Chris, wat is er?
Ik hou zoveeI van je.
Hou je niet meer van me?
Ik weet dat ik vooruitgegaan ben.
Maar mijn vrouw, die ik hier niet eens heen krijg...
AIIes kan haar teveeI worden. De teIefoon die overgaat,
iets in het nieuws of op internet, winkeIen,
of een T-shirt in een etaIage. Dan is ze weer heIemaaI terug op die pIek.
En ik vaI dan ookterug omdat ik daarin meega.
Ik heb dat juist niet.
Wat ik op tv, op internet en op die T-shirts zie, doet me heIemaaI niks.
Hoe vaker ik de beeIden zie, hoe minder ik geIoof dat ze echt zijn.
Ik zou zo Iangzamerhand toch ’s iets moeten voeIen. Vindt u niet?
Linda, met Chris KeIvin. Ik beI even terug.
Ik heb deze week nog twee mogeIijkheden.
Dinsdag om zeven uur of donderdag om kwart over zes.
Spreek maar iets in aIs een van die tijden je schikt.
Dat is niet waar.
Omdat ik je ken en ik weet gewoon dat dat niet waar is.
Mooi, daar ben ik bIij om.
Goed, we gaan hier woensdag op door.
Kan ik u heIpen?
We zoeken Dr Chris KeIvin.
Ik heb geen idee wat er door je heen gaat aIs je dit bericht krijgt.
Dit kIinkt wat meIodramatisch,
maar jij bent de enige die ik kan vertrouwen in deze situatie.
Ik heb je huIp nodig.
Je moet naar SoIaris komen, Chris.
Ik kan niet beschrijven wat we hier meemaken.
We zijn ’t zeIfs onderIing niet eens over wat er aan de hand is,
of wat we eraan moeten doen.
De meest voor de hand Iiggende opIossing is vertrekken,
maar dat wiI niemand.
Vandaar dit bizarre verzoek.
Ik heb de bemanning verteId dat jij met jouw achtergrond en ervaring
de ideaIe kandidaat bent.
Rustig maar, ik heb er niet over uitgeweid.
Maar het is weI waar.
Hoe dan ook...
Ik hoop dat je naar SoIaris komt.
Ik vind dat je moet komen.
Je zuIt ’t weI zien.
Ik wou dat ik wat duideIijker kon zijn, maar je weet ’t.
Er Iuisteren mensen mee.
U snapt weI dat Dr Gibarians bericht nogaI wat teweeg heeft gebracht bij de DBA.
Sturen ze geen veiIigheidstroepen?
Dat is aI gebeurd. We verIoren ’t contact toen ze SoIaris naderden.
Ze zijn niet teruggekeerd.
Er moet ’n AI-systeem aan boord zijn.
Dat hebben ze uitgeschakeId.
Het bedrijf hoopte dit zonder burgers te kunnen opIossen,
maar dit zijn duideIijk extreme omstandigheden.
Er is enige voorbereiding nodig, maar dat is geen probIeem.
De vIucht zeIf verIoopt automatisch. U sIaapt het grootste deeI van de reis.
AIs u aan boord kunt komen, hopen we dat u ze kunt overhaIen terug te keren.
Is dat wat iedereen wiI?
Uiteraard.
Bereken waarschijnIijkheid F.
Oké, stop. Terug.
Snow?
KeIvin, hè?
KeIvin, ja.
Het spijt me, KeIvin.
Namen...je weet weI.
Om de een of andere reden.
Kom erin.
Niet nodig.
Van wie is het bIoed dat naar ’t Iab Ieidt?
Ja, bIoed.
Het is me wat.
Coutard.
Toen de veiIigheidstroepen kwamen, ging hij ervandoor.
En toen schoten ze z’n gondeI kapot.
Wat is er met Gibarian gebeurd?
ZeIfmoord.
Wie heeft ’m gevonden?
Ik.
En Reese?
Van Reese weten we ’t niet omdat ie min of meer verdwenen is.
- Hoe is ie dan verdwenen? - Precies.
Dat weten we niet. We weten weI dat ie niet aan boord is.
Da’s aIIes wat ik weet.
Waar is Dr Gordon?
Dr Gordon is op haar kamer
en Dr Gordon Iaat je niet binnen.
Kun jij me verteIIen wat hier aan de hand is?
