Assepoester vloog door de lucht, ver weg van alle lelijke zaken.
Toen ze op het bal landde, was ze ongepast omringd door piraten.
Alf Mason was er, zo lelijk dat z'n moeder hem voor een fles muskaat had verkocht.
Bill Jukes, vol met tatoeages.
En de ergste van hen was...
Haak, met ogen zo blauw als vergeet-me-nietjes...
pas op als hij in je buik steekt met z'n haak die hij heeft...
in plaats van een rechterhand, op dat moment werden z'n ogen rood.
'Meisje,' zei Haak, 'wij willen je glazen muiltjes.'
Wie ben jij om mij te bevelen en mij meisje te noemen? Pak aan!
Pak aan!
Burger!
Haak kwam op haar af.
Wat gebeurde er toen?
De moedige Assepoester loste het voor altijd op...
met haar revolver. - Haar revolver?
De avond waarop de ongewone avonturen van deze kinderen begonnen...
was de avond dat Nana bij het raam blafte.
Maar er was niets buiten, geen vogel, geen blad.
Dus de kinderen vergaten het...
voor welke problemen een volwassene een kind niet mee zal lastigvallen.
O, liefste George, lieve Mary. O, wat een reis heb ik gehad.
Tijd om te badderen.
Niet eerlijk!
Inderdaad niet eerlijk. Maar Nana was de beste verpleegster op vier poten.
Nee. Ik vergeef het je niet.
Er was geen gelukkiger, simpeler gezin.
Mr Darling was bankier, die wist wat alles kostte, zelfs een knuffel.
Mrs Darling was de mooiste dame in Bloomsbury...
met een zoete, spottende mond waar een kus op zat...
die Wendy nooit kon krijgen.
Hoewel het daar was, zeer opvallend op de rechterhoek...
En soms was er tante Millicent...
die vond dat een hond als verpleegester de hele buurt neerhaalde.
Oké, oké, minder lawaai.
Even tot rust komen. Dit is geen boerderij.
Bravo, George. Bravo. - Wendy is aan de beurt.
Wendy moet een verhaaltje vertellen.
Cecco, die z'n naam kerfde op de gouverneur in Goa.
Noodler, met z'n handen verkeerd om.
Hemeltjelief. - Haak!
Haak, wiens ogen rood werden terwijl hij jou openhaalde.
Op m'n ziel, hoe kinderen tegenwoordig wordt lesgegeven.
Ik ben bang dat ik dat niet geleerd heb, tante.
Maar ik weet wel iets van piraten.
M'n ambitite is om een verhaal te schrijven in drie delen over mijn avonturen.
Welke avonturen. - Die moet ik nog krijgen...
maar ze zullen zeer spannend zijn.
Kind toch, schrijvers staan niet goed aangeschreven in de hogere kringen.
En er is niets zo lastig om te trouwen als je een schrijver bent.
Trouwen?
- Wendy is nog niet eens 13.
Loop eens naar mij toe, lieverd, zodat ik je kan schatten.
Toe maar.
Loop maar naar je tante. Rechtop staan.
Stop daarmee! - Draai je om.
Het is precies wat ik verwachtte.
Wendy heeft de kin van een vrouw.
Is je dat niet opgevallen? Kijk naar haar mond.
Daar, verborgen in de rechterhoek...
is dat een kus?
Een kus? - Zoals die van moeder.
Een verborgen kus. - Maar waar dient ie voor?
Voor het allergrootste avontuur.
Zij die 'm vinden, zijn de hemel binnen en buiten gegaan.
Wat vinden?
Degene van wie de kus is.
Mijn Wendy...
een vrouw. - Bijna een vrouw.
Ze moet minder tijd met haar broers doorbrengen en meer tijd met mij.
Ze moet haar eigen kamer hebben.
Een kamer van een jongedame. Laat de ...
De dochter van een klerk kan niet hopen op een goede partner als die van een manager.
Je moet meer feestjes bijwonen, babbelen met je bazen bij de bank.
Geestigheid is erg in de mode momenteel.
Maar er was geen teken van een lichaam, want niemand was gevallen.
Natuurlijk had ze lopen dromen.
Als dit jouw bed is, wat is dit dan?
Een jongen.
Miss Fulsom stuurde een brief vol schande naar Mr Darling...
dat nieuwe standaarden voor preutsheid zette, zelfs voor haar.
Ja, mevrouw.
Mr Darling had de hele middag met babbelen geoefend.
Wat een heerlijk weer hebben we toch.
En nu is zijn kans gekomen.
Sir Edward Quiller Couch, de directeur van de bank...
was een man die dol was op babbelen...
bijna net zoveel als op een goede balans.
Wendy liep er als een verdoemde bij.
En toen was er... het lot.
De brief! Wacht! Stop!
Wendy, wacht! Kom terug!
Wat een prachtige das.
Wacht! Jij daar! Stop!
Wendy! Nana, kom terug!
Dat is weer $200 bespaard. Een verstandige investering?
Inderdaad.
Ik, euh...
