Helden van het regiment
Dames, komt u binnen.
Doe de deur dicht.
Iedereen is er, neem ik aan? -Ja‚ meneer.
Behalve de Amerikaanse erfgenaam. -Daar wachten we niet op.
Hij zou vandaag komen, maar ik reken er niet op.
Daarom lees ik nu het testament voor...
van wijlen Angus Ian MacLaurel.
Een goede meester en vriend...
en een alom gerespecteerde Schot.
God hebbe zijn ziel.
Ik sla de juridische frasen over en begin gelijk met de legaten.
Ik vermaak aan mijn kleinzoon in Amerika, Stanley MacLaurel...
die ik nog nooit heb gezien...
Wat staat daar, jongen?
Waar kunnen we hier een politieman vinden?
Neem hem niet kwalijk. Hij is hier onbekend.
Waar is het beste hotel in uw mooie stad?
Daar, meneer. -Dank u.
Dag, mevrouw. Doet u ons maar een kamer en een bad.
Een kamer kunt u krijgen, maar u moet zelf een bad nemen.
Per dag of per week? -Per dag.
Mijn vriend erft het landgoed van MacLaurel.
Daar gaan we wonen.
Meent u dat nou?
Nu zie ik de gelijkenis.
Kende u de oude heer? -Bijna veertig jaar.
Hij kwam droevig aan zijn einde.
Waar stierf hij aan? -Aan een gebroken hart.
Zijn zoon Sandy was naar Amerika vertrokken en met een koningin getrouwd.
Een vorstin?
Nee, een koningin van de vaudeville.
De oude heer heeft het hem nooit vergeven.
Hoe verging het Sandy?
Ze kregen een zoontje en toen Sandy hem voor het eerst zag...
pleegde hij zelfmoord.
Nee maar. Wat een lelijke baby moet dat zijn geweest.
Sandy was jouw vader.
En hij had groot gelijk.
Waar is onze kamer? -Boven, de eerste deur links.
Daarom vermaak ik het restant van mijn totale bezit...
aan mijn kleindochter Lorna MacLaurel.
Fantastisch, toch?
Ik stel mijn kleindochter wel de voorwaarde...
dat ze eerst trouwt.
Ik benoem kolonel Gregor MacGregor...
momenteel dienende in India...
tot enige voogd over haar en haar vermogen...
tot zij 21 wordt.
Gefeliciteerd. Je vindt mijn broer vast aardig.
Je broer? -Ja‚ dat was ik vergeten te zeggen.
Kolonel MacGregor is mijn broer en hij wil dat ik je naar India breng.
India? Moet ik Schotland dan verlaten?
Maar ik heb hier altijd gewoond.
Maak je nou maar geen zorgen. We bespreken dit later.
Als je bekomen bent van de schrik van al je rijkdom.
Ik ga niet naar India.
Alan, je hebt ze gehoord. Je laat me toch niet gaan?
Ik...
Of wel soms?
Het is zo ver weg.
Laat me niet gaan. Hou me hier bij jou.
Ik wil niet gaan. -Rustig.
Kom maar mee.
We lossen dit wel op. Excuseert u ons.
Ik wil niet gaan.
Wat moet ik doen, Mr Miggs?
Rustig, mijn jongen. Alles komt op zijn pootjes terecht.
Ik dank u voor uw aandacht. Dat was alles.
Kalm aan, je krijgt wel waar je recht op hebt.
Wij zijn Mr Hardy en Mr MacLaurel.
We worden verwacht, meen ik. -Ja zeker, komt u binnen.
Ik zal u dadelijk aandienen.
Aardige man. -Inderdaad‚ ik hou 'm maar in dienst.
Goed idee, hij weet van bedienen.
Dat vergat ik nog.
Mr Miggs. -Ja‚ Mrs Burns.
Als u weer in Glasgow bent, kom dan langs.
Dat is Mae West.
Mr Miggs kan u ontvangen. Volgt u mij.
Hierheen, heren.
Rij de koets vast voor.
Zo, heren. -Hoe maakt u het?
Ik ben Mr Hardy en dit is Mr MacLaurel.
Aangenaam. Neemt u plaats.
