De man waarover dit verhaal gaat, heet Hubert.
Hubert Fiorentini.
47 jaar.
92 kilo.
1 meter 93.
Het is iemand die geen vlieg kwaad doet.
Maar deze vrouw is geen vlieg.
Hubert, je overdrijft. - Je had kunnen wachten.
Ik versta je niet.
Ik breng je naar 'n rustige plek om te praten.
Ik moet naar Squale. Ondervraag hem en laat je niet bedotten.
Dag, Hubert.
M. Fiorentini. Van Eyck hier.
Ik weet dat u de hele dag in de weer bent.
Vandaar dat ik u mijn onbeantwoorde berichten vergeef.
M. Van Eyck, ik heb geen tijd. Kom terzake.
U staat in 't rood. De derde maal deze maand.
Zuiver de rekening aan of u wordt geschrapt.
Begrepen ? - Ik kom.
Nee.
Ik moest komen ?
Hubert, wat is er nou ? Ben je nerveus ?
Nee, niet meer dan anders. Ik ben eerder kalm.
Je kan niet zomaar vuistslagen uitdelen.
Als 't over de vrouw gaat, of liever de man...
Vergeet de travestiet.
Ik heb 't over de anderen. - Anderen ? Welke anderen ?
Hubert, zoek in je geheugen.
Er was inderdaad 'n jongeman die zich verzette.
Goed. Zoek verder.
Het komt terug. Er was 'n twist. - Ja, en wat nog meer ?
Bij de trap was er 'n jongen die me iets wou zeggen...
maar ik begreep er niets van.
Hij zei... - M'n pa is de hoofdcommissaris.
Het was me ontgaan. - Hem niet.
Zijn vader is op reis. Bied excuses aan.
Wat moet ik zeggen ? - Om 't even...
Dat je dacht dat hij 'n gangster was.
Maar de travestiet wacht...
Waar is die jongeman ? - Wat denk je ?
Goedendag. Ik ben het. Kent u me nog ?
We zagen elkaar gisteravond.
Nee. Maak u geen zorgen. Ik kom u niet arresteren.
Ik kom niet voor...
Ik bied excuses aan.
In het donker had ik u niet herkend. Ik wist niet dat u de zoon...
Water...
Ik dacht dat u 'n dief was.
'n Gangster. Met dezelfde jas als u.
Het spijt me. Tot de volgende keer.
Ik voel dat je goedgehumeurd bent. Stoor ik ?
Luister, Sofia. Ik zit midden in een opdracht.
Ja, dat ben je altijd. - Niet op zondag.
Dan speel je golf. - Ik moet me ontspannen, toch ?
Daarvoor bel ik je. Na het golfen gaan we uit eten.
Ik heb geen honger. Tot later.
Hij heeft geen honger.
Die kende ik nog niet.
Niks. We hebben alles geprobeerd. - Ook het ergste. Alles windt hem op.
Mag ik ? - Graag, ga je gang.
Zonde van de tijd.
Heb je 'n peuk ?
U kunt met vrouwen omgaan.
Aangeboren. Mannen en vrouwen moeten elkaar begrijpen.
Ik luister. Waar zijn je vriendinnen ?
Een mooie pen.
Een geschenk. Voor bijzondere gelegenheden. Ik luister.
Van een vrouw gekregen ?
De enige die ik ooit liefhad. Op 'n dag was ze weg.
Het enige dat ze me naliet.
Kom op. Welke bank is het ?
Op de Place de l'Etoile.
De hele bende zal er zijn.
Onze laatste slag. Een mooie afsluiting.
Welke dag ?
Vandaag. - Hoe laat ?
U bent al 'n half uur te laat.
Waarschuw alle eenheden.
Alles onder controle ? Nog altijd binnen ? Hebt u alles in de hand ?
Ook dat nog.
Alles gaat goed. Geen paniek. Ze zijn binnen en ik heb regelmatig contact.
Zeg dat we iemand sturen.
Hoezo ? Ik heb niemand gevraagd.
Wat is dit, dames ? Kunnen jullie niet gewoon geld trekken ?
Ga naar huis. Ik heb werk.
Vooruit.
Wat doe je ? Ik heb de leiding. Blijf waar je bent of z'n kop gaat eraf.
Nee, je schiet niemand neer. Alleen ik mag zoiets doen.
Dit is er over van jullie vriendin. Ik zou me maar snel overgeven.
Irene, ik voel me niet goed. Hij gaat ons pijn doen.
Hij gaat helemaal niets doen.
We hebben dynamiet en wapens. Wat kan hij doen ? Hij verkoopt praatjes.
Is dat een pistool ? Het lijkt meer een nietpistool.
Bek dicht. Jas open. Laat de jouwe zien.
Jeetje. - Wat een joekel.
Dat gaat pijn doen. - Geef hier.
Liever niet. Je zou je nagels kunnen breken.
Spot niet met me. Schuif 'm met je voet naar me toe.
Ik heb je gewaarschuwd.
Gezien, meisjes ? - Genoeg gespeeld.
Ik tel tot tien. Traag. Jullie zullen kunnen volgen.
Ik heb je wapen. Wat gebeurt er op tien ?
1, 2...
Stop. We blazen alles op. - 3...
en 10.
Rust is me niet gegund.
Hubert toch. - Het is zondag.
