BU, ETKİLEYİCİ EYLEMLERİN HİKÂYESİ DEĞİL,
BELİRLİ BİR YOLDA BERABER YÜRÜRKEN BİR ANDA ALINMIŞ,
ÖZDEŞ AMAÇLARI VE HAYALLERİ OLAN İKİ HAYATIN BİR PARÇASI
Ernesto Guevara de la Serna, 1952
Plan: Dört ayda 8 bin kilometre yol almak...
Metot: Doğaçlama...
Amaç: Sadece kitaplardan bilinen Latin Amerika kıtasını keşfetmek...
Motosiklet günlüğü...
İyi geceler Granado...
Donanım: "La Poderosa" (Güçlü)
Ezilmiş ve akıtan bir'39 Norton 500
Pilot: Alberto Granado...
Tombul bir arkadaş, 29 yaşında ve kimyacı...
Kendini açığa vuran bilimsel serseri...
Pilot'un hayali: 30'uncu doğum günü ile yolculuğa hükümdar olmak...
Yardımcı pilot: Bu ben oluyorum...
Ernesto Guevara de la Serna...
"El Fuser", 23 yaşımdayım...
- Ernesto gidiyor? - Hayır, Ernesto kalır...
Ernesto, bizi de seninle alır mıydın, lütfen...
Bak baba, üzgünüm, bana kaç kere söylesen de...
Lütfen Ernesto, doktorluk ünvanının sadece 3 görev gerisindesin...
Ve bu bekleyebilir...
Doktora öğrencisi...
Cüzzam uzmanı...
Amatör Rugby oyuncusu...
Hey Fuser... Hoş Fişek!
Ve bazen, astımlı...
Ayrılış tarihi... Ocak 4
Rota: Buenos Aires’ten Patagonya'ya ve sonra Şili...
sonra kuzeye 6 bin metrelere Andes'ın omurgasından'dan Machu Picchu'ya...
Oradan, cüzzamlıların yuvası Amazonia Peru'sundaki San Pablo...
Son hedef: Avrupa kıtasının kuzey noktasında Venezuela'daki Guajira yarımadası...
Guajira Yarımadası'nda oturuyoruz, bu harika yarımadanın bu noktasında...
Aylarca şarap, güzel müzik...
O bira güzel, ha?
- Fuser, Ocak 4'te, bütün sınavlarını vermiş olacaksın, değil mi?
- Evet...
- Eğer istersen, bir yolunu bulup...
...Miramar'dan küçük kız arkadaşına uğrayabilirim...
- "küçük kız arkadaş"
Bir kaç gün...
- Bak Fuser, oradaki adama bak - Ne?
Hayatının öyle olmasını mı istiyorsun?
Hayatının böyle olmasını istemiyorsun, Fuser...
Senin istediğin Güney Amerika'da her ülkede düzüşmek...
Hey evlat... Eğer yeterince şanslıysak her şehirde Bu ve fazladan madde...
Hepimizde genelde olan: bizim huzursuzluğumuz, bizim rüyadaki ruhumuz...
ve yol için yorulmak bilmeyen aşk...
BUENOS AIRES, ARJANTİN 4 Ocak, 1952 Km 0
Gidelim Ernestito, bütün günümüz yok...
- Bu çok değil mi Granado?
- Yeterli değil şef. Norton 500, "bu" motosiklet...
Oğlun iyi tekerleklere emanet, merak etme...
Bazı kötü zamanlar seni bekliyor evlat...
Ama doğrusu şu ki her zaman böyle bir şey yapmayı hayal ettim...
Ve itiraf etmeliyim ki son birkaç yılım kaldı... Seninle o motosiklete atlamalıydım...
Bunu her ikimiz için yaptığımı düşünmeye çalış...
- Bu geziyi planlayarak 10 sıl, amca - Sen daha bu kadarcıktın...
Bu arada... Sana güveniyorum ha?
Ve devrimci amca, ne zamana?
Burada? Bu asırda...
- Şimdiden kalktın mı? - Evet, kaçtım...
Sen sadece ilaçlarını almak konusunda endişelenmelisin, başka bir şeyle değil, tamam?
Ve bana yazmakla...
Okuduğun mektupların en güzelleri anne...
- Güle güle aşkım - Göreceksin. Hoşça kal. Seni seviyorum...
Hoşça kal...
Hoşça kal küçük kardeş, kendine iyi bak...
Hoşça kal dostum...
Bana kartpostal yolla...
Tamam, kesin yoksa ağlayacağım. Lütfen...
Kendine iyi bak, tamam?
Aynı Rocinante ve Saint Martin'nun Don Quixote'nın inatçığını aldıkları gibi...
Biz de "La Poderosa" var...
- Evet, yağ işiyor...
- Evet, yağ işiyor, ama demek istediğim tam bu anda...
Genç Fuser ve ben insan ruhunun en ücra köşelerine yolculuğa çıkıyoruz...
yeni karalarla buluşacağız, yeni ilahiler dinleyeceğiz, yeni meyveler yiyeceğiz...
Granado... Seni sorumlu tutuyorum. Eğer Ernesto'ya...
bir şey olursa seni bulurum. Mendilini tut hayatım...
Merak etme anne, hepimizin istediği gibi doktor olmak için geri gelecek...
Olsa iyi olur...
Tamam, gitme zamanı!
Hayvan!
O bisikletle dikkatli ol!
Sevgili anne... Buenos Aires geride kaldı...
berbat hayatta aynı zamanda geride...
fakülte, sınavlar ve seni uyutan nutuklar...
Önümüzde bütün Latin Amerika uzanıyor...
Şu andan itibardan sadece "La Poderosa"ya güveneceğiz.
Umarım bizi görebilirsin. Maceraperestler gibiyiz, ilham takdiri ve her yerde haset...
Go Mial. Aerodinamik yol pozisyonu al...
Haydi bebek, beni bırakma bebek. Haydi, haydi...
Ne oldu Mial?
Medeniyeti geride bıraktığıma seviniyorum ve dünyaya daha yakın olduğuma...
Bekle, bir şey geliyor... Bir şey geliyor...
Fuser, iyi misin?
Ne oldu yavrum?
İyi misin?
- Bu da ne? - Neye benziyor?
- Lanet bir köpek? - Ah siktir, sen boktan bir sürücüsün...
O köpek o motorun üstünde ne yapıyor?
Chichina için ve adı Kamba...
Motoru al.
Miramar, Arjantin 13 Ocak, 1952 Km 601
Neredeyiz biz? İsviçre?
- Günaydın - Günaydın...
- Chichina? - Ailenin geri kalanı ile içeride...
O motor sana sorun yaratıyor, ha?
Esteban, lütfen bize gezinden bahset...
Harikaydı Don Horacio, Cambridge'de bir seminer alabilme fırsatı bulabildim...
ve bir kaç hafta Londra’da kaldım, çok enteresan bir şehir...
- Ne ayrıcalık! - Evet öyleydi...
- Esteban yakında felsefe diplomasını alıyor değil mi?
- Evet...
- Tıp? - Hayır, hukuk...
Ha hukuk.
Pardon.
1, 2, 3, 4
Senin sıran, gel...
Bir domuzun hiç dans etmek istediğini görmedim, hiç...
Haydi...
Kes şunu!
- Bu elle...arka...taraf - Neye gülüyorsun? - Sana gülüyorum.
Bu akşam?
Babam bu akşam teyzem Roxanna'ya gözlerini benden ayırmamasını...
Annem Vadinin leydisine eğer ayrılırsak onunla mabede yürüyeceğine söz vermiş...
Ve senin ailen onlar elması daha da taşıdıkça,
onların kararı korsan olmak ve onları çalmak olacak,
İnan bana, bu elmas çalınmaya aldırış etmez...
Dans et...
Bak...
- İyi geceler - İyi geceler bayanlar...
Roxanna teyze, hangi oda benim?
