WARSCHAU 1939
Mr. Szpilman ?
Ik ben speciaal voor u gekomen.
Mijn naam is Dorota. Ik ben de zus van Jurek... U bloedt.
Het is niet ernstig.
Je kunt 'n andere keer fanmail sturen.
Waar hield je haar verborgen ?
Zal ik het portret van oom Szymon meenemen ?
Neem het mee of niet, zie maar.
Ik ben doodongerust. - Hij komt heus wel. Hij is ongedeerd.
Mama, Wladek is terug.
Goddank.
Ben je gewond ?
Ik was doodongerust.
Je had je papieren toch bij je ?
Als je geraakt was, hadden we 't wel gehoord.
Zeg zulke dingen niet.
God beware ons.
Wladek is er. - Ik zei het toch.
De omroep is gebombardeerd.
Warschau is niet het enige radiostation.
Pak je spullen, lieverd.
Waar gaan we naartoe ? - Weg uit Warschau.
Waar naartoe ? - Weet je het dan niet ?
Heb je de krant niet gelezen ?
Waar is de krant ? - Ik heb ermee ingepakt.
De regering zit in Lublin. - Alle mannen moeten de stad uit...
om 'n nieuwe verdedigingslinie op te bouwen.
Er zijn alleen nog vrouwen in het gebouw.
Ga je 'n verdedigingslinie opbouwen door met koffers te sleuren ?
Pak je spullen. - Ik ga niet weg.
Mooi. Ik ga ook niet weg.
Belachelijk. We moeten bij elkaar blijven.
Als ik toch moet sterven, dan liefst in mijn eigen huis.
Hou je mond. Luister.
... van de BBC in Londen...
dat de Britse regering geen antwoord heeft gekregen...
op haar ultimatum aan de Duitse regering...
en verklaart de oorlog aan nazi-Duitsland.
Prachtig.
Er wordt verwacht...
... dat Frankrijk in de komende uren hetzelfde zal doen.
Polen staat niet langer alleen.
Mama, dat was een heerlijke maaltijd.
Goed nieuws hoor je gepast te vieren.
Op Groot-Brittannië en Frankrijk. Ik had 't toch gezegd ?
Alles komt goed.
5. 003.
Is dat alles ?
5. 003 zloty is alles wat we nog hebben.
Dat is 3. 003 te veel.
Lees maar. 'Nieuwe beperkingen betreffende contanten:
Joden mogen thuis maximaal 2. 000 zloty hebben. '
Waar moet de rest dan heen ? - Op 'n geblokkeerde bankrekening.
Wie is zo stom geld te deponeren bij een Duitse bank ?
We kunnen het geld verstoppen.
Onder de bloempotten.
We doen het op 'n beproefde manier.
Tijdens de laatste oorlog maakten we hier een gat om het geld te verstoppen.
En als ze de tafel meenemen ?
De Duitsers dringen joodse huizen binnen en nemen allerlei dingen mee.
Wat zouden ze met zo'n tafel doen ?
Wat doe je nu ?
Dit is de beste plek. Wie zoekt nu onder de bloempot ?
Luister, ik heb nagedacht.
Dat is weer eens wat anders.
We gebruiken psychologie. We leggen het geld en 't horloge hier.
We dekken het af, goed zichtbaar.
Het zal de Duitsers niet opvallen.
Dat is stom.
Natuurlijk merken ze dat op.
Idioot.
En ik ben achterlijk ?
Het is een goed idee...
't Duurt uren. - We hebben geen haast.
En hoe haal je het er weer uit ?
Stilte, alsjeblieft. Rustig.
De advocate vraagt stilte.
We leggen het horloge onder de bloempot en het geld in de viool.
Kan ik dan nog spelen ?
Dat merk je wel.
Jurek ? Wladek Szpilman.
Goed, dank je. Jij ?
Naar omstandigheden goed. Ik weet waarvoor je belt.
Er is niks aan te doen, de omroep wordt niet heropend.
Geen muziek meer. Geen radio meer voor de Polen.
Maar je vindt vast werk. Een pianist als jij...
Misschien.
Neem me niet kwalijk, maar ik bel niet voor mijn carrière.
... en toen liet hij me eindelijk meekomen.
En net die dag bombarderen ze de omroep.
