Dit is een eenvoudig verhaal, Maar niet makkelijk om te vertellen.
Het is net als een fabel, vol verdriet, maar ook vol wonderen en geluk.
Ik zing wat ik zie. 'Hier ben ik', zei ik tegen de chaos, 'ik ben uw slaaf.'
'Mooi', sprak hij. Ik zei: 'Waarom ?'
'Eindelijk vrij. Waartoe dient 'n lief- kozing als een man zo gezegend is ?'
'De treinen zijn weg', de rem weigert. 'Neem mij, goede Bacchus... '
De rem weigert. - Ik hoor je wel.
Nee, hij weigert echt. - Remmen.
Je zei toch een gedicht op ?
De koning komt. - Daar is hij.
Daar staan een heleboel mensen. Rechtdoor.
We hebben geen remmen. Opzij.
Ga even wandelen. Anders komen we morgen pas aan.
Ik heb de schroef.
Wat heb je nog meer nodig ? - Niks. Laat me tien minuten alleen.
Goed, ik laat je alleen.
Wil je die schroef van daarnet ? - Nee, ik wil alleen zijn.
Hallo, mooi meisje. Hoe gaat het ? Wat zit je te doen ?
Zijn die spullen van je moeder ? - Nee, van de bazin.
Is dit een markt ? Heel mooi.
Hoe oud ben je ? Waar is je moeder ?
Hoe heet je ? - Eleonora.
Aangenaam, ik ben prins Guido. - Prins ?
Ik ben 'n prins, dit is allemaal van mij.
Ik ga alles veranderen.
Weg met de koeien en kippen. Er komen kamelen en struisvogels.
Struisvogels en kamelen ? - Zelfs een paar nijlpaarden.
Ik moet naar m'n afspraak met de prinses.
Wanneer ? - Nu.
Goedendag, prinses.
Ik was bijna dood geweest. Heb ik u pijn gedaan ?
Welnee. Gaat u altijd zo de deur uit ?
Ik wilde een wespennest uitroken, maar ik werd gestoken.
Een wespensteek ? Mag ik even ? Zit stil, prinses.
Wespengif is gevaarlijk.
Het moet eruit.
Blijf liggen, dit duurt even. - Het gaat alweer. Dank u.
Bent u nog ergens anders gestoken ? - Nee, dank u.
Wat is het hier prachtig.
Duiven vliegen, vrouwen vallen uit de hemel. Ik ga hier wonen.
Hij wil hier kamelen en struisvogels brengen. Hij is een prins.
Precies. Prins Guido, tot uw orders, prinses.
Ik kom.
Tot ziens dan maar.
Hoe kan ik u bedanken ? - Graag gedaan.
Geef me maar wat eieren om een omelet te bakken voor m'n page.
Neem maar wat u wilt. - Dank u.
Ik neem er twee... zes. Ik ga een lekkere omelet bakken.
Dag, Eleonora. Vaarwel, prinses.
Tot ziens.
Hier ben ik, Nuvolari. Eieren voor ons avondeten.
Alle struisvogels en kamelen hierheen.
Waar is dat huis ? - Linksaf, we zijn er bijna.
Slaapt je oom er ook ?
Hij woont al 30 jaar in het hotel. Hij is de maître.
Hij leent ons het huis. Hij gebruikt het voor opslag.
Daar, we zijn er.
Dat is Robin Hood, het paard van m'n oom.
En dat zijn z'n buggy en z'n huis. M'n oom is binnen.
Oom, we zijn er. Schiet op, we zijn laat.
We hadden pech met de auto.
Oom, oom.
Barbaren. - Wie waren het ?
Niemand, gewoon barbaren. - Waarom riep u niet om hulp ?
Stilte is de luidste roep. Is dit die dichter ?
Mijn naam is Ferruccio. Ik ben ook stoffeerder.
Jullie zullen je moeten behelpen. Ik bewaar hier allerlei oude rommel.
Een oude hartstocht. Ook rommel.
Wat voor nut heeft dit allemaal ?
Blijf zolang jullie willen. Het valt niet mee om kelner te zijn.
Dat is het bed. Het schijnt dat Garibaldi erin heeft geslapen.
Niets is nuttiger dan het nutteloze.
Het stadhuis is aan de Via Sestani, voorbij de zuilen.
De badkamer, voorzien van de uitvinding van meneer Bidet.
Wat boeken, waaronder Het Leven van Petrarca.
De keuken is daar. Dit is een rijwiel, ofwel een fiets.
Ik moet terug naar het hotel. Er is maar één huissleutel.
Wat heerlijk om je te zien.
Ik kom, Robin Hood.
Wat een oom.
Kijk nou toch. We zijn in de stad, je kunt doen wat je wilt.
Wil je je laten gaan ? Wil je schreeuwen ? Schreeuw maar.
Hou op. Ben je gek geworden ?
We zijn in de stad. Je kunt niet net zo doen als op het platteland.
Je schreeuwt al drie uur als een gek. Dat kun je niet maken.
Maria, de sleutel.
Zie je nou wel ?
Als je wat minder aan poëzie dacht, zou je je vader gelukkig maken...
... en meer geld verdienen dan hij.
Dat zeg ik ook steeds. Je moet serieus worden.
Wat een mooie hoed. Hoe staat hij me ?
Heel mooi, maar hij is van mij.
Wanneer begin ik ? - Nu meteen, je bent al laat.
Breng die stoel naar het atelier.
Die ? - Ja. En wees voorzichtig.
Ik ga naar het stadhuis. Tot ziens.
Tot ziens. En gedraag je. Dit zijn zware tijden.
Hele zware tijden. - Zware tijden ?
Hoezo ? Wat is uw politieke overtuiging ?
Benito, Adolf, gedraag je.
Wat zei je ?
Ik vroeg hoe het gaat. Tot ziens dan maar.
Pas op, je breekt de poten.
Tot ziens...
Het is hem gelukt, hij heeft m'n hoed. Maar ik krijg hem wel.
Benito, wil je een draai om je oren ?
Ik moet de procedure doorlopen om een boekwinkel te openen.
Duurt dat lang ? - Jaren.
Laten we dan een dossier openen.
Eerst moet m'n chef uw aanvraag tekenen.
In de tussentijd...
Bijna m'n eieren gebroken. Ik heb ze daar al sinds gisteren.
Gelukkig zijn ze nog heel.
Schrijf op: 'Ondergetekende, Guido Orefice, verzoekt bij deze... '
Hij kan nu niet tekenen.
Wat is hier aan de hand ? - Ik heb uw handtekening nodig.
Waar gaat het om ? - Dr Rodolfo, ik heb hem gezegd...
Eén handtekening maar.
M'n vervanger komt over een uur. Vraag het hem maar.
We sluiten om één uur. - Het is tien voor één.
Dien maar een klacht in.
Wat een rotkerel.
Eén handtekening. Hij hoefde alleen maar dit te doen.
Nu moet ik een uur wachten op z'n vervanger.
Ik dien een klacht in. Schrijf op: 'Ondergetekende, Guido Orefice... '
Wat een klap.
Bent u gewond ? Ik zal u helpen.
Ik deed het niet expres. - Blijf van me af.
Vergeet die boekwinkel maar.
Nee, de eieren...
Smeerlap, ik vermoord je.
