Ik vraag me vaak af of ik wel uit die drijvende stad had moeten weggaan.
En niet alleen vanwege het werk.
Het staat nu eenmaal vast datje zo iemand als hij, een ware vriend...
nooitmeer tegenkomt...
als je besluit om je zeebenen op te geven.
Als je vastere grond onder je voeten wilt voelen.
En je dan nietlanger omgeven bent met demuziek van de goden.
Maar, om zijn woorden te gebruiken, je bent nog niet afgescheven...
zolangje een goed verhaal hebt en iemand om het aan te vertellen.
Het probleem is alleen...
dat geen hond m'n verhaal zal geloven.
Het gebeurde elke keer weer. Lemand keek op en zag haar.
Het ismoeilijk te begrijpen. Er waren meer dan duizend mensen aan boord.
Rijkemensen op reis, immigranten, vreemdemensen en wij.
En toch was er altijd een man die haar als eerste opmerkte.
Hij zat ergenswat te eten of liep hij over het dek...
of hij trok z'n broek recht.
Hij keek een moment op, een vluchtige blik over zee en dan zag hij haar.
Hij bleef staan, als aan de grond genageld, met bonzend hart.
En ik zweer je, elke keer, elke keer weer opnieuw...
keerde hij zich naar ons om, naar het schip, naar iedereen en schreeuwde:
Amerika.
New York.
Op elk schip bevindtzich iemand die als eerste Amerika ziet.
Denk niet dat het toeval is of gezichtsbedrog.
Het is het lot.
Voor die mensen maakt datmoment een onuitwisbare indruk op hun leven.
Als het kinderen waren, moest je op de ogen letten.
Als je heel goed keek, zagje haar erin weerspiegeld.
Amerika.
Ik heb haar heel vaak gezien.
Zes jaar op het schip, vijf overtochten per jaar.
Van Europa naar Amerika en terug, altijdweer de zee.
Eenmaal aan land kon je nietmeer recht in de plee pissen.
Hij was wel stabiel, de plee bedoel ik...
maar jij stond te wiebelen als een gek.
Een schip ben je zo ontwend, maar de zee...
Ik wou net gaan sluiten. Wat kan ik voor u doen?
Toen ik aan boord kwam, was ik 24 jaar oud.
Ik gaf maar om één ding:
Trompet spelen.
Ik wil 'm verkopen.
Een Conn. Niet slecht.
Het beste koper dat er is.
Zes pond en tien shilling. Meer wordt het niet.
Die toeter ism'n leven.
Een leven moet toch meer waard zijn dan 20 pond.
Het is niet anders. Hij is amper een halve kroon waard.
Doe de deur achter u dicht.
Vooruit, opa. U wint.
U hebt een stukjemuziekgeschiedenis gekocht.
Als ik u een goede raad mag geven:
Ga ergens een fatsoenlijke maaltijd eten.
Mag ik er nog één keer op spelen? Daar heb ik geen tijd voor.
Vooruit.
Maak een beetje voort. Ik ga sluiten.
Als twee druppels water, vindt u niet?
Dit is demuziek die u net speelde. Wat is het?
Het heeft geen naam.
Slechts een handjevol mensen hebben hetmogen horen.
Die stijl. Ik vraag hetme al af sinds vanmorgen.
Maar ik kom maar niet op de naam van die geweldige pianist.
U kent hem vast niet. Wie is het?
Als ik u vertel dat deze pianist nooit heeftbestaan, dan lieg ik niet.
Ik hou niet van geheimen. Vertel op, wie speelt dit nou in hemelsnaam?
Dat ismijn geheim.
Het was het eerste jaar van deze verrekte eeuw.
Ik citeer een zwarte stoker aan boord van de Virginian.
Rijke hufters. Ze verliezen alleen maar peuken en gore zakdoeken.
Niet eens een lullig horloge of een zielige manchetknoop.
Watzeg ik, niet eens een ring, goddomme.
Kijk eens aan. Een hele sigaar.
Was er toch een arme sloeber op hetfeest.
Wat een gore bende.
Klerelijers.
Verdomde rijkelui. Vergeten nooit wat, behalve als je geld van ze krijgt.
Wat doe jij hier nou?
T.D. Citroenen.
Alles kits, Citroentje?
Een immigrantenbastaard. Zo doen die lui dat.
Ze baren een kind aan boord en laten het achter.
Zo krijgen ze geen last met de immigratiedienst.
Dat jochie wordt later zelf ookimmigrant.
Luister maar niet naar die schoften, Citroen. Drinken, jij.
Hij is in de eerste klasse achtergelaten.
Ze hoopten dat een rijke snoeshaan hem zou meenemen.
Maar wat treft de kleine aap? Een arme stoker.