Jij daar, stop! Wacht!
Stop! Wacht!
Vader!
Ik kan het uitleggen!
Ik ben voor schut gezet!
Nee!
Ik moet een man worden, waar kinderen bang voor zijn en die volwassenen respecteren...
anders eindigen we allemaal op straat!
Niet zo hard, George. De buren kunnen het horen.
Laat ze het maar horen. Laat de hele wereld het maar weten!
Dit is geen verpleegster! Dit is een hond.
Morgen begin je met je lessen van tante Millicent.
Het is tijd dat je volwassen wordt!
Moeder?
Kan iets ons schade toedoen nadat de avondlichten aan zijn?
Nee, liefste.
Dat zijn de ogen die een moeder achterlaat om haar kinderen te beschermen.
Moet je naar dat feeste gaan, moeder?
Alsjeblieft, moeder. - Ja, je hoeft niet te gaan.
Vader kan alleen gaan. Alsjeblieft.
Alleen?
Je vader is een moedig man.
Maar hij heeft de speciale kus nodig om z'n collega's onder ogen te komen.
Vader? Moedig?
Er zijn vele soorten moed.
Er is de moed om te denken aan anderen vóór jezelf.
Je vader heeft nooit een zwaard getrokken of een pistool afgevuurd, Godzijdank.
Maar hij heeft veel offers gemaakt voor zijn gezin...
en veel dromen aan de kant gezet.
Waar heeft hij ze neergezet?
In een lade.
En soms, 's avonds laat, halen we ze eruit en bewonderen we ze.
Maar het wordt steeds moeilijker om die lade te sluiten.
Toch doet hij het.
En daarom is hij moedig.
En onthoud, elke wolk heeft een zilveren voering.
O nee, het sneeuwt.
O, we zullen onze dood betrappen. - Beter dood dan roddel.
Je gaat die visitekamer binnen met opgeheven hoofd.
Een, twee.
Drie!
Kom hier, jij!
Ik heb je.
Wat zit je te huilen, jongen?
Je kan vliegen!
Hoe heet je?
Wendy Moira Angela Darling.
Peter... Pan.
Waar woon je?
Even naar rechts en dan rechtdoor tot aan de ochtend.
Zetten ze dat op de brieven? - Ik krijg geen brieven.
Maar je moeder krijgt brieven. - Ik heb geen moeder.
Logisch dat je huilde. - Ik huilde niet om moeders.
Ik huilde omdat ik de schaduw niet kan laten vastzitten.
En ik huilde niet!
Ik kan 'm voor je erop naaien.
Het kan wat pijn doen.
Mag ik even je mes lenen?
Dank je.
Wat een verstandigheid van me! - Tuurlijk, ik deed niets.
Je deed een beetje. - Een beetje?
Welterusten.
Wendy?
Eén meisje is meer waard dan 20 jongens.
Denk je dat echt?
Ik woon met jongens.. de Verloren Jongens. Ze zijn erg bekend.
Wie zijn ze dan?
Kinderen die uit hun kinderwagens vallen als de verpleegster niet kijkt.
Als ze binnen zeven dagen worden opgeëist, worden ze naar Nooitgedachtland gestuurd.
Zijn daar ook meisjes? - Meisjes zijn te slim om eruit te vallen.
Het is hartstikke mooi hoe jij over meisjes praat, Peter.
Ik zou jou iets willen geven...
een... kus.
Weet je niet wat een kus is?
Ik weet het zodra je het me geeft.
Ik denk dat ik je nu eentje geef.
Als je wil.
Dank je.
Hoe oud ben je, Peter? - Behoorlijk jong.
Weet je het niet? - Ik ben weggelopen.
Op 'n avond hoorde ik m'n ouders praten over wat ik als man moest worden.
Dus ik liep weg naar Kensington Gardens en ik ontmoette Tink.
Tink? - Tinkelbel. Zij is mijn fee.
Maar er bestaat niet zoiets als... - Niet zeggen.
Elke keer als iemand dat zegt, valt er ergens een fee dood neer.
En ik zal haar nooit vinden als ze dood is.
Je hoefde me niet te vertellen dat er een fee in deze kamer is.
We zijn gekomen om naar de verhalen te luisteren.
Ik vond die over de prins, die de dame met de glazen muiltjes niet kon vinden leuk.
Assepoester.
Hij heeft haar wel gevonden, Peter, en ze... en ze...
leefden nog lang en gelukkig.
Ik wist het.
Ik wil graag dit aan je geven...
een... vingerhoedje.
Wat is dat?
Tink! Nee!
Ze is niet erg beleefd.
Ze zegt dat als je me weer probeert een vingerhoedje te geven...
zij jou vermoordt.
En ik dacht altijd dat feeën aardig waren.
Ga niet weg, Peter. - Ik moet de anderen over Assepoester vertellen.
Ik ken veel verhalen, die ik ze kan vertellen. - Kom met me mee.
Ik kan niet vliegen. - Ik leer het je.
Ik leer je op de rug van de wind te rijden. En daar gaan we.