Uzaklaş Kamba!
- Burada kaç gün kalacağım demiştin? - Zaten biliyorsun - İki...
- Ve kaç gündür buradasın? - Eğer doktor olursan,
kabloylada mı ameliyat yapacaksın? - Altı gün, Fuser...
Biri bizi görecek...
Eğer kalsaydın çok güzel şeyler yapabilirdik, Ernesto, ama kalsaydın...
Bunu sevmedim...
- Ne dememi istiyorsun? Seni bekleyeceğimi mi? - Sana geri geleceğimi söyledim...
- Evet, köpek şahit - Bunu sevmedin mi?
Ne istiyorsun Ernesto, ne duymak istiyorsun? Sonsuza kadar...
bekleyeceğimi mi, sen gelinceye kadar aylarca bekleyeceğimi mi?
- Neler oluyor? - Ne istiyorsun? Ne istiyorsun?
Bu sonsuza kadar demen gibi bir şey beklerdim. Sessiz ol.
Sana bakmak istiyorum çünkü seni uzun süre göremeyeceğim...
Tabii ki seni bekleyeceğim, ama lütfen ebediyen olmasın...
- Ve ebediyet ne kadar? - Bu kaygan zemin bayım...
Sana dokunmayacağım...
Sana zarar verdim mi? Sana zarar verdim mi?
Bu bir numaraydı, kötü bir numara...
Tamam aşk kuşları...ayrılık zamanı. Fuser...
Bayan Ferreira... Her şey için teşekkürler...
"Gemideki çıplak ayak seslerini dinlerdim "Ve...
yüzlerin açlıkla karardığına dair hisse kapılırdım...
"Kalbim o ve sokak arasında gidip gelirdi...
"Hangi güç ile onun gözlerinden kendimi aldığımı...
bilmiyorum, "Onun kollarından kaçıp kurtuldum...
"Kederiyle gözyaşlarına boğuldu "Yağmur ve camın arkasında...
- Lorca ha? - Hayır...
- Neruda - Hayır...
- Kim? - Hatırlamıyorum...
- Güle güle - Hoşça kal...
Bekle, bekle. Alçak...
Ve...Chichina ile, yok bir şey...
Ona soy ile Alman çobanı verdikten sonra bile...yok bir şey...
Yani, sen onun mem...bir...
Ahhh...onun memelerini gördün, Ernesto...
Neşter, neşter...
Kuzet Amerika Doları?
-16- Chichina? - Evet...
O kızı senin için seviyorum, onun her zaman senin kız...
arkadaşın olduğunu söylüyorum. Şimdi daha iyi yiyeceksin...
- Hayır... - Protein yemeği...
Hayır, Bu parayı Amerika için verdi Ona birkaç pantolon almamı istedi.
Ona alırım dedim...
- Ne? - Bu parayı unut. Bu bütçemizin dışında.
- Geri zekalı, beni test ediyor... - Che yine motorla mı konuşuyorsun...
Beni dinle dostum, kafanın nesi var? O kız seni taşaklarından yakaladı.
Sakinleş...
- İyi akşamlar - Selam...
Piedra de Águila, Arjantin 29 Ocak, 1952 Km 1809
- Motoru nasıl hissediyorsun?
- Kablo harikalar yaratıyor, harika çalışıyor...
- Orospu çocuğu, lanet...
İyi misin Fuser?
O kıvrımdı...
Oros...
Boruya bak... Orospu çocuğu!
Kazıkları ver, hiç kalmadı...
Bekle, bekle, benimle dalga geçme...
- Burayı seçmeliydin değil mi, salak... - Hayır burayı sen seçtin...
O tarafı tut...
- Hayır... Siktir. - Oros...
- Nehir alıyor - Tut, tut...
Onu aldı...
- Che veya oraya gidersek? - Buraya yardım çağırmalıyız, halk ile...
- Hangisini yapıyoruz? Kırık farı mı? - Hayır, Kırmızı kasım. Sınavın var değil mi?
İyi geceler...
Ne istiyorsun...
Belki belli oluyor ama biz Buenos Aires ve Córdoba'dan doktorlarız, sırasıyla...
Ülkeyi dolaşıyoruz, 20. yüzyılın en kötü hastalılarını...
iyileştirme umuduyla araştırmalar yapıyoruz...
Sadece enerjimizi tüketen salgınlar değil ama aynı zamanda Arjantin’i muhtaç bırakan...
Sadece tıbbı okurken bile, fark edebilirdiniz, aynı bizin gibi...
Ne istiyorsun, bir çift göt?
Bakın efendim, rüzgar tentemizi uçurdu, açlıktan...
ölüyoruz ve geceyi geçirecek bir yere ihtiyacımız var...
Tamam, oradaki barakada güzel bir yer var. İşçilerle uyuyabilirsin.
- Biz doktoruz...
- Hmm... Senin suratını çok sevdim, ama seninkini sevmedim şişko...
- İyi? - Evet, iyi. - Teşekkürler.
Sevgili anne...hala yoldayız, ama sana doğruyu...
söylemek gerekirse, motor her gün güçsüzleşiyor...
San Martín de los Andes, Arjantin 31 Ocak, 1952 Km 2051
Para ve yemek kıt, ama biz beleşe yemek yeme uyuma fırsatlarını buluyoruz...
Gizli silahımız sağ olsun: Alberto'nun şaşmaz tatlı konuşması...
...salgınlar sadece enerjimizi tüketmiyorlar ama Arjantin’in Modernizasyon uzlaşmasını da...
- Biz doktoruz.
- Hayır. Alberto biyokimyacı ve ben doktora öğrencisiyim...
- O aslında mezun oldu, biz doktor sayılırız...
- O zaman boynumda ki şu şişliğe bakarsanız çok sevinirim.
- Memnuniyetle, eh...Bay.?
Von Puttkamer...
Acıyor mu?
- Bu bir tümör - Ne demek istiyorsun bir tümör? - Evet...
- Öyle mi düşünüyorsun? - Evet - İzin ver...
Bilmiyorum Fuser, yağ sedimantasyonu bu bir kist olabilir...
Hayır. Bu oksipital alandaki bir tümör...
- Schatzie, bu beyefendiler tümörüm olduğunu söylüyorlar...
- Tümör?
Günaydın anne, inanıyorum ki o bir tümör değil ama bir yağ kisti...
Eğer bize yatacak ve yemek yiyecek bir yer verebilirseniz bizde tedavi edebiliriz...
Hayır, hayır bak...Buenos Aires gitmek zorunda kalacaksın. Sana bir uzman tavsiye edebilirim.
- Veya ona yardım etmeye çalışabiliriz, sence? - Ne ile yardım edeceğiz? Otla mı, dualarla mı?
- Anlıyorum, benim için bir şey yapamıyorsunuz...
- Evet yapabiliriz eğer bize yatıp yemek yiyeceğimiz bir yer verirseniz...
- Buralarda bir sürü balık ve barakanın olduğu bir göl var.
- Efendim, kotron baya...
- Konuşacak başka bir şey kalmadı doktorlar. Gidelim Schatzie...
- Bir daha ki sefer bize birazcık daha yardım etmeye çalışırsın.
- Tabii ki size yardım ederim ama bir adamın sağlığı pahasına değil...
- Tamam, diyelim ki haklısın ve yaşlı adamda tümör var, bunu ona nasıl söylersin?
Gerçek şu, eğer bunu kaldıramazsa cehenneme kadar yolu var...
- Bir hastaya böyle davranamazsın...
- Herifin önemli bir problemi var, ne kadar erken ona daha iyi baksa...
Bu uygun muamele, sana o biyokimya sınıfında öğretmediler mi?
Bana uygun tıptan bahsetme...
Hemşire. İlk mezun ve sonra konuşur. Her şeyi bildiğini mi sanıyorsun, moron...
Ben yemek var mı bakacağım...