Het was fijn u te ontmoeten. - Echt waar ?
Het was onvergetelijk. - Ik vind het heerlijk u te horen spelen.
Niemand speelt Chopin zoals u. - Is dat een compliment ?
Natuurlijk. Ik meen het.
Ik probeerde grappig te zijn. Een kopje koffie in de Paradiso ?
Graag.
En u ? Wat doet u ? - Ik kom net van 't conservatorium af.
O, muzikante ? - Nog maar net.
Welk instrument ? - Cello.
Ik zie 'n vrouw graag cello spelen.
VERBODEN VOOR JODEN
Schandalig. Hoe durven ze ?
Ze willen nog betere nazi's zijn dan Hitler.
Ik ga m'n beklag doen.
Het is vernederend voor iemand als u.
We gaan ergens anders heen.
We gaan gewoon naar het park. - Dat mag niet.
Officieel decreet: Geen joden toegelaten in het park.
Maakt u grapjes ? - Nee, het is waar.
We kunnen op 'n bank zitten, maar ook dat is verboden voorjoden.
Wat absurd.
Wat we wel kunnen doen, is hier staan praten.
Dat mag waarschijnlijk wel.
U speelt dus cello ? Dat is fijn.
Wie is uw lievelingscomponist ? Chopin ? Echt ?
Dan moet u zijn cellosonate leren.
En van u, Wladek ?
Ik zou u op de piano kunnen begeleiden.
Meneer Szpilman...
U bent fantastisch.
Zeg maar Wladek.
'Onderscheidingstekens voorjoden in Warschau.
Ik beveel dat alle joden in het district Warschau...
buitenshuis een onderscheidingsteken moeten dragen.
Dit decreet treedt in werking op 1 december 1939...
en geldt voor alle joden ouder dan twaalf.
Het wordt gedragen op de rechtermouw...
en bestaat uit een blauwe davidster op een witte achtergrond.
De achtergrond moet groot genoeg zijn...
voor een ster van 8 centimeter tussen de punten.
De breedte van de armen van de ster moet 1 centimeter bedragen.
Joden die dit decreet niet eerbiedigen, zullen streng worden gestraft.
De gouverneur van het District Warschau...
Dr. Fischer. '
Ik draag het niet. - Ik ook niet.
Ik laat me niet brandmerken.
Laat eens zien.
Staat er niet dat we zelf voor die armbanden moeten zorgen ?
Waar vinden we ze ? - Nergens. We dragen ze niet.
Waarom groette u niet ?
Verontschuldigt u me.
Jullie mogen niet op het trottoir.
In de goot, jij.
Heb je dit gezien ?
Ik ben aan het werk.
Wat is dat ?
Daar gaan ze ons plaatsen.
Hoezo, plaatsen ?
'Op bevel van de gouverneur van het District Warschau, Dr. Fischer...
betreffende de inrichting van het joods district in Warschau.
Er wordt een joods district ingericht waar alle joden uit Warschau...
zullen moeten verblijven.
Joden van buiten het betrokken gebied zullen zich daar moeten vestigen...
voor 31 oktober 1940. '
Daar kunnen we niet in. Het is te klein. We zijn met 400. 000.
Nee, 360. 000. Het gaat heel makkelijk.
Mama, wat is er ?
Twintig zloty.
Dat is alles wat we nog hebben. Twintig zloty.
Wat koop ik nou voor twintig zloty ?
Ik ben het zat om altijd aardappelen te koken.
Dat is de prijs die ik bied.
Ik zou 't aannemen, meer krijg je toch niet.
Maar het is een Bechstein. - 2. 000. Neem het aan.
Ga je de piano opeten als je honger hebt ?
Eruit, vuile dief.
We geven hem nog liever weg.
Wat mankeert die ?
Jullie zijn knettergek.
Tweeduizend en ik betaal voor het transport.
Jullie hebben niet gegeten. Jullie zijn gek.
Neem hem.
31 OKTOBER 1940
Ik wilde eerst niet komen.
Ik wilde dit niet zien...
maar ik kon het niet laten.
Hoe gaat het ? - Best.
Nee, niet echt.
Mijn neef is opgepakt. Jurek zegt dat ze hem weer vrijlaten.
Het is schandalig. - Het duurt niet lang, wees gerust.
