Niets te zien. Geen teken van Niobe of Ghost.
Alleen blauwe pillen.
Pluggen we in om hen te vinden?
Dat maakt niets uit, volgens mij zijn ze gecrasht.
Dan moeten we terug. - Nee, we hebben ieder schip nodig.
Ik was al bang dat je dat ging zeggen.
Doorzoek elke pijp, elk gat en elke spleet. Zoek zo ver...
en zo snel mogelijk.
Kapitein, deze verbindingen krioelen van de calamari.
Hoe sneller we hen vinden, hoe beter.
Ik heb wat te eten voor je. - Dank je.
Al verandering?
Nee.
Hoe gaat het met hem? - Het komt wel goed.
Tenminste tot hij wakker wordt.
Hoe bedoel je?
De kapitein heeft een paar vragen voor hem.
Hopelijk heeft hij goede antwoorden.
Zie je deze snijwonden?
Ik denk dat hij dat zelf gedaan heeft.
Waarom? - Virtuele deliriums misschien.
Ik weet het niet.
Maar zoals ik al zei.
Hij moet een goed verhaal hebben.
Roland, ik wil nog een keer in de Matrix zoeken.
Waarnaar? - Naar Neo.
Hoe kan hij in de Matrix zijn? Hij is niet ingeplugd.
Alsjeblieft, voor mij.
Hier maak ik me zorgen over? - Waarover?
Zijn hersengolven duiden niet op een coma.
Het vreemde is dat ik deze patronen vaak zie.
Waar? - Bij iemand die ingeplugd is.
Helemaal niets, nada. - Hij is daar ergens.
We hebben de ramingen. - Hoe lang nog?
Afgaande op het startpunt en de snelheid, ziet het ernaar uit...
dat de machines over minder dan twintig uur in Zion zijn.
Jezus Christus.
Goed, we gaan verder met een doel.
AK, ga naar boven. Jij werkt aan de holobeelden.
Mauser, ik wil de wapens voor en achter bemand hebben.
Zorg dat we zo min mogelijk energieblokken aan hebben staan.
Oké.
We worden gebeld.
Operator.
Het is Seraph.
Ik heb een boodschap van het Orakel. Je moet meteen komen.
Goedemorgen.
Wie ben jij?
Ik heet Sati. Jij bent Neo.
Mijn papa zegt dat je hier niet hoort te zijn.
Hij denkt dat je verdwaald bent. Ben je verdwaald, Neo?
Waar ben ik? - Dit is het station.
We zijn niet in de Matrix?
Daar gaat de trein heen, daar gaan wij heen.
Maar je kunt niet met ons mee.
Waarom niet?
Dat mag niet van hem.
Van wie niet?
De Trainman. Ik vind hem niet aardig,
maar vader zegt dat we moeten doen wat de Trainman zegt.
Anders laat hij ons voor eeuwig hier.
Dank voor jullie komst.
Ik heb in al die jaren geleerd...
dat niets ooit gaat zoals we het willen.
Wie bent u?
Ik ben het Orakel.
Was dit maar makkelijker, maar dat gaat niet.
Het spijt me dat dit moest gebeuren.
Dat ik hier niet zit zoals jullie me herinneren.
Maar dat zat er niet in.
Wat is er gebeurd?
Ik heb een keuze gemaakt. En die keuze kostte me meer...
dan ik had gewild.
Welke keuze?
Om jullie te helpen, om Neo te gidsen.
Aangezien de echte test voor elke keuze...
dezelfde keuze opnieuw maken is,
in volle wetenschap wat de prijs is,
voel ik me daar wel aardig bij.
Want hier zit ik het weer te doen.
Weet u wat er met Neo is gebeurd?
Ja.
Hij zit vast tussen deze wereld en die van de machines.
Die verbinding wordt beheerst door het programma Trainman.
Hij gebruikt het om programma's de Matrix in en uit te smokkelen.
Als hij er achter komt waar Neo is voordat jullie hem vinden...
ben ik bang dat onze keuzes moeilijk worden.
Waarom?
Vanwege werkgever van de Trainman.
De Merovingian.
Hij heeft een prijs op jullie leven gezet. Jullie moeten voorzichtig zijn.
Seraph kan de Trainman vinden, hij gaat wel met jullie mee.
Hij heeft mij jaren beschermd.
Ik hoop dat hij hetzelfde voor jullie kan doen.
Volg me, alsjeblieft.
Orakel.