Je bent genaaid, Danny.
Zij hebben de lusten, jij de lasten.
De pot opmet armoede. Stinkende rioolratten.
Er stond T.D. Op de doos. Weten jullie wat datbetekent?
O nee, jullie kunnen niet lezen. Het betekent'Toffe Danny'.
Hij was bestemd voor mij en ik hou hem.
Danny, hoe ga je die niño noemen?
Daar zegje zo wat.
Ik vernoem hem naar mezelf, Danny Boodman.
En tussen die twee namen zetik T.D., net zoals de rijkelui doen.
Dat is sjiek, of niet soms?
Al die advocaten hebben van die initialen.
Demijne heette Jonathan P.T.K. Wonder.
Als hij later advocaat wordt, vermoord ik hem.
En toch gaat hij Danny Boodman T.D. Lemon heten.
Het is geen hertog. Je hebt hem op dinsdag gevonden. Noem 'm Dinsdag.
Je bentlang niet dom.
Ik heb hem gevonden in het eerste jaar van deze verrekte nieuwe eeuw.
Daarom noem ik hem Negentienhonderd.
Maar negentienhonderd is een getal. En nu is het een naam.
Danny Boodman T.D. Lemon Negentienhonderd.
Danny, je kleine bambino klinkt niet zo vrolijk.
Hoe kan zo'n kleine worm zoveel schijten?
De kleine jongen groeide op in 'n wieg die zo grootwas als een schip.
Maar omdat Danny bang was dat de autoriteiten hem zouden meenemen...
zat de jongen z'n eerste levensjaren verstoptin de buik van de Virginian.
Nu magjij hetproberen.
Zetje vinger bij hetwoord, zodat de letters nietweglopen.
Man. Goed zo, ga verder.
Go. Heel goed.
Ma. Nog iets erbij.
Ma.
Je kuntlezen als de beste.
Zet alles nu achter elkaar, net als een locomotief.
Mango...
Mama.
Mango Mama. Hartstikke goed.
Geef'm Van Jetje.
Danny, waarom lach je? Ditzijn paardennamen. Leuk, toch?
Iklach me rot. Lees die maar eens. Die liep gisteren.
Huppelende Hoefjes.
Moet je deze horen. Sassy Lassy.
En deze. Woeste Mama.
Wat is een mama, Danny?
Een mama?
Een mama is een paard. Een renpaard.
Een mama is hetbeste paard ter wereld. Een volbloed.
Als je inzet op een mama, win je altijd.
Tano d'Amato.
De koning der citroenen.
Pap, zetje vinger erbij en lees.
T.D. Betekent helemaal niet 'toffe Danny'.
Dat is een mietje. Je hebt genoeg gelezen.
Te veel lezen is slecht voor je. Wat is nog meer slecht, Danny?
Alles buiten de Virginian is slecht.
Op het land hebben ze haaien die je levend opvreten. Blijf uit hun buurt.
Danny, watis een weeshuis?
Een weeshuis is'n soort gevangenis waar ze kinderloze ouders opsluiten.
Dus als jemij niet had, zouden ze jou in een weeshuis stoppen?
Dat heb je goed gezien, Citroentje. Welterusten.
Pas op, Danny.
Haal een dokter.
Danny sukkel, zegt wat tegen me.
Het was maar een schouderklopje.
Nachtmerrie...
en Goede Tijden...
werden gediskwalificeerd.
Pikant Paardje.
Pas na drie dagen ging die goeie ouwe Danny de pijp uit.
Hij gaf het op bij de zesde race in Chicago.
Drinkwater won met twee lengtes van Groentesoep en Blauwe Basis.
Al ga ik door een dal van diepe duisternis...
ik vrees geen kwaad want Gij zijtbij me.
Uw stok en staf vertroosten mij.
Ik zal het huis des Heren verblijven totin lengte van dagen.
In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Amen.
Muziek.
Negentienhonderd was toen achtjaar.
Hij had de reis van Europa naar Amerika zeker vijftig keer gemaakt.
De oceaan was z'n thuis.
Hij kwam nooit aan land.
Hij zag het heel vaak liggen, maar hij ging niet één keer van boord.
Het probleem was dat hij voor de wereld niet bestond.
Er was geen stad, parochie, ziekenhuis of honkbalteam...
dat zijn naam kende.
Hij had geen land, hij had geen geboortedatum en geen familie.
Hij was achtjaar oud, maar officieel was hij nooit geboren.
VERBODEN TOEGANG
Hoe heet hij? Negentienhonderd.
Niet demuziek, maar de jongen. Negentienhonderd.
Wat een mooie muziek.
Negentienhonderd, ditis volstrekt tegen de regels.
Klote regels.