Dat heb ik ook gezegd.
Het is zo belachelijk.
Ik zie je nog wel.
Binnenkort.
Eerlijk gezegd...
ik had erger verwacht.
Waar gaan we slapen ? - Ik in de keuken, met de meisjes.
Jij, Henryk en papa hier.
Kijk.
Kom eens kijken.
Heb je wat verkocht ? - Eentje.
Dostojevski, 'De Idioot'. Drie zloty.
Beter dan gisteren. - Drie armzalige zloty's.
Sommigen verdienen miljoenen.
Ik weet 't. - Je weet niets.
Ze kopen de bewakers om en die knijpen een oogje dicht.
Ze komen met karrenvrachten eten, tabak, alcohol, Franse cosmetica...
terwijl stakkers naast hen mogen doodvallen.
Hebt u mijn man gezien, Izaak Szerman ?
Een grote, knappe man...
met een grijs baardje. - Ik vrees van niet.
Tot ziens, welterusten.
Schrijf me als u hem ziet, ja ? Izaak Szerman.
Waarom loopt er 'n straat voor niet-joden door onze wijk ?
Waarom gaan ze er niet omheen ?
Wees gerust, ze gaan een brug bouwen.
Een brug, de ezels.
En dan noemen de Duitsers zichzelf slim.
Volgens mij zijn ze volslagen idioot.
Ik moet m'n gezin voeden, maar ik moet staan wachten tot ze ons doorlaten.
Denken ze dat ik voor de muziek kom ?
Heb je het koud ?
Dansen.
Ze zijn er.
Itzak Heller wacht op jullie.
Neem een kop thee. We lunchen als de meisjes er zijn.
Wat kom je doen ? - Hij heeft gebak meegebracht.
Zijn vader zit weer in de juwelen. Het loopt goed, hé ?
Verbluffend, juwelen.
We rekruteren. - Wie rekruteert ?
Niet zo brutaal, ik kom als vriend.
Er komen joden uit 't hele land aan.
Straks zijn 't er 'n half miljoen. Er is meerjoodse politie nodig.
Meerjoodse politie.
Moet ik joden neerknuppelen in de geest van de Gestapo ?
Iemand moet het doen. - Waarom ik ?
Je rekruteert jongens van rijke ouders. Kijk naar vader, naar ons...
Jullie kunnen het beter krijgen. Wil je overleven als boekverkoper ?
Ja, graag. - Ik bewijs jullie een dienst.
En jij, de grote pianist ? De jazzband van de politie ziet je graag komen.
Je hebt geen werk. - Dank je, ik heb werk.
Sorry, hij wil dat je ophoudt.
Wie wil dat ik ophoud ?
Bekijk het van de goede kant.
Het kleine getto, met intellectuelen, vaklui... Je bent beter af dan wij.
Het grote getto is een beerput. - Geef me wat om handen.
Je pept de mensen op, dat is voldoende.
Ik wil helpen, iets doen. - Je bent te bekend, Wladek.
En weet je...
Muzikanten zijn slechte samenzweerders. Jullie zijn te...
te muzikaal.
Wie is daar ? - Majorek.
Op de affiches staat dat ze het getto gaan zuiveren.
Ach, wie let er nou op affiches.
Jehuda, hard aan het werk ? - Dit is de grootste pianist van Polen.
Of van de hele wereld. Wladyslaw Szpilman... Majorek.
Ik ken je naam.
Maar niet je muziek.
Hij zat in het leger.
'N Briljant man. Z'n enige gebrek is dat hij geen socialist is.
Ga maar liever voor de avondklok.
Weet je welke oplage onze krant haalt ?
Vijfhonderd.
Weet je hoeveel lezers per exemplaar ? Twintig.
Dat betekent 10. 000 lezers. Genoeg voor de opstand.
Majorek verbergt ze in zijn onderbroek en legt ze in wc's.
Zoveel als ik er kan vinden.
Duitsers gebruiken nooit joodse wc's. Ze zijn te netjes voor hen.
Vanavond wil ik geen treurige dingen horen. Laten we van het eten genieten.
Ik weet iets grappigs. Je weet wie Dr. Raszeja is ?
De chirurg. - Hij mocht het getto in voor 'n operatie.
