Sommige mensen horen hun innerlijke stem heel duidelijk.
Daar laten ze zich ook doorleiden.
Die mensen worden gek, of ze worden een legende.
Tristan Ludlow werd geboren in de maan van de vallende bladeren.
Het was 'n harde winter.
Zijn moeder overleefde de bevalling maar net.
Zijn vader, de kolonel, bracht hem bij me.
Ik wikkelde hem in een berenvel, en hield hem de hele nachtvast.
Toen hij groter werd, leerde ik hem Wat het mooiste is aan de jacht:
Als de jager Het warme hart uitsnijdt-
- en de geest bevrijdt.
Kolonel Ludlow had drie zoons, maar Tristan was zijn oogappel.
Ik had ook zoons gehad.
Maar die waren vertrokken, voorgoed.
Het was een heel slechte tijd.
De kolonel had geprobeerd om ons volk te helpen.
Maar het had geen zin.
Dus hij besloot om zijn eigen weg te gaan.
Hij wou weg van de waanzin, de bergen over, zei hij.
Opnieuw beginnen.
Weg van de waanzin, zei hij.
Zo verstreken vele jaren. De jongens werden groot en sterk.
Alfred was de oudste. Hij was erg wijs voorzijn leeftijd.
Samuel was de jongste.
Zijn twee broers deden alles voorhem.
Ze waakten over hem als overeen schat.
Na enige jaren ... Ik ben oud. Ik weet niet meer wanneer.
In de maan van het rode gras -
- vertrok Isabel Ludlow, hun moeder, om te gaan overwinteren.
Ze zei dat de winters te streng waren.
Ze zei dat ze bang was voorde beren.
Het was een rare vrouw.
Maar de lente daarop kwam ze niet terug.
En daarna kwam ze ons nog maar zelden opzoeken.
Alfred schreef haar vaak, maar voor Tristan bestond ze niet meer.
Hij hoorde hier, bij mij.
Iedere krijger hoopt dat hem een eervolle dood wacht.
Maar Tristan kon niet wachten. Hij ging er zelf naar op zoek.
Tristan. Tristan.
Was het 'n beer?.
Kun je nog ademen? Haal je hand weg.
Je bent 'n stomme. driedubbel overgehaalde ezel.
Was dit 'n idee van Eén Stoot?
Je vraagt gewoon om de dood. Het komt wel goed.
Ik heb een pak brieven.
Lees ze maar.
Ze zijn van het hele stel. Ludlow... Isabel... Samuel.
Het complete gezin. Het complete verhaal.
Hier staat het allemaal.
13 april 1913.
Lieve Isabel, 't is te laat om nog iets aan ons leven te veranderen.
Maar ik had onze zoons niet in deze wildernis moeten grootbrengen.
Wat wist ik van kinderen? Ik heb altijd mannen geleid.
Dit is oneindig veel moeilijker.
Lieve William, je neemt te veel verantwoordelijkheid op je.
Onze zoons vinden hun weg wel. Ze zijn inderdaad koppig.
Maar dat mogen wij hen niet verwijten.
Groot nieuws over Samuel: Op een receptie op Harvard -
- is hij verliefd geworden op Susannah Finncannon.
Je zult wel erg verrast zijn, maar ze zijn verloofd.
Hij komt deze zomer naar Montana om haar voor te stellen.
Dus gedraag je een beetje en wees zo charmant als alleen jij kan zijn.
Daar is ie.
- Hoe is 't. rotzak? - Goed, en met jou?
Samuel. Fijn dat je er bent, jongen.
Vader. dit is m'n verloofde. Susannah.
- Miss Finncannon ... -Aangenaam kennis te maken.
En dit is Alfred.
- Hier is uw hond. - Het is 'n paard.
-Wat ziet dat beest er raar uit. - Finn wint prijzen.
Dus u houdt van ongewone honden, Miss Finncannon.
Zeg alsjeblieft Susannah.
- Hij is gewoon Alfred. - Hou je mond.
-Waar is Tristan? - Op pad.
Hij is er vanavond wel. Anders zwaait er wat voor 'm.
Miss Finncannon, mag ik? Hebt u 'n goede reis gehad?
Het is een leuke meid. William.
Maar ze is welkwetsbaar door de dood van haar ouders.
Ik krijg soms het gevoel dat ze heel eenzaam is.
Maar ze heeft nu weer een thuis.
Duitsland gebruikt de chaos in Kroatië -
- om de hele beschaafde wereld ...
Het woord 'beschaafd' is in deze wereld ongepast.
We hebben van moeder gehoord over uw sympathie voor de socialen.
- Je doet net of het 'n ziekte is. - Ik sta aan uw kant.
Je moeder had 't over Eén Stoot, de grote krijger.
Hij moet ergens nog 'n zak scalpen hebben, maar wees maar niet bang.
Vader en hij zijn inmiddels verknocht aan elkaar.