Ik weet het, Morpheus.
Ik zie je twijfel, bedrukt door onzekerheid.
Na alles wat gebeurd is.
Waarom verwacht u dat ik u geloof?
Dat doe ik niet.
Ik verwacht hetzelfde als altijd.
Dat jij je eigen beslissingen maakt.
Geloof me of niet.
Ik kan alleen maar zeggen dat je vriend in de problemen zit...
en jullie hulp nodig heeft.
Hij heeft al onze hulp nodig.
Kom je uit de Matrix?
Ja. Nee.
Ik bedoel, ik kwam er vandaan.
Waarom ben je weggegaan?
Ik moest. - Ik moest mijn thuis ook verlaten.
Sati, kom hier lieverd.
Laat die arme man met rust.
Ja, papa.
Het spijt me, ze is nog steeds erg nieuwsgierig.
Ik ken jou. - Uit het restaurant van de Fransman.
Ik ben Rama-Kandra. Dit is mijn vrouw Kamala.
Mijn dochter Sati.
We zijn vereerd je te ontmoeten.
Jullie zijn programma's.
Ja. Ik beheer de centrale voor hergebruik operaties.
Mijn vrouw is interactief programmeur. Ze is erg creatief.
Waarom ben je hier? Je hoort hier niet.
Het spijt me.
Mijn vrouw kan erg direct zijn.
Dat geeft niet.
Ik weet het niet.
Ik weet niet eens waar hier is.
Hier is nergens.
Het ligt tussen jouw en onze wereld.
Wie is de Trainman? - Hij werkt voor de Fransman.
Waarom wist ik dat je dat zou zeggen.
De Fransman vergeet niets.
En hij vergeeft ook niets.
Ken je hem? - Ik weet alleen wat ik moet weten.
Als je iets van onze wereld naar jouw wereld wilt vervoeren...
dat er niet thuishoort, moet je bij de Fransman zijn.
Ben je daarom hier?
Rama, alsjeblieft. - Ik wil niet wreed zijn, Kamala.
Misschien ziet hij de rest van zijn leven niemand meer.
Het spijt me.
Je hoeft niet te antwoorden.
Nee, ik vind het niet erg.
Het antwoord is eenvoudig.
Ik houd heel veel van mijn dochter.
Ik vind haar het mooiste dat ik ooit gezien heb.
Maar bij ons is dat niet genoeg.
Elk programma moet een doel hebben.
Zonder doel wordt het gewist.
Ik ben naar de Fransman gegaan om mijn dochter te redden.
Begrijp je dat niet? - Ik heb nog nooit...
Een programma over liefde horen spreken.
Dat is een menselijke emotie.
Nee, een woord. Het gaat om de verbinding die het inhoudt.
Ik zie dat jij verliefd bent.
Kan je zeggen wat jij over hebt voor behoud van die verbinding?
Alles.
Dan is jouw reden om hier te zijn wellicht niet zo anders als de mijne.
Daar is hij.
Ga weg. Uit mijn buurt.
We zoeken geen ruzie.
Ga uit mijn buurt. - We hebben je hulp nodig.
Ik kan jullie niet helpen. Niemand kan jullie helpen.
Nee, toch.
Verdomme.
Wanneer komt de trein?
Die is al te laat.
Te laat zijn is niets voor de Trainman.
Denk je dat het iets met mij te maken heeft?
Geen idee. Wie weet zoiets?
Alleen het Orakel. - Ken jij het Orakel?
Iedereen kent het Orakel.
Ik ben bij haar geweest voordat ik naar de Fransman ging.
Ze heeft beloofd voor Sati te zorgen als we vaarwel hebben gezegd.
Vaarwel?
Jullie blijven niet bij haar?
Dat kan niet.
Onze afspraak met de Fransman betrof alleen onze dochter.
Mijn vrouw en ik moeten terug naar onze wereld.
Waarom?
Dat is ons karma.
Jullie geloven in karma?
Karma is een woord, net als liefde.
Een manier om 'waarom ik hier ben' uit te drukken.
Ik wijs mijn karma niet af.
Ik ben dankbaar voor mijn vrouw en mijn mooie dochter.
Ze zijn een geschenk. Dus ik doe wat moet om ze te eren.
Papa, de trein. - Inderdaad. Pak je tas.
Vlug.
Zal ik 'm voor je dragen?
Prima.
Vlug. Ik ben al laat.
Wie ben jij? - Een vriend.
