Ik heet Mary Lennox. Ik ben in India geboren.
Het was heet en vreemd en eenzaam in India.
Ik vond het niet leuk.
Alleen mijn bediende, mijn "ayah", zorgde voor me.
Mijn ouders wilden me niet.
Mijn moeder gaf alleen om feesten.
Mijn vader hield zich alleen met militaire zaken bezig.
Ik mocht nooit mee naar feestjes. Ik bekeek ze vanuit mijn moeders raam.
Ik was boos, maar ik huilde nooit. Ik wist niet hoe dat moest.
Vertaling: EFO
Ik ben mijn waaier vergeten. Je hoefde niet mee, hoor.
Mijn ouders dachten alleen aan zichzelf.
Ze dachten nooit aan mij.
Had ik maar geweten dat ik ze zo gauw voorgoed zou verliezen.
Aardbeving.
De families van de wezen van de aardbeving, graag naar kade twee.
We zijn er, Mary. Geweldig, hè ?
Wat een rare. Ze huilde niet eens toen haar ouders stierven.
Nummers 40 en 41, Timothy en Thomas Burke.
Jongens.
Nummer 43, Mary Lennox.
Mary, Mary, zo tegendraads hoe groeit je tuintje
met zilveren bellen en schelpen
en mooie meisjes allemaal op een rij
Nummer 43, Mary Lennox.
Ga even aan de kant.
Nummer 44, Adam Snow.
Is dat Mary Lennox ? - Nummer 43.
Ik kom haar halen. Ik ben Mrs Medlock.
De huishoudster op Misslethwaite Manor.
Bij lord Archibald Craven, haar oom en voogd.
Wat een vreemd, ontoegankelijk kind.
Ze ziet er weinig attractief uit. Haar moeder was beeldschoon.
Dat heeft zij niet geërfd.
Dat kan nog komen.
Kinderen veranderen. - Dan moet zij nogal veranderen.
En op Misslethwaite Manor is er niet veel om haar te verbeteren.
Jammer dat je nergens anders heen kunt.
Je oom zal zich niet om je bekommeren.
Dat is wel zeker.
Hij bekommert zich om niemand.
Hij had al een bochel en toen stierf zij ook nog eens.
Je tante is dood. Heeft je moeder je dat niet verteld ?
Vreemd dat ze niet vertelde dat haar tweelingzus dood is.
Mijn moeder had geen tijd om me verhaaltjes te vertellen.
Eindelijk.
Daar is Misslethwaite.
Ga jij maar meteen naar bed.
Met dat gehobbel krijg je niet veel rust.
Je ontbijt. - Ik heb mijn nachtjapon nog aan.
Kleed je dan om na het eten. In de kast hangen nieuwe kleren.
Wie kleedt mij aan ?
Kun je dat zelf niet ? - Dat deed mijn "ayah" natuurlijk.
Op jouw leeftijd ? Dragen ze je in India in een mandje rond ?
Hoe durf je zo tegen me te praten ?
Niemand gaat je hier dragen. We hebben het druk genoeg.
Je zorgt maar voor jezelf. Alleen deze kamer is voor jou.
Reken maar niet op je oom, die krijg je niet te zien.
Je mag nergens aan zitten en ook niet rondneuzen.
Het huis leek wel dood, alsof er een vloek op rustte.
Het was precies mijn moeders kamer.
Hij is vast van mijn tante geweest.
Dezelfde toilettafels. Ze hadden zelfs dezelfde ivoren olifantjes.
Moeder.
Wat doe jij nou ? Wat heb ik je nou gezegd ?
Ik hoorde iemand huilen. - Honden.
Nee, iemand. Een persoon. - Je hebt niets gehoord.
Je blijft daar waar ik zeg, of je krijgt een draai om je oren.
Goedemiddag. Ik breng uw eten.
U heeft uw pap niet aangeraakt. Wilde u niet ?
Ben jij mijn bediende ? - Nee, die van Mrs Medlock.
En zij die van lord Craven. Ik doe hierboven het huishouden.
En u een beetje bedienen. - Dan ben je dus mijn bediende.
Jij bent wel raar, hoor. - Dat weet ik.
Mrs Medlock gaf me de baan uit goedheid.
Dat had niet gekund als er een mevrouw was geweest.
Dan was ik de keuken niet uit gekomen en zeker niet boven.
Hou op. Wat doe je nou ?