- Spreekt ie Engels? - Eén Stoot? Engels?
Hij zou zich nooit verlagen tot Engels spreken. Hè, Stoot?
Maar pas op, want hij verstaat 't uitstekend.
Hé. daar is Tristan.
- Krijg je daar ginds niks te eten? - Niet veel.
- Je stinkt. - Je hebt me gemist, hè?
- Nog steeds 'n kater?. - Nog steeds dronken.
Is ze niet fantastisch?
Dus dit is Tristan?
Spreekt hij Engels?
Miss Finncannon, aangenaam kennis te maken.
Ik hoop dat u met deze lelijkerd 't eeuwige geluk vindt.
Let maar niet op m’n broer. Je hond heeft betere manieren dan hij.
- Dit is de kamer van m’n moeder. - Heel mooi.
Bedankt voor je goeie zorgen, Pet.
Argemonia albeflora, Langifolia ...
-Angelica arguta. -Welke is dat?
Deze.
Angelica Susannah.
Hallo.
Jij bent vast Isabel II.
Ik heb al kennisgemaakt met je vader en moeder.
- Hoe oud ben je? - 13.
Toen ik 13 was, werd ik naar kostschool gestuurd.
Ik vond 't vreselijk.
Zal ik je helpen?
- Jij gaat met Samuel trouwen. - Dat klopt.
Ik ga met Tristan trouwen.
Dan worden we zusters.
- Jullie kennen elkaar al, zie ik. - Ik mag Isabel II helpen.
Wil je niet wat uitrusten? Je bent vast doodmoe.
Het is hier zo heerlijk. Al die pracht.
Dit onverwachte Godsgeschenk.
Na vier maanden strenge winter zeg je dat niet meer.
-Waar is Samuel? - Die gun ik nu even aan je vader.
- Je bent heel vrijgevig. - Ik ben gewoon gelukkig.
Alfred.
Laat Miss Finncannon met rust. Vertel Samuel 's over de kalfjes.
Kom op, binnenkomen.
Let maar niet op m'n vader.
Hij voelt zich jong en machtig als ie ons als kinderen behandelt.
Voor deze en andere goede gaven prijzen wij Gods naam. Amen.
Vertel vader 's wat je net zei over Wenen.
De Kaiser zal de vernietiging van Servië niet verhinderen.
- Geen oorlogspraat aan tafel. - Heel Engeland wordt gemobiliseerd.
- Wij kunnen hier niet weg. - Gelukkig niet.
- Onze plicht gaat toch boven alles? - Vind je?
Sorry dat ik zo laat ben. Ik had zo goed gepakt dat ik niks kon vinden.
Bedankt.
Lieve Isabel. Raar om weer een beschaafde vrouw in huis te hebben.
Het is haast bedwelmend.
Ik heb al mijn zoons weer om me heen.
Dat geeft me zo veel voldoening dat ik God er voor bedank.
Hé. Stoot.
Daar gaat 'n vriend van je.
Ik wed om 'n dollar dat hij haar terug brengt.
Mooi gedaan.
Jullie zijn net ijshoorntjes.
Maak 't hem niet te moeilijk, Susannah.
- Alfred, neem jij 't maar over. - Je maakt je familie te schande.
- Mooi oog. - Ik heb 'r terug geslagen.
Ze brengt me danig in verwarring.
Ze heeft allerlei ideeën en theorieën ...
-Ze ... -Wat?
Niks.
- Hoe heb je die merrie getemd? - Wat is er met 'r?.
Ze is nogal hartstochtelijk.
- Is ze nog maagd? - Allemachtig. Natuurlijk.
En jij?
- Ja. - Wacht je tot je getrouwd bent?
Ze zegt ...
Susannah vindt dat ...
Nee. Daar wachten we niet op.
Ben je bang dat je haar tegen valt?
Ik geloof 't wel. Zoiets, ja. Ik weet 't niet.
- Is dat terecht? - God zegene je.
Je bent goed in alles wat je doet. Dus ook in neuken.
- Het is m'n aanstaande vrouw, ja. - Wou je die niet neuken?
Ik wou met haar samen zijn.
- Neuken is beter. - Je bent onverbeterlijk.
- Tristan heeft 't niet gedaan. - We komen niet voor Tristan.
Dit zijn John T. en James O'Banion, van de nieuwe handelsmissie.
Goeiemorgen, Alfred.
We zoeken 'n man die hier misschien rondzwerft.
Hij heet Tom Cullen. Ik heb hier 'n tekening van 'm.
- Wat heeft die vent gedaan? - Herken je hem?
- Ja. - We hebben 'm. James.
Deze kerel heeft hier vier jaar geleden 'n tijdje gewerkt.
Hij was op weg naar San Francisco. Hij wou uiteindelijk naar Australië.
- Of was 't Hongkong? - Ik geloof Hongkong.