Ördek! Ördek! Ördek!. Bana silah ver, haydi! Haydi!
Oros...
Harika Mial...
Vurdum, adamım...
- Bunu nasıl yaptın? - Buna inanamıyorum...
Suya girip yemek almanın başka yolu yok değil mi? Fuser, suya yemeği almaya!
Eğer oraya gireceğimi sanıyorsan gerçekten delisin. O su ne kadar soğuk biliyor musun?
Evet soğuğa alerjin olduğunu biliyorum, su, sıcak ve bununda ötesinde ama...
biliyor musun ben büyüğüm, akıllı ve ördeği vurdum, bu yüzden gitmelisin.
- Atış götünden çıktı ve bende astım var - Tamam iyisin. Eğer yapamazsan ben yaparım...
- Yapamam demedim - Yapamaz mısın, yapmak mı istemiyorsun - Yapamam demedim...
Veya istemiyorsun ve bu aynı şey. Veya bana Chichina'nın 15 kuruşunu verirsin...
...ve krallar gibi yeriz, haydi.
- Bak eğer o ördeği bulursam, hepsini kendim yiyeceğim...
- Ah! Suda, suda, ördek.
- Taşaklarım donacak - Gerekirse verirsin, Fuser...
Güzel Fuser, güzel...o ördeği patateslerle getir.
Soğuk mu Fuser? Hey! Soğuk? Burada değil.
Ördek...
- Hasta mı hissediyorsun? - Hayır, harikayım...
Bariloche Tren İstasyonu, Arjantin 3 gün sonra Km 2270
Yavaş...
Fuser...
Fuser, beni dinle. Bana Chichina'nın 15 dolarını ver ve insan gibi hastaneye gidelim...
Eğer bunu bir daha bana söylersen, Üzerine kusarım.
Sevgili anne... Bir sınırı geçerken kaybettiklerin nedir?
Her an ikiye bölünüyor gibi...
Geride kalanlar için melankoli ve diğer yanda yeni karalara girmenin isteği...
Frias Lake, Arjantin 15 Şubat, 1952 Km 2306
- Bak Mial, Şili. - Şili! Viva Şili!
- İlk olarak mı şehir dışındasın? - Evet, tabii ki...
Sen neredeyse bir adamsın, Che...
Bak Mial, yaşlanınca ve yolculuktan sıkılınca,
bu gölde bir klinik kurmak için geri dönmeliyiz...
Bu iyi bir fikir...
Herkesin dikkatini çekerek, eğer kimse gelirse...
Güven bana, kardeş...
Hey, işler düzeliyor Fuser, ha? - Evet...
- Hey, kar yağıyor - Hayır sadece don...
- Yardım et - Üçte, 1, 2, 3- Tamam...
Haydi, haydi, haydi...
- Çok soğuk! - Bir yaz...
Che, Şili’ye iki fatih gibi gireceğimizi söylemiştin.
Bir çift ezik gibi yürüyerek değil...
Eğer beğenmediysen, git kendini yap Ernesto...
TEMUCO, Şili 18 Şubat, 1952 Km 2772
Ya eğer biz bu sorun çıkaran şeyi atsak...
Ve bütün kıtayı yürüyerek geçeyiz, seni dahi...
Evet, daha çok görür ve daha çok insanla tanışırız... kilo veririz...
Seni korkak, ama Chichina'dan birkaç dolarla bu hemen halledilir...
Ve yine aynı şey. O parayı unut...
Tamam, harika. Eğer o kadar deliriyorsan ta Venezuela'ya...
yürüyerek git ve beni burada patronun yalnız parasıyla bırak...
Biliyor musun? Ben oraya yarım zamanda gider ve insanların işlerine karışmayı bırakırdım...
Siktir git!
"Uy, Ernestito, bana Miami'den küçük Yanki pantolonları getir"
Onları hiçbir zaman göremeyeceğini göremiyor musun? Seni salak!
Fuser...
Senin problemin ne biliyor musun?
Senin lanet dürüstlüğün.
Artık bir yalan söylemelisin ve bize yardım etmelisin...
- Bir saniye bekle...
- Hey, hey, ne yapıyorsun? - Gel, gel...
Teşekkürler...
- Ne? "eş" var mı? Teşekkürler. - Şekeri var...
- Affedersin, adın ne? - Teresa - Teresa, Ernesto, tanıştığımıza sevindim...
- Bir hatıra olarak güzel olurdu, ha? - Bir hatıra? Arjantin’e götüreceğim...
- Seyahat mi ediyorsunuz? - Evet seyahat ediyoruz,
o eski motor bizim - Oradaki büyük olan...
- Bunlar ne? - Bu "malton"
- Ve bu? - Bunlar istiridye...
Belki bir dahaki sefere, tamam? Bir dahaki sefer...
Güney gazetesi, 3 peso, Güney gazetesi, sadece 3 peso...
Dünya ve Şili’den haberiniz olsun, sadece 3 peso...
Dün gece, Temuco Latin Amerikalı 2 ünlü cüzzam uzmanının gelişiyle şereflendirildi...
- Córdoba'dan Dr. Alberto Granados - Ne demek istediniz "Granados" - Böyle diyor...
Córdoba'dan Dr. Alberto Granados ve Buenos Aires'ten Dr. Ernesto Guevara de la Serna...
Yurtlarından Venezuela kuzey noktasına kadar epik bir geziye başladılar...
Karizmatik gezgin bilim adamı, alanlarında...
uzmanlaşırlar, bu kıtada 3 bin hastayı tedavi ettiler.
Gezilerini rekor sayılabilecek 5 ayda tamamlayacaklar,
Genç Dr. Granados 30'uncu doğum gününü kutlarken...
- Genç diyor ha? - Evet ve bilgilendirildiğime göre.
İşe yarayacak mı sence?
Merhaba, iyi geceler.
Arkadaşımın ve benin motorumuzla ilgili bir sorunumuz var.
Yön kırık, frenler neredeyse bitti ve vites her zamanki gibi...
Ve arkam beni öldürüyor...
Bakalım. Yönü tamir edebilirim, frenleri ve vites kutusunu.
Ama arkan için bir şey yapamam.
Hiç param yok...
Ne? Hiç param yok mu?
Valparaiso'ya varınca biraz para alacağız ve aldığımız zaman sana yollayacağız...
Kaba olmak istemem, ama paran yoksa, burada işin yok, şimdi lütfen...
Böldüğüm için affedersin, ama şimdi bize yardım edersen...
ülkelerimiz arasındaki iki taraflı ilişkilere katılmış olacaksın...
Eğer doğru anladıysam, bunu beleşe tamir etmemi istiyorsun...
Galiba iyi anlatamadık...
Ve ayrıca herkesin Latin Amerika tıp alanında kimin kim olduğunu bilmesini beklenemez...
- Lütfen doktor, içeri girin...
- Evet, kesinlikle bugün gazetede bir makale yayınlaşmış olmalı...
- Bir bakayım...izin ver - Evet tabii...
- Bak Piedad, Tulio bak...
- Resim pek iyi değil - Pek güzel poz veremedik...
Bak, bu onlar...
Beyefendiler, sizin motorunuzu yapmak benim için bir...
onurdur, hayatla bu kart oyununu bitirir bitirmez...
Tabii ki sorun yok...
Bu ana öncelik.
Bu gece dans var biliyor musun ve inşallah, şehirdeki bütün kadınlar orada olacak...
Ah, ne yazık.
- Bana gazeteyi geri verebilir misin? - Çok sağ ol, çok naziksin...
- Motoru getireyim - Lütfen getir, tamir edelim...
Dans edelim mi?
Şerefe!
Biraz önce senden bahsediyordum...
Nedenmiş?
Seninle tanıştığımda baya bir etkiledin...
Teşekkürler...
- Dans etmek ister misin? - Hayır...
Ben dans etmem...
