0
00:00:00,100 --> 00:00:00,900
Rope (1948)  OCR
23.976 fps  runtime 01:20:38

1
00:02:44,165 --> 00:02:46,031
เปิดซิ

2
00:03:17,765 --> 00:03:19,131
อย่า

3
00:03:22,036 --> 00:03:25,234
- เราต้องดูว่า ว่าถ้าเผื่อมี...
- ฉันรู้

4
00:03:26,073 --> 00:03:28,736
แต่... แต่อย่าเพิ่งเลย

5
00:03:29,376 --> 00:03:31,038
ขออยู่แบบนี้ซักพักเถอะ

6
00:03:52,800 --> 00:03:56,430
ฟิลลิป เรามีเวลาไม่มากนะ

7
00:03:58,172 --> 00:04:01,108
ฉันว่า ความมืดทำให้นายหดหู่น่ะ

8
00:04:01,208 --> 00:04:04,770
ไม่มีใครรู้สึกปลอดภัยในความมืด
ไม่มีใครแม้แต่เด็กๆ

9
00:04:04,979 --> 00:04:07,073
ฉันจะเปิดม่านนี่นะ

10
00:04:11,385 --> 00:04:13,581
นั่น ค่อยยังชั่ว

11
00:04:19,426 --> 00:04:21,588
ค่ำคืนที่งดงาม

12
00:04:27,201 --> 00:04:30,501
เสียดายที่เราทำไปทั้งที่เปิดม่านแล้วก็...

13
00:04:30,638 --> 00:04:32,539
มีแสงสว่างไม่ได้

14
00:04:34,475 --> 00:04:36,137
แต่ว่า...

15
00:04:36,677 --> 00:04:39,909
เราจะสมหวังทุกอย่างไม่ได้ จริงมั้ย

16
00:04:40,014 --> 00:04:42,381
แต่ว่า เราลงมือตอนกลางวัน

17
00:04:43,183 --> 00:04:44,742
ดีขึ้นมั้ย ฟิลลิป

18
00:04:45,386 --> 00:04:46,479
- ดีขึ้น
- ดี

19
00:04:46,587 --> 00:04:49,989
นายเอานี่ไปเก็บในลิ้นชักสมุดเช็ค
หลังกล่องเหล็กดีกว่านะ

20
00:05:08,509 --> 00:05:13,106
ทีนี้ ไอ้นี่ก็ล้าสมัยไปแล้ว

21
00:05:13,547 --> 00:05:16,711
เราน่าจะเก็บมันไว้ให้คนรุ่นหลังดู

22
00:05:16,817 --> 00:05:19,912
อีกอย่าง มันเป็นแก้วที่ดี
และฉันไม่ชอบทำลายข้าวของ

23
00:05:22,756 --> 00:05:24,748
ด้วยแก้วใบนี้

24
00:05:25,025 --> 00:05:27,722
เดวิด เคนท์ลี่ย์ได้ดื่มเป็นครั้งสุดท้าย

25
00:05:29,563 --> 00:05:33,364
มันน่าจะเป็นจินเจอร์ เอล หรือเบียร์ด้วยซ้ำ

26
00:05:33,801 --> 00:05:38,603
ฉันคิดเสมอว่าเดวิดไม่มีรสนิยม
ที่จะดื่มอะไรสั่วๆ อย่างวิสกี้

27
00:05:38,706 --> 00:05:41,107
ที่เขาถูกฆ่าก็ไร้รสนิยมเหมือนกัน

28
00:05:41,775 --> 00:05:43,107
ใช่ จริงด้วย

29
00:05:43,210 --> 00:05:46,806
แต่ชาวอเมริกันมักตายตอนยังหนุ่ม
ในสนามรบไม่ใช่เหรอ

30
00:05:46,947 --> 00:05:51,351
และคนอย่างเดวิดเท่านั้น
ที่ครอบครองที่ว่างในโลกนี้

31
00:05:51,885 --> 00:05:55,583
นี่แหละเขาจึงเป็นเหยื่อที่เพอร์เฟ็ค
ของการฆาตกรรมที่เพอร์เฟ็ค

32
00:05:57,491 --> 00:06:01,087
แน่นอน เขา...
เขาเคยเป็นนักศึกษาของฮาร์วาร์ด

33
00:06:01,528 --> 00:06:04,191
นี่อาจทำให้การฆาตกรรมเนี่ยสมควรแล้ว

34
00:06:04,298 --> 00:06:07,530
เขาตายแล้วและเราฆ่าเขา
แต่เขายังอยู่นี่

35
00:06:07,601 --> 00:06:11,732
ในไม่ถึง 8 ชั่วโมง เขาจะหลับอย่างสงบ
ที่ก้นทะเลสาบอย่างแน่นอน

36
00:06:11,805 --> 00:06:13,296
แต่เขายังอยู่นี่

37
00:06:15,008 --> 00:06:16,874
นี่ ทำอะไร

38
00:06:18,045 --> 00:06:20,571
- มันไม่ได้ล็อค
- ใช่ มันอันตรายกว่ากันเยอะ

39
00:06:20,714 --> 00:06:23,081
แต่กุญแจมันเก่ามันล็อคไม่ได้อยู่แล้ว

40
00:06:23,183 --> 00:06:26,483
ฉันอยากจะล็อค
ฉันอยากให้เอาเขาออกไป

41
00:06:26,587 --> 00:06:28,112
ฉันอยากให้เขาเป็นคนอื่น

42
00:06:29,022 --> 00:06:31,856
สายไปแล้วสำหรับเรื่องนั้นนะ นายว่ามั้ย

43
00:06:31,959 --> 00:06:35,225
แล้วนายอยากให้เป็นใครล่ะ เค็นเน็ธเหรอ

44
00:06:35,362 --> 00:06:38,161
โอ้ ไม่รู้สิ ฉันว่าใครก็มีความดี

45
00:06:38,766 --> 00:06:40,701
มีความเลวเหมือนกันทั้งนั้น

46
00:06:42,403 --> 00:06:43,928
อาจเป็นนาย

47
00:06:44,371 --> 00:06:47,170
นายทำฉันกลัว นายทำเสมอ

48
00:06:47,741 --> 00:06:49,767
ตั้งแต่วันแรกที่โรงเรียนเตรียมแล้ว

49
00:06:50,210 --> 00:06:52,736
แต่มันเป็น เสน่ห์ของนาย

50
00:06:56,350 --> 00:06:59,252
ฉัน... ฉันล้อเล่นน่ะ แบรนด้อน

51
00:06:59,386 --> 00:07:03,346
ฉันทำใจไม่ได้อย่างนาย
ฉันเลย แกล้งยั่วนายนิดนึง

52
00:07:03,757 --> 00:07:05,919
นั่นมันงี่เง่านะว่ามั้ย

53
00:07:06,093 --> 00:07:08,722
ใช่ มากด้วย

54
00:07:09,329 --> 00:07:12,959
ขอฉัน... ดื่มเหล้าได้รึยัง

55
00:07:13,367 --> 00:07:17,327
ดื่มได้เลย นี่เป็นโอกาสพิเศษ
ได้เวลาของแชมเปญ

56
00:07:17,704 --> 00:07:20,264
- แชมเปญเหรอ
- ฉันแช่น้ำแข็งไว้แล้ว

57
00:07:20,374 --> 00:07:23,572
- นายเอาไปแช่เมื่อไหร่ แบรนด้อน
- ก่อนเดวิดมาถึงแป๊บนึงน่ะ

58
00:07:23,977 --> 00:07:26,776
- นายมั่นใจใช่มั้ยว่ามันจะสำเร็จ
- แน่นอน

59
00:07:26,914 --> 00:07:29,611
นายก็รู้นี่
ฉันไม่ทำสิ่งที่ฉันทำได้ไม่สมบูรณ์

60
00:07:30,551 --> 00:07:33,385
ฉันอยากจะมีพรสวรรค์ทางศิลปะมากกว่านี้

61
00:07:33,520 --> 00:07:36,115
เพราะว่า การฆาตกรรมก็เป็นศิลปะ

62
00:07:36,323 --> 00:07:40,624
พลังของการฆ่ามันน่ารื่นรมย์
พอๆ กับพลังของการสร้างสรรค์น่ะ

63
00:07:42,396 --> 00:07:47,027
ฟิลลิป นายรู้มั้ยว่าเราทำได้แล้ว
ตามแผนที่วางไว้

64
00:07:47,334 --> 00:07:50,099
และมันไม่มีอะไรผิดพลาดเลยซักนิดเดียว

65
00:07:50,204 --> 00:07:52,366
- มันเพอร์เฟ็ค
- ใช่

66
00:07:52,473 --> 00:07:54,203
การฆาตกรรมไร้ที่ติ

67
00:07:54,374 --> 00:07:57,811
เราฆ่าเพื่อประโยชน์ของอันตราย
และประโยชน์ของการฆ่า

68
00:07:57,978 --> 00:08:01,312
เรามีชีวิตอยู่และอยู่ได้อย่างสุขสมซะด้วย

69
00:08:01,682 --> 00:08:04,550
โอกาสแบบนี้น่ะ
แม้แต่แชมเปญก็ยังน้อยไป

70
00:08:04,651 --> 00:08:05,983
แต่ฉันก็จะดื่ม

71
00:08:06,119 --> 00:08:10,682
นายหายกลัวแล้วใช่มั้ย ฟิลลิป
นายกลัวไม่ได้รู้มั้ย เราทั้งคู่

72
00:08:11,124 --> 00:08:12,956
เรากับคนธรรมดาน่ะมันต่างกัน

73
00:08:13,093 --> 00:08:15,460
พวกเขาพูดถึงการก่ออาชญากรรม
แต่ไม่มีใครทำ

74
00:08:15,629 --> 00:08:18,121
- ไม่มีใครก่อฆาตกรรมเพียงเพื่อ...
- ไม่

75
00:08:18,232 --> 00:08:20,201
หาประสบการณ์เท่านั้น

76
00:08:21,101 --> 00:08:23,002
ไม่มีใครนอกจากเรา

77
00:08:24,771 --> 00:08:27,331
- นายไม่ได้กลัวแล้วใช่มั้ย ฟิลลิป
- ไม่

78
00:08:27,441 --> 00:08:29,137
แม้แต่กับฉันเหรอ

79
00:08:30,410 --> 00:08:31,969
ไม่

80
00:08:32,112 --> 00:08:33,307
ดีมาก

81
00:08:34,114 --> 00:08:38,279
นายแค่ ทำฉันอึ้ง เหมือนทุกครั้ง

82
00:08:38,519 --> 00:08:40,010
แบบนั้นยิ่งดีใหญ่

83
00:08:41,688 --> 00:08:44,248
แด่เดวิด แน่นอน

84
00:08:52,666 --> 00:08:55,226
- นายรู้สึกยังไง
- ตอนไหน

85
00:08:55,602 --> 00:08:56,865
ตอนลงมือ

86
00:08:58,639 --> 00:09:01,006
ฉัน... ไม่รู้จริงๆ น่ะ

87
00:09:01,108 --> 00:09:03,475
ฉันจำความรู้สึกอะไรไม่ค่อยได้หรอกนะ

88
00:09:06,079 --> 00:09:12,178
จนกระทั่ง ตัวเขาอ่อนปวกเปียก
และฉันรู้ว่ามันจบแล้ว

89
00:09:12,653 --> 00:09:18,149
- จากนั้นล่ะ
- จากนั้น ฉันรู้สึก ดีใจอย่างมหาศาล

90
00:09:19,760 --> 00:09:21,058
นายรู้สึกยังไง

91
00:09:24,598 --> 00:09:29,536
ฉัน... นายไม่คิดว่าปาร์ตี้
เป็นความผิดพลาดใช่มั้ย

92
00:09:29,636 --> 00:09:32,765
ไม่ ปาร์ตี้เป็นจุดเชื่อมโยงสุดท้ายของงานเรา

93
00:09:32,873 --> 00:09:35,468
ยิ่งกว่านั้นมันเป็น ลายเซ็นของศิลปิน

94
00:09:35,809 --> 00:09:40,247
- ไม่มีลายเซ็นมันก็เหมือนกับ...
- การวาดภาพแล้วไม่ได้แขวนเหรอ

95
00:09:41,748 --> 00:09:43,341
ฉันว่านั่นไม่ใช่คำที่ดีนักหรอกนะ

96
00:09:43,450 --> 00:09:45,749
แต่การจัดปาร์ตี้
มันอาจจะไม่ค่อยมีข้อดีเท่าไหร่

97
00:09:45,852 --> 00:09:49,345
โอ้ใช่
ปาร์ตี้นี้น่ะจะน่าตื่นเต้นที่สุดที่เคยมีมา

98
00:09:49,456 --> 00:09:51,687
- กับพวกเนี้ยนะ
- ใช่ ถ้าพยายามนะ

99
00:09:51,792 --> 00:09:53,658
พวกเคนท์ลี่ย์คงไม่น่าเบื่อนักหรอก

100
00:09:54,161 --> 00:10:00,590
แต่เรา ต้องมีพวกเขา
ยังไงพวกเขา ก็เป็นพ่อกับแม่ของเดวิด

101
00:10:00,701 --> 00:10:04,160
- นั่นไม่ทำให้คุยกับพวกเขาง่ายขึ้นเลย
- โอ้ ไม่ต้องห่วงหรอก

102
00:10:04,271 --> 00:10:08,470
เจเน็ทจะประจบพวกเขาเอง
เธอทำทุกอย่างเพื่อหลอกล่อเดวิด

103
00:10:09,476 --> 00:10:14,915
ฉันน่ะ ไม่คิดเลยว่าเธอจะทำสำเร็จ
แล้วนายล่ะ

104
00:10:15,182 --> 00:10:18,118
ไม่ ฉันก็ไม่ได้คิด

105
00:10:18,218 --> 00:10:20,449
คืนนี้เธออาจกลับไปหาเค็นเน็ธ

106
00:10:20,554 --> 00:10:21,749
นายต้องยอมรับนะว่า

107
00:10:21,822 --> 00:10:25,589
การที่ฉันเอาใจกับใส่เหตุการณ์ต่างๆ
ที่เกิดขึ้นนั่นก็เพื่อ...

108
00:10:32,833 --> 00:10:34,233
- ฟิลลิป
- อะไร

109
00:10:34,801 --> 00:10:36,633
- เอาอีกอันมาด้วย
- เอาไปทำไม

110
00:10:36,737 --> 00:10:39,104
เออน่า ตามฉันมา

111
00:10:40,340 --> 00:10:43,799
- นี่มันอะไรกัน
- เดี๋ยวก็รู้ มันวิเศษมาก

112
00:10:52,853 --> 00:10:54,378
นายทำบ้าอะไรเนี่ย

113
00:10:55,322 --> 00:10:56,756
ฉันกำลังทำให้งานของเรา

114
00:10:56,857 --> 00:10:59,326
- เป็นงานชิ้นโบว์แดง
- นายทำเกินไปแล้วนะ

115
00:10:59,593 --> 00:11:05,624
หมายความว่าไง ฉัน...
ฉันแค่คิดว่าคงดี ถ้ากินอาหารในนี้

116
00:11:07,367 --> 00:11:09,131
บนนี้

117
00:11:10,570 --> 00:11:12,334
นายไม่คิดว่าดียังงั้นเหรอ

118
00:11:13,373 --> 00:11:17,367
แต่ว่า อย่างน้อยก็ไม่มีใครมาเปิดมัน

119
00:11:17,544 --> 00:11:20,241
ฉันนึกว่านายไม่ชื่นชมฉันซะอีก

120
00:11:20,380 --> 00:11:21,871
เริ่มแล้วล่ะ แบรนด้อน

121
00:11:22,516 --> 00:11:26,214
เร็วเข้า เรามีเวลาไม่มากนัก
เดี๋ยวคุณนายวิลสันจะมาแล้ว

122
00:11:26,520 --> 00:11:28,148
นายลืมยืมกุญแจเธอรึเปล่า

123
00:11:28,221 --> 00:11:30,588
- สงสัยของฉัน ฉันให้...
- แต่ฉันไม่ลืม

124
00:11:30,991 --> 00:11:33,460
- ฉันบอกเธอว่าของฉันหาย
- ดีมาก

125
00:11:33,560 --> 00:11:35,825
- นายจะอธิบายเรื่องนี้ว่าไง
- ไม่จำเป็นหรอก

126
00:11:35,929 --> 00:11:37,158
นายต้องมีข้ออ้างสิ

127
00:11:37,397 --> 00:11:41,095
โอ้ เราไม่อยากทิ้งแขกของเรา
ให้อยู่ลำพังระหว่างกินข้าว

128
00:11:42,102 --> 00:11:47,097
- แบรนด้อน เราต้องมีข้ออ้างบอกคนอื่นนะ
- ก็ได้ ก็ได้ ขอคิดก่อนนะ

129
00:11:50,977 --> 00:11:54,072
นายหัวเสียเกินไปแล้ว
มันง่ายจะตายน่ะ ฟิลลิป

130
00:11:55,282 --> 00:11:57,842
มันมีข้ออ้างที่ง่ายนิดเดียว

131
00:11:59,086 --> 00:12:01,078
นี่ไง

132
00:12:02,622 --> 00:12:04,614
นายห่วงอะไรเหรอ ฟิลลิป

133
00:12:05,525 --> 00:12:08,085
ยังไงคุณเคนท์ลี่ย์ก็ต้องมาดูหนังสือพวกนี้

134
00:12:08,228 --> 00:12:11,255
และอะไรจะดีไปกว่าการเอาพวกมัน
มาวางบนโต๊ะกินข้าว

135
00:12:11,364 --> 00:12:13,424
ที่ซึ่งตาแก่นั่นหยิบได้ง่ายๆ

136
00:12:13,767 --> 00:12:15,793
เราเอาใจใส่ไม่ใช่เหรอ

137
00:12:22,909 --> 00:12:25,344
ฮัลโหล โอ้ แน่นอน

138
00:12:27,314 --> 00:12:28,976
- จัดหนังสือได้แล้ว
- ใครโทรมาเหรอ

139
00:12:29,116 --> 00:12:30,709
คุณนายวิลสันน่ะ

140
00:12:49,870 --> 00:12:51,304
แบรนด้อน

141
00:12:53,473 --> 00:12:54,941
แบรนด้อน

142
00:12:57,511 --> 00:12:59,503
ไม่มีอะไรทำแล้วเหรอ นอกจาก...

143
00:13:00,514 --> 00:13:01,948
อะไร

144
00:13:02,749 --> 00:13:04,911
- ดึงมันออกมาสิ
- ไม่ได้

145
00:13:05,218 --> 00:13:07,619
ถ้าคุณนายวิลสันมาเธอจะดึงให้นาย

146
00:13:08,355 --> 00:13:11,792
การทำท่างี่เง่าแบบนั้นต่อหน้าคนอื่น
ก็เท่ากับการสารภาพ

147
00:13:12,626 --> 00:13:14,754
เอานี่ไป แล้วตั้งสติซะ

148
00:13:15,428 --> 00:13:17,260
ถ้านายให้ฉันเปิดไฟอย่างที่ฉันบอกล่ะก็

149
00:13:17,364 --> 00:13:20,857
- ฉันก็จะเห็น... เราต้องเพอร์เฟ็ค
- เออ นายมันเพอร์เฟ็ค

150
00:13:21,368 --> 00:13:24,065
เราตกลงกันแล้วว่า...
มีความผิดเดียวที่เราจะทำได้

151
00:13:24,471 --> 00:13:28,169
ความผิดที่สร้างความผิดพลาด
ความอ่อนแอเป็นความผิดพลาด

152
00:13:28,775 --> 00:13:32,974
- เพราะเป็นคนเหรอ
- เพราะเป็นคนธรรมดา ฉันจะไม่ยอมให้เรา

153
00:13:43,690 --> 00:13:46,922
คุณติดฉัน 2 เหรียญ 40 เซ็นต์
ค่าแท็กซี่แล้วก็ทิป

154
00:13:47,260 --> 00:13:50,321
- ถ้ารถไม่ติดฉันมาถึงนี่ตั้งครึ่งชั่วโมงแล้ว
- โอ้ ดีแล้วล่ะ

155
00:13:50,463 --> 00:13:52,432
เราไม่คิดว่าคุณจะกลับเร็วขนาดนี้

156
00:13:52,599 --> 00:13:56,366
ฉันไปหาซื้อหัวหมูที่เราชอบตั้ง 5 ร้าน
แต่มันแพงมาก

157
00:13:56,570 --> 00:13:58,835
ฉันเลยคิดว่า
เราไม่เห็นต้องเปลืองเงินเลย

158
00:13:58,939 --> 00:14:02,307
ฉันเลยไปซื้ออาหารสำเร็จรูป
ที่ร้านที่คุณคาเดลล์เคยไป

159
00:14:02,409 --> 00:14:05,743
แต่ฉันบอกได้เลยว่า...
คราวหน้าถ้าเราจัดปาร์ตี้อีก

160
00:14:05,846 --> 00:14:07,906
- ฉันก็จะไป
- สวัสดีครับคุณนายวิลสัน

161
00:14:12,352 --> 00:14:14,719
โต๊ะฉันเป็นอะไรไปเหรอคะ
ขอถามหน่อยได้มั้ย

162
00:14:14,821 --> 00:14:17,689
คือ เรา... แค่ย้ายของมาในนี้น่ะ

163
00:14:18,825 --> 00:14:20,088
แต่...

164
00:14:21,595 --> 00:14:24,121
ฉันคิดว่าโต๊ะของฉันมันสวยออกจะตายไป

165
00:14:24,231 --> 00:14:26,598
โอ้ มันๆๆ มันสวยมากเลย แต่ว่า...