Mag ik uw geloofsbrieven zien, Mr MacLaurel?
Ik heb u niet goed verstaan.
Ik vroeg Mr MacLaurel om zijn geloofsbrieven.
Wat bedoelt u?
Een identiteitsbewijs om te bewijzen dat hij Stanley MacLaurel is.
Een paspoort bijvoorbeeld.
Dat hebben we niet.
Geen paspoort?
We hadden zo'n haast om weg te komen dat we die vergaten.
Hoe kwam u het land dan in?
Als verstekelingen op een veeschip. Zo'n zware reis heb ik...
Als u niet kunt bewijzen wie u bent, gaat het over.
Misschien hebt u hier wat aan, Mr Miggs.
Alstublieft.
Deze is het.
Bent u dat? -Ja‚ drie jaar geleden.
U ziet wel dat ik me niet best voelde.
Dit volstaat wel. Zo vader, zo zoon.
Mooi. Kunnen we dan nu ter zake komen?
Ik verklaar ten overstaan van alle aanwezigen...
dat ik Angus Ian MacLaurel bij mijn volle verstand en gezond van leden...
Neem me niet kwalijk. Moet u dat echt voorlezen?
Nee.
Sla het dan over en vertel wat we erven.
Ik vermaak aan mijn kleinzoon Stanley MacLaurel...
die ik nog nooit heb gezien...
twee van mijn dierbaarste bezittingen...
in de hoop dat hij ze zal overdragen...
van generatie op generatie.
U bent een gelukkig man, Mr MacLaurel.
Menig waarachtig Schot zal u benijden.
Kijkt u eens. Bespeeld bij Waterloo...
hij schalde triomf bij Balaclava en Metacaim...
en luidde de overwinning in bij Worms.
En tenslotte...
deze snuifdoos.
Een beloning voor betoonde moed van koningin Mary...
aan uw over-over-over-over- over-over-overgrootvader.
Hij was een groots man.
Is dit alles?
Ja. Ik wens u een prettige reis terug naar Amerika.
Thomas...
laat de heren uit.
En zeg Lady Armsby dat ik haar graag wil spreken.
Komt u maar, heren.
Goedendag, heren.
Ik sta tot uw beschikking. -Dank u.
Ik wil deze kwestie graag afgehandeld hebben.
Dit zijn de voorwaarden voor het beheer van de kolonel.
Getekend, bezegeld en nu aan u ter hand gesteld.
Ik zal zorgen dat mijn broer ze krijgt.
En ik zeg hem hoe goed u alles heeft geregeld.
Ik maak me zorgen om het meisje.
Die romance met mijn klerk is serieuzer dan ik had gedacht.
Ze heeft een eigen willetje en als ze volhardt om niet te gaan...
heeft ze niets meer. -Inderdaad.
Maar die romance heeft niets te betekenen.
Het is maar een kalverliefde. -Misschien heeft u gelijk.
Maar ik dwing haar niet graag om te gaan.
Hoeft ook niet, dat doet die jongen wel.
Hij lijkt me een verstandige knaap.
Stuur hem naar mij, dan praat ik wel met hem.
Dat zal ik onmiddellijk doen. Heel erg bedankt.
Laat liefdeszaken maar aan een vrouw over.
Dan neem ik nu afscheid van u.
Dank u voor uw welgemeende hulp.
Ik stuur hem meteen naar u toe.
Je hebt me weer fijn in de problemen gebracht.
Helemaal uit Amerika gekomen op een veeschip...
voor dit.
Mr MacLaurel.
Zo gebruik je dat niet.
Hang hem te drogen.
Let op jezelf.
Bespeeld bij Waterloo.
Wat nu, Ollie?
Dacht ik het niet.
Telkens als jij ons in de nesten werkt, verwacht je dat ik ons er weer uit haal.
Ik kan er toch niets aandoen?
Wat klets je nou. Als jij niet zo geldbelust was, waren we hier nu niet.
We zaten heerlijk rustig in de gevangenis...
met nog één week voor de boeg.
Toen moest jij mij zo nodig overhalen om uit te breken...
om achter jouw hersenspinsels aan te gaan.
Dan moeten we maar weer terug als verstekelingen.