Maar ik begrijp niet wat deze plaat daarmee heeft temaken.
Deze plaatmag nietbestaan.
Het enige exemplaar, het origineel, is vernietigd.
Dit is een origineel.
Zo'n plaat gebruiken ze voor opnames op locatie.
Hoe komt u hieraan?
Ikben uren bezig geweest om de stukjes aan elkaar te plakken.
Ik vond ze bij toeval in een van die twee oude piano's.
Ik heb ze gekocht van een handelaar.
Ze komen uit een oud hospitaalschip in Plymouth.
Rustig aan met die katrol. Voorzichtig.
Pas op, John. Hetzijn geen bananen.
Waar kom je vandaan? Liverpool.
Ikben barbier. Goedgekeurd.
De volgende. Ikben timmerman. Een hele goeie.
Wegwezen. De volgende.
Wat doe jij voor je vak? Ik speel trompet.
We hebben al genoeg muzikanten. Volgende.
Waar gaat hij nou heen?
Wat was dat? Geen idee.
Als je niet weetwat het is, dan is hetjazz.
Het was de gelukkigste dag van m'n leven. Al die hoopvollemensen...
het afscheid, de sirenes en die grote drijvende wereld die op gang kwam.
Het voelde als een groot feest. Een superfuif voor mij alleen.
Maar na een paar dagen was de oceaan het gefeest beu.
Conn, watmankeert jou? Ben je je zeebenen verloren?
Jij bent toch de nieuwe trompettist die op een Conn blaast?
Kom mee. Ik weet hoe ikje uitje lijden kan verlossen.
Loop maar mee.
Haal de rem er eens af. Ben je gek geworden?
Geloofme nou maar. Haal de rem eraf.
Kom naastme zitten.
Ben je niet goed bijje hoofd? Schiet nou maar op.
Vertel eens. Heb je kinderen? Nee.
Dan ga je binnenkort naar'tweeshuis. Idioot.
Mama. Je hebt verstand van paarden.
Een beetje. Goed zo.
Goedenavond, kapitein. Zin in een ritje?
Hoe groot was dat raam ook alweer? Verdomd groot.
We staan hier tot onze dood kolen te scheppen.
Schei uit.
Jij weet tenminste wat je later gaat doen.
Jij komt uit New Orleans, hé? Hoe weetje dat?
Ikben gek op die stad. O ja? Ik ben er lang niet geweest.
In de winter is het er prachtig.
En in maart...
komt er altijd wel een middag...
datineens, vanuit het niets, de mist komt opzetten.
Een romige wand die in de lucht hangt, net onder de straatlantaarns.
Hij doorklieft alles, zoals een wit lemmet.
En hetis betoverend.
Huizen verliezen de bovenste verdieping, bomen hun takken.
De kathedraal verliestz'n torenspitsen en de mensen op straat hun hoofd.
Alleswat zich boven nekhoogte bevindt, verdwijnt.
Je ziet een stel onthoofde mensen rondstrompelen...
die elkaar begroeten met: Alles goed metmoeder de vrouw?
Precies. En het duurtmaar even. Maar hoe kun jij dat weten?
Weet je, vanaf de dag datik op dit schip zit...
hoor ik verhalen over een jongen die op dit schip is geboren...
en er altijd is gebleven.
Absurd hé, dat je in 20 jaar tijd niet één keer aan land komt?
27 jaar. Hij schijnt prachtigemuziek te maken.
Ik ken de verhalen.
Eerst dachtik datjij die jongen was, maar er klopte iets niet.
Ik dacht: Als hij Negentienhonderd is, hoe kent hij New Orleans zo goed?
Jij bent daar namelijk wel geweest.
Als ik je vertel dat ik daar nog nooit ben geweest, geloof jeme dan?
Wie je ook bent, ik ben Max Tooney.
Het isme een genoegen.
Komt er nogwat van? Hetis de bedoeling om 'm op te blazen...
niet om 'm te laten opvreten door de vissen.
U gaat dat schip niet opblazen, wantm'n beste vriend is aan boord.
Jullie maken je schuldig aan moord. Zorg dat die kerel opduvelt.
Ik sta dit niet te verzinnen.
Als ik zeg dat er een man aan boord van de Virginian is, is dat zo.
We hebben die schuit helemaal leeggehaald. Er zit alleen dynamiet in.
Hoe weetje zo zeker dat er iemand is? Als je bewijs hebt, zeg het dan.
Ik weet het gewoon zeker.
Ik heb jaren op de Virginian gewoond.
Improviseren, jongens.
Dat gaat lekker.
Waar denk je eigenlijk aan als je speelt? Waar gaan je gedachten naartoe?
Gisteren was ikin een prachtig land.
De vrouwen roken er naar parfum, alles schitterde en er waren tijgers.