Jou ken ik.
Dus dat wilden ze.
Ik moet terug.
Ik betaal je wat je wilt.
Ik kom hoe dan ook op deze trein.
Nee, hoor.
Jij blijft hier totdat de Merovingian anders beslist.
Hem kennende, blijf je hier nog heel erg lang.
Ik wil je niet bezeren.
Je begrijpt het niet. Ik heb dit gebouwd.
Hier bepaal ik de regels. Hier uit ik dreigementen.
Hier ben ik God.
Stap op de trein of je blijft hier bij hem.
We moeten terug naar het Orakel. Zij weet wel wat we moeten doen.
Nee.
We weten wat we moeten doen.
Dit is een geintje.
Mijn God. Hij heeft geen vleugels.
Ik snap het al. Jij wilt dood.
Ik moet hem spreken.
De enige manier om door deze deur te komen...
is over mijn lijk.
Dat moet dan maar.
Wapens zijn niet toegestaan in de club.
Buiten deze lift staat een garderobe meisje.
En als we geluk hebben één man die op wapens controleert.
En als we pech hebben?
Dan zijn het er veel.
Kan ik uw...? Mijn God.
Wat is dit?
Niet te geloven.
De verloren zoon keert terug. Een engel zonder vleugels.
Kom je voor de beloning, Seraph?
Hoeveel kogels zitten er eigenlijk in die wapens?
Volgens mij niet genoeg.
We willen alleen maar praten. - Natuurlijk.
Dat is vast zo. Je hebt de hel ervoor bedwongen.
Goed. Weet je wat?
Leg je wapens neer en ik beloof ik je een vrijgeleide.
Voor ons alledrie. - Goed.
Natuurlijk.
Wat een verrassing, of niet?
Wie had gedacht dat we elkaar zo snel weer zouden zien...
na onze laatste ontmoeting. Het lot is ons gezind.
En omdat mijn kleine Judas ze hier heen heeft geleid...
vermoed ik dat de waarzegster een nieuwe schelp heeft gevonden.
Teleurstellend.
Maar niet onverwacht.
Ik hoop wel dat ze zo slim is dat ze haar lesje heeft geleerd.
En zich herinnert dat er geen actie zonder reactie is.
Als je iets van mij neemt...
betaal je de prijs.
Je weet waarom we hier zijn.
Wat is dat voor een vraag? Natuurlijk. Dat is mijn vak.
Misschien denk je dat dit toeval is, maar ik niet.
Ik ben wel nieuwsgierig...
hoe het eigenlijk gebeurd is.
Weet je dat? - Nee.
Nee?
Ik dacht al van niet.
Maar je kunt het maar beter vragen.
We willen onderhandelen.
Zakelijk als altijd. Nietwaar, Morpheus?
Ik heb iets wat jullie willen.
Om dat te krijgen, moet je iets hebben wat ik wil.
Toch?
Toevallig is er iets wat ik wil hebben.
Dat wil ik al hebben vanaf het moment dat ik hier kwam.
Ze zeggen dat je ze niet kunt nemen.
Je kunt ze alleen maar krijgen.
Wat?
De ogen van het Orakel.
Ik zei toch dat je niet aan universele wetten kon ontsnappen.
Die wetmatigheid bracht je weer hier bij mij.
Waar anderen toeval zien, zie ik gevolg.
Waar anderen kansen zien, zie ik...
kosten.
Breng me de ogen van het Orakel.
Dan geef ik jullie je verlosser terug.
Dat lijkt me een heel eerlijke en redelijke ruil.
Toch? Of niet?
Ik geen tijd voor zulke onzin.
Wil je onderhandelen? Wat dacht je hiervan?
Geef me Neo of iedereen sterft hier en nu.
Interessant voorstel.
Ben je echt bereid te sterven voor die man?
Geloof het maar.
Ze doet het. Als het moet, vermoordt ze ons allemaal.
Ze is verliefd. - Het is opvallend hoeveel...
liefde...
lijkt op waanzin.
Je bedenktijd is voorbij. Wat wordt het Merv?
Goed, je bent hier zelf gekomen.
Dan kan je er ook weer uit komen.
Ben je er klaar voor?
Bijna. Ze gebruiken stokoude hacks. We werken er nog aan.
Heb je Neo gevonden?
Zie je hem dan niet? - Nee.
We zagen wel iets, maar ik weet niet wat.
Ik kan nog niet weg.
