"ΟΙ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟΙ"
Η ταινία βασίζεται σε αληθινά γεγονότα. Κανένας χαρακτήρας δεν είναι φανταστικόςI.
Σχεδόν κάθε πρωτεύουσα όπως Νέα Υόρκη, Παρίσι, Λονδίνο
κρύβουν, πίσω απ' την ευημερία τους, σπίτια γεμάτα φτώχεια
όπου παιδιά πεινασμένα, άρρωστα κι αμόρφωτα,
είναι καταδικασμένα να γίνουν εγκληματίες.
Η κοινωνία προσπαθεί να βρεί λύση.
Η επιτυχία είναι πάντα πολύ περιορισμένη.
Το μέλλον δεν δεσμεύεται απ' το παρόν:
Θάρθει η μέρα που τα δικαιώματα των παιδιών θα γίνουν σεβαστά.
Το Μεξικό, μεγάλη μοντέρνα πόλη, δεν αποτελεί εξαίρεση.
Η ταινία δείχνει την πραγματική ζωή. Δεν ωραιοποιεί.
Η λύση στο πρόβλημα αυτό είναι υπόθεση των δυνάμεων της προόδου.
Μην ξεχνάτε τους άλλους!
Ποιός θέλει τσιγάρο;
Καπνίζεις;
Όχι, μου προκαλεί βήχα.
Ούτε 'γω καπνίζω.
Τι κότα!
Λαπάς!
Πάω για δουλειά.
Μόνο οι βλάκες δουλεύουν.
Κρίμα. Τα λέμε.
Τι ευγένεια!
Γειά! Ξέρετε ποιόν είδα;
Τον "Τζαόμπο"!
Τόσκασε από το αναμορφωτήριο.
Ποιός είναι αυτός, ο "Τζαόμπο¨;
Σάντουιτς με αυγά. Ποιός θέλει σάντουϊτς;
- Ένα σάντουϊτς. - Αμέσως.
Με αγγουράκια;
Βάλε ό,τι θέλεις.
Όπως σας έλεγα,
στη φυλακή, αν είσαι λαπάς, είσαι μέσα στα σκατά.
Είναι σκληροί;
Ναι, μα αν είσαι πιο σκληρός απ' αυτούς,
σε σέβονται.
Κι έτσι δεν σ' ενοχλούν.
Πώς είναι η μάσα;
Όχι άσχημα. Και πήρα το καλίτερο κρεβάτι.
Αλλά έξω είναι καλλίτερα.
Γι' αυτό τόσκασα μόλις βρήκα ευκαιρία.
Δεν φοβήθηκες; Αν σε είχαν πιάσει...
Ο "Τζαόμπο" δε φοβάται κανένα.
Φταίει ο Τζούλιαν που σ' έβαλαν φυλακή;
Αυτός φταίει. Αυτός ο φοβιτσιάρης...
- Ποιός μου δίνει τσιγάρο; - Εγώ δεν έχω.
- Ούτε 'γώ. - Εσύ;
Μου τέλειωσαν!
Χωρίς τσιγάρο, δεν έχει χρήμα!
Χωρίς εμένα, δεν είστε καλοί.
Αλλά έχω μάθει πολλά
και αν με υπακούτε θα βγάλουμε όλοι χρήμα.
Είσαι πραγματικά σκληρός τύπος.
Θα κάνουμε ό,τι θέλεις.
Θα σας τραγουδήσω ένα τραγούδι
Από την εποχή του στρατηγού μου Ντον Πορφύριο.
Μπορεί να γελάτε, αλλά εκείνες τις μέρες
οι άνθρωποι σέβονταν περισσότερο και οι γυναίκες έμεναν στο σπίτι.
Τώρα το μυαλό τους είναι να κυνηγούν άντρες.
Αυτό το τραγούδι κοστίζει ένα πέσο.
Πρέπει να τραγουδώ για να ζήσω.
Η τιμή του ψωμιού ανεβαίνει, το ίδιο και η τιμή των τραγουδιών μου.
Αυτό εδώ είναι από την εποχή του στρατηγού μου Ντον Πορφύριο.
Μόλις πέσανε, ένα νόμισμα των 20 σεντς και ένα των 10.
- Εδώ είναι ο τυφλός. - Ωραία.
Εσύ, "καραφλάκια", βουτάς την τσάντα του.
Ορμάς και τη δίνεις σ' αυτόν, κι αυτός θα τη δώσει σε μένα.
Εσείς παιδιά, περιμένετε εκεί που σας είπα.
Τι θα γίνει αν με πιάσουν;
Πετάς το "πειστήριο".
Μη σε πιάσουν μ' αυτό!
Ξέρω το νόμο!
- Κουνήσου! - Εντάξει.
- Τι θέλεις; - Τίποτα
Πάω τότε!
Κράτα απόσταση, μικρέ.
Χαϊδεύεις του ταύρου τα ρουθούνια.
Σε χτύπησε πολύ;
Μια γρατζουνιά μόνο.
Το λεχρίτη!
Υπήρχε μια μπρόκα στην άκρη του μπαστουνιού.
Είναι βαθύ!
Πές τη μάνα σου να στο περιποιηθεί.
Η μάνα μου; Αν πάω σπίτι, θα με σκοτώσει.
Κι η δική μου θηρίο είναι. Γι αυτό έφυγα.
Τα χτυπήματα με καρφί είναι άσχημα.
Βάλε πάνω ιστό αράχνης. Σταματά την αιμοραγία.
Πέντρο! Φέρε μου ένα.
- Φέρνω. - Γρήγορα!
Με αυτό, ή σου περνάει ή χάνεις το κουλό σου.
Υπάρχει κάποια ευγενική ψυχή να με βοηθήσει;
Ποιός θα λυπηθεί ένα φτωχό τυφλό άνθρωπο;
Υπάρχει κανείς να...;
Γιατί κλαις, παιδί μου;
Ο μπαμπάς μούπε να περιμένω εδώ και δεν γυρίζει πίσω.