Hij ging op reis en op z'n reizen kwam hij overal.
In hartje Londen, in een trein op het platteland, bij een enorme vulkaan.
In de grootste kerk ter wereld, waar hij zuilen telde en de kruizen bekeek.
Hij reisde.
Speel eens een mooie tarantella.
Vertel me dan hoe de tarantella gaat, boertje.
Amerika.
Ga toch een keer van boord, man. Eén keertje maar.
Dan kun je wereld eens met eigen ogen zien.
Je kunt er doen wat je wilt. Demensen zullen aan je voeten liggen.
Je kunt schatrijk worden.
Dan koop je een mooi huis en neem je een lieve vrouw.
Waarom niet?
Je kunt toch nietje hele leven als een jojo op en neer varen?
De wereld is daar. Alleen een loopplank scheidtje van de wereld.
En wat is een loopplank? Een lullig trappetje.
De wereldwacht op je onderaan die trap.
Waarom probeer je het niet een keer?
Ga gewoon een keer van boord.
Waarom, waarom, waarom?
Landbewoners vragen zich veel te vaak af waarom.
Als het winter is, wilje zomer. Als hetzomer is, wilje winter.
Daarom verveelt reizen niet. Je jaagtiets na dat ver weg ligt...
en waar het altijd zomer is.
Ik zie het niet zitten.
Wacht. Zet alles stil.
Sorry, ik kon het nietlaten. Je muziek was zo meeslepend.
Zo te zien wilt u niet naar Amerika. Het is niet vanwege Amerika.
Het gaatme om watik achterlaat.
Tot voor een paar jaar kende ik alleen m'n eigen grond.
De wereld begon en eindigde op dat kleine stukje land.
Ik had nog nooit door een straat gelopen.
Jij kunt datmisschien niet begrijpen. Ikbegrijp het heel goed.
Ik ken iemand die net zoiets heeftmeegemaakt.
Droogde zijn land ook uit? Ging zijn vrouw er vandoor met een priester?
En verloor hij zijn vijf kinderen ook aan de koorts?
Nee, maar hij bleef wel alleen achter.
Dan heeft hij meer geluk dan ik.
Ik heb nog een dochter. De jongste. Ze heeft het overleefd.
En voor haar heb ik de beslissing genomen...
om iets aan m'n pech te doen en op reis te gaan zonder een einddoel.
En op een dag...
toen ik een van de vele onbekende steden uitliep...
kwam ikbij een heuvel.
En ik zag hetmooiste wat ik ooit in m'n leven had gezien.
De zee.
Ik had de zee nog nooit gezien. Het was alsof de bliksem insloeg.
Want ik hoorde de stem.
De stem van de zee? Ja, de stem van de zee.
Die heb ik nog nooit gehoord.
De stem van de zee is als een schreeuw.
Een harde schreeuw. En weetje wat de zeeme toeschreeuwde?
Jij daar.
Leeghoofd.
Het leven is immens. Begrijp je dat niet?
Het is immens.
Zo had ik het nog nooitbekeken. Het was revolutie in m'n kop.
Het deed me besluiten om m'n leven te veranderen.
Ik wou opnieuwbeginnen. Je leven veranderen en opnieuw beginnen.
Datzou je vriend ookmoeten doen.
Hier is Max Tooney, je vriend.
Kom tevoorschijn, Negentienhonderd. Ikben ookje vriend, al ken je me niet.
Wees niet bang. Er is geen politie.
Waar stond die piano precies? We hebben 'm daar gevonden.
Op de viool speelt ondergetekende, Bill Douglas.
Op tuba en contrabas, Freddie Loycano.
Max Tooney op trompet.
En op de piano tenslotte...
Danny Boodman T.D. Lemon Negentienhonderd, de allergrootste.
Voor de allerlaatste keer, hou je... Aan de vaste noten.
Daar gaat hij weer.
Waar haalje het vandaan?
Wat bedoelje? Demuziek.
Zie je die vrouw daar bijvoorbeeld?
Die ziet eruit alsof ze net haar man heeft vermoord.
En nu gaat ze ervandoor metz'n geld.
Vind je dit niet haar muziek? Je hebt gelijk.
Zie je die jongen? Hij kan niets vergeten.
Luister naar z'n muziek.
Z'n hoofd zit barstensvol herinneringen en hij doet er niks aan.
En kijk eens naar haar.
Ze ziet eruit als een hoertje dat non wil worden.
Ongelooflijk.
En kijk nu eens naar hem. Zie je hoe hij loopt?
Dit is nietz'n eigen kostuum.
Hetzit hem niet echtlekker.
Hij is vast een verstekeling die naar binnen is geglipt en 'n avontuurtje wil.