166
00:14:27,467 --> 00:14:30,403
คุณเคนท์ลี่ย์จะมาดูหนังสือเก่า
ที่อยู่ในหีบใบนี้

167
00:14:31,571 --> 00:14:36,839
และผมว่า คุณคงไม่อยากให้คนแก่
ต้องมานั่งคุกเข่าดูหนังสือพวกนี้หรอกนะ

168
00:14:36,943 --> 00:14:38,673
ฉันว่ามันดูพิกลนะคะ

169
00:14:39,012 --> 00:14:40,674
- พิกลเหรอ
- มากด้วย

170
00:14:40,780 --> 00:14:43,181
โดยเฉพาะเชิงเทียนนั่น
มันไม่เข้ากันเลย

171
00:14:43,316 --> 00:14:47,754
ตรงกันข้ามนะ ผมว่ามันควรจะอยู่...
บนๆๆ บนแท่นบูชาน่ะ

172
00:14:48,188 --> 00:14:51,158
ที่ซึ่งคุณจะเอาอาหารของเรา
มาวางเพื่องานเลี้ยงของเรา

173
00:14:51,858 --> 00:14:55,386
ถูกต้อง แต่มันมีที่ไม่พอ
ให้จัดของให้ดีหรอกค่ะ

174
00:14:55,495 --> 00:14:57,396
- จริงมั้ยคะ คุณฟิลลิป
- คุณทำให้ดีได้

175
00:14:57,764 --> 00:15:01,758
- ฉันจะบ้าตาย เอาหนังสือมาทำอะไรคะ
- เราจะวางมันไว้บนโต๊ะห้องกินข้าวน่ะครับ

176
00:15:01,868 --> 00:15:03,632
ถ้าถามฉัน ฉันว่ามันบ้า

177
00:15:03,970 --> 00:15:08,431
ฉันไม่ว่างมาเถียงด้วยแล้วล่ะ
แต่ยังไงฉันก็ว่ามันพิกลนะ

178
00:15:09,476 --> 00:15:11,172
- เป็นอะไรของนาย
- ฉันว่าเธอเห็นนะ

179
00:15:11,278 --> 00:15:13,338
- เห็นอะไร
- ก็เชือกน่ะสิ

180
00:15:13,780 --> 00:15:15,806
- เราต้องเอามันไปซ่อน
- ทำไม

181
00:15:15,916 --> 00:15:18,852
- ทำไมเหรอ
- ใช่ ทำไม ก็แค่เชือกเส้นนึง

182
00:15:18,952 --> 00:15:21,319
มันเป็นของใช้ที่ธรรมดามาก
จะซ่อนทำไม

183
00:15:22,522 --> 00:15:24,787
มันควรจะอยู่ในลิ้นชักในครัว

184
00:15:44,311 --> 00:15:45,836
- คุณนายวิลสัน
- คะ

185
00:15:45,979 --> 00:15:47,641
มีแชมเปญในถังน้ำแข็งนะ

186
00:15:47,747 --> 00:15:50,239
- เราคงไม่เลี้ยงแชมเปญหรอกนะ
- เลี้ยงสิ

187
00:15:50,684 --> 00:15:54,621
โอ้แหม มีปาร์ตี้แบบนั้น
ฉันแต่งตัวหน่อยดีกว่า

188
00:15:54,721 --> 00:15:57,555
บ้านคุณคาเดลล์เสิร์ฟแชมเปญ
ในโอกาสพิเศษเท่านั้น

189
00:15:57,657 --> 00:16:01,992
เขากับฉันเคยดื่มแก้วเดียวกันด้วยซ้ำนะคะ
ตอนวันเกิดของฉัน

190
00:16:02,095 --> 00:16:04,929
คืนนี้ คุณจะได้รำลึกถึง
คืนอันแสนหวานอันนั้น

191
00:16:05,065 --> 00:16:06,727
ขอได้มั้ย

192
00:16:07,534 --> 00:16:08,763
คุณคาเดลล์จะมาด้วย

193
00:16:08,902 --> 00:16:12,964
โอ้ โอ้ ตายแล้ว
คุณคาเดลล์เป็นคนดีมาก

194
00:16:13,073 --> 00:16:15,235
- รูเพิร์ทมาด้วยเหรอ
- ฉันนึกว่าบอกนายแล้ว

195
00:16:15,342 --> 00:16:17,777
- โอ้ ฉันสนุกมากตอนทำงานให้คุณคาเดลล์
- เปล่า ไม่ได้บอก

196
00:16:17,877 --> 00:16:19,209
เขาเป็นสุภาพบุรุษมาก

197
00:16:19,312 --> 00:16:23,374
มีบางคนบอกว่า
เขาเป็นคนแปลกๆ แต่ฉันมักจะ...

198
00:16:24,684 --> 00:16:26,949
ตายแล้ว ทำให้เสร็จดีกว่า

199
00:16:27,420 --> 00:16:30,117
ฉัน... นึกว่านายชอบรูเพิร์ท

200
00:16:30,390 --> 00:16:32,518
- ฉันชอบ
- งั้นทำไม

201
00:16:32,959 --> 00:16:37,090
คนบนโลกนี้น่ะ รูเพิร์ท คาเดลล์
เป็นคนนึงที่ขี้สงสัยที่สุด

202
00:16:37,230 --> 00:16:40,530
เขาเป็นคนนึงที่อาจชื่นชมเรื่องนี้
ในแง่ของศิลปะนะ

203
00:16:40,667 --> 00:16:42,329
- นี่แหละที่น่าตื่นเต้น
- ฉันดีใจที่นายตื่นเต้น

204
00:16:42,435 --> 00:16:45,166
- แต่ฉันกลัว ฉันรู้
- ฉันว่านายเบาเสียงหน่อยจะดีกว่านะ

205
00:16:45,839 --> 00:16:49,071
ถ้าเป็นคนอื่นมันก็ง่ายเกินไป
แล้วก็น่าเบื่อด้วย

206
00:16:49,542 --> 00:16:52,011
อย่าง รูเพิร์ทน่ะ ฉัน...

207
00:16:52,145 --> 00:16:53,977
เคยคิดชวนเขามาร่วมก๊วนกับเราด้วยซ้ำ

208
00:16:54,080 --> 00:16:56,777
- ไม่ชวนล่ะ ยิ่งเยอะก็ยิ่งดี
- เพราะเขาไม่มีความกล้าน่ะสิ

209
00:16:56,916 --> 00:16:59,351
แต่เขาพัฒนาได้ เขาฉลาดมาก

210
00:16:59,452 --> 00:17:04,447
แต่เขาค่อนข้าง จู้จี้ไปหน่อยน่ะ
เขาโกหกได้ เขาชื่นชมได้แต่จะไม่ทำ

211
00:17:04,791 --> 00:17:07,818
นี่แหละที่เราเหนือกว่า ฟิลลิป
เรามีความกล้า แต่รูเพิร์ทไม่มี

212
00:17:08,028 --> 00:17:10,964
คุณคาเดลล์ขาเสียในสงคราม
เพราะความกล้าของเขา

213
00:17:11,097 --> 00:17:12,929
ขณะที่คุณอยู่เฉยๆ คุณฟิลลิป

214
00:17:13,233 --> 00:17:18,035
- โอ้ มากันแล้ว พร้อมแล้วนะ
- พร้อมเหมือนอย่างเคยครับ

215
00:17:18,138 --> 00:17:21,666
คุณก็อย่ามัวแต่ยุ่งกับเปียโน
ที่มันกินไม่ได้แล้วกันนะ

216
00:17:21,808 --> 00:17:23,299
คุณผอมไปแล้วรู้มั้ย

217
00:17:23,410 --> 00:17:25,902
แล้วก็อย่าให้พวกเขา
สวาปามหัวหมูก่อนคุณล่ะ

218
00:17:26,012 --> 00:17:29,414
หวังว่ามันคงสำเร็จนะ
อุ๊ยตายแล้ว ถาดฉัน

219
00:17:29,516 --> 00:17:31,508
เอาไปในครัวเลย ผมจะเปิดประตูเอง

220
00:17:31,618 --> 00:17:35,919
คุณช่วยเราจากความยุ่งวุ่นวายแท้ๆ
ถ้าคุณเปลี่ยนโต๊ะฉันแล้วเอาพวกนี้ไปไว้...

221
00:17:36,022 --> 00:17:37,854
ความมันส์เริ่มขึ้นแล้ว

222
00:17:43,263 --> 00:17:44,458
หวัดดี เข้ามาสิ

223
00:17:44,597 --> 00:17:47,829
- เป็นไง แบรนด้อน
- ดี วางหมวกไว้นั่นแหละ ขอบใจ

224
00:17:47,934 --> 00:17:49,232
นี่ ไม่เจอกันนานเลยนะ

225
00:17:49,335 --> 00:17:53,136
ใช่ ฉันถึงได้พูดงี่เง่าตอนโทรศัพท์
เซอร์ไพรส์ล่ะสิ

226
00:17:55,909 --> 00:17:59,038
- หวัดดี เค็นเน็ธ ดีใจที่เจอ
- เช่นกัน พักนี้ยุ่งรึเปล่า

227
00:17:59,145 --> 00:18:01,376
ไม่ ไม่มีอะไรหรอก นายล่ะ

228
00:18:01,514 --> 00:18:03,415
ไม่ยุ่งแค่เตรียมตัวสอบแค่นั้นเอง

229
00:18:03,516 --> 00:18:05,815
ฉันต้องเริ่มอ่านหนังสือก่อนคนอื่นเสมอน่ะ

230
00:18:05,919 --> 00:18:08,388
- นี่ฉันมาเป็นคนแรกเลยเหรอ
- ใช่แล้ว

231
00:18:08,922 --> 00:18:11,084
ทำไมฉันมาปาร์ตี้เร็วทุกทีเลย

232
00:18:11,191 --> 00:18:14,958
อาจเพราะนายตรงเวลาเสมอน่ะ
คุณนายวิลสัน ขอแชมเปญด้วย

233
00:18:15,995 --> 00:18:19,830
โอ้ นี่ ไม่ใช่วันเกิดใครใช่มั้ย

234
00:18:20,366 --> 00:18:23,962
ไม่ต้องห่วงนะ เค็นเน็ธ มัน...
แทบจะตรงกันข้ามเลย

235
00:18:24,070 --> 00:18:26,801
- ตรงกันข้ามเหรอ
- ฟิลลิปจะกล่าวลาชั่วคราวน่ะ

236
00:18:26,940 --> 00:18:29,341
ฉันจะไปส่งเขาที่คอนเน็คติกัตหลังปาร์ตี้

237
00:18:29,442 --> 00:18:33,038
- โอ้ นายจะไปไหน
- บ้านแม่ แบรนด้อน 2-3 อาทิตย์น่ะ

238
00:18:33,546 --> 00:18:36,106
- ฉันจะ... ถูกล็อคตัวซักพัก
- อะไรนะ

239
00:18:36,216 --> 00:18:40,278
เพื่อให้เขาฝึกวันละ 6 ชั่วโมงน่ะ
ฉันจะให้เขาเล่นเปียโนเปิดตัว

240
00:18:40,687 --> 00:18:42,656
- ที่ทาวน์ฮอล
- วิเศษเลย

241
00:18:42,789 --> 00:18:44,951
- เอาให้ทุกคนอึ้งไปเลยนะ
- ขอบใจ

242
00:18:47,293 --> 00:18:48,693
เหมาะสมที่สุดเลย

243
00:18:49,395 --> 00:18:50,727
คิดงั้นเหรอคะ

244
00:18:51,998 --> 00:18:54,194
- เฮ้
- อะไรเหรอ

245
00:18:54,334 --> 00:18:56,667
- ฉันรู้สึกเป็นเกียรติจัง
- ทำไม

246
00:18:56,803 --> 00:18:59,500
ก็ มันเหมือนเป็นงานเลี้ยงอำลาน่ะสิ

247
00:18:59,639 --> 00:19:02,666
โอ้ ต้องเรียกว่ายิงปืนนัดเดียวได้นก 2 ตัวนะ

248
00:19:02,775 --> 00:19:04,539
งานนี้จัดให้ คุณเคนท์ลี่ย์ด้วย

249
00:19:04,677 --> 00:19:06,111
- พ่อเดวิดเหรอ
- ใช่

250
00:19:06,846 --> 00:19:11,477
- โอ้ แล้ว... เดวิดจะมาด้วยเหรอ
- แน่นอน

251
00:19:12,785 --> 00:19:15,812
- แล้วมีใครมาอีก
- โอ้ ไม่มีใครที่นายไม่รู้จักหรอก

252
00:19:15,922 --> 00:19:19,017
- มีพวกเคนท์ลี่ย์  เจเน็ท วอล์คเกอร์
- เจเน็ทเหรอ

253
00:19:19,325 --> 00:19:25,094
ใช่ ฉันนึกว่านายจะดีใจซะอีก
ไม่ดีใจเหรอ

254
00:19:25,398 --> 00:19:28,027
แบรนด้อน เจเน็ทกับฉันน่ะเลิกกันแล้ว

255
00:19:28,568 --> 00:19:32,096
- ไม่รู้เหรอ
- โอ้ โทษ... โทษทีนะ คือฉันไม่รู้

256
00:19:32,472 --> 00:19:33,872
นายก็รู้นี่ ฟิลลิป

257
00:19:34,007 --> 00:19:37,500
โอ้ ฉันได้ยินแต่ข่าวลือ
แต่ฉันไม่สนใจเรื่องพวกนั้นหรอก

258
00:19:38,077 --> 00:19:40,569
- นายน่าจะสนหน่อยนะ
- ทำไม

259
00:19:41,614 --> 00:19:45,847
- ก็ เจเน็ทกับเดวิดน่ะ เขา...
- หวัดดีค่ะ คุณนายวิลสัน

260
00:19:46,419 --> 00:19:48,445
- ตายจริง / ขอตัวนะ
- ช่วยตัวเองนะ / ร่าเริงหน่อยสิ

261
00:19:48,555 --> 00:19:52,253
เพราะฉันว่าโอกาสของนาย
กับสาวน้อยคนนั้นจะดีกว่าที่นายคิดนะ

262
00:19:52,358 --> 00:19:53,451
หมายความว่าไง

263
00:19:53,893 --> 00:19:55,293
เจเน็ท

264
00:19:56,162 --> 00:19:58,825
หวัดดีทุกคน พ่อเทพบุตร

265
00:19:59,165 --> 00:20:01,464
ระวังผมฉันหน่อย
ฉันทำตั้งหลายชั่วโมงนะ

266
00:20:01,668 --> 00:20:03,398
ตัวหอมจัง กลิ่นอะไรเหรอ

267
00:20:03,503 --> 00:20:05,563
น้ำหอมที่เธอให้ตอนคริสต์มาสน่ะ

268
00:20:05,672 --> 00:20:08,938
- นึกแล้วฉันรสนิยมดี
- แน่นอน เธอสวยจังเลย

269
00:20:09,442 --> 00:20:11,240
ฉันไม่ยอมแพ้กาลเวลาหรอก

270
00:20:12,178 --> 00:20:14,909
ตลกมากเหรอ ไม่ยักรู้ว่าฉันตลกเป็น

271
00:20:15,014 --> 00:20:17,848
แต่พอฉันพยายามตลกเนี่ย
มุกก็ฝืดซะงั้นแหละ

272
00:20:17,984 --> 00:20:20,112
- ฟิลลิป ยอดรัก
- หวัดดี

273
00:20:20,620 --> 00:20:23,146
ฉันได้ยินข่าวลือเรื่องคุณกับทาวน์ฮอลนะ

274
00:20:23,256 --> 00:20:26,488
พนันได้ว่า
คุณจะไปแสดงฝีมือของคุณ แล้วก็...

275
00:20:27,527 --> 00:20:30,759
- ดังสุดๆ
- นี่พวกเธอเจอกันแล้วเหรอ

276
00:20:32,932 --> 00:20:34,764
- หวัดดี เค็น
- หวัดดี เจ็น

277
00:20:36,069 --> 00:20:40,131
มันวิเศษมากว่ามั้ย
ฉันโดนจับได้ซะแล้ว

278
00:20:40,240 --> 00:20:42,232
ดื่มแชมเปญกันหน่อยเป็นไง

279
00:20:42,909 --> 00:20:44,400
หวัดดี แชมเปญ

280
00:20:45,612 --> 00:20:47,638
เห็นมั้ยฉันพยายามตลกแล้ว แต่ไม่ขำ

281
00:20:48,381 --> 00:20:49,610
เป็นไงบ้าง เค็น

282
00:20:49,749 --> 00:20:52,218
- ก็ดี ขอบคุณ งานใหม่เป็นไง
- มันดีมั้ย

283
00:20:52,318 --> 00:20:56,085
ก็เขียนคอลัมน์น่าเบื่อเรื่อง
"วิธีรักษารูปร่าง"

284
00:20:56,189 --> 00:21:00,752
- เขียนให้ใครเหรอ
- โอ้ ก็นิตยสารเล็กๆ ชื่ออัลลัวน่ะ

285
00:21:00,860 --> 00:21:02,385
ขอบคุณค่ะ

286
00:21:06,566 --> 00:21:09,934
- นี่ภาพใหม่ใช่มั้ยเนี่ย
- ใช่แล้ว เธอชอบรึเปล่าล่ะ

287
00:21:10,069 --> 00:21:13,733
- มันก็... รูปอะไร
- อะ นิว ยังก์ อเมริกัน พรีมิทีฟ

288
00:21:13,873 --> 00:21:18,140
ฉันมีน้องสาวอเมริกันคนใหม่
เธอแค่ 3 ขวบ แถมนิสัยดิบสุดๆ เลย

289
00:21:18,444 --> 00:21:20,003
คนสารเลว

290
00:21:20,480 --> 00:21:21,709
อะไรนะ

291
00:21:22,048 --> 00:21:25,143
ตอนเข้ามาเนี่ย
ฉันเห็นภาพใหม่อีกภาพนึงไม่ใช่เหรอ

292
00:21:25,251 --> 00:21:27,777
คงไม่ใช่มั้ง ภาพไหนเหรอ

293
00:21:29,055 --> 00:21:30,523
มีใครอีกมั้ยนอกจากคาเดลล์

294
00:21:30,623 --> 00:21:34,287
- มี เพื่อนเก่านายอีกคนนึงน่ะ / เหรอ
- นี่ไง

295
00:21:34,360 --> 00:21:38,923
- เขามาด้วยเหรอ ดี ไม่เลว
- ฉันอยากบีบคอคุณจริงๆ แบรนด้อน

296
00:21:39,032 --> 00:21:40,364
ฉันทำอะไรผิดเหรอ

297
00:21:40,500 --> 00:21:43,163
อารมณ์ขันของคุณน่ะ
มีเจตนาร้ายเกินไปแล้วนะ

298
00:21:43,269 --> 00:21:44,862
นี่เธอพูดเรื่องอะไรเนี่ย

299
00:21:44,971 --> 00:21:47,941
- ชวนเค็นเน็ธมาทำไม
- ก็แล้วทำไมล่ะ

300
00:21:48,074 --> 00:21:49,633
คุณก็รู้ดีว่าทำไม

301
00:21:49,742 --> 00:21:53,372
เราเลิกกันตั้งหลายปีแล้ว
และฉันก็หมั้นกับเพื่อนสนิทเขาแล้ว

302
00:21:53,513 --> 00:21:55,209
- เดวิดน่ะเหรอ
- ใช่ เดวิด

303
00:21:55,982 --> 00:21:58,474
ซึ่งมันทำให้ทุกอย่างดีขึ้นมากเลย

304
00:21:58,618 --> 00:22:03,215
โอ้ ฉันขอโทษนะ แต่มันลำบาก
ถ้าจะให้ตามเรื่องหัวใจเธอให้ทันน่ะนะ

305
00:22:03,690 --> 00:22:06,626
จากฉันก็ไปเค็นเน็ธ คราวนี้ก็เดวิด

306
00:22:06,859 --> 00:22:09,727
ทำไมถึงเปลี่ยนจากเค็นเน็ธเป็นเดวิดได้ล่ะ

307
00:22:10,630 --> 00:22:14,260
- ฉันว่านิสัยเขาดีกว่าน่ะ
- เขารวยกว่าต่างหากมั้ง

308
00:22:15,968 --> 00:22:17,800
อย่ามาแสดงความถ่อยกับฉันนะ

309
00:22:18,204 --> 00:22:20,332
- คือ...
- เรื่องปฏิบัติฉันได้เกรดดี

310
00:22:20,440 --> 00:22:22,102
- เรื่องดื่มของนายล่ะ
- ก็ดี

311
00:22:22,709 --> 00:22:27,170
กี่ปีแล้วที่ไม่ได้พูดคำว่า
"โอ้ มันจั๊กจี้" คุณไม่ต้องบอกนะ

312
00:22:27,280 --> 00:22:30,614
- นี่รูเพิร์ทจะมาด้วยเหรอ
- โอ้ ฉันชวนเขามา แต่ไม่รู้เขาจะมามั้ย

313
00:22:30,750 --> 00:22:33,049
- ขอให้มาทีเถอะ เขาเป็นยังไงล่ะ
- เขาเป็นใคร

314
00:22:33,152 --> 00:22:36,486
รูเพิร์ท คาเดลล์ เป็นครูพ่อบ้าน
ตอนเราเรียนเตรียมน่ะ

315
00:22:36,656 --> 00:22:38,921
ครูพ่อบ้านของคุณ 3 คนเนี่ยนะ

316
00:22:39,025 --> 00:22:42,393
4 คนต่างหาก
เขาพยายามสอนเดวิดด้วย

317
00:22:42,595 --> 00:22:44,723
รูเพิร์ทพิมพ์หนังสือแล้วไม่ใช่เหรอ

318
00:22:44,831 --> 00:22:49,496
- แล้วรุ่งมั้ย เผื่อจะมีงานให้ฉันบ้าง
- รูเพิร์ทพิมพ์เฉพาะหนังสือที่เขาชอบ

319
00:22:49,602 --> 00:22:53,903
- ปกติเป็นปรัชญา
- โอ้ พิมพ์น้อย คำใหญ่ ขายไม่ออก

320
00:22:54,006 --> 00:22:56,532
- ใช่
- รูเพิร์ทน่ะ เขาเป็นคนหัวรุนแรง

321
00:22:56,642 --> 00:23:02,172
รู้มั้ยเขาเลือกหนังสือจากสมมุติฐานว่า...
ทุกคนไม่แค่อ่านได้ แต่คิดได้ด้วย

322
00:23:02,382 --> 00:23:05,443
- เขาเป็นคนแปลก แต่ฉันชอบเขานะ
- นายชอบอยู่แล้ว

323
00:23:05,551 --> 00:23:08,385
ลองคิดถึงนายกับรูเพิร์ทตอนที่อยู่โรงเรียนสิ

324
00:23:08,621 --> 00:23:11,557
แบรนด้อนจะนั่งจนหมดชั่วโมง
แทบเท้าอาจารย์เลย

325
00:23:11,657 --> 00:23:14,752
แบรนด้อนอยู่แทบเท้าเลยเหรอ
รูเพิร์ทคนนี้เป็นใครน่ะ

326
00:23:14,861 --> 00:23:16,921
รูเพิร์ทเขาเคยเล่าเรื่องแปลกด้วยไม่ใช่เหรอ

327
00:23:17,096 --> 00:23:20,533
- จริงเหรอ เรื่องแบบไหนล่ะ
- ฉันว่าเค็นเน็ธคงจะหมายถึง...

328
00:23:20,633 --> 00:23:23,660
รูเพิร์ทหมดความอดทนกับ
แบบแผนของสังคม

329
00:23:24,370 --> 00:23:26,839
ตัวอย่างเช่น เขาคิดว่า...