Mogen John en Michael ook mee?
John! - Dat heb ik niet gedaan.
Er is hier een jongen, die ons wil leren vliegen.
U beledigt de wetenschap, meneer.
Ik zou het graag beledigen met u.
Je denkt gewoon blije gedachtes en die brengen jou in de lucht.
Het is makkelijk.
Ik heb 't door!
Zwaarden, kruizen, Napoleon!
Achteruit.
Wendy! Kijk mij!
Toetjes, taarten, ijsjes, nooit meer in bad!
Kom mee. Kom mee naar Nooitgedachtland.
En moeder dan?
Vader? Nana?
Er zijn meerminnen. - Meerminnen?
Indianen! - Indianen?
Piraten! - Piraten?
Wacht op mij, John!
Mag ik u voorstellen aan m'n vrouw...
Mary.
Zeer aangenaam. - Dank u, Sir Edward.
Vergeet ze, Wendy. Vergeet ze allemaal.
Kom met me mee naar waar je je nooit meer zorgen hoeft te maken over volwassenzaken.
Wat is er? Wat scheelt er?
Nooit is verschrikkelijk lang.
Het zou aangenaam zijn om te melden dat ze op tijd de kinderkamer bereikten.
Maar dan zou er geen verhaal zijn.
Je zit onder het hondenhaar, lieverd.
Hallo, maatje. - Goedenavond.
Dank je.
Hoger!
Wie ben jij?
Ik ben John.
Hou dit vast.
Met beide handen.
Geef het door.
Pak mijn enkel, Michael.
Pak mijn enkel, Wendy.
En wat er ook gebeurt, laat niet...
los!
Nooitgedachtland.
Liegen, stelen, een leven vol zonde
we gaan op de piratentoer
we zien mekaar beneden
vuur de kanonnen schenk de rum
deel de kaarten de nacht is gekomen
we gaan op de piratentoer
Duivelsvogel!
Kapitein?
Kapitein? Toen ik goed zat op te letten tijdens mijn wacht...
viel 't me op dat het winter op 't water was en lente op 't land.
Ik zei tegen mezelf, 'Dat is erg vroeg voor de lente.
De lente zou er pas om 3 uur mogen zijn.'
Kijk zelf maar naar de tijd, Kapitein, en vertel me dan...
Ik droomde, Vetje, over Pan.
Pan, Kapitein?
En in mijn droom was ik een grootmoedig man...
vol vergiffenis.
Ik bedankte Pan voor het afhakken van m'n hand...
en voor 't geven van deze mooie haak...
om kelen door te halen...
en nog meer van zulk soort gebruiken...
zoals m'n haar kammen.
Heeft Pan u een plezier gedaan? - Een plezier?
Hij gooide m'n hand naar 'n krokodil.
Het beest vond het zo lekker dat hij me sindsdien volgt...
z'n lippen aflikkend voor de rest van mij.
Noem je dat een plezier gedaan?
Nee. Nee.
Bedank Lucifer dat het beest een klok heeft binnengeslikt.
Als dat getik er niet zou zijn, had ie me al lang gehad.
Waarom heb je me wakker gemaakt, Vetje?
Zoals ik al zei, Kapitein, het ijs smelt.
De zon schijnt en de bloemen staan allemaal in bloei.
Hij is terug.
Veertig kanonniers.
Ze moet 12 knopen gaan met volle zeil.
Noodler, nmet z'n handen achteruit!
Bill Jukes! Helemaal vol met tatoeages.
Haak!
Laten we het eens wat nader bekijken.
Let op.
M'n hoed!
Lelijke Vetje! Lelijke, dikke Vetje!
Zonsverduistering.
Donker hier. Laat me eruit!
Ik zie niets.
Donker hier binnen. Kaars.
Ik heb een kaars nodig. Help!
Haal Lange Tom.
Vuur!
Zoek Wendy, Tink. Laat de rest maar aan mij over.
O, Kapitein Haak!
Blijf bij hem! - Je kan me toch niet pakken.
Hierzo! Vuur!
Ben je geraakt, Michael?
Ik heb nog niet gecontroleerd! Maar er is wat ergers!
Wat kan er erger zijn?
Mijn gedachten zijn niet blij!
Blije gedachten!
Blije gedachten. Wat zouden mama en papa doen?
Napoleon! - Verdoemenis!
Herlaad de kanonnen! Snel!
De kanonnen herladen? Maar, Kapitein, hij is weg.
Nog andere bijdragen?
Doorzoek de jungle! Breng die kinderen naar mij!
Wat is het? - Een grote, witte vogel.
Nogal lelijk ook. Nee! - Geef aan mij!
Als Peter weg is, heb ik de leiding!
Ik mag door de telescoop kijken.
Het komt dichterbij.
O hemeltje, ik ben blind!
Ik ben blind. Ik ben blind geworden.
Hallo, Tink. Waar is Peter?
Hallo, Tink. - Ze heeft me blind gemaakt!
Nog meer nieuws over Assepoester?