Hij heeft Amerika op z'n netvlies. Hij zal het als eerste zien.
Ik hoor hem al schreeuwen.
Amerika.
Singleton, Lee Claire.
U kentme niet, maar ik wou een babbeltje maken.
Een babbeltje? Waarover?
Wat u wilt. Het weer voor mijn part. U mag het zeggen.
Is dit een obsceen telefoontje?
Ben jij die gozer met die rare naam? Wacht, we moeten praten.
We willen met je praten.
Waar zijn we?
Blijf staan, minkukel.
Kom terug. We doen je geen kwaad.
We zijn muzikanten.
Bon appétit. Zeg datwel.
Kun jij tien soorten jazz tegelijk spelen?
Geen idee. Ik tel ze nooit.
Dat wordt dan tijd. De uitvinder van de jazz heeft ons gestuurd.
Wat wil hij van me? Hij daagt je uit tot een pianoduel.
Jelly Roll, vanwaar deze overtocht?
Je bent nog nooit hetland uit geweest.
Europa kan me niks schelen.
Ik ga meemet ditbarrel, omdat ik iemandwil ontmoeten.
Hij schijnt een aardig moppie piano te spelen.
Maar ik heb gehoord dat hij niet aan land durft te komen.
Heeft hij het over mij? Reken maar.
Lemand zei tegen me: Jelly, die gast speeltbeter piano dan jij.
Dus ik zei tegen mezelf: Hoe kan die snuiter zo goed zijn...
als hij niet eens van dat schip af durft?
Verdomme, Jelly. Jij hebt de jazz uitgevonden.
Ik zei tegen mezelf: Jij kunt best een eersteklas reisje naar Europa betalen.
Dat is een fluitje van een cent. Neem maar een foto.
Eerlijk zeggen: Ben je bang? Dat weetik niet.
Waarom een duel? Wat is dat?
Ikben benieuwd naar dieJelly Roll Morton. Ik heb veel over hem gehoord.
Het is een neger.
Ik geloof dat u op mijn kruk zit.
U hebt de jazz uitgevonden, hé? Datzeggen ze.
En u bent degene die alleen kan spelen...
als u de zee onder uw gat heeft, nietwaar?
Datzeggen ze.
Excusez moi, s'il vous plaît.
Jelly Roll Morton speelde niet, hij streelde de noten.
Het klonk als het strelen van een vrouwenlijf.
Z'n handen waren zo licht als vlinders.
Hij was begonnen in de rosse buurt van New Orleans.
In de hoerenkasten had hij het geleerd.
Deminnende mensen wilden geen kabaal.
Ze wilden muziek die onder't bed door gleed zonder de passie te verstoren.
Diemuziek speelde hij.
En daarin was hij absoluut de beste.
Jouw beurt, zeeman.
Wat doet hij nou?
Stille Nacht? Dat is toch een kerstliedje?
Weet hij dat dit een duel is? Nooit geweten dat ditjazz was.
Is het al Kerstmis?
Wat heb je nog meer? O, Come On Ye Faithful.
Jelly, geef ons nogwat jazz.
Watmankeertjou? Ik huil altijd als ikmuziek hoor.
De hele bemanning heeft op jou gewed. Ikzelf een heeljaarloon.
Hou opmetjanken en denk aan je muziek.
Mag ik ook wedden? Nee, dat brengt ongeluk.
Maar ik wil op hem wedden. Hij is de beste.
Je bent gek, weet je dat? Ja, maar zo krijgje welje geld terug.
Dit is precies hetzelfde stuk.
Ongelooflijk.
Kom op, je kunt veel beter.
Jelly, laat hem zien hoe je een schip laat zinken.
Steek ditmaar in je reet.
Geef's een sigaret. Je pakt dit verkeerd aan.
Geefme een sigaret. Je rookt niet.
Wat heb je toch? Je speelt die vent met één hand de zaal uit.
Mag ik een sigaret? Is dat alles wat je te zeggen hebt?
Geefme een peuk, goddomme.
Je hebt erom gevraagd, lul.
Rook jij 'm maar op. Ik weet niet hoe hetmoet.
Jelly Roll Morton bleef de rest van de reis in z'n hut.
In Southampton ging hij van boord en reisde hij terug.
Ik weet nog dat Negentienhonderd hem nakeek en alleswat hij zei was:
Klote jazz.
Datzei hij echt. Klote jazz.
Wat een ongelooflijk verhaal.
Heb ik iets gemist? Dat kun je wel zeggen.
Maar hij vertelt het je nog wel. Reken daar maar op.
Hij kan mooie sprookjes vertellen. Dit is geen sprookje.
Er is niemand meer. Hij durft niet.
Ga van boord of ik laat u oppakken.