Kocam uyudu, sarhoş. Dans partnerim yok...
Bana öğretirsen değil?
Hey, en sonunda erkek olduğunu hatırladın?
Unuttun mu?
Dans etmeyeli çok az zaman oldu, ama kendime geliyorum, geliyor...
Burada dans edemem...
Dans etmeye devam etmek ister misin?
Dışarı çıkmayı tercih etmez misin?
Bayılırım, evet.
Haydi gidelim.
- Neler oluyor? - Hayır kalsak daha iyi...
Bırak beni!
Arjantinli karınla çıkıyor...
Bırak beni!
Üzgünüm...Üzgünüm...
Arjantinli ibne!
Yorulmadın mı?
Hayır...
- Değişmek istemez misin? - Hayır...
Emin misin?
İnekler! İnekler!
Duramıyorum, Duramıyorum!
Frenler çalışmıyor...
Lanet tamirci...
- İyi misin? - Harika, Fuser'a ne söylememi istiyorsun?
Boktan tamirci...
O Baban mı?
Evet...
Hey, inek deliye dönüyor...
...görecek...
Los Angeles, Şili 6 Şubat, 1952 Km 2940
25 gün gerideyiz...
Bekle bekle bekle...
Merhaba...
Şileli kıtadaki kadınların en cüretkar olduğu bir söylenti...
Söylentilerin bir bilimsel dayanağı yok Dr. Granado. Alan testi yapmak zorundayız...
Onları sevmedin, gerçekten?
İşte geldiler...
Merhaba kızlar...
- Affedersiniz, ağzına kadar dolu...
- Sizinle oturabilir miyiz? - Evet tabii ki - Teşekkürler...
- Nasılsın?...Ernesto - O Alberto...
- Bayan? - Jazmín...
Daniela...
- Tanıştığımıza memnun oldum - Tanıştığımıza memnun oldum...
- Demek Arjantinlisiniz? - Nasıl bildin?
Bilmiyorum...aksan, belki "Che" dediğin için bilmiyorum...
- Bunu fark etmiş miydin Che? Ben etmemiştim - Bende...
- Bugün günlerden ne bakar mısın? - 26 Şubat.
26 Şubat...yalancı gibi görüneceğiz, ama bir sene oldu...
Bir sene? Ne zamandan beri bir sene?
- Bu geziye başladığımızdan beri bir sene - Bu hoş...
- Lanet, bir sene ve kutsayacak tek kuruşumuz yok...
- Bir şişe şarap ikram etmemizi istemez misiniz?
- Şarap? - Evet...
Lucho, bu kadar çaba göstermiş Arjantinlilere bir şişe şarap getir...
Ama bayanlar, lütfen bunu yanlış anlamayın, ama ben şarap içmem...
- Ama neden, neden kutlamak için bir parça şarap içmiyorsun?
- Aynen...
- Eski bir Arjantin geleneği var... - Lütfen haydi... - Ne?
- Bence bir açıklama hak ettiler - Yeterli, evet...
Teşekkürler Lucho...Evet, Arjantin’de boş mide ile...
içmemize izin vermeyen Arjantin’de uzun bir kostüm var...
Ve şu anda hiç paramız olmadığına göre, yemek...
alamayız ve senin cömert teklifini geri çevirmeliyiz...
Lütfen böyle olma...bekle. Lucho, bize biraz empanadas getirir misin?..
- Şili empanadas'ı ister misin? - Hiç denemedim...
- Dört, sekiz? - Gerçekten açlar. Oniki.
O numarayı hep sevmişimdir...
- Gerçekten kalmak isterdim...
- Kalacak bir yerimiz olmaması çok kötü, ama meydanda uyuyabiliriz...
Hey, babam Arjantinlilere bayılır. Bence sana yardım edebilir...
O itfaiye biriminin başımı, yani bir sürü insan tanıyor...
Siz kardeşsiniz?
Evet tabii ki, fark etmedin mi? Bak...
Fark etmediler.
- Tamirci yarına kadar gelmiyor, ama motor burada kalabilir...
- Çok teşekkürler...
Beyler, sizinle burada kalacak Arjantinli gönüllüleri sunmama izin verin...
- Dr. Che Skinny ve Dr. Che Fatty - Tanıştığımıza memnun oldum...
- Hey, şehrin geri kalanını görmek ister misin? - Evet...
- Ama... - Merak etmeyin efendim...
- Affedersin... - Evet?
Sizi rahatsız etmek istemem ama siz gerçek doktor musunuz?
- Hayır - Evet - Hayır...
Ben bir biyokimyacıyım...
- Hasta bir bayanı ziyaret eder misiniz? - Evet, sen söyle...
Şimdi olabilir mi, çünkü gerçekten çok hasta. Bir doktor göreli çok uzun zaman oldu...
Tamam, eşyalarımı toplayayım ve gideriz.
Hipokrat yeminine sadık kalmak güzel, Fuser...
Affedersin...
Gözlerime bak...
Biraz boynuna dokunacağım...
Yemek yedi mi?
Bilmiyorum...
Bak, Doña Rosa, sana bu hapları bırakacağım...
Her yemekte bir tane al...
Ve yatmadan bir tane.
Bu daha iyi hissetmene yardım edecek...
Sevgili anne...O zavallı kadına yardım edemeyeceğimi biliyordum...
Bir ay öncesine kadar masa hazırlıyordu benim gibi nefes alıyordu...
Asalat ile yaşamaya çalışıyordu...
O ölen gözlerde, özür dilemek için bir mütevazi istek vardı...
Ve boşlukta kaybolan tesellinin bir ümitsiz yalvarması...
Bedeninin yakında yok olacak olmasının gizemin büyüklüğü bizi sarıyor...
Fuser, bana hala Şilili kız kardeşlerin alan testinin nasıl olduğunu sormadın...
Senin yeni Arjantin cinsel valisi olabileceğinden nasıl korktuğumu biliyorsun...
Siz o çöp parçasında seyahat eden iki tembel misiniz?..
Adı "La Poderosa"
Öyleydi. Ama artık ona ölü olan diyebiliriz, Paraplejik...
Öyle mi, neden?
Ne demek neden? Çünkü ben tamirciyim ne olacak...
Eğer bir pounda satarsan, belki bir şey elde edebilirsin,
ama o çöp parçası buraya öyle geldi, gerçekten...
Seni özleyeceğim Negra...
Ben bunu alıyorum, gidelim...
Ne yapıyoruz? Devam etmeli miyiz?
Evet devam et. Hayatında bir kere 30 oluyorsun...
Sen gerçekten bir şeysin Ernesto Guevara de la Serna...
- Eğer dolarları değiştirirsek... - Hayır, bunu düşünme bile...
Valparaiso'ya vardık...
"Valparaiso'yu severim. Ne kadar sararsan ve ne kadar okyanusun gelinini aydınlatırsan"
"Senin sağır halenden çok uzak olsa bile..."
- Federico García Lorca - Hayır - Hayır, Neruda...
Valparaíso, Şili 7 Mart, 1952 Km 3573
Teşekkürler...
- Chichina’dan! - Chichina ve para?
- Açmalı mıyım? - Evet aç...
Seni yalnız bırakıyorum aşk kuşu...
Seni nasıl seviyorum Celia de la Serna!
Neler oluyor?
Fuser...
- Che, hazır mısın? - Ben? - Evet sen...
- Elbette - Gidelim...
Hemen efendim...
Atacama Çölü, Şili 11 Mart, 1952 Km 4960
Biliyor musun, benin planım çok daha güzeldi...
Çok da gurulusun, en azından cevap ver...
Gerimi dönmek istiyorsun?
Devam et... Madene giderim ve sana o zaman neye benzediğini söylerim...
Eğer madene gitmeyeceğimi düşünüyorsan?
Eğer yapabilirsen küçük astım doktor, bende yapabilirim...
Moron...