Als de gevangenisdirecteur hoort dat het ons spijt...
krijgen we misschien onze oude cel terug.
Daar zou het comfortabeler zijn.
Dan geeft de directeur ons levenslang voor het ontsnappen.
Dan gaan we naar een gevangenis waar ze ons niet kennen.
We zitten onze week uit en geen haan die ernaar kraait.
We vereffenen onze schuld aan de samenleving en maken ons geen zorgen.
In elke gevangenis in die staat krijgen we levenslang...
of ze hangen ons op.
Dan gaan we naar een andere staat.
Ergens ver in het westen waar ze ons nooit vinden.
Waar in het westen?
Philadelphia‚ Jersey City...
ergens waar ze geen expositiewetten hebben.
Hoe bedoel je?
Nou, als de politie ontdekt waar we zijn...
dan kunnen ze ons komen halen, maar als we dat niet willen...
Dat is een heel, heel, héél erg goed idee.
Zodra mijn broek droog is, werken we een plan uit.
Ga opzij.
Dat is de enige broek die ik op deze wereld bezit.
Isipto factoto.
Kom, meisje. Snel.
Goeiemorgen, Mr MacLaurel. -Goeiemorgen, Mrs Bickerdyke.
Waar is Mr Hardy? Ik heb hem al drie weken niet gezien.
Hij is erg ziek. -Meent u dat?
Door die val in het water heeft hij kou gevat...
en nu heeft hij longontsteking.
Is hij erg ziek. -Reken maar.
Hij verdraagt alleen een warme kruik op zijn buik.
Wat een toestand. -Ja‚ dat heeft hij ook.
Wens hem beterschap. -Zal ik doen.
En geef hem gelijk dit.
De rekening van drie weken.
Het duurt wel lang voor die erfenis is afgehandeld.
Daar hadden we het vanochtend nog over.
Wie is daar? -Ik.
Kom binnen. -Ben je aangekleed?
Kom binnen.
Waar zat je?
De waardin gaf me de rekening.
Er zijn wel belangrijkere dingen. Heb je een broek voor me?
Nee, maar wel iets te eten. -Wat dan?
Hoe kom je eraan? -Geruild voor onze jassen.
Echt iets voor jou.
Je vindt je maag belangrijker dan mijn trots.
Hoe wilde je 'm klaarmaken?
Niet over nagedacht. -Dat dacht ik wel.
Ik moet je weer eens redden met mijn vindingrijkheid.
Wat ga je doen? -De vis bakken boven de kaars.
Ik heb een beter idee dan je gevonden wijsheid.
Hou 's vast, ik laat het je zien.
Een grill.
Zet de kaars eronder en leg de vis er bovenop.
Dat was ik net van plan.
Geef me die vis.
Let op dat de vis niet aanbrandt.
Hoe ziet hij eruit? -Zo gezond als een vis.
Geef maar op, want ik rammel van de honger.
Waar is de rest? -Hij is gekrompen.
Gelukkig was het geen sardientje.
Wat gebeurt hier? -Mr Hardy had een nieuwe inzinking.
Een inzinking? -Hij is doodziek.
Wat doen jullie?
Ik ben het zat. Huur of geen huur, eruit jullie.
Buitenlanders.
Hij heeft geen broek. -Spullen pakken en wegwezen.
Eruit. En deze hou ik tot jullie de rekening hebben betaald.
Waarom lach je? -Waarom zou ik niet lachen?
Hier sta ik, Oliver Norvel Hardy.
Een man zonder thuis. Een man zonder vaderland.
Een man zonder broek.
Daar moet ik niet om lachen. -Ik ook niet.
Speciale aanbieding een pak op maat
30 dagen gratis op proef
Dat is nog eens geweldig. -Inderdaad.
Wat staat er?
Dat we gratis een pak kunnen krijgen. Kom mee.
Hoorde je me niet zeggen: Kom mee?
Ja, maar je zei niet waarheen.
Ik dacht...
Hoe maakt u het? -Kan ik u helpen, heren?
We willen gebruik maken van uw aanbieding.
Ja, neemt u onze maat maar op.
Als u dan hier wilt tekenen.
Komt u mee.
