Bütün kanunları dikkatle okudum.
Yine de bu odaya silahla mı giriyorsunuz?
Bu odayı benim silahım korurdu...
Bizim korunmaya ihtiyacımız yok. Biz bir hukuk toplumuyuz.
Biz kendini satan bir orospular toplumuyuz.
Eğer fahişe olduysak, Samuraylar bizi böyle yaptı.
Omura ailesinin kitlelere altın dağıttığını görmedim.
Bakan Katsumoto, büyük üzüntüyle sizden...
kılıcınızı çıkartmanızı rica etmek zorundayım.
Bu kılıç İmparator'un hizmetinde, sadece o benden çıkartmamı isteyebilir.
İmparator'un sesi bu mecliste işitilmek için fazla saf.
Öyleyse kılıcımı vermeyi reddetmek zorundayım.
Öyleyse üzülerek muhafızlarım sizi Tokyo'daki evinize götürecek.
Orada bizden haber bekleyeceksiniz.
Buradan ayrılacağını duydum.
Omura sana işimi teklif ediyor sense kaçıp gidiyorsun...
sanırım sana teşekkür etmeliyim.
Ayda beş yüz dolar, orada geçirdiğin zaman da dahil...
esaret altında...
Hayatının kalanını bir şişede geçirmene yetecek kadar para var orada.
Bir şey değil.
Neredeyse bitti sayılır. Katsumoto tutuklandı.
Omura bu geceyi sağ çıkartmasına izin vermez.
Katsumoto ölünce isyandan kalanı bastırmak zor olmayacak.
Sen olmasan bile...
Aslında özellikle sen olmayınca...
Bana tek bir şey söyle...
neden kendi insanlarından bu kadar nefret ediyorsun?
Bizi zahmetten kurtar...
Samurayların işi bitti!
Durun! Daha fazla yaklaşmayın.
Sakın durma. Ne yaparsan yap, sakın durma.
Bakan Omura hainin fotoğrafını çekmemizi emretti.
Durun! Birileri gelsin!
Aletleri buraya getirin. Derhal!
Durun!
Seni saygısız, işe yaramaz çiftçi köpeği!
Ne cüretle onun karşısında kılıcını çekersin? Kim olduğunu biliyor musun?
Karşındaki Amerika Birleşik Devletleri Başkanı!
O asilere karşı savaşta ordularımızı yönetmeye geldi.
Benim buna yetkim yok...
Şimdi git de adamların aletleri taşımalarına yardım et!
Aletleri taşıyın.
Birleşik Devletler Başkanı mı? -Afedersin.
Sanırım bir hata yaptım.
Şiirin nasıl gidiyor?
Sonu zorluk çıkarıyor.
Bu Bay Simon Graham, fotoğrafını çekmeyi çok istiyor.
Amerika'ya döndün sanmıştım.
Kalmaya karar verdim.
Seni kaçmaya ikna edebilecek miyim bir göreyim diye.
Bunu nasıl yapmayı planlıyorsun?
Bay Graham belki köyümün fotoğraflarını çekmek istersiniz.
Büyük şeref duyarım.
Efendim!
Hayır, efendim!
Nobutada!
Baba, bırak kalayım.
Vaktim doldu.
Efendim...
gitmeliyiz.
İmparator sözlerimi duyamıyor.
Ordusu gelecek.
Her şeyin sonu geldi.
Dokuz yüz yıl boyunca atalarım halkımızı korudu.
Şimdi...
onlara layık olamadım.
Öyleyse kendi hayatına son mu vereceksin?
Utanç içinde...
Hizmete adanmış bir hayat için utanç mı duyacaksın?
Disipline ve merhamete...
Samuray'ın yoluna artık ihtiyaç duyulmuyor.
İhtiyaç mı?
Bundan daha gerekli ne olabilir?
Bu kılıçla birlikte öleceğim.
Ya kendi elimle ya da düşmanlarımınkiyle...
Öyleyse bırak düşmanlarının elinden olsun.
Birlikte İmparator'un seni duymasını sağlayabiliriz.