330
00:23:26,939 --> 00:23:29,465
การฆาตกรรม
เป็นความผิดของคนส่วนใหญ่

331
00:23:29,575 --> 00:23:31,510
- แต่...
- เป็นสิทธิ์ของคนไม่กี่คนน่ะ

332
00:23:32,478 --> 00:23:33,776
ใช่

333
00:23:33,880 --> 00:23:35,644
- เป็นสิทธิ์ของไม่กี่คนงั้นเหรอ
- ฉันกำลังจับเวลา...

334
00:23:35,748 --> 00:23:37,910
- หัวหมูอยู่น่ะค่ะ
- ไม่เป็นไรคุณนายวิลสัน ผมเปิดเอง

335
00:23:39,118 --> 00:23:42,282
- โอ้ คุณเคนท์ลี่ย์ ดีใจที่คุณมาได้นะ
- ขอบใจ แบรนด้อน

336
00:23:42,388 --> 00:23:45,051
คุณนายเคนท์ลี่ย์ไม่สบาย
ฉันก็เลยพาน้องสะใภ้มา

337
00:23:45,158 --> 00:23:48,925
- คุณนายแอ็ตวอเตอร์ เธอพักอยู่กับเรา
- ดีใจที่คุณมา คุณนายแอ็ตวอเตอร์

338
00:23:49,061 --> 00:23:52,793
ฉันก็ดีใจที่มาค่ะ
ฉันอยู่นิวยอร์ก 2 อาทิตย์แล้ว

339
00:23:53,199 --> 00:23:55,191
อลิซแทบจะป่วยตลอดเวลาเลย

340
00:23:55,334 --> 00:23:58,600
และเฮนรี่ก็จัดรายการห้องสมุด
ของเขาตลอดเวลาด้วย

341
00:23:58,704 --> 00:24:02,072
โอ้ ไม่ แอนนิต้า
บางครั้งฉันยังอ่านหนังสือตัวเองเลย

342
00:24:02,175 --> 00:24:03,871
แต่ฉันเป็นแขกมาเยี่ยมนะ

343
00:24:03,976 --> 00:24:06,036
นี่เป็นปาร์ตี้ที่ 2 ของฉัน

344
00:24:06,145 --> 00:24:08,740
- ฉันว่ามันคงยุติธรรมนะคะ ถ้า...
- ส่งของมาสิคะ

345
00:24:08,848 --> 00:24:11,044
- ผมเสียใจด้วยที่คุณนายเคนท์ลี่ย์ป่วย
- ขอบคุณค่ะ

346
00:24:11,150 --> 00:24:14,416
- แค่เป็นหวัดน่ะ
- เป็นหวัดช่วงนี้ของปีมันอันตรายนะคะ

347
00:24:14,520 --> 00:24:17,513
ให้คุณนายเคนท์ลี่ย์พักผ่อน
ห่มผ้าเยอะๆ ก็แล้วกัน

348
00:24:17,623 --> 00:24:20,092
- เธอทำแล้ว ขอบคุณ
- ใช่ นี่แหละเคล็ดลับ

349
00:24:20,326 --> 00:24:22,192
เป็นหวัดก็อันตรายด้วยเหรอ

350
00:24:22,295 --> 00:24:24,423
- ฉันล่ะไม่เข้าใจเลยจริงๆ เลย
- โอ้ ไม่เลยครับ

351
00:24:24,530 --> 00:24:26,362
- แน่นอน 2 ปีก่อนหน้าร้อนแบบนี้
- ผมรู้สึกดีซะด้วยซ้ำ

352
00:24:26,466 --> 00:24:28,901
- ที่คุณมาได้
- ฉันก็ไม่สบาย ฉันนอนซมอยู่ 3 อาทิตย์

353
00:24:29,001 --> 00:24:30,731
- หมอน่ะเตรียมห้องให้ฉันด้วยซ้ำน่ะค่ะ
- ขอโทษนะครับ

354
00:24:30,870 --> 00:24:32,532
ทางนี้ครับ คุณนายแอ็ตวอเตอร์

355
00:24:32,638 --> 00:24:35,073
- โดยเฉพาะที่งานเลี้ยง
- โดยเฉพาะงานนี้

356
00:24:35,174 --> 00:24:36,904
เรื่องนี้อยู่ในหัวฉันตลอดเลย

357
00:24:37,009 --> 00:24:40,070
- เดวิด
- โอ้ เปล่าๆๆ

358
00:24:40,179 --> 00:24:44,014
- คุณจำผิดแล้ว นี่เค็นเน็ธ ลอว์เร้นซ์
- โอ้ ขอโทษนะคะ

359
00:24:44,116 --> 00:24:45,550
ไม่เป็นไร แอนนิต้า

360
00:24:45,651 --> 00:24:49,452
ขนาดคนสายตาไม่สั้น
ยังจำเขาสลับกับเดวิดประจำเลย

361
00:24:50,456 --> 00:24:54,689
แต่พักนี้เราไม่ค่อยได้มีโอกาสสังเกต
ความคล้ายของพวกเขาเท่าไหร่นะ

362
00:24:54,827 --> 00:24:57,558
- เธอยังเรียนอยู่ไม่ใช่เหรอ
- ผมพยายามอยู่ครับ

363
00:24:57,663 --> 00:24:59,996
โอ้ พวกเขาเหมือนกันแต่ตัวแค่นั้นแหละ

364
00:25:00,500 --> 00:25:02,901
ผมเชื่อว่าพวกคุณรู้จักคุณวอล์คเกอร์

365
00:25:02,969 --> 00:25:04,528
เจเน็ท ที่รัก

366
00:25:04,637 --> 00:25:08,165
ฉันเพิ่งดูดวงของเธอเสร็จ
ก่อนที่จะมาที่นี่เองนะจ๊ะ

367
00:25:08,441 --> 00:25:11,275
- บอกหน่อยสิคะ
- ดวงดาวใจดีมาก

368
00:25:12,245 --> 00:25:15,147
มันบอกว่าจะมีงานแต่งงานกับชายหนุ่ม

369
00:25:15,414 --> 00:25:20,045
ตัวสูง ผมสีบลอนด์และเขาก็มีพ่อที่น่ารัก

370
00:25:20,152 --> 00:25:22,121
โอ้ ฉันเป็นคนบอกเธออาทิตย์ก่อนนี่นา

371
00:25:22,221 --> 00:25:25,714
โอ้ ฉันก็ว่าคุณบอกแต่ว่า...
ดวงดาวยืนยันด้วย

372
00:25:25,825 --> 00:25:28,886
- วิเศษเลยค่ะ
- ผมขอแนะนำคุณฟิลลิป มอร์แกน

373
00:25:28,995 --> 00:25:31,328
- สวัสดีครับ
- โอ้ มือเธอเจ็บนี่จ๊ะ

374
00:25:31,430 --> 00:25:33,058
นิดหน่อยครับ แค่โดนบาดแค่นั้น

375
00:25:33,165 --> 00:25:35,566
- โดนอะไรมาเนี่ย
- แก้วมันร้าวแล้วก็แตกแค่นั้นเองน่ะ

376
00:25:36,235 --> 00:25:39,501
- ผมเอาแชมเปญมาให้คุณน่ะครับ
- โอ้ ได้ก็ดีจ้ะ

377
00:25:39,705 --> 00:25:42,641
พ่อฉันเคยดื่ม 1 แก้ว ตอน 11 โมงเช้าทุกวัน

378
00:25:42,842 --> 00:25:44,868
แต่แน่นอนว่า เฮนรี่ไม่ชอบ

379
00:25:46,546 --> 00:25:48,174
คุณเคนท์ลี่ย์ คุณจะดื่มอะไรดีครับ

380
00:25:48,281 --> 00:25:51,080
ฉันอยากได้สก็อตซ์กับน้ำมากกว่าถ้าเธอไม่ว่า

381
00:25:51,350 --> 00:25:54,047
- แล้วเดวิดมามั้ย
- คือ...

382
00:25:54,186 --> 00:25:58,647
- ผม... นึกว่าเขาจะมากับคุณซะอีก
- เขาโทรบอกจะมาเจอเราที่นี่ไงล่ะ

383
00:25:59,258 --> 00:26:02,490
- เขาโทรมาจากไหนคะ
- โอ้ แม่บ้านเราคุยกับเขา

384
00:26:02,595 --> 00:26:06,896
เขาอยู่ที่คลับอ่านหนังสือ
เรื่องการตรวจสอบ... เทนนิสน่ะ

385
00:26:08,134 --> 00:26:11,798
ปัญหาของเดวิดเนี่ย
ก็คือเขาไม่ต้องเรียน เขาฉลาดเกินไป

386
00:26:11,904 --> 00:26:14,533
- เดวิดเขาทำได้ดีมากด้วย
- ขอบคุณค่ะ

387
00:26:15,608 --> 00:26:19,636
- คุณนายเคนท์ลี่ย์เป็นยังไงคะ
- เหมือนเดิม คราวนี้เป็นหวัดน่ะนะ

388
00:26:20,146 --> 00:26:23,139
ขอให้เดวิดมาถึงเร็วๆ เถอะ
เธออยากให้เขาโทรหา

389
00:26:23,516 --> 00:26:25,610
เดวิดเป็นลูกคนเดียวของเธอน่ะค่ะ

390
00:26:25,718 --> 00:26:28,916
เขาก็เป็นลูกผมเหมือนกัน
แต่ผมยินดีปล่อยให้เขาโตเอง

391
00:26:29,689 --> 00:26:31,590
ฉันโทรไปบอกเธอดีมั้ยคะว่าเขามาช้าน่ะ

392
00:26:31,691 --> 00:26:34,991
- อย่าตามใจเธอนักเลยน่า
- เดวิดอาจจะแวะหาเธอก่อนก็ได้

393
00:26:35,094 --> 00:26:36,892
- คุณเคนท์ลี่ย์
- ขอใช้โทรศัพท์หน่อยค่ะ

394
00:26:36,996 --> 00:26:39,227
- โอ้ แน่นอน มันอยู่ในห้องนอนน่ะ
- ดีจัง

395
00:26:39,332 --> 00:26:42,097
- เธอพร้อมจะ... เอาอีกแก้วรึยัง
- เดี๋ยวพร้อมค่ะ

396
00:26:42,234 --> 00:26:45,136
- ผมไม่ค่อยรู้เรื่องโหราศาสตร์หรอกครับ
- พร้อมแล้ว ขอบคุณ

397
00:26:46,305 --> 00:26:48,797
น่ารักจริงๆ เดวิดคงถึงบ้านแล้ว

398
00:26:49,275 --> 00:26:52,143
ค่ะ ฉันจะลองโทรไป

399
00:26:52,878 --> 00:26:55,746
เค็นเน็ธ แก้วนายน่ะ เหลือน้อยแล้วนะ

400
00:26:55,881 --> 00:26:57,042
พอแล้ว ขอบใจ

401
00:26:57,183 --> 00:27:00,642
- เอานี่ไปให้เจเน็ททีสิ
- ได้ ทำไมเหรอ

402
00:27:00,820 --> 00:27:03,949
เปล่าหรอก แต่นี่ของเธอน่ะ
นายคงอยากเอาไปให้เธอ

403
00:27:04,090 --> 00:27:05,422
เธอโทรศัพท์อยู่ในห้องนอน

404
00:27:05,524 --> 00:27:09,461
- และนายก็อยากจะให้เดวิดมาเห็น
- ไม่ๆ แบบนั้นคงช็อคเกินไป

405
00:27:09,562 --> 00:27:12,088
- เธอเกิดเมื่อไหร่จ๊ะ
- 14 กรกฎาคมครับ

406
00:27:12,698 --> 00:27:16,692
- รู้แค่นี้ทำนายอนาคตได้เหรอครับ
- แน่นอนจ้ะ แต่ฉันแค่มือสมัครเล่นนะ

407
00:27:16,802 --> 00:27:18,430
ผมว่าคุณต้องเก่งมากเลย

408
00:27:18,537 --> 00:27:22,531
ฉันจะพยายาม ฉันว่าเธอคงอยากรู้ว่า
คอนเสิร์ตของเธอจะไปได้สวยมั้ยนะ

409
00:27:22,642 --> 00:27:23,701
ใช่ครับ

410
00:27:24,110 --> 00:27:25,772
เดี๋ยวขอดูก่อนนะ

411
00:27:26,145 --> 00:27:30,674
เธอเกิด 14 กรกฎาคม ราศีกรกฎ

412
00:27:31,217 --> 00:27:34,676
เธอเป็นบุตรดวงจันทร์
ได้รับอิทธิพลจากดวงจันทร์เยอะ

413
00:27:34,787 --> 00:27:36,688
- ขอดูมือหน่อยนะจ๊ะ
- ครับ

414
00:27:37,223 --> 00:27:40,853
- เธอจำเวลาตกฟากของตัวเองได้รึเปล่า
- จำไม่ได้ครับ

415
00:27:42,595 --> 00:27:46,191
นิ้วดี แข็งแรง รักศิลปะ

416
00:27:46,298 --> 00:27:48,460
แล้ว เรื่องคอนเสิร์ตล่ะครับ

417
00:27:50,136 --> 00:27:54,096
มือเนี่ย จะนำพาชื่อเสียงมาให้

418
00:27:58,110 --> 00:28:01,478
โอ้ ใช่ คือ ฉันคิดว่า...
ฉันเป็นคนโชคดีมากนะ

419
00:28:01,580 --> 00:28:03,481
ฉันรอแกรนด์โอเพ่นนิ่งอยู่น่ะ

420
00:28:03,582 --> 00:28:05,949
- งานไหนเหรอครับ
- งานญาติเธอไง

421
00:28:06,085 --> 00:28:10,489
- อ้อครับ แน่นอนครับ
- เธอจะเล่นเหรอ ดีจังเลย

422
00:28:10,623 --> 00:28:13,252
- ภรรยาคุณฝากความรักมาน่ะ
- เดวิดยังไม่ถึงเหรอ

423
00:28:13,492 --> 00:28:15,552
ยังค่ะ แต่เดี๋ยวเขาอาจจะมานี่ก็ได้

424
00:28:34,714 --> 00:28:36,444
เธอเล่นดีขึ้นนะ ฟิลลิป

425
00:28:36,749 --> 00:28:41,653
รูเพิร์ท ผม... ผมเริ่มคิดแล้วว่าคุณจะไม่มา

426
00:28:41,754 --> 00:28:43,188
เธอรู้จักฉันดีกว่านั้น

427
00:28:43,289 --> 00:28:46,782
คุณนายแอ็ตวอเตอร์
ผมขอแนะนำคุณ รูเพิร์ท คาเดลล์

428
00:28:46,892 --> 00:28:49,293
- ยินดีค่ะ
- ขอบคุณครับ / คุณเคนท์ลี่ย์

429
00:28:49,395 --> 00:28:51,330
- สวัสดีครับ คุณเคนท์ลี่ย์
- รูเพิร์ท คาเดลล์

430
00:28:51,430 --> 00:28:53,626
- ครูพ่อบ้านที่ซัมเมอร์วิลล์
- เป็นอดีตน่ะครับ

431
00:28:53,733 --> 00:28:55,599
งั้นคุณต้องเคยสอนเดวิดลูกผม

432
00:28:55,735 --> 00:28:58,534
- ชมกันเกินไปแล้ว สวัสดีครับ
- สวัสดีค่ะ

433
00:28:58,637 --> 00:29:00,936
- โอ้ คุณวอล์คเกอร์
- คุณรู้ได้ยังไง

434
00:29:01,040 --> 00:29:03,839
- แบรนด้อนเคยพูดถึงคุณ
- เขาเป็นธรรมกับฉันมั้ยคะ

435
00:29:03,943 --> 00:29:05,377
คุณควรจะได้มันเหรอ

436
00:29:06,145 --> 00:29:08,979
แหม พ่อหนุ่มเค็นเน็ธ ลอว์เร้นซ์

437
00:29:09,215 --> 00:29:11,013
- โตขึ้นเป็นกองเลยนะ
- หวัดดีครับ

438
00:29:11,117 --> 00:29:13,985
เอาเถอะน่า เค็นเน็ธ
โรงเรียนเลิกแล้ว เธอพูดได้แล้ว

439
00:29:14,086 --> 00:29:16,783
รูเพิร์ท คุณเหมือนเดิมเลย
ดีใจจังที่เจอคุณ

440
00:29:17,223 --> 00:29:19,715
- ทำไม
- ก็...

441
00:29:20,559 --> 00:29:23,461
อย่าถือเลยน่า ดีใจที่เจอเธออีกนะ

442
00:29:23,963 --> 00:29:26,694
ที่ถืออยู่เนี่ย
หน้าตาเหมือนแชมเปญเลยนะ

443
00:29:26,832 --> 00:29:29,131
- ใช่เลยครับ
- อ้า แชมเปญดีซะด้วย

444
00:29:29,235 --> 00:29:31,830
- เนื่องในโอกาสอะไร
- อย่างที่โทรไปบอกแหละครับ

445
00:29:32,171 --> 00:29:34,367
มันเป็นปาร์ตี้เล็กๆ สำหรับคุณเคนท์ลี่ย์

446
00:29:34,473 --> 00:29:37,841
เขาจะได้ดูหนังสือพวกนั้น
จากนั้นมันกลายเป็นว่า...

447
00:29:37,943 --> 00:29:40,777
- ฟิลลิปกับผมกำลังจะไป
- ใช่ เธอบอกฉันแล้วแบรนด้อน

448
00:29:40,880 --> 00:29:42,508
- จริงเหรอ
- ใช่

449
00:29:42,615 --> 00:29:45,414
ผมกะว่าจะให้เป็นงานอำลาของฟิลลิปน่ะ

450
00:29:45,518 --> 00:29:47,680
- เลยเลี้ยงแชมเปญอย่างงั้นเหรอ
- ครับ

451
00:29:47,820 --> 00:29:50,255
- นั่นสินะ
- มันจริงนะครับ

452
00:29:50,356 --> 00:29:53,656
เธอมักจะติดอ่างเสมอเวลาที่เธอตื่นเต้นนะ

453
00:29:53,759 --> 00:29:57,855
- ผมคงจะตื่นเต้นเสมอเวลาจัดงานเลี้ยงน่ะ
- งั้นเหรอ

454
00:29:57,963 --> 00:30:00,194
- คุณคาเดลล์คะ
- โอ้ คุณนายวิลสัน

455
00:30:01,600 --> 00:30:02,932
นี่อะไรครับเนี่ย

456
00:30:03,369 --> 00:30:07,500
- ฉันมีหัวหมูที่คุณชอบ
- ผมไม่ชอบแล้ว

457
00:30:07,606 --> 00:30:10,542
- แย่จังเลย
- เปล่าๆ ผมแหย่เล่น แหย่เล่นน่ะ

458
00:30:10,643 --> 00:30:13,408
- คุณนี่ร้ายจังเลยนะ
- ขอบคุณครับ ขอบคุณ

459
00:30:13,512 --> 00:30:15,640
แล้วคุณจะชอบของแกะสลัก

460
00:30:15,848 --> 00:30:18,317
อีกเดี๋ยวของที่เหลือจะมาอยู่นี่ทั้งหมดนะคะ

461
00:30:18,417 --> 00:30:20,386
คุณแบรนด้อน ฉันเจอไอ้นี่ด้วยค่ะ

462
00:30:20,486 --> 00:30:22,955
ผมนึกไม่ออกเลยว่า...
เธอทำอะไรหายบ้าง

463
00:30:23,222 --> 00:30:25,123
เยี่ยมมากเลยครับ คุณนายวิลสัน

464
00:30:26,125 --> 00:30:27,923
ฉันอาจแต่งงานกับเธอ

465
00:30:28,260 --> 00:30:31,253
โอ้ หน้าตาน่าทานจัง
ขอให้เดวิดมาเร็วๆ เถอะ

466
00:30:31,363 --> 00:30:34,094
- แล้วเดวิดอยู่ไหน
- ฉันก็ไม่ทราบเหมือนกันน่ะค่ะ

467
00:30:34,166 --> 00:30:36,465
แต่เขาสายมาก
คุณเคนท์ลี่ย์ก็กระวนกระวาย

468
00:30:36,569 --> 00:30:37,901
แล้วคุณล่ะ

469
00:30:38,437 --> 00:30:41,407
- ฉันเหรอ ฉันหิว
- แบรนด้อน ไอ้นี่มันอะไรกันแน่เนี่ย

470
00:30:42,474 --> 00:30:45,808
- หีบที่ผมเจอที่อิตาลี
- ไม่ๆๆ ทำไมเราถึงกินอาหารบนนี้

471
00:30:45,911 --> 00:30:51,248
- โอ้ ผมเปลี่ยนห้องอาหารเป็นห้องสมุดน่ะ
- อ๋อ เธอคงเจอหีบใบใหม่แล้วสิน่ะ

472
00:30:51,684 --> 00:30:55,849
ใบที่มักจะไปอยู่ในนิทานก่อนนอน
ที่เขาเคยเล่าตอนเรียนเตรียมน่ะ

473
00:30:56,222 --> 00:31:00,557
"เดอะ มิสเซิ่ลโท บาว"
นี่เป็นนิทานเรื่องโปรดเธอไม่ใช่เหรอ

474
00:31:00,793 --> 00:31:02,159
มันเกี่ยวกับอะไรคะ

475
00:31:02,261 --> 00:31:05,891
ผมจำไม่ได้ว่าขึ้นต้นยังไงนะ
แต่มันเกี่ยวกับสาวสวยคนนึง

476
00:31:05,998 --> 00:31:09,696
เธอเตรียมตัวเป็นเจ้าสาว
และวันแต่งงานเธอแกล้งเข้าไปซ่อนในหีบ

477
00:31:09,802 --> 00:31:12,863
- ใช่ นั่นแหละ
- โชคไม่ดีที่มันมีสปริงล็อค

478
00:31:13,372 --> 00:31:15,932
50 ปีต่อมาเขาเจอกระดูกของเธอ

479
00:31:16,041 --> 00:31:19,637
- ฉันไม่เข้าใจความขี้เล่นของเธอเลย
- ทุกคนช่วยเหลือตัวเองนะ

480
00:31:19,745 --> 00:31:23,079
พูดถึงกระดูกน่ะ
เธอเคยเห็นเด็กใหม่ที่สแตรนมั้ยจ๊ะ

481
00:31:23,182 --> 00:31:25,674
- เห็นค่ะ ฉันชอบ
- งั้นก็ดี

482
00:31:25,784 --> 00:31:29,050
ฉันไม่ค่อยชอบเด็กใหม่เลย
พวกราศีพิจิก

483
00:31:29,154 --> 00:31:31,919
ไม่ค่ะ ฉันก็ไม่ชอบเธอ
แต่ชุดเธอสวยสุดๆ เลย

484
00:31:32,024 --> 00:31:34,653
- ใช่ น่าดูมาก
- มันสวยที่สุดค่ะ

485
00:31:34,760 --> 00:31:38,424
- ผมต้องไปแล้วล่ะครับ
- ถ้าเป็นผู้ชายน่ะ ฉันชอบเจมส์ เมสัน