Ik moet haar zien.
Nu?
Dit is m'n laatste kans.
Zo moet het. Dat is het geheim.
Je moet je handen gebruiken. - Waarom?
Koekjes hebben liefde nodig, zoals alles.
Ik hoopte deze klaar te hebben voordat je kwam.
Sati, schatje...
volgens mij is het tijd om te gaan proeven.
Neem de schaal mee naar Seraph en laat maar proeven of ze goed zijn.
- Ik ben blij dat je eruit bent. - Ik ook.
En...
Herken je me? - Gedeeltelijk.
Ja, zo gaat dat nu eenmaal.
Sommige dingen kun je houden, andere raak je kwijt.
Ik herken mezelf nog niet in de spiegel, maar...
ik hou nog steeds van snoep.
Nee, dank u.
Weet je nog toe je hier voor het eerst door die deur stapte?
Je beefde als een rietje.
En moet je nu zien.
Je hebt me verrast, Neo. En nog steeds.
U heeft me ook een paar verrassingen bezorgd.
Hopelijk kon ik helpen.
U heeft me geholpen hier te komen, maar ik wil graag weten waarom.
Waar leidt dit heen?
Waar eindigt het?
- Ik weet het niet. - Weet u het niet of zegt u het niet?
Ik zei al eerder dat niemand voorbij een onbegrepen keuze kan zien.
Ik bedoel echt niemand.
Welke keuze?
Dat maakt niets uit.
Het is mijn keuze. Ik kan de mijne maken, jij de jouwe.
Geldt dat ook voor de dingen die u me wel en niet vertelt?
Natuurlijk niet.
Waarom heeft u dan niets gezegd over de architect?
Waarom zei u niets over Zion en de uitverkorenen voor mij?
Waarom vertelde u de waarheid niet?
Omdat het je tijd nog niet was.
Wie besloot dat het mijn tijd niet was?
Je weet wel wie.
KEN U ZELVE.
Dat wist ik wel.
Dan is het tijd om een paar dingen te leren.
Dat denk ik ook.
Hoe kon ik loskomen van mijn lichaam zonder in te pluggen?
Hoe kon ik vier sentinels stoppen door er alleen aan te denken?
Wat gebeurt er verdomme met me?
De krachten van de uitverkorene reiken verder dan deze wereld.
Ze reiken van hier tot waar ze vandaan kwamen.
Waar?
De Bron. Dat voelde je toen je die sentinels aanraakte.
En toen was je er nog niet klaar voor.
Je had dood moeten zijn.
Maar blijkbaar was je daar ook nog niet aan toe.
De architect zei dat als ik niet terugging naar de Bron...
Zion om middernacht vernietigd zou zijn.
Alsjeblieft zeg.
Jij en ik kunnen wel niet voorbij onze keuzes kijken...
maar die vent kan voorbij geen enkele keuze zien.
Waarom niet? - Hij begrijpt ze niet. Hij kan 't niet.
Voor hem zijn het variabelen in een vergelijking.
Elke variabele moet worden opgelost en aangepakt. Dat is zijn doel.
Evenwicht bereiken.
Wat is uw doel?
Het evenwicht verstoren.
Waarom? Wat wilt u bereiken?
Ik wil het zelfde als jij.
En ik ga er net zo ver voor als jij om het te krijgen.
Een eind aan de oorlog.
Houdt het ooit op?
Linksom of rechtsom.
Kan Zion voortbestaan?
Sorry, maar dat weet ik niet.
Als er al een antwoord is...
kan je dat maar op één plek vinden.
Waar?
Dat weet je wel.
En vind je het antwoord niet...
dan ben ik bang dat morgen voor niemand komt.
Wat bedoelt u?
Alles wat een begin heeft...
heeft ook een einde.
Ik zie het einde naderen.
Ik zie de duisternis zich verspreiden.
Ik zie dood.
Jij bent het enige op zijn pad.
Binnenkort...
heeft hij de kracht om deze wereld te vernietigen.
Ik geloof dat het daar niet stopt, dat kan hij niet.
Hij stopt pas als er niets meer over is.
Wat is hij? - Hij is jou.
Je tegenpool. Je negatief.
De resultante van de vergelijking die in balans probeert te komen.
En als ik hem niet kan tegenhouden?
Hoe dan ook...
komt deze oorlog tot een einde.
De toekomst van beide werelden ligt vannacht in jouw of zijn handen.
Hoe voel je je?
