Castlegard.
Vrij!
- 250. - 250 klaar.
Vrij!
- 300. - 300 klaar.
Vrij!
Hij is weg.
Het is boven de 100 graden daarbuiten, Hij raakte me aan met ijskoude handen.
Afgezien van zijn zichtbare verwondingen, zit van binnen niets meer op zijn plek.
Zelfs zijn aderen zitten niet meer correct. Nu moeten we wachten.
Kijk eens naar zijn hart, De aorta sluit niet meer aan.
En zijn wervelkolom.
Precies hetzelfde. Op dezelfde manier verschoven vanaf de derde wervel.
Hij ziet eruit als een lappenpop, opengesneden en weer aan elkaar geplakt.
Geen portemonnee, geen identificatiepapieren. Alleen dit ding om zijn nek.
Er staat ITC op, dus zo hebben we ze genoemd.
- Die uitrusting in de woestijn. - Onze grootste sponsors.
Excuseert U mij, heren.
Frank Gordon, lTC.
Ik kom het lichaam ophalen van Vince Taub.
Ik ben Dr. Cova, Ik zal de papieren in orde maken.
Dank je.
Vincent Taub toch?
Dat is Vinnie's geluksamulet. Dank je.
Het is wel triest, dat de enige die zich zorgen maakt na je dood, je werkgever blijkt te zijn.
- Excuseer mij, sheriff. - Natuurlijk.
Gordon.
Ik haal het lichaam nu op.
- Was hij alleen of was Decker bij hem? - Taub is de enige hier.
- Haal het lichaam op, - En de röntgen met de papieren,
Neem alles mee, oké? Is dat een probleem?
Nee, er zijn geen problemen. Ze zijn erg behulpzaam geweest.
Als dit naar buiten lekt, dan is dat het einde van ITC.
Heb je enig idee hoe hij in de woestijn is verzeild?
Ik weet het niet, misschien heeft hij zijn baken gebruikt zonder enige vrije ruimte.
- Het kunnen zoveel dingen zijn. - Niet erg slim.
Hij is dood, Robert.
Taub is dood.
Oh, Mr. Gordon, even nog iets, wat betekent Castlegard?
Ik hoorde dat dat het enige is wat hij heeft gezegd, "Castlegard".
Klinkt als een pretpark.
Mensen, luister, vier april, 1357, Castlegard, Frankrijk.
Het leger van de Engelsen, in hun rode uniformen, hielden het dorp Castlegard bezet.
Ondertussen rukte de Fransen op,
om ze daar vandaan te drijven, die kant op, de rivier over,
voorbij het klooster en daarna op en over die heuvels daar.
Laat het zo, Chris, het is al goed zo, voordat je alles verknalt.
Ondertussen was het Engelse leger teruggetrokken naar Castle La Roque.
Een heel sterke vesting voorzien van genoeg eten en drinken,
aan beide zijde goed georganiseerd voor een lange veldslag.
De Fransen probeerden de Engelsen uit Frankrijk te jagen.
Lord Oliver probeerde de vechtlust uit de Fransen te halen.
Nu heeft hij een gevangene, een vrouw.
Een vrouw met klasse, een nobele vrouw.
Commandant Arnaut zijn zuster, Vrouwe Claire.
Hij hangt haar op aan de kantelen, zodat het Franse leger haar kan zien.
In plaats van de Fransen hun moraal te verlagen, maakte het hen nog gekker,
en ze vielen het kasteel aan als mafkezen,
en ze versloegen de Engelsen met een gedreven passie.
Dus de vesting van La Roque was terug gewonnen in één nacht.
Dit alles door de dood van een vrouw.
Vrouwe Claire.
Oké, dat was genoeg geschiedenisles voor vandaag.
Ga je handen maar vuil maken.
Hoi, Chris.
Hoi pap, ik heb Marek zijn scheerapparaat.
Oh, Chris, geweldig. Hou dit eens even vast.
Je mag verder strijken hoor.
- Ik dacht dat dit een routine klusje was. - Dat is het ook.
De laatste keer dat je je baard afschoor, verkocht je het huis,
en verhuisden we voor een jaar naar Kentucky.
- Je moeder wilde een verandering. - Waarom gebeurt mij dat altijd?
Ik ben ouder en wijzer dan jij, pak een biertje!
Het zal je afkoelen. Werk waar je het heet van krijgt, strijken.
Ik weet dat er iets te gebeuren staat.
Je baard gaat er weer af, wat ben je van plan?
Het zijn die nieuwe ontdekkingen die we doen.
Doniger geeft ons te veel aanwijzingen.
- Hij is een gelukkige ziljoenair. - Niemand heeft zoveel geluk.
Hij weet iets wat hij niet vertelt. Iets klopt er niet.
Hij ontwijkt me. Ik krijg nog wat antwoorden...
Misschien een paar dollars aftroggelen.
Wil je dat in mijn tas stoppen? En kreukel het niet.
Ik waardeer het als je het niemand zou vertellen.
Vooral Kate.
Waarom zou ik het Kate vertellen? Hier.
-Wil je deze ook even strijken? -Waarom zou ik het Kate vertellen?
Je ziet me twee maal per jaar, en je blijft totdat je je verveelt.
Volgens mij is het record drie weken.
Misschien begin ik archeologie leuk te vinden,
en dat voor een jongen die een hekel aan Pasen heeft omdat hij eieren moest zoeken.
Ja, omdat jij de eieren begroef.
Dat doet er niet toe.
Jij bent nog steeds hier vanwege Kate.
Chris.
Het zit zo, zoon.
Ik hou van je, maar je verschroeit mijn shirt.
Sorry.
Jij en Kate komen van verschillende planeten
Je hebt gezien hoe het tussen je moeder en mij is afgelopen.
Dat klopt pap, maar ik ben niet zoals jij.
Maar Kate wel.
Luister naar me, als het tussen archeologie en jou zal gaan,
dan verlies je.
- Sorry. - Het spijt me.
Ik heb een biertje voor je mee genomen.
- Dat is lief. - Het is trouwens een halfje geworden.
Een half biertje.
- Waar ben je hier mee bezig? - De trappen
Die waar je het over hebt gehad? Waar gaan ze heen?
Ze gaan nergens naar toe, maar ze zullen me leiden naar mijn tunnel,
welke me helemaal naar La Roque zal brengen.
Wat zeg je ervan als ik je help? Laat me maar zien wat ik moet doen.
- Ik dacht dat je hier een hekel aan had. - Nee, ik heb er geen hekel aan.
We gaan een biertje pakken, ik heb even pauze nodig.
- Jij mag de volle hebben. - Dat is aardig van je.
- Proost. - Proost.
- Dank je. - Geen dank.
Denk je dat je in je vaders voetstappen zal treden?
Nee.
Zeker niet. Eigenlijk ben ik helemaal niet geïnteresseerd in het verleden.
Nee? Waar ben je dan in geïnteresseerd?
Ik denk dat ik al een antwoord weet op die vraag.
Ik hoopte al dat je dat zou opvallen.
Ik hoopte dat jij zou ophouden met hopen dat ik zou opvallen.
Dus er is niets?
- Chris, je bent de zoon van mijn baas. - Nou en...
Er moet iets zijn.
Het is al laat. Ik ga hier morgen mee verder, maar bedankt voor het biertje.
- Je hebt niet geoefend, of wel? - Ik word er niet jonger op.
- Je houd van dit gedoe. - Het is een gewoonte die ik niet afleer.
Geef dat hier voordat je jezelf snijd in iets dat je nog nodig hebt.
Nu we het over liefde hebben.
- Hoe ging het gisteravond? - Het ging niet.
Hoe voelt het om gepasseerd te worden voor een 600 jaar oude ruïne?
Dat zuigt.
Het zuigt flink!
Ik begrijp jullie niet. Jullie leven in het verleden.
Weet je wat het verleden voor mij is? Het verleden is dat mijn ouders gescheiden zijn.
Het verleden is wat ik gedwongen was te eten.
Niemand van jullie archeologen kijkt naar de toekomst.
Waar heb je het over? Wat, is de toekomst dan ongeveer hetzelfde als het heden?
Meer gadgets, meer machines, zoals dat ding waar je op rijdt.
Weet je, je moet gewoon in het verleden zijn.
Toen gaven de mensen nog om elkaar.
- Mannen kenden nog eer, wist je dat? - Nee.
Weet je wat dat voor mij betekent? Romantische krijgers onzin.