- Waarom wordt ie gezocht, sheriff? - Dat is privé.
Privé? U bekleedt toch 'n openbare functie, sheriff?
'Er klonk 'n laag gesis en Rikki Tikki Tavi sprong achteruit.'
'Uit het gras kwam 'n kop omhoog en een heel brede hals:'
'Nag, de zwarte cobra.' Zal ik wat anders voorlezen?
De Duitsers hebben de Britten klemgezet in België.
En deze krant is al van vorige week.
- Ik kan officier worden. - Jongens de dood in jagen.
- Uw mannen aanbaden u. - Die waren niet goed wijs.
Dit is 'n keerpunt in de geschiedenis.
- U hebt ons geleerd ... - Om goed na te denken.
- En te verdedigen wat van ons is. - Ja. wat van óns is.
Doe nou niet alsof ik nooit 'n oorlog heb meegemaakt.
Niet zo'n oorlog als deze.
Dat zeiden ze ook over de oorlogen met de Indianen.
- Anders verkopen de kranten niet. - Het gaat hier om kille agressie.
Ik wil in dit huis niks meer over oorlog horen, verdomme.
Neem me niet kwalijk, Susannah.
Ik ga naar Canada om dienst te nemen.
Ik ga met 'm mee.
Het spijt me, liefste.
Je hebt er vast wel begrip voor. Het is m'n plicht.
-Wat is dat? - Dat heeft m'n vader geschreven.
Hij wou dat de regering zich anders opstelde tegenover de Indianen.
- Samuel bedenkt zich heus niet. - Zorg jij maar dat ie 't wel doet.
Wat is ertussen hen gebeurd?
Volgens vader had ze 't hier niet naar d'r zin.
Volgens mij hielden ze vooral van hun voorstelling van de ander.
Zorg alsjeblieft dat hij niet gaat.
Ik pas wel op 'm.
14 oktober 1914.
Lieve Isabel. vandaag vertrekken onze zoons.
Vechten voor Engeland, dat ze niet kennen.
Ik kan ze niet tegen houden.
Ik heb geprobeerd om onze zoons te behoeden voorde waanzin.
En nu gaan ze er zelf naar op zoek.
Wees voorzichtig.
Je hoeft niet te gaan.
Alfred ...
Tot ziens. Maak u maar geen zorgen, vader.
Pas goed op jezelf.
Samuel ...
- Ik breng u de helm van de Kaiser. - Kom maar gewoon zelf terug.
Tristan ...
- Pas op Samuel. - Doe ik.
Kolonel Ludlow zei:
'Rij met ze mee tot Calgary. Breng de paarden mee terug.'
'Halve garen' waren ze volgens hem.
De kolonel liet zijn zoons niet op een ouwe knol ten strijde trekken.
Al waren ze dan halve garen.
Kom, we gaan bij hun zitten.
Breng je bord mee.
Mogen we erbij komen zitten? We voelen ons daar 'n beetje eenzaam.
- Hoe heet ze? - Lady, de dame van Tristan.
- In 't verhaal heet ze Isolde. - Ken je 't verhaal?
Je dochter heeft nog heel wat te leren.
Ze kan lezen en schrijven. School lijkt me niks.
- Ik geef haar zelf wel les. - Mag ik u dan helpen?
Literatuur. geschiedenis, wiskunde ...
Als je 't goedvindt, Decker. En jij ook, Pet.
Wat vind je ervan?
- Wat heeft ze aan al dat leren? - Dat verrijkt haar leven.
- Ze is 'n halfbloed. - Hier niet.
- Tristan noemt me 'n halfbloed. - Echt?
Half wangzakrat en half havik, zegt ie.
Als ze klaar is met 't huishouden.
- Op ons allemaal. - Op u. En op Miss.
En op de jongens.
- Ga terug naar je eenheid. - Dat zijn saaie pieten.
Ik heb liever dat jij me in de rug dekt.
Daar gaat ie, jongen.
3 februari 1915.
Lieve Susannah, de gruwel hier is onbeschrijflijk.
Niets is zoals ik 't me had voorgesteld.
Vanavond heb ik gebeden Voor de zielen van de gevallenen.
En ook voor persoonlijke roem.
Is het fout dat ik 'n held wil zijn op het slagveld, net als mijn vader?.
Tristan en Alfred passen op me, dus ik krijg misschien geen kans.
- Ben je geraakt? - Het is maar 'n schrammetje.
Ik weet niet of mijn vader gelijk had, maar ik was wel naïef.
- Laat me opstaan. - Blijf liggen.
God waakt over ons lichaam. We trekken eervol ten strijde.
Vol vertrouwen. Zijn naam op onze lippen.
-We zitten in de val. -We wachten gewoon.
Susannah. Ik probeer niet te wanhopen.
Maar soms lijkt alle menselijke waardigheid verdwenen.