Alles in orde?
Ik heb tijd nodig.
Typisch. - Kapitein Roland.
Wat is er? - Bane. Hij is bij bewustzijn.
Mooi. Misschien heeft hij antwoorden.
Wat een heerlijke geur.
Wat zal ik die missen.
Ik weet het.
Sati, liefje.
Pak wat koekjes en ga met Seraph mee. - Mag ik terugkomen? Dat vind ik leuk.
Dat zou ik ook leuk vinden. - Dan zie ik u morgen.
Dat hoop ik ook.
Ik ben bang.
Kom mee.
Hij volgt ons.
Zo, dat is lang geleden.
Ik joeg je altijd achterna als een geest. - Ik heb je al eerder te pakken gehad.
Dat klopt. Maar zoals je ziet zijn de dingen wat veranderd.
Jij moet de laatste banneling zijn. - Het Orakel heeft me over jou verteld.
Echt?
Wat zei ze? - Dat je een slechterik bent.
Dat valt wel mee...
als je me eenmaal kent.
Het grote en alwetende Orakel, eindelijk ontmoeten we elkaar.
Ik neem aan dat je me verwachtte?
Het alwetende Orakel is nooit verrast. Hoe kan ze ook, ze weet immers alles.
Als dat zo is, waarom is ze dan hier? Als ze wist dat ik kwam...
waarom is ze dan niet weggaan?
Misschien wist je dat, misschien niet.
Als je het wist, heb je die koekjes...
willens en wetens daar neergezet.
En dan zit je daar dus ook willens en wetens.
Wat heb je met Sati gedaan?
Koekjes hebben liefde nodig, zoals alles.
Je bent een klootzak.
Dat weet je toch, mama.
Doe waarvoor je hier bent.
Zeker, mevrouw.
Ik zou willen dat ik kon helpen.
Ik kan me gewoon niets herinneren.
En die snijwonden op je armen?
Die wonden zijn ouder dan een dag.
Ja, zeker weten.
Dat klopt.
Het lijkt alsof ik het zelf gedaan heb.
Maar waarom zou ik dat mezelf aandoen?
Tenzij ik mezelf niet was.
Maar als ik mezelf niet ben, wie ben ik dan?
Is hij op virtuele deliriums getest? - Ja, negatief.
Maar hij vertoont veel ongewone zenuwactiviteit.
Willekeurige zenuwtrekkingen en tekenen van recent trauma...
met verse littekens overal op de hersenschors.
Ik wil de waarheid, hoe dan ook. Laat hem herinneren.
We hebben haar gevonden. - De Logos?
Ja. - Het was hoog tijd voor goed nieuws.
Zijn er tekenen van leven?
Nee. Nog niets.
En het schip? - De romp is nog intact.
Leg aan en beman het kanon aan de achterkant.
Oké.
Lever een status van het schip, zo snel als mogelijk.
Voorzichtig, die squids zijn listig.
Het kan een val zijn.
Wat was dat?
Berg dat spul maar op, jongens. Ze moet alleen gestart worden.
Alles oké? - Ja, prima.
We wisten niet wat er gebeurd was na...
Het spijt me.
Het is al goed. Ik ben ook blij je te zien.
Heb je Neo er uit kunnen halen? - Ja.
Hoe wist je daarvan? - Het Orakel.
Heb je haar gezien? - Net voor de Sentinels ons vonden.
Wat zei ze?
Wat ze altijd zegt.
Precies wat ik wilde horen.
Over minder dan twaalf uur breken de machines door de dokmuren.
Alle simulaties geven aan dat als de machines in de stad zijn...
de onze kans op overleven dramatisch daalt.
Ons hoofddoel is dus...
de gravers in het dok te vernietigen of ze onklaar te maken.
Als dat lukt, bereiken ze de stad misschien helemaal niet.
Daarna kunnen ons we alleen maar...
effectief verdedigen bij de ingang van de tempel.
Daar is het net een flessenhals...
zodat we ons beter kunnen verdedigen.
We hebben begrepen dat je om extra vrijwilligers hebt gevraagd.
Dat klopt.
Hoe groot is de troepenmacht die je van plan bent...
toe te wijzen aan het dok?
De volledige APU kern en de helft van de infanterie.
De helft van de infanterie? - Als het aan mij lag...
gaf ik elke man, vrouw en kind een geweer...
en liet ze naar het dok marcheren.
Dan is het maar goed dat u niet beslist.