Uit de weg.
Goedendag, prinses.
Zullen we elkaar ooit staand tegen het lijf lopen ?
Het spijt me, ik heb haast. Tot ziens, prinses.
Kip. - Dat is makkelijk.
Kip wordt in z'n geheel geserveerd. Wilt u hem snijden ? Natuurlijk.
Ik hou hem vast met het mes onder de vleugel en trek de poot eraf.
Ik snijd het vlees onder het borstbeen. De vleugels, de borst...
Kreeft. - Een makkie, oom.
Kreeft. Ik steek de vleugel onder de poot...
... de poot eraf, ik trek de kreeft los... De kreeft is een schaaldier.
De schaal gaat van het schaaldier af.
Weg met de schaal en de voelsprieten. De voelsprieten eten we niet.
Weg met de voelsprieten en de kreeft. Er is niets van over.
We hebben geen kreeft meer, maar wel overheerlijke kip.
Ik weet de kreeft niet meer.
Hij wordt vers uit de keuken opgediend. Je raakt hem niet aan.
Dat is te makkelijk. Vandaar. - Ga door.
Houding. Stilstaan, zo.
Kelner ? Ja.
Rechtsomkeert. In de houding. Kelner ? Ja.
Rechtsomkeert. Kelner ? Ja.
Waarom moeten ze allemaal mij hebben ? Zijn er geen andere kelners ?
Buigen. Dat is makkelijk.
Je buigt verder.
Zo, 45 graden. Net als een champagnefles.
45 graden, of zelfs 50, 55. 90 graden, een rechte hoek.
Hoe ver moet ik buigen ? 180 graden ?
Denk aan zonnebloemen. Ze buigen naar de zon.
Als ze te ver buigen, zijn ze dood.
Je bedient, je bent geen bediende.
Bedienen is een kunst. God is de eerste die bedient.
Hij bedient de mensen, maar is niet hun bediende.
Er zat hier geen knoopje. - Die hoort er ook niet, domkop.
De auto moet terug naar m'n pa.
Breng hem over een maand. - Het moet eerder. Weet je waarom ?
Waarom ?
Wat ? Hoe laat is het ? - Hoe laat ? Sliep je ?
Natuurlijk.
Je vroeg iets, je draaide je om en viel in slaap. Hoe deed je dat ?
Schopenhauer. - Wie ?
Schopenhauer zegt dat je alles kunt, als je maar wilt. 'Ik ben wat ik wil zijn.'
Nu wil ik iemand zijn die slaapt en ik zeg tegen mezelf: 'Slaap, slaap, slaap.'
Fantastisch, dat wil ik ook proberen.
Ik slaap, slaap, slaap...
Hou je handen stil, je bent geen jongleur. Je moet het denken, serieus.
We praten er morgen wel over.
Word wakker, word wakker, word wakker...
Wat doe je nu weer ?
Het werkt echt. - Wat werkt ?
Schopenhauer. Ik zei: 'Word wakker,' en je werd wakker.
Die theorie is geweldig. Hoe werkt het ?
Je brulde in m'n oor. Daarom werd ik wakker.
Dus ik moet het zachter zeggen. - Je moet helemaal niks zeggen.
Het zit diep. Je moet het denken.
Waarom ren je zo ? Rustig nou. - Het is laat.
Maria, de sleutel.
Ze gooit elke morgen de sleutel.
Kijk, da's die onderwijzeres. Is ze niet knap ? Ik heb van haar gedroomd.
Kom, ik zal je voorstellen.
O jee, sta stil. - Wat is er ?
Stilstaan.
Dat is die ambtenaar van de eieren. Als hij me ziet, vermoordt hij me.
Wat doet hij ? - Hij staat te praten.
Wat zegt hij ? - Weet ik veel.
Wat doet hij ? - Hij zegt gedag en gaat weg.
Hij heeft net zo'n auto als ik. Daar is hij.
Sta stil. Als hij me ziet, vermoordt hij me. Blijf stilstaan, Ferruccio.
Goedendag, prinses.
Jij weer ? Hoe doe je dat ?
Dit is de prinses die uit de hemel in m'n armen viel.
Heeft hij die angel uit je dij gezogen ?
Ja. We ontmoeten elkaar steeds zo. Hij duikt opeens op.
We kunnen ook wat afspreken. Vanavond om acht uur ?
Nee, op deze manier is het leuker. - Kom, Dora. We zijn laat.
Ik hoop dat we elkaar weer tegenkomen. - Dag, prinses.
Wat is ze mooi, hè. Ze vindt het leuk om me onverwachts te ontmoeten.
Ik geloof het niet.
Duisternis.
Je bent een genie.
Hoe meer er is, hoe minder je ziet. Oplossing: duisternis.
Schitterend. Heeft u dat bedacht ?
Nee, maar jij hebt het in vijf minuten opgelost. Ik deed er acht dagen over.
Duisternis.
Zalm, salade en een glas witte wijn.
Luister, Guido... - Mag ik ? Het is mijn beurt.
M'n vader vertelde me deze toen ik klein was.
Sneeuwwitje en de zeven dwergen gaan eten.
Hoe vaak kunt u raden wat ze haar gasten vervolgens opdient ?
Sneeuwwitje en de zeven dwergen ? Dat klinkt geraffineerd.
Ik wil het meteen oplossen. - Eet eerst even.
Nee, het is al laat.
Sla, zalm en witte wijn. Dat is licht verteerbaar.
Sneeuwwitje en de zeven dwergen.
Is de keuken al dicht ? - Ja, iedereen is al weg.
Er is een meneer van het ministerie. Hij wil eten.
De keuken is dicht. - Hij had vast een goede fooi gegeven.
De keuken is open.
Komt u maar.
U wilt niet eten, dokter ?
Ik weet dat de keuken gesloten is. Misschien een koud gerecht.
Het is allemaal heerlijk. Kiest u maar. - Iets lichts.
We hebben vlees. Een lekkere zware biefstuk...
... lam, niertjes, vette gepaneerde lever. Verder is er vis...
Vis.
We hebben heerlijke overvette tarbot...
... paling gevuld met vette worst, besprenkeld met Grand Marnier...
... of magere zalm. - De zalm graag.
En als bijgerecht ? - Is er ook een bijgerecht ?
Jazeker, we hebben dubbel gebakken champignons...
... aardappelen met Nancy-boter in klontersaus...
Heeft u geen lichte salade ? Of anders maar niets.
Salade ? Jammer, de dubbel gebakken champignons zijn verrukkelijk.
Dus een lichte salade, magere zalm en een glas witte wijn.
Perfect. Graag zo snel mogelijk. - Ik doe m'n best.
Hoe vaak kunt u raden wat ze haar gasten vervolgens opdient ?
Sneeuwwitje en de zeven dwergen. - Goedenavond, dokter.
Goedenavond, genie.
Sneeuwwitje ? Is hij dronken ?
Het is een raadsel. Zeven keer.
Zeven keer is de oplossing. Sneeuwwitje en de zeven dwergen.
Als er zeven dwergen eten, moet ze zeven schotels opdienen. Dus zeven keer.
Dr Lessing is arts, een zeer ernstige man.
Maar hij is geobsedeerd door raadsels. Hij kan er niet van slapen.
Weet u, de Francesco Petrarca-school...