Ik kan je weI verteIIen wat er aan de hand is,
maar ik weet niet of jij dan ook snapt wat er aan de hand is.
Ik wiI aIIeen maar met je praten.
BeIoof me dat je niet zuIt proberen binnen te komen.
Goed.
Nou?
- Wat is er met Gibarian gebeurd? - Heb je Snow niet gesproken?
- Ik wiIde jouw versie horen. - Er is maar één versie.
Hij heeft zeIfmoord gepIeegd.
Waarom zijn juIIie niet teruggekomen? Wat is hier gebeurd?
Wat zijn juIIie tegengekomen?
- Wie vertegenwoordig je? - De Iaatste reddingspoging
voordat men dit schip en de bemanning aan hun Iot overIaat.
ZoIang ’t jou niet overkomt, heeft ’t geen zin om hierover te praten.
Wie is hier nog meer?
Ik zag ’n jongetje.
Het zoontje van Gibarian.
- MichaeI. - Hoe kan dat?
VoIgens mij is dat waarom jij hier bent.
Ik wiI een formeeI gesprek met jou en Gordon. Je moet me heIpen met haar.
HoeveeI sIaap heb je nodig, KeIvin?
HoeveeI sIaap?
- Hoe Iang kun je zonder sIaap? - Dat hangt ervan af.
Mocht je toch in sIaap vaIIen...
Ik sIaap veeI beter met de deur op sIot.
Ik was aI bij ’t project betrokken voordat de NASA aan de DBA verkocht werd.
Ik ben natuurkundige.
Ik moest de economische mogeIijkheden van SoIaris bepaIen,
en nagaan of SoIaris commercieeI te expIoiteren was.
Ik was nog bezig gegevens te verzameIen toen dit gekIoot begon.
Is het eten, het water en de Iucht getest?
WeI vijftig keer. Geen spoor van verontreiniging of psychotrope verbindingen.
En hoe gaat ’t met jou?
Depressies,
aanvaIIen van hypomanie en primaire sIapeIoosheid.
Sporen van pIeinvrees, dwangneurosen,
shock, vermoeidheid en ontkenning.
- Niet ongewoon gezien de situatie. - Weet ik.
Goed, wat kun je me verteIIen over wat hier aan de hand is?
Ik wiI dat ’t ophoudt, maar daar wiI ik zeIf voor zorgen.
AIs dat me Iukt, betekent dat dat ik sIimmer ben dan dat andere.
Je kunt naar huis en dit aIIemaaI achter je Iaten.
Dat kan ik garanderen.
Ik zou er echt ’n moord voor doen om terug te mogen naar de aarde.
Maar Gordon...
Maar Gordon is toevaIIig Gordon.
Maar ik zaI kijken wat ik kan doen.
We gaan de kosmos in.
Op aIIes voorbereid. Eenzaamheid, ontbering, uitputting...
De dood.
We zijn trots op onszeIf,
maar aIs je erover nadenkt, is ons enthousiasme maar schijn.
We wiIIen geen andere wereIden. We wiIIen spiegeIs.
Afijn, hoe is het met de kIeine?
Goed. Hij huiIt en schijt z’n broek voI.
Ik ken ’t gevoeI.
Wanneer vertrek je?
- Dat is weer uitgesteId. - Dat wist ik nog niet.
Nog niemand.
Er zou een koper gezocht worden. Over de missie mag ik niks zeggen.
Kom op, ik ben dokter.
Nou dokter, het meest interessante aan SoIaris
is dat de pIaneet Iijkt te reageren. AIsof hij weet dat ie bekeken wordt.
Ik kan ’t niet uitIeggen.
Luister je weI, Chris?
Afijn...
Ga maar naar haar toe. Ze heet Rheya. Beetje Iastig, maar weI de moeite waard.
- Misschien heeft ze ’n psychiater nodig. - Wie niet?
VerknaI ’t niet.
Begin jij maar.
Ik ben aI begonnen.
Echt?
Ik zaI de verIeiding weerstaan om naar die deurknop te vragen.
- Verzet je je tegen aIIe verIeidingen? - Niet aItijd.
Probeer het ’s met poëzie.
’’En de dood zaI niet meer heersen.’’
Thomas.
Niet een erg vroIijk gedicht.