O iyi bir adamdı.
Beyaz adamlarla da savaşacak mısın?
Eğer buraya gelirlerse, evet.
Neden?
Çünkü benim sevmeye başladığım şeyi yok etmeye geliyorlar.
Samuray'ın yolu çocuklar için çok zor. Babasını özlüyor.
Ve buna sebep olduğum için de öfkeli.
Hayır. Öfkeli, çünkü senin de ölmenden korkuyor.
Babam bana savaşta ölmenin şerefli bir şey olduğunu öğretti.
O buna inanıyordu.
Ben savaşta ölmekten korkardım.
Ben de öyle.
Ama pek çok savaşta savaşmışsın.
Ve her defasında korktum.
Gitmeni istemiyorum.
Geliyorlar.
Bana kalırsa iki alay derim. Biner biner saldıracaklardır.
Ve ellerinde Howitzer'lar var. -Hiç fark etmez.
Onlar saldıracaklar, biz de karşı duracağız.
Kaç adamımız var? -Belki beş yüz kadar.
General Custer gibi, ha?
Thermopylae diye bir yerde bir zamanlar bir savaş olmuş.
300 cesur Yunanlı 1 milyonluk Pers ordusuna direnmiş.
Milyon! Bu sayıyı anladın mı?
Anladım.
İki gün boyunca Yunanlılar onlara o kadar kayıp verdirmiş ki...
Persler bütün savaşma isteklerini yitirmişler.
Ve kısa süre sonra yenilmişler.
Aklında ne var?
Silahlardan kaynaklanan avantajı ellerinden almak.
Kendimize güveniyoruz, bunudan faydalanacağız.
Onlara daha yakın olmalıyız.
Bir kılıcın uzanacağı kadar yakın.
Bir adamın kaderini değiştirebileceğine inanıyor musun?
Bir adam elinden geleni yapar...
kaderinin ne olduğu ortaya çıkana kadar.
25 Mayıs 1877
Bu, bu günlükteki son yazı olacak.
Gördüklerimi doğru aktarmaya çalıştım, yaptıklarımı da.
Hayatımın akışını anladığımı iddia etmiyorum.
Bütün bunların parçası olduğum için şükran duyduğumu biliyorum.
Bir an için bile olsa...
Algren-san lütfen gelir misiniz?
Eğer bu zırhı giyerseniz, büyük onur duyarız.
Buna ihtiyacın olacak.
Üstünde ne yazıyor?
''Kendisinde eski ile yeni yolların birleştiği savaşçıya aitim.''
Aman tanrım!
Efendim! Japon İmparatorluk Ordusu teslim olmanızı istiyor.
Eğer siz ve askerleriniz silahlarınızı bırakırsanız, zarar görmeyeceksiniz.
Bay Omura'nın da bildiği gibi bu mümkün değil.
Bay Algren size ayrıcalık tanınmayacak.
Bize karşı durursanız bizim için onlardan farksız olursunuz.
Savaş alanında seni arayacağım.
Yüzbaşı Algren! -Bay Graham...
belki bunları kitabınız için kullanabilirsiniz.
Evet, kullanacağım. Yüzbaşı!
Godspeed diyebilirsiniz.
Bay Graham!
Görünüşe göre teslim olmayacaklar!
Hazır mıyız?
Yerlerinize geçin!
Ateşe başlayın!
Çekilişlerini gizliyorlar.
Gördünüz mü? Güçlü samuraylar bile Howitzer'lara karşı koyamıyor.
Saldırı emri verin! -Önce piyadeleri yollamanızı öneririm.
Saçmalık! Tüm gücümüzle saldıracağız.
Geliyorlar.
Ateş etmeye başlamalarını bekle.
İkinci atış.
Aman tanrım! -Neler oluyor?
Saldırıyı durdurdular. -Alayın kalanını gönderin.
Thermopylae'deki savaşçılara ne olmuş?
Son adama dek hepsi ölmüş.
Orospu çocuğu kazanabileceğini düşünüyor.
