Ergens in deze menigte is een hoge Russische functionaris...
...die het machtsvertoon van zijn regering afkeurt.
Zijn geweten dwingt hem te vluchten...
...terwijl hij zogenaamd op vakantie is met zijn gezin.
Kopenhagen, 1962
Wat doen we nu?
Dames en heren, we gaan beginnen.
Wilt u me volgen?
Ik laat u vooral de traditionele producten zien.
Hier ziet u een paar details waar we heel trots op zijn.
Hier boetseren ze bloemblaadjes.
Dat is een kunst die al bijna tweehonderd jaar wordt beoefend.
Zoals u ziet, doen ze er bijna twee dagen over.
Ze worden blaadje voor blaadje vervaardigd, meeldraad voor meeldraad.
Zelfs de kleinste bloemetjes krijgen tien à vijftien meeldraden.
Het beeldje dat u hier ziet...
...is oorspronkelijk door Deense vrouwen aan de koning geschonken.
Komt u mee?
Hier kan ik u laten zien...
...hoe de borden worden beschilderd met bloempatronen.
Als u hier komt staan, kan iedereen het goed zien.
Hier ziet u hoe alles hier wordt beschilderd.
Nu gaan we naar de volgende afdeling. Komt u mee?
Het spijt me. Zal ik het vergoeden?
U kunt zelf bellen. - Dank u.
Miss Kusenov, waar is uw vader?
Gelukkig. Luister goed.
Kent u het warenhuis in Kopenhagen dat Den Permanente heet?
Het gaat om half 6 dicht. Ga er om kwart over 5 met uw ouders heen.
Zodra u binnen bent, staan wij buiten klaar.
Tamara...
Bukken.
Ze zijn weg.
Gaat het weer? - Heel knullig, die operatie.
Daar bij die winkel. Heel knullig.
U bent toch ontkomen? - Wij hadden het wel anders gedaan.
Vraag Wiesbaden vast wanneer die C-135 naar Washington gaat.
Mr en Mrs Kusenov en hun dochter Tamara. Mr McKittrick en Mr Blake.
Komt u mee?
Hoe is hij? - Een schat van een man.
Wat je wilde, een hoge piet. - Moskou zal wel woest zijn.
Is dat het Witte Huis? - Het Capitool, waar de regering zit.
Ik zal je het Witte Huis aanwijzen.
Daar.
Mooi.
Goeiemorgen, Howard.
Hier kunt u voorlopig wonen.
Wat is dit?
Doe of u thuis bent. Als u iets nodig hebt...
Is dit uw huis? - Nee, maar ik kom hier wel vaak.
Mr Kusenov, kunt u een paar minuten hier komen?
Alle drie, graag. - Waarom?
Zij hoeven niet mee.
We hebben u alle drie nodig. Een voor een.
Wat is er, Mike? - Kan dat morgen niet?
Een zware dag. Ze willen bijkomen.
Dat kon toch in het vliegtuig? Doe ik ook altijd.
Daar is hij.
Devereaux. - Goed zo. Niet moeilijk gaan doen.
Dan moet hij maar respect tonen. - Dat doet hij zelden.
Hij is m'n rechterhand. - Ik kan best zonder z'n aanwijzingen.
Ik wil hem niet mee naar besprekingen. - Jawel. Het spijt me.
U zit hier pas een paar maanden. Hij al jaren.
Hij is te bevriend met de Amerikanen.
Vind ik ook, maar dat heeft z'n voordelen.
Hij heeft het beste spionagenetwerk van het Westen.
Hij is heel deskundig en toegewijd.
Ik vind ook weleens dat hij meer respect moet tonen.
Mr Devereaux is er. - Stuur maar door.
Goedemorgen, D'Arcy.
Goedemorgen, generaal.
We hebben bericht uit Parijs.
Een hoge Rus is overgelopen naar de Amerikanen.
Wanneer? - Weten we niet.
Waarom wist je dat niet? - De Amerikanen hebben niks gezegd.
Hoe wist Parijs dat? Van de Russen soms?
Eigenaardig toch? Een Russische agent loopt over...
...en iemand in Moskou belt meteen naar iemand in Parijs.
Wie? Waarom?
Nee, André. Hoe Parijs het weet, is onze zaak niet.
Wij moeten z'n schuilplaats vinden. - Waarom?
Wat doet Parijs met die informatie? Overbrieven aan Moskou?
En dan komen ze hem liquideren? - Wat bedoel je?
Niks, generaal.
Ik vraag me alleen af hoe Parijs het weet.
Ja, die is hier. Ik zal het zeggen.
Zes geheime stukken van de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie.
Ik ben NAVO-expert. - Dat zegt u steeds.
Genummerd en geparafeerd. Welke hebt u in Moskou ingezien?
Deze.
Die twee zijn nep. Om me op de proef te stellen.
Heel kinderachtig. Nepdocumenten.
Wanneer bent u KGB-chef geworden? - Gaat u niets aan.
Dat maken wij wel uit. - Nee, ik.
Daar bent u voor.
Ik heb om asiel gevraagd. Voor mij en m'n gezin.
Dat hebt u gekregen. - Maar ik heb niks beloofd.
Als u zo doorgaat, zit u morgen op de stoep van de Russische ambassade.
Dan is het gebeurd met me. Maar u krijgt nooit een nieuwe overloper.
Kolonel Kusenov, zegt het woord 'topaas' u iets?
In welk verband? - Alleen het woord: topaas.
Een edelsteen. Gebruikt door juweliers.
En in spionageverband?
Waar stond dat woord in? Wat zegt het u?
Niets. - Nooit horen noemen, als codewoord?
Wie is het? - Je secretaresse.
Welke Fransman?
André Devereaux? Wat wou hij?
Bel maar terug en zeg dat ik kom. En vraag hoe laat.