De lagere school ? Een vriendin van me geeft er les.
Het is vlakbij. Hoezo ? - Dan kan ik een halfuur uitslapen.
Moet u morgenochtend naar die school ? - Ja, ze verwachten me om half negen.
Stilte, kinderen. Mag ik even jullie aandacht ?
De inspecteur uit Rome komt straks. Ik wil een goede indruk maken.
Luister heel stil en aandachtig naar wat hij zegt.
Hij gaat ons belangrijke dingen vertellen over ons mooie vaderland.
De inspecteur is er. - Nu al ?
Ga zitten, Roberto.
Allemaal opstaan.
Goedendag, prinses.
Goedemorgen, inspecteur. Ik ben het schoolhoofd.
Dit zijn onze leerkrachten.
Mooi.
Dus...
Hoe lang onderwijst u al in dit district ? - Zestien jaar.
Kent u het nieuwe lesprogramma dat dit jaar door het ministerie is goedgekeurd ?
Jawel.
Heeft u de richtlijnen omtrent kinderhygiëne gelezen ?
Natuurlijk.
Wat doe je zondag ?
Zondag is Maria feest. Wat doe je dan ? - Dan ga ik naar het theater.
Om wat te zien ? - Offenbach.
Aha, Offenbach treedt op.
Goed dan...
Dank u zeer en tot ziens. Ik kwam alleen om...
Natuurlijk. Zoals jullie weten is de inspecteur hier...
... om te spreken over het rassenmanifest van de knapste Italiaanse geleerden.
Hij gaat, en ik ben zeer vereerd, demonstreren...
... dat ons ras superieur is. Beter dan alle andere.
Ga zitten, kinderen.
Ga uw gang, inspecteur.
Ons ras... - Is superieur.
Natuurlijk.
Ons ras is superieur. Ik ben zojuist uit Rome gekomen...
... om jullie uit te leggen dat ons ras superieur is.
Ik ben uitgekozen door racistische Italiaanse geleerden...
... om te demonstreren hoe superieur ons ras wel is.
Waarom hebben ze mij gekozen, kinderen ?
Moet ik dat nog zeggen ?
Waar vind je een knappere man dan ik ?
Inderdaad, jullie zwijgen. Ik ben een echte superieure mens, een ariër.
Om te beginnen, wat is daar dan zo bijzonder aan ? Het oor.
Kijk eens hoe volmaakt dit oor is.
De linkeroorschelp met een klein klokje aan het uiteinde.
Voel maar. Beweegbaar kraakbeen, buigzaam.
Als er twee mooiere oren zijn dan deze, ga ik. Maar ik wil ze wel zien.
In Frankrijk dromen ze van zulke oren. Rassen bestaan, kinderen. Nou en of.
Maar laten we doorgaan. Ik wil jullie nog iets laten zien. Let op.
Inspecteur, zei hij ? Uit Rome ?
De navel.
Bekijk deze navel maar eens. Wat een knoop.
Je krijgt 'm zelfs niet met je tanden los. Die racisten hebben het geprobeerd.
Dit is een Italiaanse navel. Hij hoort bij ons ras.
En moet je die spieren zien. Ceps, biceps, triceps.
Aanschouw deze schoonheid. Bewonder deze heup.
Zie hoe ik me beweeg.
Heren...
Ik moet nu afscheid nemen, want ik heb een afspraak.
Ik verlaat u nu op arische wijze en zeg u vaarwel.
Tot ziens. De navel.
Tot ziens in Venetië, prinses.
Ik kan alleen met dit oor horen.
Kijk naar me, prinses.
Toe nou, ik ben hier.
Kijk naar me, prinses.
Draai je om, prinses.
Draai je om, draai je om.
Kunnen we chocolade-ijs gaan eten ? - Goed, maar vlug dan.
We moeten om acht uur bij de prefect zijn voor het eten.
Waar ? - Bij de prefect.
Laat het niet waar zijn, Heer. Alweer een etentje bij de prefect.
Je moeder komt ook. - Bingo.
Laten we ergens anders gaan eten en koffie drinken bij de prefect.
Ik ga niet mee.
Goed, ik zeg hem dat we niet komen. We gaan samen ergens eten.
Goedenavond, Rodolfo. - Goedenavond, prefect.
Ik verwacht jullie om acht uur bij me thuis.
We zullen stipt op tijd zijn.
Heb je haar gezien ? Ze moet hier zijn.
Zijn jullie er ook ?
Morgen op tijd komen, hè.
Heb je die spullen uit je auto gehaald ? Het is zijde, bederf het niet.
Wat een opera. - Prachtig.
Is dat een van uw gordijnen ?
Nee, dat moet van een van m'n collega's zijn.
Hij heeft weer m'n hoed gepikt.
Kom mee. - Het regent pijpenstelen.
Haal de auto. - Hij staat vlak om de hoek.
Goed dan, wacht hier. Ik toeter als ik er ben.
Geef me de sleutel.
Niet de huissleutel. Van de auto.
De autosleutel ? Ben je gek ?
Hou die idioot van de eieren bezig. Ik zie je vanavond.
In de auto liggen... Rij voorzichtig.
Je had me kunnen halen met de paraplu. Moet je kijken hoe ik eruitzie.
Ik word zo zenuwachtig van dat dineren bij de prefect.
Zie je wel ? Nu heb ik de hik.
Dat heb ik altijd als ik iets tegen m'n zin moet doen.
En ik heb zo weinig nodig om tevreden te zijn.
Een chocolade-ijsje. Of twee.
Samen wandelen en dan maar zien wat er gebeurt. Maar in plaats daarvan...
Goedendag, prinses.
Dit is niet te geloven. Je bent me een verklaring schuldig.
Nee, jij bent mij een verklaring schuldig.
Ik sta onder een dak en jij komt uit de hemel vallen.
Ik val van m'n fiets en kom in jouw armen terecht.
Ik inspecteer een school en daar ben je weer.
Je duikt zelfs op in m'n dromen.
Laat me alsjeblieft met rust. Je hebt echt een oogje op me.
Daar kan ik inkomen, maar...
Goed, jij wint. Waar wil je naartoe, prinses ? Hou je van de zee ?
Jawel, maar ze wachten op me. Breng me terug.
Wat gebeurt er ? - Weet jij hoe de ruitenwissers werken ?
Remmen.
Gebroken. - Wanneer heb je leren rijden ?
Tien minuten geleden. - Zo lang al ?
Het dak gaat niet dicht. - De deur gaat niet open.
Wacht, we zitten vast. Ik zorg wel dat we eruit komen.
Het voornaamste is dat je niet nat wordt. Hou dit boven je hoofd.
Laat alles verder maar aan mij over.
Kom, prinses.
Goed zo, stap maar uit.
Daar ligt een grote plas. Straks krijg je natte voeten. Wacht.
Ga je gang, prinses. - Waar zijn we ?
We zijn hier al eens eerder geweest. - Jij en ik ?
Weet je het niet meer ?
Die avond dat het regende en ik een paraplu voor je maakte van een kussen.
Het was een mooie avond. Ik hield 't stuurwiel op m'n schouder...
... deed een walsje en toen ik voor je stopte, kuste je me.
Prinses, je staat in je blote achterste.
