ΤΡΑΝΣΥΛΒΑΝΙΑ - 1887
Είναι ζωντανό!
Να τος! Χτυπήστε πάλι την πόρτα!
Επιτυχία!
Εσείς είστε, Κόμη;
Είχα αρχίσει να χάνω τις ελπίδες μου, Βίκτορ.
Κρίμα που ο θρίαμβός σου σκιάζεται...
από μια ασήμαντη σύληση τάφων.
Ναι!
Πρέπει να φύγω από δω!
Πού θα κρυφτείς, Βίκτορ;
Τα παράξενα πειράματά σου σ' έκαναν ανεπιθύμητο...
στον πολιτισμένο κόσμο.
Θα τον πάρω μακριά, εκεί όπου κανείς δε θα τον βρει!
΄Οχι, Βίκτορ.
΄Ηρθε η ώρα να τον αναλάβω εγώ.
Τι λες;
Γιατί σ' έφερα εδώ, σου έδωσα το κάστρο...
και τον εξοπλισμό;
-Πίστευες στο έργο μου, είπες. -Πιστεύω ακόμα.
Αλλά τώρα που είναι, όπως είπες ο ίδιος...
ένας θρίαμβος της επιστήμης...
πάνω στον Θεό...
πρέπει να εξυπηρετήσει τους δικούς μου σκοπούς.
Ποιους σκοπούς;
Θεέ και Κύριε!
Θα σκοτωθώ, αλλά δε θα σε βοηθήσω σ' αυτό!
Ελεύθερα. Δε σε χρειάζομαι πια, Βίκτορ.
Εκείνον χρειάζομαι.
Εκείνος είναι το κλειδί.
Δε θα του επιτρέΨω να κάνει τέτοιο κακό!
Εγώ, ναι.
Εξάλλου, οι νύφες μου επιμένουν.
Ιγκόρ, βοήθησέ με!
Είσαστε καλός μαζί μου, γιατρέ.
Με νοιάζεστε. Με σκέφτεστε.
Αλλά αυτός με πληρώνει.
Κάνε πίσω!
Δεν μπορείς να με σκοτώσεις.
Είμαι ήδη νεκρός.
Δόκτωρ Φρανκενστάιν!
Κοιτάξτε! Πάει προς τον μύλο!
ΑΨΕΝΤΙ
ΚάΨτε τον!
Βίβλος
Βρικόλακες!
Τρέξτε να σωθείτε!
Πατέρα...
ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΠΑΡΙΣΙ
ΚΑΤΑΖΗΤΕΙΤΑΙ
ΒΑΝ ΧΕΛΣΙΝΓΚ
Καλησπέρα.
Είσαι μεγαλόσωμος. Δύσκολα θα σε χωνέΨω.
Να μη σε βάλω σε τόσο κόπο.
Δε σε πέτυχα στο Λονδίνο.
Με πέτυχες! Με σακάτεΨες!
Δρ Τζέκυλ, καταζητείσαι απ' τους Ιερούς Ιππότες...
Χάυντ λέγομαι τώρα.
...για 1 2 φόνους ανδρών, έξι γυναικών, τεσσάρων...
...παιδιών, 3 γιδών και σφαγή πουλερικών!
΄Ωστε εσύ είσαι ο περίφημος Βαν Χέλσινγκ.
Κι εσύ είσαι Ψυχοπαθής.
΄Ολοι έχουμε τα προβλήματά μας.
Σε θέλουν ζωντανό...
για να αφαιρέσουν το καλό σου μισό.
΄Ημουν σίγουρος.
Εγώ θα προτιμούσα να σε σκοτώσω.
Αποφάσισε εσύ.
Θ' αποφασίσω.
΄Ερχομαι...
είτε είσαι έτοιμος, είτε όχι!
Η καμπάνα!
Αυτό θα 'ναι ενοχλητικό.
Το Παρίσι!
΄Ελα εδώ!
Θα βρεις τη θέα από δω καταπληκτική!
Χάρηκα πολύ για τη γνωριμία.
Σειρά μου!
Ας αναπαυθεί εν ειρήνη.
Βαν Χέλσινγκ!
Δολοφόνε!
ΒΑΤΙΚΑΝΟ - ΡΩΜΗ
Ευλόγησέ με, Πάτερ, γιατί...
Αμάρτησες, ξέρω. Είσαι καλός σ' αυτό.
΄Εσπασες το Παράθυρο των Ρόδων!
Για την ακρίβεια, ο Χάυντ το έσπασε.
13ος αιώνας! Πάνω από 600 ετών!
-Σου εύχομαι 7 μέρες κόλασης! -Θα 'ναι ευχάριστη αλλαγή.
Χωρίς παρεξήγηση, έχεις αναμφισβήτητα αποτελέσματα...
αλλά οι μέθοδοί σου τραβούν την προσοχή.
Καταζητείσαι; Δε μας αρέσει αυτό!
Εμένα μ' αρέσει να καταζητούμαι παντού;
Γιατί δε βοηθάτε;
Γιατί δεν υπάρχουμε.
Τότε δεν υπάρχω κι εγώ.
΄Οταν σε βρήκαμε στα σκαλιά της εκκλησίας, μισοπεθαμένο...
ξέραμε ότι στάλθηκες για το έργο του Κυρίου.
-Γιατί δεν το κάνει Εκείνος; -Μη βλασφημείς!
΄Ηδη έχασες τη μνήμη σου για παλιές αμαρτίες!
Αν θες να επανέλθει...
συνέχισε να μας υπηρετείς.
Χωρίς εμάς, ο κόσμος θα βυθιστεί στο σκοτάδι.
Κυβερνήσεις και αυτοκρατορίες χάνονται...
μα εμείς αιώνες τώρα προστατεύουμε την ανθρωπότητα.
Παλεύουμε ενάντια στο Κακό.
΄Ενα Κακό που η ανθρωπότητα δεν ξέρει ότι υπάρχει.
Για σας, αυτοί είναι τέρατα που πρέπει να εκλείΨουν.
Εγώ τους βλέπω να πεθαίνουν...
και να γίνονται άνθρωποι.
Είναι μια δοκιμασία πίστης για σένα.
Τώρα, θέλουμε να πας ανατολικά...
στα άκρα της Ρουμανίας.
Καταραμένη χώρα...
