner. Hij mag u echt niet.
Ik overleef hetwel.
Dit is niet zomaar een lid van de Partij.
Dit is een pure Pruisische, militaire aristocraat. En rijk.
Waarom breng je de appels hier?
Om ze op te eten, idioot.
Kent u de heersende klasse?
Waar valt er nu nog over te heersen?
Doe niet zo na¨i¨ef.
Stransky overleeft deze oorlog hoe dan ook.
En hij zal nog steeds zijn land en zijn rijkdommen hebben.
En zijn status.
Maar hij is heel gevaarlijk bij een nederlaag.
Kijk uit. Hij leeft niet in dezelfde wereld.
Momenteel leeft hij in mijn wereld.
Ja.
- Luitenant. - Ja.
Kunt u even binnenkomen? lkwil u iets laten zien.
Kern, hou op met drinken en help ons.
Bedankt. Wisten jullie dat?
We zijn toch een verkenningspeloton.
Gefeliciteerd.
Leg alles uit aan de ordonnans, zodat hij geen fouten maakt.
Oké?
En let op je uniform. Daar is hij heel precies in.
Russische wodka, Duitse wijn, kip.
Maag, ikweet niet hoe u zolang overleefd hebt.
De beste aasgier van het hele regiment.
Gezondheid.
Op de laatste Russische kogel.
Op het overleven.
Op jullie vriendinnen.
Op de vrouwen van de Folies Bergëres.
Rustig aan.
Op de maagdelijkheid van Dietz.
Alsje je gedraagt, stellen we je voor aan Triebig.
Je hoeft alleen maar voorover te buigen.
Daar is de taart.
- Dat zou Stransky moeten zien. - Wie?
Op de taart!
Ophouden!
Wat zijn jullie aan het doen?
Lol maken temidden van deze ellende?
Bek dicht als ik praat.
Willen jullie feest? Oké, drink maar, bezatjullie maar.
- Rustig. - Voorjou is er ook een kogel.
Blijfvan me af. Je stinkt als de hel.
Kom op.
Laten we niet alles bederven.
Het is uw verjaardag, luitenant.
Gefeliciteerd.
En een fijn feest.
Ik neem nog watwodka.
- Sorry. - Het geeft niet.
Meyer moet terug voor een vergadering met onze commandant,
kapitein Stransky,
die iedereen zal ontmoeten.
Het is geen begrafenis.
Laten we drinken.
Laten we zingen, verdomme.
Bedankt, kapitein.
Waarwas u voorheen gelegerd?
In Zuid-Frankrijk.
Biarritz.
Dat ken ik goed.
Ga zitten.
Vertel er eens iets over.
Het is een mooi land.
Uw overplaatsing was vast moeilijk.
Ik vroeg het zelf, net als u.
Net als ik.
Dat is interessant.
En uw ordonnans?
We werkten samen.
In Zuid-Frankrijk.
Ach, die Franse meisjes.
Wat zijn die toch verrukkelijk.
Die Franse meisjes, Triebig.
Ik had niet veel tijd om aan die Franse meisjes te denken.
Echt niet? En u, Keppler?
Heeft u van ze genoten?
Af en toe.
Ikwil u iets vragen, Triebig.
Bevalt het soldatenleven u?
Zeker, kapitein.
Maar soms is het vreemd.
Het is inderdaad een moeilijke wereld.
Een wereld vol gevaar
en een mannenwereld.
Een wereld zonder vrouwen.
Het is een oude theorie van mij.
Mannen kunnen gemakkelijk zonder vrouwen.
Heel makkelijk. De ware bestemming van een man
is niet alleen om kinderen groot te brengen. AI die
geboortes en chocola...
Maar om vrij te kunnen heersen en te vechten.
Kortom, om een mannenleven te leiden.
Vrouwen zijn slechts
hinderlijk.
Noodzakelijk, soms.
Ik ben soldaat.
Als het moet, kan ik zonder vrouwen.
Echt?
En u, Keppler?