Wat wou hij? - Hij heeft me te eten gevraagd.
Ik heb eergisteren nog bij hem gegeten.
Waarom heb je Mike opeens gevraagd?
Hij geniet van jouw kookkunst. - En jij wilt iets van hem.
Heus, hij blijft niet lang.
Ik wil terug naar Parijs. Je kunt zo bij Buitenlandse Zaken terecht.
Wie zei dat?
Claire d'Arcy.
Diplomatenvrouwen moeten niet roddelen.
Alle vrouwen roddelen. Ze vond je ook te Amerikaans geworden.
D'Arcy is gek.
Als Fransman moet je je niet bemoeien met hun Koude Oorlog.
Je bent neutraal. - Niemand is neutraal.
Ik wil niet dat je doodgaat.
Oké, ik ga al.
Dan kunnen jullie gezellig geheim agentje gaan spelen.
Zeg zulke dingen toch niet, schat.
Waarom niet? Niemand trapt erin, meesterspion.
Iedereen weet dat je geen attaché bent.
En dat het hoofd van de Russische geheime dienst de chauffeur is van...
Dat weet heel Washington helemaal niet.
Dus bazuin het maar liever niet rond.
Ga naar bed. - Hoe weet je dat, van die chauffeur?
Van m'n slager.
Ik zal blij zijn als ik rustig met Michèle kan kwekken.
Komt je dochter over uit Parijs?
Haar man verslaat de opening van de VN.
We gaan vakantie vieren in New York.
En daar zien we niet één enkele spion.
Bij de VN kom je ze vast wel tegen. - Daar komen we niet.
Alleen Michèle en haar man. Wij gaan voor ons plezier.
Nicole, ik geloof dat je geen hoge dunk hebt van ons werk.
Hoe raad je het zo. - Het went toch?
Daar wen je nooit aan, als vrouw.
Maar jou mag ik wel. Voor een geheim agent ben je heel aardig.
Dank je. En bedankt voor het heerlijke eten.
Cognac? - Graag.
Ze wil dat je stopt. Overweeg je dat? - Nee.
Je hebt een Russische overloper, begrijp ik.
Hoe heet hij? - Boris Kusenov.
Hij zit op een geheim adres buiten Washington.
Zoiets verwachtte ik al toen je me uitnodigde.
Waarom ben je dan gekomen? - Om je vragen te beantwoorden.
Mits ik het niet doorspeel aan Parijs.
Volgens McKittrick neem ik een enorm risico. Is dat zo?
Mike, wij hebben dingen voor elkaar gedaan die geen agent zou doen.
Dat wil ik graag zo houden.
Congres bezorgd over Russische aanwezigheid op Cuba
Kolonel Kusenov, we willen alles weten over één onderwerp:
Cuba.
De Russische technici op Cuba.
Hoeveel zitten er?
Ik schat zo'n 4500. Inmiddels misschien 5000.
Militairen? - Militairen en burgers. Ingenieurs.
Technische en elektrotechnische experts van de hoogste orde.
Wat doen ze daar? - Ze brengen Russische geschenken.
Wat voor geschenken?
De KGB is wijdvertakt. Cuba is mijn terrein niet.
Ik weet geen details. - Verdomme.
We hebben een afspraak, Kusenov. - Weet ik.
Een pact met de duivel. Details...
Ik zal u zeggen waar u die kan vinden.
Er is een Cubaan die Rico Parra heet. U kent hem.
Regeringsleider en revolutionair.
Klopt. - Onlangs in Moskou voor een congres.
Vandaar als VN-afgevaardigde naar New York.
Ik heb hem in Moskou ontmoet. - Wat voor congres?
Om een akkoord op te stellen. Een handelsverdrag...
...of een memorandum.
Een akkoord tussen de Sovjetunie en Cuba...
...waarin precies is vastgelegd wat de Sovjetunie...
...nu levert en nog zal leveren aan Cuba.
Aanvalswapens? Brengen de Russen aanvalswapens naar Cuba?
Ik zei al: Details weet ik niet.
Maar Rico Parra heeft het handelsverdrag, het memorandum.
Daarin kunt u alles nalezen, als u er aan kunt komen.
Wie kan die papieren nog meer hebben, behalve Rico Parra?
Sluw van u.
Ja, er is nog iemand.
Luis Uribe, Rico Parra's secretaris.
Onbetrouwbaar. - Hoe weet u dat?
Ik heb hem gebruikt. De Cubanen weten het niet.
Hij is corrupt. Maar u hebt niets aan hem.
Waarom niet? - Hij haat Amerikanen.
Amerikaans geld ook?
Van een Amerikaan neemt hij niks aan, geloof dat maar.
Zo, ik heb u verteld wat ik weet.
Wat gaat u ermee doen?
Moeder.
Dag, François. - Dag, vader.
Je ziet er goed uit.
Je haar zit anders. - Leuk?
M'n man wil dat ik het afknip. - Het zit leuk.
Hoe lang blijf je in New York? - Vijf dagen.
Wij ook. - Er is zoveel te zien en te doen.
We doen het allemaal.
Hallo, Nicole. André.
Het spijt me. Ik wou zeker weten dat de bloemen waren aangekomen.
Michèle, ken je Mr Nordstrom nog? - Alweer een paar jaar geleden.
François Picard, Michael Nordstrom.
Uw bagage is er.
Je werkt voor een Parijse krant?
Voor de opening van de VN.
François, we moeten ons verkleden.
O ja. Neem me niet kwalijk.
Het spijt me, Nicole.
Bedankt voor de bloemen.
Voor je me afbekt of wegstuurt, ik kom alleen omdat het moet.
Dat kan je Nicole niet aandoen. - Het moet, André.
Hoe heb je ons gevonden? - Je zei het zelf.
Dat je naar New York ging en... - Laat maar.
Wat wil je?