τρομοκρατημένη από εφιαλτικά πλάσματα.
Την κυβερνά κάποιος Κόμης Δράκουλας.
Δεν έχεις αντιμετωπίσει άλλον σαν αυτόν.
Πριν 450 χρόνια...
ένας Τρανσυλβανός ιππότης, ο Βαλέριους ο Πρεσβύτερος...
υποσχέθηκε στον Θεό να μην ησυχάσει η οικογένειά του...
ώσπου να νικήσουν τον Δράκουλα.
Δεν πέτυχαν...
κι η οικογένεια τελειώνει.
Ο απόγονός του, Μπόρις Βαλέριους βασιλιάς των Τσιγγάνων.
Εξαφανίστηκε πριν ένα χρόνο.
Ο γιος του, πρίγκιπας Βέλκαν. Η κόρη του, πριγκίπισσα Άννα.
Αν σκοτωθούν πριν νικηθεί ο Δράκουλας...
εννιά γενιές της οικογένειάς τους...
δε θα μπουν ποτέ στον Παράδεισο.
Για πάνω από 400 έτη...
η οικογένεια υπερασπίζεται την αριστερή πλευρά μας.
΄Εδωσαν τις ζωές τους.
Δε θα τους αφήσουμε στο Καθαρτήριο.
Με στέλνεις στην κόλαση.
Κατά κάποιον τρόπο.
Ο Βαλέριους ο Πρεσβύτερος άφησε αυτό εδώ πριν 400 χρόνια.
Δεν ξέρουμε γιατί...
αλλά δεν τ' άφησε χωρίς λόγο.
Η λατινική επιγραφή λέει...
''Εις το όνομα του Θεού, ανοίξτε αυτή την πόρτα.''
Υπάρχει ένα οικόσημο.
Ναι, ίδιο με το δαχτυλίδι σου.
Στην Τρανσυλβανία ίσως βρεις την απάντηση που γυρεύεις.
Πιο γρήγορα, παρακαλώ! Πιο γρήγορα!
Κοντεύω...
΄Ηρθες;
΄Εφερες τον Χάυντ ή τον σκότωσες;
Τον σκότωσες. Γι' αυτό ενοχλούνται.
Δεν πρέπει να τους φέρνεις πτώματα.
Είσαι κακοδιάθετος.
΄Εχω κάτι που θα σου φτιάξει το κέφι.
Κι ένας βλάκας φτιάχνει σπαθί.
Συγνώμη, πάτερ.
-΄Ελα, Καρλ. -Πάρε αυτό.
Σκόρδο, αγιασμός...
ασημένιο παλούκι, σταυρός.
Να μην πάρω ένα τέτοιο;
Δεν έχεις κυνηγήσει βρικόλακα, ε;
Βρικόλακες, τέρατα, μάγοι... ΄Ολοι ίδιοι είναι.
-Ειδικά καλομαγειρεμένοι. -΄Οχι, δεν είναι όλοι ίδιοι.
Ο βρικόλακας δεν είναι μάγος. Και γιαγιά σκοτώνει μάγο.
Δε βγαίνεις απ' το αβαείο.
-Πώς ξέρεις για βρικόλακες; -Διαβάζω...
Να κάτι καινούργιο.
Γλυκερίνη 48.
Συγνώμη!
Τι πρόβλημα έχεις;
Ο αέρας είναι βαρύς από ζήλια.
Η τελευταία μου εφεύρεση. Λειτουργεί με γκάζι.
Ρίχνει βέλη...
με φοβερή ταχύτητα. Τράβα τη σκανδάλη και κρατήσου.
΄Εμαθα για την Τρανσυλβανία.
Θα σου χρειαστεί αυτό. ΄Εργο ιδιοφυ'ί'ας!
-Δεν περιαυτολογείς! -Περιαυτολογώ.
Είμαι αστείρευτη πηγή ταλέντου.
Εσύ το έφτιαξες αυτό;
Το δουλεύω 1 2 χρόνια.
Μάγμα απ' τον Βεζούβιο...
με αλκαλικά απ' την έρημο Γκόμπι.
-Μοναδικά. -Τι κάνει;
Δεν ξέρω, αλλά σίγουρα θα 'ναι χρήσιμο.
Δεν ξέρεις τι κάνει;
Δεν είπα αυτό. Δεν ξέρω σε τι χρησιμεύει.
Δημιουργεί φως...
ίδιο με του ήλιου.
Και πώς θα 'ναι χρήσιμο;
Τυφλώνει τους αντιπάλους.
Τους καίει.
Χρησιμοποίησε τη φαντασία σου.
Τη δική σου θα χρησιμοποιήσω. Θα 'ρθεις μαζί μου.
-Να με πάρει, όχι! -Βλαστήμησες.
΄Οχι καλά, μα είσαι μοναχός.
Δεν πρέπει να βρίζεις.
Δόκιμος είμαι. Βρίζω όσο θέλω.
Γαμώ το!
Ο Καρδινάλιος σε διέταξε να με κρατήσεις ζωντανό.
Μα δεν είμαι στρατιώτης!
Δε θέλω να πάω στην Τρανσυλβανία!
΄Ελα...
Ο Δράκουλας για κάποιο λόγο σε αμόλησε.
Τράβα με πάνω!
Κόλλησε!
-Άννα, θα σε σκοτώσει! -Ο αδερφός μου είναι εκεί!
ΚόΨε το σκοινί! Τώρα!
Βέλκαν!
Το όπλο μου! Βρείτε το όπλο του!
Θέλει ασημένιες σφαίρες!
Άννα, κάνε γρήγορα!
Κουνηθείτε!
Άννα, πρόσεχε!
Τρέξτε!
Ο Θεός...
να μας βοηθήσει.
-Τι θυμάσαι; -΄Οχι τώρα, Καρλ.
Κάτι θα θυμάσαι.
Πολέμησα τους Ρωμαίους στη Μασάντα.
-Αυτό έγινε το 73 μ.Χ.! -Εσύ ρώτησες.
Τι κάνουμε εδώ;
Γιατί είναι τόσο σημαντικό να σκοτωθεί ο Δράκουλας;
-Είναι ο γιος του διαβόλου. -Εκτός απ' αυτό.
Αν σκοτωθεί, πεθαίνουν κι όσοι δημιούργησε.