Kazanmak istiyorsun?
Dur! Lanet!
- İyi akşamlar, nasılsın? - Adın ne?
- Ernesto - Tanıştığımıza memnun oldum...
Evet, işte bu, biz buradanız...
Fazla bir şeyimiz yok, sadece kuru ve zor kara...
Büyüklerine aitti...
Bizimdi, ta ki bir toprak sahibi gelip bizi atana kadar...
- Ve buna ilerleme diyorlar...
- Oğlumuzu aile ile bırakmak zorundaydık ve iş bulmak için seyahat etmek...
- Bizi yakalamaya çalışan polisten kaçarak - Neden?
Çünkü biz komünistiz...
Madene gidiyoruz. Eğer şanslıysak iş buluruz.
Görünüşle göre hangi partiden olduğunu önemsemediklerine göre çok tehlikeliler...
İş mi arıyorsun?
Hayır aramıyorsun.
Hayır? O zaman neden seyahat ediyorsun?
Çünkü sadece...
Çok yaşa, Yolunuz açık olsun...
Al bunu...
Teşekkürler...
- Bir "dost" - Teşekkürler...
O gözlerde karanlık ve trajik bir ifade vardı...
Gizemli bir şekilde kaybolan bazı arkadaşlardan bahsettiler...
Ve görünüşe göre okyanusun dibinde bir yerde son buldu...
O hayatımın en soğuk gecelerinden biriydi...
Ama onlarla tanışmak beni insanoğluna daha da yakın hissettirdi. Garip bana göre çok garip...
Sen...Sen de Sen, Diğeri...
Yürüyün, beyler, yürüyün...
Chuquicamata Madeni, Şile 15 Mart, 1952 Km 5122
Yürüyün, beyler, yürüyün...
Kamyona girin. Geri kalanlar evine gitsin. Dışarı...
Siz ikiniz, Burada ne yağıyorsunuz?
Hiçbir şey, bakıyoruz...
Neye bakıyorsunuz, bu bir turistik mekan değil. Dışarı...
Bu insanların susamış olduğunu göremiyor musun? Onlara biraz su ver lanet olası.
Güvenliği arayacağım ki seni tutuklasınlar...
Öyle mi. Neden?
Mülkün istilası. Burası Anaconda Maden şirketinin mülkü...
Gidelim.
Orospu çocuğu...
Madenden ayrıldığımızda gerçeğin değişiyor olduğunu düşündük.
...yoksa değişen bizler miyiz?
Dağın derinliklerinde ilerledikçe daha fazla yerliye rastladık...
bir zamanlar kendi toprakları olan yerde artık bir çatısı bile bulunmayan...
Nihayet Peru'ya geldik.
Yarı kör tır şoförü sağ olsun, Felix.
Az kalsın unutuyordum... Bugün Alberto'nun 30.
yaş günü ama tasarladığına göre Venezuela'da değil.
O kadar yorgunduk ki kutlayamadık bile.
Fuser...
Bu imkansız.
Sonunda Amerika'nın kalbine geldik...
Cuzco...
Cuzco, Peru Nisan 2, 1952 Km 6932
Şehre geldikten sonra Don Nestor ile tanıştık.
Sonunda bizim rehberimiz olan bilge adam.
Merak ettim de bayım, bu duvarlardan hangisi İnka'da?
Bu İnka duvarı olmalı, şu da İspanyol.
Biz kendi aramızda şuna İnka duvarı, şu İspanyolların olana da Beceriksizler deriz.
Cuzco İnkaların başkentiydi ama İspanyolların gelip...
her şeyi mahvettiler ve yeni başkente Lima adını verdiler.
- Lima? - Evet.
- Plaza bu mu? - Evet.
Her zaman sığırlara baktığı için asla okula gidemedim der bu...
yüzden yalnızca İnka dilinde konuşabiliyor İspanyolca bilmiyor.
Bunu daha önce de düşündüm, her şey için yeterli...
para vardı ama artık az para var ve hiç iş yok.
Bu bizi gittikçe daha kötü etkiliyor.
Küçüklüğümden beri el sanatlarıyla uğraştım, beni aynı düzeyde tutan da bu.
İki elle, iki elle.
İki elle, Nestor.
İyi akşamlar.
Çalışırken oranın sahibi geldi ve beni o topraktan attı.
Tüm ürünleri ben üretirken beni attı.
Seni attı mı? Nasıl? Polisi aradı mı?
Evet, polis getirdi. O güçlü bir adam, çok parası var.
- Benden toprağı terk etmemi istedi. - Evet bir kere ürün vermişken.
Evet, mısır, buğday, patates, fasulye yetişiyordu ve bir kısmında hakkım vardı.
Ama arkada kalmayacağım, ilerlemeliyim.
Çocuklarımın eğitimi için çalışıp para bulmalıyım.
- Kaç çocuğun var? - 5 çocuğum var.
- Oradaki diğer çiftçilerle bağlantın var mı? - Evet örgütlüyüz, birbirimize yardım ederiz.
Birbirimize yardım ederiz, hep birlikte.
Machu Picchu, Peru Nisan 5, 1952 Km 7014
Nasıl davrandığına bir bakalım Fuser, ha? Bu kadar, bu kadar.
Gelecek kuşaklar için.
Diğerleri arasında İnkaların yüksek astronomi, tıp ve matematik bilgisi vardı.
Ama İspanyol istilacıların barutu vardı.
Bazı şeyler farklı olsaydı bugün Amerika nasıl olurdu?
Fuser, Bak ne düşünüyorum. Bir İnka asıllı ile evlenmeliyim ve yerli bir parti kurmalıyım.
Herkesi oy vermesi için cesaretlendiririz.
Tupac Amaru'nun devrimini yeniden başlatırız, İndo-Amerikan devrimi, Fuser.
Silahsız bir devrim mi? Sen delisin Mial.
Hiç bilmediğim bir dünya için nasıl böyle bir nostalji hissetmem nasıl mümkün?
Bunu inşa etmeyi becerebilen bir uygarlık nasıl olur da...
bunu yapmayı...
beceremez.
Lima, Peru Mayıs 12, 1952 Km 8198
- Bunun o olmadığını biliyorum. - Değil mi?
Mercaderes 52, haydi soralım.
Mercaderes Sokağı?
Mercaderes? İki blok gidin sonra sağa dönün ve 6-7 blok daha.
- Bu Mercaderes olmalı. - Bu da öyle.
- Hey, bu Mercaderes mi? - Evet. - Bu da mı öyle? -Evet.
Buradan aşağı sayın...Buradan 2, 4... Ne?
Bak!
Yardımcı olabilir miyim?
Bu Mariategui'dan olan... ve ayrıca Cesar Vallejo'yu okumalısın.
Lima'nın en iyi tarafı, anne, Dr. Hugo Pesce.
Peru'daki cüzzam tedavisi programının başındaki kişi.
Alberto geziye başlamadan önce onunla bağlantı kurdu.
Bize yemek, giyecek, para ve iyi fikirler verdi.
Mariategui, Latin Amerika yerlileri ve...
çiftçilerinin devrimci potansiyellerinden bahsediyor.
En temel problemin toprak olduğunu söylüyor.
ve devrimin bir kopya değil insanlarımızın kahramanca yaratısı olacağını söylüyor.
"PERU GERÇEĞİNİN YORUMU ÜZERİNE 7 MAKALE"
"Bölünemeyecek kadar azız", diyor.
Her şey bizi birleştirir,
hiçbir şey bizi ayıramaz...
İşte hastaların ana grubu.
Pesce Kılavuz hastanede kalmamıza izin ver, onlar...
hastalığın ilk aşamasında tedaviye başlıyorlar...
Hastalığı daha ciddi olanlar Amazon'daki San Pablo cüzzam merkezine gönderiliyorlar...
- Zoraida, bu Alberto, Ernesto - Nasılsın? - Tanıştığımıza memnun oldum...