Het hangt van de persoon af. M'n vader was zo. Hij kreeg alles van me gedaan.
Hij begreep me, wist hoe hij me moest aanpakken.
Ik was als was in zijn handen. Ik zei altijd, altijd ja.
Dus al die schatten die je verbergt...
Er is een manier om die schatkist te openen en je altijd ja te laten zeggen.
Als je de goede sleutel maar hebt.
En waar is die ? - De hemel mag het weten.
Het klaart op.
Dus je zei dat de sleutel die je altijd ja laat zeggen uit de hemel komt ?
Ik zal het eens proberen.
Als de Heilige Maagd hem naar beneden gooit... Je weet maar nooit.
Maria, de sleutel.
Is dit hem ?
Wil je echt naar huis ? En je chocolade-ijsje dan ?
Niet nu.
Wanneer dan ? - Dat weet ik niet.
Zullen we de hemel weer laten beslissen ?
Nee, val Maria niet lastig vanwege een ijsje.
Het is te belangrijk om zelf te beslissen. Ik zal het haar vragen.
Maria, stuur iemand om ons te vertellen hoe vaak we moeten wachten.
Zeven keer.
Hier woon ik.
Ik ben hier duizend keer langsgelopen en vroeg me af wie hier woonde.
Ik wilde een winkel aan de overkant.
De boekwinkel ? - Ja, dan zou ik je elke dag zien.
Tot ziens. Je bent zo aardig voor me geweest. Nu wil ik een warm bad.
Ik vergat je te vertellen... - Zeg het maar.
Je hebt geen idee hoe graag ik met je wil vrijen.
Maar ik zal het niemand vertellen. Vooral jou niet.
Ze moeten me martelen om het uit me te krijgen.
Wat ? - Dat ik met je wil vrijen.
Niet één keer, maar steeds opnieuw. Maar dat zal ik je nooit vertellen.
Ik zou wel gek zijn als ik je zou zeggen dat ik altijd van je wil houden.
Ga nu, anders word je nat. Het gaat weer regenen.
Je bent helemaal nat.
Het pak kan me niet schelen, alleen de hoed.
Ik wil een droge hoed, maar waar vind ik die ?
Hoe ging het ook weer ? O ja, het is makkelijk.
Maria, stuur iemand om m'n vriend een droge hoed te geven.
Goedenavond, prinses. Tot ziens.
Pardon, waar is het toilet ? - Rechtdoor en dan links.
Als je niet opstaat, zweer ik op je vaders graf dat ik nooit meer met je praat.
De rest van m'n leven niet.
Ik tel tot drie. Als je niet opstaat, zal ik je dwingen.
Eén, twee...
... drie.
Brave meid.
Weet je wie er gaat trouwen ?
Die idioot van de eieren.
Met wie gaat hij trouwen ?
Geen idee. Maar ze is er nog niet. Iedereen wacht.
Guido. Ik heb je overal gezocht.
Je oom.
Er is iets gebeurd. Kom mee.
Buiten, het paard.
Wat is dat ? Is dat uw paard ?
Wat hebben ze erop geschreven ? 'Achtung, joods paard.'
De gebruikelijke barbaren. Wat een domheid.
Joods paard.
Maak u geen zorgen. Ze deden het om...
Ze deden het niet zomaar. Ze deden het.
Wen er maar aan, Guido. Ze zullen ook met jou beginnen.
Met mij ? Wat kan er mij nou gebeuren ?
Ze kunnen me hooguit uitkleden, geel verven...
... en op me schrijven: 'Achtung, joodse kelner.'
Ik wist niet dat dat paard joods was. Kom, ik was hem morgen wel.
Kijk, daar.
Wacht, ik zal haar verrassen.
Kom, ik wil je voorstellen aan Fido Giovanardi.
Dr Lessing, waar gaat u naartoe ?
Een dringend telegram. Ik moet naar Berlijn.
Waar zijn die bloemen voor ? - Omdat u vertrekt.
Ik neem er één.
Ik zal hem aan m'n vrouw geven. Een bloem van Guido.
Ik heb me kostelijk vermaakt met jou.
Je bent de vindingrijkste kelner die ik ooit heb ontmoet.
Dank u. U bent de ontwikkeldste gast die ik ooit heb bediend.
Tot ziens, Dr Lessing.
Overigens, als je mijn naam zegt, ben ik er niet meer. Wie ben ik ?
Als je mijn naam zegt, ben ik er niet meer.
Wat zei hij ?
De stilte.
Prachtig. Als je het woord zegt, is het er niet meer. Stilte.
Niet in Berlijn zelf, maar in de provincie. Stel je voor.
Derde klas. Moet je deze som horen. Het was gewoon schokkend.
Een gek kost de staat 4 mark per dag.
Een kreupele 4,5 mark.
En een epilepticus 3,5 mark.
Als het gemiddelde 4 mark is, en er 300.000 patiënten zijn...
... hoeveel zou de staat dan besparen als ze werden opgeruimd ?
Niet te geloven.
Dat dacht ik ook meteen.
Hoe kan een kind van zeven zo'n moeilijke som oplossen ?
Het is ingewikkeld, verhoudingen, percentages...
Daar hebben ze algebra voor nodig. Een som voor de middelbare school.
Welnee, 'n eenvoudige vermenigvuldiging. 300.000 invaliden, zei u ?
300.000 keer 4.
Als we ze allemaal afmaken, besparen we 1.200.000 mark per dag.
Heel goed.
Maar u bent volwassen. In Duitsland moeten kinderen van zeven dat doen.
Het is werkelijk een ander ras.
'Goedendag, prinses.'
Wat zei je ? - Dat staat op de taart.
Dora, wat sta je daar nog ? Laten we gaan dansen.
Dank u. Eerst een paar dingen die u allemaal al jaren weet.
Dora en ik zijn geboren in dezelfde straat.
We gingen samen naar school en hadden dezelfde vrienden.
Dora is de vrouw van m'n leven en ik ben de man van haar leven.
We hebben besloten om binnen een jaar te trouwen.
U bent allen uitgenodigd op 9 april...
... in de basiliek van Santa Maria del Pellegrino.
Dan zullen we feestvieren tot zonsopgang...
... en even gelukkig zijn als nu.
Kus haar, kus haar.
Wat heb jij nou ?
Gaat het wel ? - Ja hoor.
Wie heeft die stoel hier neergezet ?
Gaat het wel ? - Goed hoor.
Het spijt me. - Ik ben niet gewond.
Vermaak je je wel ? - Ja hoor.
Ga terug naar je tafel.
Ga maar, ik doe dit wel.
Gaat het wel ?
Ja, prima. Waarom vragen jullie me dat allemaal ? Is er iets ?
Nee hoor, niks aan de hand.
Maar ga naar de keuken.
De keuken.
Ze hebben alles veranderd. Kijk nou waar ze de keuken hebben gestopt.
Kiekeboe, raad eens wie ik ben.
Ik ben het. Ben je zwakzinnig geworden ?
Juffrouw. Eindelijk ontmoeten we elkaar, Dora.
Hij heeft me nooit voorgesteld. Dat durfde je niet, hè ?
Nu hoefje niet meer met ons naar het bordeel.
Vergeef me de onderbreking. Ik wens jullie veel geluk.
Slinkse schooier.
Wat een vrolijke kerel.