Εκτός απ' αυτό.
Καλωσήρθατε στην Τρανσυλβανία.
-Πάντα έτσι γίνεται; -Σχεδόν.
Εσείς! Γυρίστε!
-Να δω τα πρόσωπά σας. -Γιατί;
Δε μας αρέσουν οι ξένοι.
Οι ξένοι δε ζουν πολύ εδώ.
1,70 επί 0,70.
Τώρα θα σας αφοπλίσουν.
Για δοκιμάστε.
Δεν υπακούς τους νόμους;
-΄Οχι τους ανθρώπινους. -Εντάξει.
Σκοτώστε τους.
-΄Ηρθα να σε βοηθήσω. -Δε θέλω βοήθεια.
Αλήθεια;
΄Ολοι μέσα!
ΚρύΨτε τα παιδιά!
Μείνε εδώ.
Εσύ μείνε! Εμένα θέλουν να σκοτώσουν!
-Μαρίσκα, σκότωσε τον ξένο. -Ευχαρίστως.
Τρέξτε!
Καρλ, δε δουλεύει!
ΣημάδεΨε τις καρδιές τους!
Βγήκε ο ήλιος.
Σ' αρέσει να πετάς;
Γεια σου, Άννα.
Χαίρομαι που σε βλέπω, Αλέρα.
Σε πείραξα σε προηγούμενη ζωή;
Μην κάνεις τη σεμνή, Πριγκίπισσα.
Ξέρω τι κρύβεις στη λάγνα καρδιά σου.
Ελπίζω να 'χεις καρδιά...
γιατί μια μέρα θα στην τρυπήσω.
Αυτό θα πιάσει...
Αγιασμός!
Σταμάτα να παίζεις, Μαρίσκα, κι αποτέλειωσέ τον!
Κρίμα... Πολύ θλιβερό.
Στην εκκλησία!
Τριάντα ετών...
Τέλεια παλαιωμένο.
Γεια σου, αγαπητή Άννα.
Η τελευταία των Βαλέριους.
Νιώθω φρέσκο αίμα να τρέχει στις φλέβες της.
΄Ερχεται!
Θέλω την πρώτη δαγκωνιά!
Σκότωσε μια νύφη!
Σκότωσες τη Μαρίσκα!
-Σκότωσες βρικόλακα! -Δεν είναι καλό αυτό;
Τα βαμπίρ σκοτώνουν μόνο για επιβίωση.
Δύο άτομα τον μήνα.
Τώρα θα σκοτώσουν για εκδίκηση!
-Πάντα τόσο δημοφιλής είσαι; -Σχεδόν.
Τι όνομα να σκαλίσω στην ταφόπλακά σου, κύριε;
Ονομάζεται Βαν Χέλσινγκ.
Η φήμη σου προηγείται.
Την άλλη φορά μείνε κοντά. Είσαι άχρηστη νεκρή.
Στο αναγνωρίζω. ΄Εχεις θάρρος.
Είναι ο πρώτος που σκοτώνει βρικόλακα σε 100 χρόνια.
Κέρδισε το ποτό του.
Γιατί δε μας αφήνουν ήσυχους;
Πότε δε σκοτώνουμε παραπάνω απ' όσο χρειαζόμαστε.
Αυτοί κάνουν το ίδιο;
Είναι σημαντικό...
να τελειώνουμε με τη Βαλέριους...
πριν καταστρέΨει όσα πάμε να δημιουργήσουμε!
-Χάσαμε τη Μαρίσκα! -Αφέντη!
Ελάτε, αγάπες μου. Μην ανησυχείτε.
Θα βρω άλλη νύφη.
-Τόσο ασήμαντες είμαστε; -Δεν έχεις καρδιά;
΄Οχι! Δεν έχω καρδιά! Δε νιώθω αγάπη!
Ούτε φόβο!
Ούτε χαρά!
Ούτε λύπη!
Είμαι κενός.
Και θα ζήσω για πάντα.
-Κύριέ μου! -Δεν είναι τόσο άσχημα!
Πολεμώ τον κόσμο...
και καθετί ζωντανό μέσα σ' αυτόν!
Αλλά σύντομα θ' αρχίσει η τελική μάχη.
Πρέπει να μάθω ποιος είναι ο επισκέπτης μας.
Πρέπει να φτιάξουμε ένα απεριτίφ απ' αυτόν.
Δεν πρέπει να μας διακόΨουν τώρα.
Το τελευταίο πείραμα ήταν αποτυχία!
Πες ότι δε θα δοκιμάσεις ξανά!
Δε θ' αντέξω τη θλίΨη, αν αποτύχουμε ξανά.
Ελάτε...
Μη με φοβάστε.
΄Ολοι οι άλλοι με φοβούνται.
΄Οχι κι εσείς.
Ιγκόρ;
Ναι, αφέντη;
Γιατί τον βασανίζεις;
΄Ετσι είμαι εγώ.
Θυμήσου, Ιγκόρ. Κάνε στους άλλους...
Πριν το κάνουν σε μένα, αφέντη.
Πηγαίνετε τώρα... ΄Ολοι σας!
Στο κάστρο Φρανκενστάιν!
Ναι. Θα δοκιμάσουμε πάλι.
-Πώς ήρθατε; -Δια θαλάσσης.
Αλήθεια;
-Απ' την Αδριατική; -Πού θα βρω τον Δράκουλα;
Ζούσε εδώ πριν 400 χρόνια.
Τώρα, κανείς δεν ξέρει.
Ο πατέρας μου έΨαχνε ώρες...
το λημέρι του στον πίνακα.
-Γι' αυτό ήρθατε; -Μπορώ να σε βοηθήσω.
-Κανείς δεν μπορεί. -Θα προσπαθήσω.
Θα πεθάνεις. ΄Οπως όλη μου η οικογένεια.
-Μπορώ και μόνη μου. -Το είδα.
Επιτέθηκαν μέρα. Δεν το 'χουν ξανακάνει.
΄Ημουν απροετοίμαστη. Δε θα ξαναγίνει.
Γιατί επιτέθηκαν μέρα;
Για να μ' αιφνιδιάσουν.
Θέλουν να εξοντώσουν την οικογένειά μου.
-Γιατί; Γιατί τώρα; -Πολλές ερωτήσεις κάνεις.