Majoor, een paar nieuwe klanten voor je.
Heel erg bedankt, meneer.
Kom hier.
Hier is de beloofde shilling. -Waarvoor?
Om te bezegelen dat jullie nu onder de wapenen zijn.
Hoe bedoelt u? -Jullie zijn in het leger.
En dit dan?
Dat is van de kleermaker hierboven.
Dit is een misverstand. We kwamen voor een pak.
Jullie krijgen er een waar je trots op kunt zijn.
Sergeant, een medische keuring en dan naar de kazerne met ze.
Meekomen, jullie.
Meekomen, zei ik.
Maken ze nou een grapje?
Natuurlijk, ze lachen zich een breuk. -Zeg dat we de grap doorhebben.
Je hebt hem toch gehoord? We zitten in het leger.
Ik kwam voor een pak...
Dit is al de derde akte die je deze week hebt verknald.
Ik wil je hulp...
maar de laatste drie maanden ben je je salaris niet waard.
Ik weet het, Mr Miggs, maar ik...
Dat is de postbode.
Goeiemorgen, Mr Douglas. Mr Miggs.
Wacht. Is dit echt alles? Geen brief voor mij?
Het spijt me, jongen, maar dat is alles.
Het spijt me, meneer.
Voel jij die tocht ook?
Na wat ik heb doorstaan, doet niets er nog toe.
Binnen.
Goeiemorgen. -Wat zijn jullie uitgedost.
We zitten in het leger. Hoe zien we eruit?
God beware de koning.
Wilt u wat voor ons doen? -Dat hangt ervan af.
Wilt u onze post doorsturen, want we gaan de stad uit?
Misschien.
Soldaat MacLaurel en soldaat Hardy.
3e bataljon Caledonia Highlanders...
Pellore‚ noordwestelijke grensprovincie‚ India.
Wat een toeval. Daar voert kolonel MacGregor het bevel.
Willen jullie Lady Armsby en Lorna MacLaurel de groeten doen?
Natuurlijk. Dag, Mr Miggs. Dag, Alan.
Dag, Mr Miggs. Dag, Ollie. -Dag, Stanley.
Wacht.
Ik weet een oplossing.
U hebt veel voor me gedaan, maar dit gaat voor alles.
Wilt u me laten gaan? -Ik hou je niet tegen.
Waar ga je heen? -Naar Lorna. Naar India.
Lieve hemel.
De wonderen van de jeugd. India.
Rustig, ze hebben net gegaloppeerd.
Gelukkig? -Ja‚ Greg. Het was heerlijk.
Gaat het al beter? -Je rijdt fantastisch.
Je bent bevooroordeeld. -Dat klopt.
Egoïsten, ik wacht hier als een uur op jullie.
Diane Armsby heeft het handig aangepakt.
Kolonel MacGregor boft maar. Hij heeft alleen zijn soldij.
Heeft ze geld? -Ze bulkt ervan.
Als ze 21 wordt, krijgt ze een enorm vermogen.
Tot zolang beheert de kolonel het.
O nu snap ik het. Als hij met haar trouwt...
Als... Het staat al bijna vast. Diane is heel uitgekookt.
De generaal wil u dadelijk spreken, kolonel.
Ik kom eraan.
Ik kom terug zodra ik kan.
Hij is een goede militair.
Ik ben ook trots, maar hij is te veel militair.
Hij zou zijn bevelen en discipline moeten vergeten en meer aan zichzelf denken.
Hij lijkt me tevreden. -Meer dan goed voor hem is.
Hij verwacht in het leven niets voor zichzelf.
Hij leeft te veel op zichzelf.
Hij heeft een vrouw nodig.
Moeten wij er een voor hem uitkiezen?
Laten we er niet omheen draaien, je weet best waar ik heen wil.
Greg is dol op je. Waarom trouw je niet met hem?
Ik mag Greg graag en in zekere zin hou ik zelfs van hem.
Maar ik heb hem nooit als een echtgenoot gezien.
Mijn hart is in Schotland, bij Alan.
Je zou daar niet meer over praten.
Hij schrijft nooit, hij denkt niet eens aan je.
Misschien stel ik me wel aan.