Dat zal de toekomst uitwijzen.
Commandant, nog één vraag.
Is er bericht van de Nebuchadnezzar? - Nog niets.
En ik heb geen reden om aan te nemen dat dat ooit nog komt.
Wellicht. Maar we kunnen hopen.
Ik ben bang dat hoop een luxe is waar ik geen tijd voor heb.
Wat ben je aan het doen?
Granaten maken.
Onze verdieping wordt geëvacueerd. We moeten weg.
Ik ga niet mee. - Hoezo?
Ze hebben om vrijwilligers gevraagd om het dok te verdedigen.
Jongens, blijf hier.
Ik weet wat je voelt, Zee, maar dit kan je niet doen.
Ik moet. - Waarom?
Omdat ik van hem hou.
Ik hou evenveel van hem als hij van mij.
En als ik daar was en hij hier, weet ik wat hij zou doen.
Maar je gaat je dood tegemoet. Het is gekkenwerk.
Misschien wel.
Maar wat als het Dozer was en je wist dat de enige...
kans om hem terug te zien, meevechten bij de dok was?
Wat zou jij dan doen?
Granaten maken.
Wat is er hier aan de hand?
Een ongelukje, meneer.
Ik zag het niet, sorry.
Wie ben jij? - Een vrijwilliger, meneer.
Wat doen oenige vrijwilligers als jij in mijn leger?
Ik wil mijn steentje bijdragen.
Het dok moet standhouden.
Hoe oud ben je?
Achttien. - Zestien had ik misschien geloofd.
Oké, ik ben zestien. - De minimum leeftijd is achttien.
Zestien is te jong.
Machines malen niet om hoe oud ik ben. Ze doden me sowieso.
Dat is de harde waarheid.
Geef me alstublieft een kans.
Ik stel u niet teleur.
Stel me teleur om te ontdekken dat de machines en ik iets gemeen hebben.
Laad de ontsteking.
Ze doet het weer.
Moeten we nieuwe software uploaden?
Ja, dat zou geweldig zijn. En maak de voorruit ook even schoon.
Verbindingen zijn gereed. Ik stel haar weer in werking.
Dat ziet er goed uit, behalve...
Er is iets fout met de Matrixdata.
Nee hoor.
Jij ziet wat wij zien.
Wat is daar aan de hand?
Wat het ook is, het kan weinig goeds zijn.
De machines zijn bij kruising 21.
Als we hier omlaag gaan en zenden...
bij snelweg 153, kunnen we ze verrassen.
We dringen zo diep mogelijk door en vuren dan onze EMP af.
Hopelijk slaan we een bres die groot genoeg is voor jullie.
Het verdient geen schoonheidsprijs, maar ik zie geen andere terugweg.
Nee. Er is een andere weg.
Een onderhoudslijn.
Die gaat hier naar beneden.
Duizend meter voor kruising 21.
Als we geluk hebben kunnen we onopgemerkt naar beneden.
Dat is een mechanische lijn. Dat kan niet. Niemand kan daar sturen.
Ik wel.
Gelul.
Ik heb het al eens gedaan. - Dat was lang geleden, Niobe.
Ik zei dat ik het wel kan.
En dan? Dan ben jij de enige.
Wij kunnen je niet volgen.
Ik weet dat de tijd tegen ons werkt. Sorry dat ik zo lang nodig had.
Maar ik wilde er zeker van zijn. - Waarvan?
Ik weet wat ik moet doen. - Wat?
Dit is niet makkelijk te zeggen, dus zeg ik het gewoon.
Ik heb één van de schepen nodig.
Wat? - Om waarheen te gaan?
Naar de stad van de machines.
Ik weet dat het moeilijk te begrijpen is.
Nee, hoor. Je bent volslagen gestoord.
Ik moet nog altijd gaan. - Dat red je nooit. In honderd jaar...
is nog geen enkel schip op honderd kilometer gekomen.
Dat red je nooit - Ik moet het proberen.
Heeft het Orakel je dit verteld?
Nee.
Wat dwaas. Als je zelfmoord wilt plegen, doe het dan.
Maar zonder één van onze schepen te verkwisten.
Geloof me, ik moet gaan. - Onzin.
Ik ben de kapitein van dit schip, ik bepaal waar het heen gaat.
Dit schip gaat eerder de verdoemenis in dan dat jij het ergens heen neemt.
Hij neemt mijn schip maar.