Συνήθως κάνω δύο.
Τι πολεμάμε και πώς θα το σκοτώσω.
Ο πατέρας μου μια ζωή έΨαχνε απαντήσεις.
Μελετούσε τα αρχεία στον πύργο.
Καρλ, άρχισε απ' τον πύργο.
Πρέπει να ζήσεις ώσπου να σκοτωθεί ο Δράκουλας.
Ποιος θα τον σκοτώσει; Ποιος θα δείξει θάρρος;
Μόνη θα 'σαι ανυπεράσπιστη.
Και δε βλέπεις στο σκοτάδι.
Το πρωί θα τον κυνηγήσουμε...
Μαζί.
Κάποιοι λένε ότι είσαι δολοφόνος.
Άλλοι λένε ότι είσαι άγιος. Τι είσαι;
Λίγο κι απ' τα δυο, νομίζω.
-Σου υποσχέθηκα ένα ποτό. -Ναι, το υποσχέθηκες.
Το μπαρ είναι στον διάδρομο. Ελεύθερα.
Εγώ θα το τελειώσω αυτό μια για πάντα.
Λυπάμαι που το περνάς μόνη.
΄Ετσι το θέλω.
Λυπάμαι για τους δικούς σου.
Θα τους ξαναδώ.
Οι Τρανσυλβανοί βλέπουν τη θετική πλευρά του θανάτου.
-Υπάρχει και θετική πλευρά; -Απλώς είναι δύσκολο να τη δεις.
Λυπάμαι και γι' αυτό.
Βέλκαν;
Θεέ μου, είσαι ζωντανός!
΄Εχω μόνο ένα λεπτό.
Άσε τον λυκάνθρωπο!
Ξέρω το μυστικό του Δράκουλα. ΄Εχει ένα...
Σε παρακαλώ...
Τρέξε, Άννα!
Είσαι καλά; Άννα!
Γιατί βρωμάει βρεμένο σκυλί;
Λυκάνθρωπος!
Θες ασημένιες σφαίρες.
Μπράβο!
Ποιος κυνηγάει ποιον;
Ωραία βραδιά. Είναι λίγο στενό για μένα.
Αλλά εσένα σου ταιριάζει τέλεια.
Τι σύμπτωση!
Δε σε σκότωσε ακόμα ο Λυκάνθρωπος.
Προσπαθεί.
-Εσύ δεν ενοχλείσαι; -Δεν τον απειλώ.
Εγώ καθαρίζω πίσω του...
αν με πιάνεις.
Αργά για να σκάβεις τάφους.
Ποτέ δεν είναι αργά.
Ποτέ δεν ξέρεις πότε θα χρειαστείς έναν φρέσκο.
Συγνώμη... Είναι η φύση μου.
-Φύγε! -΄Οχι!
-Γιατί; -Με πνίγεις!
-Πες μου γιατί να μην το κάνω! -Δεν μπορώ! Αν το ήξεραν...
Δεν είναι πια αδερφός σου, Άννα.
Το ήξερες;
Πριν σε σταματήσω;
Πριν.
Και πήγες να τον σκοτώσεις!
Θα σκοτώσει άλλους!
Δε φταίει αυτός!
Το ξέρω, μα θα το κάνει!
Δεν καταλαβαίνεις από συγχώρεση;
Ναι. Τη ζητάω συχνά.
Ο Δράκουλας έχει τη θεραπεία.
Θέλω να σώσω τον αδερφό μου.
-Πρέπει να βρω τον Δράκουλα. -Εγώ τον αδερφό μου!
΄Εδωσε τη ζωή του για μένα. Είναι ο μόνος συγγενής μου!
Μισώ τον Δράκουλα όσο δε φαντάζεσαι.
Μου πήρε τα πάντα. Μ' άφησε μόνη στον κόσμο.
Το να έχεις αναμνήσεις από αγαπημένους που έχασες...
είναι πιο δύσκολο απ' το να μην έχεις καθόλου μνήμες.
Εντάξει.
Θα Ψάξουμε για τον αδερφό σου.
-Ιγκόρ! -Μάλιστα, αφέντη.
-Πότε θα είμαστε έτοιμοι; -Σύντομα, αφέντη.
Είναι δύσκολο χωρίς τον γιατρό...
αλλά οι Νάνοι τα καταφέρνουν.
Για μένα είναι προσωπικό. Οικογένεια, τιμή.
Εσύ γιατί το κάνεις; Τι ελπίζεις να κερδίσεις;
Δεν ξέρω. ΄Ισως αυτογνωσία.
Τι έχεις κερδίσει μέχρι στιγμής;
Εφιάλτες.
Η κατάρα κυριεύει εντελώς τους λυκάνθρωπους...
λίγο πριν από την πρώτη πανσέληνο.
-Τι είναι εδώ; -Το κάστρο Φρανκενστάιν.
Θα 'ναι εγκαταλελειμμένο.
Δεν καταλαβαίνω.
Ο ιδιοκτήτης πέθανε πριν ένα χρόνο.
Λήστευε τάφους.
Ακριβώς μετά την εξαφάνιση του πατέρα σου.
΄ΕΨαχνε τον Δράκουλα. Πήγαινε στη θάλασσα.
Δεν έχω πάει ποτέ στη θάλασσα.
Σίγουρα θα 'ναι ωραία.
Οι λυκάνθρωποι είναι ενοχλητικοί όταν μεταμορφώνονται.
Δύσκολα τους ελέγχεις.
Σ' έστειλα να μάθεις...
ποιος είναι ο νέος επισκέπτης μας.
Κι εσύ έπιασες κουβέντα με την αδερφή σου.
Μην την ανακατεύεις. Δεν ξέρει το μυστικό σου.
Εγώ θα το πάρω στον τάφο μου.
Μην εύχεσαι να πεθάνεις. Θα σε χρησιμοποιήσω.
Καλύτερα να πεθάνω.
Μη γίνεσαι βαρετός. ΄Οσοι το λένε αυτό, πεθαίνουν.
ΑπόΨε...
όταν το ρολόι χτυπήσει μεσάνυχτα...
δε θα μπορείς παρά να με υπακούς.
Σου φαίνεται γνωστός;
Πατέρα;
΄Ηταν άχρηστος.
Εσύ ποτίστηκες με δηλητήριο λυκάνθρωπου.