Romantisch?
Wil je iets romantisch zien? Kom maar eens mee.
Kom op dan.
Wat heb je?
Oh, weer een steen die uit de grond steekt.
Nee, het is een 600 jaar oude sarcofaag met een Franse ridder en zijn dame.
- Kijk, is ze niet mooi? - Ze is een echte stoot.
Erg leuk, nog iets. Daar beneden, ze houden elkaars handen vast.
- Geweldig, ongelofelijk voor die tijd. - Dat is nog iets ongelofelijks, toch?
Oh, God, hier. Deze ridder heeft maar één oor.
Wat is hier gebeurd?
Wat, één oor? Dat stuk missen we nog.
Het ligt waarschijnlijk ergens in de modder.
Ik ben de archeoloog. Het zit in het beeldhouw werk!
- Eerlijk. - Je moet me geloven.
Wie denk je dat ze waren?
Waarom zou iemand die nergens iets om geeft, zich daar dan druk over maken?
- Omdat ik nieuwsgierig ben geworden? - Moet je eens zien?
- Is dat wat je wilde horen? - Ja.
We zijn allen nieuwsgierig geworden. Daarom zijn we allemaal hier.
Het gaat niet alleen om de rotsen en het puin.
Het gaat om deze mensen.
Wie zijn ze? En wat is het verhaal erachter?
Het helpt ons te begrijpen waar we vandaan komen, of waar we heen gaan.
- Weet je wat ik wil zeggen, - "Je maakt je eigen geschiedenis."
- Zeg ik dat vaker? - Ja, dat zeg je altijd.
Nou, wie het dan ook mochten zijn.
Zij hebben het gemaakt.
Samen.
Het is beter om wat langzamer te gaan. Het is goed om voorzichtig te doen.
Kom op, schiet op!
Er is iets ingestort bij het klooster! Er is iets ingestort bij het klooster!
Ik stond hier en opeens is de vloer onder mijn voeten verdwenen.
- Hoelang is het nu al open? - 15 minuten.
We hebben vijf minuten voordat de zuurstof gaat aantasten.
- Opschieten dan. - Voorzichtig
- Het is net onder waar ik werkte. - Ik weet het nog niet...
Iedereen even luisteren! Wees voorzichtig, oké?
Ik pas goed op je op, voorzichtig.
- Wie gaat er als eerste? - Oké, kom op dan.
- Wie gaat als eerste naar beneden? - Ik.
- Op gevoel! Op Kate! - Oké, laat me voorzichtig zakken.
- Laten we je zender testen. - Wees asjeblieft voorzichtig.
- Oké, één twee. Ontvang je mij? - Hij is goed,
Dat is goed. Hou hem recht.
- Laat Kate zakken, - Laat me zakken.
Rustig, jongens.
Voorzichtig.
Ik ben in de buurt van de 1e verdieping.
- Rustig! - Laat me helemaal naar beneden jongens.
- Een beetje meer voor Marek. - Ruik de bedorven lucht eens.
Kate, wees voorzichtig daar beneden.
Ik ben beneden. Oh, mijn God. Ik zit precies onder waar ik aan het werk was.
Alles goed met je? Wat is er?
Alles goed? Alles goed is niet de juiste uitdrukking.
- Eén - Geef me nog eens wat speling
- Meer speling! - Kom op, jongens.
- Oh, mijn God, - Dit is ongelofelijk.
Wij zijn de eerste mensen in deze ruimte in 600 jaar.
Deze...
...zijn schitterend.
Je zult het niet geloven in welke staat deze nog verkeren.
- Wat heb je? - Kom eens.
Echt niet. Dit is te veel van het goede. Oh, mijn God.
- Wat is er? - Oh, mijn God.
Een oude documenten hoes.
We hebben een lederen hoes gevonden met documenten erin.
- Kijk eens naar de staat van dit ding! - Oké, laten we heel voorzichtig zijn.
Snel, pak die zak.
- Ik kan het niet geloven. - Dit is een enorme vondst.
Voorzichtig.
Laten we dit naar boven brengen. Ik heb de lamp even nodig.
Oh, mijn God.
- Oh, man! - Geef me die lamp eens.
- Wat voor... - Het is ongelofelijk.
...klootzak zou opzettelijk zoiets moois beschadigen?
Waarschijnlijk geen archeoloog.
We moeten hier weg. We gaan!
Jongens, we komen naar boven!
Trekken! Kom op!
We willen snel naar boven, oké?
- Hou eens vast. - Wat ben je aan het doen, Marek?
- Het is oké, - Waar ben je mee bezig?
Het is duidelijk hedendaags, een dubbelfocus lens.
Ik weet dat dubbelfocus lenzen niet uitgevonden zijn in de middeleeuwen.
Niemand is daar ooit eerder binnen geweest Stern.
Niemand is eerder in die ruimte geweest dan voor mij en Kate.
Als je denkt dat dat vreemd is, dan ga je hier van smullen.
- Wat is dit? - Een van de documenten die je hebt gevonden.
Het is een simpel lijstje van alle dingen die daar zijn opgeslagen. Niets speciaals.
En toen vonden we dit, kijk.
De professor?
Help mij? E.A. Johnston?
- "4/2/1357"? - 1357.
- E.A. Johnston. - Wat is er aan de hand?
Ik heb de handtekening twee maal gecontroleerd. Het is zeker zijn handschrift.
Maar hij is maar twee dagen weg.
Je vader heeft het geschreven, maar deed dat 600 jaar geleden.
Wat betekent dit allemaal?
François is op zoek naar zijn reserve paar. Ik zal eens kijken of de sterkte hetzelfde is.
Dus jij wilt mij vertellen dat dit van de professor is en dat het 600 jaar oud is?
- Wat heb je gerookt? - Misschien dat je het me kan uitleggen.
Als ik het wist had ik je het uitgelegd. Ik weet wel zeker dat de inkt 600 jaar oud is.
Ik weet het zeker dat het mijn vader is. Dit is hij.
- Hij neemt je in de maling. - Nee! Nee, hij zou nooit
het risico nemen om die plek te besmetten voor een grap. Dat zou hij nooit doen
- Heb je het jaartal van de inkt vastgesteld? - Natuurlijk.
- Er moet een andere reden zijn. - Ik heb het drie keer gedaan.
Zoals ik al zei.
Je vader heeft die notitie geschreven,
maar hij schreef het 600 jaar geleden.
Het kan me niet schelen, die ITC regeltjes. Ik ben zijn zoon, en wil hem nu spreken.
Ik heb de bril van de professor gevonden. Die lag op zijn bureau.
Hij is exact hetzelfde, kijk maar.
We zullen de glassterkte meten om er zeker van te zijn.
Ik word er niet goed van. Of iemand verteld mij waar professor Johnston is
of ik ga naar de autoriteiten om een ontvoering aan te geven.
Ben ik duidelijk genoeg?
Zeg maar waar en wanneer.
Wat is er?
Doniger stuurt een vliegtuig voor ons.
Gaan we naar New Mexico?
Inpakken, jongens!
Goedemorgen
Steven Kramer, ITC, Frank Gordon, beveiliging.
- Waar is mijn vader? - Je ziet je vader binnenkort!
- Waar is Doniger? - Doniger wacht binnen.
- Mr. Kramer zal alles uitleggen. - Vertel maar.
Hoe komt het dat we een 600 jarig document hebben,
met zijn handschrift erop? En vragend om hulp.
Ik zal het uitleggen zodra we de beveiliging zijn gepasseerd.
ITC ontdekt steeds meer in de wetenschap.
30 jaar geleden, werd de zakenwereld wakker geschud door revolutionaire machine.
Het kon overal documenten versturen met een druk op de knop.
Donigers visie was hetzelfde, alleen met 3D objecten.
- Als een fax of zo? - Precies.
Hij probeert eigenlijk dingen te versturen van een locatie naar een andere plaats?
- Volg me. - Maar dat is onmogelijk.
Hij zou een kwantumcomputer nodig hebben met miljoenen processors.
We hebben ze gebruikt om een machine te bouwen die driedimensionale objecten kan faxen.
Ik zal straks uitleggen over deze spiegels. FedEx en UPS zullen niet meer nodig zijn.
- Is het jullie gelukt? - Ja.
Over de lengte van een kamer.
Maar wij wilden iets sturen over verschillende continenten,
dus bouwden we een grotere machine. Dit is het prototype.