Alle meisjes houden toch van kietelen ?
Wat wilt u graag aan ?
Zwart ? Zwart of zwart ?
Ben je blind ?
Ze zijn allemaal zwart.
En ik laat me niet uitlachen, bediende.
Ik heet Martha.
Ik zal u niet kietelen. Ik beloof het.
Wat dragen ze in India ?
Ik dacht dat u een inboorling zou zijn.
Je dacht dat ik wat was ?
Dochter van een zwijn.
Doe nou niet zo. Ik heb niks tegen inboorlingen.
Ik heb nog nooit een inboorling gezien. Het leek me wel wat.
Jij weet niks. Niemand van jullie weet ook maar iets.
Weest u nou niet boos, alstublieft.
Ik weet nergens iets van.
Dat zei u al.
Het spijt me.
Ik ben te gewoon en ik praat te veel.
Het spijt me, juffrouw.
Ik weet niet wanneer uw oom u laat komen.
Mijn oom ?
Volgens Mrs Medlock wil hij me niet zien.
Jawel, hoor.
Je oom ontvangt je vandaag niet. - Wanneer dan ?
Morgen ?
Morgen is hij weg.
Na de dood van mevrouw wilde lord Craven niemand meer zien.
Er is niemand om hem te troosten. Hij is meestal weg.
Arme man. Men zegt dat hij vervloekt is.
Doe een trui aan. Het is koud. - Ik heb niemand om mee te spelen.
Niemand om mee te spelen ? - Laat me eruit.
Mijn broer gaat in zijn eentje urenlang het moeras in.
Zo is hij vriendjes geworden met al zijn dieren.
Dickon, mijn jongere broer.
U weet niet half hoe nieuwsgierig hij naar u is.
Wat had dat te betekenen ? - Bent u daar ?
Ik dacht al: Waar bent u ? - Hoe bedoel je ? Dat wist je best.
Uw sjaal, juffrouw.
Zo.
U kunt nu naar buiten.
Ik zie niets.
Om bij de tuin te komen, moet u daar doorheen...
...en dan om het huis heen.
Gaat u maar en veel plezier.
Wat ligt daarachter ?
Nog een tuin ?
Waar zit de deur ?
Jij daar.
Waar is deur naar de andere tuin ? Die met de klimop.
Ik zag geen deur. - Die is er ook niet.
Er moet er een zijn. - Er komt al tien jaar niemand meer.
Waarom ?
Toen zij was gestorven, liet meneer de tuin voorgoed afsluiten.
Toen wie was gestorven ?
Toen mijn tante was gestorven ?
Het was haar tuin, hè ?
Kijk me aan.
Zeg, geef antwoord.
Wat behandelen die mensen me toch walgelijk.
Hij laat zich niets zeggen.
Alleen hij komt er nog.
Als jij de weg weet, wijs mij hem dan.
Wie is daar ?
Omdat hij er een hekel aan heeft. - Aan de tuin ? Waarom ?
We mogen er niet over praten. - Waarom niet ?
Ik heb een cadeautje voor u. Van mijn moeder.
Waar is het voor ? - U kent wel tijgers en olifanten ?
Maar touwtjespringen kent u niet ?
Kom mee.
Let op.
Probeer het maar eens.
Bedankt, Martha. Bedank je moeder.
Wat bent u een rare. Elk ander kind zou me een kus geven.
Moet ik je kussen ?
Wat is dat ? - Gaat u nou maar.
Ik heb nog nooit touwtje gesprongen.
Hij vindt het geweldig. Brutale donder. Moet u hem zien.
Wat is er met hem ? - Vraag me niet waarom...
...maar hij wil vriendjes worden.
O, ja ?
Ik heb nooit vriendjes gehad.
Dat verbaast me niets.
Laat mij zien hoe je binnen komt.
Bedankt, roodborstje.
Martha...
Ik heb meer...
Martha, ik moet meer verband en handdoeken hebben.
Kijk eens wat ik gevonden heb, mooi roodborstje.
Dat gaat er wel in vanmorgen. - Het smaakt goed vandaag.
Luister eens. Hoor je dat ?
De wind. Soms klinkt het alsof iemand verdwaald is in het moeras.
En huilt.
Arme Betty, de keukenmeid. Ze had zo'n kiespijn vanochtend.
Martha, ik heb je hulp nodig. Stuur dat kind naar buiten.