Lieten ze een Pool een jood opereren ?
Hij kreeg een pasje. Hoe dan ook... Hij verdooft de patiënt en begint.
Bij de eerste incisie valt de SS binnen...
ze doden de patiënt, de dokter en iedereen die er bij is.
Is dat geen giller ?
De patiënt voelde niks, hij was verdoofd.
Niks treurigs, had ik gezegd.
Wat hebben jullie ?
Zijn jullie je gevoel voor humor kwijt ? - Het is niet grappig.
Weet je wat grappig is ? Jij. Met je belachelijke das.
Wat heeft mijn das ermee te maken ?
Ik draag hem voor mijn werk.
Ja, ik werk.
Je speelt voor de parasieten van het getto.
Ze geven niet om 't lijden. - Verwijt je mij hun apathie ?
Ze zien niet eens wat er om hen heen gebeurt.
Ik verwijt 't de Amerikanen. - M'n das ?
De Amerikaanse joden en ze zijn talrijk.
Wat hebben zij voor ons gedaan ? Hier sterven de mensen.
Ze hebben niets te eten.
Ze moeten Amerika overtuigen Duitsland de oorlog te verklaren.
Ik ben de zus van Mr. Szpilman.
Het is vreselijk.
Ze jagen op de mensen op straat, Henryk is meegenomen.
Ga naar huis, ik regel het wel.
Hebt u mijn man niet gezien, Izaak Szerman ?
Een grote knappe man met 'n grijs baardje. Schrijf me als u hem ziet.
Wat is er gebeurd ? - Ze hebben m'n kleinzoon.
Ze arresteren mensen. Wat doen ze met hen ?
Ik geloof niet langer in God.
Is Henryk hier ?
Ik heb 'm niet gezien. - Hij is opgepakt.
kan je ons helpen ?
Nu heb je me nodig.
kan je ons helpen ?
Het kost geld. - Ik heb geen geld.
Had meegedaan toen je nog kon.
Ze zeggen dat je invloed hebt.
Wie zegt dat ? - De mensen.
Je bent 'n belangrijk man.
Waarom was je opgepakt ? - Dus je hebt Heller aangesproken.
Had ik je dat gevraagd ? - Je bent vrij, nietwaar ?
Heb je gesmeekt en gekropen voor die etter ?
Ik vroeg hem te helpen. - Hoeveel heb je hem betaald ?
Waarmee zou ik moeten betalen ? Elke zloty wordt aan eten uitgegeven.
Ik red me wel. - Ze wilden je meenemen.
Jij hebt er niks mee te maken. Ze wilden mij, niet jou.
Waarom bemoei je je met andermans zaken ?
Je bent gek, dat is je probleem. - Ook dat is mijn zaak.
Wat is er ?
Ben je ziek ?
Ik heb honger.
Hoezo, een arbeidsvergunning ? - Je hebt een vergunning nodig...
om voor Duitsers in 't getto te werken, of...
Of wat ? - Of je wordt gedeporteerd.
De geruchten zijn dus waar. - Ze gaan ons deporteren.
Naar werkkampen, in het oosten.
Ze gaan het kleine getto sluiten.
Ik dacht dat je op tournee was in Londen, Parijs, New York, Chicago...
Deze week niet. - Je ziet er slecht uit.
Volgens de geruchten worden we gedeporteerd.
Jij trekt je de geruchten te veel aan. Wat is het probleem ?
Ik zoek een arbeidsvergunning voor mijn vader.
Het is gelukt voor de anderen, maar niet voor hem. Ik vroeg 't overal.
Waarom kwam je niet bij mij ? - Zit jij in de vergunningen ?
Ik niet, maar Majorek wel.
kan je me helpen ? Ik heb geen geld.
Beledig ons niet. kan je iets doen ?
Ga morgen naar atelier Schultz, om 4 uur.
Je hebt erg veel geluk gehad vandaag.
De historische imperatief in actie.
Ik zeg altijd: Je moet het positief bekijken.
Hoe is 't met je rug ?
Beter. - Beter ?
Vraag maar niets.
Dank je wel.
Graag gedaan. Het helpt toch niet.
15 MAART 1942
We hebben tenminste werk in het getto.
We zijn nog altijd bij elkaar.