Θα γυρίσει σύντομα. Έλα, βοήθησέ με, είμαι τυφλός.
Έχει μικρά μάτια.
Όσο λιγότεροι τόσο καλλίτερα. Εσείς παιδιά, περιμένετε.
Θα τον "περιποιηθούμε" κατάλληλα.
Λυπηθείτε ένα φτωχό ανυπεράσπιστο τυφλό άνθρωπο.
Άρπα τη, βρωμιάρη τυφλέ!
Στο κεφάλι "καραφλάκια", στο κεφάλι!
Πρόσεχε, γιατί θα σπάσεις το σβέρκο σου.
Τι τρώμε;
- Τι είν' αυτό; - Τίποτα.
- Κρύο, κρέας! - Μην το αγγίζεις.
Σούδωσαν κρέας; Αδύνατο!
Μην το αγγίζεις!
Που στο διάολο ήσουνα;
Εκεί πάνω... έψαχνα για δουλειά.
Όλη τη νύχτα; Γιατί γύρισες πίσω;
Μαμά, πεινάω.
Σούχω πει να μη γυρίζεις πίσω αν κάνεις παρέα μ' αυτούς τους αλήτες.
Δεν καταλαβαίνεις Δουλεύω μέχρι θανάτου
σφουγγαρίζοντας όλη μέρα.
Πεινάω!
Πες στους φίλους σου να σε ταϊσουν.
Αλήτη!
Γιατί με χτυπάς;
Για να σου δώσω ένα μάθημα, ανεπρόκοπε!
Δεν μ' αγαπάς πια.
Εσύ φταις.
Καλό ήταν!
Δεν είσαι από δώ;
Ναι... από την επαρχία.
Αν είσαι αγρότης, δεν είσαι από δω!
Γιατί ήρθες εδώ;
Δεν ήρθα, με φέρανε.
Γιατί;
Δεν ξέρω.
Δεν ξέρεις τίποτα!
Γειά σου, Πέντρο!
Γειά σου, Τζούλιαν!
Δεν είδες τον πατέρα μου;
Ξέρω που είναι.
Τι βλάκας!
Τώρα πεινάω πιο πολύ από πριν.
Έχεις φάει;
Όχι.
- Πεινάς; - Πολύ.
Βρήκες λεφτά;
Έλα, Μπαμπά. Δεν μπορείς να μείνεις άλλο.
Όχι, άφησέ με.
Θάπρεπε να ντρέπεσαι.
Δεν πρέπει να κρίνεις τον πατέρα σου.
Δεν σε κρίνω, μα μπορεί να χτυπήσεις.
- Η μαμά περιμένει. - Άστην να περιμένει!
Δεν σιχάθηκες νάσαι μεθυσμένος κάθε βράδυ;
Εγώ, μεθυσμένος;
Ναι, είσαι.
Τι κρίμα!
Πεθαίνεις στη δουλειά, για να μας θρέψεις κι εγώ...
Συχώρα με, γυιέ μου. Ορκίζομαι πως θα το κόψω.
Πάντα αυτό λες.
Αυτή τη φορά, λέω αλήθεια.
Είναι πολύ πιωμένος!
Έχεις πρόβλημα;
Όχι. Συγγνώμη.
Η έλλειψη σεβασμού σου μου δίνει στα νεύρα
Άντε πάλι τα ίδια!
Εξ' άλλου είμαι ο πατέρας σου!
Τι μεθύστακας!
Εντάξει... φεύγω. Γειά.
Δώσ' μου το μαχαίρι.
Έχω δουλειά.
Ορίστε, αξίζω λιγότερο κι από ζώο. Που είναι η Μέτσε;
Που είσαι; Θα πεθάνω μόνη!
Βρες την αδερφή σου να την τρίψει.
Θα γυρίσει.
Εγώ είμαι, ο "Τζαόμπο".
Ο ηλίθιος ο αδερφός μου συνέχεια μας κουβαλά αλήτες.
Περίμενε. Έλα να μιλήσουμε.
Ήσουνα στην φυλακή;
Είμαι όπου θέλω. Τόσκασα.
Φύγε! Αν σε βρουν εδώ, θά γίνει χαμός.
- Θές βοήθεια; - Όχι!
Έχεις ομορφύνει πολύ από την τελευταία φορά που σ' είδα.
Ήσυχα αλλιώς θα βάλω τις φωνές!
Εντάξει! Θάμαι ήσυχος.
Θα φύγω.
Ξάπλωσε γιατί θα βήχεις και δε θα κοιμηθούμε.
"Σπυράκια"!
Τι;
Μάλωσα με τη μαμά! Θάρθω να κοιμηθώ εδώ.
Ποιός είναι;
Είχε χαθεί. Τον λυπήθηκα.
Πέρνα και κάνε ησυχία.
Η μαμά σε περιμένει.
Γειά σου, "Τζαόμπο"!
Πέντρο! Σαν πολλοί μαζευτήκαμε!
Ποιός είναι αυτός με τα μικρά μάτια;
Είναι ο "Μικρά Μάτια". Τον βρήκα στην αγορά.
- Με βλέπεις; - Εγώ; Όχι
Γιατί τον κουβάλησες; Άντε χάσου!
Άστον ήσυχο!
Δεν έχεις οικογένεια;
Θάναι μπάσταρδο.
Έχω μπαμπά!
Και που είναι;
Μούπε να τον περιμένω αλλα δεν ξαναγύρισε.
Δεν είναι από δώ.
Πρέπει να φύγουμε.
Μην πειράξεις τα ζώα και κάνε ησυχία.
Καληνύχτα Μέτσε.
Όταν θα πλουτίσω, θα σε παντρευτώ
Μην ανησυχείς για τα κοτόπουλα!