Ελπίζω ν' αποδειχτείς πιο χρήσιμος.
Εγώ απέτυχα να σε σκοτώσω! Η αδερφή μου δε θ' αποτύχει!
Ποτέ! Ποτέ!
Νάνοι.
Υπηρέτες του Δράκουλα. Εργατικοί, αλλά μοχθηροί.
Σκότωσέ τους εσύ...
αλλιώς θα σου κάνουν χειρότερα.
Θα κάνουν πείραμα με τον Βέλκαν.
Παλεύει ακόμα την αρρώστια.
-Υπάρχει ελπίδα. -Άννα...
δεν υπάρχει ελπίδα για τον αδερφό σου!
Θα προστατεύσουμε άλλους, σκοτώνοντας τον Δράκουλα.
Ας αρχίσουμε!
Σηκώστε τον!
-Τα 'χεις ξαναδεί αυτά; -΄Οχι.
-Τι είναι; -Απόγονοι.
Ζει με τρεις κουκλάρες, για 400 χρόνια!
Είναι ζωντανοί νεκροί.
Και τα παιδιά τους θα 'ναι νεκρά.
Θέλει να τα ζωντανέΨει.
Πρώτα οι κυρίες.
Ο Δράκουλας σκοτώνει ένα-δυο άτομα τον μήνα.
Αν ζωντανέΨει όλα αυτά τα πλάσματα...
Γυρίστε τους διακόπτες.
Τι κάνεις;
Βλέπω τι αντιμετωπίζουμε.
Αυτά γεννιούνται όταν ζευγαρώνουν οι βρικόλακες!
Θέλουν να φάνε. Δείξτε τους πώς. Δείξτε τους!
Παρακαλέστε τον διάβολο...
αυτή τη φορά να μείνουν ζωντανά.
-Εδώ επεμβαίνω. -Περίμενε!
Τώρα που έχω την προσοχή σου...
Πολύ ενδιαφέρον...
Αυτό δεν είναι καλό. Πρέπει να ειδοποιήσω κάποιον.
Καταλαβαίνω κάποιον απ' τον χτύπο της καρδιάς του.
Συνήθως, όταν πλησιάζω...
σχεδόν μπορώ να χορέΨω στον ρυθμό.
Περίεργο που ο δικός σου είναι τόσο σταθερός.
Η ατμόσφαιρα πρέπει να 'ναι ηλεκτρισμένη!
Επιταχύνετε τις γεννήτριες!
Ενεργοποιήστε τα δυναμό!
Χάνουμε ενέργεια.
Ο άνθρωπος δεν είναι αρκετός.
Θεέ μου!
Φάτε, αγάπες μου!
Ας αναπαυθεί εν ειρήνη.
Γεια σου, Γαβριήλ.
Να μη χάσουμε τους απογόνους του αφέντη!
Αυτό είναι το ασημένιο παλούκι σου;
Πόσος καιρός πέρασε; Τριακόσια, τετρακόσια χρόνια;
Δε θυμάσαι, έτσι;
Τι ακριβώς πρέπει να θυμάμαι;
Είσαι ο μέγας Βαν Χέλσινγκ!
Εκπαιδευμένος από μοναχούς και μουλάδες, από Θιβέτ ως Πόλη.
Προστατευμένος απ' την ίδια τη Ρώμη!
Αλλά, σαν εμένα, κυνηγημένος απ' όλους τους άλλους.
Οι Ιππότες ξέρουν για σένα.
Κι εσύ ξέρεις για μένα.
Είναι κάτι παραπάνω.
΄Εχουμε παρελθόν εμείς οι δυο, Γαβριήλ.
Αναρωτήθηκες ποτέ γιατί έχεις τόσο τρομερούς εφιάλτες;
Τρομακτικές σκηνές από αρχαίες μάχες.
Πού με ξέρεις;
΄Οχι, μη με λύνεις!
Δεν πρέπει! Σταμάτα!
Θα σε βγάλω από δω!
Θα σε πάρω σπίτι!
Θέλεις να φρεσκάρω τη μνήμη σου;
Λεπτομέρειες απ' το ζοφερό παρελθόν σου.
΄Ισως κάνουμε αυτή τη συζήτηση μια άλλη φορά.
ΕπίτρεΨέ μου να συστηθώ ξανά.
Είμαι ο Κόμης Βλαντισλάβ Ντρακούλια.
Γεννήθηκα το 1 422.
Δολοφονήθηκα το 1 462.
Βοήθεια!
Νομίζω ότι καθίσαμε πολύ.
-Βρήκες τα παιδιά; -΄Οχι ακόμα.
-Τι έγινε; -Απλώς πέθαναν.
Πώς να στο ξεπληρώσω;
Δεν μπορείς! Είσαι μοναχός!
Δόκιμος είμαι.
Λυπάμαι, αφέντη. Προσπαθούμε...
αλλά δυστυχώς δεν είμαστε τόσο έξυπνοι όσο ο Δρ Φρανκενστάιν.
΄Οντως.
Ο καλός γιατρός πήρε το κλειδί της ζωής στον τάφο.
Κυνηγήστε τους.
Σκοτώστε και τους δυο.
Ασημένιο παλούκι; Σταυρός;
Λες πως δεν τα δοκιμάσαμε;
Τον πυροβολήσαμε, τον μαχαιρώσαμε...
του ρίξαμε αγιασμό, τον τρυπήσαμε...
κι όμως ζει!
Δεν ξέρουμε πώς σκοτώνεται.
Ας μου το 'λεγες νωρίτερα!
Μη με κοιτάς έτσι.
Είχες δίκιο... Συγνώμη.
Δεν είναι πια αδερφός μου.
Εσύ έχεις οικογένεια;
Δεν ξέρω. Ελπίζω να μάθω.
Αυτό με συντηρεί.
-Σ' αυτό που σε συντηρεί. -ΑΨέντι. Δυνατό.
Μην αγγίξει τη γλώσσα σου...
Βρικόλακας...
Βρικόλακες!
Τώρα θυμάμαι!
''Ακόμα και κάποιος με αγνή καρδιά που προσεύχεται συχνά
''Γίνεται λυκάνθρωπος όταν ανθίζει τ' ακόνιτο
''Και λάμπει το φεγγάρι
''΄Η λαχταρά αίμα όταν δύει ο ήλιος
''Και το σώμα του χάνεται''
Κάτι υπάρχει εδώ.