Iedereen naar buiten. Op het binnenplein.
We werken hier. We hebben een arbeidsvergunning.
De anderen kleden zich aan en komen dan terug.
En neem je spullen mee. Maximaal 15 kilo.
Waar brengt u ons naartoe ?
Sorry. Ik heb mijn best gedaan.
Ik dacht dat de vergunning...
Zwijg, Wladek.
Hopelijk hebben Henryk en Halina meer geluk.
16 AUGUSTUS 1942
Waar gaan we naartoe ? - Werken.
Veel beter dan in dit stinkende getto.
Waarom heb ik het gedaan ?
Heeft u een slokje water ? Mijn kind gaat dood. Ik smeek u.
Hoor je me niet ? Het is een schande.
We laten ons afvoeren naar het slachthuis.
Niet zo luid. - Laten we hen aanvallen.
We zijn met 'n half miljoen, we kunnen uitbreken.
Dan sterven we tenminste waardig.
Weet je zeker dat ze ons doden ? - Nee. Ze hebben het me niet gezegd.
Maar ze roeien ons uit.
Daarvoor zijn plannen en wapens nodig.
Moet ik met mijn strijkstok vechten ?
Ze jagen ons de dood niet in, ze sturen ons naar 'n werkkamp.
Ja, hoor. Die kreupele, de oudjes, de kinderen, gaan die werken ?
En jij ? Ga jij met draagbalken slepen ?
We wilden bij jullie zijn.
Stom.
Waarom heb ik het gedaan ?
Ze begint me op de zenuwen te werken.
Wat heeft ze in godsnaam gedaan ?
Ze heeft haar baby laten stikken.
Ze waren in hun schuilplaats gevlucht.
De baby huilde net toen de politie kwam.
Ze smoorde het gehuil met haar handen en de baby stierf.
De politie hoorde het gereutel en ontdekte hen.
Wat lees je ?
'Bloeden we niet als je ons prikt ? Lachen we niet als je ons kietelt ?
Wreken we ons niet als je ons iets aandoet ? '
Heel toepasselijk. - Daarom nam ik het mee.
Stommeling. Wat denkt ie met 't geld te doen ?
Hoeveel kost 'n karamel ? - 20 zloty.
Voor 'n karamel ? Wat ga je met 't geld doen ?
Hebben we samen 20 zloty ? - Ik denk dat ik er tien heb.
Het is een raar moment, maar...
Wat ?
Ik wou dat ik je beter kende.
Dank je.
Wat doe je ? Ik heb je leven gered. Ga ervandoor.
Niet rennen.
Daar gaan ze naar de recycling.
Laat haar, ze is zwanger.
Waarom ben je hier, Wladek ?
Het is waar.
Ik...
Wij...
Zij allemaal...
Misschien boffen ze nog. Hoe vlugger, hoe beter.
Het is nog niet afgelopen. We blijven enkele dagen hier tot alles overwaait.
Ik heb 'n agent omgekocht. Hij komt als het afgelopen is.
Ik ben twee jaar niet buiten geweest.
Word niet te enthousiast.
Ken je haar ?
Knap ding. Wie is ze ? - Een zangeres.
Ik heb haar goed gekend. Haar man is acteur. Goede mensen.
Ze krijgen de strop als ze joden helpen.
Hoe lang ben je hier ?
Sinds gisteravond.
Ik was blij je te zien.
Ze brengen ons definitief ergens anders heen.
We weten wat dat betekent.
We hebben er iemand op uitgestuurd. Zygmund, een goeie man.
Hij moest de treinen uit Warschau volgen.
Hij is tot Sokolow gekomen.
Daar lopen de sporen uiteen. Een lijn gaat naar Treblinka.
Elke dag gaan goederenwagons met mensen uit Warschau naar Treblinka...
om leeg terug te komen.
Er gaat geen voedseltransport over 't spoor.
Burgers hebben geen toegang tot het station.
Ze roeien ons uit.
Het zal niet lang duren.
We zijn met 60. 000.
Van 'n half miljoen.
Vooral jonge mensen.
Deze keer gaan we vechten.
We zijn behoorlijk fit.
Goed georganiseerd.
We zijn er klaar voor.
Als je hulp nodig hebt...
Hopelijk ben je beter op de piano dan met bakstenen.