Είπε να μην πειράξουμε τα ζώα.
Το γάλα είναι ό,τι πρέπει πριν τον ύπνο!
Δεν άφησαν σταγόνα!
Κοίτα εκεί!
Παράτα μας. Ο Πέντρο κι εγώ φεύγουμε.
- Δώσμου το μαντήλι σου. - Γιατί;
Θα στο δώσω πίσω.
- Πονάει ο λαιμός μου. - Μη με ζαλίζεις!
Εσύ, έλα μαζί μου. Παιδιά, τα λέμε αργότερα.
Τι κάνει ο Τζούλιαν;
- Τον είδα χτές βράδυ. - Στο ίδιο μέρος;
Όχι. Δουλεύει σε μια οικοδομή.
Που;
Αν θές σου δείχνω..
Πάμε να του μιλήσουμε.
Νάτος.
Πές του ότι είμ' εδώ.
Πρόσεχε, έχει βαρύ χέρι.
Αφ' ότου έκοψε το κάπνισμα, δε λαχανιάζει ποτέ.
Κουνήσου!
Ο "Τζαόμπο" θέλει να σε δει.
Γιατί;
Να σου μιλήσει.
Αν ψάχνει για καβγά, θάχει ότι θέλει.
- Ρωτά αν φοβάσαι. - Θα του δείξω.
- Γυρνάω αμέσως. - Μην αργήσεις πολύ.
- Μισό λεπτό. - Τράβα!
Τι θέλεις;
Έχω να σε δω καιρό!
Γιατί θέλεις να με δεις;
Θέλω να σου μιλήσω... αλλά όχι εδώ.
Όπου θέλεις.
Πάμε.
Αρκετά περπατήσαμε. Μίλα τώρα!
Θυμάσαι πως έκανα ένα χρόνο φυλακή εξ αιτίας σου.
- Εξ αιτίας μου; - Αλήθεια;
Με πρόδωσες.
Θα στόχα πει αν ήμουνα εγώ, δεν σε φοβάμαι.
Δεν είμαι προδότης.
Ο τύπος που με πρόδωσε θα το πληρώσει.
Ψευτοπαλικαρά, δεν μπορώ να σε κτυπήσω έτσι πούναι το χέρι σου.
Γύρνα όταν είσαι καλά. Θα δείς τι θα πάθεις.
Θα σε κάνω μπαούλο στο ξύλο.
Σταμάτα!
Πάμε να φύγουμε πριν συνέλθει. Αυτό θα του βάλει μυαλό.
Πάρτα.
Όταν συνέλθει, θα μας βρει.
Όταν συνέλθει, θα τον ξαναβάλω για ύπνο.
Παρακαλώ, θέλω να περάσω το δρόμο.
Κανείς δεν ακούει ένα φτωχό τυφλό άνθρωπο;
Θα σε βοηθήσω εγώ, κύριε.
Ο τύπος από χθές. Ακόμα περιμένεις τον πατέρα σου;
Ναι, κύριε.
Σίγουρα δεν θα γυρίσει.
Σήμερα υπάρχει πολύ φτώχεια, πολλά στόματα να φάνε.
Άκου, παιδί μου, χρειάζομαι κάποιον να με βοηθά.
Έλα μαζί μου, θάχεις ένα σπίτι και κάτι να τρως.
Και τι θα γίνει με το μπαμπά μου;
Θαρχόμαστε εδώ κάθε μέρα. Πάρε αυτό.
Αν σε ρωτήσει η αστυνομία, είμαι ο νονός σου. Πάμε.
Περάστε, Ντον Καρμέλο.
"Μικρά Μάτια", τι κάνεις μ' αυτόν;
Σε λένε "Μικρά Μάτια"; Τι ηλίθιο όνομα!
Περίμενέ με εδώ.
Γειά!
Πως είναι η άρρωστη;
Καλλίτερα... αλλά μ' άφησαν μόνη.
Μα οι γυιοί σου μεγάλωσαν.
Είναι αλήτες, συνέχεια μπλεγμένοι εδώ κι εκεί.
Ξέρω. Μα δεν μπορώ να κάνω τίποτα.
Γύρνα, σε παρακαλώ.
Παρθένα Μαρία! Λυπήσου με! Κάνε με καλά!
Έπιασε! Δες το περιστέρι.
Τούδωσες την αρρώστια σου.
Όταν πεθάνει, θάχεις γίνει καλά.
Παρθένα Μαρία, μητέρα του Θεού!
Δεν τον αντέχω πια αυτό τον πόνο.
Τι κάνει το αφεντικό μου εκεί;
Είναι για την άρρωστη μάνα μου.
Ο Ντον Καρμέλο την γιατρεύει μ' ένα περιστέρι.
Αυτό δεν έιναι καλό.
Που το ξέρεις;
Κοίτα.
Τι είν' αυτό;
Το δόντι ενός πεθαμένου.
Διώχνει την κακοτυχιά. Αυτός που τόχει ποτέ δεν αρωσταίνει.
Που το βρήκες;
Στο νεκροταφείο. Το πήρα με το φως του φεγγαριού.
Διαφορετικά, δεν αξίζει.
Αν το θές, στο δίνω.
Σε μένα;
Πάρτο.
Ευχαριστώ.
Έτσι, θάσαι πάντα καλά.
Μέτσε, το μπουκάλι μου!
Ορίστε, Ντον Καρμέλο.
Από δώ και πέρα, Ο "Μικρά Μάτια" θάρχεται να το παίρνει.
- Μ' ακούς; - Μάλιστα, κύριε.
Πάμε να φύγουμε.
Το καλλίτερο φάρμακο, είναι το γάλα του γαϊδάρου.
Έχεις τσιγάρο;
Δε γουστάρω την τεμπελιά.
Πήγαινε και βλέπε.
Τι θέλεις;
Τσιγάρο.