Niets aan de hand. Ik ruim het wel even op.
Prinses. Ben jij hier ook ?
Neem me mee.
En nu, dames en heren, een geweldige verrassing...
... aangeboden door het Grand Hotel. De Ethiopische taart.
Dank u. Muziek, maestro.
Gefeliciteerd. - Dank u.
Komt u maar, prinses.
Maar jij bent...
Vlug, prinses.
Maar dat is...
Dat is die idioot van de eieren.
Ferruccio. Hij heeft de huissleutel, verdomme.
IJzerdraad, daarmee kan ik de deur openmaken.
Ik kan alles met ijzerdraad. Van m'n vader geleerd.
Vroeger maakte ik er speelgoed van.
Giosué. Vooruit, straks komt mama nog te laat.
Ik ben m'n tank kwijt. - We vinden hem wel weer.
Waar heb je je tank gelaten ? - Op de trap.
Hou de fiets vast. Ik pak hem wel.
Hier.
Laten we gaan.
Rijden, papa. - Langzamer, idioten.
Je komt te laat op school. Daar is een paard, twee paarden.
Hou op met bellen. Ik word er gek van.
Dat doet Giosué. - Niet waar, papa doet het.
Stop, ik wil eraf.
We zijn er.
Tot vanavond.
Heel hard, papa.
Kopen we die voor mama ?
Wat kost hij ? - 15 lire.
Het zal wel nep zijn, net als jouw tank. Kom, Giosué.
'Verboden toegang voor joden en honden.'
Kom, Giosué.
Waarom mogen joden en honden daar niet in ?
Iedereen doet wat hij wil.
Daar is een ijzerwinkel waar ze geen Spanjaarden en paarden willen.
En verderop is een apotheek.
Ik was er gisteren met m'n Chinese vriend en een kangoeroe.
Maar ze zeiden: 'Nee, we willen hier geen Chinezen en kangoeroes.'
Daar houden ze gewoon niet van.
Wij laten iedereen in onze boekwinkel.
Dat gaan we veranderen. Waar hou jij niet van ?
Spinnen. En jij ? - West-Goten.
Morgen schrijven we op: 'Verboden voor spinnen en West-Goten.'
Ik heb schoon genoeg van die West-Goten.
Goedendag. - Alles voor de halve prijs.
Guido Orefice ? - Dat ben ik.
U moet mee naar de prefectuur. - Alweer.
Hij is al geweest. - Meekomen.
Waarom ?
Hoort die man bij u ? - Ja. Komt u mee.
Ik ga ook mee.
Blijf hier. Het gaat niet lang duren, hè ? - Nee hoor.
Giosué, wees netjes tegen de klanten. Ik ben zo terug.
Ik neem dit. - Dat kost vijf lire.
Nee, er staat tien.
Alles is voor de halve prijs.
Geef dit aan je mama en zeg dat het van oma is.
Ik heb m'n oma nog nooit gezien.
Wil je haar ontmoeten ? - Ja.
Morgen zul je haar zien. - Morgen ?
Ja, want morgen ben je jarig.
Dan komt oma je een mooi cadeau brengen.
Een nieuwe tank ? - Nee, een verrassing.
Geef die brief aan je mama.
Dag, Giosué.
U vergeet uw wisselgeld, oma.
Dank je.
Wanneer kom je ? - Over een uur.
Ik ga kijken of m'n oom nog wat kliekjes heeft.
Wanneer, zei oma ? - Ze komt morgen.
Dat wordt tijd ook.
Joodse winkel
Het is tijd voor je bad. - Ik wil niet.
Ga in bad. - Ik ben vrijdag geweest.
Dat is waar.
Trek een schoon hemd aan. - Heb ik donderdag al gedaan.
Vergeet de bloemen niet. - Ze staan buiten.
Ik ga met jou mee, papa. - Nee, je gaat in bad.
Ik wil niet in bad.
Schiet op, ik moet oma ophalen.
Waar wil je de bloemen hebben ? - Leg maar neer. Ik kom zo.
Ik ben vrijdag al geweest.
Weet jij waar Giosué is ? - Hij moet daar zijn.
Maak jij de boel even aan kant ? En laat me de bloemen eens zien.
Ze zijn mooi, hè ? Ik zal ze... Wil je ze zien ?
Ik laat ze meteen komen.
Kom, bloemen. Kastje, kom.
Schopenhauer, wilskracht. Ik wil dat het kastje hier komt.
Stop, kastje.
Dat kastje ziet er erg vies uit.
Goedendag, prinses.
Kan hij al lezen en schrijven ?
AI ruim een jaar. - Dat heb je goed gedaan.
We zijn er.
Ik help je wel uitstappen. - Nee, dat kan ik zelf wel.
Dora, wat is er ?
Zijn we er ?
Nee, het is een kruispunt.
Vertel je me nu waar we naartoe gaan ? - Hoezo, waar naartoe ?
Dat heb je al duizend keer gevraagd. We gaan naar... Hoe heet het ook weer ?
We gaan naar... - Waar gaan we naartoe ?
Wat voor dag is het vandaag ? Het is je verjaardag.
Je wilde toch een uitstapje maken ?
Het heeft me maanden gekost om dit voor te bereiden.
Weet je waar we naartoe gaan ?
Nee, ik heb mama beloofd om niks te zeggen.
Je weet hoe ze is. Ze zou maar kwaad worden.
Ik moet er gewoon om lachen.
Mijn papa deed ook zoiets toen ik klein was.
Het was zo... Sjonge, wat was dat leuk.
Ik vertel je niks. Je moet het zelf zien.
Het is een verrassing. Ik moet er echt om lachen.
Ik ben moe. - Ga maar slapen.
Waar brengen ze ons naartoe ?
Hoe laat is het ? We vertrekken stipt op tijd. Wat een organisatie.
Je bent nooit met de trein geweest, hè ? - Nee, is het leuk ?
Heel leuk. Allemaal hout van binnen en iedereen moet staan.
Zijn er geen stoelen ?
Stoelen in een trein ? Ik merk dat je er nooit in hebt gezeten.
Nee, iedereen staat heel dicht op elkaar.
Kijk eens wat een rij. Ik heb nog net op tijd kaartjes gekocht.
Schiet op, oom. Ik wil niet dat ze zeggen: 'Te laat, ga maar terug.'
Wacht, we hebben gereserveerd. Laat nog wat ruimte over.
Kijk eens wat een rij.
Daar gaat ie. We hebben gereserveerd.
Dank u.
Kan ik u helpen ?
Er moet een misverstand zijn. - Wat voor misverstand ?
Mijn man en zoontje zitten in die trein.
Hoe heet uw man ? - Guido Orefice.
Giosué Orefice en Eliseo Orefice zitten er ook in.
Het is geen misverstand.
Ik wil ook met die trein mee.
We zijn klaar. - Laat ze maar vertrekken.
Ga naar huis, mevrouw. - Ik wil met die trein mee.
Laat me in die trein.
Daar is mama.
Ze hebben de trein laten stoppen om mama erin te laten.
Ben je blij ? Heb je het hier gezien ? Ben je moe ?
Ik vond de trein niet leuk. - Ik ook niet. We gaan terug met de bus.
We nemen de bus terug. Die met stoelen.