Κι είναι σαρκοφάγο.
΄Ο,τι κι αν είναι, φαίνεται άνθρωπος.
Παπούτσι νούμερο 54. Περίπου 160 κιλά...
Ψηλός 2,70 μέτρα...
κουτσαίνει απ' το δεξί πόδι, τρία Ψεύτικα δόντια.
Πού τα ξέρεις όλα αυτά;
Είναι πίσω σου! Κουνήσου!
Θεέ μου! Το τέρας του Φρανκενστάιν!
Τέρας; Ποιος είναι τέρας;
Δεν έκανα τίποτα κακό...
και όμως εσείς με θέλετε νεκρό!
Τι θέλεις;
Να υπάρχω.
Μην το κάνεις!
Πρέπει να το σκοτώσουμε!
Αν θέλετε να ζήσετε, εσείς κι οι όμοιοί σας...
θα με σκοτώσετε!
Αν με βρει ο Δράκουλας...
Εγώ είμαι το κλειδί για τη μηχανή του πατέρα μου.
Το κλειδί της ζωής.
Ζωή, για τα παιδιά του Δράκουλα!
Τα ξύπνησε ήδη χτες βράδυ.
Αυτά ήταν από μια μόνο νύφη.
Από μια μόνο γέννα.
Πέθαναν, όπως και την άλλη φορά που προσπάθησε.
Μόνο με μένα μπορεί να τους δώσει ζωή.
Υπάρχουν κι άλλα τέτοια;
Χιλιάδες...
Χιλιάδες άλλα.
Τον άκουσες!
Η ζωή μου, η δουλειά μου, είναι να νικάω το κακό.
Νιώθω το κακό.
Αυτό, ό,τι κι αν είναι...
το δημιούργησε το κακό...
αλλά δεν το ορίζει, δεν μπορώ να το σκοτώσω.
-Εγώ μπορώ. -΄Οχι όσο είμαι εδώ!
Οι δικοί σου αιώνες προσπαθούν να σκοτώσουν τον Δράκουλα.
Αυτός ίσως μας βοηθήσει.
Θεέ μου! Μας είδε!
Τώρα θα έρθουν!
Δεν μπορούμε να τους σταματήσουμε!
Αν τον πάω στη Ρώμη, θα τον προστατεύσουν εκεί.
Ο πίνακας ζωντάνεΨε.
Τα πλάσματα πάλευαν.
-Τι σημαίνει αυτό; -Δεν ξέρω.
Καρλ, μην τον κοιτάζεις έτσι.
Τον κοιτάζω!
Άνθρωπος είναι;
Μέλη επτά ανθρώπων.
Με αποκάλυΨες! Καταδίκασες εμένα...
και την ανθρωπότητα!
Τα άλογα Τρανσυλβανίας είναι πιο γρήγορα...
από λυκάνθρωπο.
Για οτιδήποτε άλλο, είσαι μόνος σου.
-Αφήστε με να φύγω. -Πού να πας;
Κοιτάχτηκες σε καθρέφτη;
Ξεχωρίζεις!
ΤΡΑΝΣΥΛΒΑΝΙΑ
ΚΑΡΠΑΘΙΑ ΟΡΗ
ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗ
Δεν πρέπει να καταστραφεί το πλάσμα!
Σώσε τον! Σώσε το τέρας!
Παλούκια!
Θεέ μου!
Τι κάνεις εκεί έξω;
Κρατήσου!
Μπορώ να βοηθήσω!
Δε θα με σκοτώσεις;
Μόνο αν δεν κάνεις γρήγορα!
Συγχώρεσέ με...
Θα σε ξαναδώ.
Τον σκότωσες. Τον σκότωσες!
Τώρα ξέρεις γιατί με λένε δολοφόνο.
Θεέ μου...
Σε δάγκωσαν.
Μεγάλος μπελάς για τον αφέντη μου. Μεγάλος μπελάς!
Τι θες;
Ο αφέντης θέλει ανταλλαγή.
Το τέρας, για την πριγκίπισσα.
Κάπου δημόσια. Με πολύ κόσμο.
Κάπου που ο αφέντης σου...
δε θα δείξει την άλλη του πλευρά.
Αύριο βράδυ, στο πανηγύρι.
Εδώ στη Βουδαπέστη γίνεται ένας θαυμάσιος χορός μασκέ.
Είσαι καλά;
Τον δάγκωσαν.
Τον δάγκωσε λυκάνθρωπος!
Τώρα θα γίνεις όπως αυτοί που κυνηγάς με τόσο πάθος.
Λυπάμαι.
Είθε άλλοι να κυνηγήσουν με το ίδιο πάθος εσένα.
Δε θα τον βρουν εδώ.
Αυτό σίγουρα είναι αμαρτία.
Ο Θεός συγχωρεί. Να σώσουμε την Άννα.
Το καπέλο είναι υπερβολή;
Καρλ, βοήθησέ με!
Πόσες Εντολές θα παραβιάσουμε σε μια μέρα;
Σύμφωνα με το βιβλίο...
δε θα γίνεις λυκάνθρωπος πριν την πρώτη πανσέληνο...
σε δυο νύχτες.
Μπορείς να πολεμήσεις τον Δράκουλα...
πριν τα μεσάνυχτα.
-Άρα να μην ανησυχώ. -Να τρομάζεις!
Συγνώμη.
΄Εχουμε 48 ώρες να βρούμε τη λύση.
Σίγουρα δεν μπορεί να βγει;
Μόνο με βοήθεια των νεκρών.
Πώς νιώθεις να είσαι μαριονέτα μου;
Δε θα σ' αφήσω να μ' ανταλλάξεις.
Δεν έχω σκοπό να σ' ανταλλάξω.
Κι αν ξέρω καλά τον Βαν Χέλσινγκ, που τον ξέρω...
ούτε εκείνος σκοπεύει να κάνει ανταλλαγή.
Κανείς μας δε συμβιβάστηκε ποτέ.
Εκεί είναι.
Μ' ανατριχιάζεις.
Μπορώ να κάνω πολλά περισσότερα απ' αυτό.
Καρλ, θέλω να κάνεις κάτι.