Ik zal hem moeten vergeten en alleen aan de toekomst denken.
En Greg? -Misschien...en Greg.
Geweldig, lieverd.
Jullie houden iedereen op. Voortmaken.
Ik wilde je persoonlijk spreken. -Is het ernstig?
Ja, problemen met Khan Jatra. -Alweer.
Als ik hem tegenkwam, zou ik hem een lesje leren.
Ik ben hier juist‚ omdat je hem nooit tegenkomt.
Ik stuur je naar fort Ranu.
Heel vervelend, maar die knaap is gevaarlijk.
Het fort is zwak bemand...
en als hij dol wordt, slacht hij ze af als schapen.
Vertrek met zoveel man als je nodig hebt.
Nu meteen? -Maandag is vroeg genoeg.
Probeer Jatra te sussen.
Luistert hij niet, dan sla je toe zo hard als je kunt.
Goed?
De nieuwe rekruten zijn er.
Ik kom dadelijk naar het exercitieveld.
Compagnie, halt.
Rechtsom keert.
Geef acht.
Schouder geweer.
Presenteer geweer.
Op de plaats rust.
Als jullie commandant heet ik jullie welkom in India.
Wilt u ze toespraken? -Ja.
Ik wil jullie twee zaken op het hart drukken.
Een: waar jullie het meest last van zullen hebben, is de zon.
Een zonnesteek is even dodelijk als een kogel.
En twee: vergeet niet dat India een land vol raadsels is.
Zelfs wij veteranen ervaren veel dingen hier als vreemd...
en moeilijk te verklaren.
Jullie moeten daarom dingen accepteren die soms niet alleen onredelijk lijken...
maar soms ook volkomen onmogelijk.
Dat was alles, kolonel.
Laat ze inrukken.
Ik zie jullie nog wel. -Oké. Dag, Alan.
Nu onze kamersleutel nog. -Ik zal 'm vragen.
Sergeant? Waar halen we de sleutel van onze kamer?
We willen een bad nemen. We zijn moe.
Denken jullie dat dit een luxe hotel is?
Naar de barakken voor ik mijn geduld verlies.
Een kamer en een bad.
Alan, ga je Lorna opzoeken?
Wat wilde de generaal zeggen over wat hij zelf niet begreep.
Over die mysteries.
Geen idee. Vraag maar aan Lederenwatje.
Aan wie? -Lederenwatje.
Sergeant Lederenwatje.
Heb je het tegen mij? - Ja Sr.
Wie zei dat ik Lederenwatje heet? -Hij.
Voortaan noem je me sergeant Fenderson. Wat wil je?
Ik vroeg me af wat de generaal bedoelde met die mysteries.
Een paar groentjes. Nog niet droog achter hun oren.
Leg ze uit wat de generaal bedoelde.
Lederenwatje...
Dat zal ik onthouden.
Klikspaan.
Waarom kijkje niet uit? -Ik zag u niet, sergeant.
Zagen jullie dat?
Dat was een van de dingen die de generaal bedoelde.
Dat was zo'n luchtspiegeling.
Jullie weten toch wel wat dat is?
Een luchtspiegeling is iets dat je ziet...
maar wat er niet is.
Of iets wat er wel is, maar wat je niet kunt zien.
Ik had er een uur geleden één op het exercitieveld.
Een jongen zegt tegen me: Kijk, daar komen de nieuwe rekruten.
Waar zeg ik? -Door de poort, zegt hij.
En ik kijk op...
En weet je wat?
Ik zag geen mallemoer.
Ik begrijp het volkomen. Bedankt voor de uitleg.
Snap jij er wat van? -Natuurlijk.
Het lijkt mij lariekoek. -Helemaal niet.
Je hebt hem gehoord.
Een luchtspiegeling is iets wat je ziet...
maar dat er niet is.
Of iets wat er niet is, maar dat je wel ziet.
Bijvoorbeeld: daar is hij...
en daar is hij weg.
Hij is er nog wel, maar je kunt 'm niet zien.
Dat is een luchtspiegeling.
Jeetje, wat ben ik dom vandaag.
Vandaag?
Dus je gelooft het nog steeds niet?