Voor politie is het altijd maandag. Ik heb de hoofdcommissaris gesproken.
Waarom heb je zijn zoon nogmaals toegetakeld ?
Ik heb bloemen gebracht.
Dankzij jou heeft hij een abonnement op de Oké. Z'n pa twijfelt aan je methodes.
Ik weet van niks.
Die knul is twee maanden uit de running.
De hoofdcommissaris wil voor jou hetzelfde.
Ik begrijp het.
Iedereen is tevreden, maar je methodes...
Wat is daarmee ? - Ze zijn onwettig.
Dit is het Wilde Westen niet. We hebben wetten en regels.
Politie moet zich daaraan houden.
Zo verloor ik acht collega's in twee jaar. Ik breng ze vaak bloemen.
We leven niet met de doden. Aanvaard de realiteit.
Je hebt geen vrienden, geen gezin, geen houvast.
Je moet integreren. Sticht een gezinnetje.
Het zal je goed doen.
Probeer het. Hou je niet van vrouwen ?
Natuurlijk wel...
Heb je geen vriendin ?
Er was wel een vrouw...
Dat verhaal kennen we.
In Japan had je een vriendin die opeens weg was.
Maar dat is vijftien jaar geleden.
Negentien. - Oké, negentien.
Na negentien jaar is de zaak verjaard.
Doe me 'n plezier. Ontspan je tijdens die 2 maanden.
Ga shoppen. - Ik haat shoppen.
Dwing jezelf. Koop een paar dingen voor de lol.
Met een Armani-hemd en een luchtje op blijf jij niet lang vrijgezel.
Zet je me buitenspel ? - Nee, ik breng je in 't spel.
Vergeet de politie en bewijs dat je een man bent, een echte.
Kom je niet binnen ? - Jawel.
Ik had je nog nooit in een overhemd gezien.
Al m'n T-shirts zijn in de was. - Ik begrijp 't.
Wat is er ? - Ik wil je uit je jas helpen.
Wat ruikt er zo lekker ? - Het eten.
Nee, iets anders.
Een luchtje ? - Ik had nog een flesje liggen.
Mijn cadeau van twee jaar geleden ? - Echt ?
Ja.
Nu heb je wel trek. - Het komt vanzelf.
Ik heb geen champagne, maar wel Shochu. Is dat goed ?
Zeker.
Alles goed op je werk ?
Wat is er zo grappig ? - Ik werk niet.
Al niet meer sinds ik weduwe ben. Al 5 jaar.
Loempiaatje ? - Lijkt me lekker.
Dank je.
Alles was perfect, Hubert.
Bedankt. Het was niks.
Het eerste dineetje in twee jaar.
De tijd vliegt, hé ? - Ja.
Heeft je ex je zo leren koken ? - Ja.
Jullie waren maar acht maanden samen. - In acht maanden kan je heel wat leren.
Ik geloof je.
Bel je 'n taxi ? - Nu al ?
Heb je een ander plan ? - Ik dacht...
Nu we elkaar wat beter kennen, wil je hier misschien blijven slapen.
Ik ga lopen. Het is lekker weer.
Een mooi besluit van een perfecte avond.
Sofia, ik begrijp 't niet.
Je bent lief als je zo je best doet. Maar je vertrouwt vrouwen niet.
Het is niet makkelijk. Ze gaan weg of belazeren me.
Ik wil geen van beide, Hubert.
Ik wil gewoon wat bij jou zijn. Dat is liefde.
En niet treuren om iemand die al twintig jaar weg is.
Negentien. - Jij je zin.
Had ze van je gehouden, dan was ze hier. En had je mooie kinderen.
Maar ze is weg en ze liet je herinneringen en recepten na.
Zeg het me als je weer vrij bent.
Ik heb heel wat gebreken, ik kook niet.
Maar ik kan goed vrijen en zal je mooie kinderen geven.
Je ziet er moe uit. Neem wat vakantie.
Misschien moeten we maar scheiden.
M. Fiorentini ? Politie 15e arrondissement Parijs ?
Dat ben ik.
Kent u 'n vrouw met de naam Miko Kobayashi ?
Ik ken haar.
Weet u waar ze is ? - Ja, in het mortuarium.
Mevrouw is gisteren overleden in Tokio.
Gecondoleerd met dit verlies.
Ik ben M. Hishibashi, advocaat. Morgen lees ik haar testament.
U staat als enige in haar testament. Uw aanwezigheid is daarom gewenst.
Sta ik in haar testament ? - Zeker.
Het was niet eenvoudig om u te vinden.
Morgen drie uur ? - Ik zit in Parijs.
Er is een vlucht om vijf uur en om half negen.
Ik heb voor beide gereserveerd. Er ligt een ticket voor u klaar.
Ik moet het eerst vragen aan m'n chef. Heb ik al gedaan. M. Squale, is 't niet ?
Hij is akkoord. U mag er alle tijd voor nemen.
Ik ga erover nadenken. - U moet zich haasten.
Er is toch geen haast bij ? - Toch wel.
Ze wordt morgen gecremeerd.
Wilt u haar niet zien voor ze definitief verdwijnt ?
Ik kom.
Werk of plezier ? - Geen van beide.
Waar komt u vandaan ?
Het vliegtuig. - Uw humor verraadt dat u Frans bent.
Pardon ? - Waar kwam uw vliegtuig vandaan ?