Het prototype? Dus dat ding wat we net passeerde.
- Eigenlijk. - Dat is een echt werkende?
We hebben het duizend maal meer kracht gegeven.
We hebben geprobeerd iets te versturen vanuit New Mexico
naar een zelfde machine in New York.
En nu het interessante gedeelte.
Het pakketje is nooit op zijn bestemming aangekomen.
Een paar uur later kwam het hier tevoorschijn.
Wacht eens even, dus als het even gemist werd tussen New Mexico en New York.
- Waar ging het heen in de tussentijd? - Wij vroegen ons dat ook af.
Dus we stuurden een camera telkens op en neer.
En telkens kregen we beelden van dezelfde locatie, een heuvelrug met bomen.
Toen maakte Mr. Doniger een briljante beslissing,
om de camera rechtop te plaatsen.
Dus met als referentie het sterrenstelsel
realiseerde we ons, dat niet alleen de camera op een verkeerde plek stond,
maar dat het ook in de verkeerde tijd stond. - En dat betekent?
De camera nam beelden van een wildernis
in de buurt van Castlegard, Frankrijk in het jaar 1357.
Dus je gaat me vertellen dat je per ongeluk tijdreizen hebt ontdekt?
Nee, we hebben per ongeluk een tijdsgat gevonden.
Een tijdsgat dat gelinkt is naar een tijd en plaats in het verleden:
1357, Castlegard.
Dus je hebt mijn vader zijn bril en documenten terug naar de 14e eeuw gefaxt?
Nee, Chris.
Je vader is zelf in de 14e eeuw.
Wat?
- We hebben je nodig om hem terug te halen. - Mr. Robert Doniger,
dit slaat helemaal nergens op.
Een tijdsgat is een wisselende kracht. Je kunt er geen persoon door sturen.
Een papiertje door een telefoonlijn past ook niet,
maar je kunt wel een fax sturen.
Natuurlijk. Als je het bericht hebt ontcijferd in een stel elektronen, maar.
- Oh, shit. - Kijk eens.
Ik geef niets om het hoe en het waarom.
Ik geef om mijn vader. Wist hij hiervan?
Ik dacht dat we elkaar konden helpen. We gaven hem een paar tips.
over de beste plaatsen voor opgravingen, en hij zou kunnen ontdekken.
We waren gelinkt naar deze bepaalde tijd en plaats,
Dus daarom hebben jullie onze bezigheden gesponsord.
Hij was slimmer dan we dachten. We hebben hem teveel aanwijzingen gegeven
en hij werd erg, erg achterdochtig.
Hoe heb je hem daar naartoe kunnen sturen? God weet waar hij nu is.
Oh, hij kan iemand goed overtuigen. Hij wilde perse gaan.
- Nu zit hij vast. - Daarom zijn jullie nu hier.
Zien wij eruit als specialisten die van tijdsgaten afweten?
Je hebt de professor naar de honderd jarige oorlog gestuurd?
- Dat klopt. - Je hebt hem naar een lastige tijd gestuurd.
We hebben experts nodig op gebied van cultuur, geen wetenschappers.
Mijn mensen hebben geen verstand van de middeleeuwen.
Hoe ze zich moeten inmengen. En dat is juist wat we moeten,
als we de professor willen vinden en hem terug brengen.
Dus we brengen hem terug. Zo simpel is dat.
We gaan die machine in en worden naar 1357 geschoten om hem terug te halen?
Als hij klaar is met ons in een paar elektronen te veranderen.
- Waarom zouden we het doen? - Ik denk dat we meer willen weten.
- Ik weet dat je veel vragen hebt. - Heel veel vragen.
De professor is al 72 uur weg
en elke minuut dat hij daar is, zal het steeds moeilijker zijn hem te vinden.
- Dat klopt. - Bob?
Excuseer mij, ik zal ze moeten verkleden als ze daarheen gaan.
- Frank, kleed je ook om. - Ik ga niet mee.
- Gomez en Baretto zijn klaar. - We moeten even nadenken.
- Ik wil dat je mee gaat. - We hebben niet gezegd dat we gaan.
Steve, kun je ze naar de preparatieruimte brengen, a.u.b.
Natuurlijk mensen, deze kant op.
Dank je, deze kant op asjeblieft. Dank je wel.
Volg Steve maar. Hij brengt je naar de preparatieruimte.
Bob luister eens. Gomez en Baretto zijn mijn twee beste mensen.
Ze kunnen elke situatie aan. Toch stel ik voor om niet te gaan.
Ik wil dat je gaat.
En als je Decker vindt, dan weet je wat je moet doen.
Robert.
Weet je, dat was een geweldige toespraak van je.
Ik geloofde het bijna zelf.
-Maar ben je niet iets vergeten? - Wat?
Kom op. Kijk eens naar de MRI scans van Taub Kijk naar zijn verwondingen aan zijn slagader.
Het was zijn tiende reis. Dit is hun eerste en laatste.
Ze hebben het recht om te weten, dat we niet weten hoe hij in de woestijn is beland.
Denk je niet dat ze dat willen weten?
Ik heb ze genoeg verteld.
Hoe is mijn vader daar vast komen zitten?
Doniger gaf hem een uur de tijd.
Dingen dreigden uit de hand te lopen, toen ben ik hem in het bos verloren.
- Je hebt hem achtergelaten. - We hadden een tijdslimiet.
Ik moest terug anders zaten we nu beiden vast.
Ik denk dat het beter is dat hij daar is dan jij, of niet?
Luister eens, we moeten een paar dingen doornemen voordat we gaan.
Ze hebben je vitale gegevens nodig. Het is voor het terugkeren.
Trek je kleren uit, doe die andere kleren daar maar aan.
Wat je maar aan wil trekken. Doe je persoonlijke dingen in het kluisje.
Ik wil je twee vrienden voorstellen. Bill Baretto, Jimmy Gomez.
Zij gaan met ons mee. Vrienden van de commando's.
- Waarom hebben we commando's nodig? - Voor het geval er iets mis gaat.
Ik wil gewoon dat alles goed gedekt is. Goed dan, we kleden ons om.
Ik kan niet geloven dat je dit overweegt. Weet je wat het met je doet?
Het haalt je uit elkaar tot kleine moleculen.
Wat inhoud, dat je op een bepaald moment niet eens meer bestaat.
- Luister naar hem, hij heeft gelijk. - Wacht eens even.
Ik heb jou niet nodig, mevrouw Ericson, Of Chris.
- Ik heb jou nodig, jij kent de omgeving. - Niemand kent het beter dan ik.
- Ik ga. - Mij hou je voor geen goud hier.
Ik zeg alleen maar dat ik niet ga, raak me niet aan!
Dank je.
Stern, jou hebben we daar niet nodig. Je bent een fysicus.
- Al jou kennis zal ons niet helpen. - Het spijt me.
Maar jou hebben we wel nodig, François.
- Waarom hebben we hem nodig? - Omdat hij vloeiend Frans spreekt.
- Hij heeft gelijk. - Mijn LBO-Frans is klote.
- Doe het nou niet. - We hebben zijn hulp nodig.
- Ik steun je. - Leg geen druk op hem.
François, je moet je eigen beslissing nemen.
Je vader zou het ook voor mij gedaan hebben, dus ik ga met je mee.
- Oké. - Ja.
Dank je wel.
Dank je.
- Magnetische rollen, klaar. - Nu aan het verifiëren.
Platform omhoog.
Computers zijn bij, Mr. Doniger.
Zeg tegen Gordon dat we moeten gaan.
Hou een paar biertjes voor me koud, wil je?
Mr. Stern.
Let goed op ons, Oké?
Het zal allemaal goed komen. We zijn terug voordat je er erg in hebt.
- Rustig aan, jongen. - De 50 ballen die je nog van mij krijgt?
We moeten gaan.
Frank, zes uur en de klok tikt.
Draag deze persoonlijke bakens om je nek.
Iedereen kan ze gebruiken om een sein te geven dat hij terug wilt.
Frank legt alles uit als jullie arriveren. Frank zal hun gecompliceerdheid uitleggen.
Het belangrijkste, één baken zal jullie allen terug brengen.
- Verlies hem niet. - En wapens?
Er kan niets moderns meegestuurd worden. En zeker geen wapens.
- Ze hebben een countdown van zes uur. - Countdown?
- Ze verbranden na zes uur. - En dan?
Ik haal je terug voordat je het weet.