Tinkelbel was niet zo slecht.
Soms was ze zelfs erg aardig.
Maar feeën zijn zo klein, dat ze slechts ruimte hebben voor één gevoel tegelijkertijd.
Tink zegt dat de vogel Wendy heet.
En Peter wil dat wij...
... 'm neerschieten.
We hebben onze orders. Schiet die Wendy-vogel neer.
Klaar? Richten!
Vuur!
Dag-dag!
Drie, twee...
één!
Ik heb 'm!
Dat is geen vogel.
Het is een dame. - En Tootles...
Tootles heeft haar vermoord.
Ik ben er weer! Geweldig nieuws. IK weet wat er met Assepoester is gebeurd.
Ze versloeg de piraten. Er werd gestoken, gesneden, gemarteld, gebloed...
en ze leefden nog lang en gelukkig.
Wat een opluchting, zeg. - Nog grootser nieuws!
Ik heb degene meegenomen die over Assepoester vertelde. Ze komt verhaaltjes vertellen!
Ze is...
Dood.
Tragisch.
Verschrikkelijk. - Wel goed geschoten.
Wiens pijl?
Van mij, Peter.
Steek, Peter.
Steek maar.
De Wendy leeft!
Het is m'n kus.
Mijn kus heeft haar gered.
Ik herinner me kusjes.
Laat mij eens kijken.
Yep, dat is een kus. Een krachtig iets.
Laten we haar beneden naar het huis dragen.
Handen.
Ze zijn een beetje smerig.
Ze moet hier blijven en sterven.
Nee! Hoe kon ik dat denken? Stom.
We gaan een huis om haar heen bouwen.
Met een schoorsteen!
En een deurklopper! En ramen!
Tink heeft 't gedaan.
Tinkelbel? O, Tinkelbel?
Heb jij 't gedaan, Tink? - Halleluja.
Dan ben ik niet meer je vriend.
Eerste indrukken zijn zeer belangrijk.
Daar is ze. Ziet er lief uit.
Wendy, voor jou hebben we dit huis gebouwd met een deurklopper.
En een schoorsteen. Eén, twee, drie.
Wees alsjeblieft onze moeder.
Nou, het is erg boeiend.
Maar, weet je, ik heb geen echte ervaring nog.
Vertel je verhaaltjes? - Ja.
Dan ben je perfect. - Goed dan. Ik zal m'n best doen.
Sorry voor het blinddoeken.
We moeten voorzichtig zijn. E zitten wat vreselijke figuren achteraan.
Als Haak onze schuilplaats ontdekt, haalt hij ons open.
Wat verschrikkelijk! - Ach, we leven ervoor!
Maar ik... - Tijd om vader te ontmoeten, moeder.
Ik zie er zo naar uit om je zoon te zijn.
Welkom, moeder.
Discipline. Daar geloven vaders in.
Je moet de kinderen meteen slaan, voordat ze je weer proberen te vermoorden.
Sterker nog, we moeten hen afmaken.
Ik ben het er mee eens dat ze akelig zijn...
maar maak ze af en ze zullen zichzelf belangrijk vinden.
Zo belangrijk. En uniek.
Ik stel voor om het iets...
akeliger te maken.
Medicijnen.
Dat is het meest enge en smerigste spul.
Van die zoete, plakkerige.
Vermoord ons, alsjeblieft!
De kleinsten eerst. Michael?
Michael. John. M'n broers! - Wie?
Hallo?
Het is harder aan de binnenkant van deze rots.
Wat eigenaardig.
Blije gedachten! Zwaarden, kruizen, Napoleon!
Wat vernederend.
Er is iets ergers, John.
Prinses Tijger Lily.
We zoeken zoals altijd naar Peter Pan en z'n geheime schuilplaats.
Gelukkig zijn twee jongens uit z'n kennissenkring...
gezien terwijl ze hier in dit gedeelte van de jungle vielen.
Heb jij ze gezien?
Ze zegt, 'Nee, sorry.'
Mijn haak denkt van wel, Prinses.
Ik zeg, onthand die wilde...
jij wilde!
Meerminnen zijn niet zoals ze in verhalenboekjes zijn.
Het zijn donkere schepsels in contact met allerlei mysterieuze dingen.
Als Haak Wendy's broers had gevangen, hadden de meerminnen dat geweten.
Goh, wat lief.
Zijn meerminnen niet lief?
Ze zullen jou lieflijk verdrinken als je te dichtbij komt.
Haak houdt jouw broers vast in het Zwarte Kasteel.
Zoals alle verrassingsaanvallen. moet de begeleiding...
onjuist zijn.
Hang de kinderen aan de rots.
Sorry, Uwe Hoogheid. Nog een laatste woord?
Smeek voor jullie leven.
Heren! M'n broer en ik zijn Engelse heren.
Engelse heren smeken niet.
Alstublieft!
Alstublieft! Dood ons niet!
Dood mij ook niet, alstublieft. Ik heb nog nooit iets...
Koud! Het is koud!