Kijk naar boven en u ziet dat er een vliegtuig is geland. Uit Parijs.
Kijk omlaag en u ziet een ticket met CDG erop. Charles de Gaulle, Parijs.
Ik ben niet alleen grappig, maar ook opmerkzaam.
U zult zien dat ik ook opmerkzaam ben. Doe uw tas open.
Haast u. Ik heb niet veel tijd. - Waarom zo'n haast ?
Waar is hij ? - In kantoor 17.
U hebt 'm toch geen pijn gedaan ? - We zijn geen gangsters.
Ik heb 'm 15 jaar niet gezien. Beschadigd zal ik hem niet herkennen.
Momentje.
Ik ben nerveus. Net een maagd. Hoe zie ik eruit ?
Kan 't ermee door ?
Momo ?
Heb je me herkend ?
Geweldig, Hubert.
Laat me je bekijken.
In goede gezondheid en na 5 minuten in moeilijkheden.
Hang de vuile was niet buiten.
Oké, we zijn weg. Het is goed, een collega.
Hij was al kapitein toen ik nog kwam kijken.
We zaten hier in de jaren 80 om de Russen te observeren.
Ik zeg niet wat we allemaal hebben uitgespookt.
Het zou heel fijn zijn als je 's vijf minuten je klep houdt.
Het spijt me. Uw ondergeschikte toonde geen respect.
Ik heb hem wat hardhandig gecorrigeerd. Mijn excuses.
Ik ken uw reputatie, M. Fiorentini. Wat komt u in Tokio doen ?
Werk ? - Vakantie. Maar ik blijf niet lang.
Klopt. Bij hem duurt niets lang.
Respect.
Vijftien jaar...
Nog altijd dezelfde auto.
Hij rijdt goed. Een winnend team verander je niet.
Wat doe je tegenwoordig ? - Niets. Ik ben geen commando meer.
Ik zit bij de politie. Een gezapig leven.
Ik doe mijn werk en ga naar huis. - Maak dat de kat wijs.
Wil je zeggen dat je truien breit ? - Ik speel golf. En ik hou ervan.
Arme stakker. Het werd tijd dat je terugkwam.
Wat is het ? Een boot laten zinken ? Een centrale ontmantelen ?
Herinner je je de kazerne ?
Het verkeerde gebouw opgeblazen. Te gek.
Ik ben hier om persoonlijke redenen.
Heb je die kleine Japanse nog gezien ? Hoe heette ze ?
Miko.
Miko. Je liep achter haar aan als 'n poedel.
Ze is gisteren overleden.
Ik ben hier voor de crematie. - Kon ik niet weten.
Ik weet het. Hoe wist je dat ik hier was ?
Ik werk nog op dezelfde plaats. Een lift ?
Dit is het adres.
Shinjuku. De rosse buurt. Tien hoeren per vierkante meter.
Daarvoor ben je ook niet gekomen.
Die kant op.
Meneer Hishibashi ?
M. Fiorentini, neem ik aan. - Klopt.
U lijkt precies op de foto die 20 jaar geleden werd genomen.
Negentien. - U heeft volkomen gelijk. Gaat u zitten.
Mevrouw Kobayashi heeft u aangewezen als enige erfgenaam.
Om praktische redenen zit alles in deze doos.
U moet even tekenen voor ontvangst en voor de aanvaarding.
U was een echte dichter.
De foto van u als militair geniet mijn voorkeur.
Daar waar alles is begonnen en alles zal eindigen.
Heeft ze wensen of wilsbeschikkingen ?
Eentje maar.
Dat u voor haar dochter zorgt tot ze meerderjarig is.
Haar dochter ? - Ja.
Hoe oud is ze ? - Negentien en een half.
Dus haar moeder...
Dus ik... Dus haar moeder...
Maar hoe...
Hoe ze heet ? - Ja.
Yumi. Ze zal u bevallen.
Wacht. Wat doet u ?
Ik wil haar voorstellen.
Dus dat meisje...
Ja, hiernaast. Ik heb haar vanmorgen uit de cel gehaald.
De cel ? - Maak u geen zorgen. Niets ergs.
Ze was in de war door de dood van haar moeder.
Ze heeft wat gedronken en agenten neergeslagen.
Agenten ? - Ja, maar ze zal 't u zelf vertellen.
Nee, wacht.
U vertelt me dat ik 'n dochter van 19 heb die uit de cel komt.
Mijn aanpassingsvermogen is groot, maar gun me even de tijd.
Hoe weet u dat 't mijn dochter is ? - Op haar geboorteakte...
staat bij 'vader' uw naam.
Uw partner bevestigt 't in haar testament...
en stelt u voor als de enige man in haar leven.
Waarom ging ze dan weg ? - Dat zegt ze niet.
Weet ze dat ik haar vader ben ? - Nee, dat plezier laat ik aan u.
Plezier. Ik kom uit Parijs, na 19 jaar. Hallo, ik ben je vader.
Ze is net haar moeder kwijt. Nu krijgt ze een vader.
Misschien was er wel een man na mij, en is hij de vader.
Wie weet dat nu nog ?
U kunt een D.N.A.-test laten doen. Dan bent u zeker.
Maar 't weinige dat ik zag, bevestigt dat ze uw dochter is.
Is ze hiernaast ? - Ja.
Zeg nog niets over vaderschap en zo.