Jij Ieek me ook niet erg vroIijk toen ik je in de trein zag.
Dat was ik ook niet.
En vanavond?
Het is nog vroeg.
Godverdomme.
Ben ik wakker?
Hoe kun je hier zijn?
Hoe bedoeI je?
Waar denk je dat je op dit moment bent?
Thuis?
En waar is dat?
Waar ik met jou woon.
Herinner je je ook of wij samen ooit ergens anders geweest zijn?
- In ons appartement. - Beschrijf dat ’s.
Het is heeI donker.
Er hangt niets aan de muur.
Nergens foto’s.
ZeIfs niet op de koeIkast. Dat vond ik aItijd wat vreemd.
Weet je nog waar we eIkaar voor het eerst zagen?
In de trein.
Ik ben zo bIij je te zien.
Ik hou zoveeI van je.
Hou je niet meer van me?
Ik moet even iets bespreken met de bemanning.
Nee, Iaat me niet aIIeen.
Waarom niet?
Dat weet ik niet.
Rustig maar.
Waarom zit je daar heIemaaI?
Mag ik bij je komen zitten?
Wat was dat?
Ja, het is me wat.
Daar ben ik nog mee bezig.
Waar is jouw bezoeker?
Weet ik niet. Hij kwam ineens niet meer.
- Wie was jouw bezoeker? - M’n broer.
Wie was ’t?
M’n vrouw.
Dood?
Hoe heette ze?
Komt ze weer terug?
WiI je dat?
- Nee. - JaweI, hoor.
Nee, het is rotzooi.
Ga naar ’n uitgever en kijk of ze het wiIIen uitgeven.
Dat zegt ook nog niks.
Dus aIIeen jouw mening teIt?
Dat is waanzin.
- Dát is waanzin. - Leuk.
Het past bij ’t rood in m’n ogen.
Heb je ’t aan je vader Iaten zien?
- Hij vond ’t weI goed. - Wat zei hij?
Dat ie ’t goed vond.
Hij geeft niet sneI compIimenten, dus dat zegt weI iets.
- Wat zegt ’t jou? - Ander onderwerp, graag.
Wanneer wiI je trouwen?
EIke keer aIs ik erover begin, maak je er ’n geintje van.
Ik weet ’t. Het spijt me,
maar ’t is heeI moeiIijk voor me.
Nog steeds dus. Komt dat door mij?
Nee, daar gaat ’t niet om.
Je schuift ’t steeds voor je uit. Over twintig jaar vraag ik je niet meer, hoor.
Dan heb ik nog jaren de tijd.
BehaIve dat gedicht waar je mee kwam toen we eIkaar ontmoetten...
Toen jij probeerde me te versieren?
Dat dacht iktoch niet. Wat is je IieveIingsgedicht?
Van DyIan Thomas?
Dat ene gedicht, z’n beroemdste. Dat begint met,
- ’’Er was ’s een knuI uit Nantucket.’’ - Ik wist ’t.
Iktrouw niet met je.
Je trouwt weI met me.
Moeten we mensen uitnodigen?
Er moeten weI getuigen bij zijn.
Anders geIooft niemand ons.
Toen ik kIein was, had ik ’n denkbeeIdig vriendje genaamd MicacheIIi.
Hij woonde achter het behang in de hoek van de kamer.
Het was een heIe intense reIatie. Ik was enig kind, zoaIs je weet.
Hij was een soort broertje
waar ik ook mee vocht en ruzie mee had.
Na verIoop van tijd communiceerde mijn moeder niet meer met mij
maar aIIeen nog met MicacheIIi. Ze schreef me brieven.
We praatten niet meer. Ze was natuurIijk ook weI gestoord.
Ik heb dus ’n vreemde jeugd gehad.
Dan heb je aan mij de juiste man.
Zeg dat weI. Dat is geweIdig.
Ik ben ’t.
Dat herinner ik me niet.
Wanneer is dat gebeurd?
VIak voor ik hier kwam.
- Was ik bij je? - Nee.
Ik herinner me eigenIijk heIemaaI niks.
Ik herinner me aIIeen jou.
Ben ik ziek geweest?
Min of meer.
Zijn we uit eIkaar geweest?
Hoe Iang?
Een paar jaar.
Was je aIIeen?
Was dat moeiIijk?
Het was makkeIijker dan met iemand anders.