486
00:31:38,597 --> 00:31:40,896
- เขาเก่งเหรอ
- เขาวิเศษที่สุดเลย

487
00:31:41,000 --> 00:31:43,128
เขามีเสน่ห์อย่างร้ายกาจมาก

488
00:31:43,235 --> 00:31:46,399
- เขาราศีพฤษภ เป็นคนดื้อรั้น
- จริงเหรอครับ

489
00:31:46,505 --> 00:31:48,201
แต่ฉันมีอะไรจะสารภาพ

490
00:31:48,340 --> 00:31:52,402
รู้มั้ยว่าฉันน่ะชอบเมสัน
พอๆ กับเอรอล ฟลิ้นท์เลย

491
00:31:52,511 --> 00:31:56,209
- แต่ฉันชอบแครี่ แกร้นท์ ค่ะ
- โอ้ ฉันก็ชอบจ้ะ

492
00:31:56,282 --> 00:32:01,516
- ราศีมังกร เขาชอบเสี่ยง สูงส่ง มันน่า...
- ใช่ค่ะ

493
00:32:01,620 --> 00:32:02,883
อ้อ แน่นอนครับ

494
00:32:02,988 --> 00:32:05,548
โอ้รู้มั้ย เขาเล่นเรื่องใหม่กับเบิร์กแมนด้วย

495
00:32:06,258 --> 00:32:07,783
มันชื่ออะไรนะ

496
00:32:07,893 --> 00:32:11,455
เรื่อง "ซัมติง ออฟ เดอะ ซัมติง"
ไม่ๆ นั่นมันอีกเรื่องนึง

497
00:32:11,563 --> 00:32:13,464
ชื่อมันแค่ "ซัมติง" เฉยๆ

498
00:32:13,565 --> 00:32:17,332
- อะไรติงๆ เนี่ย อะไรประมาณนั้นน่ะ
- ชื่อมันติดอยู่ที่ริมฝีปากใช่มั้ยครับ

499
00:32:17,403 --> 00:32:20,532
ฉันเหมือนกันน่ะ มันแค่ "ซัมติง"
อะไรนี่แหละ ฉันชอบนะ

500
00:32:21,774 --> 00:32:23,902
- เบิร์กแมน
- เธอราศีกันย์

501
00:32:24,376 --> 00:32:27,972
- เธอชอบเรื่องพวก... อย่างว่าน่ะ
- ฉันว่าเธอสวยดีค่ะ

502
00:32:28,080 --> 00:32:32,415
ผมน่ะเคยไปดูหนังครั้งนึงครับ
ผมเห็น แมรี่ พิคฟอร์ด ด้วย

503
00:32:32,518 --> 00:32:35,613
โอ้ ฉันเคยชอบเธอด้วยนะ
แล้วคุณล่ะชอบเธอมั้ย

504
00:32:35,754 --> 00:32:39,247
- เธอราศีกันย์ครับ พวกนี้ชอบพวก...
- คุณดูเธอเล่นเรื่องไหนล่ะ

505
00:32:39,358 --> 00:32:46,162
ผมจำไม่ได้แล้ว เรื่อง... ซัมติง ซัมติง
หรือแค่ "ซัมติง" เฉยๆ นี่แหละ

506
00:32:46,298 --> 00:32:47,891
- ไม่สิ มัน "ซัมติง" นี่แหละ
- ขอโทษค่ะ

507
00:32:47,967 --> 00:32:50,027
- ฉันไม่เชื่อว่าคุณเคยไปดู
- อ๋อเหรอ

508
00:32:51,170 --> 00:32:54,538
ถ้าฉันเป็นเธอ
ฉันจะกินหัวหมูน้อยๆ หน่อย

509
00:32:54,707 --> 00:32:56,676
- แคลอรี่สูงนะ
- เร็ว ทุกคน ไม่ต้องเกรงใจนะ

510
00:32:57,376 --> 00:33:00,005
ฟิลลิปนายช่วยคุณนายแอ็ตวอเตอร์หน่อยสิ

511
00:33:00,112 --> 00:33:02,775
ด้วยความยินดีครับ
เชิญนั่งครับ ผมเอาไปให้เอง

512
00:33:03,082 --> 00:33:04,778
ขอบใจมากพ่อหนุ่ม

513
00:33:04,883 --> 00:33:07,682
ฉันต้องขอโทษแทนเดวิดด้วย
ไม่รู้อะไรรั้งเขาไว้

514
00:33:07,786 --> 00:33:11,154
เขาเข้าเมืองเฉพาะสุดสัปดาห์
และเดวิดก็เพื่อนเยอะซะด้วย

515
00:33:11,657 --> 00:33:13,956
มาค่ะ ฉันช่วย ขาวหรือดำ

516
00:33:14,026 --> 00:33:16,586
เอาอย่างละหน่อยให้คุณนายแอ็ตวอเตอร์

517
00:33:16,695 --> 00:33:18,061
แล้วคุณล่ะ

518
00:33:18,697 --> 00:33:20,791
- ฉันไม่กิน
- แปลกจัง

519
00:33:21,066 --> 00:33:25,299
ไม่เคยได้ยินว่ามีคนไม่กินไก่
คุณล่ะแบรนด้อน คุณน่าจะกินนะ

520
00:33:25,904 --> 00:33:28,999
- ทำไมไม่กินล่ะ ฟิลลิป
- ฉันไม่กิน

521
00:33:29,108 --> 00:33:32,442
มันต้องมีเหตุผลสิ
ฟรอยบอกว่าทุกอย่างมีเหตุผล

522
00:33:32,811 --> 00:33:35,440
- แม้แต่ฉัน
- ไม่มีเหตุผล เจเน็ท

523
00:33:36,315 --> 00:33:39,911
เท่าที่จำได้ เธอเคยมีเหตุผลตลกๆ นี่
ใช่มั้ย แบรนด้อน

524
00:33:40,019 --> 00:33:42,113
- ใช่ครับ
- นึกแล้วต้องมีสาเหตุ

525
00:33:42,221 --> 00:33:43,416
- อะไรเหรอคะ บอกหน่อยสิ
- ไม่มีอะไรมากหรอก

526
00:33:43,522 --> 00:33:44,717
ฉันว่ามันน่าฟังมากเลยล่ะ

527
00:33:45,324 --> 00:33:47,418
เร็วสิ แบรนด้อน ได้โปรดเถอะ

528
00:33:47,526 --> 00:33:50,758
มันเกิดขึ้นราว 3 ปีก่อน ในคอนเน็คติกัต

529
00:33:50,863 --> 00:33:52,388
แม่ผมมีบ้านอยู่ที่นั่นน่ะ

530
00:33:52,998 --> 00:33:56,366
พวกเราจะไปกินไก่กัน
เราก็เลยเดินไปที่ฟาร์ม

531
00:33:56,769 --> 00:33:59,568
มันเป็นเช้าวันอาทิตย์ที่สดใส ฤดูใบไม้ผลิ

532
00:33:59,872 --> 00:34:02,637
ฝั่งตรงข้ามหุบเขามีระฆังโบสถ์ดังอยู่

533
00:34:02,741 --> 00:34:06,644
และในทุ่ง ฟิลลิปทำบางอย่าง
กับคอของไก่ 2-3 ตัว

534
00:34:07,413 --> 00:34:09,245
- ตายจริง
- มันเป็นบทบาท...

535
00:34:09,314 --> 00:34:11,306
ที่เขามักแสดงได้เก่งมากน่ะครับ

536
00:34:11,417 --> 00:34:15,855
แต่เช้านี้การจับของเขาเนี่ย
มันอาจจะ... ค่อนข้างนุ่มนวลไปหน่อย

537
00:34:15,954 --> 00:34:19,186
เพราะ 1 ในเมนูบนโต๊ะมื้อค่ำของเราน่ะ
ฟื้นขึ้นมาดื้อๆ

538
00:34:19,324 --> 00:34:21,316
- เหมือนลาซารัส เขาหน้าแดง
- โกหก

539
00:34:21,460 --> 00:34:22,621
ฟิลลิป

540
00:34:24,496 --> 00:34:28,126
เรื่องนี้ไม่มีความจริงเลยซักคำ
ผมไม่เคยบีบคอไก่เลย

541
00:34:28,267 --> 00:34:30,759
- ฟังนะ ฟิลลิป
- ฉันไม่เคยบีบคอไก่ นายก็รู้นี่

542
00:34:33,038 --> 00:34:38,204
ขอโทษนะ แต่ฉันว่ามันตลกมาก
ที่พวกคุณจริงจังกันกับเรื่องไก่ตัวนึงน่ะ

543
00:34:39,211 --> 00:34:42,648
โทษทีครับ เราทำตัวน่าขำ แล้วก็หยาบคาย

544
00:34:42,714 --> 00:34:44,808
ขอโทษแทนเราทั้งคู่และนิทานด้วย

545
00:34:45,050 --> 00:34:46,518
แล้ว...

546
00:34:48,854 --> 00:34:51,847
- มันจบแล้วเหรอ
- เกรงว่าอย่างงั้น รูเพิร์ท

547
00:34:51,957 --> 00:34:53,323
โอ้ เสียดายจังเลย

548
00:34:53,559 --> 00:34:56,961
จะว่าไปแล้วพวกเธอน่าจะบีบคอกันเอง
มากกว่าบีบคอไก่นะ

549
00:34:57,062 --> 00:35:00,965
- คุณคาเดลล์ คุณนี่...
- แต่เกียรติของคนเราก็คือ การเดิมพัน

550
00:35:01,166 --> 00:35:04,193
และฉันคิดว่าไก่มีเหตุผลที่ดีที่มันถูกฆ่า

551
00:35:04,570 --> 00:35:06,300
เหมือนกับสาวผมบลอนด์

552
00:35:06,405 --> 00:35:11,844
ฟูกที่เต็มไปด้วยแบงก์ดอลลาร์
หรือด้วยเหตุผลใดๆ ที่ไร้จินตนาการนะ

553
00:35:12,144 --> 00:35:15,672
คุณคงไม่เห็นชอบ
กับการฆาตกรรมนะ ถามจริงๆ

554
00:35:16,081 --> 00:35:20,075
ครับ ผมเห็นชอบ
ลองคิดถึงปัญหาที่มันช่วยแก้ไขสิ

555
00:35:20,953 --> 00:35:24,583
การว่างงาน ความยากจน
การเข้าแถวซื้อตั๋วหนัง

556
00:35:24,690 --> 00:35:27,057
ฉันต้องขอบอกว่าฉันลำบากที่สุดเลย

557
00:35:27,326 --> 00:35:31,559
ตอนซื้อตั๋วละครเพลงเรื่องนั้น
ชื่ออะไรนะ คุณรู้นี่

558
00:35:31,663 --> 00:35:33,689
เรื่อง "ซัมติง วิท ว็อตส์ เฮอร์ เนม"

559
00:35:34,566 --> 00:35:37,434
- คุณนายแอ็ตวอเตอร์ครับ
- ระวังนิ้วชี้หน่อยนะครับ

560
00:35:37,536 --> 00:35:40,973
และที่นั่งคู่แถวแรกเป็นของคุณแล้ว
คุณจะได้ถ่ายรูป

561
00:35:41,206 --> 00:35:44,608
การมาร้านอาหารเชือกกำมะหยี่ของเรา
ลำบากรึเปล่าครับ

562
00:35:45,110 --> 00:35:47,341
- สุดๆ เลยค่ะ
- มันเป็นเรื่องธรรมดาครับ

563
00:35:47,613 --> 00:35:51,983
สะบัดมีดทีนึง มาดาม
และถ้าหากว่าคุณจะกรุณามาทางนี้

564
00:35:52,284 --> 00:35:56,654
โอ้ไม่ เหยียบ ขึ้นไป
บนศพหัวหน้าพนักงานเสิร์ฟ ขอบคุณ

565
00:35:56,788 --> 00:35:58,017
นี่ครับโต๊ะคุณครับ

566
00:35:59,391 --> 00:36:01,622
- รูเพิร์ท คุณสุดๆ ไปเลย
- มีเสมียนโรงแรมคนนึง

567
00:36:01,727 --> 00:36:04,094
- ที่ผมอยากแทงเหมือนกันนะ
- โอ้ไม่ โทษที

568
00:36:04,429 --> 00:36:06,830
มีดไม่ได้มีไว้ใช้
กับพนักงานโรงแรมหรอกนะ

569
00:36:06,965 --> 00:36:08,228
มันอยู่ในประเภท...

570
00:36:08,367 --> 00:36:11,667
- "ตายเพราะถูกทรมาน อย่างช้าๆ"
- โอ้...

571
00:36:12,070 --> 00:36:15,040
เหมือนผู้รักนก เด็กเล็กๆ และนักเต้นแท็พน่ะ

572
00:36:16,041 --> 00:36:19,534
เจ้าของที่มันก็อีกเรื่องนึง
คุณหาอพาร์ตเมนต์อยู่เหรอ

573
00:36:19,678 --> 00:36:24,116
โทรหาคุณ แซช เวท
แห่งแผนกอุปกรณ์ทื่อของเราสิ

574
00:36:24,383 --> 00:36:26,249
ไอเดียเริ่ดมากๆ

575
00:36:27,119 --> 00:36:29,384
ถ้ามันตรงกับวัตถุประสงค์ของคุณ

576
00:36:30,556 --> 00:36:34,288
- แต่จากนั้นเราทุกคนจะฆ่ากันเองนะ
- โอ้ไม่ ไม่ครับ

577
00:36:34,493 --> 00:36:38,396
การฆาตกรรมนั่นหรือควรจะเป็นศิลปะ

578
00:36:38,497 --> 00:36:42,400
มันอาจจะไม่ใช่พวกเซเว่น ไลฟ์ลี่
แต่เป็นศิลปะ

579
00:36:42,601 --> 00:36:46,060
เพราะฉะนั้นเอกสิทธิ์ของการฆาตกรรม
ควรจะสงวนเอาไว้ให้

580
00:36:46,205 --> 00:36:50,404
บุคคลเพียงไม่กี่คน
ที่เหนือกว่าคนอื่นจริงๆ นะครับ

581
00:36:51,009 --> 00:36:54,810
และเหยื่อเป็นสิ่งที่อยู่ต่ำกว่า
ผู้ซึ่งชีวิตไม่มีความสำคัญ

582
00:36:54,913 --> 00:36:56,108
แน่นอน

583
00:36:56,248 --> 00:36:59,548
ผมไม่ถือกับพวกหัวรุนแรงที่รู้สึกว่า...
ควรมีการเปิดฤดูกาล

584
00:36:59,651 --> 00:37:02,120
สำหรับการฆาตกรรมโดยส่วนตัว

585
00:37:02,221 --> 00:37:07,250
จริงๆ แล้วผมอยากจะให้มี...
สัปดาห์เชือดคอมากกว่า

586
00:37:07,993 --> 00:37:10,929
หรือวันสำหรับรัดคอน่ะครับ

587
00:37:11,863 --> 00:37:16,961
มันอาจเป็นเพราะผมแก่แล้ว
แต่ผมต้องสารภาพว่าผมไม่ปลื้มกับ...

588
00:37:17,069 --> 00:37:20,369
- อารมณ์ขันแบบนี้
- อารมณ์ขันเป็นสิ่งที่ไม่ตั้งใจ

589
00:37:20,472 --> 00:37:22,304
คุณไม่จริงจังกับเรื่องนี้ใช่มั้ย

590
00:37:22,441 --> 00:37:24,171
- เขาจริงจังครับ
- โอ้ ล้อกันเล่นใช่มั้ยเนี่ย

591
00:37:24,376 --> 00:37:25,935
เปล่า ทำไมคุณคิดแบบนั้น

592
00:37:26,078 --> 00:37:28,707
แบรนด้อน
การบอกว่าการฆาตกรรมเป็นศิลปะ

593
00:37:28,814 --> 00:37:32,342
- ซึ่งผู้ที่อยู่เหนือกว่าควรฝึกฝน
- ในฤดูกาล

594
00:37:33,352 --> 00:37:37,448
- ผมรู้ว่าคุณไม่จริงจัง
- ผมจริงจัง ผมเป็นคนจริงจังมากเลย

595
00:37:37,556 --> 00:37:40,924
งั้นขอถามหน่อยว่าใครตัดสินว่า...
คนแบบไหนที่ด้อยกว่า

596
00:37:41,026 --> 00:37:44,485
- และควรเป็นเหยื่อให้ฆาตกรรม
- มีไม่กี่คนที่มีสิทธิ์ฆาตกรรม

597
00:37:44,596 --> 00:37:46,394
แล้วพวกนั้นเป็นใครล่ะ

598
00:37:48,166 --> 00:37:49,896
โอ้ ผมเอง

599
00:37:50,535 --> 00:37:53,471
ฟิลลิป รูเพิร์ทก็เป็นไปได้

600
00:37:54,206 --> 00:37:56,471
เสียใจด้วยนะ เค็นเน็ธ ไม่มีเธอ

601
00:37:56,575 --> 00:37:58,942
- ผมจริงจังอยู่นะ
- เราเหมือนกันคุณเคนท์ลี่ย์

602
00:37:59,011 --> 00:38:02,004
มีคนไม่กี่คนที่มีเหนือกว่า
ทางสติปัญญา และวัฒนธรรม

603
00:38:02,147 --> 00:38:04,981
ซึ่งพวกเขาอยู่เหนือคอนเซ็ปของจริยธรรม

604
00:38:05,717 --> 00:38:09,484
ความดี ความเลว
ถูกหรือผิดถูกสร้างขึ้นเพื่อคนธรรมดา

605
00:38:09,554 --> 00:38:11,455
คนที่ด้อยกว่าเพราะเขาต้องการมัน

606
00:38:11,556 --> 00:38:13,286
งั้นเธอก็เห็นด้วยกับทฤษฎีของนีทเชอร์

607
00:38:13,392 --> 00:38:15,122
- ครับ ผมเห็นด้วย
- ฮิตเลอร์ด้วย

608
00:38:15,227 --> 00:38:17,560
ฮิตเลอร์น่ะเป็นคนเถื่อน ขี้ระแวง

609
00:38:17,696 --> 00:38:21,224
ผู้เหนือกว่าซึ่งเป็นฟาสซิสต์ของเขา
เป็นฆาตกรที่ไร้สมอง

610
00:38:21,333 --> 00:38:23,666
ผมจะแขวนคอให้หมด
แต่รู้ไว้ด้วย...

611
00:38:23,769 --> 00:38:25,704
ผมจะแขวนคอเพราะพวกเขาโง่

612
00:38:26,138 --> 00:38:30,166
ผมจะแขวนคอพวกโง่ๆ ให้หมด
โลกเรามีพวกนี้เยอะเกินไป

613
00:38:30,275 --> 00:38:34,406
งั้นเธอควรแขวนคอฉันด้วย เพราะฉันโง่
ที่ไม่รู้ว่าเธอพูดจริงหรือว่าพูดเล่น

614
00:38:34,946 --> 00:38:37,006
แต่ยังไงฉันก็ขอไม่ฟังเธอต่อดีกว่า

615
00:38:37,849 --> 00:38:39,750
ขอโทษด้วย เธอกำลังดูหมิ่นมนุษย์

616
00:38:40,185 --> 00:38:42,711
และมาตรฐานของโลกที่ฉันเชื่อว่าเจริญแล้ว

617
00:38:42,854 --> 00:38:43,844
- เจริญเหรอ
- ใช่

618
00:38:43,955 --> 00:38:46,186
ความเจริญน่ะ
มันอาจจะเป็นสิ่งจอมปลอมก็ได้

619
00:38:46,325 --> 00:38:48,885
- อาจใช่
- แต่โชคดีผมมั่นใจว่ารูเพิร์ทน่ะ

620
00:38:48,994 --> 00:38:51,429
- โอ้ สุภาพบุรุษ ผมว่า...
- มีสติปัญญาและจินตนาการ

621
00:38:51,530 --> 00:38:53,897
เธอหยุดพูดได้มั้ย
เราจะทนไม่ไหวแล้วนะ

622
00:38:57,069 --> 00:38:58,367
ฟิลลิป คือ...