Dat kan je niet maken.
Zeg niet wat ik wel...
en niet kan doen met mijn schip na dit toespraakje.
Maar in Godsnaam, Niobe. - Ik stuur hier, hij pakt het mijne.
Als we binnen het uur gaan, zijn we we tegelijk met de machines bij Zion.
Met dit plan is niets mis.
Wat een verspilling.
Twee schepen, twee richtingen.
Dat klinkt als een profetie, of niet, Morpheus?
Jij hebt nooit in de Uitverkorene geloofd.
Nog steeds niet. - Waarom doe je dit dan?
Ik geloof in hem.
Dank je.
Waar is dat voor? - Het helpt je ontspannen.
Dat maakt het makkelijker voor je om te herinneren.
En wat als is ik niets wil herinneren?
Waarom zou je dat willen?
Wat als ik die EMP afvuurde?
Wat als ik die schepen heb vernietigd en verantwoordelijk ben...
voor de dood van al die mensen?
Als ik dat was, is het hier voor mij niet veilig.
Of wel?
Natuurlijk is het voor jou dan ook niet erg veilig.
Ik ben er klaar voor.
Ik moet je iets vertellen.
Je moet iets begrijpen.
Ik weet dat ik moet gaan.
Maar verder. Ik weet niet wat...
Ik weet het. Je verwacht niet terug te komen.
Dat wist ik al toen je zei dat je moest gaan.
Ik zag het aan je.
Net als jij wist toen je naar me keek...
dat ik me je mee zou gaan.
Ik ben bang. - Ik ook.
Het kostte me tien minuten om een laars aan te trekken.
Maar laat een ding duidelijk zijn. Zes uur geleden...
vertelde ik de Merovingian dat ik...
echt alles voor je wilde opgeven.
Weet je wat sindsdien is veranderd? - Nee.
Niets.
Is die munitie geladen? - Bijna klaar.
Opschieten, we hebben geen tijd meer.
Laat je niets voor hen achter? - Hij zei dat hij niets nodig had.
Ik zeg geen vaarwel, maar succes.
Dank je.
Ik mag hopen dat je weet wat je doet.
Ik ook.
Het was mij een eer.
Nee, ik voel mij vereerd.
We zijn klaar. - Dat werd verdomme tijd.
We zijn al laat, dus laten we er stevig tegenaan gaan.
Dag, schatje. Zorg goed voor ze.
Klaar?
De motor is nog steeds aan het starten.
Zal wel een zekering zijn. Ik kijk wel even.
Ik had kunnen weten dat hij eerst z'n wijf zou sturen.
Niemand is me vaker ontsnapt dan jij.
Elke keer weer dacht ik dat het de laatste zou zijn.
Elke keer dacht ik dat we je hadden, maar glipte je door onze vingers.
Ik kan niet onder woorden brengen hoe frustrerend dat kan zijn.
Waar heb je het over?
Jou vermoorden brengt me vast net zoveel plezier als hem vermoorden.
Neo, Bane is gek geworden.
Dat zet ik je betaald.
Nog 27 kilometer.
We hebben hier beneden een probleem. - Wat is er, AK?
Het is Maggie. Ze is dood.
Vermoord door Bane, denk ik. - Verdomme.
Ik wist het. Ik wist dat hij gek was.
Hij heeft de EMP afgevuurd. Ik had het uit hem moeten slaan.
We hebben het hele schip doorzocht.
Hij is er niet.
Ik weet waar hij is. - De Logos.
We moeten terug. - Te laat.
Dat weet je niet. Wat als ze hulp nodig hebben?
Dat is te gevaarlijk. - Hoezo?
Omdat als hij ze vermoord heeft, hij nog een EMP kan afvuren.
Ze zijn op zichzelf aangewezen.
Net als wij.
Mr. Anderson.
Ik zie dat je in deze wereld net zo voorspelbaar bent als in de andere.
Wat? - Hij is gek geworden.
Zo lijkt het voor jou, maar Mr. Anderson...
en ik weten dat niet alles is wat het lijkt.
Verward, Mr. Anderson?
Het wordt zo wel duidelijk.
En bedankt voor het geweer. Leg daar maar neer.
Niet doen.
Schiet. Schiet nu. - Ja, schiet. Braad ons maar.
Braad ons levend. - Doe maar.
Als je niet schiet maakt hij ons allebei af.
Hij weet wel dat hij het moet doen, maar hij doet het niet.