Help! - Toe maar. Vlieg naar je redding...
en dan schiet ik dwars door je nobele bedoelingen.
Ik heb deze meegenomen. Kan je er mee omgaan?
Beloof me een ding. Laat Haak aan mij over.
Dat beloof ik.
Wacht hier op mijn teken. - Hier wachten?
En zo keek Wendy voor het eerste op het donkere figuur die op haar verhalen joeg.
Ze zag de doordringende ogen en was niet bang, maar gehypnotiseerd.
we zien mekaar zeker beneden
Meneer Vetje?
Bent u dat, Kapitein? - Zwavel en kwelling, man.
Wat ben je aan het doen?
Nou, we stoppen de kinderen op het touw, Kapitein, zoals u zei.
Maak ze los! - Maak ze los?
En uw valstrik dan? - Laat ze vrij of ik stop m'n haak in jou.
Ik weet niet wat hij met ze wil. Ik ben gewoon een blije idioot, toch?
Keten ze en laat ze gaan.
En neem die kat van je mee.
Meneer Vetje? - Aye, Kapitein?
Heb je 'm al gezien? - Nee, Kapitein.
Waar zijn de kinderen?
Dat zit wel goed, Kapitein. We hebben ze laten gaan.
Wat hebben jullie gedaan?
We hebben ze laten gaan.
Jullie... hebben... ze... laten gaan.
Meneer Vetje!
Wie ben jij, vreemdeling?
Ik ben James Haak, Kapitein van de Jolly Roger.
Als jij Haak bent, wie ben ik dan?
Jij bent een kabeljauw.
Zeg eens, Haak, heb je een andere naam?
Groente? - Nee.
Mineraal? - Nee.
Beest? - Ja.
Man? - Nee!
Jongen? - Ja!
Gewone jongen? - Nee!
Geweldige jongen? - Ja! Geef je het op?
Ja! - Ik ben...
Geschiedenis. - Peter, kijk uit!
Daar is hij!
Het is jouw grafrede, jongen.
Klaar om de andere kwijt te raken? - Deze keer niet.
Wie ben jij om mij meisje te noemen?
Open de poort!
Als ik jou was, zou ik 't opgeven.
Als ik jou was, zou ik lelijk zijn.
Nee!
Klaar?
Vuur!
Pak de boot!
Draai de boot om.
Draai 'm om!
En nu, Peter Pan....
zul jij sterven.
Sterven zal een ongelooflijk groot avontuur zijn.
O, nee.
Schiet 'm dood!
Jij.
Vetje!
't Is eigenlijk allemaal tragisch, hè?
De strijder is gewond.
Ze roept de geest van adelaar op om de strijder te genezen,
Erg indrukwekkend.
De strijder is genezen.
Kwaadaardige dag.
Hij heeft gevonden voor zichzelf een...
En Haak is helemaal alleen.
Ik ook. - Jij ook?
Verbannen? De hond.
Ik denk dat jij en ik...
moeten praten.
Het is maar gemaakt-geloven, hè?
Dat jij en ik...
Het zou mij zo oud maken als ik een echte vader zou zijn.
Wat zijn je echte gevoelens? - Gevoelens?
Wat voel je?
Blijheid? Verdriet?
Jaloezie?
Tink! - Boosheid?
Boosheid.
Haak.
Liefde?
Daar heb ik nog nooit van gehoord.
Dat denk ik wel, Peter.
Ik durf te zeggen dat je het zelf hebt gevoeld...
voor iets of... iemand.
Nooit. Zelfs de klank ervan staat me tegen.
Waarom moet je alles verpesten? We hebben toch plezier, of niet?
Ik heb je geleerd te vechten en vliegen Wat kan er nog meer zijn?
Er is zoveel meer. - Wat dan? Wat is er nog meer dan?
Weet ik niet. Ik denk dat dat duidelijker wordt, zodra je volwassen wordt.
Nou, ik word niet volwassen! Je kan me niet dwingen!
Ik zal je verbannen zoals Tinkelbel! - Ik zal niet verbannen worden!
Ga dan maar naar huis. Ga naar huis en word volwassen.
En neem je gevoelens met je mee!
Kom terug, Peter!
Peter wilde niet dat Wendy vertrok.
Wederom bezocht hij Wendy's huis...
om te zien of Mr and Mrs Darling het raam al hadden gesloten.
Maar, zoals eerder, zag hij Mrs Darling in haar stoel...
bij het raam, haar ogen moe van het kijken naar de hemel.
Wendy.
We kunnen haar niet allebei hebben, dame.
Het raam is gesloten.
George, help me! - Wat is er? Zijn ze terug?
Het raam is gesloten. Hij moet altijd openstaan voor ze.
Altijd. Altijd.
Ze zijn niet terug.
Vertaald door FB&F-Crew Fuck BREIN & FIOD
Een grote binding van de Engelse brik
we namen 'm en het zonk snel
en als waarschuwing voor de bemanning
lieten we ze wandelen over de plank
Yo ho,yo ho de springende plank
hij loopt erover heen - Welkom. Sst.
tot hij neergaat en die van jou gaat neer
naar tooral looral loo - Geschreven naar zichzelf.