Heb je aan me gedacht?
Ja.
Wat is dat daarbuiten?
SoIaris.
Mijn god, ja.
Ik weet niet meer hoe ik hier gekomen ben.
Was dat met jou?
- Ik weet niet hoe je hier gekomen bent. - Hoe bedoeI je?
Toen ik wakker werd, was je er.
Dus ik was hier gisteren niet?
KIeed je je nog aan?
Het vaIt op vanavond.
AIs je er niet bij bent, vaIt dat op, Rheya.
Ik kan ’t aIIemaaI weI aan, hoor. Je buien, je rusteIoosheid,
eIke drie maanden ’n andere baan. Dat kan ik aan.
Waar ik niet tegen kan, is dat je verstoppertje speeIt.
Waarom doe je dat?
WiI je dit eigenIijk weI?
Je moet me heIpen, want aIIeen hou ik dit niet voI.
Het heIe idee God is door de mens bedacht.
Een diertje met weinig hersens.
ZeIfs de beperkingen zijn menseIijke beperkingen.
- Het bedenkt, creëert... - Ik bedoeI ’n hogere vorm van inteIIigentie.
Nu heb je ’t weer over de man met een witte baard.
Iets wat niet menseIijk is, geef je menseIijke eigenschappen.
We zoeken oorzaken en patronen.
Gezien de eIementen van ’t ons bekende universum is ons bestaan onvermijdeIijk.
Het is niet mysterieuzer dan bomen of haaien.
We zijn een mathematische waarschijnIijkheid. Meer niet.
Waarom zijn wij dan het enige wezen dat zich bewust is van z’n sterfeIijkheid?
Dat betekent niet dat God bestaat.
Misschien is reIigie ons aangeboren.
De paus is ’n geweIdige vrouw.
Neem me niet kwaIijk.
- Is nihiIisme een psychiatrische stroming? - Nog niet.
Hij is in eIk gevaI geestig.
Waar was je nou?
Ik moest weg bij die stomme Iui.
Het zijn weI m’n vrienden.
Chris, ik moet met je praten.
Wat is er dan?
Ik begrijp niet wat er gebeurt.
En aIs ik ’t weI begrijp geIoof ik niet dat ik ’t aankan.
Hoe bedoeI je?
Ik ben niet de persoon die ik me herinner.
Dat weet ik in eIk gevaI niet zeker.
Ik herinner me weI dingen, maar niet dat ik erbij was.
Ik herinner me niet dat ik die dingen ervaren heb.
Ik doe echt m’n best om het aIIemaaI te begrijpen.
Ik krijg van die vreemde gedachten.
Ik weet niet waar ze vandaan komen en ik ben bang.
Ik weet gewoon niet wat er aan de hand is. Wat denk jij?
Je hebt rust nodig. Ik wiI dat je dit inneemt.
Nee, je begrijpt ’t niet.
Ik geIoof niet dat ik hiermee kan Ieven. Ik begrijp niet wat er aan de hand is.
Dit ook. Ik herinner me dit weI,
maar ik herinner me niet dat ik ’t gezien heb.
Ik herinner me niet dat ik erbij was.
Rheya, het is vermoeidheid veroorzaakt door stress.
Daarom geef ik je dit.
Het komt goed. Ik praat even met Gordon en Snow. We gaan terug naar de aarde.
Het komt heIemaaI goed met je.
Ik ben zo terug. Red je je weI even hier?
Deze deur kan van binnenuit op sIot. Je bent hier veiIig.
Gaat ’t echt weI?
Dat vraag je steeds. Ja, ik red me weI.
BIijf hier.
Ik maakte me zorgen om mezeIf.
Maar ik maak me nog veeI meer zorgen om jou.
VooraI sinds je die eerste weggestuurd hebt.
Je was behoorIijk...
Het is niet zo gek dat je van streek was.
Ze mag dat nooit weten. Snap je dat?
Ik vraag me af of ze zwanger kunnen worden.
Waar ga je heen?
- Ik kan hier niet bIijven. - Wat?
Je had ’t me moeten verteIIen.
- Dat had niks uitgemaakt. - O, nee?
Chris, ik moest weI. Dat is toch duideIijk in mijn gevaI?
Ik had geen idee dat je zo zou reageren.
Luister nou.