Alfred herstelt wel, maar hij en Tristan zijn uit elkaar gegroeid.
Dat begrijp ik niet. Ik mis je meer dan je je kunt voorstellen.
Alleen jij staat nog voor zuiverheid en gezond verstand.
Ik sluit mijn ogen en concentreer me opjou.
Jammer dat we ons huwelijk hebben uitgesteld.
En vooral jammer dat we ons samenzijn hebben uitgesteld.
Blijf alsjeblieft op de ranch op me wachten.
Leid vader af van zijn zorgen.
God zal me beschermen. Met veel hulp van Tristan.
Het lijkt wel of die naar Frankrijk is gekomen om op mij te passen.
Het ga je goed, liefste. Je eigen Samuel.
- Ik moet dit vertalen. - Alfred rekent op je komst.
Ik kom wel. Ga alvast maar.
-Alfred ... -Waar is Samuel?
Hij moet iets vertalen. Hij komt zo.
- Vino? - Doe dat weg.
- Je krijgt 'n onderscheiding. - Ze sturen me naar huis.
- Jij boft maar. - Ik hoor bij m'n manschappen.
- Lulkoek. - Die paar die er nog zijn.
MacKenzie is net binnengebracht, vanwege z'n been. Hij zei ...
- Wat? - Wat zei ie?
Je broer heeft zich aangemeld voor de verkenningsoperatie.
Ik zei nog zo dat je bij 'm moest blijven.
Samuel!
Tristan!
- Tristan. - Ik ben hier.
Ik zie niks.
Ik kan me niet bewegen.
Samuel, ik kom eraan.
Ik heb je. Het komt wel goed met je.
We gaan naar huis.
Krijg de klere, God!
Tristan ...
Tristan!
Tristan, ik ben 't.
20 maart 1915.
Beste vaderen Susannah.
Ik ben met groot verlof maar kan nog niet naar huis.
Ik schrijf grootvader Ludlow in Cornwall of ik met 'm naar zee mag.
Van onze geliefde Samuel kan ik alleen het hart terugsturen.
Alfred zal het meenemen.
Jullie weten waar hij begraven moet worden: waar hij altijd vogels ving.
Uw zoon. Tristan.
Nou ...
Hij was 'n goed mens, de beste van ons allemaal. nietwaar?.
Welterusten.
Welterusten. vader.
Alfred ...
Watje die avond gezien hebt, voordat Samuel wegging ...
- Niks zeggen. - Stil. Ik wil 't zeggen.
Samuel was degene van wie ik hield.
Tristan komt nog wel 's terug.
Daar zal je vader blij mee zijn.
Susannah zou met de trein terug gaan naar Boston.
Maarna drie dagen noordenwind waren de rails ondergesneeuwd.
De kolonelstond erop dat ze tot het voorjaar zou blijven.
Het huis was te leeg, zei hij.
Dit was nog steeds haar thuis, zei hij tegen haar.
Hij had haar moeten laten gaan.
Maar hij kon ook niet weten wat er zou gebeuren.
Zij kon er niks aan doen.
Ze was net als het water in de rots dat bevriest en het steen splijt.
Zij was netzo onschuldig als het water-
- dat de rots verbrijzelt.
Susannah ...
Je weet hoeveel ik van Samuel hield.
En je weet waarschijnlijk ook ...
Uit respect voor hem, wou ik 't hier zeggen. Je weet waarschijnlijk ...
... dat ik verliefd op je ben.
Vanaf 't eerste moment dat ik je zag. Net als in 'n boek.
Dat was even 'n vlaag van romantiek. Dat heb ik van m'n moeder.
- Je maakt 't me niet gemakkelijk. - Sorry.
Is er enige hoop dat je in de toekomst van me gaat houden?
Natuurlijk niet zoals je van Samuel hield, maar genoeg om ...
We zouden samen 'n mooi en gelukkig leven kunnen hebben.
Dat denk ik niet. Alfred.
Je klinkt niet zo zeker van je zaak. Misschien is er toch 'n kans.
Ik denk dat ik je alleen maar verdriet zou doen.
Waarom laat je mij dat zelf niet uitmaken?
Ik heb 't niet kapotgemaakt, maar ik mag 't wel repareren.
Ga jij maar 'n tukje doen.
Kolonel!
Kijk.
Ik ga naar het dorp. Als ik ...
Welkom thuis, jongen.
- Ik kon 'm niet meer redden. - Natuurlijk niet.
- Ik kon 'm niet meer redden. - Stil maar.
Hebben jullie lekker gereden vandaag?
Neem me niet kwalijk, vader.
Tristan.
Wanneer gaan jullie trouwen?
Goeiemorgen.
Verdomme. Tristan. Je gáát met 'r trouwen.
Om haar eer te redden?
Je verdient 't niet dat je leeft.
- Ik trouw met 'r als zij me wil. - Als zij je wil?