Er bestaat een akkoord tussen Rusland en Cuba. Dat moeten we zien.
Rico Parra is hier. - Die haat me.
Weet ik.
Maar Parra heeft een secretaris. Luis Uribe.
Waarom doe je het zelf niet? - Uribe praat niet met Amerikanen.
Het spijt me.
Alleen die papieren fotograferen. Even per taxi naar Harlem.
Die Uribe is corrupt.
Doe het voor ons, André. Als het anders kon, vroeg ik het niet.
Heb je bij de VN ook Cubanen getekend?
Ook een zekere Luis Uribe?
Even kijken.
Dat is hem.
Mogen wij hem hebben? - Ik wil hem niet overdoen.
Je krijgt hem terug. - Vooruit dan maar.
Waar gaat het om? Ik ben je schoonzoon.
Ook journalist. Ga vast. Ik kom zo gauw mogelijk.
Ga je weg?
Ga vast borrelen. Laat Nicole zich niet ongerust maken.
Dat moet Michèle maar zeggen. - Bedankt.
Het geld.
Wij mogen er niet bij betrokken raken.
Als het spaak loopt, is het jouw operatie.
Weet ik. - Bel je me morgen in Washington?
Is Mr Dubois er? - Wie kan ik zeggen?
De Frans-Amerikaanse Financiering. - Kom binnen.
Dat is lang geleden. - Het was dringend.
Je moet vanavond iets doen.
Ik hoop dat je kan. - Voor jou altijd.
Naar het kantoortje? - Nee, dat is open. Hier maar.
Wel een beetje fris.
Onthou je die naam? - Uribe. Waarom haat hij Amerikanen?
Een zoon verloren in de Varkensbaai.
Wel een beetje link. Geen tijd om iets te organiseren.
Improviseer maar. - Ik doe m'n best.
En je camera? - Die ligt altijd klaar.
Hierheen.
Maak duidelijk dat je Fransman bent.
Nog beter: Ik kom van Martinique.
We zijn vrijwel familie.
Hier is m'n kleintje. - Hoe kom je binnen?
Als journalist. Perskaarten genoeg.
Voor wie zal ik gaan? Ebony, Playboy, of The Jersey City Post Ledger ?
Ebony. - Ze lopen warmer voor Playboy.
Ebony. - Wat ben je toch braaf.
Kom mee.
O, dat vergeet ik haast, het geld.
Maak het kruis af, Benny. Niet te wit. - Ik zal m'n best doen.
Waar blijf je?
Hier ergens, aan de overkant.
Kijk uit, Felipe. - M'n specialiteit.
Wat wil je? - Ik heb een afspraak met señor Uribe.
Daar is hij.
Bedankt.
Nee, zei ik. Ga weg.
Rico zou ons ontvangen. - Zei hij vanochtend.
Vanavond ontvangt hij je niet. Opgehoepeld.
Wat denk je wel? - Hij wil niet, zei ik.
Rico, ik ben het. Matteo Gomez. - En Tomas Bosch.
Wegwezen, allebei.
Waar zijn die papieren precies?
In een rood koffertje naast z'n bureau. Het zit op slot.
Ik lok Parra weg voor een interview. Kunt u het dan pakken?
Geeft hij toch niet. - Dan faal ik.
Maar ik faal niet in uw badkamer. Kom.
Wacht even.
Wie is dat? - Het is goed, Hernandez.
Ga weg, idioten. Wou je ons allemaal laten oppakken?
Om te tonen dat we niet bang zijn. - Voor de Amerikanen.
En daarom wou je het Vrijheidsbeeld opblazen?
Señor Parra, kan ik u even spreken? - Wie ben je?
Kameraad Rico, hij is van Ebony. Sta hem even te woord.
Ik geef geen interviews meer. - U bent toch niet tegen negers?
Laat hem los.
Er is geen rassenscheiding op Cuba.
We zijn vrij en democratisch. Elkaars kameraden.
Dus u wil toch? - Na wat jullie kranten schrijven?
Daar schrijf ik niet voor.
Gaat u mee naar het balkon?
Wuif naar ons volk, voor de foto. Naar mijn volk. Wilt u dat doen?
Wat schrijf je over Cuba?
Wat u me vertelt. Als bijschrift bij de foto's.
Wat is dit? - Mijn camera.
Wat een gek ding. - Hij doet het prima.
Nu eentje zo? - Nee, blijf wuiven.
Nu heb je wel genoeg. - Nog twee, alstublieft.
Dank u, señor Parra.
Wat zal ik bij de foto's zetten?
Dat we nu nog een klein land zijn...
...maar dat we heel binnenkort...
...voor niemand meer bang zijn. Voor niemand.
Goed zo, er is iets op til.
Dat zei ik niet. Schrijf alleen wat ik zeg.
Dank u, señor Parra. - Kameraad.
Orlando, hier wil ik twee kopieën van.
Waar is het rode koffertje? - Dat heeft Uribe meegenomen.
Waarom? Ik heb de enige sleutel.
Ben je gewapend?
Kom mee.
Je pistool.
Daar gaat hij.
Laat maar, Benny. Ik maak het wel af.
Goed zo? - Ziet er mooi uit.
Weet René d'Arcy dat je naar Cuba gaat?
Natuurlijk.
En Parijs ook? - Ik denk het wel.
Ga niet. Ik ben bang. Voor je carrière en je leven.
Het moet. Ik heb het beloofd.
Ik ben eraan begonnen en moet het afmaken.
Laat de Amerikanen het opknappen.
Sinds de Varkensbaai hebben ze niemand meer op Cuba.
Hun agenten zijn dood of gepakt.
En dus hebben ze jou gevraagd.
Jij bent de enige die het kan?
Ik wil het zelf. Ik ben me rot geschrokken van die papieren.
Niet alleen de Amerikanen. Ik ook.
Ik wil zien wat de Russen uitspoken op Cuba.