Dit gaat niet langer zo. - Ik kijk of ik wat beters voor hem vind.
Problemen.
Verzamelen. Alleen de joden.
De Polen werken door.
Ik heb goed nieuws voor jullie.
Het gerucht doet de ronde dat we van plan zijn...
jullie ergens anders heen te brengen.
Ik beloof jullie dat nu en in de toekomst niets anders gepland is.
Om die reden hebben we informatieaffiches opgehangen.
Om onze goede wil te tonen.
Wijs iemand van jullie aan die dagelijks de stad mag ingaan...
om drie kilo aardappelen mee te brengen...
en een brood voor elke arbeider.
Waarom zouden we dat toestaan...
als we jullie ergens anders heen willen brengen ?
Je kunt goede zaken doen met de dingen die je niet opeet.
Is dat niet iets waarjoden goed in zijn ?
Geld verdienen ?
De andere zijn met ijzerdraad dichtgebonden.
Nu.
Ik moet je om een gunst vragen.
Ik wil hier weg.
Wegkomen is makkelijk.
Buiten overleven, dat is wat anders. - Weet ik.
In de zomer heb ik een dag op het Zelazna-Bramaplein gewerkt.
Ik zag een oude vriendin.
Een zangeres, haar man is acteur.
Ik heb hun naam en adres opgeschreven, als ze daar nog wonen.
Janina Godlewska en Andrzej Bogucki. Het zijn goede mensen.
kan je proberen contact op te nemen ?
Vraag hen of ze me hieruit kunnen helpen.
Heb je een pleister ?
Wat voer je in je schild ?
Wat zit daar verdomme in ?
We hebben de toestemming om eten te gaan halen.
Drie kilo aardappelen en brood.
Maak open.
Alleen aardappelen en brood. - Je liegt, dat kan ik ruiken.
Aardappelen.
Allemaal hetzelfde.
Je geeft een jood een vinger...
en hij neemt je hele hand.
Als je nog een keer tegen me liegt, schiet ik je persoonlijk dood.
Ik heb je vrienden gezocht.
Ze zijn verhuisd. - Heb je contact gemaakt ?
Hou je gereed om te gaan. - Wanneer ?
Binnenkort.
Ik zal jullie tucht leren, vuile joden.
Weet je waarom je slaag krijgt ?
Waarom ? - Om oudjaar te vieren.
Voorwaarts, mars.
En zingen. Een vrolijk liedje.
Zing maar mooi hard.
Schaar je in het gelid, volg de Witte Adelaar
sta op en strijd tegen onze doodsvijand
schutters, geef ze ervan langs
we verwerpen het juk der slavernij
we maken korte metten met de verkrachters van ons volk
we breken de knoet om onze waardigheid te bewaren...
Het spijt me.
Ik ben vuil en smerig.
We hebben niet veel tijd. Kom.
We moeten opschieten.
Kijk of dit past. We moeten je blijven verplaatsen.
De Duitsers jagen nu op iedereen.
Joden, niet-joden, iedereen.
Je moet je scheren. Neem mijn scheermes.
Een zekere Gebczynski zal voor je zorgen. Vannacht blijf je bij hem.
Daarna verhuis je.
Ik zal je eten brengen.
Ik laat je zien waar je kunt slapen.
Je moet hier blijven tot morgenmiddag.
We hebben een flat voor je bij de gettomuur. Maar het is veilig.
Het zal niet erg comfortabel zijn. - Ik red me wel.
Ik neem dit wel. Geef maar.
Ga naar voren, tot bij het Duitse vak.
Ik trek de overgordijnen dicht.
Maar laat ze overdag wel open. Vergeet het niet.
Deze kant van de muur is vast beter.
Maar soms weet ik nog steeds niet aan welke kant ik ben.
Brood, aardappelen, uien...
Ik kom nog terug en Janina zal twee keer per week komen.
Om eten te brengen en te kijken of 't gaat.
Dit is heel belangrijk.
In geval van nood... echte nood, ga je naar dit adres.
Hoe kon je het vergeten, schatje ? - Ik ben 't gewoon vergeten, duifje.
Je behandelt me als afval.
Omdat je afval bent.
Smerig varken. Varken.
Je bent zelf een vuil varken.