Hij kent u niet. Hij schrok van u. - Hij van mij ?
Hij doet u niks.
Hij bijt. - Nee, hoor.
Hij is smerig. - Nee, zacht. Heel lekker.
Zo, ik heb het gedaan.
Zo doet u dat, juffrouw Mary. - Ik ken jou ook.
Jij bent de broer van Martha, Dickon.
Hij wachtte op u. De dieren vertellen me al hun geheimen.
Toch niet dat van mij ? - Wat dan ?
Een tuin.
Ik heb 'n tuin gestolen. Misschien is die wel dood. Ik weet het niet.
Ik wel.
Beloof je niks te zeggen ? - Ik beloof het.
Aan niemand. - Geen mens.
Het is een geheime tuin. - U kunt me vertrouwen.
Jij weet of hij nog leeft ? - Natuurlijk.
Wacht hier.
De tuin is niet dood. Hij is springlevend.
Ziet u ? Het leeft. Het is groen.
Wat is dat ?
Levend. Vol leven.
Van de zomer zijn hier zoveel rozen, u wordt er flauw van.
Kijk eens.
Er is 'n foto van m'n moeder en m'n tante hier.
Zo is ze gestorven. - Hoe dan ?
Ze is er vanaf gevallen.
Voor het eerst sinds India...
...droomde ik van mijn moeder.
Ze was hier in de tuin. En de tuin was een wildernis.
Kom bij me.
Ben jij een geest ?
Jij ?
Wie ben jij ? Wat doe jij hier ?
Ik woon hier. Wie ben jij ?
De heer des huizes, als mijn vader er niet is.
Dat is mijn oom. Ik wist niet dat hij een zoon had.
Kom eens.
Hoe heet jij ? - Mary Lennox.
En jij ? - Colin Craven.
Onze moeders waren tweelingzussen.
Dat heeft niemand ooit verteld.
Waarom huilde je ? - Ik kon niet slapen.
Schud mijn kussens eens op, nicht Mary.
Mijn kussens. De dekens zijn helemaal verward.
Wat moet ik daaraan doen ? lk haal Martha of Mrs Medlock.
Waarom niet ?
Je mag hier niet komen van Medlock.
Ze is bang dat je me van streek maakt.
En ik nog zieker word.
Dan ga ik wel. - Blijf hier.
Hoe oud ben je ? - Tien.
Dan zijn we even oud.
Hoe is jouw moeder ?
Die is dood. - Die van mij ook.
Zie je dat koord ?
Trek er eens aan.
Dat is mijn moeder. Vader wil me nooit zien.
Ik lijk helemaal niet op haar.
Maar jij wel.
Waarom zit dat gordijn ervoor ? - Ze lacht te veel.
Ze lacht te veel ?
Hoe kan iemand nou te veel lachen ?
Soms haat ik haar. Ze stierf bij mijn geboorte.
Ze stierf toch in haar tuin ? - Welke tuin ?
De tuin. Er zijn er hier zo veel.
O, ja ? - Natuurlijk.
Ga je nooit naar buiten ? - Nooit.
Wat heb jij dan ? - Ik ga dood.
Waaraan ? - Aan van alles.
Ik lig hier mijn hele leven al. - Kun je niet lopen ?
Ben jij echt ? Mijn dromen zijn soms heel echt.
Moet ik je even knijpen ?
Zie je wel ?
Hoe weet jij hoe je onkruid wiedt ? - Ik wist niet eens wat het was.
Een 'Keizerin van India' lelie. Deze bollen zijn ook lelies.
We planten ze om de 'Keizerin' heen. - Haar eigen hofdames.
Net 't liedje. Juffrouw Mary, zo tegendraads, hoe groeit je tuintje ?
met zilveren bellen en schelpen en mooie meisjes op een rij
Op de boot hierheen zongen ze dat tegen mij.
Ik was niet eens tegendraads.
Ik heb mijn neef leren kennen.
Heeft u Colin gezien ? - Ken je hem ?
Iedereen weet van hem af. Maar niemand heeft hem gezien.
Zijn moeder stierf bij de geboorte.
Ze viel van de schommel.
Hij lijkt niet op jou. Zijn wangen zijn sneeuwwit.
Nog witter dan deze haartjes. - Dat zijn wortels.
Zet ze er maar in.
Laat hem zo groeien, juffrouw Mary.