Ik zal bewijzen dat luchtspiegelingen bestaan.
Waar is mijn accordeon? -In die koffer.
Dames en heren...
met het grootste genoegen kondig ik de verloving aan...
van een jongedame uit het mooie Schotland...
die wij allemaal erg graag mogen Miss Lorna MacLaurel.
En nu zal ik u zeggen wie de gelukkige is.
Mijn oude vriend en mede-officier...
kolonel Gregor MacGregor.
Ik wens ze een lang leven, gezondheid en geluk toe.
Dat kunnen jullie mij niet aandoen.
Ben jij nou helemaal? Wat voer je hier uit?
Laat me los.
Nog een keer zo'n actie en je belandt in het cachot.
Laat me los.
Geef acht.
Greg, wat zou er gebeurd zijn?
Een zonnesteek, denk ik. Zeker een nieuwe rekruut.
Schei uit, je lijkt wel een sprinkhaan.
Als je mee wilt, moet je in de pas lopen. Ga terug en loop in de pas.
Zo is het beter. Kom op.
Jullie vriend Douglas wil jullie spreken.
Waar is hij? -In de koelkast.
Wat zou hij daar doen?
Hij heeft groot gelijk met deze hitte.
Hij zit in de problemen. Kom mee.
Loop in de pas. Probeer het eens achteruit.
Goed zo. Je hebt het te pakken.
Hallo, jongens. -Wat is er gebeurd?
Ik raakte mijn verstand kwijt. -Je verstand?
Nee, hoor, het zit er nog, alleen kun je het niet zien.
Het is zo'n... -Hou je mond.
Hoe lang moet je zitten? -Een paar uur.
Willen jullie wat voor me doen? Jullie zijn de enigen die ik kan vertrouwen.
Zoek Lorna en geef haar dit briefje.
Het is heel belangrijk. -Komt voor elkaar. Hè, Stanley.
Inderdaad, nietwaar?
Zorg dat niemand iets merkt.
Alleen Lorna mag dat briefje zien.
Onze lippen zijn verzegeld. -Wat?
Onze lippen zijn verzegeld.
Gaan jullie maar vast. Ik moet Millie nog spreken.
Mevrouw. Vlug, verstop je. In de kast.
Ja, mevrouw. Ik kom al.
Riep u, mevrouw? -Dat weet je best.
We gaan naar het polo kijken en eten stipt om 7 uur.
Ja, mevrouw, stipt om 7 uur. -Wacht even.
Nogmaals: ontvang hier niemand als ik er niet ben.
Ik zou niet durven, mevrouw.
Ik waarschuw je. Als de kolonel je betrapt, ga je terug naar Engeland.
Verwaand mens. Een kleine meid mag niet eens wat lol hebben.
Is ze weg? -Ja‚ goddank.
Ik dacht even dat het spel uit was.
Ik hoorde het. Ik kneep hem ook.
Een wonder dat je m'n knieën niet hoorde knikken.
Ik had je gewaarschuwd. Je vertrekt met de eerste boot naar Engeland.
Geef me nog één kans. -Nee‚ het is afgelopen.
Dat zet ik je betaald, al wordt het mijn dood.
Weet u waar we Miss Lorna kunnen vinden?
Wat wil je van haar? -Hij heeft een briefje.
Voor haar? -Nee‚ meneer.
Maar Alan gaf het je. -Heb je een briefje of niet?
Geef op dan.
Ga je melden. En jij hebt goed gehandeld, man.
Dat heb je me mooi geflikt. -Je mag niet liegen.
Bij de eerste leugen zul je...
Wie deed dat? -Hij.
Meld je bij de sergeant. Jij zorgt dat hij het doet.
Wie is Alan Douglas? Ken je hem?
Vaag. Ik heb hem in Schotland ontmoet.
Een boerenkinkel die voor Miggs werkt.
Vanwaar die belangstelling?
Hij is hier als soldaat in het regiment.
Lorna, ik moet je zien, Ik wacht op je bij de tombe.
Wat ben je toch onnozel.
Voor mij is het zonneklaar. Het is een kalverliefde uit Schotland.
Beloften van eeuwige trouw en zo.
Lorna erfde het geld en de jongen zag zijn kans schoon.