Oh.
Sorry, François, deze hadden ze toen nog niet.
Maar ik zie niets zonder.
Het zal goed gaan. Daardoor ging het mis met de professor.
Ik voel me moreel verplicht om je te Vertellen dat er enige pijn zal zijn.
Ze hebben me verteld dat het erg intens is, maar erg kort.
Een paar seconden, Geen overgebleven ongemakken.
Dus vergeef me, ik wil niet dat dat je beslissing zou beïnvloeden.
- Oke, Veel geluk. - Laten we gaan.
Jullie zien er allen geweldig uit. Mevrouw Ericson, oog verblindend.
Veel geluk.
Maak je niet druk. Jullie zijn terug voor de lunch.
- Je moet het zien als een ultiem uitstapje. - Iets fantastisch voor een archeoloog.
- Ik kan niet geloven dat we dit doen. - Voorzichtig, er zijn geen leuningen.
Josh, kom eens naar beneden en kijk eens.
Josh, kom naar beneden. Kom kijken.
- Ja, met mij is alles goed. - Neem plaats op het platform.
- Een beetje verdelen. - Helemaal verdelen over het platform.
Haal diep adem en ontspan je. We zijn terug voor je het weet!
- Zijn we er klaar voor? - Alle systemen zijn gereed?
Kom maar, Josh. Sluit de deur.
- Veel geluk. - Zes uur en de klok loopt.
Mr, Marek? Ik wil dat je naar je plaats gaat.
Hoe is het met iedereen?
- Waar zijn we in Godsnaam mee bezig? - Gebruik maken van een unieke kans!
Maak je geen zorgen, we letten op jullie.
Ontspan je, alles zal goed gaan.
- DNA stromen vast gelegd. - Dank je wel.
- Oké, leg ze maar vast. - Vastleggen.
- Hoe lang zal het duren? - Een paar seconden.
Even opletten.
Spiegels vast gelegd.
Vuile kloo..
Waar is hij? François!
- Alles in orde? - Waar is François? François?
- Daar is hij! - François!
Trek hem eruit!
Nu moeten we wachten.
Geef me je hand!
- Kom op! - François, hou vast!
Hou vast!
- Pak mijn hand. - Alles goed met je?
Alles goed? Is alles goed met iedereen?
Dat was op het nippertje.
Laten we boven op deze heuvel gaan kijken. Iedereen, volg me!
- Geweldig begin. - We zijn tot nu altijd op land gearriveerd.
- Gordon, is dit het? - Ik denk van wel.
Weet je het zeker? Zijn we in Frankrijk in het jaar 1357?
- Het zou ook Oregon kunnen zijn. - Gordon, waar zijn we?
Hou je kop dicht! Vertrouw me maar dit is Frankrijk, 1357.
- Nou, als dit Frankrijk is, ben ik nu thuis. - Kom op, we gaan.
Ik zal de bakens uitleggen. Als je hier drukt dan zie je de overgebleven tijd.
Als je het indrukt, ga je terug naar huis. Niet doen dus.
- Waarom? - We hebben zijn vader nog niet gevonden.
Nog één laatste ding...
- Hij zei, "verberg je". Iedereen verstoppen. - Goed, iedereen wegduiken.
We gaan! Rennen, nu!
François, kom op!
Goed gedaan, Sir De Kere.
- Ga hem achterna. - Ja, mijnheer.
Ga de anderen halen. Zoek uit wie ze zijn.
Kom, snel.
Oh, mijn God! Baretto!
We hebben een storing in het veld! Ze komen terug!
- Oh, mijn God. - Haal een dokter!
Haal een dokter, hier!
- Wat was dat? - Wat?
Wat is dat?
Dat is een granaat! Bukken!
Oh, mijn God, hij is weg.
Bukken! Hij ziet je!
Jij! Hierheen!
Schiet op. Kom op, kom op!
Goed, we gaan.
Kom op, Chris!
Kate!
Marek! Hé.
- Waar zijn mijn jongens? Waar is Marek? - Ze jaagden op Baretto.
Hij werd geschoten en drukte zijn baken in. Hij is weg.
Hij is geraakt door twee pijlen, en moet toen zijn baken ingedrukt hebben.
- Waar is Gomez? - Ik heb hem niet gezien.
Oh, mijn God.
Niet kijken.
- Wat ben je aan het doen? - Oh, shit, ik kan zijn baken niet vinden.
Je zoekt naar zijn baken? Hij is dood!
- Wat ben je aan het doen? - Ik haal ons hieruit.
- We gaan nergens heen. - We kunnen niemand redden als we dood zijn.
- Stil. - Dat kan je niet doen.
Waarom niet?
Je hebt aan alle zijden 12 meter vrije ruimte nodig om het te laten werken.
- Wat? - Dat probeerde ik je te vertellen.
Raak de markers niet kwijt. Ze zijn belangrijk.
En als je mij volgt, vind ik je vader en zorg dat je thuis komt.
- François, het komt in orde. - Laten we Marek zoeken.
- En Gomez? - We kunnen nu niets voor hem doen.
- We moeten gaan. Kijk me aan. - François, kom op.
Stil! De soldaten!
Je bent ons voorbij gelopen. In de bossen. Het is in orde. Het is in orde.
- We zijn het spoor kwijt. - Verdomme.
- Zoek het. - Ja, Heer De Kere.
Zoek bij de rivier.
Jezus, jij bent een meisje.
Het is in orde.
Achter die franse klootzakken aan!
Er achteraan! Laat niemand in leven!
Voorzichtig.
- Daar ben je. - Nee.
Help! Help!
Zet het uit!
Hij wist dat hij niets moderns mee mocht nemen.
Die eikel heeft een granaat meegebracht.
Ik geloof het niet.
De rollen. De rollen.
Verdomme! Hij wist de regels, geen moderne wapens!
- Gomez? - De verbinding is online!
- Nou... - Zijn baken.
- Wat is er met de rest gebeurd? - Haal een dokter!
- Ik weet het niet. - Geef me je handschoenen.
Nou, heeft iemand geprobeerd met hem terug te komen?
Ik weet het niet. Ik weet net zoveel als jou, oké? Wacht even.
En als ze proberen om nu terug te komen?
- Dat gebeurt niet... - Loop niet op de zaken vooruit.
Je kunt geen zeven mensen daar achterlaten!
- Zeg me dat je een noodplan hebt... - Hou je mond!
Ik weet het niet. Ik weet het niet.
Zeg me alsjeblieft dat je een noodplan hebt.
Ja, we hebben een noodplan.
Ga!
Gordon! Gordon! Het is Marek! Chris!
Deze franse vrouw zal ons naar Castlegard brengen.
Fantastisch. Dat is fantastisch. Laten we gaan. Kom op.
Wauw. Het dorpje Castlegard. We zijn er.
Waar gaat iedereen naartoe?
Wacht eens.
- Wat voor dag is het? - Marek...
Het is 4 april.
- Natuurlijk is het dat. Het is 4 april. - 1357.
- De dag dat La Roque viel? - Wacht, wacht.
- Waar heb je het over? - Klootzak.
- Sorry? - Je bracht ons terug
naar de dag waarop de Fransen aanvallen.
Vanavond zal deze plek tot aan de grond zijn afgebrand
Hou op met die geschiedenis en zoek de professor.
Nou, volg mij.
Laten we gaan.
Ik ben een fysicus. Geef me iets te doen. Ik kan helpen.
- Je had net zo goed een apotheker kunnen zijn. - Dat is een goeie, Robert.
- Reserve panelen zijn onderweg. - Hoe lang duurt dat?
Vijf uur en 27 minuten.
Hoe weet je dat het vijf uur en 27 minuten duurt?
Omdat we niet meer tijd hebben.
Als dit platform eenmaal is gemaakt,
zelfs al zijn de bakens leeg, kunnen we dan iemand sturen om ze te halen?
Het enigste wat het wormgat openhoud, zijn hun bakens.
Maar je hebt het vaker geopend en gesloten.
- Als het platform eenmaal... - Kijk, we weten zelfs niet
wat we deden om te linken met dit wormgat.
Een gelukkige calibratie, gewoon geluk. Het punt is, dat de granaat
waarschijnlijk elke kans om het opnieuw te doen, kapot heeft gemaakt.
Als hun bakens leeg zijn, kunnen ze daar voor altijd vast komen te zitten.
- is dat wat je wilt zeggen? - Dat zou kunnen.