623
00:38:58,470 --> 00:39:02,237
หนังสือที่เธอเตรียมให้คุณเคนท์ลี่ย์น่ะ
อยู่ที่ไหนล่ะ ฉันอยากจะดูเหมือนกันน่ะ

624
00:39:02,341 --> 00:39:06,142
มันอยู่ในห้องกินข้าว
คุณเคนท์ลี่ย์จะดูหนังสือมั้ยครับ

625
00:39:07,279 --> 00:39:12,377
ผม... ขอโทษด้วยครับ
ผมเกรงว่าผมคงทำตัวเลยเถิดไปหน่อย

626
00:39:12,484 --> 00:39:14,476
ไม่เป็นไรหรอกพ่อหนุ่ม

627
00:39:15,253 --> 00:39:18,189
ผมว่ามันเป็นคอลเล็คชั่นที่ดี
ของการพิมพ์ครั้งแรก

628
00:39:18,323 --> 00:39:19,621
ฉันอยากเห็นจังเลย

629
00:39:20,158 --> 00:39:23,651
ขอโทรศัพท์ก่อนได้มั้ย
ฉันอยากถามภรรยาก่อนว่าได้ข่าวเดวิดมั้ย

630
00:39:24,296 --> 00:39:25,594
ครับ เชิญทางนี้ครับ

631
00:39:25,764 --> 00:39:29,895
- โอ้ ตายจริง ฉันเกรงว่าเขา...
- แบรนด้อน

632
00:39:30,102 --> 00:39:34,403
- ครับ
- เธอน่ะ ชูประเด็นของเธออย่างแข็งขัน

633
00:39:34,740 --> 00:39:37,972
เธอคงจะไม่วางแผนทำแบบนั้น
กับผู้ด้อยกว่าหรอกนะ

634
00:39:38,377 --> 00:39:41,438
- ผมมันเป็นพวกเพ้อเจ้อน่ะ ใครจะรู้
- ฉันเข้าใจ

635
00:39:41,546 --> 00:39:44,744
- ฉันว่าเธอราศีพิจิกนะ
- ราศีของนักแสดง

636
00:39:44,850 --> 00:39:48,150
คุณนายแอ็ตวอเตอร์ คุณอยากดูหนังสือมั้ย

637
00:39:48,286 --> 00:39:50,084
โอ้ อยากสิจ๊ะ

638
00:39:50,389 --> 00:39:53,791
รู้มั้ยตอนฉันเป็นเด็กๆ น่ะ
ฉันเคยอ่านหนังสือพวกนี้ด้วยนะ

639
00:39:53,892 --> 00:39:55,986
เด็กๆ เราต้องทำเรื่องแปลกกันทั้งนั้น

640
00:39:59,131 --> 00:40:03,626
เค็นเน็ธ ทำไมไม่เปิดวิทยุ
หรือไม่ก็เปิดแผ่นเสียงล่ะ

641
00:40:03,769 --> 00:40:06,204
ปล่อยให้เสียงเพลง
เป็นตัวสร้างบรรยากาศ

642
00:40:09,574 --> 00:40:12,305
เขานี่เป็นคนกลับกลอก ชั่วร้ายว่ามั้ย

643
00:40:12,711 --> 00:40:15,875
ที่พาเรากลับมาเจอกันอีก
พร้อมเพลงหวานๆ

644
00:40:15,981 --> 00:40:19,179
อย่าหัวเสียไปเลยน่า
เขาชอบทำเรื่องแบบนี้อยู่แล้ว

645
00:40:19,484 --> 00:40:21,646
- ฉันจะไปอีกห้องนึงนะ
- ไปดูหนังสือเหรอ

646
00:40:21,753 --> 00:40:25,485
- เปล่า ไปให้แบรนด้อนเห็นฉัน
- เธอสนเหรอว่าเขาคิดอะไร

647
00:40:25,590 --> 00:40:28,082
ฉันรู้เขาคิดอะไร
เขาคิดว่าฉันทิ้งคุณ

648
00:40:28,193 --> 00:40:30,219
เพราะเดวิดมีเงินเยอะกว่าไงล่ะ

649
00:40:31,263 --> 00:40:33,027
งั้นเธอไปทำไม

650
00:40:33,465 --> 00:40:38,836
ก็เพราะว่า...
ฉันเขินน่ะสิที่อยู่ที่นี่กับคุณ

651
00:40:38,970 --> 00:40:40,404
โอ้ เจเน็ท

652
00:40:40,906 --> 00:40:45,776
- ไม่คิดว่าฉันเขินเป็นล่ะสิ
- บอกตามตรงนะ ไม่คิดเลย

653
00:40:46,044 --> 00:40:49,208
แหม ฉันเขิน และฉันไม่ชอบมันเลย

654
00:40:50,015 --> 00:40:52,917
ฉันควรคิดว่า
คุณต่างหากที่ควรอายตัวเอง

655
00:40:53,018 --> 00:40:58,013
- ทำไม
- ก็... คุณทิ้งฉัน จำได้มั้ย

656
00:40:59,324 --> 00:41:03,125
คุณ อย่าให้แบรนด้อนเพื่อนรักคุณรู้ล่ะ

657
00:41:04,429 --> 00:41:07,797
- เป็นอะไรไป
- เปล่า ก็แค่ใช้ความคิด

658
00:41:07,933 --> 00:41:09,231
เรื่องอะไร

659
00:41:09,601 --> 00:41:12,002
ทิฐิของผู้หญิง

660
00:41:12,737 --> 00:41:17,573
- คือ อีกอย่างที่ฉันเขินก็เพราะว่า...
- ว่าไปเลย

661
00:41:18,043 --> 00:41:20,569
คุณกับเดวิดเนี่ย เคยเป็นเพื่อนรักกัน

662
00:41:20,679 --> 00:41:24,207
แต่ตอนนี้ไม่ใช่ มันเพราะฉัน
ฉันมันโง่จริงๆ เลย

663
00:41:24,382 --> 00:41:27,978
- เธอไม่โง่หรอก
- แต่ฉันได้เหตุผลดีๆ ข้อนึงนะ

664
00:41:29,454 --> 00:41:32,856
ทำไมฉันพยายามฉลาดกับทุกคน
ยกเว้นเดวิด

665
00:41:32,958 --> 00:41:34,859
เธอไม่ได้หลอกเดวิดเหรอ

666
00:41:36,461 --> 00:41:40,523
ฉันผ่อนคลายกับเดวิด ขอบคุณคุณ

667
00:41:40,632 --> 00:41:42,464
- ขอบคุณฉันเหรอ
- ใช่

668
00:41:43,869 --> 00:41:48,273
เมื่อ... วันอาทิตย์ที่โหดร้ายที่ฮาร์วาร์ด

669
00:41:48,373 --> 00:41:52,777
ตอนคุณบอกเลิกฉัน
เดวิดพาฉันไปเดินเล่น

670
00:41:53,612 --> 00:41:55,945
ฉันแทบจะลงไปกองอยู่กับพื้น

671
00:41:56,081 --> 00:41:58,550
ฉันฝืนเป็นคนร่าเริงไม่ได้

672
00:41:59,184 --> 00:42:02,416
ฉันได้แค่ผ่อนคลาย
และปล่อยทุกอย่างออกมา

673
00:42:04,523 --> 00:42:06,492
ฉันเผยตัวตนของฉัน

674
00:42:07,359 --> 00:42:11,228
คุณเคยได้ยินมั้ยล่ะ
ฉันได้ยินตัวเองพูดอะไรแบบนั้น

675
00:42:11,463 --> 00:42:16,527
- เดวิดอยู่ไหนเนี่ย
- รู้มั้ย ฉันน่ะไม่ฉลาดนักหรอก

676
00:42:16,968 --> 00:42:18,630
ทำไมล่ะ

677
00:42:19,037 --> 00:42:21,029
ฉันไม่เคยรู้เลยว่า...

678
00:42:24,142 --> 00:42:26,907
แบรนด้อนกับเพลงสร้างบรรยากาศดีนะ

679
00:42:27,045 --> 00:42:28,980
เธอรักเดวิดใช่มั้ย

680
00:42:29,981 --> 00:42:31,472
ใช่

681
00:42:33,018 --> 00:42:35,510
- ฉันไม่เข้าใจ
- เรื่องอะไร

682
00:42:35,620 --> 00:42:37,680
แบรนด้อนพูดเป็นนัยตอนที่ฉันมาที่นี่

683
00:42:37,789 --> 00:42:40,623
เขาพูดทำนองว่าฉัน
จะมีโอกาสอยู่กับเธอเพราะเดวิดน่ะ

684
00:42:40,725 --> 00:42:44,253
เดี๋ยวนะ แปลว่าก่อนฉันมาเนี่ย
เขารู้ว่าเราเลิกกันแล้วเหรอ

685
00:42:44,362 --> 00:42:46,922
- เขารู้เรื่องเธอกับเดวิดด้วย
- อะไรนะ

686
00:42:47,599 --> 00:42:49,295
เค็นเน็ธ เขาแกล้งทำเป็นไม่สนฉัน

687
00:42:49,434 --> 00:42:51,733
- ตอนที่ฉันบอกเขา เขาบอกว่า...
- มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย

688
00:42:51,836 --> 00:42:54,772
ฉันไม่รู้สิ
แต่ฉันจะต้องรู้ให้ได้เดี๋ยวนี้แหละ

689
00:42:56,308 --> 00:42:57,674
- แบรนด้อน
- ว่าไง

690
00:42:57,809 --> 00:42:59,437
- ขอคุยด้วยหน่อยสิ
- ได้เลย

691
00:42:59,544 --> 00:43:01,775
ทำไมเขาเลิกแส่ไม่ได้นะ

692
00:43:02,080 --> 00:43:03,412
- คุณเคนท์ลี่ย์
- ว่าไง

693
00:43:03,515 --> 00:43:05,006
เจอโทรศัพท์ใช่มั้ยครับ

694
00:43:05,884 --> 00:43:07,853
คุณคิดอะไรอยู่กันแน่ รูปหล่อ

695
00:43:07,953 --> 00:43:11,151
- ฉันคิดว่าจะชงกาแฟให้เธอ
- เลิกหว่านเสน่ห์ได้แล้ว

696
00:43:11,590 --> 00:43:13,752
ฉันอยากรู้ว่าทำไมคุณถึงบอก
เค็นเน็ธว่า...

697
00:43:13,858 --> 00:43:15,759
เขาไม่ต้องกังวลเรื่องเดวิดกับฉันแล้ว

698
00:43:15,860 --> 00:43:18,056
ฉัน ฉันไม่คิดว่า
ฉันพูดอย่างงั้นนะ เค็นเน็ธ

699
00:43:18,163 --> 00:43:20,359
คุณบอกเป็นนัยและฉันก็อยากรู้ว่าทำไม

700
00:43:20,966 --> 00:43:25,199
ผู้หญิงบางคนน่ะ มีเสน่ห์เวลาโกรธนะ
เจเน็ท แต่เธอไม่ใช่น่ะ

701
00:43:25,337 --> 00:43:27,932
- พอแล้วน่า แบรนด้อน ฉัน...
- แหม สวมบทอัศวินเชียวนะ

702
00:43:28,073 --> 00:43:30,907
- ฉันไม่เชื่อว่าเดวิดจะมา
- ก็รอดูต่อไปสิ

703
00:43:31,009 --> 00:43:33,979
ไม่จำเป็นหรอก
เขาไม่เคยสายขนาดนี้

704
00:43:34,079 --> 00:43:36,310
และถ้ามีอะไร เขาต้องโทรมา

705
00:43:36,648 --> 00:43:39,345
ฉันว่าคุณเป็นคนเตรียมการทั้งหมด
เขาถึงไม่มาไงล่ะ

706
00:43:39,517 --> 00:43:41,076
ฉันเนี่ยฉลาดจัง

707
00:43:41,219 --> 00:43:44,246
ฉันน่าจะรู้ว่าคุณไม่จัดงานเลี้ยง
ให้คุณเคนท์ลี่ย์เฉยๆ แน่

708
00:43:44,356 --> 00:43:48,191
คุณต้องมีอะไรที่มันเกี่ยวข้อง
กับอารมณ์ขันบ้าๆ ของคุณ

709
00:43:48,593 --> 00:43:52,360
หวังว่าคุณคงสนุกนะ แบรนด้อน
ฉันไม่สนุก

710
00:43:53,965 --> 00:43:55,126
เขานี่เหลือเชื่อจริงๆ เลย

711
00:43:55,266 --> 00:43:57,360
เธอไม่ควรจะไปเปิดโอกาส
ให้เขายั่วนะ เจเน็ท

712
00:43:57,469 --> 00:43:58,903
มีอะไรผิดพลาดเหรอ

713
00:43:59,004 --> 00:44:01,906
เปล่าหรอก เจเน็ทมีพรสวรรค์
เรื่องกวนใจคนอยู่แล้ว

714
00:44:02,707 --> 00:44:05,176
ยังไงซะ ผมว่าผมไป...

715
00:44:08,046 --> 00:44:10,572
หมายความว่าไง ที่ว่ามีอะไรผิดพลาดน่ะ

716
00:44:10,715 --> 00:44:14,948
ก็เธอมักจะจัดงานปาร์ตี้ได้ดี
มันแปลกที่จะมีอะไรผิดพลาดนะ

717
00:44:15,086 --> 00:44:17,681
ท่าทางเจเน็ทคิดถึงเดวิดนะ

718
00:44:18,757 --> 00:44:21,488
อันที่จริงฉันก็เริ่มคิดถึงเขาแล้วด้วย

719
00:44:22,260 --> 00:44:24,491
เราทุกคนนั่นแหละ

720
00:44:24,996 --> 00:44:29,627
- ของหวาน 2 ที่เหรอคะ
- ของคุณ 1 ของผมอีก 1 ที่รัก

721
00:44:29,734 --> 00:44:31,134
โอ้ คุณซี

722
00:44:31,336 --> 00:44:33,896
ดูท่าทางคนอื่น
จะไม่มีอารมณ์กับไอศกรีมเลยนะ

723
00:44:34,239 --> 00:44:37,004
ไม่หรอกค่ะ ถ้าเย็นลงแล้ว
พวกเขาคงกินเอง

724
00:44:37,108 --> 00:44:38,940
มันเป็นปาร์ตี้ที่แปลกพิลึก

725
00:44:39,044 --> 00:44:42,446
- แต่ฉันไม่แปลกใจหรอกค่ะ
- ทำไม

726
00:44:42,580 --> 00:44:46,676
เมื่อเช้าฉันก็นึกไว้แล้ว
พวกเขากินยาไม่ได้เขย่าขวดแหงๆ

727
00:44:46,785 --> 00:44:49,778
- พวกเขาอยู่ที่นี่ทั้งวันเลย
- คุณแบรนด้อนบอกว่า...

728
00:44:49,854 --> 00:44:53,347
- เวลาจัดปาร์ตี้เขาจะอยู่จัดงานนี่
- ฉันเพิ่งเห็นหนนี้แหละค่ะ

729
00:44:53,458 --> 00:44:56,860
ปกติเขาจะปล่อยให้ฉัน
เตรียมทุกอย่างเอง แต่ดูนี่สิ

730
00:44:56,961 --> 00:44:59,157
ไก่แทบไม่มีใครแตะเลย

731
00:44:59,397 --> 00:45:01,798
- วันนี้มันมีอะไรแปลกนักเหรอ
- โอ้ ทุกอย่างเลยค่ะ

732
00:45:01,900 --> 00:45:05,337
คุณแบรนด้อนเร่งฉันยิกๆ
ให้ฉันทำความสะอาด แล้วก็จัดโต๊ะ

733
00:45:05,503 --> 00:45:09,873
และ โอ้ว ฉันจัดไว้สวยเลย
แต่จากนั้นพอฉันออกไปช้อปปิ้ง

734
00:45:10,075 --> 00:45:13,068
อยู่ๆ เขาก็บอกฉันว่า
ให้ไปช้อปปิ้งทั้งบ่ายเลย

735
00:45:13,411 --> 00:45:15,141
ทั้งบ่ายเลยนะคะ

736
00:45:15,346 --> 00:45:18,373
- ทั้งที่เมื่อเช้าเร่งฉันจะตาย
- เขาบอกมั้ยว่าทำไม

737
00:45:18,583 --> 00:45:20,984
เปล่าค่ะ คงความคิดชั่วแล่นมั้งคะ

738
00:45:21,086 --> 00:45:24,989
แต่พอฉันกลับมา เขากับคุณฟิลลิป
กำลังทะเลาะกันยกใหญ่เลยค่ะ

739
00:45:25,090 --> 00:45:27,457
โอ้ เรื่องอะไรเหรอ

740
00:45:27,726 --> 00:45:31,527
นี่ คุณคาเดลล์
ถึงฉันรู้คุณคิดว่าฉันจะบอกเหรอคะ

741
00:45:31,963 --> 00:45:33,864
- ผมก็หวังอย่างงั้นแหละ
- ไม่ใช่ฉัน

742
00:45:33,965 --> 00:45:35,524
- จริงเหรอ
- ฉันจะปิดเงียบ

743
00:45:35,667 --> 00:45:40,128
ดูสิ มันทำให้งานหนักเป็น 2 เท่า
หลังจากเก็บกวาดพวกนี้แล้ว

744
00:45:40,238 --> 00:45:42,901
ฉันก็ต้องไปเก็บหนังสือ
ที่อยู่บนโต๊ะกินข้าว

745
00:45:43,041 --> 00:45:46,637
ต้องเอามันมานี่
แล้วก็เก็บมันกลับไปในหีบ

746
00:45:46,745 --> 00:45:50,204
- ที่ซึ่งมันเคยอยู่ตั้งแต่แรก
- งั้นทำไมมาจัดอาหารที่นี่ล่ะ

747
00:45:50,348 --> 00:45:52,078
ไม่ใช่ความคิดฉันหรอกค่ะ

748
00:45:52,250 --> 00:45:56,915
ฉันจัดวางทุกอย่างไว้ในห้องกินข้าว
และมันก็สวยงามอยู่แล้ว

749
00:45:57,055 --> 00:46:00,492
แน่นอน หีบเนี่ยมีที่ว่าง
ไม่ถึงครึ่งของโต๊ะกินข้าว

750
00:46:00,625 --> 00:46:04,027
แต่ฉันก็ไม่เข้าใจว่า
ทำไมมันถึงมาอยู่ตรงนี้

751
00:46:04,429 --> 00:46:06,864
- อ๋อ อย่างงั้นเหรอ
- อะไรกันเนี่ย

752
00:46:07,699 --> 00:46:12,865
ดูสิคะ เนื้อที่ก็น้อย
โต๊ะอาหารมีก็ไม่ใช้ ไม่เข้าใจจริงๆ

753
00:46:13,071 --> 00:46:16,473
นี่เธอยังบ่นเรื่องโต๊ะ
แล้วก็เรื่องจัดอาหารตรงนี้อีกเหรอ

754
00:46:17,275 --> 00:46:19,540
มันสะดวกกว่าตั้งเยอะรู้มั้ย

755
00:46:19,644 --> 00:46:22,011
แบบนี้ทุกคนก็ไม่ต้องถ่อไปถึงห้องอาหาร

756
00:46:22,147 --> 00:46:24,446
เพื่อตักอาหารและเดินกลับมากินที่นี่นะ

757
00:46:24,849 --> 00:46:28,013
แต่พวกเขาต้องถ่อไปโน่น
เพื่อตักของหวานกับกาแฟนะคะ

758
00:46:28,153 --> 00:46:32,181
คุณนายวิลสัน กรุณาดูแลแขก
ไม่ใช่ชวนคุย

759
00:46:35,593 --> 00:46:39,223
ท่าทางทุกคนจะกินยา
ไม่ได้เขย่าขวดกันหมดเลยนะเนี่ย

760
00:46:53,378 --> 00:46:55,847
ฉันสิอยู่ในฐานะที่น่าอาย

761
00:46:56,581 --> 00:46:57,742
หมายความว่าไง

762
00:46:57,849 --> 00:47:00,375
ดูเหมือนว่าจะมีฉันคนเดียวที่สนุกนะ

763
00:47:01,119 --> 00:47:03,054
คุณกับคุณนายแอ็ตวอเตอร์

764
00:47:06,891 --> 00:47:08,860
เกิดอะไรขึ้นเหรอ ฟิลลิป

765
00:47:08,960 --> 00:47:10,895
ปิดไฟนั่นทีได้มั้ย

766
00:47:11,930 --> 00:47:15,196
- โทษที
- ผมไม่ชอบให้ไฟแยงตา

767
00:47:19,737 --> 00:47:21,330
รู้มั้ย ฟิลลิป

768
00:47:22,340 --> 00:47:26,937
ฉันจะยิ่งสนใจเวลาที่คนไม่ตอบคำถาม
และจะยิ่งสงสัยด้วย

769
00:47:27,412 --> 00:47:30,940
- คุณถามคำถามผมเหรอ
- ใช่ ฟิลลิป ฉันถามคำถามเธอ

770
00:47:34,519 --> 00:47:36,988
ถ้างั้น อะไรล่ะ

771
00:47:37,755 --> 00:47:40,520
ฉันถามเธอว่ามันเกิดอะไรขึ้นเหรอ

772
00:47:40,725 --> 00:47:42,387
ก็ ปาร์ตี้ไง

773
00:47:42,727 --> 00:47:45,162
ใช่ แต่มันเป็นปาร์ตี้ที่พิลึกนะ

774
00:47:46,231 --> 00:47:48,166
นี่มันเรื่องอะไรกันน่ะ ฟิลลิป

775
00:47:48,266 --> 00:47:51,964
เรื่องอะไรน่ะเหรอ
เลิกเล่นตำรวจจับผู้ร้ายน่า รูเพิร์ท

776
00:47:52,203 --> 00:47:55,833
- ถ้าคุณอยากรู้อะไรก็พูดมาตรงๆ
- ไม่เอาน่า หนักแน่นหน่อยสิ

777
00:47:56,541 --> 00:47:58,203
- เล่นต่อเถอะ
- ผมอยากดื่มเหล้า

778
00:47:58,309 --> 00:48:00,278
ฉันไปเอาให้ เล่นต่อไปสิ

779
00:48:00,411 --> 00:48:02,880
- เอาอะไร สก็อตซ์เหรอ
- ไม่ บรั่นดี

780
00:48:08,386 --> 00:48:10,651
เธอชอบเล่นทำนองแบบนี้นะ

781
00:48:12,757 --> 00:48:14,089
รู้มั้ย ฟิลลิป

782
00:48:14,225 --> 00:48:16,353
ฉันก็อยากจะพูดตรงๆ ว่า
ฉันอยากจะรู้อะไร

783
00:48:16,461 --> 00:48:18,953
แต่โชคร้ายฉันไม่รู้อะไรเลย

784
00:48:19,998 --> 00:48:22,160
ฉันได้แต่สงสัยน่ะ

785
00:48:24,135 --> 00:48:26,263
- ฉันบอกว่าฉัน...
- ผมได้ยินแล้ว

786
00:48:26,537 --> 00:48:28,597
- ลองดูซิใช้ได้มั้ย
- ขอบคุณ

787
00:48:33,011 --> 00:48:34,343
ใช้ได้

788
00:48:36,547 --> 00:48:39,107
- เธอใช้ไอ้นี่เหรอ
- บางครั้ง

789
00:48:39,717 --> 00:48:41,686
นึกว่ามีแต่พวกมือใหม่ใช้

790
00:48:41,986 --> 00:48:45,218
- ฉันต้องบอกนะว่า...
- เอาล่ะ รูเพิร์ท ผมจะถามคุณ

791
00:48:45,323 --> 00:48:46,916
คุณสงสัยอะไร

792
00:48:48,693 --> 00:48:54,963
- ฉันลืมไปแล้ว เดวิดอยู่ไหน ฟิลลิป
- ผมไม่รู้ ทำไม

793
00:48:55,133 --> 00:48:57,432
- แบรนด้อนรู้...หรือไม่รู้
- รู้เหรอ

794
00:48:57,535 --> 00:48:58,867
- ผมไม่รู้หรอก
- ไม่เอาน่า

795
00:48:58,970 --> 00:49:02,930
- ผมไม่รู้ ไม่ถามแบรนด้อนล่ะ
- ถามแล้ว

796
00:49:04,242 --> 00:49:07,804
แต่เขามัวยุ่งอยู่กับการวางแผนอีก 2 จุด
ของรูป 3 เหลี่ยมน่ะ

797
00:49:08,813 --> 00:49:10,304
เพื่ออะไรฟิลลิป

798
00:49:10,715 --> 00:49:14,015
แบรนด้อนพยายามทำอะไร
กับเจเน็ทกับเค็นเน็ธยังงั้นเหรอ

799
00:49:16,821 --> 00:49:19,655
- มีอะไรน่าขำเหรอ
- ไม่มีอะไร

800
00:49:19,857 --> 00:49:21,985
อะไรเหรอ อะไร

801
00:49:22,293 --> 00:49:26,594
- ฉันเข้าใจอะไรผิดนักเหรอ
- ไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอก รูเพิร์ท

802
00:49:30,935 --> 00:49:32,801
เธอ...