De meeste mensen doen alles voor 200.000 pond.
Verscheur het briefje en vergeet het.
Lorna heeft me verzekerd dat ze hem is vergeten.
Ze houdt van jou en wil met je trouwen. Laat dit niet uit de hand lopen.
Vroeg of laat ontmoeten ze elkaar toch.
Laat het dan maar meteen gebeuren.
Geef je haar het briefje? -Ik weet het nog niet.
Zeg niets tegen Lorna. Deze keer wil ik zelf uitmaken wat ik doe.
Greg, Wees wat vrolijker. Hier komen alleen maar roddels van.
Wahai... -Wat ga je doen?
Miss MacLaurel danst.
Geef dit aan haar, maar zeg niet dat ik het heb gegeven.
Idioot. Je zet je eigen geluk op het spel.
Ik denk nu aan Lorna.
Excuseert u mij.
Slecht nieuws?
Nee, generaal. Geweldig nieuws.
Je had me niet vannacht, hè?
Je dacht dat ik ver weg zat te jammeren. Maar ik ben hier.
Mijn complimenten aan de verloofde van de kolonel.
Ik luister niet als je zo boos doet. -Dat zul je wel.
Ik kan het uitleggen. -Ik heb genoeg gehoord.
Je hebt het hoog in je bol nu, en ik was zo dwaas je te vertrouwen.
Hou op. -Nee.
Je moet naar me luisteren. Je begrijpt het niet.
Ik hoop dat ik nooit meer iets van je zie of hoor.
Een sterke troepenmacht, Khan. -Sterker dan ik verwachtte.
We moeten het tactisch aanpakken.
Blij je te zien, Corbett. -Insgelijks‚ kolonel.
We zitten hier al weken op een kruitvat.
Heel griezelig met zo'n magere bezetting. We zijn blij met uw komst.
Laat de mannen goed uitrusten...
en roep de officieren naar het bureau.
Je wist dat Alan hier was. Waarom zei je niets?
Binnen.
Ik kom wel terug als u tijd hebt. -Kom maar binnen, hoor.
Ik wilde u even persoonlijk spreken voor ik vertrek.
Hoezo vertrek je?
Heeft ze niks gezegd? Dat dacht ik al.
Mevrouw heeft me ontslagen en ik ga terug naar Engeland.
Maar u was zo vriendelijk...
en ik had iets op mijn lever dat ik u echt moet weten.
Verdwijn, Millie. -Laat me uitspreken.
Hoe durft je? Verdwijn. -Wacht. Wat is het?
U hoorde toch steeds niets van uw vriend in Schotland?
Weet u waarom? Omdat zij al uw brieven inpikte.
Dat geloof je toch niet? Dat mens is gek.
Inderdaad, gek van woede.
U dacht dat u de brieven had vernietigd, hè?
Maar ik heb ze uit het vuur gevist en hier zijn ze.
Steek dat maar in uw zak.
Zijn brieven en mijn brieven. Nu begrijp ik alles.
Lorna‚ ik wou dat je gelukkig werd.
Laat maar. Gelukkig weet ik het voor ik Gregs leven ook verwoest.
Het is nog niet te laat. Ik ga Alan alles vertellen.
Dat kan niet, Lorna. Hij is in fort Ranu.
Dit is net aangekomen. De koerier wil antwoord.
Hopelijk heeft u vanmiddag geen afspraken, heren.
We dineren bij Jatra. -Vanmiddag?
Het zal wel meevallen.
We zullen in vol omaat verschijnen.
Goed idee. -Zorg dat u klaar bent.
Hebben jullie niks beters te doen?
Doe dat nog eens.
Laat nog eens zien.
Kom hier.
Ik zei jullie dit schoon te maken.
Hij zei me niet naar u te luisteren.
Wie leidt dit leger? Jij of ik?
Juist. Aan het werk. En ik wil geen vuiltje meer zien.
Lederenwatje.
Doe het nu nog eens.
Vooruit, nog één keer nummer vier.
Met iets meer schwung graag.
Waar heb je hem gevonden? -Hij ondermijnde de poort.
Wie heeft je gestuurd?
Stil.