Jongens, kom op. Kom op, kom op.
Kom op. Kom op. Kom op, deze kant op.
Castle La Roque wacht op haar soldaten.
- Het manor huis. - Kijk eens.
Ik geloof het niet. Daar werkten we net aan.
Dat is Castlegard, zeker weten.
Het is anders. Die rechterzijde. Ik zat fout.
- Waar komt die toren vandaan? - Wat als mijn vader daarin zit?
- Ja, je hebt gelijk. - Hoe komen we binnen?
Jongens, er komen soldaten aan.
- Jullie daar! - Kom op.
Waarom vertrekken jullie niet?
- Vlucht! Vlucht! - Halt! Stop!
- Ga, ga, ga, ga! - Laat ze niet ontsnappen.
Haal dat paard uit de weg.
Mijn heer!
- Raap hem op. - Kom op, vriend.
- Wie zijn dat? - We hebben ze in het dorp gevangen.
Ik ben heer Oliver. Wie spreekt namens jullie?
- Ik, mijn heer. - Je spreekt raar.
Ja, wij zijn Schots, mijn heer.
Schots? Zijn jullie gekomen ons in ons bed te doden?
Eerst die oude man en nu deze groep.
Waarom vinden de Schotten dit dorp zo fijn?
- Het moeten de goede manieren van uw heer zijn. - Dat moet wel.
Mijn vrouwe.
- Het spijt me, mijn heer. - Laat hem speken.
- Mijn heer, die oude man waar u het over had... - Edward De Johnness?
Hij zegt dat hij een magister is.
- Kent u hem? - Hij is onze heer, mijn heer.
- Is alles goed met hem? - Hij zei dat hij alleen was.
We zijn een paar dagen later. Hij weet niet dat we er zijn.
Wie ben jij?
Ja, jij. Diegene van wie het hoofd het plafond raakt.
François, mijn heer.
Een Fransman.
Wacht. Alstublieft. Alstublieft. We zijn allemaal heren hier.
Hij is onze vertaler, heer.
Vergeef ze. Ik voer oorlog tegen de Fransen, net als tegen de Schotten.
Heb ik iemand vergeten? De Spanjaarden, voer ik tegen hen oorlog?
Arnaut heeft veel spionnen in mijn midden gestuurd.
- Nee, hij is geen spion. - Nee?
- Hij is onze vriend. - Dat dacht ik al.
Hij is trouwens te lang om een spion te zijn.
- Vertaal. - Wees stil.
Vertaal.
- Ik ben een spion. - Het spijt me. Ik heb het niet goed gehoord.
- Het betekent... - Wees stil, François,
...dat ik een spion ben.
Mijn God, het is een wonder. Een stille Fransman.
- Heb je dat gehoord? - Nee,
Luider, jongen! Kom op!
Ik ben een spion.
Dat dacht ik al.
- Oh, mijn God! - Haal die Fransman weg.
Zet de anderen bij de oude man. Misschien hebben we ze nodig.
Wie is de volgende?
- Nee! - Nee, Chris!
Niet doen! Niet doen!
Oh, François. François.
Naar binnen!
- Naar boven! Schiet op! Schiet op! - Nee! Niet duwen!
- Hé, laat haar met rust! - Schiet op!
- Goed, vieze Schotten! - Wacht even!
Ik schiet al op!
Hierheen, Andre. Deze kant op. Kom op.
Mijn baken. Jongens, ik ben mijn baken kwijt.
Maak je niet druk, we hebben maar één baken nodig om thuis te komen, oké?
- Dit kan niet waar zijn. - Voorzichtig met de rest.
Die klootzakken hebben François gedood.
Professor.
Professor!
- Kate? - Ja.
- Kate. Oh, mijn God, Kate. - Bent u in orde?
Oh, mijn God. Je hebt mijn boodschap ontvangen.
Chris, je vader.
- Chris is hier en Marek is hier. - Pap?
- Jongen. - Pap.
- Chris, mijn jongen. - Blij dat je nog in leven bent.
Oh, God.
Wat is er gebeurd?
- Je hebt zoveel bloed verloren. - Het is niet mijn bloed.
Het is van François.
Hij is dood.
Oliver heeft hem laten doden omdat hij Frans is.
Die man had een zwaard en stak hem gewoon neer.
Professor, wat is er gebeurd?
Ik probeerde de Engelsen te ontlopen, maar ze vonden mij in het klooster.
Ik overtuigde Oliver ervan dat ik een magister ben, op weg naar Dublin,
Shakespeare heb ik overgeslagen. Wat is een magister?
- Dat is een wetenschapper. - Hij beschuldigde mij ervan een spion te zijn.
- Hoe heb je dat overleefd? - Ik heb Oliver een nieuw wapen beloofd.
Wat voor soort wapen?
Een vloeibaar vuur zo intens dat zelfs water daar niet tegen helpt.
Grieks vuur? Je hebt hem Grieks vuur beloofd?
Professor, het spijt me, maar heeft u zich afgevraagd wat u gedaan heeft?
U hebt de Engelsen een serieus voordeel in deze strijd gegeven.
- Ze moeten deze oorlog verliezen! - Ik was alleen!
- Marek, Marek! - Het spijt me. Het spijt me. Je hebt gelijk.
Het probleem is, dat wanneer deze jongens hier komen,
en ons naar La Roque brengen, als ze die plaats afsluiten voor oorlog,
dan is er geen ontsnapping mogelijk. We zijn zo goed als dood.
- Nee, we moeten hier weg. - Wacht, wacht, wacht.
Weet je nog dat veld waar de hutjes van de boeren waren?
Dat is de dichtsbijzijnde plek met genoeg ruimte om het baken te gebruiken.
- Hoe komen we daar? - We moeten het snel doen.
- We hebben vier uur. - Vier uur is genoeg.
Zoals ik het zie, hebben we 650 jaar kennis als voordeel op deze jongens.
Er is geen enkele reden waarom we niet in twintig minuten thuis zouden kunnen zijn.
- Dan zoeken we een ontsnappings mogelijkheid. - Laten we rondkijken.
Er is hier een gat wat groot genoeg is om erdoor te klimmen.
- Stil! - Oké, goed.
Zij was met de groep die we eerder vandaag gevangen hebben, mijnheer.
Mag ik vragen waarom je mijn land zonder toestemming betreedt?
Kom, kom.
- Wat doe je? - Dit is wat ik zal doen:
Ik zal de muur verlagen, als dat is gelukt, laat ik jullie eruit.
- Goed. - Jij gaat nergens naartoe.
Wat? Ik ben, ik ben...
Marek, ik ben de beste klimmer. Ik ben de beste klimmer.
Als iemand zou moeten gaan, ben ik dat,
Maar die daklatjes houden mij niet, of jou, of jou, Chris.
- Nee, nee... - Wacht. Wacht.
Maar misschien houden ze jou, Kate.
Nu, Kate, dit is geen spelletje. Ben je bereid een leven te nemen?
Ik doe wat ik moet doen.
In geen geval. Jij gaat nergens heen.
Het komt goed, oké?
Er is één ding erger dan hier te sterven, en dat is hier te leven.
Ik weiger beide te doen. Ik ga. Het is in orde.
Ze heeft gelijk.
Kate.
- Alsjeblieft, doe alsjeblieft voorzichtig. - Hé, het is gemakkelijk. Het zal makkelijk zijn.
Chris, ik heb je hulp nodig. Kom op.
Schuif het voor me open, en sluit het af als ik erdoor ben.
Goed?
- Kate, wees voorzichtig. - Oké, daar ga ik.
- Rustig. - Er zijn daar bewakers.
Ik ga naar boven en eroverheen.
- Er is een raam aan de zijkant. - Oké, let goed op jezelf.
Ik heb je! Ik heb je! Hou vast!
Hou vast, ik heb je. Niet loslaten.
- Ben je in orde? - Ik heb een steunpunt.
- We trekken je terug - Nee, ik ben in orde.
- Oké, wees alsjeblieft voorzichtig. - Ik moet doorgaan.
Jij, man! Verzamel die kinderen en snel!
Alles veilig buiten.
Hou de linies vast, mannen! Op je plaats!
Teveel wijn. We spelen weer als ik terug ben.
Hou ze stil.
- Wat...? - Nu!
Pak een wapen!
- We gaan, Chris! - Het spijt me.
We gaan terug zoals we zijn gekomen, goed? Marek?
- Marek! - Ja, ja. Ga je gang.