Aan het werk, jij.
Geefme nog een kans. Hoepel op. Morgen blazen we'm op.
Stop of ik schiet. Hebbes.
Ouwe, rustig. Ikben hetmaar.
Jij weer? Weg met dat geweer.
Eerstiets verkopen en het dan terugstelen. Een ouwe truc.
Ik had het kunnen weten. Nee, ik zocht dit.
Waarvoor? Ikmoet'm hebben. En 'n platenspeler.
Leugenaar. Ik heb niet veel tijd.
Ik wel en bovendien heb ik een wapen.
En sinds wanneer maken ze eigenlijk platen op schepen?
Als je vriend op die plaat speelt, moet hij een keer van boord zijn gegaan.
Dat had u gedacht. Hij speeltpiano op die plaat. Het is een meesterwerk.
En hij heeft'm aan boord van het schip gemaakt.
U gaat hetmaken, Mr Negentien. Als deze plaat goed verkoopt...
dan schopt u het ver, Mr Negentien. Mag ik Negentien zeggen?
Dit gaat vast pijn doen.
Daar gaat hij dan. Eén, twee drie.
Negentien, dat is een fantastisch stukje muziek, zeg.
Hoe heet het? De mensen zullen zich te pletter snikken.
Hetmoet nog 'n pakkende titel hebben. Swinging ln The Breeze, of zo.
Geweldig, zoals altijd.
Sweet Nineteen.
Je gaat het helemaal maken. Je hoeft alleen die stap te nemen.
Welke stap? Van de boot af.
Verlaat deze brakke schuit...
en ga roem najagen en je fortuin maken.
Ik wil me nergens mee bemoeien, maar met deze plaat...
kun je doen wat je wilt zonder datje dit schip verlaat.
Wemaken miljoenen kopieën...
zodatmensen over de hele wereld je muziek kunnen horen, Negentien.
Mijn muziek gaat nergens heen zonder mij.
Afblijven.
We hebben een contract. U kunt niet terug.
Ik ga altijd terug.
Juffrouw.
Hetzou me een genoegen zijn om...
Juffrouw...
het zou een grote eer zijn...
als u dit...
kleinood zouwillen aannemen.
Juffrouw, wat doet u hier? Golven tellen?
We passeren zo de Kreeftskeerkring. Mooi, zien we weer eenswat.
De zee verandert tien keer per dag van kleur.
Nog veel vaker. Ik kan de hele dag naar de zee kijken.
Boeren durven niet te kijken. Dat heb ik gehoord.
Dat is niet waar.
M'n vader heeftme verteld dat de zee een stem heeft.
Echtwaar? Wat zei hij dan?
Het is een geheim. En geheimen moetje bewaren.
Het gaat steeds harder regenen. Ik ga naar binnen.
Vrouwenslaapzalen derde klasse
Ikmoetmet u praten.
U gaat uw vader opzoeken, hé?
Ja, hoe weet u dat?
Ik denk datik hem heb ontmoet.
Op dit schip. Een aantaljaren geleden.
Ik weet niet of hij met dit schip is gegaan.
Ik weet hetzeker.
Hij heeft een trekharmonica. Klopt dat?
We hebben nog samen gespeeld.
Ik weet niet of hij het nog weet, maar doe hem de groeten.
Datzal ik doen. Maar hoe wist u datik hetwas? Is dat niet vreemd?
Dat is een geheim.
En geheimen moetje bewaren.
Ook al dacht uw vader daar toen anders over.
Doorlopen, anders zijn we volgende week nog niet klaar.
Wilt u ditmuzikale aandenken aannemen?
Sorry, ik versta u niet.
Ik wil dat u...
dit kleine cadeautje aanneemt.
Ik kan u niet horen.
Sterkte. Dank u wel. Insgelijks.
Kom ons een keer opzoeken.
We wonen op Mott Street 27. M'n vader heeft een viswinkel.
Misschien.
Hij sprak nooitmeer over haar en ik vroeg hem er de eerste tijd niet naar.
Bovendien was hij gelukkig, zoals altijd. Hij was ongekend populair.
Maar op een lenteavond, tussen Genua en New York, op volle zee...
Alswe over drie dagen in New York zijn...
ga ik van boord.
Ben je je tong verloren?
Ik vind het geweldig. Maar waarom zo plotseling?
Kerel, ik vind het fantastisch.
Ik wil iets zien als ik daar ben.
De zee.
Je houdtme voor de gek. Je ziet de zee alje hele leven.
Vanaf hier. Ik wil 'm vanaf daar zien. Datziet er vast heel anders uit.
Kijk ernaar alswe in de haven zijn. Dat is hetzelfde.
Nee, dat is het niet.