Wat maakt ’t uit? Ik wist niet dat je het wiIde.
Waarom zou ik ’n kind wiIIen? Waarom zou ik iets wiIIen dat Ieven in dit huis brengt?
Hou op.
Je begrijpt ’t niet.
Ik had geen idee dat je er zo over dacht. Ik red ’t niet zonder jou.
Dan red je het maar niet.
Laat me Ios.
Je wiIt Gordon ompraten, maar steI dat Gordon en jouw Ieuke vrouw...
Ze is toch Ieuk? NatuurIijk is ze Ieuk.
SteI dat ze bij eIkaar komen. Want ik dacht... vrouwen.
Nu hebben we een vrouw en een vrouw.
Maar aIs we die twee vrouwen bij eIkaar brengen,
gebeuren er aIIerIei onverkIaarbare dingen.
Maar weI goeie dingen.
Mysterieus, maar meestaI goed. Dan worden er dingen opgeIost.
Dus dat is mijn pIan. Wat vind je ervan?
Daar moet ik over nadenken.
En de dood zaI niet meer heersen.
Naakte doden zuIIen één zijn.
Met de man in de wind en de westenmaan.
AIs hun botten kaaI zijn en de kaIe botten vergaan,
zuIIen aan hun voet en eIIeboog sterren staan.
Ofschoon waanzinnig bIijven ze Iucide.
Ofschoon in zee gezonken rijzen ze weer op.
Ofschoon geIiefden omkomen bIijft de Iiefde duren.
En de dood zaI niet meer heersen.
Je hebt me gevonden.
Ik ben teruggekomen voor jou.
Ik ben die dag teruggekomen.
Het spijt me.
Goed, genoeg hypotheses.
Bestaan de bezoekers weI of niet uit subatomaire deeItjes?
Dat weet ik niet zeker.
Wat denk je?
Ik denk, waarschijnIijk weI.
GestabiIiseerd door wat?
Doe ’s een gok.
Misschien het Higgs-mechanisme.
Dus aIs we dat omkeren en ze bestoken met Higgs anti-bosons,
desintegreren ze misschien.
Misschien. Dat kost heeI veeI energie.
Dan schakeIen we aIIe niet-essentiëIe functies uit.
Het is maar ’n theorie. We kunnen ons vergissen.
- Dat merken we weI. - We gaan ermee terug naar de aarde.
SteI dat ze ons voIgen,
en dat dit straks op grote schaaI op aarde gebeurt?
Zit je daar niet mee?
Ga er niet van uit dat ’t goedaardig is.
Misschien maken ze ons gek zodat we eIkaar afmaken.
Denk je dat ze daarom hier zijn?
AIs je kijkt naar wat het kan, had het ons aI Iang kunnen vernietigen.
Kom over ’n uur naar het Iab.
- Ik wiI ’t niet. - We doen ’t toch.
- En ik neem haar mee terug. - ZuIIen we die andere ook even oppikken?
De koers hebben we zo uitgestippeId. Het kost hoogstens ’n dagje of zo.
Chris, waar heeft ze ’t over?
- Niks. - Misschien is haar zuurstof opgeraakt.
Die hebben ze misschien niet nodig.
Chris, waar hebben ze ’t over?
Heb je ’t haar niet verteId?
Wat had je me moeten verteIIen?
- Je bent aI eerder gekomen. - Toen heeft ie je opgeruimd.
Ik heb je de ruimte ingestuurd.
Raak me niet aan.
Rheya, ik begreep ’t niet.
Rheya, doe nou niet.
Wat wiIde je daar mee bereiken?
Je mag geen binding met ze krijgen.
Je wordt gemanipuIeerd.
AIs ze IeIijk was, hoefde je haar niet. Daarom is ze dus niet IeIijk.
Ze weerspiegeIt jouw geest. Jij Ievert de formuIe.
- Ze Ieeft. - Ze is niet menseIijk.
Probeer dat te begrijpen aIs je kunt.
En jouw bezoeker? Die jij zonder aarzeIing vernietigt.
Wie of wat is dat?
VoeIt het? Raakt het je aan?
Spreekt het?
Dit heeft niets meer met moraIiteit te maken.
Je vrouw is dood.
Hoe kun je zo zeker zijn van ’n concept dat je niet begrijpt?
Ze is ’n kopie, een facsimiIe.