Kunt u zonder vrouwen?
Ik doe wat men me opdraagt, kapitein.
Dat antwoord bevalt me.
"Ik doe wat men mij opdraagt."
Wat is uw voornaam?
Josef.
Als het u kan helpen,
zal ik uw gedachten onderwoorden brengen.
U verkiest
het gezelschap van mannen boven dat van vrouwen,
in welke situatie dan ook.
Klopt dat?
Ik begrijp het niet, kapitein.
Kom op, Triebig.
U hoeft het niet te verbergen.
Zeker niet voor mij.
Klopt dat?
U houdt meer
van mannen dan van vrouwen.
Kom op. We zijn allemaal soldaten. Er is niks mis mee.
Zeg ja, verdorie.
Het zou kunnen.
U zei ja.
Hij zei ja. Toch, Keppler?
Hij zei ja.
U zei ja. Toch, Keppler?
- Ja. - Harder.
Toch, Keppler? Harder.
Zeg ja! Harder.
- Ja. - Harder.
Ik kan u verzekeren
dat als u gesnaptwordt,
dan wordt u opgehangen. Langzaam.
Allebei.
Samen.
En nu opdonderen.
We raken door de munitie heen.
Groep 3 heeft meer 9 mm nodig.
Steiners peloton is in veiligheid.
Er is licht mortiervuur.
We hebben de post niet ontvangen.
Bedankt.
Oh ja.
Blijfvan mijn luizen af.
Nietweer.
Boer eerst voorje een scheet laat.
Groep 7: geen activiteit.
Gooi hem eruit.
Kern, naar buiten. Schiet op.
Nee. De Russen kunnen denken dat het gas is.
De Conventie van Genëve
verbiedt mosterdgas.
Verdomme, Kern. Wat voor uitlaat heb je?
Wanneer ging die kapot?
Ik ben goed georganiseerd en heb geen problemen.
Stinkjij ook zo, Kruger? ls dat
je natuurlijke geur?
Luister,
idioten.
Ik blijf expres vuil.
Alsje net zo veel had gevochten als ik, had je het geweten.
Leg uit.
Ik leerde het na Stalingrad.
Je natuurlijke huidvet
vermengd met vuil
maken je waterafstotend.
Waterafstotend?
Ja.
- Hoe gaat het? - Rustig.
Te rustig.
Ja.
Ze wachten tot het lichtwordt.
Rolf. Wat doen we hier?
We verspreiden de Duitse cultuur
in een wanhopige wereld.
Wie zei dat
oorlog de hoogste expressie voor de beschaafde mens is?
Ja, een wijze idioot genaamd
Frederick von Bernhardt.
Precies.
En Von Clausewitz zei...
Von Clausewitz zei:
"Oorlog is een voortzetting
"van de politiek." - Met andere middelen.
Met andere middelen.
Denkje wel eens aan je kinderen?
De hele tijd.
Waar zijn ze?
Ikweet het niet.
Trek een uniform uit en er zit altijd weer een ander onder.
Toe maar.
Het is een ongeluk.
Een ongeluk van handen,
de mijne, die van anderen...
Allemaal zonder verstand.
Van het ene uiterste in het andere
en geen ervan werkt,
en het zal nooitwerken.
Hier staan we dan,
in het niemandsland, jij en ik.
Ga naar huis.
Is dat een verkenningsactie?
Verkenningsactie, commandant?
Ze vallen in groten getale aan.
We moeten artillerie hebben
ofwe gaan er allemaal aan.
Eruit!
Ik heb hulp nodig.
Rustig, Stransky. U bent niet alleen.
Wat bedoelt u, kolonel?
Ik ben alleen!
Steiner isweg. Triebig isweg.
Ikweet niet waar luitenant Meyer is.
Ga naar het tweede peloton...
naar het saillant en zoek ze.
Bereid zo snel mogelijk een tegenaanval voor.
Ja, kolonel. Ik zal de tegenaanval inzetten.
Blijf op je positie!