Er is een vrouw op Cuba, hè.
Ene Juanita de Cordoba.
Van wie heb je die naam?
Van Claire d'Arcy. Die heeft hem van haar man.
En die weer van je Franse ambassade in Havana.
Noem die naam nooit meer.
Waarom niet? Wie is ze?
Ze zit bij het Cubaanse verzet. Ze werkt soms voor me.
Wat doet ze nog meer voor je?
Ze is het hoofd van ons netwerk. Dat mag je niet weten.
Veel te gevaarlijk om te weten. - Maar ik weet het juist wel.
Wist ik het maar niet. Ik weet dat je regelmatig naar Cuba gaat...
...en dat ze beeldschoon is.
Ik ga regelmatig naar Cuba omdat het mijn werk is. Dat is alles.
Meer zeg ik niet.
Ga je mee naar beneden?
Tot ziens.
Regeringscrisis over Cuba tv-rede Kennedy verwacht
Wacht. Ik stuur de jongen. Geef hem m'n koffertje en de typemachine.
Breng dit en de koffer achterin naar de ambassade.
Hoe laat bent u morgen in Havana? - Ik bel je wel.
Juanita, señor Parra... - Je bent gauw terug, Devereaux.
Ik kom altijd graag naar Cuba. - Dat zal best.
En hier kom ik graag gedag zeggen. Fijn om je te zien, Juanita.
Nylon spullen uit Amerika. Hopelijk mag het.
Ik heb ze niet aangegeven.
Hoe staan de zaken in Washington?
Gewoon, niks bijzonders.
Ik was 24 uur geleden nog in New York.
Hoe was het daar? Nog goede musicals gezien?
Gewoon, niks bijzonders.
Zie ik je vanavond? - Nee, vanavond niet.
Kom je naar de bijeenkomst? Fidel verwacht je.
Is er morgen een bijeenkomst?
Ik wil Castro horen. - Sorry, je kan niet op het podium.
Ik sta graag tussen het volk.
Haal m'n spullen. Vatel weet ervan.
Heel fijn om u te zien.
Breng dit even binnen, Thomas.
Je hebt niks laten horen.
Ik wou bellen vanuit Mexico City. Heeft de ambassade niet gebeld?
Een uurtje geleden, toen hij er was.
Een slecht moment om te komen.
Overal strenge bewaking. Het wemelt van de Russen.
Weet ik, die kom ik juist bekijken. En wat ze uitvoeren.
Ik heb al weken niets naar Miami kunnen sturen.
Ik ben er nu, om zoveel mogelijk te doen.
Dus Parra is nog steeds je trouwe beschermer?
En m'n huisbaas. - Kwam hij...
...de huur ophalen?
Hoe is het met je vrouw?
We moeten maar opnieuw beginnen. - Goed idee.
Ik begrijp het niet.
Frankrijk geeft niks om de Russen. - Amerika wel.
Dat wordt moeilijk. Cuba zit potdicht met al die Russen.
Ik heb de hulp van je mensen nodig. - Kan niet. Die zitten ondergedoken.
Je kan hooguit een paar dagen bij mij blijven...
...en dan weer naar huis gaan.
Nu maken we ons cadeau open. - Het onze?
Van ons tweeën.
Een radio?
Een geigerteller.
Om te zien of de Russen kernkoppen hebben gebracht.
Met ingebouwde bandrecorder. - Slim.
Zoek uit langs welke route ze de raketten vervoeren.
Dat is een klusje voor Thomas. En dat?
We hebben al zoveel camera's.
Niet zoals deze.
Afstandsbediening.
Werkt tot 750 meter.
Foto's waarvan? - De raketten.
Bij San Cristano? Lukt niet. Hebben we geprobeerd.
Ik leg het je morgen uit.
Verder moet ik weten welke Russische eenheden hier liggen.
Of er nieuwe vliegtuigen zijn. En de grotten.
Waar zijn de grootste grotten? - Bij Managua.
Is dat alles?
Ik geloof het wel.
O, dat vergeet ik bijna.
Een niet-elektronisch cadeau.
Prachtig.
Dank je wel.
Ik zal je uitleggen hoe het werkt.
Hij reageert op het radium in de cijfers.
Tien uur, en de werkdag zit er al op. - Efficiënt.
Thomas weet al van de typemachine. - Weet ik. Dat lukt hem wel.
Ga naar Havana en gedraag je als een brave attaché.
En jij gaat naar de bijeenkomst met je huisbaas.
Tot vanavond.
Ga zitten. - We gaan weg.
Nee, ga zitten. Is alles klaar? - Bijna. Aleen de telelens nog.
Kijk, señora.
Heel goed.
Hier. Stop weg.
Als Pablo de camera maar niet opeet.
Hier, señora.
Van hieraf kan ik de hele haven van Viriel overzien.
Niet te dicht bij de weg? - Het is veilig.
Hier is je picknick. Veel plezier.
Pas je goed op Mrs Mendoza? God zij met je.
Pas goed op je man. - Zal ik doen.
Ricardo, moet je kijken.
Daar is iemand.
Een man en een vrouw. - Manuel, Enrique... Jullie blijven.
Hoe lang sta je hier al? - Een poosje. Met pech.
Kwam er net een andere auto langs? - Ja, daarnet. Die kant op.
Wat voor auto? - Een zwarte, geloof ik.
Het zijn ze, Ricardo.
Neem ze mee.
U vergist zich. Waarom moeten we mee?
Rij achter ons aan.
Er is iemand die in New York was, bij het Theresa Hotel.
Waar?
Weet je het zeker? - Absoluut.
Ik heb hem van even dichtbij gezien als ik u nu zie.
Zal ik hem laten oppakken? - Nee, nog niet.
Dat is begrijpelijk. Tenslotte...