Wat saai hier binnen. Wat benauwd.
Als ik geen licht en frisse lucht krijg, val ik flauw.
We kunnen de ramen toch opendoen.
Laat dat. Ga weg. Ze zijn dichtgespijkerd.
Mijn longen kunnen niet tegen de sporen.
De wind blaast ze naar binnen. En dan slik je ze in.
Voor ik buiten kwam, was zelfs mijn haar dun.
Haar is dood.
Waarom groeit het dan ? Zelfs na je dood.
Nou ja, jouw haar niet. Jij wordt straks kaal.
Doe niet zo stom. Ik ben dood voor ik kaal ben.
Ik krijg net zo'n bochel als mijn vader en dan ga ik dood.
Hou eens op daarover te praten.
Iedereen denkt dat ik doodga. - Dan zou ik het zeker niet doen.
Doe dit maar voor. Iedereen moet er een dragen van Medlock.
Zij ziet het toch niet. - Doe hem voor.
Het jeukt.
Ik kan er niet tegen. Gisteren gaf ik je ook geen bacillen.
Doe het masker voor.
Doe niet alsof je een radja bent, behangen met juwelen.
Ik praat zoals ik wil.
Waar ga je heen ? - Naar buiten met Dickon.
Hij temt dieren zoals in India.
En hij weet alles van tuinen. - Ook van mijn moeders tuin ?
Je zei dat ze een tuin had. - Wat weet hij daarvan ?
Hij zit op slot. - Dan laat ik hem openmaken.
Niet doen. - Waarom niet ?
Als iedereen het weet...
...is het geen geheim meer. Zo is het veel beter.
Dat moet je doen. Of kun je geen geheim bewaren ?
De machine voor uw benen, jongeheer.
Ik wil niet.
U weet hoe belangrijk het is voor de bloedsomloop.
We hebben ook weer een schone pyjama.
Uw vader komt vandaag. - Hij wil me toch niet zien.
Misschien wel.
De machine. Word toch wakker, meisje.
Ik ben mijn kruiden vergeten.
De vorige keer haalde je veel te weinig bladeren.
Wat doet u daar nou ?
Waar is uw masker ? Als Mrs Medlock erachter komt...
...vergaat de wereld.
Dan mag je hier nooit meer komen. - Jij bent nu toch de baas ?
Ga nou weg.
Dan denkt ze dat ik ongehoorzaam ben en ontslaat ze me.
Gaat u nou, alstublieft.
De lord is aangekomen.
Komt u maar, juffrouw Mary.
Kom maar.
Juffrouw Mary, lord.
Rustig maar.
Kom hier.
Je hoeft niet bang te zijn. Kom hier.
Mijn god.
Je ogen. Ze lijken zo...
Dat wist ik niet.
Wacht eens.
Ze hebben geen foto's gestuurd. - Daar hadden ze geen tijd voor.
Medlock wil dat ik je naar een kostschool stuur.
Laat me blijven. Ik doe geen kwaad.
Wat zou jij voor kwaad kunnen doen ?
Er is hier niets voor een kind. - Ik heb niet veel nodig.
Ik wil alleen graag...
Mag ik een beetje aarde hebben ?
Om zaadjes te planten. Om dingen te laten groeien.
Neem maar een stukje aarde.
Maar verwacht er niks van.
Mag ik elk stuk nemen, als niemand het nodig heeft ?
Ga maar weg.
Ik blijf weg tot de winter komt.
Ik mag een stukje grond hebben.
Wie zegt dat ? - Mijn oom.
Ik mag overal iets planten.
Blauwe bloemen, roze bloemen, gele bloemen.
Korenbloemen, vingerhoedskruid. Wat ik maar wil.
Het regent.
De regen helpt de bloemen groeien.
Als het in India regende, vertelde mijn "ayah" me verhaaltjes.
In een ervan was er een god. Daar doe jij me aan denken.
Als kind werd hij verstopt, niemand mocht hem zien.
Waarom ? - Zijn oom wilde hem vermoorden.
De oom droomde dat de god de hemel over zou nemen.
Waar verstopte hij zich ? - Hij woonde bij de koeien.
Was hij anders dan de mensen ? - Alleen van binnen.
In zijn keel zag je het heelal. - Dat past nooit.
Bij hem wel. - Hoe dan ?
Dan moet hij groter zijn dan het hele heelal.
En hij zag er toch niet anders uit ?