- Αγόρασέ το. - Δεν έχουμε λεφτά.
Βρες δουλειά, και θα μπορείς να καπνίζεις.
Αστυνομία!
Κάντον να σκάσει.
Αστυνομία!
Μπράβο!
Αστον να φύγει.
Φύγε τώρα!
Πάρτε!
Ένα πέσο για τον καθένα.
Κι είμαστε ακόμα στην αρχή.
Έχω σκουριάσει. Δεν είδατε τίποτα ακόμα.
Ο σακάτης τρόμαξε για τα καλά.
Γειά σας παιδιά!
Σας έψαχνα. Ξέρετε τι έγινε;
Βρήκαν τον Τζούλιαν νεκρό.
- Αστειεύεσαι! - Τον Τζούλιαν;
Κοντά εκεί που δούλευε.
Είναι πεσμένος εκεί πέρα. Είναι πολύς κόσμος.
Ξέρουμε ποιός τόκανε;
Η αστυνομία λέει πως τον χτύπησαν από πίσω.
Πάμε να τον δούμε;
Πάμε.
- Έλα μαζί μας, Πέντρο. - Πηγαίνετε.
- Τι συμβαίνει; - Τίποτα!
Πηγαίνετε εσείς, θαρθούμε.
Έλα, γρήγορα!
Εσύ τον σκότωσες!
Δεν τόθελα.
Τώρα, καλλίτερα να το βουλώσεις
αν δε θέλεις να μας πιάσουν.
Εγώ δεν έκανα τίποτα.
Τον έψαξες. Πήρες τα μισά λεφτά.
Αν μας συλλάβουν, θα καταδικαστούμε κι οι δυο.
Τότε;
Πρέπει να χωριστούμε.
Αν πιάσουν έναν απ' τους δυό, ούτε λέξη, εντάξει;
Εντάξει.
Τώρα είμαστε δεμένοι για πάντα, τόπιασες;
Γλυκέ μου, τι κάνεις;
Άκουσε με, αγάπη μου, δεν είσαι τόσο κακός.
Γιατί τόκανες;
Δεν έκανα τίποτα. Ήταν ο "Τζαόμπο".
Θάθελα νάμουνα μαζί σου συνέχεια.
Μα είμαι πολύ κουρασμένη.
Κοίτα τα χέρια μου, φαγωμένα από το πλύσιμο.
Γιατί δεν με φιλάς ποτέ;
Μαμά, θάμαι φρόνιμος.
Θα ψάξω για δουλειά, θα μπορείς να ξεκουραστείς.
Ναι, αγάπη μου.
Μαμά...
Γιατί δε μούδωσες λίγο κρέας χθές βράδυ;
Δώσ μου το! Είναι δικό μου.
"ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΜΑΘΗΤΕΥΟΜΕΝΟΣ"
Τι κοιτάς;
Το γάλα... Τίποτα δεν είναι καλλίτερο για το δέρμα.
Τι;
Αν πλύνεσαι μ' αυτό, το δέρμα σου
μοιάζει σαν σατέν.
Αμάν βρε "Μικρά Μάτια"! Όλα τα ξέρεις.
Είναι επειδή η μάνα μου πήγαινε στις 'κοπέλες τις παντρειάς'
χτενίζοντάς τες και βάζοντάς τους γάλα.
Εντάξει... θα δούμε αύριο.
Μούπες την αλήθεια;
"Τζαόμπο"! Εδώ ήσουνα;
Όσο είσαι κι εσύ.
- Αν το μάθει ο παπούς... - Δε με νοιάζει.
- Γειά, που πηγαίνεις; - Τι θέλεις;
- Να σε δω. - Άντε χάσου!
Στάσου, δε θα σε φάω.
Μη με πλησιάζεις γιατί θα σε χτυπήσω άσχημα.
Φίλησέ με, θα σου δώσω...
Τι;
Δύο πέσος ν' αγοράσεις ό,τι θέλεις.
Δείξε μου τα,
Κοίτα.
Μόνο ένα.
Παράτα με, μη μ' αγγίζεις! Σταμάτα!
Τι συμβαίνει;
"Ο Τζαόμπο" διασκεδάζει με την αδερφή μου.
Άφησέ με, κτήνος!
Κάτσε ήσυχος.
Άφησε με!
Βρωμερό κτήνος!
Θα το πω στη μαμά.
Θα σωπάσεις;
Δεν είναι ανάγκη να κάνεις τόση φασαρία για το τίποτα.
Αν με πετύχαινες, θα σούσπαγα τα μούτρα.
Άστον να φύγει, μπορεί να σ' ακούσουν.
Δειλέ, κάνεις τον παληκαρά μαζί του!
Έλα μαζί μου.
Πάμε να φύγουμε, ο παπούς μπορεί να μας ακούσει.
Δεν είναι κουφός.
Τα λέμε αύριο, "Μικρά Μάτια".
Γιατί με κοιτάζεις;
Τίποτα.
Έχεις πρόβλημα;
- Είναι αλήθεια ότι εσύ... - Τι;
σκότωσες τον Τζούλιαν;
Δεν έκανα τίποτα.
Έτσι νόμιζα.
- Αν συνεχίσεις... - Μην ανησυχείς, είμαι φίλος σου.
Εσύ τόκανες, δικό σου πρόβλημα είναι.
Τί κάνεις εδώ; Ποιός είν' εκείνος;
Ένα φιλαράκι που με βοηθά. Έχεις πρόβλημα;
Δεν θέλω να βλέπω κανένα εδώ.
Μην τρελαίνεσαι, παππού.
Αν φύγει αυτός, φεύγω κι εγώ.
Εντάξει, πάρτε δρόμο!
Φεύγουμε!
Τι θα κάνεις;
Δεν ξέρω. Δεν έχω καθόλου χρήματα.