803
00:49:34,005 --> 00:49:37,373
คืนนี้เธอแพ้ความจริงมากกว่าปกตินะ ฟิลลิป

804
00:49:37,575 --> 00:49:41,569
- นี่มันหนที่ 2 แล้วนะ
- ขอบคุณ หนแรกตอนไหน

805
00:49:41,679 --> 00:49:44,911
ตอนที่เธอบอกว่า
เธอไม่เคยบีบคอไก่ไงล่ะ

806
00:49:45,116 --> 00:49:48,211
คุณสับสนแล้ว แบรนด้อนแต่งเรื่องนี้

807
00:49:48,319 --> 00:49:51,153
- เพราะอยากให้มันเป็นเรื่องโจ๊ก
- เปล่าเลย

808
00:49:51,622 --> 00:49:53,352
ไม่ใช่เลย ฟิลลิป

809
00:49:53,658 --> 00:49:58,187
และถ้าเธอนึกย้อนไปให้ดีๆ นะ
เธอจะรู้ว่าฉันรู้ว่าเขาไม่ใช่คนแบบนั้น

810
00:50:00,498 --> 00:50:04,435
ในราว 1 ปีก่อน ฉันไปที่ฟาร์มจำได้มั้ย

811
00:50:05,536 --> 00:50:08,768
เช้าวันนึงฉันเห็นเธออวดงานฝีมือของเธอ

812
00:50:09,941 --> 00:50:13,469
ที่ฉันจำได้เนี่ย
เธอเป็นนักบีบคอไก่ที่เก่งกาจมากเลย

813
00:50:13,578 --> 00:50:16,878
คือผม ผมหมายถึง
เรื่องของแบรนด้อนมันไม่จริง

814
00:50:17,015 --> 00:50:19,280
- ไม่ได้บอกว่าไม่เคยฆ่าไก่
- แต่เธอบอกแบบนั้นนี่

815
00:50:19,384 --> 00:50:22,218
คือผม ผมว่าเรื่องนั้น
มันไม่เหมาะจะคุยระหว่างกินอาหาร

816
00:50:22,320 --> 00:50:24,619
- เธอควรจะพูดแบบนี้สิ
- ผมไม่ได้ฆ่านะ

817
00:50:24,789 --> 00:50:27,588
เราไม่ได้กินอาหารอยู่
เธอจะโกหกฉันทำไมเนี่ย

818
00:50:27,759 --> 00:50:29,489
- เพราะผมไม่ชอบพูดเรื่อง...
- เรื่องอะไร

819
00:50:29,594 --> 00:50:31,119
- การบีบคอไก่
- ผมบอกไม่ได้ว่าคิดอะไร

820
00:50:31,262 --> 00:50:33,231
ผมอยากให้คุณเอาไปเยอะๆ เลย

821
00:50:33,331 --> 00:50:36,028
เธอนี่ใจกว้างจริงๆ แบรนด้อน ฉันไม่รู้

822
00:50:36,134 --> 00:50:39,434
ได้โปรดเถอะ ผมรู้ว่าคุณต้องปลื้ม
กับชุดตีพิมพ์ครั้งแรกมากกว่าผม

823
00:50:39,570 --> 00:50:42,506
- เธอใจดีจริงๆ แบรนด้อน
- เป็นอะไรไป

824
00:50:42,607 --> 00:50:45,475
- เธอกับฟิลลิปต้องไปกินข้าวบ้านฉัน
- มีอะไรเหรอ ฟิลลิป

825
00:50:45,576 --> 00:50:47,169
ไม่อยากจะให้หนังสือคุณเคนท์ลี่ย์เหรอ

826
00:50:47,278 --> 00:50:49,907
เปล่า เขาเอาไป
ผมก็ไม่สนหรอก ผมแค่...

827
00:50:50,014 --> 00:50:53,678
- อะไร อะไรเหรอ
- มันเกะกะที่มัดหนังสือไปแบบนั้นน่ะ

828
00:50:53,818 --> 00:50:56,481
เดวิดไม่เคยมีปัญหา
เรื่องดูแลตัวเองเลยนะครับ

829
00:50:56,587 --> 00:50:59,648
ฉันรู้แต่ฉันไม่เข้าใจ ถ้าเขาจะมาช้า

830
00:50:59,757 --> 00:51:01,817
เขาน่าจะโทรมาบอกก่อนไม่ใช่เหรอ เจเน็ท

831
00:51:01,959 --> 00:51:04,155
ใช่ค่ะ เขาเตือนฉันเสมอ
เรื่องตรงต่อเวลาน่ะ

832
00:51:04,228 --> 00:51:05,719
และเขาก็เตือนได้ดีด้วยนะครับ

833
00:51:05,930 --> 00:51:08,695
คุณยังไม่รู้จักฉัน
เดี๋ยวเนี้ยฉันเป็นคนใหม่แล้วนะ

834
00:51:08,833 --> 00:51:10,563
ฉันตรงเป๊ะ อย่างกับนาฬิกาแน่ะ

835
00:51:10,668 --> 00:51:14,833
- นั่นไม่ใช่ลักษณะของผู้หญิงนะจ๊ะ
- แต่ผมชอบมารยาทของกุลสตรีมากกว่า

836
00:51:14,939 --> 00:51:17,204
โอ้ เฮนรี่ คุณพูดเหมือนแด๊กวู๊ดเลย

837
00:51:17,308 --> 00:51:19,868
ฉันจำได้ครั้งนึงตอนเดวิดเด็กๆ น่ะ

838
00:51:20,378 --> 00:51:22,006
ใจเย็นๆ ฟิลลิป

839
00:51:23,181 --> 00:51:25,582
- รูเพิร์ท ระแคะระคายแล้ว
- ไม่หรอก ใจเย็นเถอะ

840
00:51:25,783 --> 00:51:27,513
- ดื่มเหล้า แบรนด้อน
- ไม่เอา นายก็ไม่...

841
00:51:27,652 --> 00:51:29,450
เอามือออกจากแขนฉันนะ

842
00:51:30,088 --> 00:51:33,149
และอย่ามาบอกฉันว่าต้องทำอะไร
ไม่ต้องทำอะไรอีกนะ

843
00:51:33,257 --> 00:51:37,786
- ฉันไม่ชอบ แบรนด้อน ฉันคิดว่า...
- เดี๋ยว เบาเสียงหน่อยสิ

844
00:51:37,895 --> 00:51:41,195
ฉันคงไม่ทำให้โกรธนะ ฟิลลิป

845
00:51:41,299 --> 00:51:45,031
- คุณไม่ยอมให้ฉันนั่งเลยนะ
- ไม่ๆ เขาแค่จะมาชงเหล้าน่ะ

846
00:51:46,637 --> 00:51:49,539
- แต่ดูเหมือนว่าเธอจะไม่พอใจนะ
- ผมเหรอ

847
00:51:49,974 --> 00:51:52,068
ใช่ มีบางอย่างทำให้พวกเธอไม่พอใจ

848
00:51:52,243 --> 00:51:55,372
- เป็นบางอย่างที่ฉัน...
- ขอโทษนะคะ

849
00:51:56,814 --> 00:52:00,342
มีผู้หญิงโทรมา ขอสายคุณเคนท์ลี่ย์
หรือคุณนายแอ็ตวอเตอร์

850
00:52:00,451 --> 00:52:03,216
ต้องเป็นอลิซแน่ๆ เลย
ฉันคุยเอง เฮนรี่

851
00:52:03,321 --> 00:52:05,313
- ตกลง
- ถึงห้องโถงอยู่ฝั่งซ้ายค่ะ

852
00:52:05,423 --> 00:52:07,085
- ขอบคุณ
- ห้องนอนแรกนะคะ

853
00:52:07,225 --> 00:52:10,252
คุณเคนท์ลี่ย์
เดวิดจะไปถึงบ้านแล้วรึเปล่าคะ

854
00:52:10,895 --> 00:52:12,921
ไม่รู้สิ เจเน็ท หวังว่างั้นนะ

855
00:52:13,030 --> 00:52:15,590
ผมไม่อยากจะให้เสียขวัญหรอกนะครับ
แต่ถ้าเดวิดอยู่บ้านเนี่ย

856
00:52:15,700 --> 00:52:17,931
ผมว่าเขาคงจะโทรมา
แทนคุณนายเคนท์ลี่ย์แล้ว

857
00:52:18,035 --> 00:52:20,766
- เธอว่ามั้ย แบรนด้อน
- ผมไม่รู้สิ

858
00:52:21,005 --> 00:52:24,237
เดวิดที่ผมจำได้เนี่ย
เขาสุภาพพอๆ กับเป็นคนตรงเวลาเลย

859
00:52:24,342 --> 00:52:27,073
- เขาไม่เปลี่ยนเลย
- แน่นอน

860
00:52:27,178 --> 00:52:29,647
ถ้าหากว่าเขาไม่อยู่บ้าน
แล้วเขาจะไปอยู่ที่ไหนล่ะ

861
00:52:29,780 --> 00:52:31,442
อย่าถามผม ผมไม่รู้หรอก

862
00:52:31,616 --> 00:52:33,676
- เขาอาจอยู่ที่ไหนก็ได้
- อย่างเช่น

863
00:52:34,385 --> 00:52:38,914
ที่คลับหรือบ้านแบรนดี้ที่จัดปาร์ตี้
หรือเขาอาจจะไปบ้านเจเน็ท

864
00:52:39,056 --> 00:52:41,685
- ทำไม
- เขาอาจตัดสินใจไปรับเธอก็ได้

865
00:52:41,859 --> 00:52:44,192
ฉันโทรไปที่บ้าน
หลังคุยกับคุณนายเคนท์ลี่ย์แล้วนะ

866
00:52:44,295 --> 00:52:47,493
- เขาไม่อยู่เหรอ
- ไม่ค่ะ ฉันฝากข้อความไว้แล้วแต่ว่า...

867
00:52:47,598 --> 00:52:49,726
เราอาจจะมีโอกาสรู้ว่าตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน

868
00:52:49,800 --> 00:52:51,996
ถ้ารู้ว่าเมื่อตอนบ่ายเขาอยู่ไหนนะ

869
00:52:52,170 --> 00:52:55,402
- ว่าไง แบรนด้อน
- ผมไม่รู้เลยว่าบ่ายนี้เขาอยู่ไหน

870
00:52:55,806 --> 00:52:58,298
เธอไม่คิดว่ามันจะมีประโยชน์เหรอ
ถ้าเรารู้น่ะ

871
00:52:58,843 --> 00:53:02,507
- ผมก็ว่ามีนะ
- ผมรู้ตอนบ่ายเขาไปเล่นเทนนิสที่คลับ

872
00:53:02,647 --> 00:53:04,775
- และเขาไปถึงที่นั่นด้วย
- ทำไม

873
00:53:04,882 --> 00:53:08,444
มีคนโทรมาจากที่นั่น
บอกว่าเดวิดจะมาเจอเราที่นี่

874
00:53:08,553 --> 00:53:11,614
- รู้มั้ยว่าใครโทรมาบอก
- ไม่รู้

875
00:53:11,722 --> 00:53:15,716
งั้นแสดงว่าเดวิดเจอใครบางคนที่คลับ
เขาก็เลยเปลี่ยนแผน

876
00:53:16,093 --> 00:53:18,585
เมื่อตอนบ่ายเธอไม่ได้ไปที่นั่น
ใช่มั้ย เค็นเน็ธ

877
00:53:18,696 --> 00:53:20,597
เปล่านี่ครับ ผมน่าจะไปนะ

878
00:53:20,698 --> 00:53:23,167
เธอหรือแบรนด้อน
ก็ไม่ได้ไปใช่มั้ย ฟิลลิป

879
00:53:23,267 --> 00:53:26,669
เปล่า ไปไม่ได้
เพราะเราต้องเตรียมจัดปาร์ตี้

880
00:53:26,804 --> 00:53:30,138
- บ่ายนี้มีงานให้ทำเยอะเลยเหรอ
- คุณก็รู้นี่

881
00:53:30,408 --> 00:53:35,210
ฉันเข้าใจ เธอ...
ไม่ได้คุยกับเดวิดทั้งวันเลยยังงั้นล่ะสิ

882
00:53:35,313 --> 00:53:37,612
เปล่า ถามทำไม

883
00:53:37,715 --> 00:53:40,879
ฉันแค่คิดว่าเขาอาจจะโทรมา
บอกว่าจะมาช้าน่ะ

884
00:53:41,352 --> 00:53:43,844
ไม่ได้โทรนะ
ฟิลลิปหรือผมไม่ได้คุยกับเดวิด

885
00:53:43,955 --> 00:53:46,720
- ตั้งแต่วันที่ชวนเขาแล้ว
- แปลกนะ

886
00:53:47,258 --> 00:53:49,557
- หมายความว่าไง
- ฉันนึกว่าเมื่อวานตอนเช้า

887
00:53:49,727 --> 00:53:51,958
เดวิดคุยกับฟิลลิปซะอีกน่ะ

888
00:53:52,263 --> 00:53:54,858
- จริงเหรอ
- จริงด้วย ผมลืมไปเลย

889
00:53:55,233 --> 00:53:58,169
นายกับเขาคุยเรื่องอะไรน่ะ
เขาพูดเรื่องปาร์ตี้มั้ย

890
00:53:58,269 --> 00:54:00,636
พูดสิ เขาอยากแน่ใจเรื่องเวลาแค่นั้นเอง

891
00:54:00,771 --> 00:54:05,300
- มานี่ เดี๋ยวผมช่วยคุณเองนะครับ
- โอ้ ขอบคุณค่ะ คุณคาเดลล์

892
00:54:05,476 --> 00:54:08,002
- เอาล่ะ
- ไม่เป็นไร คุณนายวิลสัน

893
00:54:08,179 --> 00:54:10,648
ไว้ตอนเช้ามาทำความสะอาด
แล้วค่อยเก็บก็ได้

894
00:54:10,881 --> 00:54:12,975
ฉันไม่มีความคิดจะเข้ามาตอนเช้าหรอกค่ะ

895
00:54:13,117 --> 00:54:14,779
ผมเกรงว่าคุณต้องเข้ามาน่ะ

896
00:54:14,885 --> 00:54:19,152
- ตอนนี้วางหนังสือไว้ก่อนเถอะ
- งั้น ก็ได้ค่ะ

897
00:54:20,925 --> 00:54:25,454
เฮนรี่ อลิซไม่ได้ข่าวเดวิดเลยนะ
เธอขวัญเสียมาก

898
00:54:25,563 --> 00:54:28,294
- ฉันจะคุยกับเธอ
- เธอวางไปแล้วค่ะ

899
00:54:28,499 --> 00:54:30,365
เธอร้องไห้ใหญ่เลย

900
00:54:30,568 --> 00:54:33,265
- เฮนรี่ ฉันเป็นห่วงจังเลย
- เธอว่ายังไงบ้าง

901
00:54:33,371 --> 00:54:36,705
เธอโทรไปทุกๆ ที่
เขาอาจจะไปไม่ใช่แค่ครั้งเดียว

902
00:54:36,807 --> 00:54:39,174
แต่หลายครั้ง ตอนนี้เฮนรี่

903
00:54:39,343 --> 00:54:41,903
เธอคิดว่าเขาอาจจะประสบอุบัติเหตุก็ได้

904
00:54:42,013 --> 00:54:44,847
- เธออยากให้คุณแจ้งตำรวจนะ
- ตำรวจเหรอคะ

905
00:54:44,982 --> 00:54:48,783
โอ้ไม่ แอนนิต้า
ฉันว่าเรื่องนั้นไม่จำเป็นหรอก

906
00:54:48,953 --> 00:54:50,717
เดวิดไม่ใช่เด็กแล้ว

907
00:54:51,689 --> 00:54:53,783
ฉันแน่ใจว่าเขาไม่เป็นไร

908
00:54:55,259 --> 00:54:58,593
แบรนด้อน ฉันกลับบ้านดีกว่า
ภรรยาต้องการฉัน

909
00:54:58,996 --> 00:55:02,364
- นี่ไม่ใช่นิสัยเดวิด
- แน่นอน ผมเข้าใจดี

910
00:55:03,034 --> 00:55:05,936
- ฉันไปด้วยนะคะ คุณเคนท์ลี่ย์
- ขอบใจ เจเน็ท

911
00:55:06,037 --> 00:55:07,562
- ผมจะหยิบของให้นะครับ
- ขอบใจ

912
00:55:07,672 --> 00:55:10,574
โอ้ คุณเคนท์ลี่ย์ หนังสือคุณน่ะ

913
00:55:10,708 --> 00:55:12,472
โอ้ จริงด้วยสิ

914
00:55:12,576 --> 00:55:14,841
ผมบอกไม่ถูกเลยว่าเสียใจแค่ไหน

915
00:55:14,945 --> 00:55:18,541
- ถ้าได้ข่าวโทรบอกผมด้วยนะครับ
- ด้วยความยินดี

916
00:55:18,749 --> 00:55:21,742
เอาน่า ฉันแน่ใจว่า
พ่อหนุ่มน้อยจะต้องโผล่มา

917
00:55:21,986 --> 00:55:23,249
- เจเน็ท
- ว่าไง

918
00:55:23,354 --> 00:55:25,550
- สัญญาณของคุณนายเคนท์ลี่ย์
- ตอนนี้อาจจะไม่เหมาะนะ

919
00:55:25,856 --> 00:55:27,688
แต่ว่าฉันดีใจที่เราได้คุยกัน

920
00:55:27,958 --> 00:55:30,894
ฉันก็เหมือนกัน เดวิดก็ต้องดีใจด้วย

921
00:55:31,128 --> 00:55:32,255
ดี

922
00:55:32,797 --> 00:55:35,460
- ถ้างั้น
- เค็นเน็ธ ไม่ไปกับเราล่ะ

923
00:55:35,633 --> 00:55:38,102
- โอ้ฉัน อย่า...
- ได้โปรด

924
00:55:38,636 --> 00:55:40,764
- ขอบใจ
- นี่ของเธอใช่มั้ย

925
00:55:41,138 --> 00:55:42,766
ใช่ ฉันจะถือไป

926
00:55:43,107 --> 00:55:47,374
- โอ้ ขอบคุณ / เดี๋ยวฉันเอาหมวกก่อนนะ
- จะไปกับเจเน็ทเหรอ

927
00:55:47,478 --> 00:55:49,344
ใช่ เราจะไปด้วยกัน

928
00:55:49,480 --> 00:55:51,142
โอ้ อย่างที่คิดไว้เลย

929
00:55:52,149 --> 00:55:55,608
- ถึงตอนนั้นเราคงเจอเขาแล้ว
- ฉันก็ภาวนาอย่างงั้นนะ

930
00:55:55,720 --> 00:55:58,519
ราตรีสวัสดิ์ คุณเคนท์ลี่ย์
หวังว่าคุณจะรู้สึกดีขึ้น

931
00:55:58,689 --> 00:56:02,319
- ขอบใจ
- ได้ข่าวเดวิดแล้วโทรมาด้วยนะ

932
00:56:02,460 --> 00:56:05,430
- แน่นอน ฝากราตรีสวัสดิ์ฟิลลิปด้วย
- ฉันจะหยิบหมวกให้

933
00:56:05,529 --> 00:56:06,155
- แน่นอน
- คุณคาเดลล์

934
00:56:06,263 --> 00:56:07,731
คุณนายแอ็ตวอเตอร์ขอบคุณครับที่มา

935
00:56:07,832 --> 00:56:09,858
ขอบใจที่ยอมให้ฉันมานะ

936
00:56:10,334 --> 00:56:13,827
- แย่จังที่เราต้องไปแล้ว ลาก่อนนะจ้ะ
- ราตรีสวัสดิ์ครับ

937
00:56:14,038 --> 00:56:14,903
ลาก่อน

938
00:56:15,473 --> 00:56:17,999
- นั่นไม่ใช่ของคุณ
- โอ้ โทษที

939
00:56:19,343 --> 00:56:22,745
- ขอโทษที่ทำให้งานหมดสนุก
- คุณไม่ผิดหรอก คุณเคนท์ลี่ย์

940
00:56:23,247 --> 00:56:25,182
ฉันหมายถึงที่กลับเร็วน่ะ

941
00:56:25,750 --> 00:56:27,946
- ราตรีสวัสดิ์ ระวังบันไดนะ แอนนิต้า
- นี่ค่ะ

942
00:56:28,085 --> 00:56:30,645
- ฉันไม่เป็นไร เฮนรี่
- บายค่ะ / ราตรีสวัสดิ์ คุณนายวิลสัน

943
00:56:30,788 --> 00:56:33,485
- ราตรีสวัสดิ์ค่ะ คุณคาเดลล์
- อ้าว คุณก็กลับด้วยเหรอ

944
00:56:33,624 --> 00:56:36,059
ใช่ ราตรีสวัสดิ์

945
00:56:36,260 --> 00:56:37,660
ราตรีสวัสดิ์

946
00:56:37,828 --> 00:56:41,060
- ให้ผมช่วยถือหนังสือมั้ยครับ คุณเคนท์ลี่ย์
- ขอบคุณ

947
00:57:04,255 --> 00:57:06,383
"ขอบคุณสำหรับค่ำที่แสนสนุก"

948
00:57:06,524 --> 00:57:09,050
"ราตรีสวัสดิ์ งานเลี้ยงสนุกมากเลย"

949
00:57:10,795 --> 00:57:14,425
โอ้ ฟิลลิป ปาร์ตี้นี้สมควรบันทึก
ลงประวัติศาสตร์เลย

950
00:57:14,965 --> 00:57:18,595
ไม่เอาน่า มันจบแล้ว
ไม่มีอะไรงดงามกว่านี้อีกแล้ว

951
00:57:18,702 --> 00:57:21,262
ถูกต้อง ถ้าไม่มี รูเพิร์ท

952
00:57:21,338 --> 00:57:24,570
เขาฉลาดนะ
เขาช่วยฉันพูดทุกอย่างที่ฉันอยากพูด

953
00:57:24,708 --> 00:57:27,405
ฉันว่าเขาน่ะ ทำให้ปาร์ตี้นี้น่าตื้นตัน

954
00:57:27,545 --> 00:57:28,911
ตื้นตันอะไร

955
00:57:29,113 --> 00:57:33,414
ความใคร่รู้ สืบสวนเหรอ
หรือแค่ความตื่นเต้น

956
00:57:33,784 --> 00:57:36,720
- นายรู้มั้ยเขาสอบสวนฉันแค่ไหน
- เรื่องอะไร

957
00:57:37,388 --> 00:57:42,349
ต่างกันจริงๆ นายมัวยุ่งอยู่
กับการเตรียมกลเม็ดอีกอย่างของนาย