Alleen van binnen was hij anders.
Het slaat nergens op. - Dat hoeft ook niet.
Het gaat om de gedachte. - Wat stom.
Het is magie. - Wat ben jij stom.
Ik ben niet stom. Jij begrijpt het niet. Dat wil je niet.
Je durft toch niet weg te gaan. - Denk je dat ?
Ik laat je terugslepen. - O ja, meneer de radja ?
Dat is goed, hoor. Dan kijk ik gewoon niet naar je.
Ik hou mijn tanden op elkaar en vertel jou nooit meer iets.
Zelfs niet dat ik je vader heb gezien.
Zeg op.
Bij mij komt hij niet. Ik sterf omdat hij niet van me houdt.
Van mij wel. - Maar hij is mijn vader.
Doe dan niet zo onbehoorlijk. - Dat doe ik niet.
Je bent zo'n zure. De zon mag niet eens in je kamer schijnen.
Hoe kan dat nou ? Het regent. - Nou en ?
Anders deed ik het wel. - Dat doe je anders ook niet.
Ik ben niet zuur.
Wil hij Colin nooit zien ? - Hij is bang van 'm te gaan houden.
Bang om van z'n zoon te gaan houden ?
Soms wil hij wel een week lang niemand zien.
Maar Colin wil hem zien. - Soms nog wel langer.
Langer dan een week ?
Toen zijn vrouw stierf, sloot hij zich een maand lang op.
Iedereen dacht dat Colin zou sterven.
Zijn vader was bang hem ook te verliezen. Hij had al zo geleden.
Mijn arme jongen.
Die nacht hield de regen op en werd "t lente op Misslethwaite.
Mijn arme oom vluchtte, alsof hij aan de lente wilde ontsnappen.
Medlock is weg. - Het lukt. Nog even.
Stop maar, Dickon.
Kom me helpen, Mary.
Het is prachtig, Colin. Voel je het ? Nou ?
Ik kom eraan.
En de sporen dan ? Zie je ze al ?
Help me nou.
Leg hem op bed neer.
Kalmeer alstublieft.
Kijk of Mrs Medlock terug is.
Kalm nou.
Gaat u niet naar binnen. Hij heeft een aanval. Wie weet wat hij doet.
Nou en ? Hij is zo verwend. Iemand moet het hem afleren.
Hou op. Iedereen heeft een hekel aan je.
Wat ben jij toch ontzettend egoïstisch.
Jij bent nog egoïstischer. Ik ben ziek.
Een zieke gilt niet zo. - Ik ga dood.
Wat weet jij daarvan ? - Mijn moeder is gestorven.
Ik heb een bochel. Net als m'n vader.
Jongeheer Colin. - Snel, John. Kom snel.
Het zijn gewoon je botten. Je bent ook zo mager.
Ga weg, in hemelsnaam. Je vermoordt hem nog.
Ik doe 'm heus geen pijn.
Help me dan. Hou zijn armen vast.
Hou dat kind tegen. - Hij heeft helemaal geen bochel.
Heb jij dat kind binnengelaten ?
Je bent ongehoorzaam geweest. Je kunt wel naar huis gaan.
Ik heb niks gezegd. - Wat gebeurt hier allemaal ?
Ik stuur jou weg, als jij haar wilt wegsturen.
Ga weg. Ik wil alleen met mijn nicht zijn.
Pardon ? - Ik beveel je de kamer te verlaten.
Ga weg.
Ik ga wel.
AI was het maar om te voorkomen dat u zich iets aandoet.
Maar ik beloof u...
Misschien ben ik niet ziek. - Je bent gewoon zwak.
Zou ik naar buiten kunnen ? Ondanks de sporen ?
Ik weet niks van sporen.
Misschien zouden we de deur van mijn moeders tuin kunnen vinden.
Als we de deur konden vinden, konden we naar binnen.
Wat is er ?
Ik durfde niks te zeggen. Ik wist niet of ik je echt kon vertrouwen.
Ik ben in de geheime tuin geweest. Ik heb de sleutel.
Vertel verder.
Als je de deur open doet, zie je niks.
Als je de stenen trap afgaat...
...word je omringd door bloemen.
Elke dag ontluiken er nieuwe bloemen. Het is magisch.
Er worden jonge dieren geboren.
Ik ga in mijn stoel naar buiten.
Als de frisse lucht me bevalt, ga ik iedere dag.