Καλλίτερα να κρυφτείς για λίγο. Μετά θα δούμε.
Ξέρω ένα σπέσιαλ μέρος. Θα σε πάω εκεί.
- Που; - Έλα.
Σ' έπιασα! Τι θες εδώ;
Λίγο νερό. Ζω με τον τυφλό σ' αυτό το σπίτι.
Αν ήθελα, μπορούσα να σε καθαρίσω.
Αν ποτέ πεις πως με είδες εδώ, θα σε σκοτώσω.
Μάλιστα, κύριε.
Να ξέρεις πως κρατώ το λόγο μου.
Περίμενε.
Μη βγάλεις άχνα!
Έλα δω, "Μικρά Μάτια".
Με ποιον μιλούσες;
Μ' ένα περαστικό.
Ψέματα λες. Κανείς ποτέ δεν περνά από δώ.
Έστεκε εκεί, έφυγε.
Ποιος ήταν;
Δεν ξέρω!
Θα μου πεις ή θα σου στρίψω τ' αυτί.
- Ο "Τζάομπο". - Τι;
Τον φώναζαν "Τζάομπο".
Σου απαγορεύω να μιλάς σε άλλους.
Αυτός ο "Τζάομπο" είναι σίγουρα απ' αυτούς τους τεμπέληδες.
Αν σε ξαναδώ μ' αυτόν ή με κάποιον άλλο, θα σου κόψω τα χέρια.
Σήμερα, έχεις όλο κακές παρέες.
Παλιά, ήταν διαφορετικά.
Τους μεγάλους
τους σέβονταν.
Τι ήταν αυτό, "Μικρά Μάτια";
Μια πέτρα.
Φύγε!
Που είναι αυτό το κάθαρμα που σκότωσε το γυιό μου;
Βγές έξω να σε καθαρίσω!
Του επιτέθηκαν μπαμπέσικα!
Φέρτε μου τον, το δειλό!
Κάνε υπομονή... Κάνε υπομονή!
Βρήκα μια δουλειά! Το Σάββατο, θα σου φέρω επτά πέσος.
Φέρε την κανάτα.
Τώρα, θάμαι καλός.
Κοίτα τι κάνεις μ' αυτές τις ανοησίες!
Βρωμοπούλια!
Σταμάτα να κτυπάς!
Πρόσεχε το μαγαζί. Αν έλθει κανείς, πες του να περιμένει.
Τι θέλεις;
Να σου μιλήσω.
Όχι εδώ!
Είναι σημαντικό.
Τ' αφεντικό θα γυρίσει.
Και λοιπόν; Θα του πεις πως είμαι πελάτης.
Η ιστορία με τον Τζούλιαν αρχίζει να δυσκολεύει.
Ξέρουν;
Όχι...
Μα η αστυνομία ρωτά όλους τους γείτονες.
Αφού τον ήξερες, θάρθουν να σε δουν.
Με ψάχνουν σαν δραπέτη.
Τι θα τους πω;
Εξαρτάται... Πρώτα, θα τους πεις...
Φύγε! Τ' αφεντικό μου!
- Τι θα κάνουμε; - Δεν ξέρω.
Θάρθω σπίτι σου απόψε.
- Ήρθε κανείς; - Όχι κύριε.
Μπορείς να φύγεις.
Μήπως είδες το μαχαίρι με την ασημένια λαβή;
Ήταν εκεί.
Μπορεί νάπεσε.
Φέρε μου λίγο νερό.
Πάρε την κανάτα.
- Έλα πάμε. - Κάντε γρήγορα!
Γειά.
Γειά. Τι θέλεις;
- Εδώ είν' ο Πέντρο; - Όχι, όχι ακόμα!
Πρέπει να τον συναντήσω εδώ. Αν δε σε πειράζει, θα περιμένω.
Όπως θες.
Πρέπει νάναι σπουδαίο, νάχεις μητέρα!
Όταν σε βλέπω, ζηλεύω τον Πέντρο.
Δεν ξέρω καλά καλά ούτε πως με λένε.
Ο πατέρας μου... ποτέ δεν έμαθα ποιός ήταν.
Η μητέρα μου πέθανε όταν ήμουνα μικρός.
Τη θυμάσαι;
Όχι... μόνο μια φορά όταν ήμουνα μικρός.
Φαίνεται είχα κρίσεις... σαν σπασμούς.
Κάποτε, μετά από μια κρίση,
είδα το πρόσωπο μιας γυναίκας,
πολύ κοντά μου.
Με κοίταζε τρυφερά, μ' ένα λυπημένο βλέμμα.
Έκλαιγε. Γι αυτό νόμιζα πως ήταν η μητέρα μου.
Και το θυμάσαι αυτό;
Ναι, γιατί κανείς ποτέ δεν με ξανακοίταξε έτσι.
Ίσως ήταν όνειρο.
Με τι έμοιαζε;
Έμοιαζε με τις Παρθένους που βλέπεις στην εκκλησία.
Ένας αστυνομικός ρωτά για σένα!
- Για μένα; - Ναι, ένας μπάτσος.
- Τι θέλει; - Δεν ξέρω.
Λοιπόν, περάστε.
Έμαθες για τον Τζούλιαν μου; Τον σκότωσαν.
Σ' αγαπούσε τόσο πολύ.
Το γλυκό μου... τόσο καλός... Τι θ' απογίνουμε;
Δούλευε για μας. Ποιός τον σκότωσε;
- Τι; - Ξέρεις.
Ορκίζομαι δεν ξέρω.
- Ξέρεις. - Όχι!
Μάθε ποιος τον σκότωσε και πές μου,
θα τον πιάσω και θα...
Πέντρο!
Είστε σίγουρος;
Ναι, ο γυιός σου ήταν στο μαγαζί.
Ήταν ο μόνος που μπορούσε να κλέψει το μαχαίρι.