Hou je van haar?.
Of heb je haar alleen verleid om mij te pesten?
- En Samuel? - Wat is er met Samuel?
- Zeg jij 't maar. - We hielden van 'm. Hij is dood.
Dat komt jou wel heel goed uit.
Je houdt van haar, dus voor deze keer vergeef ik je.
Nog één keer en we zijn geen broers meer.
Nog één keer.
- Je kunt haar niet gelukkig maken. - Ik ga 't wel proberen.
Het zal je niet lukken.
Ik vertrek vandaag.
Ik wens jullie allebei 't beste.
Tot ziens, jongen. Veel geluk.
7 september 1915.
Lieve moeder, ik geloof dat ik mijn plaats in deze wereld gevonden heb.
Helena is in één klap een moderne stad geworden.
Het bruist hier. Je voelt de dynamiek van onze tijd.
Ik voel me heel energiek.
De kansen liggen voor het oprapen als je van aanpakken weet.
Ik sta inmiddels al bekend als eerlijk en betrouwbaar.
Een aantal zeer invloedrijke burgers van Helena zijn mijn vrienden.
Ze willen deze stad. Net als ik. opstoten in de vaart der volkeren.
Moeder. Bedankt voor uw brief. U wist wat ik zo graag wilde.
U begrijpt mijn teleurstelling en dat is een grote troost voor me.
Elke avond bid ik dat ik Tristan kan vergeven.
Ik weet dat u het begrijpt. Uw liefhebbende zoon. Alfred.
Rustig blijven.
Verdomme.
Als we 'n zoon krijgen, wil ik dat we 'm Samuel noemen.
En als het 'n meisje is, Isabel.
Ik zal van je blijven houden.
En jij zult me verdragen omdat ik zoveel van je hou.
Tristan?
Niks.
Je moeder heeft geschreven.
Alfred is in zee gegaan met de gebroeders O'Banion.
Het gaat 'm goed.
- Het zal Alfred altijd goed gaan. - Behalve hier bij ons.
Mijn schuld. Ik kon Samuel toch ook niet redden?
Dat wil ik niet meer horen. Het was kennelijk Gods wil.
O ja?
We hebben 'n dood kalf gevonden. Misschien door 'n grizzly.
Mijn grizzly?.
- Reken jij maar met 'm af, Tristan. - Daar kun je van op aan.
Ik weet niet waarom Tristan die ouwe rotbeer niet dood schoot.
Men zegt dat mensen en dieren die elkaars bloed vergoten hebben -
- één worden.
- Ik zei: Vier bier. Mr. Sachtleben. - En ik zei: Geen Indianen.
Hij is heel beschaafd. Maak u geen zorgen.
Geef hem 'n bier. M'n vader zei toch 'vier'?
- We waren 't al bijna eens. - Geef hem 'n biertje!
Hou je er buiten!
Wou je gaan vechten met iemand die tien kilo zwaarder is dan jij?
Hij zoekt nu vast naar 'n wapen. Nietwaar. Mr. Sachtleben?
Hij splijt die domme hersenpan van je. Dan ben je morsdood.
Ik wil vier bier. Nu.
U weet toch dat ik niet aan Indianen mag schenken?
Achteruit.
Zie je die man? Hij heet Eén Stoot.
Bij de Cree wordt hij alom gerespecteerd vanwege z'n moed.
Hij is 'n vriend van ons en hij heeft dorst.
Het was vast de stem van de beer die in hem sprak.
Een laag gegrom uit duistere, geheime diepten.
Wou je nog afscheid komen nemen?
Tristan?
Hoe lang blijf je weg?
Niet lang. Een paar maanden.
Ik kan je helpen om hier doorheen te komen.
Als we 'n kind hadden ...
... of als ik zwanger was, zou je dan ook gaan?
Ja.
- Geef me tenminste 'n kans. - Niet doen.
Kijk me aan.
Kijk me alsjeblieft aan.
Ik wacht op je.
Hoe lang 't ook duurt.
Ik zal eeuwig op je blijven wachten.
- Komt hij ooit nog terug? - Ik weet 't niet.
Stoot zegt van wel.
20 april 1918. Lieve Tristan ...
Je bent al maanden weg en ik hoor maar niks van je.
Het enige teken van leven was 'n Verfomfaaid pakje uit Nieuw-Guinea.
Het stond vol vreemde krabbels en er zat een inheemse armband in.
Voor mij, neem ik aan. Misschien ook niet.
Kan het je nog wat schelen wat hier gebeurt?.
De prijzen voorvee blijven dalen. De winter lijkt eeuwig te duren.
Waarom schrijf je nooit?.
Omdat je nooit meer terugkomt en me dat niet durft te vertellen?
Met Alfred gaat 't nog steeds goed.
Hij doet nu ookzaken in Chicago en Washington.