Mag ik een kop koffie? - Ik geef je wat te eten. Dolores...
Alleen koffie. Ik heb net gegeten. - Jammer, heerlijke kip.
Van de zwarte markt.
Had even gebeld. - Het kwam opeens bij me op.
Laat Thomas señor Parra koffie geven.
Ga zitten.
Ik heb net een lang gesprek gehad met m'n ex-secretaris Uribe.
Ken je Uribe?
Wel van gehoord? - Ook niet.
Waarom heb je Uribe ontslagen? - Hij voldeed niet.
Maar na enige aandrang vertelde hij wat ik wou weten. Voor hij afreisde.
Naar het land vanwaar geen reiziger terugkeert.
Wat had hij gedaan?
Hij werkte voor de Fransen. En die weer voor de Amerikanen, vermoed ik.
En toen wou je plotseling hierheen?
Waarom? Alleen omdat André ook Fransman is?
Die avond in New York, toen Uribe documenten gaf aan een Fransman...
...om te fotograferen in het Theresa Hotel...
...liep er buiten een andere Fransman.
Misschien wel meer.
Mij interesseert alleen degene die toevallig omver werd gelopen...
...toen die Franse spion ontsnapte. Heel sluw gedaan.
Nou en? Was jij toen in New York? - Ja, voor m'n plezier.
Je trekt de verkeerde conclusies.
En die papieren over Rusland en Cuba zijn de reden van je komst.
Alweer verkeerd.
Ik was in New York en ben in Harlem naar je spektakel gaan kijken.
Een mooi spektakel, trouwens.
De rest is toeval.
Ik kwam je het volgende vertellen:-
Als zij er niet was...
...en niet erin verwikkeld kon raken, zou je vanavond nog verdwijnen.
Verbijsterde excuses aan je land...
...maar je zou nooit meer opduiken.
Zij is de weduwe van een held van de revolutie.
Ze is geliefd en staat in hoog aanzien in ons land.
Jij bent een geheim agent.
Dat kan gevaarlijk voor haar worden.
Je gaat morgen het land uit, met het eerste vliegtuig.
Als je informatie hebt verzameld over de Russische hulp aan Cuba...
...hoef je niet te denken dat je die het land uit krijgt. Dat lukt niet.
Je wordt doorzocht op het vliegveld. Van top tot teen.
Als we ook maar iets vinden, word je gearresteerd.
En wat er dan met je gebeurt, weet je zelf ook wel.
Als je je etentje wilt afbreken...
...kun je meerijden naar Havana om je koffers te pakken.
Nee, hij rijdt niet met je mee.
Hij is mijn gast. Hij eet en blijft bij me zo lang hij wil.
En als hij naar Havana wil, laat hij een auto van de ambassade komen.
Je bent gek.
Je hebt het verzonnen omdat je het wil geloven. Om mij.
Ik geloof niet dat hij contact heeft gehad met Uribe.
Als je hem één haar krenkt, trap ik een enorm schandaal.
Je weet dat ik ertoe in staat ben.
Als je weer onverwacht wil komen binnenvallen, bel dan eerst op.
Morgenochtend.
Binnen.
De typemachine is klaar. - Goed zo.
En de auto staat voor.
Mag ik het laten zien?
Wanneer kwamen de raketten langs? - Om drie uur.
Op lange wagens, met soldaten, jeeps en vrachtwagens.
En het ding klikte? - Nou en of.
Niet bij de raketten, maar bij de afgedekte vrachtwagens.
Kijk, precies zoals u zei.
De bandjes zitten in het midden. Ze moeten meters lint afwikkelen.
En de gegevens over de Russen, de grotten en de installaties?
Keurig uitgetypt en verkleind tot een microfoto op de onderste punt.
Mag ik uw eigen scheerapparaat en uw reservemesjes?
Uw nieuwe scheerapparaat en de mesjescassette.
Hoe past de film daarin? - Stuk voor stuk opgevouwen.
Heel goed.
Iets te lezen voor in het vliegtuig. - Dank je.
Nu niet.
Ik breng ze naar beneden.
Geen vaarwel bij de voordeur.
Ik neem hier afscheid van je, waar je van mij bent.
Als de toestand verslechtert, helpen we je het land uit.
Ik weet de kanalen.
Ik ga nooit weg.
Ik ben Cubaanse. Ik hou van m'n land.
Wat er ook gebeurt, ik moet doorzetten.
Ik maak me zorgen om het vliegveld.
Ik kom er wel door. - Ik weet het niet.
Bel je voor je in het vliegtuig stapt?
Niet vergeten.
Ik moet je wat zeggen.
Zeg het nu maar.
Voor je in het vliegtuig stapt.
Goed.
Ga maar.
Ben je erachter?
Voor wie werkten ze?
Vraag maar. - Voor wie?
Vraag zelf maar.
Voor wie werkte je?
Wie heeft je naar Viriel gestuurd?
Wie?
Wat? Zeg op.
Juanita de Cordoba.
Guerrero, naar het vliegveld. Ik bel je nog.
Ga erheen.
Doorzoek het hele huis. Ook de slaapkamer.
Wat moet dat?
Blijf uit m'n slaapkamer.
Roep ze terug, Rico.
Kom hier.
Nee, daar mag je niet in. - Hou ze tegen.
Ken je een echtpaar Mendoza?
Ze zeggen vreselijke dingen over je.
Ik geloof ze niet. Muñoz wel, maar ik niet.
Ze zijn gemarteld.
Als je ze lang genoeg martelt... - Ik wil het niet geloven.
Gevonden, Rico. In de bijkeuken.
Een doka om foto's te ontwikkelen en te verkleinen.
Het is waar. Ze opereerden vanuit dit huis.
Bel het vliegveld.
Weet je wat dit is? Voor scheermesjes. Daar zit de film in.
Guerrero, heb je die Fransman nog? Niets?