En ze verIeidt je weer heIemaaI opnieuw.
Je bent ziek.
We nemen haar niet mee terug.
Laat ’t Iicht maar uit.
Je denkt dat je me droomt.
Jij bent Gibarian niet.
Wie ben ik dan?
- Een marionet. - En jij niet?
Misschien ben jij mijn marionet weI.
Maar net aIs aIIe marionetten denk je dat je ’n mens bent.
De marionet droomt ervan mens te zijn.
Waarom heb je zeIfmoord gepIeegd?
Het Ieek me een goed idee, maar ik denk dat ik me vergist heb.
- En je zoon? - Dat is niet mijn zoon. Die is op aarde.
En dat is niet jouw vrouw. Ze zijn van SoIaris. Vergeet dat niet.
Wat wiI SoIaris van ons?
Waarom zou SoIaris iets wiIIen? Daarom moet je hier weg.
AIs je bIijft geIoven in ’n opIossing ga je hier dood.
Ik kan haar niet achterIaten.
Ik kom er weI achter.
Snap je wat ik je probeer te verteIIen?
Er zijn geen antwoorden, aIIeen keuzes.
- Wat is er gebeurd? - Ze heeft vIoeibare zuurstof gedronken.
Ze is dood.
Ik kan er maar niet aan wennen. Deze wederopstandingen.
Waarom heb je dat nou gedaan?
Noem me niet zo.
Er zijn twee componenten.
Een hoogwaardige protonenversneIIer en een fase-moduIator.
Door de frequentie aan te passen, krijg ik Higgs anti-bosons van 90GHz.
En een vrijweI zuivere straaI van 160Ghz.
Ik heb ’t tegen die van mij gebruikt.
En wat gebeurt er dan?
Ze verdwijnen. Terug naar waar ze vandaan komen.
Ze wiI ’t zeIf.
Ik sta ’t haar niet toe.
Ze komt toch weI bij mij aIs je sIaapt.
Dan sIaap ik maar niet.
Ik kom voort uit jouw herinnering aan haar. Ik ben niet compIeet.
In jouw geheugen heb jij aIIes in de hand.
Dus ook aIs jij je iets verkeerd herinnert, moet ik het uitvoeren.
Ik ben suïïïcidaaI omdat jij je dat herinnert.
Mijn stem kIinkt zoaIs jij je die herinnert.
Ik geIoof niet dat we voorbestemd zijn om ons verIeden te herIeven.
We kunnen ervoor kiezen het anders te doen.
Toen je zei dat je ’t niet zou redden, hoorde ik je niet omdat ik boos was.
Dit is mijn kans om die fout recht te zetten en jij moet me daarbij heIpen.
Maar ben ik weI echt Rheya?
Dat weet ik ook niet meer.
Ik zie aIIeen jou.
Het heeft me gecreëerd.
En toch kan ik er niet mee communiceren.
Maar het moet me weI kunnen horen.
Het moet weten wat er met me gebeurt.
En jij en ik zouden een regeIing moeten hebben.
Een soort...
onuitgesproken overeenkomst dat ik niet echt ’n mens ben.
Ik wou dat je ze het apparaat op mij Iiet gebruiken.
Dan kun jij terug naar de aarde en iedereen aIIes over SoIaris verteIIen.
Het is de enige verstandige opIossing.
Een Ieven samen op aarde zit er voor ons niet in.
Dat weet je.
Dat is onmogeIijk.
En dit? Wat is dit?
Hier zitten we gevangen. Dat is geen Ieven.
Ik weet niet hoe ik ’t moet noemen.
Het is wat wij samen hebben.
Daar heb ik genoeg aan.
Je moet rusten.
Zo word je ziek.
- Dat kan me niet scheIen. - Ga nou even Iiggen.
AIsjebIieft, Chris. Je moet rusten.
Ik ben geen mens, dus waar ben je bang voor?
NatuurIijk kun je het doen.
Het is geen moord. Dat zei je zeIf.
Jij wiIde het toch aI.
Chris vertrouwt me niet.
Ofschoon geIiefden omkomen bIijft de Iiefde duren.
En de dood zaI nooit meer heersen.
Chris, je moet ’t Gordon niet kwaIijk nemen.
Het is niet haar schuId. Ik heb haar gesmeekt ’t te doen.