Afgesproken.
Ik wil haar niet nog meer traumatiseren.
Ze zijn kwetsbaar op die leeftijd. - Klopt.
Zelfs al beweren ze vaak 't tegendeel. - Inderdaad.
Doet u nu die deur open ?
Wat zegt ze ? - Ze vraagt wie u bent.
Zeg dat ik 'n vriend van haar moeder ben en geen kwaad in de zin heb.
En hoe heet deze clown ? - Zeg maar: Hubert uit Frankrijk.
M. Fiorentini, ze spreekt Frans.
Hallo, ik ben Hubert.
Yumi. Wees beleefd of je gaat terug naar de politie.
Ze kunnen de pot op. Ik haat ze.
Hebt u iets te drinken ?
Sake ? - Dat is goed.
Bedankt, het gaat al beter.
Waarom heeft m'n moeder nooit iets over u gezegd ?
Je praat Frans. Misschien had ze Franse vrienden.
Ze werkte op de Franse ambassade. - Ik ook. Daar heb ik haar ontmoet.
Waarom bent u hier ?
Omdat hij door je moeder is aangewezen...
om voor je te zorgen tot je meerderjarig bent.
Dat is over... - Twee dagen. Langer trek ik 't niet.
Yumi, zo praat je niet tegen je...
voogd.
Het is de laatste wens van je moeder.
Het feit dat ze hem die taak toevertrouwt...
betekent dat ze hem enorm waardeert, ook al heeft ze 'm nooit genoemd.
Als je moeder hem vertrouwde, kan jij dat ook.
Op zijn minst voor twee dagen.
Kom, we gaan naar mama.
We gaan te voet. 't Is niet ver. - Wil je geen taxi nemen ?
Ik ben kwetsbaar. Spreek me niet tegen.
Oké.
Hij verveelt zich niet.
Mag ik 'n vraag stellen ?
Nee, ik stel de vragen. Twee dagen lang.
Ach zo. Goed.
Je kan 't nog. Vijf minuten en je hebt al 'n griet.
De dochter van Miko. En dus ook de mijne.
Ze is sexy. - Wat ?
Ik wist niet dat je zo'n sexy dochter had.
Ik ook niet. Volg op 'n afstand en houd je bek.
Verdomme, dat is me nog eens wat.
Mama.
Je vriend Hubert uit Parijs is hier.
Dag, Miko. Ik ben blij je weer te zien.
Zelfs in de ergste omstandigheden glimlacht ze nog.
Je hebt dezelfde lach als je moeder.
Hoelang is 't geleden dat u haar zag ? - Negentien jaar.
Ik laat jullie even.
Jullie zullen elkaar veel te zeggen hebben.
Waarom heb je niets gezegd ? Waarom ?
Ik zal voor haar zorgen, want dat is je wens.
Ze is alles wat ik nog van jou heb.
Momentje.
Wat doet u ? - Niets. Beroepsdeformatie.
Bent u dokter ? - Ja, ik ben arts.
Wat was de doodsoorzaak ? - Kanker.
Is er een overlijdensakte ? - Thuis.
Wat is uw specialisatie ? - Plastische chirurgie.
Dat komt goed uit. U kunt me raad geven.
Ik wil een andere neus. Kijk. Ik heb 'n grote neus.
Dat is niet fijn voor 'n jong meisje. - Ik vind je neus mooi.
Vreselijk. Zeker van die klootzak van 'n vader.
Een klootzak ? Ik bedoel... Ken je hem ?
Nee. Een geluk voor hem, anders was hij al dood.
Wat heeft hij misdaan ? - M'n moeder verleid en verkracht.
Nee ? - Ja.
Toch wel. Maar morgen ben ik meerderjarig en prostitueer ik mezelf.
Dan krijgt hij de hele yakuza achter zich aan.
Ik moet even zitten.
Wilt u nog sake ? - Nee, 'n stoel volstaat.
Yumi, dit is Maurice, of Momo. Een vriend uit Tokio.
De gelijkenis is treffend.
Met uw moeder. - Kent u haar ?
Nee. - We gaan.
Weet ze dat je agent bent ? - Dan is ze direct weg.
De moeder ben ik kwijt, de dochter wil ik houden.
Ze zal 't begrijpen. Wat ook je beroep is, haar vader is haar vader.
Ze weet niet dat ik haar vader ben.
Anders was ik al dood. - Leuk.
En weet ze dat Miko haar moeder is ?
Soms ben je 'n echte idioot. Natuurlijk weet ze dat.
Je verhaal is zo ingewikkeld. Logisch dat ik me vergis.
De grote zus van mama. - Verdomme.
Wat zegt ze ?
Dat ze uw lelijke kop kent, maar niet weet van waar.
Mooi. Ik bedoel, geeft niet.
Het medisch dossier. - Het ligt daar ergens.
Wacht op me in de auto. - Zeker weten ?
Kan ik naar 't toilet ? - Nee.
Ik doe 't in m'n broek.
Mooie kamer. - Ik wil iets anders aan de muur.
Waarom niet ? Iets met dieren en zo.
Waarom geen konijnen ?
Nee, nee. Ik dacht aan een foto van 'n paddestoelwolk...
met mensen eromheen die techno dansen.
Waarom niet ? En hoe is de kamer van je moeder ?