Ik heb het ze verteld. - Mooi zo.
Zie je dat ? Alles georganiseerd.
Heb je dat gezien ? Ze staan in de rij. Iedereen wil naar binnen.
Wat voor spelletje is dit ? - Dat is het. Dit is een spel waarbij...
We spelen allemaal mee. Alles is georganiseerd.
De mannen staan hier en de vrouwen staan daar.
En verder zijn er soldaten, die geven ons de regels.
Het is moeilijk, hoor. Het valt niet mee.
Wie een fout maakt, wordt meteen naar huis gestuurd. Dus je moet oppassen.
Maar als je wint, krijg je de eerste prijs.
Wat is de prijs ? - De eerste prijs.
Het is een tank. - Die heb ik al.
Maar dit is een echte tank. Splinternieuw.
Een echte ? Nee. - Jawel, ik wilde het niet verklappen.
Waar gaat oom Eliseo heen ? - Een ander team. Alles is georganiseerd.
Dag, oom.
Een tank...
Wat heb ik je gezegd ? Fantastisch, wat een plek.
Vlug, ze pikken onze plek in. We hebben gereserveerd. Twee éénpersoons.
Pardon, mogen wij even ? Dat is ons plekje.
Dit is ons bed. We slapen dicht bij elkaar.
Het is hier akelig. Het stinkt. Ik wil naar mama.
Straks. - Ik heb honger.
We gaan zo eten.
En ze zijn hier niet aardig. Ze schreeuwen.
Omdat iedereen de eerste prijs wil. Ze moeten streng zijn.
Mag ik naar mama ? - Als het spel uit is.
Wanneer is dat dan ?
Je moet duizend punten halen. Wie duizend punten heeft, krijgt een tank.
Ik geloof je niet. Krijgen we iets lekkers ? - Iets lekkers ?
Vraag maar, we zijn hier allemaal vrienden.
Kijk, dat is... Hoe heet hij ook weer ? - Bartolomeo.
Mag ik wat vragen ? Is de man met brood en jam al voorbij geweest ?
Verdorie, we hebben hem net gemist.
Maar hij komt wel weer langs, hè ?
Hij komt terug.
Is hier iemand die Duits spreekt ?
Wat zei hij ?
Hij vroeg of iemand Duits spreekt. Hij gaat de kampregels uitleggen.
Spreek jij Duits ? - Nee.
Luister, ik zeg dit maar één keer.
Het spel begint. Wie er niet bij is, heeft pech gehad.
U bent allen om één reden hierheen vervoerd.
De eerste die duizend punten haalt, wint een tank.
Om te werken.
De geluksvogel.
Sabotage wordt met de dood bestraft.
Executies vinden plaats op het binnenterrein met een nekschot.
De koploper wordt dagelijks via de luidsprekers bekendgemaakt.
Degene met de minste punten krijgt een bord met 'ezel' erop op z'n rug.
U hebt de eer bij te dragen aan de opbouw van het grote Duitse Rijk.
Wij spelen de rol van gemene brullende kerels. Wie bang is, verliest punten.
Vergeet de volgende grondregels niet. Eén: probeer niet te vluchten.
Twee: volg elk bevel onmiddellijk op.
Drie: elke poging tot opstand wordt met de strop bestraft. Is dat duidelijk ?
In drie gevallen verlies je al je punten.
Eén: als je begint te huilen.
Twee: als je naar je mama wilt.
Drie: als je honger hebt en wat lekkers wilt. Vergeet het maar.
Jullie mogen blij zijn dat je hier mag werken.
Er overkomt je niets als je je aan de voorschriften houdt.
Door honger verlies je gauw punten.
Gisteren verloor ik er veertig omdat ik per sé een boterham met jam wilde.
Dat was alles.
Abrikozenjam.
En nog één ding.
Hij wilde aardbeien.
Als ik fluit, iedereen snel naar het binnenterrein.
Vraag maar niet om lolly's. Die krijg je niet. We hebben ze opgegeten.
Aantreden in twee rijen.
Ik had er gisteren twintig op.
Zwijgend. - Wat een buikpijn.
Iedere morgen... - Lekker waren ze wel.
... is er appel. - Reken maar.
Als jullie aan het werk gaan, leren jullie de afmetingen van het kamp kennen.
Sorry dat ik zo snel praat, maar ik speel verstoppertje. Straks vinden ze me.
Vraag mij maar niks. Bartolomeo weet alles.
Vergeet niet het mij ook te vertellen.
Duizend punten ? - Ik zei toch dat we lol gingen maken.
Die lui zijn gek.
Dit ding weegt wel honderd kilo en het is hier 3.000 graden.
Vittorino, ik hou het niet vol. - Na de eerste al ?
Zijn er nog meer ? - We gaan door tot vanavond.
Bartolomeo, waar brengen ze je naartoe ? - De ziekenzaal. Ik heb m'n arm verwond.
We gaan hier dood.
Ik hou het niet meer. Ik zet dat ding neer.
Ik leg het wel uit. Wat kunnen ze met me doen ?
Ze vermoorden je.
Waar moet dat ding naartoe ?
Mijn god, ik red het nooit.
Het is hier minstens 10.000 graden.
Papa.
Kijk eens. Zie je dat ? Mooi, hè ?
We zijn ingeschreven.
Toen ik ons ging inschrijven, zei de scheidsrechter:
'Nee, jij en je zoon staan niet op de lijst. Jullie hebben niet betaald.'
Ik viel bijna om van de schrik.
Hij zei: 'Ga maar naar huis.' En ik zei: 'Ga jij maar.'
'Giosué en ik zijn ingeschreven.'
'Geef me m'n nummer.' En toen kreeg ik er een. Mooi, hè ?
Ze hebben het hier ook opgeschreven. Voor de zekerheid.
Zie je nou naar wat voor een leuke plek papa je heeft gebracht ?
Heb je met de andere kinderen gespeeld ? - Ja, maar ze kennen de regels niet.
Ze zeggen dat de eerste prijs geen tank is. En ze weten niks van punten.
Ben je erin getrapt ? Wat 'n slimmeriken. Ze willen je verslaan.
Geen tank ? Geloof ze maar niet.
Hoeveel punten hebben we nu ? - Vijftig.
48. Ze hebben er twee afgepakt omdat ik struikelde bij het hinkelen.
We hebben zo gelachen. Ik lachte me rot.
Was het maar vast morgen. Hinkelen, touwtrekken en patertje-langs-de-kant.
Ik herinner me niet eens alles.
'Jullie zijn bezeten', zei ik. 'Hou op, ik ben moe.'
Heb jij iets gegeten ? - Ja, maar ik heb niks lekkers gevraagd.
Heel goed, dan heb jij ook 12 punten. 48 van mij, 12 van jou, 60 punten.
Voor 60 punten krijg je dit. Een stuk brood zonder jam.
Hier, eet maar op.
Is 60 punten veel ? - Wat maak jij nou ? Dat is het zeker.
Kijk, daar is Bartolomeo. Hoe is het gegaan ?
Als het erger was geweest... Ik heb er twintig.
Wij hebben er meer dan hij.
Niet zeggen, we gaan aan de kop.
Ik heb het je al gezegd, geen kinderen of oude vrouwen.
Naar binnen. Jij mag niet werken.