Ο αδελφός δεν έκλεψε τίποτα.
Σιωπή.
Τσιγάρο;
Δεν ξέρω τι να κάνω μ' αυτό το παιδί.
Μένει έξω όλη νύχτα, ποτέ δεν ξέρω που περνά τη μέρα του,
και τώρα...
Είναι σοβαρό. Αν η κλοπή αποδειχτεί, θα μπει φυλακή.
Ωραία, δε με νοιάζει.
Όταν γυρίσει, πάρτε τον και ξυλοφορτώστε τον.
Ξυλοφορτώστε τον μέχρι να καταλάβει.
Στα τσακίδια!
Είναι δικά μας!
Τ' αγοράσατε;
Γρήγορα!
Είμαστε κουρασμένοι!
Θα ξεκουραστείς όταν πεθάνεις..
- Πότε τρώμε; - Πρώτα δουλειά.
Δός μου τα λεφτά που μου χρωστάς.
Ορίστε! Ένα μάτσο τεμπέληδες!
Αν αυτό το κάθαρμα δεν μας πληρώσει, θα τον ρημάξουμε.
Εδώ είναι ο Πέντρο;
Απο χθές το βράδυ δεν έχει έρθει.
Παράξενο. Κάτι θα του συνέβη.
Μόνο ο θεός ξέρει!
Ο Τόνιο έβαλε ένα βώλο στο στόμα του.
Δώσε μου αυτό που έβαλες στο στόμα σου.
Παντρεύτηκες πολύ νέα;
Ήμουνα δεκατέσσερα όταν γεννήθηκε ο Πέντρο.
Ο άντρας σου ζει;
Όχι, πέθανε πριν πέντε χρόνια.
Σκυλάκια.
Πάμε να τα δούμε!
Φεύγεις κιόλας;
Παρακαλώ, για την ορχήστρα.
"Μικρά Μάτια"!
Πέντρο, τι κάνεις εδώ;
Βλέπεις, δουλεύω.
Τι γίνεται εκεί;
Τα συνηθισμένα.
Είδες την παρέα;
Βλέπω τον "Σπυράκια" όταν πάω για γάλα.
- Κι ο "Τζάομπο". - Επίσης.
Οι μπάτσοι δεν τον έπιασαν;
Πηγαινε στη δουλειά!
Που είδες τον "Τζάομπο";
Κοιμάται δίπλα στο μέρος που μένω με τον τυφλό.
- Δεν με ψάχνουν; - Όχι
- Αλήθεια; - Κανείς δεν ξέρει που είσαι.
Χάσου!
Που πας;
Που ήσουν τελευταία;
Εδώ γύρω, στο δρόμο.
Δουλεύω σ' ένα λούνα-πάρκ.
Γιατί γύρισες; Νάμενες εκεί.
Τόσκασα... Δεν μπορώ να πω γιατί.
Μα δεν έκανα τίποτα κακό.
Μη στέκεις έτσι. Κτύπα με καλλίτερα.
Μη μ' αγγίζεις.
Θάθελα νάμαι καλός, μα δεν ξέρω πως.
Είσαι έτσι μαζί μου εξαιτίας του "Τζάομπο", αυτός φταίει.
Γιατί το κάνεις αυτό;
Γιατί εσαι ένας αλήτης, ένας κλέφτης!
Πήγες στο μαγαζί μόνο για να κλέψεις.
Δεν έκλεψα τίποτα!
Θα σε πάω εκεί που σου αξίζει.
Θα τόκανες αυτό;
Όχι, Μαμά... πήγαινέ με όπου θέλεις.
Δεν υπάρχει απόδειξη για την ενοχή του.
Αλλά αφού δεν μπορείτε να τον αναθρέψετε σωστά,
μπορούμε να τον στείλουμε στο αγροτικό σχολείο.
Χρειαζόμαστε την έγκρισή σας.
- Όπως θέλετε. - Υπογράψτε εδώ.
- Δεν ξέρω να γράφω. - Κάντε ένα σταυρό.
Υποθέτω θέλετε να τον βλέπετε;
Όχι... για ποιό λόγο;
Θάπρεπε να τιμωρούμε τους γονείς
για το πως μεγαλώνουν τα παιδιά τους.
Στερημένα από στοργή. την ψάχνουν οπουδήποτε.
Δουλεύω όλη μέρα για να μπορούμε να τρώμε.
Δεν έχεις το γυιό σου;
Γιατί θάπρεπε να τον αγαπώ; Δεν ξέρω ούτε τον πατέρα του.
Εντάξει... αλλά πήγαινε να τον δεις.
- Οδήγησέ την. - Έλάτε μαζί μου
Τι έχει κάνει;
Δεν ξέρω.
Ο δικαστής μούπε να σε δω.
Δε μιλάς;
Θα σε στείλουν στο αγροτικό σχολείο.
Δε θέλω να πάω. Δεν έκανα τίποτα.
Εσύ μ' έκλεισες εδώ.
Άκου γυιέ μου...
"Γυιέ μου";!
Ήρθα σπίτι μόνο για να σε δω, με φέρνεις εδώ,
και τώρα, με λυπάσαι! Εσύ φταις.
Μα έχεις... κλέψει το μαχαίρι.
Δεν έκλεψα τίποτα! Το είπα επανειλημένα στο δικαστή.
Γιατί νάλεγα ψέματα;
Τότε ποιός τόκλεψε;
Οι μπάτσοι να το βρουν. Δουλειά τους είναι.
Σ' έστειλαν για να με κάνεις να μιλήσω;
Πέντρο!
Ναι, γι αυτό είσ' εδώ.
Γιατί δε με κτυπάς;
Εσύ μ' έχεις φέρει εδώ. Μην παριστάνεις την καλή μαμά.
Σε πιστεύω, αγάπη μου.
Τώρα, θυμήθηκες πως είμαι η αγάπη σου.