Çok yakında buraya iki alay daha yollayacaklar.
Bizimse başlangıçtaki kadar bile adamımız olmayacak.
Burada ölmek zorunda değilsin.
Daha önce o kadar çok kez ölmüş olmam gerekirdi ki...
İşte yine hayattasın.
Evet.
Henüz vaktin gelmemiş.
Henüz bitmedi.
Topları ateşlemeye hazır olun!
Ateşe hazır ol!
Bu delilik, saldıracak mı?
Evet.
O yenildi. Utancını kabul etmeli.
Öldürün onları! Hepsini! Şimdi!
Atımı getirin.
Ateş!
Nişan al!
Nişan alın!
Ateş!
Ateş edin!
Yeni silahları getirin.
Yeni silahları hazırlayın!
Ateş!
Çabuk! Çabuk!
Ateş!
Ateşi kesin!
Sersemler! Ateşe devam!
Ateşi kesin! Kesin!
Hayır!
Ateş edin! Katsumoto'yu öldürün! Amerikalı'yı öldürün!
Sen kendi onuruna yeniden kavuştun.
Bırak da ben de kendi onurumla öleyim.
Bana yardım et.
Hazır mısın?
Seninle sohbetlerimizi özleyeceğim.
Mükemmel...
Onlar... Mükemmel...
Amerika Birleşik Devletleri adına...
bu anlaşmanın imzalanması eşi görülmemiş bir gelişmeyi...
ve iki büyük ulusumuz arasında işirliğini başlatacaktır.
İmparator adına... Bu anlaşmayı başarıyla...
sonuca bağlamaktan memnuniyet...
duymaktayız.
Burada mı?
Majesteleri önce şu meseleyi halletseydik...
Bu Katsumoto'nun kılıcı.
Bunu sizin almanızı isterdi.
Bu Samuray'ın gücü daima sizinle olsun.
Aydınlanmış Efendimiz, hepimiz Katsumoto için yas tutuyoruz ama...
O son nefesinde...
umuyordu ki...
bu kılıcı tutmuş olan atalarını anımsayın.
Ve ne için öldüklerini.
Majesteleri...
Siz onunla mıydınız?
Son anında?
Evet.
İmparator! Bu adam size karşı savaştı!
Majesteleri!
Eğer düşmanınız olduğuma inanıyorsanız...
bana emredin...
hayatıma seve seve son veririm.
Birleşmiş bir Japonya hayali kurdum.
Güçlü ve bağımsız bir ülke...
ve modern...
Şimdi demir yollarımız, toplarımız ve batılı giysilerimiz var...
ancak...
kim olduğumuzu unutamayız.
Ya da nereden geldiğimizi...
Büyükelçi Swanbeck!
Bize sunduğunuz anlaşmanın halkımın çıkarına uygun olmadığına...
karar verdim.
Efendim, izin verirseniz...
Üzgünüm ama izin vermiyorum.
Bu kabul edilemez!
Yüce efendim, bunu tartışmalıyız... -Omura!
Yeterince zarar verdin.
Yaptığım her şeyi ülkem için yaptım.
Öyleyse ailene ait olan mallara el koymama itiraz etmezsin...
ve onları insanlara hediyem olarak sunmama.
Beni küçük düşürüyorsunuz. -Eğer utancına katlanamıyorsan...
sana bu kılıcı sunuyorum.
Bana nasıl öldüğünü anlatın.
Size nasıl yaşadığını anlatacağım.
Ve böylece Samuray'ların zamanı sona erdi.
Derler ki, ulusların da insanlar gibi...
kendi kaderleri vardır.
Amerikalı yüzbaşıya gelince...
kimse ona ne olduğunu bilmiyor.
Bazıları yaraları yüzünden öldüğünü söylüyor.
Başkaları, kendi ülkesine döndüğünü.
Ben hayatta kaldığına inanmak istiyorum...
Bir nebze olsun huzur bulduğuna...
hepimizin aradığı...
ve pek azımızın bulmayı başarabildiği huzuru.