Vooruit, meiden. Deze kant op.
Zij is nieuw. Ze heeft het snel door.
Die vrouw bij de deur was eerst aardig. Nu is ze de ergste.
Ze laat tenminste geen oude vrouwen en kinderen werken.
Nee, oude mensen en kinderen worden vermoord.
Ze halen ze op om te douchen. 'Kinderen, tijd voor een douche.'
Maar ze laten ze daar douchen. In de gaskamer.
Hoe hou ik dit vol ? Vittorino.
Waar halen ze al die aambeelden vandaan ?
Papa.
Wat doe je hier ? Je mag hier niet komen. Ga naar de andere kinderen.
Ze zeiden dat alle kinderen moeten douchen, maar ik wil niet.
Ga douchen. - Nee.
Ik ga toch niet. - Jawel, ga douchen.
Wat doen jullie hier ? - We maken...
... de tank.
We bouwen de tank.
We zijn nog bezig met de rupsbanden. We lopen achter.
Je kunt hier niet blijven. Ga douchen.
Ik wil niet.
Stijfkop. Ik zal het mama vertellen. Tien punten eraf.
Verstop je daarachter. We gaan samen terug als ik klaar ben.
Laat ze je niet zien. Wat een lol, zeg.
Alles. Alles uittrekken en daar ophangen.
Jullie krijgen het terug na het douchen. Vooruit.
Onthoud uw nummer om straks uw kleren terug te krijgen.
Vrouwen en kinderen gaan samen douchen.
Heeft u zich pijn gedaan ?
Dank je, Bartolomeo.
Voortaan moet je je hier de hele dag verstoppen.
Anders worden we gediskwalificeerd.
Wat moet ik dan doen ? - Hier blijven. Vittorino, help eens.
Je moet je de hele dag verstoppen.
Laat je niet zien, vooral niet aan die brullende kerels.
Denk eraan, verstop je. Dit is het moeilijkste gedeelte.
Als dit goed gaat, is de tank voor ons. Het levert 120 punten per dag op.
Ik zal je meenemen en verstoppen. Dan ben je weg.
Wie heeft je ooit gezien ? Wie ben je ? Waar is hij ? Snap je ?
Gezien.
Goed zo.
Attentie. De oostingang wordt enige dagen afgesloten.
Zware voertuigen dienen de noordingang te gebruiken.
Is hier iemand ? Stoor ik ?
Giosué, kom.
Heel vlug.
Goedendag, prinses.
Ik heb de hele nacht van je gedroomd.
We gingen naar de film. Je droeg die roze jurk die ik zo mooi vind.
Ik denk alleen aan jou, prinses. Ik denk altijd aan jou. En nu...
Mama.
Papa rijdt me rond in de kruiwagen, maar hij kan niet rijden. Ik lach me rot.
We gaan aan de kop. Hoeveel punten hebben we vandaag ?
Rennen, die brullende kerels zitten ons achterna.
Waar ?. - Daar, daar. Kom.
Zijn ze droog ?
Ze zijn droog. Hier.
Kleed je aan.
Waar zijn Vittorino, Alfonso en de anderen ?
Ze hebben het niet gered.
Als je mijn naam zegt, ben ik er niet meer.
Stilte.
Het Grand Hotel.
Guido.
Ik zat over je in. Wat is er gebeurd ? - Ze zijn getikt.
De kapitein die je onderzoekt, is 'n vriend van me. Van toen ik kelner was.
Hij zei dat ze een diner geven voor de officieren en hun vrouwen.
Hij wil dat ik kom serveren. Misschien kan hij ons hieruit krijgen.
Heb je Giosué gezien ?
Hoezo, nee ?
Wat doe je ? Kom te voorschijn. - Nee.
Ik zeg toch dat je moet komen.
Kom eruit. Kijk nou, je bent helemaal vies.
Waar ben je geweest ? - Ik moest m'n kaartspel afmaken.
Ze maken knopen en zeep van ons.
Wat zeg je ?
Ze verbranden ons in de oven.
Wie heeft je dat verteld ?
Er zat een meneer te huilen. Hij zei dat ze knopen en zeep van ons maken.
Ben je erin getrapt ? Alweer ?
Ik dacht dat je slim was, pienter, intelligent.
Knopen en zeep maken van mensen. Dat zou mooi worden.
Geloofde je dat ?
Stel je voor, morgenochtend was ik m'n handen met Bartolomeo.
En dan knoop ik m'n jasje dicht met Francesco.
O, verdorie. Kijk, ik heb Giorgio laten vallen.
Ziet dit eruit als een mens ?
Ze hebben je voor de gek gehouden. Wat hebben ze je nog meer wijsgemaakt ?
Dat ze ons bakken in de oven.
Ze verbranden ons in de oven.
Ben je daarin getrapt ? Jij gelooft ook alles.
Ik heb wel 'ns gehoord van een houtoven, maar nooit van een mensenoven.
Het hout is op. Neem die advocaat maar.
Die advocaat brandt niet. Hij is niet droog genoeg. Moet je zien, wat 'n rook.
Knopen, zeep, verbrand in de oven... Nou even serieus.
Ik moet morgen zaklopen tegen die rotkerels.
Genoeg papa, ik wil naar huis.
Nu ? - Nu meteen.
Het regent. Je zult vreselijk kou vatten.
Geeft niet. Laten we gaan.
Goed, als je wilt gaan, pak ik de spullen en we gaan.
Mogen we weg ?
Natuurlijk. Denk je dat ze ons kunnen dwingen om te blijven ?
Dat zou mooi worden.
Laten we gaan. We pakken onze spullen en vertrekken.
Jammer, we gingen aan de kop. Nu liggen we eruit.
Een ander kind zal de tank winnen. - Er zijn geen andere kinderen meer.
Geen andere kinderen ? Het zit er vol mee.
Waar zijn ze dan ? - Verstopt. Niemand mag ze zien.
Dit is een serieus spel.
Ik snap het niet. Hoeveel punten hebben we ?
687. Dat heb ik je al duizend keer verteld.
Vooruit, we gaan.
We winnen, maar als je wilt... - Winnen we ?
Ja, we zijn nummer één. Maar als je wilt, stoppen we.
Ik heb gisteren het klassement gezien. Maar we gaan toch maar.
Bartolomeo, Giosué en ik gaan weg. We hebben er genoeg van.
O ja, de tank is klaar.
Maak de bougies schoon voor je hem start.
En trek het gas goed open, anders blijft het kanon achter de rupsbanden steken.
Heb je het kanon gezien ? Mooi, hè ? En vergeet de handrem niet.
Wij gaan nu. Giosué wil stoppen.
We hadden met 'n tank naar huis gekund, maar nu nemen we de bus.
We gaan nu. De groeten, allemaal. We hebben het hier wel gezien.
Vooruit, anders missen we de bus.
Giosué, kom nou.
Het regent. Ik zal vreselijk kou vatten.
Ik ben het. Papa.
Ik moet je iets belangrijks vertellen.
Dat joch ontsnapt me al de hele morgen.
Is er echt een kind ? - Minstens tweeduizend.
Het zijn net muizen, ze zitten overal. Die schooiers willen onze tank.
Wacht.
Ik geloof dat ik hem zag. Hij zit in de buurt.