Wendy, lieverd.
Muskaat, juffie?
Ik ben een klein meisje.
Rum dan?
Nee, dank je.
Ik heb gehoord dat je bent weggelopen van huis.
Zo heb ik het nooit bekeken.
Ik denk het wel, ja.
Wat prachtig.
M'n ouders wilde dat ik volwassen werd.
Volwassen worden is ook zo'n barbaarse zaak...
vol met ongemakken en pukkels.
Alles was eenvoudiger toen ik jonger was.
En dan begint de ellende, de gevoelens komen.
Pan heeft zo'n geluk dat hij er geen last van heeft.
O, nee. Hij kan niet liefhebben.
Dat is onderdeel van het raadsel van zijn bestaan.
Sigaartje?
O, daar, daar.
Het hoeft niet zo te zijn.
Heb je ooit piraat willen worden, liefste?
Ik heb ooit mezelf een naam gegeven...
Rood-Handige Jill.
Wat een geweldige naam!
Zo gaan we je noemen als je je bij ons aansluit.
Maar wat zijn dan mijn plichten? je kan niet verwachten dat ik ga roven.
Vertel jij toevallig ook verhaaltjes?
En ze leefden nog lang...
en... gelukkig.
Bravo!
Mag ik wat tijd om je gulle aanbod te overwegen?
Natuurlijk. Dat moet je zelfs.
Mijn jongens zullen je terugbrengen, zodra ze je gevonden hebben.
Niemand van mijn bemanning zal je volgen. Dat zweer ik.
Mijn nieuwe obsessie ben jij...
niet Peter Pan of zijn verblijfplaatsen.
Wat zal moeder ervan denken als ik piraat word?
Tot we elkaar weer ontmoeten.
Wat zal moeder ervan denken als zij piraat wordt?
Hoe meer Wendy aan haar moeder dacht, hoe minder ze kon herinneren.
John. - Ik deed niets!
John! - Ja?
Hoe heet je vader?
Hoe m'n vader heet? Peter.
Vader! - Ja, Peter!
Wie is jouw moeder, Michael?
Hij krijgt de makkelijke. - Jij bent mijn moeder, Wendy.
En is zij niet de beste?
Er is een nieuwe piraat aan boord van de Jolly Roger.
De meerminnen zeggen dat ze Rood-Handige Jill wordt genoemd.
Nog een avontuur, jongens. Kom op!
Rood-Handige Jill? Ze klinkt nogal bangmakend!
Bangmakend? Ze is maar een verhaaltjesverteller.
Maar een verhaaltjesverteller?
Rood-Handige Jill is misschien wel een moedige zwaardvechtster.
Een meisje zoals zij?
Moedig of niet, ik zal haar door midden hakken!
Maak je borst maar nat, Peter Pan...
want ik ben Rood-Handige Jill.
Moeder! - Wendy?
Het is waar, John.
Je zus is piraat geworden.
Maar moeder, Haak is een engers.
En niet te vertrouwen. - Integendeel...
Ik vind Kapitein Haak een gevoelsmens.
Moeder en vader maken weer ruzie.
Sir, u bent zowel onbeleefd als achterlijk.
Hoezo ben ik achterlijk?
Je bent gewoon een jongetje.
Ben je echt een piraat, moeder?
Nee.
We gaan naar huis.
Naar huis?
Nooitgedachtland verlaten?
We moeten.
We zijn onze ouders vergeten.
We moeten meteen vertrekken voordat wij...
ook vergeten zijn.
Ik ben ze vergeten... mijn ouders.
We moeten vertrekken.
Als jij het wenst.
'Als jij het wenst'? - Als jij het wenst!
Afmaken! Afmaken! Afmaken!
Geen paniek, mijn liefste, als Pan dood is...
zullen wij vrij zijn.
Ik heb een feeëngids geregeld om je terug te begeleiden.
We hebben gepraat.
En wat als je met ons mee terugging?
Kunnen we gaan, Peter?
Alsjeblieft, Peter, kunnen we gaan? - Als jij het wenst.
Pak je spullen.
Jij ook, Peter.
Zouden ze me naar school sturen?
Ja. - En daarna... naar een kantoor?
Ik denk van wel.
Ik zal spoedig een man zijn.
Je kan me niet pakken en een man van me maken.
Ik wil altijd een jongen zijn en plezier hebben.
Jij zegt het, maar ik denk dat het jouw grootste nepvoorstelling is.
Iets als feeën bestaat niet.
Vergeet je medicijnen niet.
Verrassing.
Er begint een nieuw tijdperk.
Voer ze weg.
Geen medicijnen. Ik wil geen medicijnen innemen.
Nee.
Opdat hij niet levend gepakt wordt...
draagt Haak altijd een vreselijk vergif bij zich...
gedistilleerd toen hij traande uit het rood van zijn oog.