Soort zoekt soort. Varken.
Je speelt als een engel, duifje.
Waarom luister je dan niet ? - Ik luisterde wel.
Leugenaar, je sliep. Varken.
19 APRIL 1943
16 MEI 1943
Ik wilde eerder komen, maar...
Niemand dacht dat ze het zo lang zouden uithouden.
Ik had moeten blijven en met hen vechten.
Zeg dat niet. Het is voorbij.
Wees trots dat het gebeurd is.
Ze hebben geweldig gevochten.
De Duitsers ook. - Ze zijn verbijsterd.
Ze hadden dit niet verwacht. Niemand.
Joden die terugslaan.
Wie had dat gedacht ? - Maar wat heeft 't opgeleverd ?
Opgeleverd ?
Nu verbaas je me.
Ze stierven waardig, dat heeft 't opgeleverd. En nog iets...
Nu zullen de Polen in opstand komen. We zijn klaar.
Ook wij zullen vechten. Je zult 't zien.
Pak je spullen.
Je moet weg.
Waarom ?
Ik ben op de vlucht.
De Gestapo heeft de wapens gevonden. Janina en Andrzej zijn opgepakt.
Ze zullen deze flat ook ontdekken. Je moet meteen weg.
Waar moet ik naartoe ?
Kijk naar me, ik kan niet weg.
Ik waag het erop.
Dat moet je zelf weten.
Maar als ze komen, spring dan door het raam.
Ik heb gif bij me. Mij krijgen ze ook niet.
Doe open.
Doe open of we halen de politie.
Woont u hier ?
U bent niet ingeschreven.
Ik kwam een vriend bezoeken, maar ik heb...
... hem gemist. - Heeft u uw identiteitskaart ?
Laat uw identiteitskaart zien.
Ik wil uw identiteitskaart zien. Het is een jood.
Hou de jood tegen.
Laat hem niet ontsnappen.
Mr. Gebczynski stuurt me.
Kom binnen.
Het spijt me ontzettend.
Ik moest naar dit adres komen en naar Mr. Dzikiewicz vragen.
Michal Dzikiewicz, dat is mijn man.
Ik heb hulp nodig.
Hij komt terug voor de avondklok.
Ik zat ondergedoken.
Ik zoek onderdak.
Hij komt gauw.
Hoe lang ben je getrouwd ?
Iets meer dan een jaar.
Hoe is het met Jurek ? - Dood.
Wanneer komt de baby ? - Met kerst.
Het is 'n slecht moment voor kinderen, maar...
Daar is mijn man.
Wladyslaw Szpilman. Hij is gestuurd door Marek Gebczynski.
O ja, ik weet het nog.
Ik mocht in geval van nood komen. - Maak je maar geen zorgen.
Vanavond kan je niet weg. Je slaapt op de sofa.
Neem me niet kwalijk...
Mag ik soms een stukje brood ?
Natuurlijk, we gaan eten.
Ga zitten... Alsjeblieft.
Je bent in Duits gebied.
Dat is het ziekenhuis voor gewonden van het Russisch front.
Daarnaast is de Schutzpolizei.
De veiligste plek die er is. Precies in het hol van de leeuw.
Ik sluit je op.
Niemand weet dat je hier bent, blijf dus zo stil mogelijk.
Alles in orde ?
Dit is Antek Szalas. Hij zal voor je zorgen.
Ik heb hem 'n tweede sleutel gegeven.
Hij hoort bij het verzet. Een goede man.
Kent u me niet meer, Mr. Szpilman ?
Ik denk het niet. - Radio Warschau. Ik was technicus.
Ik zag u bijna elke dag.
Ik weet het niet meer. - Dat geeft niet.
Maakt u zich geen zorgen, ik zal vaak langskomen.
De geallieerden bombarderen Duitsland. Iedere nacht opnieuw.
Keulen, Hamburg, Berlijn.
En de Russen geven ze op hun lazer. Het is het begin van het einde.
Laten we het hopen.
Nog altijd in leven.
Worst.
Brood.
Heb je nog wodka ?
Voor hoe lang is het ?
Niet lang.
Ik denk dat ik geelzucht heb.
Maak je daar geen zorgen over, je ziet er alleen wat bizar uit.