Ze woonde in de stad. Ze kwam in 't weekend.
Houdt u van muziek ? - Ja, absoluut.
Straks misschien, later...
Het dossier. - Ja.
Hier is het. - Bedankt.
Wat was haar beroep ?
Ik weet het niet. Mama was altijd heel geheimzinnig.
Zeg dat wel.
Wat zoekt u in het dossier ? - Niets. 't Is routine.
Als u wilt dat de twee dagen goed verlopen...
moet u ophouden me te behandelen als een idioot.
U vond aarde onder haar nagels en kristallen aan haar neus.
Luister, in dit dossier zitten rare elementen.
En in de geneeskunde heb je bewijzen nodig.
Zoals bij de politie. - Precies.
Ik laat analyses uitvoeren en als ik zekerheid heb, weet jij 't als eerste.
Akkoord ? - Akkoord.
U bent behoorlijk slim. - Dat probeer ik.
Zou u me willen helpen mijn vader terug te vinden ?
Je verloor net je moeder. Wil je niet wat wachten met de moord op je papa ?
Hoe dan ook, hij zal niet in de buurt zijn.
Wie vertelde dat van die verkrachting ?
Mama. - Hoe durft... Ik bedoel, dat is sterk.
Denk je dat je moeder zich zomaar zou laten verkrachten ?
Waarom zou ze liegen ?
Om je te beschermen, of om hem te beschermen.
Waarom zou ze zo'n gemenerik beschermen ?
Misschien is hij niet zo gemeen.
We moeten ander behang kopen. - Nu.
Geef me je nummer en laat dit analyseren.
Wat is het ? - Dat moet de analyse uitwijzen.
Voor morgen ? - Je hebt 'n uur.
Fijn dat hij terug is.
Ik zal wat geld op je rekening zetten.
Ben je rijk ? - Nee, maar m'n bank is dol op me.
Ik zal elke week wat storten.
Grappig, dat deed mama ook. - Ja, grappig.
Elke vrijdag duizend franc, maar over twee dagen mag ik alles uitgeven.
Gezien de inhoud van de doos zal er niet veel op de rekening staan.
Dag, juffrouw Yumi Yoshimido.
Vraag hoeveel geld er is en zeg dat ik zal storten.
Ik spreek Frans. - Mooi.
Wat is dat ?
Elektronische handtekening.
Mijnheer. - Dank u.
Wat is de koers van de yen ? - De rekening is in dollars.
Wilt u het controleren ? Er is 'n vergissing.
Inderdaad, ik begrijp uw verrassing.
Dat is de hoofdrekening. De interest staat op 'n andere rekening.
Wilt u die rekening ook zien ?
Waarom niet ?
Ook in dollars ?
Moet ik 'n totaalbedrag maken ? - Nee, laat maar. Ik heb nu wel een idee.
En ? Is er genoeg ?
Er valt van te leven. - Hoeveel wenst u over te schrijven ?
De overschrijving.
Tweeduizend... - Dollar ?
Franc.
Bedankt, M. Hubert. Ik zal dit nooit vergeten.
Het is niks. - Het is enorm.
U bent als een echte vader.
Ik denk dat je vader... Je echte vader zou hetzelfde hebben gedaan.
Ja, maar hij is er niet. En ik heb geluk dat ik u heb ontmoet.
Handtekening ?
En nu gaan we shoppen. - Doe het toch maar kalm aan.
Ik geef nooit meer uit dan ik heb. - Dat is 'n goed principe.
200 miljoen dollar.
Goed, hé ? - Goed.
Kan ik je telefoon even gebruiken ?
Momo, hoe luiden de analyses ?
Voor de kristallen weten we 't al, voor de aarde nog niet.
IJzer, kwik, kalium... Of liever...
Cyanide. Is leverkanker te genezen met cyanide ?
Ik denk 't niet. Maar jij bent de arts. - Wat denk jij als politieman ?
Cyanide onder de neus, een vervalst medisch verslag...
sporen die wijzen op een vechtpartij. Wat denk je ?
Ze stierf niet alleen en de moordenaars hadden Fiorentini niet verwacht.
We gaan naar alarmfase een.
Boek een suite in 't Hotel Imperial. Tot over een uur.
Breng ik materiaal mee ? - Alles wat je vindt.
Dit wordt feest.
Wat is er ? - Niets. Maar zo is het genoeg.
Wil je niet eens een truitje passen ?
Daar gaan we.
Ik waarschuw je. We doen alle verdiepingen.
Fiorentini, Hubert. Er is gereserveerd. - Klopt. Welkom in Hotel Imperial.
Dank u.
Mag ik zo onbeleefd zijn om te vragen of de juffrouw meerderjarig is ?
Ze is mijn dochter.
Papa.
Mijn excuses.
Leg alles in de kamer.
Bedankt.
Leuk gevonden, dat van de dochter. - Ik had geen keuze.
Toch is het niet slim, want we lijken helemaal niet op elkaar.
Alleen wat de neus betreft, een beetje.
Wil je iets drinken ? - Nee, bedankt.
Een beetje sake ?
Later misschien. Wil je de kleren niet passen ?
Moet ik ze showen ? - Ja, doe maar.
Ik ben gaan shoppen.
Je zult tevreden zijn. Het zijn dingen die je graag hebt.
Bazooka, met warmtezoeker.
400 gram per stuk. Ik heb er twee genomen.