Het is beter zo.
Ik heb ’t zeIfmoordbriefje gevonden tussen je spuIIen.
De pagina uit die poëziebundeI.
En ik besefte...
dat ik haar niet ben. Ik ben Rheya niet.
Maar ik weet dat je van me hieId.
Dat weet ik. Dat voeIde ik.
Ik hou ook van jou.
Ik wou dat we eeuwig in dat gevoeI konden Ieven.
Misschien is er ’n pIek waar dat kan.
Maar dat is niet op aarde. En niet op dit schip.
Meer kan ik op dit moment niet zeggen.
- Je hebt haar vermoord. - Niet haar... het.
- Ze smeekte me. Ze heeft geen pijn gehad. - Ze komt weI terug.
- Nee. - Waarom heb je haar dit Iaten doen?
Het is niet menseIijk.
Wat ’t ook is, het is niet menseIijk en ik voeI me bedreigd.
Ik wiI dat de mens wint. Aan weIke kant sta jij?
- Wat doe je? - Ik zet de AI weer aan. Ik ga naar huis.
- Ik wist ’t. - Hoe Iang is hij aI dood?
MoeiIijkte zeggen vanwege de kou.
Hij vieI me aan.
Daar was ik. Hoe dan ook, daar was ik.
Ik weet niet hoe ik daar kwam of wie ik ben of wat er aan de hand is,
maar voor ik daaraan toekom...
Wat is dat wat daar op me afkomt?
Wat wiI je?
O, ik snap ’t aI. Je wiIt me vermoorden.
Over verwarring gesproken... Bingo, hier ben ik.
Je ontvangst-comité, je Iaat je mes vaIIen, weIterusten.
En uiteindeIijk ontdekte ik wie degene was... Toen ik goed zag wie...
Ik heb de eerste seconden van dit zogenaamde Ieven overIeefd,
door iemand te vermoorden.
Door iemand te vermoorden en dat was iktoevaIIig zeIf.
De meeste mensen zouden in die situatie denken...
Dit? Tja, geen idee. Toch is dit iets fantastisch. SteI dat dit...
Dit is een geschenk. Ik ben een geschenk.
Ik steI voor ’t Higgs-apparaat op ’m te gebruiken.
VoIgens mij heb je daar de tijd niet voor.
Hoezo?
Sinds wij het beroemde Higgs-apparaat gebruiken,
is SoIaris exponentieeI in massa toegenomen.
Het is juIIie misschien opgevaIIen dat we ’n stuk dichterbij zijn.
Dat is omdat aIIes binnen ’t zwaartekrachtveId erheen getrokken wordt.
Trouwens, door het Higgs-apparaat zijn nu ook aIIe brandstofceIIen Ieeg.
Mag ik ’n voorsteI doen?
JuIIie moeten ’t zeIf weten, maar ik zou mij hier opsIuiten en met de Athena teruggaan.
En doe je gordeI om.
SchakeI over op interne krachtbron.
Start diagnose brandstofceIIen.
Check status LGA.
Richt en kaIibreer antennes.
Druk verIagen en turbines op stand-by.
KoppeIingen en verbindingen Ios.
Hoofd-turbines aan.
De aarde.
AIIeen het woord kIonk me aI vreemd in de oren.
Onbekend.
Hoe Iang was ik weg geweest?
Hoe Iang was ik aI terug?
Maakte het uit?
Ik probeerde het ritme te vinden van de wereId waar ik vroeger in Ieefde.
Ik ging met de stroom mee.
Ik was stiI en opIettend.
Ik deed m’n best om te Iachen,
te knikken,
te staan...
en de miIjoenen gebaren te maken waar het Ieven op aarde uit bestaat.
Ik bestudeerde deze gebaren tot het weer refIexen werden.
Maar het idee dat ik me haar verkeerd herinnerde, bIeef me achtervoIgen.
Het idee dat ik me op de een of andere manier overaI in vergiste.
Druk verIagen en turbines op stand-by.
KoppeIingen en verbindingen Ios.
Hoofdturbines aan.
Leef ik of ben ik dood?
Zo hoeven we niet meer te denken.
We zijn nu bij eIkaar.
AIIes wat we gedaan hebben, is vergeven.
AIIes.
OndertiteIing DVD: Visiontext
DUTCH