Op het vasteland kun je haar stem horen, hier niet.
Wat bedoeljemet'haar stem'?
Die is als...
een harde schreeuw...
die je vertelt dat hetleven immens is.
Pas als je dat hebt gehoord, weet je watje moet doen metje leven.
Ik kan hier wel eeuwig blijven...
maar de zee kan me niets nieuwsmeer vertellen.
Maar als ik aan land ga en daar een paar jaar woon, ben ik normaal.
Als anderemensen.
En misschien ga ik op een dag naar de kust en dan zie ik de zee...
en hoor ik haar schreeuwen.
Ik weet niet wie je deze onzin heeft verteld, maar wilje mijn mening horen?
Ik denk datik weet waarom je van boordwilt. Vanwege datmeisje.
Het gaat altijd om een meisje. Hoe het ook zij, ik vind alles best.
Want ik heb altijd gewild datje dit schip zou verlaten...
en zou trouwen en kindertjes krijgen.
En datje dingen zou meemaken die misschien niet groots zijn...
maar wel de moeite waard.
Kom je me opzoeken op het vasteland, Max?
Dat spreekt vanzelf.
Dan kun jeme voorstellen aan de moeder van je kinderen.
En me uitnodigen voor de zondagse maaltijd.
Ik neem 't toetje mee en 'n fles wijn en jij zegt: 'Dat niet had gehoeven.'
En terwijljij me je huis laat zien dat de vorm heeft van een schip...
braadtje vrouw een kalkoen.
En als we aan tafel zitten, zeg ik dat ze goed kan koken...
en dan zegt ze datje het zo vaak over me hebt.
Weet je wat, ik geef je m'n kameelharen jas.
Dan kom je straks mooi voor de dag.
Ik had zoveel mensen zien vertrekken van wie'tme geen moer kon schelen.
Maar afscheid nemen van Negentienhonderd viel me zwaar.
Wemaakten grapjes en zeiden 'tot gauw'...
maar in ons hart wisten we dat we elkaar nooit weer zouden zien.
Dag, Negentienhonderd. Veel plezier.
Trek welje wollen ondergoed aan. Pas goed op jezelf.
Wat nou? Is hij in de poep gaan staan?
Misschien is hij iets vergeten. Ja, waarom hij van boordwou.
Hij gedroeg zich nog lang daarna heel apart.
Hij sprakmet niemand. Hij zat dagen achtereen in z'n eentje.
Hij leek diep na te denken over zichzelf.
Maar op een dag, toen ik aan de bar zat...
Bedankt voor de jas, Max. Hij zat als gegoten.
Het was een grote afgang.
Maar ik voel me nu lekker. Ikben er klaar mee.
Net als vroeger.
Ik verliet de Virginian op 21 augustus, 1933...
metm'n verlofpapieren en achterstallig loon.
Ik wist dat ik vroeg of laat genoeg had gekregen van de zee.
Ik vernam nietsmeer van Negentienhonderd en het schip.
Niet dat ik ze ooit vergeten ben. Integendeel.
Tijdens de oorlog vroeg ikme af wat hij gedaan zou hebben als hij er was.
Watzou hij gezegd hebben?
Klote oorlog.
Maar als ik hetzeg, klinkt het heel anders.
Het is lang geleden. Wie weetis hij wel vertrokken.
Wie weetis hij wel naar Mott Street gegaan, naar die vrouw.
Wie weet.
Ha, die Conn. Wat is er, ben je je zeebenen kwijt?
Hoe kom je in godsnaam aan die plaat?
Wat heb je al die jaren gedaan?
Ik heb muziek gemaakt.
Zelfs tijdens de oorlog.
Zelfs toen er nietmeer gedanst werd.
Zelfs toen de bommen vielen.
Ik speelde net zo lang door tot het schip hier aankwam.
Noem je dit een schip?
Het ismeer een berg dynamiet die op hetpunt van ontploffen staat.
Beetje gevaarlijk, vind je niet?
Hoe zit hetmetjou?
Waar is je trompet?
Ikben ook gestoptmet spelen.
Maar weetje, ik heb zin om opnieuw te beginnen.
Ikloop over van nieuwe ideeën.
Laten we een duo beginnen.
Of onze eigen band.
De Danny Boodman T.D. Lemon Nineteenhundred Big Band.
Dat wordt een dikke hit, joh.
Kom op, Negentienhonderd. Gametmemee.
We gaan het vuurwerkbekijken vanaf de pier en maken een nieuwe start.
Soms is dat de juistemanier. Gewoon teruggaan naar hetbegin.
Je bent nog niet afgeschreven zolangje een goed verhaal hebt...
en iemand om het aan te vertellen.
Weet je nog?
Dat heb jeme zelf verteld.