Hij wil Isabel II in Chicago naar schoolsturen. Maar ze wil niet.
Ik denk dat zij ook op jou wacht.
Ik kan deze brief nergens heen sturen.
En je wekt niet de indruk dat je hem wilt ontvangen.
Ik schrijf hem alleen voor mezelf.
Ik stop hem weg, bij al het andere dat tussen ons in is blijven staan.
12 december 1919.
Lieve Susannah.
Ik leef nu van de jacht.
Zeg maar tegen Stoot dat hier de vreemdsoortigste wezens voorkomen.
En ik heb ze allemaal gedood.
Susannah. alles wat we hadden, is dood.
Net zo dood als ik.
Trouw maar met een ander.
Kolonel, daar komt bezoek aan.
Vader, ik kom om uw goedkeuring vragen.
- Deze heren ... - En nog 'n heleboel anderen.
... willen dat ik me kandidaat stel. - Waarvoor?.
- Voor 't congres. - Zo hoog achten wij uw zoon.
Zo. Alfred ...
En wat hoopt u hiermee te bereiken. heren?
- Pardon? - U begrijpt me best.
Ik denk niet dat deze heren ...
Denk je dat zij je steunen uit vaderlandsliefde en uit bewondering?
U gaat te ver. Ik ben geen kind meer.
- Het congres ... - Ik was ooit in overheidsdienst.
- De onderwerpen die wij ... - Indianen.
Dat was hét onderwerp in die tijd.
Niets is zo erg als 'n kind dat tegen 'n kogel aan loopt.
Een heel dorp werd 's nachts afgeslacht.
Zo loste de regering dat probleem op.
Het zou me verbazen als ze nu wijzer of menselijker zouden zijn.
Mijn vader, voor wie ik heel veel respect heb, -
- vindt de regering wijs noch menselijk.
Ik meen dan ook dat ik verplicht ben, als zijn zoon, -
- om te zorgen voor meer wijsheid en menselijkheid in 't congres.
Bedankt voor uw vertrouwen. vader.
Heren. zou u in de auto op me willen wachten?
Gaat 't wel goed met je? Wat is er aan de hand?
Wat we hadden, is dood. Trouw maar met 'n ander.
Wat moet ik zeggen? Tristan is altijd 'n wildebras geweest.
- Daarom hou je van 'm. - Is dat zo?
Ik geloof dat je gelijk hebt.
Hij houdt wel van je.
Alfred. Ze is de aanstaande van je broer.
- Dat kun je beter tegen hem zeggen. - Hij kan zich hier niet verdedigen.
Nee, maar ik merk dat u zijn verdediging op u neemt.
Ook al heeft hij haar, en u, laten stikken.
En u weet wel wie verder nog.
Geef mijn zoon niet de schuld van de dood van Samuel!
Samuel is door politieke leiders de dood in gejaagd!
Door parasieten zoals jij! Loop naar de duivel!
- En jij ook! - Laat haar erbuiten.
- Ga m'n huis uit. - Omdat ik m'n land wil dienen?
Of omdat ik, net als u, van 'n vrouw hou die niet van mij houdt?
- Hij heeft 'r gebruikt en verlaten. - Alfred, hou op.
Ik hield van haar!
Ik hou nog steeds van haar.
Hij heeft 'r van me afgepikt.
Vóór de oorlog had ie 'r al van Samuel afgepikt.
God sta me bij, anders vermoord ik je.
Hier, lees 't briefje van je lieveling maar.
Susannah ...
Je verdient 't om gelukkig te zijn.
's Nachts vonden we de kolonel op de vloer.
Hij kon zich niet bewegen.
Zijn haar was in één nacht wit geworden. Hij was ineens oud.
Daarna stuurde Tristan geen brieven meer.
De jaren verstreken. Soms hoorden we dat ie op 'n schip gezien was.
Op weg naar 'n plek waar nog nooit een blanke was geweest.
We hoorden soms de vreemdste verhalen.
En toen hoorden we jarenlang helemaal niets meer.
We waren hem kwijt. Dat was het enige wat we wisten.
Maar elke maan van de vallende bladeren -
- droomde ik dat de stem van de beerin hem was stilgevallen.
Misschien kwam Tristan terug naar de bewoonde wereld.
Maar dan kwam er weer een winter en weer een lente.
En hij bleef maar weg.
Waar gaat ie in hemelsnaam heen?
Tristan!
Het is 'n gemeen oud kreng, Maar je mag 'r hebben.
Welkom thuis.
Hé. ouwe. Waar is vader?.
Stoot?
Hij heeft 'n beroerte gehad. Hij kan niet meer praten.
Hij wil dit vieren.
BEN BLIJ
Ik ben ook blij.
Vader, dit is voor u.
Kolonel William Ludlow. van zijn zoon Tristan.
Als ik 't geweten had ...
Dit zijn zwijnentanden, bewerkt door 'n krijger op Java.