Kijk eens of hij zich daar verstopt. Ik blijf hier op de uitkijk staan.
Doe dicht. Ik zit hier.
Hij zit daar, papa. - Hoe zag hij eruit ? Bruin haar ?
Dat is hem. Hij heet Schwanz.
Hij zit daar al drie weken.
Hij was nummer twee, maar we hebben hem verslagen.
De anderen vinden we ook nog wel.
Hoeveel zijn er ? - Het wemelt ervan, zei ik toch ?
Ze hebben zich allemaal verstopt.
Kijk, papa. - Daar is een schuilplaats.
Gezien, gezien. Jullie zijn uit. Kom mee.
Ze heeft ons gezien. - Zijn we nu uit ?
Nee, ze komt je halen. Nu begint het hou-je-mond-spel.
Je mag niks zeggen. Zweer het.
Zweer het. - Ik zweer het.
Ze praten allemaal raar. Je verstaat er niks van.
Als dit goed gaat, winnen we de eerste prijs.
Ze halen alle koplopers bij elkaar. Het hou-je-mond-spel. Niks zeggen.
Je bent de smerigste van allemaal.
Wat doe je hier bij de kinderen ?
Stil. Geen woord, begrepen ?
Ik zweer het.
Stil, jullie. Eten en mond houden.
Ik moet je spreken. Heel belangrijk.
Waar ? Wanneer ? - Ik geef wel een seintje. Straks.
Dank u.
Wat zei je ?
Hoe heet je, jochie ?
Ik heb je toch gezegd niet met de kinderen te praten ?
Eet maar verder, kinderen. Maar wel stil zijn.
Wilt u me even excuseren ?
Dokter, mijn vrouw is hier ook.
Wat is er aan de hand ? Kom, amuseer je vanavond.
Langzaam eten, anders krijg je buikpijn.
We gaan aan de kop. Misschien kunnen we vroeg weg.
Het spel is vroeg afgelopen. Maak geen fouten, we zijn nummer één.
Langzaam.
Let op, Guido.
Dik, dik, lelijk, lelijk. In werkelijkheid helemaal geel.
Als je vraagt wat ik ben, zeg ik: 'Kwak, kwak, kwak.'
Als ik wandel, doe ik poepoe. Wie ben ik ? Zeg me de waarheid.
Een eendenkuiken, nietwaar ?
Is het een eendenkuiken ?
Dat is het niet.
Een bevriende dierenarts stuurde het me op uit Wenen.
Ik kan hem mijn raadsel niet opsturen voor ik dit heb opgelost.
Ik dacht een vogelbekdier, maar dat zegt niet: 'Kwak, kwak, kwak.'
Een vogelbekdier zegt...
Het vogelbekdier.
Ik heb het vannacht voor je in het Italiaans vertaald.
Nou ? Wat denk je ?
Alles wijst op een eendenkuiken.
Help me.
In hemelsnaam, help me.
Ik kan er niet van slapen.
Dik, dik...
... lelijk, lelijk.
Helemaal geel.
Het is een eendenkuiken.
Kom.
Ik ben moe. - Kom.
Wat doen we hier ? Misschien ben ik verdwaald.
Brave jongen, slaap maar. Droom maar fijn.
Misschien is het maar een droom. We dromen, Giosué.
Morgen maakt mama ons wakker en brengt ze ons koffie met melk en koekjes.
Eerst eten we...
... en dan vrij ik twee of drie keer met haar.
Als ik het kan.
Ze hebben die twee officieren al twintig keer opgeroepen. Ze zijn er vast vandoor.
Heb je verder nog iets verstaan ? - Daarvoor hoefje geen Duits te kennen.
De oorlog is afgelopen. Ze rennen maar in het rond.
Waar gaan die vrachtwagens heen ? - Zorg dat je daar niet inkomt.
Ze vertrekken vol en komen leeg terug. Weet je waar ze naartoe gaan ?
En de vrouwen ? Laten we wegwezen uit deze tent.
We hoeven niet eens te pakken.
Ik hoor al uren machinegeweren en honden. Ze willen alles opruimen.
Ik ga. Ik zie je wel in Viareggio. Dan beginnen we een aambeeldenfabriek.
Kom kijken.
Kijk eens hoe kwaad ze zijn. Razend.
Zie je ? Ze zoeken jou. Dit gaat allemaal om jou.
Jij bent de laatste die ze moeten vinden. Ze zoeken zelfs onder de stenen.
Morgen is het spel afgelopen. Dan delen ze de prijzen uit.
Als ze je vanavond niet vinden, krijg je 60 punten.
Hoeveel punten hebben we ? - We hebben nu 940 punten. Plus 60.
Duizend. - Eerste prijs. We winnen.
Ze zoeken je overal. Ze zijn razend. Nu geen fouten maken, hè.
Ga in die kist zitten. - Daar zit Schwanz.
Wie ? - Die jongen met het bruine haar.
Die hebben ze gisteren gepakt. Hij ligt eruit.
Het is daar veilig. Niemand zoekt je daar.
Vooruit, zo vlug als de bliksem. Vooruit.
Kruip erin.
Neem deze deken tegen de kou.
Ik kom zo terug. Ik stuur ze de verkeerde kant uit.
Hij is die kant uit.
Papa, je liet me schrikken.
Geef me de deken. Heb je het koud ?
Geef me je trui.
Ik gooi hem in een boom om ze te misleiden.
Ze zoeken je overal. Iedereen roept: 'Waar is Giosué ?'
Ze lopen zelfs te schelden. Ze zijn razend.
Niemand zal je hier vinden. Tot straks. Ik kom zo terug.
Luister, als je erg lang moet wachten, blijf dan stilzitten.
Kom er niet uit. Kom er pas uit als het helemaal stil is...
... en er niemand te zien is. Zeg het na.
Ik kom er niet uit voor er niemand meer is.
Heel goed, stijfkop.
Ga weg. Ga weg, hond.
Ga weg, hond. Ga weg.
Ga weg. Ga weg, hond.
Heel goed, Ferruccio. Het werkt.
Is hier iemand die Dora heet ?
Dora, ben je hier ? Ik ben het, Guido.
Ik weet dat hier iemand zit. Is er hier een Dora ?
Is hier een Dora ? Een Italiaanse. Ze is mijn vrouw.
Ja, er is hier een Dora.
Ik ben het, Dora.
Zij is het niet. Is er een andere Dora ?
Spring uit de wagen zodra jullie buiten zijn.
Die vrouw daar.
Wat doe je ? Niet hier, breng haar naar de gebruikelijke plek.
Vooruit, rechtdoor.
Doorlopen.
Wat doe je ? Vooruit.
Wat doe je verdomme ? Sneller, doorlopen.
Het is waar.
Hallo, jochie.
Ben je alleen ? Hoe heet je ?
Je verstaat me niet, hè ?
We geven je een lift. Kom maar. Klim erop.
Toe maar.
Mama.
Dit is mijn verhaal.
Dit is het offer dat m'n vader heeft gebracht.
Dit was zijn geschenk aan mij.
We hebben gewonnen. - Ja, we hebben gewonnen.
Duizend punten, om je rot te lachen.
We zijn de eersten. We nemen de tank mee naar huis.
We hebben gewonnen.
Nederlandse ondertiteling bewerkt door : http://subtitles.vze.com