We hebben hem ondervraagd en we weten alles.
Sluit hem op onder bewaking.
Zorg dat hij met niemand praat.
Wat zei hij?
Jatra valt het fort aan zodra u en de officieren in zijn paleis zijn.
De explosie is het sein.
Hij zal krijgen waar hij om vraagt.
Roep vrijwilligers op.
Zij gaan in onze uniformen naar het paleis.
We zullen Jatra en zijn mannen hier warm onthalen.
Ze maken die vrijwilligers vast af.
Dat risico moeten we nemen.
De veiligheid van de hele grens hangt hiervan af.
Ik ben trots dat je je als eerste meldde.
Het wordt gevaarlijk. Misschien komen we nooit terug.
Wat maakt het uit? -Schiet op, jullie twee.
Bedankt dat u ons meevraagt voor die lunch.
Graag gedaan. Te paard, dan vertrekken we.
Moeten we op die paarden? -Wat dacht je anders?
Ik heb het nog nooit gedaan. -Klim gewoon op zijn rug.
Wat doe je? -Ik moest op je rug klimmen.
Hij bedoelt op het paard.
Ze trappen erin. Laat de poort springen.
Ik moet voor ze in het paleis zijn.
Een koerier uit Pellore? Laat hem binnen.
Het is Miss MacLaurel. -Hier?
Onmogelijk.
Wat doe jij hier?
Ik moet Alan Douglas onmiddellijk spreken. 1 Keer, 1 keer, begrijp je?
Wat is er gebeurd?
Je zus heeft onze brieven achtergehouden.
Waardoor ik dacht dat hij me was vergeten, maar dat was niet zo.
Ik moet hem alles uitleggen. Nu meteen. Snap je?
Ordonnans, breng soldaat Alan Douglas hier.
Hij heeft zich gemeld als vrijwilliger.
Dat is alles.
Wat bedoelt hij? -Je moet wat geduld hebben.
Hij is weg op een belangrijke missie.
Is het gevaarlijk? -Dat is het altijd.
Maar ik breng hem veilig terug. Ik verwacht een gevecht...
dus blijf koste wat kost binnen. Beloof je dat?
Goed, maar kom gauw terug. Ik ben bang.
Waarom loop je zo? -Mijn paard paste niet.
Loop rechtop. Je bent bij een vorst.
Salaam. Welkom in mijn nederige woning, kolonel MacGregor.
Neemt u plaats.
Kolonel, roken u en uw mannen de vriendschapspijp met mij?
Nou, proost dan maar.
Niet schieten tot ik het signaal geef.
Gooi jullie wapens neer en geef je over.
Laat het feest voortgaan.
Wilt u de boter doorgeven?
Goed. Heel goed.
Haal het voedsel weg.
Wat krijgen we nou? -Het is uit met de pret.
Fort Ranu ligt in de as en uw mannen worden afgeslacht.
Voor de zon onder is, zullen uw botten verbleken in de woestijn.
Haal de kokende olie en de pijnbank.
We leren deze honden een lesje.
U krijgt ons niet zonder een gevecht. -Grijp ze.
U kunt niet ontsnappen.
Pak die wapens.
Waar zijn die voor? -Schiet uzelf voor het hoofd.
Breng hem weg.
Vaarwel, Ollie. -Tot straks, Stanley.
Ik wacht op je in de hemel. -Hoe herken ik je?
Ik wacht bij de poort met vleugels en een harp.
De andere engelen ook. -Ik zal mijn hoed ophouden.
Genoeg flauwekul.
Schiet, of ik wijzig mijn plan.
Verwijder het lijk.
Wat is er gebeurd? -Ik miste.
Ik zal niet missen.
Khan Sahib‚ Allah heeft ons verlaten.
MacGregor wist van uw plannen en nam al uw krijgers gevangen.
Was MacGregor daar? Wie ben jij dan?
Mr Hardy. Dit is mijn vriend, Mr MacLaurel.
We kwamen even langs om... -Grijp ze.
Nog één stap en ik schiet.
Niet op mij richten.
Rennen.
Daar zijn ze. Schiet.
Laurel & Hardy, heroes of the regiment Originele titel,, Bonny Scotland