958
00:57:42,593 --> 00:57:45,290
- กลเม็ดอะไร
- ที่มัดหนังสือแบบนั้นน่ะ

959
00:57:45,696 --> 00:57:50,828
- โอ้ ฉันว่ามันดีออก นายไม่ชอบเหรอ
- ไม่ แบรนด้อน ฉันไม่ชอบซักนิด

960
00:57:50,968 --> 00:57:52,869
นายจะทำให้ทุกอย่างพังเพราะมัน

961
00:57:53,037 --> 00:57:55,097
เงียบหน่อย คุณนายวิลสันยังอยู่

962
00:57:57,475 --> 00:57:59,376
นายก็เลยกะจะเมาใช่มั้ย

963
00:58:00,678 --> 00:58:03,807
- ฉันเมาแล้ว
- ก่อนหน้านี้นายก็ทำตัวเหมือนเด็ก

964
00:58:03,914 --> 00:58:07,442
- ตอนว่าฉันว่าโกหก
- นายไม่มีสิทธิ์เล่าเรื่องนั้น

965
00:58:07,551 --> 00:58:10,077
- แล้วนายโกหกทำไม
- ฉันจำเป็น

966
00:58:10,221 --> 00:58:14,420
นายเคยพยายามที่จะเข้าใจซักนาทีนึงมั้ยว่า
คนอื่นอาจรู้สึกยังไง

967
00:58:14,525 --> 00:58:17,359
- ฉันไม่ใช่คนละเอียดอ่อน ถ้าหากว่านาย...
- ไม่ มันไม่ใช่เรื่องนั้น

968
00:58:17,461 --> 00:58:19,054
แต่ไม่มีอะไรสำคัญหรอก

969
00:58:19,230 --> 00:58:21,961
นอกจากคุณแบรนด้อนชอบปาร์ตี้

970
00:58:22,299 --> 00:58:24,097
คุณแบรนด้อนจัดปาร์ตี้

971
00:58:24,268 --> 00:58:26,703
คุณแบรนด้อนมีค่ำคืนที่แสนสุข

972
00:58:27,104 --> 00:58:29,130
แต่ฉันมีค่ำคืนที่ทุกข์ถนัด

973
00:58:29,773 --> 00:58:32,800
ถ้าดื่มต่อไปเนี่ย ตอนเช้านายแย่แน่

974
00:58:32,977 --> 00:58:36,038
อย่างน้อยถ้าฉันเมาค้าง
มันก็เป็นแค่ฉันคนเดียว

975
00:58:39,517 --> 00:58:41,452
รู้มั้ย ฟิลลิป ฉันมาคิดดูแล้วนะ

976
00:58:41,585 --> 00:58:43,850
เราควรไปเที่ยวหลังจากเรื่องนี้จบลง

977
00:58:43,988 --> 00:58:45,820
นายอยากจะไปไหนกัน

978
00:58:46,023 --> 00:58:48,754
แน่นอน ฉันว่าเราควรกลับมานี่ 2-3 วัน

979
00:58:48,893 --> 00:58:51,795
- ไม่งั้นมันอาจดูค่อนข้าง...
- ฉัน อยากตื่นขึ้นมา

980
00:58:51,896 --> 00:58:54,798
- และพบว่าเรายังไม่ได้ลงมือ
- ทำไม

981
00:58:57,935 --> 00:58:59,597
ฉันกลัวนะ แบรนด้อน

982
00:59:00,671 --> 00:59:03,573
- ฉันว่าเราอาจโดนจับ
- ไม่มีทางเด็ดขาด

983
00:59:03,674 --> 00:59:06,769
อาจจะเคยเป็นไปได้
แต่ตอนนี้ไม่แล้ว ทำไมเราต้อง...

984
00:59:08,812 --> 00:59:11,543
- นั่นคุณเหรอ คุณนายวิลสัน
- ค่ะ

985
00:59:11,682 --> 00:59:14,413
ฉันต้องใช้กุญแจจะได้เข้ามาในตอนเช้า

986
00:59:14,518 --> 00:59:16,919
ถ้าคืนนี้คุณยังจะขับรถไปที่ฟาร์มนะคะ

987
00:59:17,054 --> 00:59:19,888
- โอ้ เราจะขับไปที่นั่น
- โอ้ ดีค่ะ

988
00:59:19,990 --> 00:59:22,926
คุณดูไม่ค่อยดีทั้งคู่เลยนะ
ขอบคุณค่ะ

989
00:59:23,160 --> 00:59:24,822
แน่นอนที่เหลือฉันทำเองได้

990
00:59:24,995 --> 00:59:28,261
แต่ฉันอยากให้คุณ 2 คน
กลับมาอย่างสดใสนะคะ

991
00:59:28,399 --> 00:59:31,198
- แน่นอน
- ฉันไปล่ะ ขอให้สนุกนะคะ

992
00:59:31,302 --> 00:59:33,533
อย่าลืมเขียนจดหมายมานะ

993
00:59:34,171 --> 00:59:36,333
แล้วก็รักษาสุขภาพด้วยล่ะ

994
00:59:42,746 --> 00:59:44,476
นายโทรหาใคร

995
00:59:44,682 --> 00:59:46,378
โทรไปอู่น่ะ

996
00:59:47,318 --> 00:59:51,312
ฮัลโหล นี่คุณแบรนด้อน ชอว์นะ
ช่วยส่งรถมาให้หน่อยได้มั้ยครับ

997
00:59:51,722 --> 00:59:53,748
ครับ ทันทีเลย ขอบคุณ

998
01:00:14,678 --> 01:00:17,648
เราควรจะปิดม่านซะดีกว่า

999
01:00:23,754 --> 01:00:25,052
ใครน่ะ

1000
01:00:25,556 --> 01:00:28,219
- แบรนด้อน ใครน่ะ
- คนที่อู่อาจจะมาแล้วน่ะ รับสิ

1001
01:00:28,325 --> 01:00:32,592
- ยังไม่ถึงเวลาที่เขามานี่นา
- งั้น คุณนายวิลสันอาจจะลืมของ รับสิ

1002
01:00:32,696 --> 01:00:35,860
แบรนด้อน
เราทำเป็นเราไม่อยู่บ้านไม่ได้เหรอ

1003
01:00:35,966 --> 01:00:38,299
ทั้งที่เปิดไฟเนี่ยนะ รับสิ

1004
01:00:55,352 --> 01:00:56,786
ใครครับ

1005
01:01:01,558 --> 01:01:04,289
- แบรนด้อน แบรนด้อน รูเพิร์ทโทรมา
- อะไรนะ

1006
01:01:04,395 --> 01:01:07,888
เขาอยากขึ้นมา
เขาลืมกล่องบุหรี่ไว้ เขาอยากขึ้นมา

1007
01:01:08,132 --> 01:01:09,691
ก็ให้เขามาสิ

1008
01:01:09,867 --> 01:01:13,998
- แต่นายรู้ว่าเขาโกหก เขาจับได้ เขาไม่ลืม
- หุบปากแล้วกลับไปที่โทรศัพท์

1009
01:01:14,104 --> 01:01:15,697
- ไม่เอา
- กลับไปที่โทรศัพท์

1010
01:01:15,839 --> 01:01:17,831
- ฉันทำไม่ได้
- ต้องได้สิ

1011
01:01:17,941 --> 01:01:20,103
- ไม่ เขารู้ ฉันไม่
- หุบปาก

1012
01:01:35,325 --> 01:01:38,261
รูเพิร์ทเหรอ ขึ้นมาสิ

1013
01:01:40,431 --> 01:01:45,836
- โอ้ ไม่ ไม่หรอก
- เขาแค่เหนื่อยนิดหน่อยน่ะ

1014
01:01:47,838 --> 01:01:51,468
ไม่... เดี๋ยวเราต้องหาเจอแน่

1015
01:01:52,509 --> 01:01:53,841
ใช่

1016
01:02:03,120 --> 01:02:05,419
ฟิลลิป ฟิลลิป ฟังฉันนะ

1017
01:02:05,656 --> 01:02:08,820
รูเพิร์ทกำลังขึ้นมาแล้ว
และนายต้องตั้งสติเอาไว้

1018
01:02:09,460 --> 01:02:11,554
ฟิลลิป ได้ยินรึเปล่า

1019
01:02:12,730 --> 01:02:18,192
เร็วเข้า ดื่มอีกแก้วก็ได้
แต่ต้องตั้งสติให้ดีแล้วปิดปากเอาไว้

1020
01:02:18,936 --> 01:02:21,872
มันจะจบใน... ใน 5 นาที

1021
01:02:22,372 --> 01:02:27,106
ฉันไม่รู้ว่ารูเพิร์ทรู้อะไรรึเปล่า
และรู้แค่ไหนแต่ฉันสัญญา

1022
01:02:27,444 --> 01:02:31,040
เขาจะออกไปใน 5 นาที
ไม่ทางใดก็ทางนึง

1023
01:02:32,149 --> 01:02:36,484
ฟิลลิปเพื่อ 5 นาที
นายต้องตั้งสติเอาไว้ รู้มั้ย

1024
01:02:36,587 --> 01:02:38,886
- แบรนด้อน แบรน...
- ฟังนะ ฟัง

1025
01:02:39,256 --> 01:02:43,921
ฉันจะไม่ยอมโดนจับได้เพราะนาย
หรือใครทั้งนั้น

1026
01:02:44,328 --> 01:02:47,093
จะไม่มีใครขวางทางฉันได้อีกแล้ว

1027
01:03:13,457 --> 01:03:15,949
แบรนด้อนไม่มีกระสุน ใช่มั้ย

1028
01:03:23,300 --> 01:03:25,963
- ขอโทษที่รบกวนนะ แบรนด้อน
- อ้อ ไม่รบกวนเลย เข้ามาสิ

1029
01:03:26,103 --> 01:03:29,596
ฉันรู้ว่าเธอจะไปคืนนี้
ฉันไม่อยากจะทิ้งกล่องบุหรี่เอาไว้

1030
01:03:29,973 --> 01:03:31,965
- หวัดดี ฟิลลิป
- หวัดดี

1031
01:03:32,109 --> 01:03:35,204
- ฉันไม่ตั้งใจทำให้เธอตกใจหรอกนะ
- เขาไม่ตกใจหรอก

1032
01:03:35,279 --> 01:03:39,046
- คืนนี้ฟิลลิปเขาค่อนข้างต่อต้านสังคมน่ะ
- อ๋อเหรอ ฉัน...

1033
01:03:39,183 --> 01:03:41,584
- คิดว่าบางที
- พอรู้มั้ยว่าลืมไว้ที่ไหนน่ะ

1034
01:03:41,718 --> 01:03:43,846
ไม่ ไม่ ไม่รู้เลย

1035
01:03:45,455 --> 01:03:47,549
ลืมซะได้ไม่สมเป็นฉันเลย

1036
01:03:47,791 --> 01:03:51,592
ฉันว่านักจิตวิเคราะห์น่ะ คงจะบอกว่า
ฉันไม่ได้ลืมมันจริงๆ หรอกนะ

1037
01:03:52,229 --> 01:03:55,631
ฉันลืมมันไว้แบบไม่รู้ตัว
เพราะอยากกลับมาอีก

1038
01:03:57,768 --> 01:04:02,365
แต่ว่า...
ฉันจะอยากกลับมาทำไมล่ะ

1039
01:04:02,506 --> 01:04:05,499
- ใช่ ทำไม
- เพื่อความสำราญของเพื่อน

1040
01:04:05,609 --> 01:04:09,171
- หรือเหล้าอีกแก้วนึง
- อ้อ เป็นความคิดที่ดี ขอซักแก้วจะได้มั้ย

1041
01:04:09,313 --> 01:04:13,478
- แน่นอน แก้วสั้นเหรอ
- ไม่ ขอแก้วยาวถ้าเธอไม่ว่าล่ะก็

1042
01:04:13,617 --> 01:04:16,348
ไม่ว่าหรอก
ฟิลลิป ชงเหล้าให้รูเพิร์ทที

1043
01:04:16,520 --> 01:04:18,182
เดี๋ยวคิดดูก่อนนะ

1044
01:04:18,622 --> 01:04:21,490
ครั้งสุดท้ายที่กล่องบุหรี่ยังอยู่เนี่ย

1045
01:04:22,860 --> 01:04:25,159
มันเป็นตอนที่ฉันอยู่ตรงนั้น

1046
01:04:27,030 --> 01:04:31,661
ฉันกำลังจะเปิดหีบให้
คุณนายวิลสันตอนเธอเข้ามา แบรนด้อน

1047
01:04:32,603 --> 01:04:34,196
แล้วจากนั้นล่ะ

1048
01:04:38,976 --> 01:04:41,104
ฉันว่าฉัน...

1049
01:04:44,481 --> 01:04:46,609
มันอยู่ไหนนะ

1050
01:04:46,783 --> 01:04:52,620
โอ้ ว้าว อยู่ตรงที่ฉันลืมเอาไว้เลย
ขอโทษทีนะ ฉันขอโทษจริงๆ ฉัน...

1051
01:04:53,390 --> 01:04:57,885
คือว่า... ฉันอยากจะขอเหล้าหน่อย
เอาเหล้าให้ฉันได้มั้ย

1052
01:04:58,028 --> 01:04:59,621
ได้อยู่แล้ว

1053
01:04:59,763 --> 01:05:02,232
- เธอไม่ถือแน่นะ
- จะถือทำไมล่ะ

1054
01:05:02,532 --> 01:05:04,467
- เธออาจจะ...
- อาจจะอะไร

1055
01:05:04,701 --> 01:05:07,193
เหนื่อย ไม่เป็นไรแน่นะ

1056
01:05:07,437 --> 01:05:09,167
- เขาบอกให้คุณเอาไป
- ขอบใจมาก

1057
01:05:09,239 --> 01:05:12,505
นี่ อย่าถือฟิลลิปเลยน่า
ผมว่าเขา คงดื่มมากไปหน่อย

1058
01:05:12,743 --> 01:05:14,644
ทำไมจะไม่ดื่มล่ะ

1059
01:05:15,545 --> 01:05:17,741
ก็มันเป็นงานเลี้ยงนี่นา

1060
01:05:21,685 --> 01:05:24,086
น่ารื่นรมย์จริงๆ เลยนะที่นั่งเนี่ย

1061
01:05:24,321 --> 01:05:27,849
- มีที่นั่งกับเหล้าดีๆ แล้วก็เพื่อนดีๆ
- ด้วยความยินดี

1062
01:05:31,395 --> 01:05:33,864
- อย่าให้ฉันมาขัดจังหวะเลยนะ
- เรื่องอะไรเหรอ

1063
01:05:34,197 --> 01:05:36,996
- ฉันรู้ว่าเธอมีหลายอย่างต้องทำกัน
- หมายความว่ายังไงกันน่ะ

1064
01:05:37,100 --> 01:05:39,194
ก็เก็บของ เช็คความพร้อมครั้งสุดท้าย

1065
01:05:39,303 --> 01:05:43,297
- คืนนี้เธอจะไปคอนเน็คติกัตนี่
- ใช่ แต่เราเก็บของแล้วนะ

1066
01:05:43,473 --> 01:05:46,466
อย่างนี้นี่เอง พร้อมหมดแล้วนี่

1067
01:05:46,677 --> 01:05:53,015
ยกเว้นแขกคนนึงที่ต้องกำจัดออกไปซะ
งั้น ฉันจะไป เมื่อ...

1068
01:05:53,116 --> 01:05:59,249
- ทันทีที่ฉันดื่มเหล้าหมดเลย
- คือไม่ต้องรีบหรอก รูเพิร์ท

1069
01:05:59,523 --> 01:06:01,151
ขอบใจ ฉัน...

1070
01:06:01,391 --> 01:06:06,261
อยากจะนั่งซักพักนึง
อาจจะอยู่จนเธอออกไป

1071
01:06:07,564 --> 01:06:10,728
ฉันน่ะ เกลียดการออกจากงานเลี้ยง

1072
01:06:11,835 --> 01:06:16,398
โดยเฉพาะตอนที่ค่ำมืดดึกดื่นอย่างนี้
น่าสนใจกว่าปกตินะ

1073
01:06:17,240 --> 01:06:19,038
หรืออาจจะแปลก

1074
01:06:19,409 --> 01:06:22,811
- อย่างค่ำคืนนี้
- หมายความว่าไง แปลกน่ะ

1075
01:06:26,416 --> 01:06:28,044
เมื่อกี๊ฉันบอกว่าแปลกเหรอ แบรนด้อน

1076
01:06:28,118 --> 01:06:31,384
คุณมักเลือกแต่คำที่สวยงาม
มากกว่าความหมาย

1077
01:06:31,688 --> 01:06:34,157
ฉันไม่รู้หรอกว่ามันหมายความว่าไง

1078
01:06:35,792 --> 01:06:38,227
เว้นแต่ ฉันคิดเรื่องเดวิด

1079
01:06:41,264 --> 01:06:43,790
เรื่องเดวิดมีอะไรแปลกเหรอ

1080
01:06:43,867 --> 01:06:47,201
ทำไมเขาถึงไม่มา เธอไม่คิดว่า...
จะเกิดอะไรขึ้นกับเขาจริงๆ ใช่มั้ย

1081
01:06:47,304 --> 01:06:52,140
- ก็จะเป็นอะไรได้ล่ะ
- เขาอาจจะโดนรถชนหรือไม่ก็โดนปล้น

1082
01:06:52,242 --> 01:06:55,041
- กลางวันเนี่ยนะ
- นั่นน่ะสิ ฉันลืมไป

1083
01:06:56,980 --> 01:07:00,178
ใช่ ตอนที่มันเกิดขึ้น
มันต้องเป็นตอนกลางวัน

1084
01:07:01,284 --> 01:07:05,312
ตอน... อะไรเกิดขึ้นเหรอ

1085
01:07:05,922 --> 01:07:09,689
ก็ตอนที่อะไรก็ตามเกิดขึ้นกับเดวิด

1086
01:07:10,794 --> 01:07:12,660
อาจจะไม่มีอะไร

1087
01:07:16,833 --> 01:07:20,634
แต่ว่า... เขาอยู่ไหนล่ะ

1088
01:07:20,771 --> 01:07:23,331
- ทฤษฎีของคุณว่าไงล่ะ
- ฉันเหรอ

1089
01:07:24,274 --> 01:07:26,140
ฉันคิดถึงทฤษฎีของเจเน็ทมากกว่า

1090
01:07:26,243 --> 01:07:29,304
- ไม่ยักรู้ว่าเธอมีทฤษฎีด้วย
- เธอรู้สิ

1091
01:07:29,679 --> 01:07:32,274
ฉันได้ยินเจเน็ทพูดอย่างช่วยไม่ได้

1092
01:07:32,983 --> 01:07:37,079
ฉันว่าเจเน็ทคิดว่าเธอลักพาตัวเดวิด
หรือขัดขวางไม่ให้เขามา

1093
01:07:37,187 --> 01:07:39,088
ผมไม่สนคำพูดของเจเน็ทหรอก

1094
01:07:39,189 --> 01:07:42,591
แต่คุณทำให้ผมสนใจน่ะ
คุณคิดว่าผม...

1095
01:07:42,726 --> 01:07:46,219
- ลักตัวเดวิดเหรอ
- มันเป็นความซุกซนที่ยั่วยวนใจ

1096
01:07:46,363 --> 01:07:50,801
ให้เธอเข้าโรงเรียนหาประสบการณ์
หาความตื่นเต้นแล้วก็หาอันตราย

1097
01:07:51,001 --> 01:07:56,304
แต่ว่ามัน... มันยากกว่านะที่...
จะทำให้มันสำเร็จน่ะ คุณว่ามั้ย

1098
01:07:56,440 --> 01:07:59,774
- เธอต้องหาทางจนได้แหละ
- ยังไง คือว่า...

1099
01:07:59,843 --> 01:08:05,009
สมมุติว่าคุณเป็นผม
คุณจะ... เขี่ยเดวิดให้พ้นทางยังไง

1100
01:08:05,082 --> 01:08:06,880
เรื่องแบบนั้นเธอเก่งกว่าฉันเยอะนะ
แบรนด้อน

1101
01:08:06,983 --> 01:08:10,181
คุณจะทำยังไงถ้าเกิดว่า คุณเป็นผม

1102
01:08:12,622 --> 01:08:17,026
ก็ ถ้าฉันอยากจะกำจัดเดวิด

1103
01:08:17,627 --> 01:08:22,224
ฉันจะชวนเขามาดื่มเหล้า
ที่คลับหรือบาร์เงียบๆ

1104
01:08:22,399 --> 01:08:25,995
หรือถ้าชวนเขามานี่ก็ยิ่งดีใหญ่
จะได้ไม่มีใครเห็นเรา

1105
01:08:26,103 --> 01:08:28,129
- ดีมาก ไม่มีพยานใช่มั้ย
- ถูกต้อง

1106
01:08:28,271 --> 01:08:29,762
แล้วจากนั้นล่ะ

1107
01:08:33,243 --> 01:08:34,973
ก็...

1108
01:08:38,048 --> 01:08:39,778
ขอคิดดูก่อนนะ

1109
01:08:41,852 --> 01:08:45,186
พอถึงเวลานัด เดวิดมาถึง

1110
01:08:45,422 --> 01:08:49,018
ฉันจะเดินออกไปจากห้อง
เข้ามาห้องโถง แล้วก็ทักทายเขา

1111
01:08:49,126 --> 01:08:51,789
บอกว่าเขาดูดีแค่ไหนอะไรทำนองนั้นน่ะ

1112
01:08:52,262 --> 01:08:54,822
แล้วจากนั้นก็รับหมวกเขา

1113
01:08:56,600 --> 01:08:59,126
แล้วฉันจะพาเขาเข้ามาในนี้

1114
01:08:59,336 --> 01:09:02,306
คุยกันเล็กน้อยเพื่อให้เขาผ่อนคลาย

1115
01:09:02,639 --> 01:09:05,370
หรือไม่บางที อาจจะชงเหล้าให้เขาดื่ม

1116
01:09:07,310 --> 01:09:09,438
- จากนั้นเขาก็นั่งลง
- ใช่

1117
01:09:09,579 --> 01:09:13,016
ฉันจะพยายามทำให้ดูเป็นมิตร
เข้าใจใช่มั้ย

1118
01:09:13,316 --> 01:09:17,310
แล้วฟิลลิปก็... อาจจะเล่นเปียโน

1119
01:09:17,988 --> 01:09:21,948
ทีนี้ เท่าที่จำได้
เดวิดเป็นคนแข็งแรงมาก

1120
01:09:22,159 --> 01:09:24,219
เขาต้องถูกทำให้สลบซะก่อน

1121
01:09:24,728 --> 01:09:30,167
ฉันก็เลยจะค่อยๆ เดินไปหลังเก้าอี้
และเอาอะไรบางอย่างทุบไปที่หัวเขา

1122
01:09:30,834 --> 01:09:34,327
แล้วร่างของเขา
ก็จะลงไปกองอยู่กับพื้น

1123
01:09:34,571 --> 01:09:36,699
แล้วจากนั้นจะเอาเขาไว้ที่ไหนล่ะ

1124
01:09:43,113 --> 01:09:46,675
ก็...