Θέλω να φύγω! Δεν έκλεψα τίποτα! Μαμά!
Δεν μπορούσα να γυρίσω από χθές το βράδυ.
Έμαθα για τον Πέντρο, γι αυτό είμαι δώ.
Θέλω να τον δω.
- Θα σε βοηθήσω - Άστο.
Λυπάμαι πολύ!
Πιάσανε τον τύπο και
μπορούσαν να τον κάνουν να μιλήσει.
Μην φοβάσαι. Δε σε κάρφωσε.
Να με καρφώσει;
Γιατί;
Τον συνάντησες τη μέρα της κλοπής.
Εγώ;
Βλέπω πως έχεις κακή διάθεση Φεύγω.
Και μην ξαναγυρίσεις.
Χορτάτος και περιποιημένος, είσαι άλλος άνθρωπος.
Εδώ λέει πως δεν ξέρεις να διαβάζεις και κατηγορείσαι για κλοπή.
Δεν έκλεψα τίποτα.
Μη φοβάσαι. Εδώ δεν είναι φυλακή.
Θα μάθεις να διαβάζεις και να δουλεύεις,
σαν... μηχανικός.
Ένα αγόρι σαν και σένα ήταν εδώ.
Τώρα οδηγεί μια ατμομηχανή.
- Θέλω να φύγω. - Γιατί;
Δεν έκανα τίποτα.
Είσαι καλό παιδί;
Όχι, μα δεν έκλεψα το μαχαίρι.
Προφανώς σ' αρέσουν τα ζώα.
Θα χαρείς πολύ δουλεύοντας εδώ.
Βάλτον στο ορνιθοτροφείο.
Μετά... θα δούμε.
Ε, Μην το κάνεις αυτό!
Τί;
- Μην το κάνεις αυτό. - Τα πουλάμε τ' αυγά.
Κάνω ό,τι γουστάρω.
Θα φωνάξουμε τον επιστάτη.
Προχώρα.
Προδότη!
- Δώσε μου το. - Πρόσεχε γιατί θα σε χτυπήσω.
Για να σε δω!
Πέτα το!
Κλείδωσέ τον μέχρι να ηρεμήσει.
Γυρίστε στη δουλειά σας.
Τι θα κάνουμε μ' αυτόν;
Άσε τον να το καλοσκεφτεί και δώστου κάτι να φάει.
Οι άνθρωποι είναι καλλίτεροι όταν είναι χορτάτοι.
Μετά... θα δούμε.
Γιατί γελάς;
Τίποτα. Θάπρεπε να κλειδώσουμε τη φτώχεια αντί για τα παιδιά...
Έλα μαζί μου.
Είσαι πιο ήσυχος, έτσι;
Γιατί σκότωσες τις κότες;
Δεν ξέρω.
Ξέρω εγώ. Νομίζεις πως είσαι στη φυλακή,
πιστεύεις πως σε μισούμε κι ήθελες να μας σκοτώσεις.
Κι επειδή δεν μπόρούσες, την πλήρωσαν οι κότες, σωστά;
Μάλιστα, κύριε!
Πρόσεχε. Οι κότες μπορεί να στο ανταποδώσουν.
Εδώ δεν είναι φυλακή.
Κοίτα την πόρτα.
Δεν υπάρχει αστυνομικός. Είναι πάντα ανοικτή.
Επειδή θέλω να μ' εμπιστεύεσαι...
Πάρε αυτό.
Μπορείς να βγεις. Είναι ένα καπνομάγαζο δεξιά.
Σου δίνω 50 πέσος. Δε έχω ψιλά.
Φέρε μου ένα πακέτο τσιγάρα σαν αυτό.
Τι περιμένεις; Πήγαινε!
- Έχεις πολλά λεφτά. - Θέλω πιο πολλά!
Αυτή η μέθοδος διαπαιδαγώγησης θα σου κοστίσει μια περιουσία.
Αν δίνεις σ' όλους τους...
Όχι σ' όλους, καθένας έχει άλλο πρόβλημα,
μα αυτό το παιδί χρειάζεται εμπιστοσύνη και στοργή.
Κι αν δε γυρίσει;
Θα χάσω 50 πέσος. Πρέπει να πληρώνεις για τα λάθη σου.
Πέντρο!
Τι κάνεις εδώ;
Έμαθα πως είσαι εδώ κι ήρθα να σε δω.
Σ' άφησαν να βγεις;
Κάνω μερικά ψώνια.
Σ' εμπιστεύονται. Με πρόδωσες;
Δεν είμαι προδότης.
- Δεν είπες τίποτα; - Τίποτα
Καλά έκανες!
Προχώρα.
Ξέρεις τι θα γίνει αν με προδώσεις;
Όταν μ' έπιασαν για το μαχαίρι, δεν είπες τίποτα.
Ποιός το θυμάται; Εξάλλου, σ' αφήνουν και βγαίνεις.
50 Πέσος!
Ποιός σου τάδωσε;
Ο Διευθυντής.
Λοιπόν, δεν τα ξαναβλέπει. Μπρος, προχώρα.
- Θέλω να γυρίσω πίσω. - Είσαι τρελός
Θέλω να γυρίσω.
Δώσε μου τα λεφτά.
Δώσ μου τα γιατί θα σου σπάσω το χέρι.
Πέντρο!
Είναι θυμωμένος μαζί μου.
Δεν είσαι θυμωμένος;
Δώσε μου τα λεφτά.
Ποια λεφτά;
Τα 50 πέσος που μούκλεψες.
Εγώ;
- Θέλω τα λεφτά. - Γιατί;
Να τα δώσω πίσω.
Είσαι κότα.
Κι εσύ κλέφτης.
Γύρνα με τη μαμά σου.
Μη μιλάς για τη μαμά μου.
Δεν σ' έφτασε!
Πάνω του, "Τζάομπο"!