Mijn opa werd gedumpt door z'n vriendin toen hij geelzucht had.
Waarom kwam je niet eerder ?
Het is meer dan twee weken geleden. - Problemen.
Geld.
Ik moet aan geld komen voor eten.
Ik moet dingen verkopen. Het is niet makkelijk.
Hier. Verkoop dit.
Eten is belangrijker dan tijd.
De geallieerden zijn in Frankrijk geland. De Russen komen.
Ze hakken de Duitsers in de pan.
Het kan elke dag gebeuren.
Ik wist dat het zou gebeuren.
Ik haal een dokter. - Te gevaarlijk.
Dr. Luczak is te vertrouwen. - Kom nou, hij is kinderarts.
Hij is arts.
Blijf jij hier. Ik ga wel.
We kwamen afscheid nemen.
We gaan naar mijn moeder in Otwock. De baby is er al, het is er veiliger.
Ze zeggen dat de opstand elk ogenblik kan uitbreken.
Ze zouden die Szalas moeten neerschieten.
Hij zamelt uit jouw naam geld in. In heel Warschau.
Blijkbaar waren de mensen gul.
Hij heeft 'n leuk bedrag verzameld.
Een lever zo groot als een voetbal. Ontsteking van de galblaas.
Maar hij komt erdoorheen.
Ik zal proberen fructose te vinden, maar dat zal niet meevallen.
Kunt u terugkomen ?
Wie weet ?
Niet praten. U moet rusten.
Ik heb eten meegebracht.
Ik maak iets voor je klaar en dan moeten we gaan.
1 AUGUSTUS 1944
Naar buiten. Ga de straat op.
De Duitsers omsingelen het gebouw.
Help me.
Wat doet u hier ?
Wie bent u ?
Verstaat u me ?
Wat doet u ?
Ik wou dat blik openmaken.
Woont u hier ?
Werkt u hier ?
Nee.
Wat is uw beroep ?
Ik ben...
Ik was pianist.
Kom.
Speel iets.
U leeft hier ondergedoken.
Jood.
Waar is uw schuilplaats ?
Op zolder.
Laat zien.
Heeft u iets te eten ?
Jood.
Alstublieft... Wat betekent al dat geschiet ?
De Russen, aan de overkant van de rivier.
U hoeft het nog maar enkele weken vol te houden.
Wat gebeurt er ? - We trekken ons terug.
Zijn de Russen daar ? - Nog niet.
Ik weet niet hoe ik u moet bedanken.
Dank God, niet mij.
Het is Zijn wil dat we overleven.
Dat moeten we in ieder geval geloven.
En u ? - Ik heb er nog een.
Een warmere.
Wat gaat u doen als alles voorbij is ?
Ik ga weer piano spelen bij de Poolse radio.
Zeg me uw naam, ik zal proberen te luisteren.
Goede naam voor een pianist.
Een Duitser.
Niet schieten, ik ben een Pool.
Kom naar buiten met je handen omhoog.
Kom naar beneden.
Het is een Pool.
Waarom heb je die rotjas aan ?
Ik heb het koud.
Moet je ze zien.
Duitse klootzakken. - Moordenaars.
Vuile klootzakken. - Moordenaars.
Moet je jezelf nu zien.
Je hebt me alles afgenomen. Mij, een muzikant.
Je hebt mijn viool afgepakt, je hebt mijn ziel afgepakt.
Bent u muzikant ?
Kent u toevallig een collega...
een pianist, Szpilman van de Poolse radio ?
Natuurlijk ken ik hem.
Ik heb 'm geholpen toen hij ondergedoken was.
Zeg hem dat ik hier ben.
Vraag hem me te helpen.
Hoe heet u ?
Hoe ?
Het was hier, ik weet het zeker.
Nu is het er niet meer.
Ik schold ze uit. Ik ben er niet trots op, maar ik deed 't wel.
Ik stond waar jij nu staat.
Er was prikkeldraad en een Duitser kwam naar me toe.
Heb je z'n naam niet verstaan ?
Misschien weten ze meer in de fabriek.
Szpilman bleef in Warschau wonen tot zijn dood op 6 juli 2000. Hij werd 88.
De Duitse officier was kapitein Wilm Hosenfeld.
We weten alleen dat hij stierf in een sovjetkamp in 1952.