Ik weet waar het zit: in het pakje scheermesjes. In die cassette.
Die smalle dunne. Bel terug. Je weet waar ik zit.
Dus toch.
Nu moet ik het wel geloven.
Wat je tegen ons hebt gedaan.
Tegen alles wat we proberen te bereiken.
Waarom?
Mijn land is een gevangenis.
Nee, dat kun jij niet beoordelen. Jij niet.
Dat had je niet moeten doen. Mij bedriegen.
Mij tegenwerken. - Jij doet eraan mee.
Nu doen we met jou hetzelfde als met de Mendoza's.
Om de namen te weten te komen van alle anderen.
En alle dingen die je hebt uitgehaald.
En daar komen we achter.
De dingen...
...die worden gedaan met je lichaam.
Dit lichaam.
Ja, Guerrero?
Niets? Geen film?
Wat zat er dan in die cassette? Scheermesjes?
Hoezo, laten gaan?
Ze hebben hem laten gaan.
Hallo, met wie spreek ik? O, señor Devereaux.
Señora de Cordoba? Helaas niet.
Er is iets gebeurd.
Ze is dood. Doodgeschoten.
Señor Parra? Die is net weg.
Veel liefs, Juanita
Wat een berg post. Is Nicole weg?
Ja, dat heb ik nog niet verteld.
Ze wilde een poosje naar Parijs, omdat ik toch weg was.
Ze heeft Michèle maar zo kort gezien in New York.
Mijn schuld. Het spijt me.
Welnee. Ze had toch al een beetje heimwee naar Parijs.
En ze wist niet hoe lang ik op Cuba zou blijven.
Wat komt er toch veel troep in zo'n paar dagen. Kom, neem een borrel.
Wil je niet even bijkomen en Nicole bellen?
Jij moet bellen. Het spul uit Cuba zal nu wel ontwikkeld zijn.
Ik ben zo terug. Even ijs halen.
René, kom binnen.
Ik kom... - Ken je Mike Nordstrom?
We wilden net een borrel nemen. Jij ook?
Nee, ik wil je alleen even spreken nu je terug bent.
Kan het even onder vier ogen? - Ik ga.
We gaan naar m'n werkkamer.
Neem wat te drinken. Kom, René.
Je hebt een flinke puinhoop achtergelaten.
Weet ik.
Het is gebeurd, wat je ook gedaan hebt.
Cuba heeft zich in Parijs over je beklaagd.
Neem het eerste vliegtuig naar Parijs, vanavond nog.
Meld je bij de directeur-generaal.
Dat was m'n verblijf in Washington. Ik ben teruggeroepen.
Vervelend. Je weet hoe dankbaar we zijn voor je bijdrage.
Het bevestigt onze informatie uit andere bronnen. De foto's ook.
Wat staat je in Parijs te wachten?
Een onderzoek, denk ik. Wat ik op Cuba moest. Wat ik heb gedaan.
Voor wie. Waarom ik het voor jou heb gedaan. En wat ik heb ontdekt.
Ga mee naar het schuiladres.
Toen je weg was, heeft de Rus schokkende onthullingen gedaan.
Waarover? - Het lek in Parijs. Hij wist alles.
Luister naar hem voor je die mensen terugziet.
Dank u, Mrs Fawcett. Ik schenk wel in. Ze maakt heerlijke koffie.
Is dat alles? - Ja, dank u.
Monsieur Devereaux? - Nee, dank u.
Mr Nordstrom, zwart met één klontje? Mr McKittrick, zwart?
Wilt u een sigaret? Nee, u hebt al.
En nu nogmaals Topaas.
Ze vroegen of ik het voor u wou herhalen. Waarom?
Toe, vertel hem wat u ons hebt verteld.
Dus u hebt ze de informatie over Cuba kunnen bezorgen?
En nu zijn ze bang dat u het moet doorspelen aan uw regering.
Wat is Topaas? - Topaas...
...is een groep Franse topambtenaren die voor de Sovjetunie werken.
Daar geloof ik niks van.
Het hoofd heeft de codenaam Colombine.
Ik ken hem niet, maar hij is hooggeplaatst.
Zijn tweede man is Henri Jarre.
Jarre?
Henri Jarre. Hij was m'n directe contactpersoon.
Hij speelde elk belangrijk document aan me door.
Ken je hem, André?
Ja, hij is econoom bij de NAVO.
Dus het zou kunnen?
Het is mogelijk. - Meer dan mogelijk. Het is zo.
U wilt vast samen overleggen.
Ik maak nog een ommetje door de tuin, voor de zon ondergaat.
U staat voor hetzelfde probleem als ik:-
Of u uw geweten of uw regering moet gehoorzamen.
Ik geef u een goede raad:
Ga niet naar huis. Hier krijgt u een nieuw leven en een nieuwe baan.
Denk erover.
Onze regering is bereid tot elke actie tegen Cuba...
...of Rusland die de omstandigheden vereisen.
Elk lek waardoor de Russen horen wat wij weten, kan fataal zijn.
Als ze horen dat die kennis ons tot handelen dwingt...
...richten ze die raketten meteen op elke grote stad in Amerika.
Dat gaat Frankrijk ook aan.
We moeten de bondgenoten inlichten. - Wanneer?
Over drie dagen, in Parijs.
En ik moet m'n mond houden en Topaas oprollen?
Met gevaar voor eigen leven?
Een hele klus, vrienden.
Ik wil één ding zeggen:-
De leiding mag niet weten dat André hier is. Anders moet ik weg.
Begrepen, Jean. Wees maar niet bang.
Ben ik niet, maar hij is nog niet bij de directeur geweest.
Precies. Ik zie niet in hoe we hem kunnen helpen.
Jacques, toen je Jarre hebt gesproken... O, daar is hij.
Goedemiddag. Sorry dat ik te laat ben. Hoe is het, André?