Miniraketten, met perslucht.
Van 50 meter kogel je 'n boom omver. Efficiënt.
Weet je zeker dat 't je dochter is ? - Hoezo ?
Ze lijkt niet op je. - Momo.
Behalve de neus. Ik ga door.
Minibazooka, gemaakt in Korea. Stopt een tank vanaf 100 meter.
Heb je niets kleiner, voor in de stad ? - Daarvoor heb ik iets kleins, iets lichts.
Maar ook klassiek. Een Magnum 357.
Het laatste model Uzi. 50 kogels bij snelvuur.
En een Rus die geschikt is voor mosterdgas.
Een Argentijn om 'n opstand te onderdrukken, en wat granaten.
Ik neem dit.
Ik wist het. Wil je niet 'n paar granaten ?
Nee, nu niet. Ik moet discreet blijven. Ik wil haar niet bang maken.
Wat is er aan de hand ? - Ik weet 't niet.
Mijn geliefde verlaat me met vage excuses...
en 19 jaar later is ze dood. Ze laat me een dochter en 200 miljoen dollar na.
200 miljoen dollar ? - Dat staat op haar bankrekening.
Maar als ze zo doorgaat is alles er binnen drie dagen doorheen.
200 miljoen dollar.
En sinds vanmorgen worden we gevolgd door idioten met zonnebrillen.
Het gaat ze om 't geld. - Ik begrijp 't. 200 miljoen dollar.
Daar waar alles is begonnen en alles zal eindigen.
Ik sta niet zomaar in haar testament. Ze zal hulp nodig hebben gehad.
Iemand of iets heeft haar tegengehouden.
Ze liet me aanwijzingen na. - En 200 miljoen dollar.
Hou op over die 200 miljoen. Ze zijn niet van jou. Vergeet 't.
kan je 't dossier van Miko krijgen ?
Dat moet lukken. Ik ken wel iemand.
We moeten haar verleden bekijken om alles te begrijpen.
Ik ben klaar. - Waarvoor ?
Vanavond ga ik uit. - Niet zo. De nachten zijn koud.
Je moet een windjack aantrekken. - Zo'n geel geval.
Ik ga niet vissen. Ik ga dansen.
En daarbij heb ik 't altijd warm, net als mama.
Dat klopt.
Ben je niet bang 's avonds ? De straten zijn toch niet veilig ?
Nee. Een verkrachting op elke hoek. - Wat ?
Niet elke avond. - Als ik moet sterven, dan feestend.
En als je zo bang bent, kom dan mee.
Je kan papa spelen.
Dat vind je leuk.
Pak de granaten.
Videogames in een nachtclub ?
Dit zijn oom Hubert en oom Maurice.
Iedereen op de dansvloer.
Daar ben ik te oud voor. En mijn knieën doen pijn.
Kom op. Doe 't voor mij.
Kruis de knieën.
Heel goed voor 'n beginneling. Ik ben trots op je.
Jouw beurt, Momo.
Alles doet pijn bij mij.
Goed, een keer.
Wat zei hij ? - Hij wil 't tegen je opnemen...
in 'n spel waarbij je je knieën niet gebruikt.
Waar ? - Daar.
Vooruit.
Ik ben aan 't winnen. Wat is er ?
Ik leg het je later uit.
Nee, doe maar. Ik zal kijken hoe 't moet.
Geen paniek. Geen beweging meer.
Als je 't niet erg vindt, doen we de revanche later.
Is er 'n nooduitgang ? - Achteraan.
Ik ben blij dat hij terug is.
Het spijt me. Ik wou je avond niet verknoeien.
Wie ben jij ? - Ik ben geen dokter.
Bedankt. Dat had ik zelf al ontdekt.
Wie ben je dat je al die mensen mag doden ?
En trouwens, wie waren die mannen ? En waarom hadden ze wapens ?
Heb je dat begrepen ? - Nee, maar 't is niet erg. Rustig maar.
Ik zal alles uitleggen.
Droog je tranen.
Nu doet ze me aan iemand denken.
Zoek 't dossier van Miko op...
en bel het lab voor de aarde onder haar nagels.
Over een uur in 't hotel. - Ik zit altijd in de auto.
Ik ben door je moeder gevraagd. Je moeder vertrouwde niemand.
We zagen elkaar niet, maar ze vertrouwde mij.
Ze liet me komen omdat ze me iets wou zeggen. Een geheim.
Maar iemand liet haar vermoorden voor ze 't me kon zeggen.
Nu hebben die zwarte mannen het op jou gemunt.
Ik heb niets gedaan. Waarom moeten ze mij hebben ?
Dat vraag ik me af.
Zei je dat ze door de week in de stad verbleef ?
Twee jaar geleden nam ze me een keer mee.
Ze was iets belangrijks vergeten.
We gingen erheen, maar ik mocht niet naar binnen.
Ik bleef op de overloop staan.
En toen ik aandrong om te zien waar ze woonde...
gaf ze me een klap.
De enige keer dat ze me sloeg.
Ken je 't adres nog ?
Is ze altijd zo geweest ?
Ze was ordelijk, maar niet in die mate. - Ze zijn ons voor geweest.
Waarom zijn alle meubels weg ? - Ze zoeken iets...
maar ze kennen je moeder niet.
'Plaats nooit 'n object in 'n object dat kan worden verplaatst.'