Δε θα μ' αρέσει αυτό, έτσι;
Δεν είμαστε ωραίο ζευγάρι;
Γυρεύω καινούργια νύφη, Άννα.
Κάποια δυνατή και όμορφη.
Μια σύντομη στιγμή πόνου...
και θα είμαστε μαζί για πάντα.
Δεν έχεις σφυγμό.
΄Ισως χρειάζεται...
ν' αναγεννηθεί.
Άννα, ξύπνα!
Καλωσήρθες στο θερινό μου ανάκτορο.
Αφέντη, κοίτα!
Τον έχουμε, αφέντη!
Καταραμένοι ζωντανοί-νεκροί...
θα πάρω την εκδίκησή μου!
''Αν και περπατώ στην κοιλάδα του θανάτου...
''δε θα φοβηθώ κανένα κακό!''
Δεν είστε παρά καταραμένα κόκαλα...
και καταραμένες Ψυχές...
και θα καείτε στο πυρ το εξώτερον!
Τώρα που όλα είναι όπως πρέπει...
κυρίες και κύριοι, σας παρουσιάζω...
τον Βαν Χέλσινγκ!
Τώρα ξέρω σε τι χρησιμεύει!
-Πού πάμε; -΄Εξω απ' το παράθυρο!
Καρλ, είσαι ιδιοφυ'ί'α!
Ιδιοφυ'ί'α με πρόσβαση σε ασταθή χημικά!
Πες αντίο στους φίλους σου.
Θα σε βρω! Θα σε βρω και θα σ' ελευθερώσω...
στ' ορκίζομαι!
-Πρέπει να τον σώσω! -Δεν μπορείς!
Τηλεγράφησα στη Ρώμη για ενημέρωση.
΄Οταν σκοτώσεις τον Δράκουλα...
πρέπει να σκοτώσεις κι αυτόν.
Δεν είναι κακός.
Ούτε άνθρωπος είναι, λένε.
Τον ξέρουν; Πώς τον κρίνουν;
Δε θέλουν να βλαφτεί η ανθρωπότητα.
Κι εγώ; Τους είπες τι θα γίνω;
Σου 'παν πώς να με σκοτώσεις;
Πώς να μου χώσεις το παλούκι;
Πόσο ασήμι να 'χει η σφαίρα;
Εσένα δε σ' ανέφερα!
Λυπάμαι.
Αρχίζει.
Θα πήγαν τον εξοπλισμό στο λημέρι του Δράκουλα.
΄Ο,τι κι αν είναι αυτό.
΄Εχουμε χρόνο.
Τα παιδιά του θα ζωντανέΨουν με τη δύση.
Σε δυο ώρες!
Τον Ψάχνουμε 400 χρόνια!
Εγώ δεν υπήρχα αυτά τα 400 χρόνια!
Τι έμαθες, Καρλ;
Ο Δράκουλας ήταν γιος του Βαλέριους του Πρεσβύτερου.
Πρόγονός σου.
Αυτό το ξέρουν όλοι. Άλλο;
Σύμφωνα μ' αυτό...
ο Δράκουλας δολοφονήθηκε.
-Λέει από ποιον; -΄Οχι.
Μόνο μια αναφορά στο Αριστερό Χέρι του Θεού.
Το 1 462, όταν πέθανε...
-έκανε συμφωνία με τον Διάβολο. -Του δόθηκε νέα ζωή.
Που συντηρεί πίνοντας ξένο αίμα.
Θα μ' αφήσεις να πω την ιστορία;
Ο πρόγονός σου, πατέρας αυτού του πλάσματος...
πήγε στη Ρώμη για συγχώρεση κι έκανε μια συμφωνία.
Θα σκότωνε τον Δράκουλα...
για να σωθεί η οικογένειά του...
ως εσένα.
Μα δεν μπορούσε...
να σκοτώσει τον γιο του, ας ήταν κακός.
Τον εξόρισε σ' ένα παγωμένο κάστρο...
από μια πόρτα απ' όπου δεν υπήρχε γυρισμός.
Ο διάβολος του έδωσε φτερά.
-Πού είναι αυτή η πόρτα; -Δεν ξέρω.
Ο πρόγονός σου δεν τον σκότωσε, μα άφησε στοιχεία.
Για να τον σκοτώσουν οι μέλλουσες γενιές.
Αυτό έΨαχνε ο πατέρας μου.
Στοιχεία για την πόρτα.
Την πόρτα...
Φυσικά.
Ο πατέρας σου κοιτούσε ώρες...
τον πίνακα, είπες.
Νομίζω ότι είχες δίκιο. Κυριολεκτικά.
Αυτή είναι η πόρτα. Απλώς δεν ήξερε πώς να την ανοίξει.
Κοίτα. Λατινικά.
΄Ισως είναι σαν τον πίνακα στον πύργο.
Αν ήταν πόρτα, ο πατέρας μου θα την είχε ανοίξει.
Δεν μπορώ να τελειώσω. Λείπει ένα κομμάτι.
ΤΡΑΝΣΥΛΒΑΝΙΑ
-Δεν είχε αυτό. -Πού το βρήκες;
Καρλ, τελείωσέ το.
Εις το όνομα του Θεού, άνοιξε αυτή την πόρτα.
΄Ενας καθρέφτης!
Ο Δράκουλας δεν έχει είδωλο!
Γιατί;
΄Ισως δεν είναι καθρέφτης για τον Δράκουλα.
Κάνει κρύο... Και χιονίζει.
Τα λέμε στην άλλη πλευρά.
Πρόσεχε.
Το κάστρο του Δράκουλα.
΄Εχουμε σχέδιο;
Θα 'ταν χρήσιμο...
οποιοδήποτε σχέδιο.
Σταματάμε τον Δράκουλα.
Και τους σκοτώνουμε όλους.
Πείτε μου πώς τα πήγατε.
Χαίρομαι που έφυγα απ' το κρύο...
αλλά αυτό δε φαίνεται καλό.
Πάμε.
-΄Ολα αυτά είναι... -Ναι.
-Και μέσα τους είναι... -Ναι.
Ιγκόρ, κάνε αυτό. Ιγκόρ, κάνε εκείνο.
Πώς βρήκατε... Είναι αδύνατον!
-Μη με σκοτώσεις! -Γιατί όχι;
Ο αφέντης μου ξύπνησε.