Ik zet de tegenaanval in.
Haal meer munitie.
- Waar is m'n wapen? - Op de muur.
Pak die munitie.
Laag blijven, sukkels.
Naarje positie.
- Repareer die telefoon. - Ja, kapitein.
Ga terug, verdomme.
Positie innemen.
Blijven schieten.
Naar voren.
Zoek dekking.
We winnen!
Waar is mijn luchtafweer? En mijn tanks?
De telefoon gaat.
Vuur!
Kapitein Stransky.
Waar is uw tegenaanval?
We vallen aan!
We verdedigen. We doen een tegenaanval.
Ik ben gewond
maar ik ga door.
Ik ken mijn plicht, kolonel.
Maar ik heb munitie nodig.
Hollerbach!
Kijk naar mij.
Volg het lampje met uw ogen.
Heel goed.
Goed zo. Kijk nu weer naar mij.
Sergeant.
Goed zo.
Heeft u goed geslapen?
Redelijk goed.
Ruik eens.
Niets.
En uw smaakzin?
Datwordt beter.
Normaal bij een hersenschudding.
Het duurt al een week.
Het zal snel beter gaan.
Uw dossier vermeldt meerdere verwondingen de afgelopen jaren.
Zijn er bijverschijnselen?
Hoofdpijn,
gezichtsproblemen,
en ik kan niet meer plassen
uit mijn linkeroor,
maar verder voel ik me prima.
De artsen willen dat u hier drie weken blijft,
tot ze alle onderzoeken hebben gedaan.
En daarna gaat u naar huis met verlof.
Naar huis.
Schnurrbart.
Geef acht!
Generaal Von Hessel.
Hoe gaat het, soldaat?
Hoe voelt u zich?
Deze man heeft een zware hersenschudding.
Hoog onderscheiden.
over drie dagen.
Voedsel.
Heerlijk.
Breng het vlees en de wijn naar de eetzaal.
Vooruit. Eet.
Laat iedereen eten.
Groente is goed voor u.
Iedereen lijkt op iemand anders hier.
Ben ik even in de war geweest?
U was erg gewelddadig.
- Gewelddadig? - Het geweld moet stoppen.
Het moet stoppen.
U zegt dat het geweld moet stoppen.
Nee, dat mag niet als ikwerk.
- Drinkwat. - Dat mag niet.
Dan ontslaan ze me.
Danst u?
Hou mijn fles vast.
Ik pak u bij uw middel
en dan dansen we.
Luister, dit is
belachelijk.
Het is leuk.
Schnurrbart!
Rolf!
Wat doe jij hier?
Verdwaald?
Nee, jammer genoeg niet. Ik kreeg het in mijn been
toen jij het in je hoofd kreeg.
Mijn vakantie zit er op. Terug naar de slechte kant
van moedertje Rusland.
Ze kwamen ons in het hospitaal halen en het schijnt
datwe ookwat van uw mannen oppikken.
Komt u ook of gaat het?
Opgelet. We gaan vertrekken.
Korporaal. Laat de vrachtwagen wachten.
Waar heeft u het over?
Dat is een bevel, verdomme.
Rolf.
Wat is er?
Wat?
Wat is er?
Ik ga terug.
Ik dacht datje naar huis ging.
Ik heb geen thuis.
Mijn huis.
Ons huis.
Hou je zoveel van de oorlog?
Is datje probleem?
Ofweetje niet watje anders moet?
Leve Duitsland.
Ik zei: "wachten".
Ik meende het niet. Idioot.
Rolf!
Klootzak.
Hartwig.
Hallo, sergeant.
Hoe gaat het?
Weer metje broek op je knieën?
Fijn dat u weer terug bent.
U bent te snel terug. Ikwil niet met u praten.
Kom eruit, ouwe piraat.
Ik heb je gemist.
Wat is dit?
Dat is Zoll. Lid van de Partij.
Met de beste wensen van Stransky. Een SS-er.
Speciaal peloton.
Nog steeds Partijlid?