- Ik loop achteraan. - Goed, we gaan!
Kate, we moeten gaan.
Oh, wees voorzichtig!
We gaan! Kom op, we gaan!
Stil.
Gaan jullie maar alvast. Ik haal jullie wel in.
- Wat doe je? - Luister.
- Ben je gek? - We gaan.
- Ik heb mijn baken. Ik haal jullie in. - Kom op.
- Waar is hij? - Hij haalt ons in. Hij heeft zijn baken.
- Robert! - Ja?
DNA stroming zou online moeten gaan... nu.
- Ik heb het! - Functioneert helemaal?
- Ja! - Het is een begin.
- Niet bewegen. Hou je mond. - Verrader!
Jezus. Waarom heb je niet naar mij geluisterd?
Shit!
In Gods naam... Jezus! Schotten! Stop, ik ben het!
Stop!
Wat? Wat wil je zeggen?
Bijl! Geef mij de bijl!
En help me uit te kijken naar de muur!
Verplaats dat spul! Zet het tegen de deur!
- Help me! - Ga aan de kant, vrouw!
Ga aan de kant!
Alsjeblieft! Kom op! Daar gaan we!
Ga!
Bewaking!
- Wie is die man? - Zijn naam is De Kere.
Kom op. Snel, laten we terug gaan naar de rivier.
Haal meer bewaking!
- We gaan niet zonder Marek. - Ik geef niets om Marek.
Mijn taak was de professor te halen. Ik kan niet voor jullie zorgen.
Ik heb Gomez en Baretto verloren. Jullie zijn op jezelf. Of volg mij. We gaan!
Naar de rivier, snel.
We hebben een veldstoring. Iemand probeert terug te komen.
- Hoe sterk? - Het is minimaal.
- Wat betekend dat? - Het betekend dat ze nog in leven zijn.
Halt!
Kom op. Kom op.
Waar is hij? Waar is Gordon?
Waar is...
- Daar is hij. Daar is hij. - Ik zag hem. Kom op!
- Wacht. Kijk uit. - Chris! Laat je wapen vallen.
Oké. Ga.
Oh, shit.
- Kom op! - Laat je ons alleen zoals bij mijn vader?
- Er kijken mensen. - Er is geen tijd.
- Luister, Luister. - Iedereen kijkt.
- Wees stil. - Kate, activeer je baken.
Activeer de jouwe. Ik ga niet zonder Marek.
- Activeer je baken. - Jij gaat nergens naartoe.
Marek heeft zijn eigen baken.
Doorzoek elk gebouw en elke boerderij!
- Oh, shit. - Kate, activeer het.
We kunnen terug komen voor Marek. Activeer het. We zijn hier al te lang.
- Activeer het. - Het werkt niet.
- Ik weet hoe ik het moet doen.
- Waarom werkt het niet? - Ik weet het niet.
- Als het zou werken, zouden we nu thuis zijn! - Iedereen, loop langzaam.
Laten we een schuilplaats zoeken.
Infantrie, verspreiden. Doorzoek de hutjes.
Zoek overal en vang ze!
Oh, trouwens, mijn naam is Andre Marek.
Castlegard was jouw dorp, of niet?
- Geen zorgen, je zult snel weer terug zijn. - Nee.
De Engelsen zullen het afbranden tot de grond voordat ze naar La Roque gaan.
- Nee, La Roque zal ook vallen. - Ja.
Maar het zal nog vele levens kosten
en vele maanden van gevechten voordat dat gebeurd.
De Fransen hebben dat fort gebouwd. We weten hoe sterk het is.
La Roque zal vanavond vallen.
Alleen een profeet... of een dwaas zou zoiets kunnen beweren.
In jouw geval, is het waarschijnlijk de dwaas.
Welke je ook moge laten lachen zoals dat.
Ben je... getrouwd?
Nee.
We vechten al tegen de Engelsen voordat ik geboren was.
Er is geen tijd voor een huwelijk.
Natuurlijk.
Ben je met... iemand?
- Of ik met iemand ben? - Ja.
Ik ben met jou jou.
Ik weet het. Ik weet het. Wat ik bedoel is, zie je iemand... ?
Is er iemand wie je ziet?
- Ziet? - Ja.
Niemand. Het is mogelijk dat ze zich schuilhouden langs het water
of in de bossen. Ze kunnen overal zijn.
Oh, God. Weet je, het is grappig,
maar we spreken dezelfde taal,
maar je begrijp niets van wat ik zeg, of wel?
Grijp ze!
Nee, nee.
Het is in orde. Dat zijn Fransen. Ze zullen ons helpen.
- Jij bent vrouwe Claire. - Vrouwe?
Dat bevalt me. Het is charmant.
Vrouwe Claire.
Vuur!
Vind ze!
Ik heb die man gedood.
Daar moet ik mee leven.
- Hierin! - We hebben ze gevonden!
- We hebben ze gevonden, mijnheer! - Hierheen, nu!
- Kom op! - Laat ze niet gaan!
Kom op!
Ga naar binnen!
Ga achterom.
- Kop dicht en ga daar naartoe. - Kom op.
- Verbrandt het. - Nee.
- Nee, dat kun je niet doen! - Niet doen.
Chris, alsjeblieft maak dat je wegkomt. Chris!
Chris! Mijn zoon is daar binnen! Chris, maak dat je wegkomt!
Hou je man vast.
Nee! Nee!
Goed, kom op.
- Kom op. - Chris, wacht.
- Kom op. - Wacht.
- Claire! - Arnaut.
Mijn zus, ik zoek je al de hele week. Waar ben je geweest?
Ik ben in orde.
Wie is die man?
Hij heeft mijn leven gered.
Hij is erg dankbaar dat je zijn zus terug gebracht hebt...
- Jij bent Engels. - Nee, ik ben Schots.
Arnaut, hij heeft het leven van één van je mannen gered.
- Jij bent Schots, huh? - Ja.
In dat geval, weet ik niet hoe ik mijn dankbaarheid kan uiten.
Nou, dat kun je. Hou haar gewoon dichtbij en veilig.
- Ik kan voor mezelf zorgen. - Ja, dat is duidelijk.
Alsjeblieft, verlies haar niet uit het oog, vooral vanavond.
Geen zorgen, ze zal goed beschermd worden.
Ik moet gaan. Ik moet terug naar Castlegard om mijn vrienden te zoeken.
Mag ik je mischien om een paard en een wapen vragen?
Je zult het niet redden de linies van de Engelsen te doorkruisen.
Ze vertrekken vanuit het dorpje naar La Roque. We vallen vanavond aan.
- Je moet niet terug gaan. - Ik moet proberen mijn vrienden te vinden.
Het spijt me.
Goed. Ik geef je wat je vraagt.
- Nogmaals bedankt. - Dank je.
- Vrouwe Claire... - Claire.
Ik wou dat we elkaar in een andere tijd hadden leren kennen.
Andre Marek.
Ben jij getrouwd?
Nee.
Arnaut?
Arnaut is afgestegen, en hij is met zijn zus.
Goed gedaan. In het kort, dood Arnout en over.
En dat God met je moge zijn.
Goed, ik moet in La Roque geraken en mijn vader vinden.
- Je red het nooit. - Ik vind wel een manier.
Er is geen mogelijkheid. Je zult gedood worden.
Oh, Jezus. Ga, ga.
- Ik heb geen keus. - Ja, dat heb je wel.
Er is een andere manier.
- Wat, de tunnel? - Ja.
Die heb je nooit gevonden. Je weet niet of die bestaat.
- Er zijn altijd verhalen geweest. - Ja, maar dat zijn verhalen.
- Mijn vaders leven staat op het spel. - Al onze levens staan op het spel.
Kijk, als die tunnel ooit heeft bestaan, is dat nu, 1357.
Ik weet dat het in dat klooster is, ik weet het zeker.
Ik wil je vader net zo graag redden als jij.
Je moet me vertrouwen. Ik weet dat het daar is.
Ik weet het.
Je moet me vertrouwen.
Blijf op één lijn.
- Loop door. - Hou dit tempo!
Dood Arnaut!
Claire!
Claire! Claire!
Loop door!
Kom op, jongens.
Dat is Marek! Marek!
- Marek! - Ik ben in orde.
Het is Chris en Kate, Marek.
- Wat is er met Chris en Kate? - Ze hebben het niet gered.
- Ze hebben hen vermoord. - Wat?