Bence birbirimizi yeterince tanıyoruz bu yüzden sana rahatlıkla bir şey söyleyeceğim...
Gözlerinize bakıyorum, Ernesto, Alberto ve...
idealistlik görüyorum, ama ayrıca pek çok şüphe...
Bu yüzden San Pablo'ya gittiğinize memnunum...
Bence orada önemli bir şey bulacaksın...
Sizin için önemli bir şey...
Çok teşekkürler...
- Tamam eğer izin verirseniz, bir şey göstereceğim?
- Bir diğer sürpriz? Kaç sürpriz!
- Ne getiriyor? - Bir kitap...
- Bir kitap ha? - Her şeyi ye Tito tamam mı?
Bu hayatımın büyük aşkı...
...ondan sonra tabii ki...
Ah, tamam...
Bu benim romanım...
Umarım bana okuma şerefini verirsin...
- Tabii, tabii - Bu şeref senin...
Daha sonra ne düşündüğünü söylersin...
- Evet, tabii. Açabilir miyim? - Evet evet...
- İlk cesaret eden okur?
- İkimizde - Ve o benden daha hızlı okur, gerçekten.
Tamam beyler...
"La Cenepa" Botu Pucallpa, Peru 25 Mayıs, 1952 Km 8983
Beş gün içerisinde San Pablo'da olacaksınız...
Hocam her şey için çok teşekkürler, şefkatiniz,
biletler, kıyafetler, her şey için. Bu bir onurdum...
Bunu merak etmeyin...
Teşekkürler doktor, çok teşekkürler...
Bir şey unuttuğunu düşünmüyor musun? Romanım hakkında bir şey söylemedin...
- Roman, Fuser. - Okudun mu?
- Elbette. - Yani?
Ne diyebilirim? Samimi olarak söyleyebilirim ki kimse senin gibi hikaye anlatamaz...
Çok çaba gerektirdi...
- Ve sen ne düşünüyorsun Ernesto? - Büyülenmiş!
Eğer büyülendi ise, bunu ondan duymak isterim...
Bak doktor, bence özgün değil...
Bence çok tanıdık mekan var...
- Bu, o kadar kötü değil - Hayır...
Çok basit yazılmış ve bu okunmasını zorlaştırıyor...
Bu iyi deneme doktor, ama bence en iyi bildiğiniz şeye odaklanmalısınız...
Üzgünüm öğretmen. Bana fikrimi sordun bende söyledim...
Yavaş evlat!Kimse benimle bu kadar keskin olmadı. Sen tek oldun. Tek...
- Seni daha fazla oyalamayacağım devam et. - Teşekkürler...
Hoşça kal ve...daima minnettarım ve beni affet.
Kendine iyi bak!
- Oradaki çantayı gördün mü? - Hayır...
- Kahverengi ve küçük - Görürsen söylerim...
Onun nesi var?
Yardım işte! Yardım işte!
Yastığı ver...
Sakin ol, Fuser...
Sakin ol, sana adrenalin vereceğim...
Fuser... sakin, sakin...
Fuser...sakin...
Bayan...
Bana ve arkadaşına önerdiğin yardım için sana şahsen teşekkür etmeye geldim. Teşekkürler...
Merak etme, arkadaşın çok hastalandı...
- Evet hastalandı - Beni baya korkuttu...
Ve beni de, çok teşekkürler bayan.
- Biliyor musun az önce buralarda bir "bufeo" gördüm...
- Bufeo mu?
Bir nehir yunusu, biz onlara "bufeo" deriz...
Sen hiç gördün mü?
Hayır, hiç. Duydum ama görmedim.
- Sana bir sır vereceğim - Bana mı?
Bufeo'nun genital organı bir kadınınkine benzer ve...
buranın yerlileri rahatlamak için onu kullanırlar.
Ama ufak bir problem var, işleri bittiğinde hayvanı öldürmek...
zorundadırlar çünkü hayvanınki acıdan kasılır ve onları bırakmaz.
Bayan, alınmayın ama size bir şey sorabilir miyim?
Evet...
Seni bu yaşanması zor sulara ne getirdi?
Gemide çalışıyorum, Pucallpa ile Leticia arasında...
gidip geliyorum. Ben Pucallpa'danım, biliyor musun?
- Pucallpianalı? - Pucallpian...
- Bilmiyor musun?
- Güzel kadınlarla dolu, ama sen en muhteşemisin...
- Teşekkürler - Ne demek...
Peki biletini nasıl ödüyorsun?
Kazandığımın bir bölümünü kaptan veriyorum...
Ama...parayı nasıl kazanıyorsun? Bayan...
Diyelim ki, odana gidersek, sana gösteririm...
Adım Luz, eğer kiminle çalıştığını bilmek istiyorsan...
Lucecita, seninle bir gece için Aconcagua büyüklüğünde bir altın parçası veririm.
Ancak tek kuruşum yok sevgilim...
Öyleyse bana müsaade arkadaşım...
- Gidip ekmek paramı kazanmalıyım - Beni böyle mi bırakacaksın?
15 dolara ihtiyacım var, Fuser...
Adı Luz ve bana balığı düzen yerlilerin hikayesini...
anlattı ve bana küçük bir öpücük verdi...
Onları çoktan harcadım...
Haydi Fuser, dalga geçme. Çölü beraber geçtik,
açlıktan ve soğukta neredeyse ölüyorduk, kaza...
- Benim ihtiyaçlarımın Chichina'nın donundan daha fazla önceliği var...
- Artık yok...
Onları Madenci çifte verdim...
- Dava et onu...
- Siktir git Fuser...
Masa kazanır beyler.
Bay. Lloyd emekli olur...
- İyi geceler - İyi geceler...
Bahislerinizi oynayın beyler...
- 8 sol -10 sol...
- 1 sol - 1 sol? Ne?
Bu erkekler için, okul çocukları için değil...
Bir adamı Peru'da sol ile ölçtüklerini bilmiyordum...
Tamam, tamam oynayalım Kartlar beyler...
- Kart? - Bir...
- Bayım? - Hiçbir şey...
- Genç adam? - Bir...
Bekliyorum...
- Kart - Tabii ki...
Beyler, masa öder.
Bayım? 17. üzgünüm Beyefendi? Teşekkürler...
Sen genç adam?
Öde!
- Ne kadar bahis koydun? - 1 sol...
İlk...
- Tamam beyler bahisler - 2 sol...
- Bahisleri görmek istiyorum. Sizin bahsiniz bayım?
- 30 sol...
Beyler, tekrar, Blackjack!
- Borcum ne? - 30
- 30 ödendi. - Teşekkürler, evet bayım. Şimdi çıkıyorum.
Bence bu masada kimin daha adam olduğu belli. Affedersiniz beyler...
Orospu çocuğu. Artık milyonerler olduğumuza göre daha iyi yeriz...
Kesinlikle, aldığım ağız dolusu lokmaya bak...
- Ne gece, çok şanslıyız - Nasılsın? Ernesto... Luz - Selam...
- Luz - Hizmetinizde...
Rüyalarımı kör eden yanan ışık, Şimdi sana gelen için sıkı dur...
- Ah, Neruda? - Hayır, Granado...
San Pablo, Peru 8 Haziran, 1952 Km 10223
Sen Bresciani misin?
Nasılsınız çocuklar? Gezi nasıldı?
- Uzun ama güzel - Az biraz uzun...
Hayır öbür taraf...
- Tanıştığımıza memnun oldum. Bresciani - Tanıştığımıza memnun oldum...
Dr. Pesce senden hevesle bahsetti, San Pablo'ya hoş geldin...
Bu arada, Dr. Pesce'den sana mektup var şimdi mi istersin?
Hayır, hayır, bunun için zamanım olacak...
Burada olduğumuza göre size bir şey gösterebilirim...