Moet je zien hoeveel verhalen je hebt vergaard.
Demensen zullen aan je lippen hangen...
en ze zullen platgaan voor je pianospel.
Geloofme.
Stad, stad en nog eens stad.
Er kwam geen einde aan.
Het einde, alstublieft.
Kunt u me vertellen waar het einde is?
Op de loopplank was er nog niks aan de hand.
Ik zag er voornaam uit in m'n overjas.
Ik kwam goed voor de dag.
Ik was van plan om van boord gaan. Datzweer ikje.
Daar lag het niet aan.
Ik werd niet weerhouden door wat ik zag...
maar door watik niet zag.
Begrijp je dat?
Wat ik nietzag.
Die naar alle kanten uitgroeiende stad had geen einde.
Er kwam geen einde aan.
Ik kon niet zien waar die stad ophield.
Het einde van de wereld.
Neem een piano.
De toetsen beginnen ergens en ze eindigen ergens.
Je weet dat het er 88 zijn. Dat staat vast.
Zij zijn niet oneindig, jij bent oneindig.
En met die toetsen kun je muziekmaken die oneindig is.
Dat bevaltme.
Daar kan ikmee leven.
Maar vanaf die looplank zie ikmiljoenen toetsen.
En er komt geen einde aan. En dat is de waarheid, Max. Het houdt niet op.
Dat klavier is oneindig.
En als dat klavier oneindig is, dan kun je de muziek niet spelen.
Dan zit je op de verkeerde kruk.
Dat is Gods piano.
Heb je die straten gezien? Het waren er duizenden.
Hoe doen jullie dat? Hoe kiezen jullie er steeds eentje uit?
Eén vrouw.
Eén huis.
Eén stuk grond dat van jou is, één uitzicht.
Eén manier om te sterven.
De hele wereld drukt op je en je weet niet waar hij ophoudt.
Ben je nooit bang dat je kapot gaat aan de immensheid van de wereld?
Ikben geboren op dit schip.
En de wereld trok aan mij voorbij.
Maar tweeduizend mensen tegelijkertijd.
En toch waren er wensen.
Maar nooitmeer dan wat paste tussen boeg en achtersteven.
Je leven speelde zich af op een piano die niet oneindigwas.
Zo heb ikleren leven.
Het vasteland?
Het vasteland is een te groot schip.
Een te mooie vrouw.
Een te lange reis.
Een te sterkparfum.
Het ismuziek die ik niet kan maken.
Ik kan niet van dit schip af.
Het beste watik kan doen, is uitm'n leven stappen.
Uiteindelijk besta ik niet voor de wereld.
Met uitzondering van jou, Max.
Jij bent de enige die weet datik hier ben.
Je bent een minderheid en daar moet jemaar aan wennen.
Vergeef me, mijn vriend.
Ik ga niet van boord.
Zie je het voor je bij de hemelpoort?
Een vent zoektm'n naam op de lijst en kan 'm niet vinden.
Wat was uw naam, zei u? Negentienhonderd.
Niemann, Nightingale, Ninestock, Nittledeen?
Ziet u, ikben geboren op een schip. Wablief?
Geboren, getogen en overleden op een schip.
Schipbreuk geleden?
Zesenhalve ton dynamiet over me heen gekregen.
Hoe voelt u zich nu?
Prima, maar ikben wel een arm kwijtgeraakt.
Een arm? Ja, door de explosie.
Dan moet u even tussen die stapel kijken.
Welkemist u ook alweer?
De linkerarm.
O, wat spijtme dat nou vreselijk.
We hebben alleen maar rechterarmen.
Twee rechterarmen?
Ik vrees van wel.
Zou u er bezwaar tegen hebben om...
Om wat? Om een rechterarm te nemen in plaats van een linker.
Alleswelbeschouwd is een rechterarm altijd beter dan niks.
Helemaal mee eens.
Lach er maar om, Max.
Wat een puinhoop. De eeuwigheid door moeten met twee rechterarmen.
Hoemoetje een kruis slaan?
Stelje de muziek voor die ik dan kan maken.
Ik hoop dat ze er een piano hebben.
Watzou u in mijn plaats hebben gedaan?
Ik zou het nietweten.
Ik zou me waarschijnlijk erg nutteloos hebben gevoeld.
Vroeg of laat komt aan elk verhaal een eind en valt er niks toe te voegen.
Hoe dan ook, bedankt ouwe.
Eén ding is me nog niet duidelijk.
Wie heeft die plaat in de piano verstopt?
Ondergetekende.
Dan was je dus toch niet zo nutteloos.
Neem je trompetmee.
Je zult'm nodig hebben.
Laat dat geld maar zitten.
Een mooi verhaal isme meer waard dan een ouwe trompet.