1125
01:09:48,084 --> 01:09:49,780
ต้องดูก่อนนะ

1126
01:09:53,156 --> 01:09:57,116
ฉันว่าฉันจะให้ฟิลลิปช่วยอุ้มเขา
ออกไปจากห้อง

1127
01:09:57,227 --> 01:10:00,891
ลงบันไดหลัง และ...
เรา 2 คนก็จะเอาเขาไปไว้ในรถ

1128
01:10:01,831 --> 01:10:03,891
- คนอื่นก็เห็นน่ะสิ
- อะไรนะ

1129
01:10:03,967 --> 01:10:08,996
คุณบอกเองนี่ว่าถ้ามีอะไรเกิดขึ้น
มันจะต้องเกิดขึ้น ตอนกลางวัน

1130
01:10:09,105 --> 01:10:10,767
จริงเหรอ อ้อ ฉันลืมไป

1131
01:10:10,974 --> 01:10:13,910
นั่นแปลว่าฉันต้องหาที่ซ่อนตัวเขา
จนกว่าจะมืดซะก่อน

1132
01:10:13,977 --> 01:10:17,539
ใช่ ต้องหาแต่ว่า...
ที่ไหนเหรอ รูเพิร์ท

1133
01:10:18,615 --> 01:10:19,947
ใช่

1134
01:10:22,686 --> 01:10:24,780
ใช่ ที่ไหน

1135
01:10:27,891 --> 01:10:30,486
- แมวจับหนู แมวจับหนูชัดๆ
- ฟิลลิป

1136
01:10:30,594 --> 01:10:32,426
ใครเป็นแมวแล้วใครเป็นหนูล่ะ

1137
01:10:32,529 --> 01:10:34,555
- พอแล้วน่า
- สนเรื่องตัวเองเถอะน่า

1138
01:10:34,664 --> 01:10:39,034
- พอแล้ว ฟิลลิป
- ฉันบอกแล้วใช่มั้ยว่าให้สนเรื่องตัวเอง

1139
01:10:40,737 --> 01:10:44,230
มันไม่เกี่ยวกับผมเลย
ผมไม่ใช่คนดูแลเขาน่ะ

1140
01:10:44,541 --> 01:10:51,573
แต่ถ้าเขาอยู่สภาพนี้น่ะ
คงไม่มีประโยชน์ที่คุณจะอยู่นี่ รูเพิร์ท

1141
01:10:52,015 --> 01:10:55,679
เว้นแต่ว่า...
คุณจะกลับมาเพื่อหาบางอย่าง

1142
01:10:55,852 --> 01:10:59,016
- นอกจากกล่องบุหรี่ของคุณ
- ตัวอย่างเช่น

1143
01:10:59,089 --> 01:11:03,356
- หาว่าเธอกำจัดเดวิดจริงรึเปล่าน่ะเหรอ
- ใช่ ผมหมายความอย่างงั้นแหละ

1144
01:11:03,460 --> 01:11:07,955
เธอนี่ก็เพ้อเจ้อพอๆ กับเจเน็ทเลยนะ
ฉันไม่คิดว่าเธอลักพาตัวเดวิดหรอก

1145
01:11:08,531 --> 01:11:11,126
ฉันต้องยอมรับนะว่า
คำพูดเจเน็ทน่ะอยู่ในหัวฉัน

1146
01:11:11,268 --> 01:11:13,464
แต่ว่าฉันจะไม่มีวันพูดถึงมันหรอก

1147
01:11:14,070 --> 01:11:18,508
ถ้าไม่ใช่เพราะว่าเธอพกความกลัว
ว่าใครจะมารู้ว่าในกระเป๋า

1148
01:11:18,575 --> 01:11:20,771
- อะไรนะ
- นั่นปืนไม่ใช่เหรอ

1149
01:11:23,647 --> 01:11:26,207
มันชวนให้ฉันสงสัยมากกว่าอย่างอื่น

1150
01:11:26,416 --> 01:11:28,214
และบอกความจริงก็ได้นะ

1151
01:11:28,685 --> 01:11:31,814
มันทำให้ฉันกลัวนิดหน่อย

1152
01:11:32,088 --> 01:11:35,149
ผมขอโทษจริงๆ นะรูเพิร์ท
ผมไม่โทษคุณหรอก แต่ว่า...

1153
01:11:35,292 --> 01:11:39,229
นี่มัน คุณใจเย็นเถอะน่า
ผมต้องพกมันไปชานเมืองน่ะ

1154
01:11:39,329 --> 01:11:42,424
ที่นั่นมีโจรเยอะแยะ
และบ้านแม่ผมก็อยู่ตั้งไกล

1155
01:11:43,833 --> 01:11:46,894
- เสร็จยัง ฟิลลิป
- เสร็จแล้ว

1156
01:11:47,270 --> 01:11:49,330
ได้ยินที่รูเพิร์ทพูดเรื่องปืนมั้ย

1157
01:11:49,406 --> 01:11:50,806
เขาคิดว่า...

1158
01:11:53,043 --> 01:11:56,810
มันแปลกนะที่คนเราสามารถ
เอาความจริงมารวมกับความเพ้อฝันได้

1159
01:11:56,880 --> 01:11:58,940
เราก็เป็นกันทุกคนนั่นแหละจริงมั้ย ฟิลลิป

1160
01:11:59,182 --> 01:12:01,413
- ใช่
- โดยเฉพาะหลังจากเหล้าเข้าปาก

1161
01:12:01,518 --> 01:12:03,578
แล้วคุณล่ะเป็นไง รูเพิร์ท

1162
01:12:04,321 --> 01:12:06,153
ฉันว่าฉันจะไปแล้วล่ะ

1163
01:12:06,656 --> 01:12:09,387
ฟิลลิป นายจะรู้สึกดีขึ้น
ถ้าได้ออกไปสูดอากาศ

1164
01:12:09,526 --> 01:12:12,655
ฉันว่ารถไม่เยอะหรอก เราน่าจะสนุกกัน

1165
01:12:13,263 --> 01:12:15,994
คืนนี้เธอจะขับรถไปเจอแต่อากาศดี

1166
01:12:16,666 --> 01:12:20,967
ฉัน เกือบหวังว่าจะได้ไปกับพวกเธอ
มันอาจจะน่าตื่นเต้นดี

1167
01:12:21,905 --> 01:12:24,397
การขับรถกลางคืนมันน่าตื่นเต้น

1168
01:12:24,808 --> 01:12:27,437
แต่ว่าการไปกับเธอกับฟิลลิปตอนเนี้ย

1169
01:12:27,577 --> 01:12:31,605
อาจจะมีองค์ประกอบเพิ่มเติมของ...
ความสงสัย

1170
01:12:33,049 --> 01:12:38,113
เธอพูดถูกนะ ฟิลลิป
การมัดหนังสือพวกนั้นมันทำให้เกะกะ

1171
01:12:38,254 --> 01:12:40,780
- เขาเอามันมา เขาเอามันมา
- ฟิลลิป

1172
01:12:40,924 --> 01:12:44,622
- เขารู้ เขารู้ เขารู้...
- ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ใจเย็น ใจเย็น

1173
01:12:44,761 --> 01:12:46,787
- ฉันจัดการเอง
- ไม่จริง

1174
01:12:47,063 --> 01:12:49,555
ฉันจะฆ่านายให้เร็วเหมือนที่ฆ่าเขา

1175
01:12:50,100 --> 01:12:54,435
ไม่ช้า นายต้องการแบบนั้นใช่มั้ย
อยากให้คนอื่นรู้

1176
01:12:54,571 --> 01:12:57,473
ให้คนอื่นเห็นความฉลาดของนาย
เหมือนสมัยเรียนงั้นเหรอ

1177
01:12:57,907 --> 01:13:01,366
ฉันบอกแล้วเขาต้องรู้
แต่ไม่ ไม่ นายต้องให้เขามา

1178
01:13:01,478 --> 01:13:03,538
- คราวนี้เราเสร็จแน่ คนอื่นรู้แล้ว
- หุบปากนะ ฟิลลิป

1179
01:13:03,713 --> 01:13:06,877
นายให้ฉันทำและฉันเกลียดนาย
ฉันเกลียดเราทั้งคู่

1180
01:13:20,397 --> 01:13:22,593
ไอ้บ้า ขี้เมางี่เง่าเอ๊ย

1181
01:13:22,732 --> 01:13:25,463
- ผมขอโทษนะ รูเพิร์ท
- ไม่เป็นไร

1182
01:13:26,970 --> 01:13:28,131
ไม่เป็นไรหรอก

1183
01:13:28,338 --> 01:13:30,398
ถ้าอยากฆ่าฉันจริงๆ ระยะนี้ไม่พลาดแน่

1184
01:13:30,540 --> 01:13:33,874
เขาไม่อยากฆ่าคุณ
เขาไม่รู้ว่าทำอะไรอยู่น่ะ

1185
01:13:34,010 --> 01:13:36,002
เหมือนที่เขาไม่รู้ว่าพูดอะไรอยู่น่ะ คือ...

1186
01:13:36,079 --> 01:13:38,810
เขา... ผมไม่อยากให้ใครรู้หรอกว่า...

1187
01:13:38,948 --> 01:13:42,407
- เขาเป็นแอลกอฮอล์ลิซึ่มน่ะ รูเพิร์ท ผม...
- แบรนด้อน ถอยไปอยู่ตรงนั้นได้มั้ย

1188
01:13:43,620 --> 01:13:45,748
ฟิลลิปเมาน่ะ รูเพิร์ท

1189
01:13:45,922 --> 01:13:47,356
คุณคงจะไม่เอาความคิดบ้าๆ ของเขา...

1190
01:13:47,457 --> 01:13:53,260
- มาเป็นจริงเป็นจังนะ รูเพิร์ท
- แบรนด้อน แบรนด้อน ฉันเหนื่อย

1191
01:13:54,097 --> 01:13:56,191
ในขณะเดียวกันฉันก็กลัวด้วย

1192
01:13:57,734 --> 01:14:00,067
- แต่ว่าฉันไม่อยากจะหว่านล้อมอีกแล้ว
- เดี๋ยว คุณจะทำอะไร

1193
01:14:00,303 --> 01:14:04,866
ฉันไม่อยากทำหรอก
แต่ว่าฉันต้องดูในหีบนั่น

1194
01:14:04,974 --> 01:14:07,068
- คุณจะบ้าเหรอ
- ฉันก็อยากบ้าอยู่หรอก

1195
01:14:07,177 --> 01:14:11,080
- ฉันหวังหมดใจเลยว่าฉันจะบ้า
- นี่รูเพิร์ท เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคุณนะ

1196
01:14:11,214 --> 01:14:12,648
- ฉันต้องเกี่ยว
- อย่า รูเพิร์ท

1197
01:14:12,782 --> 01:14:14,751
- ฉันต้องดูในหีบใบนั้น
- เอาเลย

1198
01:14:16,052 --> 01:14:17,816
เอาเลย ดูซะ

1199
01:14:18,455 --> 01:14:20,686
หวังว่าคุณคงชอบสิ่งที่เห็น

1200
01:14:38,074 --> 01:14:42,034
- โอ้ไม่นะ
- รูเพิร์ท รูเพิร์ท

1201
01:14:42,412 --> 01:14:45,246
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่ามันจะเป็นเรื่องจริง

1202
01:14:46,249 --> 01:14:48,184
- รูเพิร์ท ได้โปรด ได้โปรด
- ได้โปรด ได้โปรดอะไร

1203
01:14:48,318 --> 01:14:50,981
ฟังผมก่อน แค่ฟังผม ให้ผมอธิบาย

1204
01:14:51,087 --> 01:14:53,022
อธิบาย เธอคิดว่าเธออธิบายได้เหรอ

1205
01:14:53,122 --> 01:14:56,092
- ใช่ อธิบายได้ เพราะคุณจะเข้าใจ
- ฉันจะเข้าใจ

1206
01:14:56,192 --> 01:15:00,288
รูเพิร์ท รูเพิร์ท
จำที่เราถกกับคุณเคนท์ลี่ย์ได้มั้ย

1207
01:15:00,463 --> 01:15:01,726
- จำได้
- เราบอกว่า...

1208
01:15:02,131 --> 01:15:04,862
"ชีวิตของคนที่อยู่ด้อยกว่ามันไม่สำคัญ"

1209
01:15:04,968 --> 01:15:08,564
และเราบอกว่า เราพูดเสมอ คุณกับผม

1210
01:15:08,671 --> 01:15:11,231
บอกว่าคอนเซ็ปเรื่องจริยธรรม

1211
01:15:11,374 --> 01:15:15,573
ความดี ความเลว และถูกหรือผิด
ไม่มีความหมายสำหรับผู้ที่อยู่เหนือกว่า

1212
01:15:15,712 --> 01:15:18,307
- จำได้มั้ย รูเพิร์ท
- ใช่ ฉันจำได้

1213
01:15:18,515 --> 01:15:22,111
นี่แหละที่เราทำ
นี่แหละที่ฟิลลิปกับผมทำน่ะ

1214
01:15:22,585 --> 01:15:25,384
เขากับผมอยู่กับสิ่งที่คุณและผมพูด

1215
01:15:25,788 --> 01:15:29,953
ผมรู้คุณจะเข้าใจ
เพราะคุณต้องเข้าใจ คุณต้องเข้าใจ

1216
01:15:44,908 --> 01:15:46,399
แบรนด้อน

1217
01:15:49,879 --> 01:15:53,748
แบรนด้อน จนถึงนาทีนี้...

1218
01:15:54,751 --> 01:15:59,951
โลกนี้และคนในโลกนี้มักจะเป็นสีดำ
และยากที่จะเข้าใจสำหรับฉัน

1219
01:16:00,990 --> 01:16:03,960
และฉันพยายามเปิดทางของฉันด้วยตรรกะ

1220
01:16:04,627 --> 01:16:06,994
และเชาว์ปัญญาที่เหนือกว่า

1221
01:16:07,363 --> 01:16:11,130
และเธอก็ปาคำพูดของฉันเอง
กลับมาใส่หน้าฉัน แบรนด้อน

1222
01:16:11,467 --> 01:16:15,063
เธอพูดถูกเหมือนกัน
คนเราต้องยึดมั่นในคำพูดตัวเอง

1223
01:16:15,638 --> 01:16:20,303
แต่เธอตีความหมายคำพูดของฉัน
ในแบบที่ฉันไม่คิดไม่ฝันมาก่อนเลย

1224
01:16:20,843 --> 01:16:22,778
และเธอพยายามจะเปลี่ยนมันเป็นข้ออ้าง

1225
01:16:22,912 --> 01:16:25,780
ทางตรรกะของการฆาตกรรม
ที่ชั่วช้าของเธอ

1226
01:16:25,848 --> 01:16:27,646
มันเป็นแบบนั้นไม่ได้

1227
01:16:28,217 --> 01:16:30,277
มันจะเป็นแบบนั้นไม่ได้นะ แบรนด้อน

1228
01:16:31,621 --> 01:16:33,715
เธอจะให้มันเป็นแบบนั้นไม่ได้

1229
01:16:33,890 --> 01:16:39,852
มันต้องมีบางอย่างที่อยู่ลึกๆ ในตัวเธอ
ตั้งแต่เริ่มต้นที่ทำให้เธอทำสิ่งนี้

1230
01:16:41,097 --> 01:16:45,865
แต่มันก็มีบางอย่างอยู่ลึกๆ ในตัวฉัน
ที่ไม่ยอมให้ฉันทำมันลงไป

1231
01:16:45,935 --> 01:16:48,700
และมันจะไม่ยอมให้ฉันร่วมมือกับคนที่ทำด้วย

1232
01:16:48,771 --> 01:16:50,672
- หมายความว่าไง
- ฉันหมายความว่าคืนเนี้ย

1233
01:16:50,807 --> 01:16:53,868
เธอทำให้ฉันได้รับความอับอาย
ในทุกๆ เรื่องที่ฉันคิด

1234
01:16:53,977 --> 01:16:56,446
ไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่เหนือกว่า
หรือสิ่งที่ด้อยกว่า

1235
01:16:56,713 --> 01:16:59,410
ขอบใจสำหรับความอดสูนั่นนะ

1236
01:16:59,749 --> 01:17:04,949
เพราะตอนนี้ฉันรู้ว่า เราแต่ละคน
เป็นมนุษย์คนละแบบกัน แบรนด้อน

1237
01:17:05,488 --> 01:17:09,448
ด้วยสิทธิ์ในการอยู่และทำงาน
และความคิดของแต่ละบุคคล

1238
01:17:09,626 --> 01:17:12,653
แต่ด้วยหน้าที่ต่อสังคมที่เราอาศัยอยู่

1239
01:17:13,963 --> 01:17:19,664
เธอมีสิทธิ์อะไรถึงกล้าพูดว่าเธอเป็น 1
ในผู้ที่อยู่เหนือกว่าที่มีอยู่น้อยนิด

1240
01:17:21,104 --> 01:17:25,166
เธอมีสิทธิ์อะไร
ถึงกล้ามาตัดสินว่าเด็กที่อยู่ในนั้นน่ะ

1241
01:17:25,475 --> 01:17:28,707
เป็นพวกที่ด้อยกว่า
เพราะฉะนั้นเขาจึงควรตาย

1242
01:17:29,612 --> 01:17:31,945
เธอคิดว่าเธอเป็นพระเจ้ายังงั้นเหรอ
แบรนด้อน

1243
01:17:32,281 --> 01:17:35,376
เธอคิดแบบนั้นเหรอ
ตอนที่กระชากชีวิตไปจากเขา

1244
01:17:35,818 --> 01:17:39,118
เธอคิดแบบนั้นเหรอ
ตอนที่ตักอาหารจากหลุมศพเขา

1245
01:17:39,322 --> 01:17:41,757
ฉันไม่รู้เธอคิดอะไร หรือว่าเป็นอะไร

1246
01:17:41,858 --> 01:17:44,589
แต่ว่าฉันรู้เธอทำอะไร เธอฆ่าคน

1247
01:17:45,294 --> 01:17:47,490
เธอบีบเอาชีวิตออกจากมนุษย์คนนึง

1248
01:17:47,597 --> 01:17:51,500
ที่สามารถอยู่และสามารถรัก
อย่างที่เธอทำไม่ได้

1249
01:17:51,968 --> 01:17:53,527
- มันจะไม่มีอีกแล้ว
- ทำอะไรน่ะ

1250
01:17:53,636 --> 01:17:56,538
ไม่ใช่ว่าฉันจะทำอะไร
สังคมต่างหากที่จะทำ

1251
01:17:56,639 --> 01:17:59,234
ฉันไม่รู้มันจะเป็นยังไง แต่ว่าฉันเดาออก

1252
01:17:59,375 --> 01:18:00,570
และฉันช่วยได้

1253
01:18:00,643 --> 01:18:03,306
เธอจะต้องตาย แบรนด้อน
เธอทั้งคู่นั่นแหละ

1254
01:18:03,946 --> 01:18:05,574
เธอต้องตาย

1255
01:18:23,633 --> 01:18:26,228
- เสียงปืนเหรอ
- ใช่ เสียงปืนแน่ๆ เลย

1256
01:18:26,602 --> 01:18:30,369
- ต้องถนนถัดไปแน่ๆ เลย
- เสียงปืนแน่ๆ รู้มั้ย ฉันแน่ใจนะ

1257
01:18:30,873 --> 01:18:32,899
ฉันว่ามันอาจจะมาจากอีกฝั่งนึง

1258
01:18:33,009 --> 01:18:35,444
- ได้ยินเสียงปืนมั้ย
- ได้ยิน แต่ไม่ใช่ที่นี่

1259
01:18:35,578 --> 01:18:37,547
งั้นเสียงปืนมาจากไหนกันแน่

1260
01:18:37,814 --> 01:18:39,806
- ใกล้ๆ นี่แหละน่า
- ข้างบนรึเปล่า

1261
01:18:39,949 --> 01:18:41,212
เอาไงดีล่ะ

1262
01:18:41,584 --> 01:18:44,452
เราแจ้งตำรวจดีกว่า ให้พวกเขามาดูเถอะ

1263
01:18:44,987 --> 01:18:47,115
ดีๆๆๆ แจ้งตำรวจเถอะ

1264
01:18:47,724 --> 01:18:50,660
- ใครแจ้งตำรวจที เร็วเข้า
- ได้ๆ เดี๋ยวฉันแจ้งให้

1265
01:18:51,794 --> 01:18:53,319
เอาเลยสิ รีบโทรสิ

1266
01:18:53,463 --> 01:18:55,796
ใจเย็นๆ น่า อีกไม่นานตำรวจก็มาแล้ว

1267
01:18:56,165 --> 01:18:57,963
เสียงมาจากข้างบนนั่นแน่นอนน่ะ

1268
01:18:58,901 --> 01:19:01,370
- อ้อ นั่นไงๆๆ
- ตำรวจมาแล้ว / อ้าวตำรวจมาแล้ว

1269
01:19:01,471 --> 01:19:02,939
- มาแล้วเหรอ มาแล้วเหรอ
- ตำรวจมาแล้ว

1270
01:19:03,005 --> 01:19:05,099
หวัดดีครับ
พวกคุณได้ยินเสียงปืนเหรอครับ

1271
01:19:05,208 --> 01:19:06,198
- ใช่
- ใช่ ผมได้ยินครับ

1272
01:19:06,275 --> 01:19:08,141
- ได้ยินชัดเจนเลยครับ / ผมก็ได้ยิน
- จากที่ไหนครับ

1273
01:19:08,344 --> 01:19:10,108
ข้างบนโน่นน่ะครับ ข้างบนโน่นน่ะ

1274
01:19:10,513 --> 01:19:13,381
- ขึ้นไปดูสิครับ
- เดี๋ยวเราจะขึ้นไปตรวจดูให้นะครับ

1275
01:19:13,583 --> 01:19:16,314
รอกำลังเสริมสักครู่นะครับ
กำลังมาแล้วครับ

1276
01:19:33,536 --> 01:19:35,402
ตอนนี้กำลังเสริมมาแล้ว

1277
01:19:39,675 --> 01:19:41,405
พวกเขามากันแล้ว