Amazon koloniyi ikiye bölüyor...
Güney kısım hastaları tuttuğumuz yer. Burada, kuzey kısımda ise...
çalışanlar, doktorlar ve hemşireler yaşar. Ve birkaç tane rahibe...
Burası seni odan...
Yataklar biraz sert, ama bu omurganız için iyi...
Hastaneyi buradan görebilirsin...
Orada, Bu da laboratuar...
Doktor, sizi Arjantinli gönüllülerimizle tanıştırayım...
Alberto, basiloskopi'de biraz deneyimin olduğunu anlıyorum...
- Doğru...
- Bize laboratuarda yardım edebilir, neden onu da yanında götürmüyorsun...
Ernesto, bana hastanede yardım edeceksin...
Burada daha ciddi işlerimiz var, onları güney kısımdan transfer ediyoruz...
- Georgina. - Merhaba doktor...
- Bu tarafta da mı ameliyat yapıyorsunuz? - Evet, o tarafta bir ameliyat odamız var...
Bu Silvia, hastalarımızdan birinin kızı ve çok iyi bir hemşire...
- O nasıl? - Daha iyi, doktor...
- O zaman aynı tedaviye devam edin - Evet...
- Doktor, o zaman güney kısmında kaç hasta yaşıyor?
- Neredeyse altı yüz...
- Hepsi Perulu mu? - Hayır, çoğu evet, ama bazıları Kolombiya...
...Venezuela ve Güney Amerika'nın diğer ülkelerinden...
Eldiven kullanmanızı öneririm. Tedavi altındaki cüzzamın bulaşıcı olmadığı doğru...
Ama rahibeler bu konuda çok sıkılar...
- Eğer bulaşıcı değilse o zaman bu tamamen sembolik...
- Evet, ama yine de burada ölümcül düşmanlarınız olmasın diye söylüyorum...
- Bizi affedin ama bunları kullanmayacağız - Evet teşekkürler doktor...
Sizi uyarmadığımı söylemeyin...
Kutuları çıkar. Bu taraftan...
- İyi akşamlar - İyi akşamlar...
- İyi geceler. San Pablo'ya hoş geldiniz - Teşekkürler - Çok naziksiniz...
- Papaz Carlito, hizmetinizde - Nemesio Reyna...
- Ernesto Guevara...
- Ben Alberto Granado, sizinle tanışmak bir zevk...
Tanıştığımıza memnun oldum...
Doktor, onlara kuralları anlatmadın mı?
Tanıştığımıza memnun oldum...
- Don Nemesio, Tanıştığımıza memnun oldum...
Papaz Carlito cemaatin başı. Arjantinlilerin doktorları...
Tanıştığımıza memnun oldum, görüşürüz...
Onlar gerçek beyefendi...
Dr. Bresciani, bu beyler gelip istedikleri gibi davranabileceklerini mi düşünüyorlar?
Rahibe San Alberto, bu beyin Cordoba ve Buenos Aires'te iyi bir tıp tecrübesi var.
Bu onlara bu şekilde davranma ve kurallı çiğneme hakkını vermez...
Bu sohbeti sonraya bırakmamızı öneriyorum tamam mı?
Teşekkürler Rahibe çok anlayışlısınız...
O Başrahibedir...
Burası yemek salonu...
Rahibeler pazar günleri, sadece takdis ayinine gelenlere, öğle yemeği yaparlar.
Üzücü olan şey, aileleri tarafından terk edildikleri ya da...
işlerinden atıldıkları için San Pablo'nun tüm hastaları burada.
Bu yüzden yeni hayatlarını kendi evlerini yaparak,
tarımla, hayvancılığa adapte etmeye çalışırlar...
- Günaydın doktor - Silvia nasıl?
- Ameliyat olmak istemiyor. - Sağ ol doktor, gidip onu göreceğim...
O küçük isyankar bir hasta ve eğer dirsek kemiğine...
müdahale etmezsek, kolunu kaybetme riski var...
Merhaba Silvia...
Çok küçük...
Onunla konuşmak için içeri girebilir miyim?
Evet...
Oturabilir miyim?
Kolun acıyor mu?
Senin neyin var?
Doğduğumda ciğerlerim hastaydı...
Ne yazık...
Hayır kötü değil. Bunun sayesinde askerden yırttım...
Daha fazla bot parlatmak zorunda değildim...
Bu yüzden mi doktor oldun? Hasta olduğun için mi?
İmkansız. Öğrendiğim ilk kelime enjeksiyondu...
Bir şekilde yararlı olmak istiyorum...
- Zamanını harcıyorsun - Neden?
Hayat cehennem...
Evet gerçekten berbat, ama bunun için her nefesimiz...
...için savaşmalı ve ölüme siktir git demeliyiz...
Hey Fuser, Bresciani, Karakas'taki Cabo Blanco hastanesine...
doktoram için bir tavsiye mektubu yazacak. Sen ne dersin?
Güzel.
Güzel? Neler oluyor Fuser?
- Nehri gördün mü? - Evet...
Hastayı sağlıklıdan uzak tutuyor...
Evet...
İşte bu... Hemencecik...
İyi misin?
Scalpel...
Tamam, tamam. Bana bak...
İşte bu. Sinirlenmeye başlıyorum...
Zor...
Beş kardeşim var, Celia, Ana Maria Roberto ve Juan Martin...
Ve onlar gerçekten özlediklerim. Ve aynı zamanda annem...
Bu şeyleri bize zamanla anlatman lazım...
- Son zamanlarda maç yaptın mı? - Son zamanlarda değil...
Bir dahaki sefere, lütfen snickers giy ve beni davet et...
Memnuniyetle...
Haydi, haydi...
Kuzey takımı! Buraya yazıyorum!
Dışarı, dışarı...
Çekil oradan...
Yaz... Dışarı, dışarı...
Gol! Gol!
Ne oldu? Ne oldu? Size bir tane soktular şişko!
Çekil buradan!
Affedersin...
Hemşire, neden bize yemek vermiyorsun?
Rahibe San Alberto'nun kuralları çok açık, sadece...
kutsal takdis ayinine gidenlere hizmet ederiz...
- O ne?
- Aynine gitmediğimiz için bize yemek vermeyeceklermiş...
- Kim demiş? - San Alberto...
- Rahibe - Evet?
- Yemek istiyoruz...
- Buradaki herkes gibi yemek yemeyi hak ediyoruz...
- Evet ama - Hayır...
Sonra, eğer ruhu beslemediyseniz bedenin beslenmesini nasıl beklersiniz...
- Yemekleri esirgemek Hıristiyanca bir davranış değil.
- Evet İsa'nın böyle davranacağını sanmam...
Bu evde uyulması gereken kurallarımız var...
- Hiç kural kitabı okumadım. - Ben de. Bence onu bulursak yeriz.
Öğle yemeğiniz...
Çaldın mı?
- Evet - Teşekkürler...
- San Alberto'dan mı aldın? - Evet...
Teşekkürler...
- Derin mi? - Evet...
- Biraz "arkadaş" ister misin? - Sağ ol...
Ne?
Caracas'tan mı?
Harika! Harika değil mi?
- Kabul etmeli miyim? - Ne yapmak istiyorsun?
Belki yerleşme zamanı...
Evet, düzenli bir iş, bir manita...
Göbek bağlamak...
Ya sen? Okulu bitirecek misin?
Bilmem. Eğer Buenos Aires'e gitmenin bir yolunu bulursam, evet...
Önümüzdeki hafta 24 olacaksın, Fuser...
Bir şey düşünmeliyim, doğru mu?
San Pablo, Peru 14 Haziran, 1952
Rahibe güzel dans ediyor değil mi? Dans edişini seviyorum...
Hayır, ben dans etmem...
Teşekkürler...
- Güzel mi? Gerçekten güzel...
Dinle, bu Chichina'nın amcasının Miramar'da çaldığı tango...