Toch niet iedere dag ?
Iedereen blijft uit de buurt.
Geen personeelslid, geen tuinman. Is dat duidelijk ?
Wat zeggen ze in India als de mensen weg moeten ?
Dan zeg je: ik heb gesproken. Ga heen.
Ik heb gesproken. Ga heen.
Denk eraan: Dit is heel belangrijk. - Opzij allemaal.
Jij blijft hier, Medlock. Blijf hier.
Doe die stomme dingen af. Wat heb je er zo aan ?
Naar binnen.
Zijn dit jouw dieren ?
Het is wel veilig. - Sneller.
Sneller, Dickon.
Daar gaan we dan.
Toe dan, Honker.
Ik wou dat ik kon helpen. - Voor u het weet, kunt u lopen.
Ik lopen ? Denk je dat dat kan ?
U heeft toch ook benen ?
Maar ik dacht dat... - Ogen dicht, Colin.
Zijn we er al ? - Bijna.
Nu.
Dit had ik me ook voorgesteld.
De vijver was eerst helemaal verstopt.
Echt ?
Zie je die bloem ?
Een korenbloem. En daar is een nest van een roodborstje.
Daar heb ik de 'Keizerin van India' gevonden en de bollen geplant.
Ik ga hier morgen weer heen.
En overmorgen.
En de dag daarna.
Je moet het onkruid eruit trekken om de bloemen de ruimte te geven.
Ga weg.
Het is maar een wormpje.
Dat is niet vies.
Hij vindt ze ook lekker.
Wie is die man ? - Wat moeten jullie daar ?
Kleine bemoeial. Ik moest jou meteen al niet.
Het roodborstje wees de weg.
Weet je wel wie ik ben ? - Wie u bent ?
U bent de invalide. - Hij heeft geen bochel.
Uw rug is niet misvormd ?
En uw benen ook niet ? - Wie zegt dat ?
Dat heeft nooit iemand gezegd.
Je kunt het wel.
Kijk me dan aan. Kijk dan.
Wij wilden je hier niet, maar nu je er toch bent...
Waag het niet hierover te praten.
Je kunt ons hier mooi helpen. - Ik kom hier wel vaker.
Je moeder was dol op deze tuin.
Ze vroeg mij om voor haar rozen te zorgen. En niemand anders.
Toen ze er niet meer was, mocht niemand hier komen.
Ik kwam toch. Zij gaf haar orders eerder.
Kun je een geheim bewaren ?
Kom snel binnen.
Jochie, toch. Ik kom eraan, meneer.
Ik ga wel naar de deur.
Is dit jouw tovenarij ? - Nee, die van jou.
Net als in het verhaal. Het hele heelal zit hierin.
Dan kan ik met je trouwen. - We zijn neef en nicht.
Ik wil dat we altijd samen blijven. - We zijn ook samen.
Kom terug.
Tot morgen, Ben. Morgen kom ik terug.
Wat doet hij nou ?
Wat wil hij ?
Hij is zijn moeder kwijt. Hij heeft honger.
Hij is pas een paar dagen oud. Hij heeft net leren lopen.
Je mag 'm wel vasthouden, hoor.
Voorzichtig, jongeheer.
Waar komt hij vandaan ? - Drie dagen geleden...
Ik was in het moeras en ik hoorde geblaat.
Ik ging kijken...en nog eens...
Toen zag ik iets grijzigs bij een rots.
Ik klom erop en daar was dat kleintje.
Ga maar.
Toe dan.
Geef me je hand 's, Dickon.
Je kunt het wel.
Je kunt het.
Het is me gelukt.
Ben jij een geest ? - Ik ben het.
Anders hoort Medlock je. - Dan zijn we van haar af.
Ze zou dood neervallen als ze je zag lopen.
Hoe ben je boven gekomen ? - Ik heb zelf de weg gevonden.
Je bent de trap opgeklommen ?
Zo moet het bij mijn vader ook gaan. Ik wil hem net zo verrassen.
Hij moet mij als eerste zien. Wisten we maar waar hij was.
Medlock weet het vast wel. - Dan stelen we het adres.
Ik krijg een aanval en dan...
Ik heb een boel papieren gezien op het bureau van je vader.
Misschien ligt het daar.
Ik kon het adres niet vinden, maar wel andere geheimen.
Kijk, nog eentje.
Dat is mijn moeder.