Μπάσταρδοι!
Παράτα τον.
Δεν θα με καταφέρεις όπως τον Τζούλιαν!
Λες ψέματα!
Αυτός είναι, τον είδα!
Ψεύτη!
Τον χτύπησες με το ρόπαλο μέχρι θανάτου.
Αυτός είναι, Φωνάξτε την Αστυνομία!
Θα μου το πληρώσεις!
Το σκάει! Αστυνομία!
Πάμε να φύγουμε, αλλιώς θα μας πιάσουν όλους.
Όλοι αυτοί οι κακούργοι θάπρεπε να κρεμαστούν ανάποδα.
Την εποχή του Στρατηγού μου, δεν τολμούσαν να πουν λέξη.
Ένας που έκλεψε ψωμί τουφεκίστηκε παραδειγματικά.
Μα τώρα δεν υπάρχει ελπίδα.
Ο Τζούλιαν ήταν καλό παιδί!
Οι καλοί πάντα φεύγουν.
Τι θέλεις;
Σε παρακαλώ, να με πάς στο αστυνομικό τμήμα.
Ξέρω πολλά για τον "Τζάομπο".
- Στο αστυνομικό τμήμα; - Ναι, προχώρα.
- Είσαι μόνος; - Ναι, πέρνα μέσα.
Τι τρέχει με σένα;
Τίποτα. Ο "Τζάομπο" κοιμάται ακόμα εδώ;
Ναι, μα έρχεται πολύ αργά.
Που κοιμάται;
Στο άδειο σπίτι στην άλλη πόρτα.
Γειά!
Ο τυφλός. Τι θα κάνουμε;
Κρύψου. Μην κάνεις θόρυβο.
Ακόμα άρρωστος;
Μάλιστα, κύριε.
Αν μπορούσες να φας, θα γινόσουνα καλά.
Μα πρέπει να δουλέψεις αν θές να φας.
Είσαι πολύ τεμπέλης!
Καλησπέρα Ντον Καρμέλο. Σου φέρνω το γάλα.
Ευχαριστώ, κόρη μου. Τόχα ξεχάσει.
Μ' αυτά που γίνονται σ' αυτή τη γειτονιά...
Φεύγω τώρα.
Αυτό για το γάλα.
Ευχαριστώ.
Αχ ομορφούλα μου Μέτσε! Κάθισε κάτω.
Είσαι καλό κορίτσι.
Τα μαλιά σου μυρίζουν όμορφα.
Μα δεν τα πλύνω ποτέ.
Δεν χρειάζεται
στην ηλικία σου.
Τίποτα καλλίτερο απ' τη φυσική μυρωδιά.
Κρίμα που ο Θεός μου στέρησε τα μάτια μου.
Πρέπει νάσαι όμορφη σαν άγγελος μα σκανταλιάρα σαν διάβολος.
Φεύγω.
Στάσου, θα σου δώσω κάτι.
Δυό καραμέλες για τη μικρή μου Μέτσε.
Μα πριν...
"Μικρά Μάτια"!
Έλα εδώ!
Τι ήταν αυτό;
Κάτι... έπεσε, κύριε.
Γι αυτό έκανες τον άρρωστο;
Για ν' αφήνεις κλέφτες σαν και σένα να μπαίνουν;
Άφησέ με! Δεν ήταν κλέφτες!
Θα σε σκοτώσω, αλήτη.
Ο "Τζάομπο" είναι ο κακούργος. Θέλει να με σκοτώσει!
Γερο-κτήνος! Μην τον κτυπάς!
Τρέχα!
- Γέρο-τρελέ! - Έξω από δω!
Δίκηο είχε ο πατέρας σου να σ' αφήσει.
Φίδια!
Θα ξεκαθαρίσουμε με
όλους εσάς σύντομα.
Μέτσε, είδες το γυιό μου;
Το γυιό σας; Όχι.
Γιατί είπες ψέματα;
Γιατί ξέρει πως τόσκασε.
Τον ψάχνει για να...
Τι θα κάνεις;
Δεν ξέρω. Θα ψάξω για τον πατέρα μου στην αγορά.
Έχω ένα πέσο.
Πάρε κι αγόρασε λίγο φαί.
Ευχαριστώ. Γειά.
Πρόσεχε.
Πάρε το δόντι σου. θα σε προστατεύει.
Δεν μπορεί να το σκάσει.
Μα πρέπει να περιμένετε, έρχεται αργά.
"Τζάομπο"!
Θα μου το πληρώσεις.
Σταμάτα, μη με σκοτώσεις!
Παππού!
Κάποιος είναι στον αχυρώνα. Τα ζώα είναι ανήσυχα.
Είναι ο Πέντρο!
Είναι σκοτωμένος.
Ξέρω ποιός τόκανε, Παππού.
Βούλωστο, μπορεί να μας κατηγορήσουν για συνεργούς.
Δε θέλω την αστυνομία στο σπίτι μου.
Τι θα κάνουμε;
Τον φορτώνουμε στο γάιδαρο και τον πάμε κάπου αλλού.
Γρήγορα, ντύσου!
Στάσου αλλιώς πυροβολώ!
Πάει ο ένας...
Έτσι θα τελειώσουν όλοι.
Θάπρεπε να τους σκοτώσουν πριν γεννηθούν.
Χτυπήθηκες, "Τζάομπο",
Κατευθείαν στο κεφάλι.
Πρόσεχε, να το ψωριάρικο σκυλί.
Κοίτα, έρχεται.
Αυτό είναι, πέφτω μέσα στη μαύρη τρύπα.
Είμαι μόνος.
Μόνος!
Όπως πάντα, αγόρι, όπως πάντα.
Μη σκέπτεσαι πιά... τίποτα. Σταμάτα να σκέφτεσαι.
Κοιμήσου, αγόρι.
Κοιμήσου.
Καληνύχτα.