- Ah evet, sevdim - Gördün - Evet, evet...
- Nasıl dans edileceğini biliyor musun? - Bu biraz hızlı,
Ama nasıl dans edileceğini biliyorsun.
Ve şurada da seninle dans etmek isteyen bir bayan var...
- Ona sormalı mıyım? - Hikayelerdeki kuş uçar ve asla geri dönmez...
Uç, uç...
Dans etmek ister misin?
- Nasıl dans edileceğini biliyor musun? - Evet...
Bu versiyonu biraz fazla hızlı...
Dans et Ernesto!
Bunun bir tango olduğunu mu sandın?
Mambo, mambo, mambo...
Mutlu yıllar sana! Mutlu yıllar sana!
Mutlu yıllar sana, Ernesto, Mutlu yıllar sana!
Üç dilek dile Fuser...
Arkadaşlar bir dakika lütfen...
İnanıyorum ki bu Ernesto ve Alberto'nun ne bizim ne kadar...
minnettar olduğumuzu anlamaları için büyük bir fırsat...
Sadece buraya geldiğimiz için değil, aynı zamanda bu üç hafta boyunca...
San Pablo'daki hastalara gösterdikleri bağlılık ve hevesleri için...
Bu yüzden, Küçük bir sürpriz hazırladık...
Yarın geziye devam etmek için bir sal alacaksınız...
Ve ona, bu gece önerilen, "Mambo Tango"
Çok teşekkürler...
Konuşma! Konuşma!
Bu kadehin bir gelenekten çok daha fazlası olduğuna inanmaya zorlanmış hissediyorum.
Ama yolculuk ettiğimiz kötü şartları düşünürsek...
sahip olduğumuz tek şefkatli kaynak sözdü...
Ve onu kullanarak, hepinize teşekkür etmek istiyorum, koloninin bütün çalışanlarına...
Teşekkürler...
Sen, benim yaş günümü kendi yaş günün gibi...
kutlayarak bize bu muhteşem şefkatini gösterdin...
Ve yarın biz Peru'yu terk ettiğimizde, bu sözler aynı zamanda hoşça kal diyecek...
Bu ülkenin insanlarının farkına varılması için elimden geleni yapacağım...
geldiğimizden beri jestleri ile bizi durmadan ezen...
Ve bir şeyi daha aydınlatmak istiyorum, bu kadeh için biraz konu dışı...
Ama merak etmeyin, dans etmeyeceğim...
Her ne kadar bizim yetersiz çalışanlarımız...
olayın konuşanları olmamızı engellediklerinden...
İnanıyoruz ki, hatta bu geziden sonra daha da çok,
yanlış ve belirsiz milletlerde Amerika ayrımı...
tamamen hayali...
Biz tek karışık arkız, Mexico'dan Magellan'a kadar...
Bu yüzden, kendimi bir millet yükünden kurtarmaya çalışıyorum...
Kadehimi Peru ve birleşmiş Amerika için kaldırıyorum.
Şerefe...
Senin neyin var?
Tekne nerede biliyor musun?
Hayır görmüyorum.
Doğum günümü öbür tarafta kutlayacağım...
Evet tabii, yarın tekneyi bulduğumuz da doğum günümü öbür tarafta kutlayacaksın...
- Hayır şimdi - Hayır olmaz...
- Doğum günüm bugün yarın değil - Biliyorum Fuser ama...sen delisin...
Senin çiğ çiğ yiyecek o kadar hayvan varken gece o nehirden geçemezsin...
Mial, bu yolculukta kaç kere bu son sandık ve bak, buradayız...
- Bu defa farklı Fuser - Neden?
Çünkü bu defa ben yanında olup sana yardım etmeyeceğim. Nehre girmemin hiçbir yolu yok...
Hep benimle olacaksın Mial, gel...
Hey, buraya gel seni lanet ibne, buraya gel. Beni düşün, annen beni öldürecek...
Fuser, buraya gel. Ernesto! Dinle!
Orospu çocuğu.
Ernesto geri gel! Orospu çocuğu...
Buraya gel!
- Neler oluyor? - Bu lanet ibne nehri geçmek istiyor...
- Ne?
- Lütfen bana bu nehri birisinin geçtiğini söyle...
Hayır, burada olduğum yıllardır hiç kimse...
Ernesto, geri gel lanet olası!
- Hey evlat, arkadaşını dinle! - Hayır dinlemez...
- Buraya gel evlat! - Geri gel Ernesto...
- Neler oluyor? - Bir şey hareket ediyor...
Akım güçleniyor...
- Neler oluyor? - Moron nehri yüzüyor. Geri gel, Ernesto...
- Bu Ernesto mu? - Bu tarafa yüzüyor...
İşte orada...
- Yoruldu - Yapabilirsin Ernesto!
İşte orada...
Haydi. Haydi. Haydi. Ernesto!
Başardı? Orospu çocuğu, başardı!
Başardı! Başardı!
Her zaman başaracağını biliyordum...
Orospu çocuğu...
Seni özleyeceğim. Kendine iyi bak, tamam?
- Papaz Carlito çok üzgün - Kendine iyi bak...
- İyi şanslar - Seni özleyeceğiz...
Her şey için teşekkürler...
- Kendine iyi bak. - Sen de...
Kendinize iyi bakın çocuklar...
- Hoşça kal Mauro - Seni hep hatırlayacağız...
Leticia Civarı, Kolombiya 22 Haziran, 1952 Km 10240
Caracas Venezuela 26 Haziran, 1952 Km 12425
Bilirsin, anekdotlarla dolu bir konuşma ezberledim ve hiçbir şey hatırlayamıyorum...
- Olur öyle - Evet...
Hala benimle Cabo Blanco gelip benimle çalışma şansın var, tamam?
Mezun olabilirsin ve ben seni bekleyeceğim.
Bilmiyorum.
Bak Mial, yolda harcadığımız onca zaman, ne oldu...
düşünmem gereken uzun ve sert bir şey...
Çok haksızlık ha?
Haydi, uçak kalkıyor!
Bekle, bekle. Yararı olabilir...
Sakladın...
Senin...
Artık yokum...
Sana yazarım tamam?
Fuser...
Sana önemli bir şey söylemeliyim.
Benim doğum günüm 2 Nisan değil, 8 Ağustos. Sadece seni motive etmek için söyledim...
- Biliyordum - Biliyordun? Orospu çocuğu...
Görüşürüz!
Görüşürüz dostum!
Bu, etkileyici eylemlerin hikayesi değil,
Bir yolda beraber yürürken bir anda alınmış, Özde?
Amaçları ve hayalleri olan iki hayatın bir parçası...
Büyük amaçların kimliği ile ve rüyaların birleşimi ile...
Görüşümüz çok mu dardı, çok kısmi, çok acele?
Niyetlerimiz çok mu katıydı?
Belki...
...ama kocaman Amerika içindeki amaçsız...
yolculuk beni düşündüğümden daha çok değiştirdi...
Ben...
...ben artık kendim değilim.
En azından içimde aynı değilim.
İkisi tekrar görüşeli sekiz sene geçti...
1960'da, Granado Küba’da bir araştırmacı olarak çalışmak için bir teklif aldı...
Teklif eski arkadaşı Fuser'dan geldi, o zamanlar Kumandan Che Guevara olarak...
biliniyordu, Küba devriminin liderlerinden sözü geçenlerden ve karizmatiklerinden biri...
Ernesto Che Guevara Kongo ve Bolivya’da idealleri için savaştı, orada yönetim...
ordusu tarafından yakalandı, CIA'in rızası ile, 1967 ekiminde suikaste uğradı...
Alberto Granado, her zaman arkadaşı Fuser'e sadık, Küba'da kaldı.
Orada "Santiago Tıp Okulu"nu açtı. Bugün karısı Delia 3 oğlu ve torunları ile Havana'da oturuyor.