Hij kan het niet. - Doe het.
Loop weg van het geweer en draai je om.
Laat haar gaan.
Komt bekend voor, of niet?
Jij en ik hebben eerder op dit punt gestaan. Weet je nog?
Ik wel. Ik denk nergens anders aan.
Wie ben jij? - Herken je me nog steeds niet?
Het is nogal lastig nadenken in dit rottende karkas.
De misselijk makende stank, een onontkoombare verstikkende wolk.
Walgelijk.
Moet je kijken hoe zielig en kwetsbaar het is.
Dingen die zo zwak zijn horen niet te overleven.
Wat wil je?
Hetzelfde als jij.
Inderdaad.
Precies, Mr. Anderson.
Kijk voorbij het vlees, door de zachte gelatine...
van deze saaie koeienogen heen en aanschouw je vijand.
Nee.
Jawel, Mr. Anderson.
Dit kan niet.
Ik kan overal komen, ik kan je overal vinden.
Dat is onmogelijk.
Niet onmogelijk.
Onvermijdelijk.
Vaarwel, Mr. Anderson.
Dit is 'm, dat moet.
Nee.
Ik zou willen dat je jezelf kon zien, Mr. Anderson.
De blinde Messias.
Je staat symbool voor al je soortgenoten, Mr. Anderson.
Hulpeloos.
Zielig.
Wachtend tot je uit je lijden verlost wordt.
Ik kan je zien.
Het is nog niet voorbij, Mr. Anderson, nog lang niet.
Nee toch. Je ogen.
Ik red me wel.
Het is al goed, Trin.
Maar ik denk dat jij moet sturen.
Seismiek voorspelt een doorbraak over een minuten.
Ze weten niet dat we geen MP hebben. Ze moeten in golven aanvallen.
Concentreer onze aanval op de gravers.
Breng de APU's in stelling.
Goed.
Nu gaat het gebeuren.
Jullie kennen me allemaal. Dus ik zeg het zo eenvoudig mogelijk.
Als het onze tijd is om te sterven, dan zij het zo.
Maar als we deze schoften dan toch ons leven moeten geven,
storten we eerst de hel over ze uit.
Ben je bang? - Zeker weten.
Dan heb ik een voorstel. Jij blijft laden, ik blijf schieten.
Afgesproken.
Mijn hemel, moet je dat zien. - Stil.
Hoeveel verder ligt de opening? - 1,4 Kilometer.
We produceren nog te veel warmte.
Schakel alle reservesystemen uit.
Ik wil volledige handbediening, terug naar vier energieblokken.
Dan raken we de grond.
Rustig aan.
Zevenhonderd meter.
Als we maar dichtbij genoeg kunnen komen.
Zeshonderd meter.
Daar.
Shit.
Het spel is uit, daar komen ze. - Volle kracht, alle systemen.
Beman de kanonnen. Vooruit.
Ghost, jij bent onze beste schutter, ga mee.
Morpheus, neem zijn plaats in.
Ik kom eraan, lieverd.
Daar komen ze.
Rustig, dit is de Logos niet. - Hou je lunch binnen, daar gaan we.
Jezus. Ik wist niet dat dit schip dat kon.
Het dok is doorbroken.
Maak je klaar.
Voor Zion!
Shit.
Kom, weg hier.
In een kring.
Herladen.
Herlaad negen.
Kom. Snel.
Er tegenaan.
Ze breken door.
Zuka!
Mijn God.
Waar is mijn infanterie?
Haal die machine neer.
Pak aan.
Oh, shit!
72 staat op doorbreken. - Verdomme.
Ze heeft een stevige kont.
Hou ze van me af. - Verdomme, dat zijn er nogal wat.
Zie je dat? - Ze gaan voor de radio, stop ze.
Verdomme.
Yeah.
Pak me vast.
Geef me één vrij schot.
Verdomme.
Charra!
Er komt iets aan.
Er komt ook nogal wat binnen. - Ja, maar dit is anders.
Wat? - Volgens mij is het één van ons.
Dat kan niet. - Holografie probeert te bevestigen.
Zoek contact, ik wil toegangscodes. - Dat proberen we, geen antwoord.
Het is een val. Het kan niemand van ons zijn.
Dat is een mechanische lijn, niemand kan daar sturen.
Voor en achter, dertig graden, tachtig procent.
Dertig graden, tachtig.
Voor rechts, 60 graden, 20 procent. - Zestig graden.