Lang geleden, of niet, Frank?
Oh, mijn God.
Ik dacht dat je dood was.
Natuurlijk, daarom heb je Taub gestuurd om me te vermoorden.
Niet om je te vermoorden, maar om je thuis te brengen.
- Natuurlijk, net als jij. - Nee, kijk... luister.
- Luister naar me, Will. Ik heb je hulp nodig. - Wat is dit?
Kijk, het werk toch niet.
Hier staat dat je nog minder dan anderhalf uur hebt.
- Het werkt niet. - Kletskoek.
Kijk, je moet me geloven, het was niet mijn schuld, oké?
- Ik heb een familie. - Ja?
- Je hebt mijn familie leren kennen. - Heb jij een familie?
- Jij hebt een familie. - Ik heb een familie.
- Dus heb ik dat! - Nee!
- Nee! Nee!
- Oh, shit! - Oh, mijn God!
De laatste keer dat ik hem zag, rende hij naar een open plek met zijn baken.
Ik lag op de grond, met drie pijlen in me.
Ik was William Decker. ITC werknemer nummer 273.
Nu...
...ben ik Heer William De Kere, Heer Olivers hulpje.
Je was erg indrukwekkend vandaag Marek, voor een academisie.
- Hoe ken je mijn naam? - Ik ken al jullie namen.
We hebben alle verslagen van je vondst gelezen voordat we onze eerste reis terug maakten.
Hoe vaak ben je hier geweest?
Genoeg om transcriptie errors meteen te herkennen.
Transcriptie errors?
Doniger, die klootzak. Hij heeft je niets verteld, of wel?
Wat zijn transcriptie errors?
Fouten in het DNA reconstructie proces.
- Het is als faxen. - Verstoringen, fouten.
Alleen zitten de verstoringen niet in de brieven.
Het zijn lichaamsdelen. De organen.
Ik ben zo vaak geweest, dat ik nog een reis niet overleef.
Al die schade kan gerepareerd worden, maar niet hier.
En niet in deze tijd. Je moet terug gaan.
Waarom activeer je je baken niet? We kunnen allemaal naar huis, Decker.
Mijn naam is De Kere. Dit is mijn thuis.
Heer Oliver wacht op zijn Grieks vuur.
Daarna hangt jullie overleving af, van jullie kennis van de geschiedenis.
Hoe beter jullie mij voordoen, des te meer val ik in de smaak, net als jullie.
Als ik val, vallen jullie.
Marek, waar is je baken?
De Kere, Decker, wat zijn naam ook is, nam het me af.
Oh, God.
We zijn vrienden van Edward De Johnness.
- Edward De Johnness. - De magister.
Hij is mijn vader.
- Hebben de Engelsen hem pijn gedaan? - Dat weten we niet.
- We vragen uw hulp. - Ja we hebben uw hulp nodig.
Kom.
We moeten snel zijn. We hebben niet veel tijd.
Heer Oliver wilt voor de avond valt een demonstratie.
Het zou beter zijn de deadline niet te missen.
Ze hebben het gedaan. Het spul is allemaal hier.
Dit materiaal is een beetje ruw, maar het is goed.
Waar heb ik het over? Dit kan ik niet doen.
Ik kan ze geen Grieks vuur geven en de loop van de geschiedenis beinvloeden.
- Ik heb dat misschien al gedaan. - Wat bedoel je?
Toen we hier voor aankwamen, werden we geholpen door een meisje.
Zij bracht ons naar Castlegard.
Zij is zelfs voor wie ik terug ging toen we ontsnapten.
Dat meisje bleek vrouwe Clair te zijn, Arnauts zus.
- Meen je dat? - Ja.
Ik heb haar naar de Fransen gebracht zodat ze veilig is.
Ze is heel belangrijk. Haar dood drijft de Fransen om te winnen.
- Begrijp je het niet? - Rustig aan, oké?
Nu moeten we aan Olivers kant staan alleen al om in leven te blijven.
Dit is precies waar ik aan het graven was.
Hier is het. Dit is de plaats waar... We zijn er. We zijn er...
Wat bedoel je?
Dit is de kamer waar ik aan het werk was.
- Het spijt me, wat zei hij? - Het leger van Arnaut is klaar om aan te vallen.
- We verliezen tijd. - Dat is de trap. Het is daaronder.
Verplaats ze naar hier.
Er is een groot aantal vuurkogels, mijnheer.
Wat doet een beetje vuur tegen deze muren?
Boogschutters naar voren en houd de cavelarie reserve.
Goedeavond heren. Zoals ik al zei, vallen we vanavond aan.
Breng de vuurkogels naar voren...
...en zorg ervoor dat ze ten alle tijden beschermd worden.
- Er is hier beneden niets. - Dit is het.
Dit is de kamer. Hier zat het gat.
- We kwamen hierlangs... - Er is hier niets.
Marek zou daar gewerkt hebben. De kist zou hier...
Oh, mijn God. Dat is de kist.
Dat is het perkament waarop hij schreef.
Mijn vaders bril.
- Ja, we moeten gaan. - Nee, nee, leg terug.
Als we dit niet vinden in de toekomst, vinden we je vader nooit.
Leg het terug.
We moeten toch gaan. We moeten naar La Roque.
Nee, de stenen steun is kapot. Iemand heeft het kapot gemaakt.
"Welke klootzak zou iets kapot maken dat zo..."
Dat was ik.
Ik was het.
Ik was de klooza...
Wat doet ze?
Wacht! Ga terug! Blijf daar!
Kijk uit. Kijk uit.
Oh, wauw. Het is de tunnel.
Het is de tunnel!
Geef me een fakkel.
Hé, geef me die. Kate, kijk uit. Laat me naar binnen gaan.
- Arnaut halen? - Ja, haal Arnaut. Snel.
- Alsjeblieft, schiet op. Schiet op. - Kate, kom hier.
Heb je het?
Ja, ik heb het.
Voorzichtig jongens, dit is Grieks vuur. Je kunt ons hiermee naar de hel sturen.
Glad en rustig, nu. Niet knoeien.
Zo is het goed.
Laad de vuurkogels.
Mannen, denk eraan dat jullie voor gerechtigheid vechten...
...en dat God aan uw zijde vecht.
Kom op mannen, sneller!
- Vuurkogels! - Vuurkogels!
Shit.
- Ben je in orde? - Ja. Snel, we hebben geen tijd.
- Vuurkogels! - Vuurkogels! Vuurkogels!
Breng water!
Heer Oliver, de magister met uw demonstratie.
Oh, ja. Ik zal er nu naar kijken.
- Begrijp me, mijn heer. Heb nooit... - Laat het me nu zien!
- Laat het hem zien! - Jouw vuur van de Grieken.
- Marek, vuur het af! - Oké, kom op, laten we het doen.
Vuurkogels!
Vuur gewoon dat kloteding af!
Ik kan het niet afsteken.
Steek het af!
- Vuur! - Klaar, vuur!
Aan de kant. Snel. Laat me erdoor.
Dat is het?
Dus je hebt me bedrogen. Je had me Grieks vuur beloofd.
Ik had je moeten ophangen...
- Wat? - Met uw toestemming, mijnheer.
Hoe meer water, des te meer vuur.
Goed.
Beter.
Mijn God, je bent een tovernaar, geen magister.
Ik wil dit voor elk kanon. Hoeveel man heb je nodig?
- Twintig. - Twintig.
- Geef hem twintig man. - Zoals u wenst.
Hierheen, tovenaar.
Boogschutters naar de kantelen!
- Boogschutters naar de kantelen! - Boogschutters naar de kantelen!
- We hebben 81 procent. - Nee, nee, het is voorbij.
ik ga niet zo met hun levens spelen.
We krijgen geen 100 procent van samengebonden rollen.
Wat is het veiligste minimum aantal procenten?
- We hebben succes gehad op 80 procent. - Je zei net dat we 81 procent hebben.
- Het waren levenloze objecten. - Met de reflectoren omhoog.
- Hoeveel tijd hebben we nog? - 28 minuten.
Geen ruimte om fouten te maken.
- Ze kunnen vervormd worden. - Kunnen we?
- Ja, we kunnen. - Het is te riskant.
Denk je dat ik jou hen laat achterlaten.
- Denk je dat ik dat wil? - Ik denk niet dat je er iets om geeft.
Ze hebben een kans, een leven.
Nee, de mogelijkheid die keuze te maken heb je al lang verloren.