Ik begrijp 't niet. - Wacht maar.
Ik begrijp 't nog steeds niet. Hoe wist je dat het daar was ?
We hebben dezelfde opleiding genoten. Wat is dat ?
Namen en cijfers. Het begint al wat duidelijker te worden.
Voor mij steeds minder.
M'n moeder zadelt me op met een man...
die iedereen doodt en gaten in de muur maakt.
Yumi, luister. Vertrouw me.
De nachtmerrie is bijna voorbij.
Kom, we gaan.
Deze keer lieten ze de meubels staan.
Wat zochten ze ? - Waarschijnlijk niets. Het is intimidatie.
Weldra zullen ze contact opnemen. - Wat doen we dan ? Gaan we weg ?
Nee, we wachten rustig af.
Ze hebben geen 'gatten' gemaakt.
Gatten.
Gaten. - Gatten.
Nee, met een lange A.
Zoals in 'gaan'.
En daarna 'ten', zoals in 'tenten'.
Goed zo.
Diep ademhalen.
Welkom in Japan. - Bedankt.
Ik ben Kazuhiro Takanawa.
Mijn naam zal u niet veel zeggen. - Niets.
Ik zou u graag willen ontmoeten, M. Fiorentini.
Met alle genoegen.
Ik hoorde dat u graag golf speelt. - Het werkt ontspannend.
Ook op mij. We spelen een partijtje.
Mijn mannen staan beneden. - Goed.
Gaten.
Goed. - Wat is er ?
Ik ben uitgenodigd voor 'n potje golf. - Ga je nu golfen ?
Niets is beter dan golf om na te denken. En bij golf zijn er... gaten.
Laat maar.
Kan de kamer gedaan worden ? - Zeker.
Ben je doof ? Ik heb alles.
Momo, er wordt op ons gewacht.
Gezien. Ik heb 't dossier en de analyse van de aarde.
Hier, en verlies het niet.
Volg ons op afstand. Grijp in als 't fout gaat.
Verdomme. Nu niet.
Die houding deugt voor geen meter.
En die benen... Net 'n eend. We zijn niet op 't strand.
En de armen. Omhoog ermee.
Ga met uw Play Station spelen.
Zo zult u niet veel ballen verslijten.
U schijnt heel sterk te zijn. - Ik raak de bal.
Zo sterk dat u gevaarlijk bent. - Niet overdrijven.
Laat maar 's wat zien.
Waarom naar Japan terugkomen na al die jaren ?
Niet genoeg slechte herinneringen ? - Enkel de goede herinneringen blijven.
Wordt u niet gelokt door winstbejag ?
Ik weet niet waarover u het hebt. - Over de 200 miljoen dollar...
op de rekening van uw dochter.
Papa ?
Smeerlap, vuile leugenaar. Ik haat je. - Rustig, Yumi.
Ik haat je. - Rustig.
Ik wou 't je zeggen, maar je haatte je vader zo intens.
Smeerlap. Je hebt ons verlaten.
Nee. Je moeder is plots verdwenen, zonder iets te zeggen.
En dat jij bestaat, weet ik pas sinds gisteren.
Had ik geweten dat ik zo'n prachtige dochter had...
dan had ik hemel en aarde bewogen om jullie te vinden.
En dan zou dit niet zijn gebeurd.
Mijn dochter.
Ontroerend. Maar vóór jullie elkaar in de armen vallen...
wil ik mijn geld terug.
Dat kan niet. De rekening is geblokkeerd tot ze meerderjarig is.
Dan moeten we negen uur wachten.
Om tien uur gaat de bank open en is uw dochter twintig. Proficiat.
Breng het meisje weg.
Dood hem.
Langzaam.
Wacht.
Deze slag is moeilijk, maar als hij lukt...
is hij dodelijk.
Geen beweging meer. Het Franse leger.
Verdomme.
Hubert, alles goed ?
Laat maar. Ze zijn uitgeschakeld. Je bent 20 seconden te laat.
Verdomme. - Wat is er ?
De granaat... - Wat is ermee ?
Ik heb de pin eruit getrokken.
Forse granaat. - Nee, dat waren de granaten in de auto.
Wat heb je ontdekt ?
Miko verliet 't ministerie 19 jaar geleden omdat ze zwanger was.
Haar dossier is weg.
Op dat moment duikt er bij Defensie een dossier op, top secret.
Ik kon niets meenemen, behalve...
foto's.
Heb je je niet in 't dossier vergist ? Het zijn huwelijksfoto's.
De bruidegom is de zoon van een van de grootste gangsters van 't noorden.
Takanawa, de Zebra, vanwege... - De littekens op z'n bakkes.
Ken je hem ? - We hebben gegolfd.
En ? - Vijfde van links.
Miko ? - Tussen alle boeven van de stad.
Ze was zo rechtlijnig, zo integer... - Er is meer.
Miko zat bij de maffia.
Toch werd ze nog geen maand geleden door de minister onderscheiden.
Een dubbelagente.
Ze infiltreerde de yakuza om ze van binnenuit te bestrijden.
Maar om dat te doen moest ze breken met haar verleden.
Ze verliet me om haar land te dienen.
Ik ken er die hetzelfde gedaan zouden hebben.
Misschien wel.
Het vervolg is eenvoudig. Ze leverde goed werk, tot ze werd ontmaskerd.