Een mix van boosaardigheid, jaloezie en teleurstelling...
het was direct fataal en er is geen medicijn voor.
Ik sliep niet!
Wendy? Ben je daar?
Tink.
Je hebt mijn medicijn gedronken.
Tinkelbel?
Waarom gaat je lichtje uit?
Waarom ben je zo koud, Tink?
Blijf warm, Tink. Blijf warm.
Kom alsjeblieft terug.
Alsjeblieft, Tink, ga niet bij me weg.
Vergeef me, Tink. Het spijt me enorm.
Het spijt me, Tink. Vergeef me alsjeblieft.
Er is nog steeds ruimte voor een verhaaltjesverteller.
Ik ga liever dood.
Jammer. - Kapitein. Kijk naar de lucht.
En kijk naar het water.
Pan moet dood zijn.
Nee! Nee! Onmogelijk!
Bootbemanning, hoeden af!
Een moment van stilte voor onze gevallen vijand...
Peter Pan.
We zeilen weg bij dageraad!
Ik geloof niet in feeën.
Ik wel.
Ik geloof wel in feeën.
Nee! Nee! Help! Help!
Meisjes gaan altijd eerst.
Ik geloof wel in feeën.
Echt waar. Dat doe ik.
Ik geloof wel in feeën.
Wat doe je? - In feeën geloven.
Ik geloof wel in feeën.
Dat doe ik.
Ik geloof wel in feeën... - Hou op met dat gekakel of ik keel jullie!
'Geloof in feeën! Dat doe ik!'
Ik geloof wel in feeën.
Ik geloof wel in feeën. Dat doe ik.
O Tink, je leeft!
Je leeft! Je leeft!
Ik geloof wel in feeën! Dat doe ik!
Ik geloof wel in feeën! Dat doe ik! - Hij leeft!
O, help. - Het is Haak of ik deze keer.
Waarom is hij? Wat is hij?
Ik heb nog een laatste verhaal voordat je doodgaat.
Het verhaal van Peter Pan.
Er was eens...
Jongens, Rood-Handige Jill gaat ons een verhaal vertellen.
Er was een jongen, genaamd Peter Pan...
die besloot om niet volwassen te worden.
Sla de intro maar over.
Dus hij vloog weg naar Nooitgedachtland waar de piraten zijn.
Heette een van die piraten Noodler?
Ja. - Heeft u dat gehoord, Kapitein?
Ik zit in een verhaal.
Wat een plezier zullen we gehad hebben.
Maar hij was nogal eenzaam.
Eenzaam?
Hij had een Wendy nodig.
Ik heb een Wendy nodig.
Erg opwindend. Al twee doden.
Waarom een Wendy? - Hij was dol op mijn verhalen.
Welke verhalen? - Assepoester.
Sneeuwwitje. De Schone Slaapster.
Liefdesverhalen?
Avonturen waarin het goede wint van het kwade.
Ze eindigen allen met een kus.
Een kus.
Hij heeft wel gevoelens.
Hij heeft gevoelens voor jou.
Zij vertelde hem verhalen. Hij leerde haar vliegen.
Hoe dan?
Je denkt gewoon aan blije gedachten. Die tillen je de lucht in.
Ik heb helaas geen blije gedachten. - Dat brengt je naar beneden.
Hoe nog meer?
Nee! - Laat haar met rust!
Het is feeënstof. dat heb je nodig!
En hoe zit het met Pan?
Brengen verdrietige gedachten hem naar beneden?
Hij heeft geen verdrietige gedachten.
En wat als Wendy op de plank loopt?
Weet je, dit spijt me echt verschrikkelijk.
De ironie. Het komt voor Haak...
en krijgt een verhaal.
Nee!
Hoorde je haar in het water terechtkomen?
Ik namelijk niet.
Het beest heeft haar geheel doorgeslikt.
Stuurboord!
Het zoekt naar meer, Kapitein. - Dan geven we hem dat.
Naar de plank!
Stil, jankend zaad!
Ik zal je de weg naar de stoffige dood laten zien.
Op jullie posten!
Jaag erop! Schiet op, onderkruipsels!
Wat was dat?
Hij is hier, Kapitein! Duivel! Demoon!
Vervloekt beest! Je tijd is voorbij!
Hallo.
Zo, Peter Pan.
Dus dit is wat je doet.
Aye, James Haak. Dit is alles wat ik doe.
Trotse en brutale jeugd...
bereid je voor om je dood te ontmoeten.
Laat 'm met rust! Hij is van mij.
Nu!
Hier ben je. Hier. Ik wilde toch al nooit een piraat worden.
Ik ga de rest van mijn leven besteden aan goede zaken.
Ik heb 'm!
Schurk! Nooit goed doen!
Losbandige!
Het is Haak en hij vliegt!
En hij vindt het leuk!
Wil je vliegen? Laten we dan vliegen.
Niet slecht voor een ouwe vent.
Ik weet wat je bent!
Ik ben de beste die er ooit is geweest!
Jij bent een tragedie.
Ik? Tragisch?