- Dit is niet langer jouw beslissing. - Weet je wat? Dat is het en dat heb ik.
Het spijt me.
- Steek de gracht aan. - Ja, mijn heer.
Steek de gracht aan!
- Onsteek jullie pijlen. - Ontsteek pijlen.
- Boogschutters gereed maken. - Boogschutters gereed maken.
- Trekken. - Trekken.
Vuur!
- Nacht pijlen. - Nacht pijlen.
Een kleine verassing voor de Fransen.
- Klaar! - Trekken!
Vuur!
Nachtpijlen!
We zijn in de buurt. We zijn in de buurt. Ik weet het.
Fantastisch.
Goed gedaan, mijn heer.
Heer Arnout... snel, naar het klooster!
Er is een tunnel naar La Rogue ontdekt in het klooster.
Ik wil twintig ridders en al onze beste boogschutters.
Vuurkogels!
Nog ééntje, en dan zijn we er geweest.
Oh, nee.
Nee
We gaan. Voorwaarts, misschien.
Misschien is het gewoon...
Of we kunnen omhoog, toch? We kunnen omhoog.
- Kate... - Nee, niet doen. Nee! Nee!
- Kate. - Nee.
Kate.
Misschien zien we iets over het hoofd. Misschien gaan we de verkeerde kant op.
- We kunnen... - Het is te laat.
Het is gewoon te laat.
Ik zei je mij te vertrouwen, en ik stel je teleur.
En ik heb je vader laten zitten.
- Ik heb iedereen laten zitten. - Nee.
- Oh, God. Het spijt me. - Nee, dat heb je niet.
Kate, kom hier.
Kom hier. Kom hier.
Richard, ga terug naar het strijdperk en wacht op mijn teken om aan te vallen.
Ja, mijn heer. God zij met u.
- Sluit het binnenhek! - Sluit het binnenhek!
- Dit wordt vermoeiend. - Het binnenhof is veilig, mijnheer.
Goed, maar deze Fransman moet op zijn nummer worden gezet.
- Het is tijd. - Kapitein!
Het is tijd!
Robert.
Nog dertien minuten over. Laten we proberen ze terug te halen.
Gaan we dit weer helemaal opnieuw doen?
Wat doe je?
Wat denk je verdomme dat ik doe? Ik bescherm onze belangen.
- Wat is er met jou gebeurd? - Hoeveel levens zijn er verloren
ten dienste van ontdekkingen?
- Het is de prijs voor grote voordelen. - Dit waren kinderen, geen astronauten!
- Ik weet het! - Ze hadden geen idee!
Zelfs erger als ze vervormd zijn! Je kent de media.
Ze verdraaien het en noemen het een "dood machine".
- Het heeft een serieus mankement! - En jij zal het maken.
- Nee, dat doe ik niet. - Zoals je alles gemaakt hebt.
- Nee. - Wat?
- Je doet het niet? - Nee, ik doe het niet.
Ik kan niet geloven dat je zomaar je plaats in de geschiedenis weggooit.
- Dat heb ik al, we gaan terug. - Denk je dat achter mijn rug om kunt?
Huh? Kramer!
Kramer?
- Maak de gevangene gereed. - Wat is uw wens, mijn heer?
- Terug aan het werk. - Begeleid haar naar de kantelen.
Ik wil zeker zijn dat de Fransen haar kunnen zien.
Meteen, mijn Heer.
- Ik zal je broer een keuze geven. - Oh, shit.
- Je wordt aan de kantelen ontboden. - Wat?
Of hij legt zijn wapens neer,
of hij dood jou met zijn eigen wapens.
Laten we hopen dat een man die zo laag zinkt door zijn zus als spion te gebruiken
nog een beetje fatsoen heeft.
God zij met u, vrouwe.
Het is haar.
Het is vrouwe Claire.
Ik bracht haar naar Arnout zodat ze veilig was.
- Hoe hebben de Engelsen haar gekregen? - Het is geschiedenis.
Dan zal de geschiedenis veranderen.
Oliver.
Laat vrouwe Claire vrij en breng haar naar mij
of in Gods naam, ik zal uw arsenaal vernietigen.
- Marek! Nee! - Maak dat je wegkomt. Ga nu!
Halt!
In Gods naam. Als dat ding ontploft, dood het ons allemaal.
- Breng haar hier. - Nee! Raak haar niet aan!
Mijn Heer, als hij de fakkel laat vallen, dood hij haar ook. Hij zal het niet doen.
Terug, De Kere, Of Decker, of wat je naam ook is.
Ik blaas je arsenaal op naar de hel!
- Er is geen ontsnapping mogelijk. - Jullie zijn Engels.
- Nee. Nee, nee, dat zijn we niet. - Jullie zijn Engelsen! Dit is een valstrik!
- Vlucht, mijn heer! - Marek!
- Jullie werken voor Oliver. - Nee, dat doen we niet.
Ik dood jullie alletwee!
Omlaag!
Ja!
Voorzichtig, mijn heer.
Boogschutters naar de kantelen.
Hier.
- Behoud de linies op de oostelijke toren. - Oliver!
Dood haar! Nu!
- Arnaut! - Claire!
We moeten de anderen vinden.
Niet doen.
Behoud de linie!
- Pap. - Chris, je leeft! Kate, God zij dank!
- Waar is Marek? - Ik weet het niet.
Daar gaat Marek. Daar is Marek.
Het is in orde. Het is in orde, Claire.
Ik ben het. Ik ben het. Ik ben het. Ik ben het. Ik ben het.
- Wat doe je? - Open de poort.
Chris, stop!
- Het is massief. - Laat me opstaan. Ik moet opstaan.
- Kun je? - Ja.
Dit is voor Frankrijk.
- We moeten hier weg. - Waar is Marek?
- Ik weet het niet. - Hij ging achter vrouwe Clair aan. Daar.
Nee!
Mijn oor! Mijn oor!
Ik ben het.
- Het werkt niet. - Nu, is het kapot.
- Oké. - Ik moet Marek halen.
De Kere nam het zijne.
- Jullie vluchten naar het veld. - Niet zonder jou.
Kate! Vlucht naar het midden van het veld en wacht op ons. Ik haal het andere baken.
- Pap, ga met haar mee. Ga! - Wees voorzichtig.
Hierheen.
Marek!
Chris, ik dacht dat je dood was.
Je baken! Laten we gaan!
De Kere! De Kere heeft de jouwe.
Stern!
Open deze deur.
Waar is Kramer?
Shit!
Breng me naar huis, alsjeblieft.
Ga!
- Het werkt. Wees voorzichtig. - Kom op, we gaan.
- Marek, kom op. - Maak dat je hier weg komt!
We hebben minder dan een minuut! Laten we naar huis gaan, kom op!
Kom op, laten we gaan!
We gaan, man! Kom op, ze wachten!
- Ga. Maak dat je weg komt. - Nee, laten we naar huis gaan!
Ik ben thuis, Chris.
Chris, ga maar.
Zeg ze gedag voor me.
Ik zal je missen, Marek.
Als je het kunt, doe het dan. Eén minuut. 81 procent, Oké?
- Wat doet hij? - De rollen.
- Kom op! - Dit is goed hier.
- Wacht! - Daar is hij.
- Wacht! - Kom op! Waar is Marek?
- Hij blijft. Hij blijft. - Laten we gaan.
- Activeer het baken. - Dat doe ik.
Ik krijg een storing in het veld! Er komt iemand terug!
Wat? Nee!
- Nee! - Je moet...
Ik heb geen baken.
Ik kom nooit thuis.
Waar is Marek?
En François?
- Hé, pap. - Ja?
Hé, Kate belde zojuist vanaf de graafplaats bij het klooster.
Zij is met klaar het opgraven van de sarcofaag en wil dat we komen.
- Wil je rijden? - Ja, ik rij.
Kijk wat ik gevonden heb.
Als Marek met ons naar huis was gekomen, wat zou hier dan geschreven staan?
Oh, mijn God.
"Andre Marek."
"Met zijn geliefde vrouw, Clair."
Oh, mijn God.
"Liefhebbende ouders van Katherine...
...Christophe...
...en François." Lieve François.
"Aan mijn vrienden die me overleefd hebben.
Ik heb een prachtig leven gekozen.
Overleden in 1382."
Geboren in 1971.
Ze hebben hun eigen geschiedenis gemaakt.
Samen.
Subbed By The FTC Subteam