Ze kon de rekening van de Zebra leegroven...
en liet me aanwijzingen na.
Pas op. Dat is heel scherp.
Toch denk ik dat er iets ontbreekt.
Wat ?
Geen idee.
Waarom zei ze niet dat ik 'n dochter had ?
Geen idee. Misschien wou ze je er niet bij betrekken.
En toen ze zag dat ze haar niet meer kon beschermen, moest jij 't doen.
Haar beschermen ? Tegen zichzelf. Ze kent haar dochter.
Voor haar stelt 200 miljoen dollar niet veel voor.
Zeg eens, wat is dit ? - Wasabi.
Lekker.
Heel goed.
De aarde onder haar nagels, waar komt die vandaan ?
Kioto.
Natuurlijk. Daar verklaarden we elkaar de liefde.
Daar is alles begonnen en zal alles eindigen. We gaan.
Haast je. We moeten voor 10 uur terug zijn in Tokio.
Mijn lieve Hubert. Ik offerde me op voor mijn land, en dat betreur ik.
Al die jaren had ik bij jou willen zijn, ook al was je nooit weg.
Je hebt me nooit echt verlaten. Je bleef in mijn hart en zal er altijd blijven.
Zorg goed voor onze dochter. Ze is geweldig, maar nogal kwistig met geld.
Dit is 't codenummer om haar uitgaven onder controle te houden.
Er moet genoeg geld zijn voor jou en onze dochter.
Het stelt niet veel voor...
maar ik hoop dat onze dochter de slechte herinneringen kan uitwissen.
Alleen de goede herinneringen blijven toch ?
Je liefhebbende en toegewijde Miko.
Zijn er nog collega's van vroeger ?
Er zijn er nog 'n paar niet dood. - We zullen ze nodig hebben.
Commissaris Yasumoto, alstublieft.
Goedendag. Storten of opnemen ?
Opnemen. - Cash of via overschrijving ?
Overschrijving.
Het is heel eenvoudig.
Links de rekening waar 't geld nu is en rechts die waar 't naartoe moet.
Begrepen ?
Vul in... links.
Lausanne... Dat is Zwitserland, niet ? - Klopt.
Prachtig. - Haast u, wij hebben weinig tijd.
Onmiddellijk, mijnheer.
Ziezo.
Hoeveel wilt u overschrijven ? - Alles.
Van beide rekeningen ? - Ja, van allebei.
Daarmee kunt u een heleboel hoeren betalen.
Pardon ? - Daarmee kan men zich amuseren.
200 miljoen dollar. Dat gaat wel.
Hier.
U bent toch 20 jaar ? - Sinds vanmorgen.
Uitstekend. Ze mag tekenen.
Teken.
Ziezo. In orde.
Gefeliciteerd, Yumi. - Genoeg.
Geef me m'n ontvangstbewijs.
Die geef ik uit.
Dan moet u bij hem zijn.
Ik zou dat niet doen.
Als uw vriend zijn wapen niet wegdoet, komt u hier niet levend uit.
U komt hier ook niet levend uit.
Goed gespeeld, M. Fiorentini. Ik verlies.
En om te winnen, moet je kunnen verliezen. Noem uw prijs.
Ik vrees dat u de middelen niet hebt.
De 200 miljoen dollar staan nu op mijn rekening.
De 200 miljoen zijn gaan vliegen.
Yumi, kom hier.
U zag wat ik met 'n golfbal kan. Bedenk wat ik kan met een.45.
Zeg dat ze hun wapens wegdoen.
Het is voorbij.
Kom.
Wacht op mij.
Niet te geloven.
Takanawa, de Zebra ? Zegt dat u iets ? - Natuurlijk.
Hij ligt binnen op de grond. Ze wilden de bank overvallen.
Ik heb het hen afgeraden.
Wanneer is uw vakantie afgelopen ? Dan kunnen we 't land opruimen.
Ga maar, alles is kapot.
M. Fiorentini staat niet meer rood. - Dat werd tijd.
200 miljoen euro ?
Overdrijft u niet ? Bescherming is niet nodig.
We beschermen u niet. Het is voor de omstanders.
Leuk dat je er was.
De volgende keer kom jij. - Als het even leuk wordt, graag.
Wat is dat ? - Wasabi.
Het heeft je gesmaakt, dus...
's Morgens op je boterhammen... - Heel aardig, bedankt.
Zorg goed voor haar. - Je kunt op me rekenen.
Waarom moet ik nu al afscheid nemen van de vader die ik net heb gevonden ?
Eerst wou je me dood en nu moet ik blijven.
Zo zijn pubers.
Wispelturig en huilen om niks.
Ik heb ook 'n cadeau voor jou.
Ik ben niet echt gaan shoppen, maar...
Van je moeder. Ik heb 'm al 20 jaar. Nu is ie voor jou.
Een maand. Maar een maand.
Je maakt 't schooljaar af, ik zoek atoombehang en klaar is kees.
Het wordt de langste maand van m'n leven.
Voor mij ook, Yumi.
In orde. Ga maar. Goede reis. - Bedankt.
Een Franse krant ? Champagne ?
Nee, bedankt. Liever rust, tot in Parijs.
Zeker, mijnheer.
Uw aandacht, alstublieft.
Van wie zijn deze twee koffers ?
Nee, hé.