Ik denk dat dat mijn vader is.
Dat ben ik, geloof ik.
Wat is ze mooi.
Opgelet.
Hierheen kijken.
Lachen.
Ga op de schommel zitten, Dickon.
Kijk elkaar aan. En nou naar mij.
Hou op. Ik ben beter.
Schrijf dat maar aan mijn vader.
Ik geloof niet dat u beter bent.
Uw polsslag is te snel.
En u hebt een koortsige blik. Haal ijs, John.
Wat jullie ook zeggen, ik moet u verzorgen.
Uw vader vertrouwt erop dat ik voor u zorg.
Uw benen zijn helemaal opgezwollen en rood.
Haal mijn vader dan.
U moet in bed blijven. U mag niet weer naar buiten.
Geef me 't adres, dan schrijf ik zelf.
Daar komt niets van in.
Geef het me. - Ik ben het zat.
Dat meisje en de frisse lucht zijn levensgevaarlijk.
Je bloed kan wel verklonteren.
Ze heeft vast je stoel omgegooid. Ik neem het niet meer.
Ik neem het allemaal niet meer. Kom mee, John.
Ik haal jullie uit elkaar. Hij is erg ziek.
Ik laat hem niet sterven door een eigenwijs, bemoeizuchtig kind.
Kom mee, Colin.
Het is veilig. Ze zijn allemaal weg.
Ben wacht bij het hek.
Bedankt, Ben.
We zijn aan het toveren.
Ik ga later ontdekkingen doen. Dit is mijn eerste experiment.
Grote magie, kom bij mij.
Stuur mijn vader naar mij toe en bevrijd zijn geest.
Kom bij mij, grote magie.
Stuur mijn vader naar mij toe en bevrijd zijn geest.
Archie.
Waar ben je ?
Ik ben in de tuin.
Ik ben in de tuin met Colin.
Ik moet gaan.
Ik moet gaan. Vanavond nog. Maak de rekening op.
De lord is net aangekomen.
Waar is hij ?
Maak dit ding los. Schiet op.
U bent weer thuis. Wij hadden u niet verwacht.
Waar is mijn zoon ? - In zijn kamer, natuurlijk.
Terug naar de keuken, brutaal kind.
Waar is mijn zoon ?
Hier, lord. Hij moet hier zijn.
Wat is er gebeurd ?
Het komt door dat kind. Ze veroorzaakt een chaos.
Ik probeerde haar in de hand te houden. Ze moet weg, lord.
Ze kost hem nog zijn leven. Beslist.
Breng me naar haar kamer.
Ze heeft geen eerbied voor zijn zwakke gestel.
Heeft u haar ingesloten ? - Dat moest wel. Ze is zo wild.
Je oom is er.
Neemt u mij niet kwalijk.
Misschien zijn ze in de tuin.
De tuin ?
Hoe kan dat nou ?
Dat is onmogelijk.
Ik heb mijn best gedaan. Echt.
Dat kind trotseert me... - Stilte, Medlock.
Ze is nog maar een kind. Jij was verantwoordelijk.
Ik neem wel ontslag.
Ik vertrek vandaag nog.
Pak me dan.
Ik kan het niet geloven.
U bent er.
Het toveren is gelukt.
De tuin. - Ik zal hem u laten zien.
Mary heeft de sleutel gevonden.
Wacht nou, Mary. - Niemand wil mij.
Hier hebben de roodborstjes hun nest. Vol jongen.
Ze gaan al snel vliegen. Hier liep ik voor het eerst.
Waarom zit je hier alleen ?
Niemand wilde hem.
Wat wilde niemand ?
De tuin.
Dat klopt.
Ik wilde hem nooit meer zien. - U wilde Colin nooit meer zien.
Je hebt ons weer tot leven gewekt.
Ik dacht dat niemand dat nog zou kunnen.
Wees niet bang.
Ik zal 'm niet opnieuw afsluiten. Geloof me.
Dank je wel.
Zullen we Colin roepen ?
Wat is er gebeurd ? Heb je ze gezien ?
Kijk eens.
Hij loopt.
De vloek was gebroken. Mijn oom leerde lachen en ik leerde huilen.
De geheime tuin is nu altijd open.
Open, wakker en in leven.
Als je goed kijkt, zie je dat de hele wereld een tuin is.
Nederlandse ondertiteling bewerkt door : Black Phantom