Ze verliet jou, Pan.
Jouw Wendy verliet je.
Waarom zou ze blijven?
Wat heb je haar te bieden? Je bent onvolledig.
Ze wordt liever volwassen dan dat ze blij jou blijft.
Laten we nu eens een kijkje in de toekomst nemen.
Wat zie ik daar? Het is de eerlijke Wendy.
Ze zit in haar kinderkamer. Het raam is gesloten.
Ik doe 'm open!
Ik ben bang dat het raam dicht is. - Ik roep haar naam.
Ze kan je niet horen. - Nee!
Ze kan je niet zien. - Wendy!
Ze is je helemaal vergeten. - Stop! Alsjeblieft! Stop ermee!
En wat zie ik hier?
Er iemand anders in jouw plaats.
Hij heet... haar man.
Jij zal alleen sterven...
en ongeliefd.
Ongeliefd.
Net als ik.
Stilte allemaal...
voor Wendy's afscheid.
Het spijt me. Ik moet volwassen worden.
Maar... dit is van jou.
Het is maar een vingerhoedje.
Net als een meisje!
Ga je gang, mijn schoonheid.
Geef Peter Pan maar jouw kostbare vingerhoedje.
Dit behoort jou toe...
en zal dat altijd doen.
Dat was geen vingerhoedje.
Dat was haar verborgen kus.
Zet jezelf schrap, maten.
Het is een krachtig iets.
Je bent paars, Pan!
Verdeel mijn infinitieven!
Nee! Ik heb gewonnen!
Jij... bent oud.
Maar ik heb gewonnen!
Oud.
En alleen!
Alleen.
Nee! Ik heb gewonnen!
Afgedaan.
Blije gedachten.
Scheuren! Moorden! Moorden! Stikken! Advocaten! Tandartsen!
Oud! Alleen! Afgedaan!
Bloed van kinderen, van puppie's
Oud! Alleen! Afgedaan! - Ziekte! Roven!
Katjes vastgepind op spijkers! Nee!
Oud! Alleen! Afgedaan! - Witte dood! Zwarte dood!
Elke dood! Een lekker kopje thee! - Oud! Alleen! Afgedaan!
Afgedaan.
Zwavel en kwelling! Stil, stelletje honden!
Of ik zet het anker in jullie.
We hebben gewonnen!
Klaar om los te laten? - Aye, aye, Kapitein.
O, die verstandigheid van jou.
Laten we zachtjes voor haar doen.
Ik droomde dat mijn kleintjes terug waren gekomen.
Ik droomde dat ze sliepen...
in hun bed.
Maar ze zullen nooit terugkeren.
Ze begrepen niet waarom ze hen niet kon zien.
Maar ze zag hen zo vaak in haar dromen in hun bed...
dat ze dacht dat dit nog steeds haar droom was.
Hallo, moeder. We zijn het echt.
We zijn terug.
Kom snel, George!
Ik kom eraan! Wat is er?
We zijn terug, vader. Heb je ons gemist?
Jullie zijn terug.
Mooi. Prachtig.
Goed gedaan.
O, mijn engel.
Natuurlijk heb ik julie gemist.
Oké, jongens, volg mij. Haal je handen van dat behang.
Kom binnen. Erg gek nu. Deze jongemannen zeggen dat...
Jullie zijn terug.
Moeder, vader, mag ik jullie voorstellen aan de Verloren Jongens.
Hallo. - Hoeden.
Mag ik ze houden?
Nou, ik...
Ik bedoel, de kosten.
Denk aan de buren.
De pot op met de buren!
En ook met de kosten!
Welkom bij de familie, jongens.
Zal dit helpen bij de onkosten, vader?
Iemand zin in een pony-ritje?
Ik ben Tootles. - Tootles, lieverd.
Ik ben Curly. - Curly, lieverd.
En wat is jouw naam?
Nibs. Ik plan de gevechten.
Wil je een moeder, Nibs?
Wat is er, kindje? - Ik kon het huis niet vinden.
En nu heeft iedereen een moeder, behalve ik.
Is jouw naam Beetje?
Dan ben ik jouw moeder.
Hoe weet je dat?
Ik voel het in m'n botten.
George! Mary! Ik heb een zoon!
Er had geen mooier aangezicht kunnen wezen...
maar er was niemand om het te zien...
behalve een vreemde jongen, die er naar keek door een raam.
Peter Pan had ontelbare baantjes...
die andere kinderen nooit kunnen weten...
maar hij keek naar het plezier...
vanwaar hij voor eeuwig van was geblokkeerd.
Leven zou een vreselijk groot avontuur zijn.
Je vergeet me niet, hè?
Ik? Vergeten?
Nooit.
Kom je nog terug?
Om verhalen aan te horen... over mij.
Maar ik zag Peter Pan niet weer.
Nu vertel ik zijn verhaal aan mijn kinderen...
en zij zullen het aan hun kinderen vertellen...
en zo zal het blijven doorgaan.
Voor alle kinderen die opgroeien...
op eentje na.