Fijn dat je kon, Henri. - Iedereen is er. Ga zitten.
Dit is een ernstige zaak voor André. Heel ernstig.
Hij heeft gevraagd of wij hem raad konden geven...
...voor hij naar de directeur gaat.
Hij krijgt niet alleen de directeur...
...maar de hele onderzoeksraad op zijn dak.
Ik kan ze niks zeggen. - Onzin.
Je bent voor de Amerikanen naar Cuba gegaan en je hebt van alles ontdekt.
Weiger je dat door te spelen aan je eigen regering?
Ik kan het niet, vrienden. Echt niet. - Waarom niet?
Omdat er lekken zijn in de regering. Ik weet niet waar.
Ik ga. - Nee, Jean. Blijf hier.
Heus, niemand komt in opspraak.
Principes zijn prima, maar je pleegt er geen zelfmoord voor.
Ik heb geen aandrang om zelfmoord te plegen.
Vertel het ons dan. Daar zijn we voor.
Wees verstandig. We proberen je te helpen.
Rustig aan, beste vrienden.
Laat André het in zijn eigen woorden zeggen.
Hebben jullie beroepshalve ooit gehoord van het spionagenetwerk Topaas?
Wat voor netwerk?
Een aantal Fransen, landgenoten van ons...
...in hoge kringen, werken voor de Sovjetunie.
Ik ga. - Ga zitten, ik heb je nodig.
Ik heb niks met spionnen van doen.
Ik wil ze juist oprollen.
Dat is een sprookje.
Hoe weet je dat, van dat netwerk?
De Amerikanen hebben een overgelopen KGB-agent.
Dat weten we. - Ja, dat is bekend.
Ik heb hem gezien. Ik mocht hem spreken. Hij vertelde het.
Een spionagenetwerk dat Topaas heet?
Hoe heet die overloper?
Boris Kusenov.
Maar André, dat kan niet.
Waarom niet?
Die KGB-agent die jij noemt, Boris Kusenov, is al ruim een jaar dood.
Die man van de Amerikanen is vast een dubbelspion.
Hij heeft de Amerikanen om de tuin geleid. En jou ook.
Hoe weet je dat? Hoe kom je daarbij?
Het staat zwart op wit. Ik heb het in mijn archief.
Je mag hier alleen komen als ik het vraag.
Ik heb de hele middag je kantoor gebeld. En zelfs dit nummer.
Ik heb niet veel tijd, ik verwacht een gast.
Sorry dat ik zo kom binnenvallen.
Waarom mocht Devereaux mij ook vragen?
Anders was hij achterdochtig geworden.
Helemaal als je niet was gekomen.
Maar hij had me door, dat zag je.
Hij wist het niet zeker. Hij probeerde erachter te komen.
In het begin hield je je prima.
Maar toen deed je iets heel stoms.
Je zei dat die Rus dood was. - Hij schrok ervan. Hij was van slag.
Tijdelijk. Nu vraagt hij het na bij de Amerikanen.
Morgen weet hij dat we liegen.
Wat doen we?
Niets.
Ik geef je iets tegen de schrik. Cognac?
Je vindt niet dat we Devereaux serieus moeten nemen?
Een onheilspellende, onverhoedse vraag, Henri.
Maar die dingen moet je niet in paniek doen.
Vergeef me dat ik niet meedoe, maar ik verwacht een gast.
Als Devereaux het nu op mij heeft voorzien...
...wanneer wordt hij dan een bedreiging voor anderen?
We staan niet voor het eerst voor een probleem...
...dat een radicale oplossing vereist.
Drink die cognac op.
Er staan dingen in de krant waar ik nerveus van word.
Zoals? Het vermoeden van een lek bij de regering en bij de NAVO?
Dat stelt niks voor. - Voor jou niet.
Niemand verdenkt jou, in jouw positie. Maar mij wel.
Een journalist heeft me al om een interview gevraagd.
Waarover? - De NAVO.
Onschuldig. Heb je geweigerd? - Nee, ik heb toegezegd.
Heel verstandig.
Als Devereaux inderdaad de dingen heeft gehoord die ik vermoed...
...moet hij worden uitgeschakeld. Geloof me.
Wat ben je toch bloeddorstig.
Devereaux dood? Een rouwende weduwe?
En een officieel onderzoek?
Ik wil je niet wegjagen, maar ik verwacht bezoek. Je weet de weg.
Zal ik bellen na het interview? - Hoe laat?
Negen uur. - Bel daarna maar.
Fijn dat je er bent.
Waarom zou ik niet komen? Ik ben een vrije vrouw.
Goedenavond. François Picard. - U bent vroeg.
Half 9 toch? - 9 uur.
Het spijt me. Als ik ongelegen kom... - Kom binnen, u bent er nu.
Ga zitten.
Wilt u iets drinken? - Nee, dank u.
Nog bedankt voor uw toezegging. - Geen dank.
U werkt voor een goede krant. Niet zoals sommige van die...
Maar ik weet niet wat u wilt. - Niks bijzonders.
Ik schrijf een stuk over de NAVO en u bekleedt daar een hoge post.
Mag ik u intussen tekenen?
Dat doe ik bij elk interview. Dat vindt de krant leuk.
Ga uw gang.
Kalm maar, monsieur Jarre.
Ik ben kalm. - Goed zo.
Ik ben alleen benieuwd naar uw vragen.
Die zijn heel eenvoudig. Bijvoorbeeld:-
Hebt u, als burger bij de NAVO...
...meer of minder macht dan de militairen?
Doorslaggevend voor je positie is niet of je een uniform draagt.
Heel goed. Dus u neemt zelf ook beslissingen?
Natuurlijk. - Ook al zijn ze militair?
Militaire afwegingen zijn ondergeschikt aan de politiek...
...en de internationale verhoudingen. - Juist.