Hij was ook 'n groot man.
Decker.
Pet.
Ik heb nog meer, voor moeder en kleine Izzy en Susannah.
Wat is er?.
Zeg jij 't maar.
Alfred en Miss Susannah zijn 'n jaar Of wat terug met elkaar getrouwd.
Je broer zit in 't congres.
Ze hebben 'n groot nieuw huis in Helena.
Het is goed zo.
De markt voor vee stortte in toen de oorlog voorbij was.
Het kon de kolonel niet meer schelen. Hij was alles kwijt.
We komen er wel bovenop. Met paarden, of wat anders.
We komen er wel bovenop.
Je broer heeft vóór de drooglegging gestemd.
- Moet ik drank gaan stoken? - Daar zit 'n hoop geld in.
De regering kan de klere krijgen.
Eeuwig bleek toch te lang te duren, Tristan.
Ik weet 't.
Hier. Ik wil 't niet hebben.
Ze hebben gezegd dat ie toverkracht had.
Wie 'm draagt, wordt erdoor beschermd.
Hou 'm maar.
Wil je Alfred niet zien?
Het lijkt me beter van niet.
Doe 'm de groeten. En feliciteer 'm maar.
Hij mag je wel.
Welkom thuis.
Isabel?
Ik wil dat jij 'm neemt.
Ik heb ook wat voor jou meegenomen.
- Het komt uit Hierápetra op ... - Kreta.
Ik ken 't wel. Ik heb van je vader Europese geschiedenis gehad.
Een klein meisje. Dat ben ik, hè?
Bedankt, Tristan.
Dat was voor Tristan het begin van een rustige fase in zijn leven.
De beer in hem sliep.
Het is altijd moeilijk met geluk.
De tijd verstrijkt en we voelen ons te snel veilig.
Ik heb iets heel idioots gehoord.
Tristan is terug.
Dat weet ik.
Dat weet jij? Hoe weet je dat?
Ik heb 'm gezien.
Dus hij had 't lef om alleen voor jou te komen?
Hij wou jou ook zien, maar hij was bang dat je boos zou worden.
Volgens mij had ie daar gelijk in.
Wat zei hij?
Ik moest je de groeten doen en je feliciteren.
Wat ben ik toch dom.
Hij heeft je 't nieuws verteld, hè?
Nou? Wat vind je ervan?
Het is toch volslagen idioot?
Trouwen met Isabel II.
Ze is zo ongeveer onze zus.
-Ze is hooguit 19. - 20.
Hoe kan Decker dit in hemelsnaam goedvinden?
Misschien wil hij dat zijn dochter gelukkig wordt.
Gelukkig? Met Tristan?
Jij moet toch weten dat dat onmogelijk is.
Ik ben Isabel II niet.
2 juni 1921. Beste Tristan.
Het doet me goed om te horen Dat je gaat trouwen.
Je vader zal wel blij zijn. Hij ziet Isabel II haast als zijn dochter.
Ze is genoemd naar je moeder.
Dus het lijkt wel Of het zo was voorbestemd.
Verdomme.
Samuel Decker Ludlow.
Lieve Tristan ...
We zijn blij Met het nieuws over je zoon.
Wij willen ook graag een kind, maar ik heb weinig hoop meer.
Alfred denkt vaak aan je. Ik hoop dat de familie nog eens bijeenkomt.
Je zoon heeft een mooie naam. Die zal hij zeker eer aandoen.
Veel liefs voor Isabel II en voor je vader.
Altijd de jouwe, Susannah.
Goedenavond. heren.
- We moeten 's even iets bespreken. - Lijkt me prima.
Jullie weten dat wij hier over de drank gaan.
Jullie deden altijd wat kruimelwerk.
Maar jullie ladingen worden nu wat groot.
M'n geduld begint op te raken. Als jullie ons nog 's dwarszitten, -
- is dat meteen de laatste keer.
Misschien vraag je je af waarom je nog niet dood bent.
Dat komt Omdat je broer in 't congres zit.
Kenneth. Thomas.
Dag, Alfred.
Dag, Tristan.
- Wie is deze jongeman? - Samuel.
Dag, Samuel.
Ze is prachtig.
Dag, Izzy. Laat mij 's kijken.
- Samuel? - Wie is deze mevrouw?.
Ik ben je tante Susannah.
Ik was vroeger bevriend met je oom Samuel, die is gesneuveld.
- Volgens mij lijkje op 'm. - Dat zegt opa ook.
- Hij was erg dapper en deugdzaam. - Dat zegt opa ook.
Binnenkort krijg ik oom Samuel z'n geweer. Kom je 'n keer kijken?
Heel graag. Een keer.
- Het is 'n leukjoch, Tristan. - Dat is 't zeker.
Hoe is 't met vader?. Gaat 't goed?
Naar omstandigheden wel.
Ik wou ...