Ik zou graag naar een partijtje gaan.
Stilte. De partij denkt datwe de oorlog winnen.
Ja. Natuurlijkwinnen we de oorlog.
Hopelijk kennen jullie je registratienummer uitje hoofd
en de meisjesnaam van jullie moeder.
Ikwil niet dat de Gestapo de verkeerde mensen arresteert.
Het kan me niet schelen wat u gelooft
ofwat u gedaan heeft.
Uw plicht ligt bij ons,
het peloton en mij.
Vervul die verantwoordelijkheden of u krijgt
een bajonet in uw reet.
- Duidelijk? - Ja, sergeant.
Ik zorg voor het derde peloton.
Zijn er vrijwilligers?
- Ik niet. - Echt niet.
Ga maar alleen.
Veel plezier.
Bedankt hoor.
Een haan en een haas. Ik neem jou.
Drink iets.
- Dat isjouw fles. - Proost, Rolf.
Heren.
Proost.
- Papieren die u moet tekenen. - Later.
Hou op.
Doe voorzichtig met mijn J.J.
Ja, kapitein.
Als u niet aardig voor hem bent...
Sergeant Steiner, tot uw orders.
Binnen.
Bedankt, u kunt gaan.
Welkom terug, Steiner.
Bedankt, kapitein.
Gaat u zitten.
Maak het u gemakkelijk.
Nu u terug bent, en daar ben ik blij om,
denk ik datwe met een schone lei moeten beginnen.
Maar het voornaamste is
dat het regiment denkt, of gelooft
dat ik nu het IJzeren Kruis verdien.
Ze hebben me gevraagd
om twee getuigen die verklaren
dat ik de tegenaanval leidde en de Russen verjoeg.
Ik heb luitenant Triebig gekozen
en u zelf.
Vooral u.
De luitenant heeft al getekend.
Moet ik dit als een privé-gesprek beschouwen?
Ikwist dat u daaraan zou denken.
Goed. Neem watwijn.
Een Moezel '36.
Ik neem een beetje.
Bedankt, sergeant.
Maar vergeet niet
dat in de burgerwereld
evenals in het leger, er verschil bestaat
tussen de mensen.
Bedoelde u dat, toen u zei:
"Alleswat u bent en wat u kuntworden,
"hangt afvan dit gezelschap"?
Het verschil
is een kwestie van ethische
en intellectuele superioriteit.
Hetgeen wordt veroorzaakt door, of u wilt of niet,
bloed en klassenverschil.
Als ik het me goed herinner,
was de vader van Kant zadelmaker en die van Schubert onderwijzer.
Talent, fijngevoeligheid en persoonlijkheid zijn wellicht
niet langer het privilege van de zogenaamde hogere klasse.
Maar Kant et Schubert waren uitzonderingen.
We hebben het over algemene concepten,
niet over individuen.
Maar ik ben er één,
net als u. Zei uw Führer niet datwe
klassenonderscheid moeten afschaffen?
Ik ben Wehrmachtofficier. Ik ben nooit lid van de Partij geweest.
Ik ben een Pruisische edelman.
Ikwil niet tot die categorie worden gerekend.
Dan zijn we het voor één keer eens.
Goed.
Maar hij iswel onze Führer.
Jammer genoeg.
Dat is een andere vraag, sergeant.
Dat beoordelen wij niet.
Waarom wilt u het zo graag?
Het is maar een stukje waardeloos metaal.
Kijk.
Voor mij is het nietwaardeloos.
Waarom is het zo belangrijk voor u?
Zeg het me, kapitein.
Sergeant, als ik terugkom
zonder het IJzeren Kruis,
kan ik mijn familie niet onder ogen komen.
Persoonlijk vind ik niet dat u het IJzeren Kruis verdient.
Waar gaat u heen?
Naar punt 124. Daar is mijn patrouille.
Bent u gek? Niemand heeft dat overleefd.
Opzij, verdomme. Ik ga ze halen.
Haal brancardiers, verdomme.