Dus u hebt toegang tot alle beslissingen, militair en politiek?
Dat zei ik niet. U moet het ook niet overschatten.
Het spijt me.
Maar u hebt wel toegang tot vertrouwelijke stukken?
Neem me niet kwalijk. Dat is van geen belang voor uw stuk.
Maar monsieur Jarre...
Dat vinden onze lezers nu juist zo fascinerend.
Een burger die militaire geheimen kent...
U mag niet schrijven dat ik militaire geheimen ken.
Zelfs al was het zo, dan is die informatie ook weer geheim.
Wat jammer. Maar u zei daarnet... - Ik beslis mee, zei ik.
Dat is wat anders.
Goed. Jammer.
Maar ik mag nu eenmaal geen saaie stukken schrijven.
U krijgt toch dagelijks topgeheimen onder ogen?
Waarom dringt u zo aan? Wat probeert u te achterhalen?
Iedereen weet dat er lekken zijn bij de NAVO.
Wat heb ik daarmee te maken?
Ik probeer iets op te helderen. - Wat dan?
We hebben gehoord dat de Russische NAVO-expert Boris Kusenov...
...is overgelopen naar Washington.
Maar ook dat u beweert dat Boris Kusenov dood is.
Kunt u dat ophelderen?
Dit is niet voor de krant? - Nee, maar het mag er best in.
Wie stuurt je? - M'n schoonvader.
Wie is dat?
André Devereaux.
Hij stuurt je omdat ik je niet ken. - En omdat ik kan doorvragen.
Er valt niks door te vragen. Je missie is mislukt.
Nee, hier komt u niet onderuit.
Volgens Kusenov was u z'n contactpersoon.
De Amerikanen hebben uw NAVO-documenten.
Met uw naam en uw paraaf erop. En zelfs uw aantekeningen.
Die kunnen binnen acht uur bij de regering liggen.
Mijn missie is niet mislukt.
Wat wil je van me? - Informatie.
In ruil waarvoor? - Tijd om te verdwijnen.
We weten dat u elders welkom bent.
Met jou praat ik niet.
Wel met Devereaux?
Zal ik Devereaux bellen?
Bel maar.
Laat hem hier komen. Ik praat hier met hem, onder vier ogen.
Begrepen.
Michèle? Vlug, geef me André.
Het is gelukt, André.
Onder vier ogen?
Blijf daar tot ik er ben, dan kan je buiten wachten.
François?
We werden verbroken.
Hier.
Hij neemt niet op.
Er is iets gebeurd.
Ik ga erheen. - Ik ga mee.
Ik ga mee.
Z'n auto staat er nog. Hij is nog boven.
Wat is er? - Kijk.
Michèle, ben jij het?
Ga zitten. Ik haal wat. - Wat is er?
Wat is er met François?
Hij is verdwenen. Hij deed iets voor me.
Wat dan?
Iemand van de regering interviewen. Ene Jarre. Hij werkt voor de Russen.
Voorzichtig. - Wat heb je?
Een lichte schotwond. - Ga zitten.
Voorzichtig. Het is heus niet erg.
Het doet pijn, maar het bloedt niet. - O nee?
Haal alcohol. - Hebben we niet.
Eau de cologne dan. En verband.
Zit de kogel er nog in? Even kijken.
Nee, alleen een schampschot. - Het is niks.
Verdwenen, beschoten... Is dat niks? - Hier, cognac.
Wat is er gebeurd? - Ik weet het niet.
Ik had je aan de lijn. Ik hoorde dat Jarre een paar mannen binnenliet.
En toen sloeg iemand me neer, denk ik. Voel maar.
Ik kwam bij in een auto, tussen twee kerels in.
Ze stopten even om te bellen. Ze dachten dat ik nog bewusteloos was.
Ik sprong eruit en rende weg. Ze schoten tweemaal.
Je had wel dood kunnen zijn. - Ben je bij Jarre geweest?
Hij is dood.
Doodgeschoten? - Het moest op zelfmoord lijken.
Het raam stond open en hij lag beneden.
Wie waren die kerels? - Van Colombine, het hoofd van Topaas.
Waarom?
Ik heb Jarre laten schrikken aan die lunch. Hij werd een risico.
Dan zat Colombine ook aan tafel.
Maar wie?
Het doet pijn.
Moeten we geen dokter bellen? - Nee, nog niet.
Die haalt de politie erbij.
Mij komen ze misschien op het spoor.
Ik heb m'n schetsboek laten liggen. - Nee, ik heb het meegenomen.
Kijk, Michèle.
Portret van een dode verrader.
Als je later was gekomen, had je hem niet gezien.
Ga liggen. Ik haal een deken.
Ik vergat nog iets. Toen ze stopten om te bellen, voor ik wegrende...
...vroeg de ene om een telefoonnummer. Dat was Babylon 8583.
Weet je het zeker? - Heel zeker. Babylon 8583.
Kan ik zo laten natrekken.
Hoeft niet.
Het is een klein huisje, verscholen op de rive gauche.
Jacques Granville.
Afschuwelijk.
VS overwegen aanval op Cubaanse raketbasis
Hoe maakt u het, ambassadeur?
Fijn om u te zien, ambassadeur.
Nog nieuws over Topaas?
Wie is de leider?
Jacques Granville. Een vriend van me. - Een vriend?
Tot tien uur gisteravond.
Maar ik kan niks bewijzen.
Hier is een oude foto, dan kun je hem herkennen.
Hij is vanmiddag vast op je bijeenkomst.
Moeilijk. Hoe kunnen we de Fransen over Cuba vertellen als...
Bedankt. Hou je taai.
Heren, wilt u daar aan het eind gaan zitten?
Een moment, heren.
Sorry, Jacques. De Amerikanen willen dat je weggaat.
Ik leg het je later wel uit.
Cubaanse raketcrisis voorbij