Υπάρχει θεραπεία.
Ο Δράκουλας έχει θεραπεία για την κατάρα του λυκάνθρωπου.
Βρες τη θεραπεία! Σώσε τον εαυτό σου!
Πάμε να τη βρούμε.
Γιατί έχει θεραπεία;
-Δε με νοιάζει! -Εμένα με νοιάζει.
Γιατί χρειάζεται θεραπεία;
Γιατί μόνο ένας λυκάνθρωπος μπορεί να τον σκοτώσει!
Αυτό έλεγε ο πίνακας!
Μα χρησιμοποιεί αιώνες λυκάνθρωπους!
Μα αν του επιτίθετο ένας...
θα 'πρεπε να λύσει την κατάρα!
Δείξε τους το αντίδοτο.
Δεν το δείχνω.
Θα το δείξω.
΄Οταν χτυπήσει μεσάνυχτα...
θα σκοτώσεις τον Δράκουλα.
Θα πάρεις το αντίδοτο...
πριν το τελευταίο χτύπημα.
Είσαι τρελός;
Αν υποΨιαστούν ότι τους κορο'ι'δεύεις...
κόΨε ένα δάχτυλο.
-Κάτι θα κόΨω. -Είναι σ' εκείνο τον πύργο.
Και στον άλλον;
Είναι...
το εργαστήριο! Θα σου έλεγα Ψέματα;
΄Οχι, αν θες να ζήσεις.
Αν δε θεραπευτώ στο τελευταίο χτύπημα του ρολογιού...
-Δεν μπορώ. -Πρέπει.
Δε μ' αρέσει αυτό το σχέδιο.
Δεν έχουμε άλλη επιλογή.
Δεν καταλαβαίνεις.
Δε με νοιάζει τι θα πάθω εγώ.
Πρέπει να σώσουμε την οικογένειά μου.
Αν καθυστερήσεις, φύγε τρέχοντας.
Μην αργήσεις.
Πήγαινε.
Φύγετε από πάνω μου, σκουλήκια της κόλασης!
Γιατί παραπονιέσαι; Γι' αυτό δημιουργήθηκες.
Για ν' αποδειχτεί πως δε δημιουργεί ζωή μόνο ο Θεός!
Τώρα πρέπει να δώσεις ζωή στα παιδιά μου.
Πάνω!
Εκεί είναι.
Θα πάω πρώτη.
Μείνετε όσο θέλετε!
Πήγατε να τη φέρετε στον Ιγκόρ! Ο Ιγκόρ σας την έφερε!
-Πήγαινε. Πιάσ' την. -Πιάσ' την εσύ.
΄Εχω μάθει...
να μη βάζω πρώτος το χέρι σε ημίρρευστο υλικό!
-Σας τρόμαξα; -΄Οχι.
Τότε πρέπει να προσπαθήσω πιο πολύ.
Ημίρρευστο υλικό! Τι σου είπα;
Πιάσ' το!
Καίει!
Πρέπει να πάμε το αντίδοτο στον Βαν Χέλσινγκ!
Δε φεύγετε, αν δεν πω εγώ.
Τρέξε, Καρλ!
Θα φύγεις όταν θα 'σαι νεκρή!
Τι κάνεις; Βρες τ' αντίδοτο!
-Το Ψάχνουν οι φίλοι μου. -Φίλοι;
Ναι. Θες έναν;
Δεν ξεβιδώνουν. Θα πονέσεις.
΄Εχω συνηθίσει τον πόνο.
Καταλαβαίνεις ότι είσαι ζωντανός.
Δώσε μου ζωή!
Άλλο ένα σοκ και τα μικρά μου θα ζήσουν!
Σχεδόν λύθηκες, φίλε μου.
Βοήθησέ με!
Μα πρέπει να πεθάνεις!
Θέλω να ζήσω!
Εντάξει.
Να χαίρεσαι...
που θα κλάΨω πάνω στο νεκρό κορμί σου.
Κρατήσου!
Θα σε ελευθερώσω!
Άργησες, φίλε μου.
Τα παιδιά μου ζουν!
Πρέπει να σκοτώσω εσένα τότε.
Σωστά.
Ας γίνει έτσι.
΄Οχι! Δεν μπορεί!
Είμαστε κι οι δυο μέρη του ίδιου παιχνιδιού, Γαβριήλ.
Δεν είναι ανάγκη να είμαστε αντίπαλοι.
Πήγαινε να βοηθήσεις τον Βαν Χέλσινγκ!
Τώρα!
Σ' ευχαριστώ.
Άννα, θέλω βοήθεια!
Γρήγορα!
Πέταξέ το σε μένα!
Σε χρησιμοποιούν, Γαβριήλ, όπως και μένα.
Εγώ δραπέτευσα. Μπορείς κι εσύ.
Άννα, αγάπη μου...
το αίμα σου θα με διατηρήσει όμορφη.
Τι λες γι' αυτό;
Αν θες να σκοτώσεις κάποιον, σκότωσέ τον.
Άσε τα λόγια.
Δεν καταλαβαίνεις;
Μπορούμε να είμαστε φίλοι! Συνεργάτες!
Συμπολεμιστές!
Σου είπα ότι εσύ με δολοφόνησες;
Πρέπει να 'ναι μεγάλο βάρος. Κατάρα...
να 'σαι το Αριστερό Χέρι του Θεού.
Ζωή θέλω μόνο, Γαβριήλ.
Τη συνέχιση του είδους μου.
Κι ίσως την επιστροφή του δαχτυλιδιού μου.
Μη φοβάσαι, Γαβριήλ. Μη φοβάσαι.
Θα σου δώσω πίσω τη ζωή σου, τη μνήμη σου.
Κάποια πράγματα καλύτερα να μένουν ξεχασμένα.
Για τον Θεό!
Ο Θεός να με συγχωρέσει.
Είναι νεκρή.
''Ας αναπαυθεί σε αιώνια ειρήνη, Κύριε, και είθε το αιώνιο φως...
''να λάμπει πάνω της. Στην Ψυχή της και στις Ψυχές όλων...
''Στην Ψυχή της και στις Ψυχές όλων...
''είθε να δείξουν το έλεός τους οι νεκροί...''
© Ripped by RedHaCk 2004
ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ
Greek