Mag ik even onderbreken?
- Alles is klaar voor uw speech. - Ik kom eraan.
- Zien we elkaar gauw weer?. - Dat zou leuk zijn.
Kenneth.
Kijk 's even.
Ga Tynert halen.
Je heb net 'n hobbel gemist.
We hebben aanwijzingen dat u iets illegaals vervoert.
- Ik heb whisky voor m'n vader. - Dat moet u afgeven.
Dat zal 'm tegenvallen.
Hou 'm eronder.
- Snel wegwezen. - Zullen we z'n zakken nakijken?
M'n broer heeft gezegd datje ons niet dwars moest zitten.
Til 'm op en zet 'm in de auto.
Ik wil 'm niet zien.
Ik vind 't echt vreselijk voor je.
Wil vader me zelfs nu niet zien?
Hij geeft de regering de schuld van Isabels ...
We moeten even iets bespreken.
De agent die je geslagen hebt, heeft 't maar net gered.
Iedereen heeft er begrip voor.
Maar ze zeggen dat je dertig dagen moet zitten.
En die vent die geschoten heeft?
Die heeft 'n vermaning gekregen.
- En de gebroeders O'Banion? - Niks.
Je kunt je beter gewonnen geven. Het was 'n tragisch ongeval.
Luister nou maar naar me. Je kunt dit niet winnen.
Je hebt veel te hoog spel gespeeld.
Geef me even 'n momentje.
Ik vind 't zo vreselijk.
We hielden allemaal van haar.
Hoe is ’t met jou?
We zien je nooit.
- Ik heb pas 'n speech gegeven. - Echt waar?.
M'n eerste openbare optreden.
Het ging ...
Het ging over ...
Over de verantwoordelijkheid van vrouwen in ...
Fijn om je weer te zien.
Het spijt me.
Soms droom ik nog dat ik de moeder van je kinderen ben.
Ik heb haar dood gewenst.
Misschien heb ik zelfs Samuel dood gewenst.
Jij had niks te maken met de dood van Samuel.
En je had ook niks te maken met de dood van Isabel.
Echt niet?
Ga naar huis.
Ga naar Alfred.
Waar ben je geweest?
Een eindje wandelen. Daar had ik behoefte aan.
- Wat doe jij thuis? - De dokter wou weten waar je bleef.
Ik belde naar huis. Maar je was er niet.
Ik voel me heel moe. Ik ga naar bed.
Je hebt gewonnen. Ik breng haar thuis. Alfred.
Ik heb me aan alle regels gehouden.
Van de mensen en van God.
En jij ...
Jij hield je nooit ergens aan.
En toch hield iedereen meer van jou.
Samuel. vader ...
Zelfs m'n eigen vrouw.
Ik wil even alleen met haar zijn, Tristan.
Toen Samuel doodging ...
Toen Samuel doodging, heb ik God vervloekt.
Heb ik toen iedereen om me heen vervloekt, en mezelf ook?
Nee.
Je bent niet vervloekt. Tristan.
Dat laat ik niet toe.
Je bent niet vervloekt!
Dit is 'n revolver voor heren, Wel kleiner, maar net zo sterk.
Jij wilt er later ook wel een, hè?
Samuel! Samuel. kom hier!
Vooruit. Ga naar Pet.
Breng 'm naar binnen.
Het is ’n leuk joch.
Je weet dat we hier niet zijn om je te arresteren.
Neem me mee naar 't bos. Ik wil niet dat m'n zoon 't ziet.
Kom op, laten we dit even afhandelen.
- Kolonel Ludlow. - Wat is hier gaande?
Wat hier gaande is?
Je begrijpt natuurlijk wel dat je hier niet ongestraft van afkomt.
Alfred.
Ik wil dat jij voor m'n kinderen zorgt.
Zorg voor Samuel.
Broer, dat zal 'n eer voor me zijn.
Ik had ze graag willen scalperen, maar ik had ze niet gedood.
Die nacht begroeven we de lijken.
We gooiden de auto in ’n diepe put in de bovenloop van de Missouri.
Ik zie hem nog voor me als jongen.
Ik dacht dat Tristan nooit oud zou worden.
Daarin had ik ongelijk. Zoals in zoveel dingen.
Degenen die het meest van hem hielden, zijn wel jong gestorven.
Hij was een rots waar tegen ze kapot sloegen -
- hoe zeer hij ook probeerde ze te beschermen.
Maar hem was roem gegund en een lang leven.
Hij zag zijn kinderen opgroeien en zelf kinderen krijgen.
Tristan overleed in 1963 in de maan van de ontpoppende bomen.
Hij is het laatste in het noorden gezien. Daar was hij aan het jagen.
Er staat niets op zijn graf, maar dat geeft niet.
Hij leefde altijd in het grensgebied.
Ergens tussen deze wereld en de andere.
Het was een eervolle dood.