Όλα αυτά έχουν ξανασυμβεί.
Και θα ξανασυμβούν.
Αλλά αυτή τη φορά, συνέβησαν στο Λονδίνο.
Σ' έναν ήσυχο δρόμο του Μπλούμσμπερι.
Στο γωνιακό σπίτι μένει η οικογένεια Ντάρλινγκ...
κι ο Πήτερ Παν διάλεξε αυτό το σπίτι...
επειδή αυτοί που μένουν εδώ πιστεύουν σ'αυτόν.
Η κ. Ντάρλινγκ...
Τζωρτζ, κάνε γρήγορα! Θ' αργήσουμε στο πάρτυ.
Η κ. Ντάρλινγκ θεωρούσε τον Πήτερ Παν Πνεύμα της Νιότης.
Αλλά ο κ. Ντάρλινγκ...
Αν δε βρω τα ξενόκουμπά μου, δεν πάμε στο πάρτυ!
Κι αν δεν πάμε, δεν έχω μούτρα να ξαναεμφανιστώ στο γραφείο.
Ο κ. Ντάρλινγκ ήταν πρακτικός άνθρωπος.
Ο Τζων κι ο Μάικλ, όμως, θεω- ρούσαν τον Πήτερ Παν αληθινό...
και τον έκαναν ήρωα όλων των παιχνιδιών τους.
Φά'την, Πήτερ Παν!
- Παραδώσου, Κάπτεν Χουκ! - Ποτέ!
Τώρα θα σου μάθω να μου κόβεις το χέρι!
Όχι, Τζων, ήταν το αριστερό χέρι.
Ευχαριστώ, Γουέντυ.
Η Γουέντυ, η μεγαλύτερη, όχι μόνο πίστευε...
αλλά ήταν αυθεντία στις περιπέτειες τού Πήτερ Παν.
Νάνα, είναι ανάγκη να παίρνουμε αυτό το απαίσιο τονωτικό ;
Η Νάνα η νταντά, όντας σκύλος, δεν απαντούσε καθόλου...
κι έβλεπε την όλη υπόθεση με κάποια ανοχή.
Αναιδέστατο παιδί, θα σε κόψω λουρίδες!
Κι εγώ θα σε κόψω κομμάτια!
- Προσοχή, Μάικλ, τα γυαλιά μου! - Συγνώμη, Τζων.
Ποτέ δε θα φύγεις απ' αυτό το πλοίο ζωντανός!
Θα φύγω! Φά'την!
Μικρέ, θα σου σκίσω τα συκώτια!
Όχι! Πίσω, αλήτη!
Θρασύτατο κουτάβι!
- Κακέ πειρατή! - Σ'έπιασα!
Όχι, δε μ'άγγιξες. Πάρε αυτήν... κι αυτήν!
Παιδιά, λιγότερο θόρυβο, παρακαλώ.
- Γεια σου, πατέρα. - Αρουραίε των αμπαριών!
- Άκου εδώ, Μάικλ... - Όχι εσύ, πατέρα.
- Αυτός είναι ο Πήτερ Παν. - Κι ο Τζων είναι Κάπτεν Χουκ.
Φυσικά. Μήπως είδατε το ξενόκουμπό μου;
Νάνα, για το Θεό! Πού είναι τα ξενόκουμπα;
- Ξενόκουμπα, πατέρα; - Ναι, τα χρυσά.
- Πού είναι ο θαμμένος θησαυρός; - Δεν ξέρω.
- Ο χάρτης τού θησαυρού ; - Χάθηκε.
- Το πουκάμισό μου! - Το βρήκες!
Το βρήκα. Και τώρα...
Μη με πιάνεις, Μάικλ! Είναι το τελευταίο καθαρό...
Τζωρτζ, πρέπει να βιαστού με, αλλιώς θ'αργήσουμε.
Κοίτα!
Κιμωλία είναι, πατέρα.
Δε φταίει αυτός. Η ιστορία το λέει. Κι η Γουέντυ είπε...
Η Γουέντυ! Ιστορία! Έπρεπε να το φανταστώ.
- Ναι, πατέρα. - Σε παρακαλώ...
- Μητέρα, είσαι υπέροχη! - Ευχαριστώ, χρυσή μου.
Το παλιό μου φουστάνι είναι, το έφτιαξα...
Πατέρα, τι έκανες στο πουκάμισό σου;
Εγώ τι έκανα;
- Τζωρτζ, βγαίνει εύ κολα. - Δεν είναι δικαιολογία αυτό.
Δεν είπα να μην τους λες ανόητες ιστορίες;
- Μα δεν είναι. - Είναι! Κάπτεν Κρουκ...
- Πήτερ Πειρατής... - Πήτερ Παν, πατέρα!
Σαχλαμάρες!
Είναι σαχλαμάρες! Κι ακούστε εδώ...
Έλα τώρα, Τζωρτζ!
Τώρα ο Τζωρτζ θα κάνει αυτό που πρέπει!
Το παιδί μεγάλωσε. Ώρα να έχει δικό της δωμάτιο!
Σοβαρολογώ!
Τελευταία βραδιά που κοιμάσαι στο παιδικό δωμάτιο...
κι αυτή είναι η τελευταία μου λέξη πάνω στο θέμα!
Καημένη Νάνα!
Το ποτήρι ξεχείλισε! Έξω! Έξω, είπα!
Πατέρα, όχι!
Τέρμα τα σκυλιά-νταντάδες σ'αυτό το σπίτι!
Αντίο, Νάνα.
Καημένη Νάνα! Ναι!
Καημένε πατέρα; Όχι!
Να πάρει! Πού είναι το σκοινί;
Μη με κοιτάς έτσι. Δεν έχω προσωπικά μαζί σου, απλώς...
Δεν είσαι νταντά, είσαι σκυλί.
Και τα παιδιά δεν είναι κουταβάκια, αλλά άνθρωποι...
κι αργά ή γρήγορα οι άνθρωποι πρέπει να μεγαλώνουν.
Μα μητέρα, δε θέλω να μεγαλώσω.
Χρυσό μου, μην το σκέφτεσαι άλλο απόψε.
Είπε ότι ο Πήτερ Παν είναι σαχλαμάρες.
Σίγουρα δεν το εννοούσε. Απλώς ήταν ταραγμένος.
Καημένη Νάνα... Είναι έξω ολομόναχη.
Μην κλαις, Μάικλ. Είναι ζεστή βραδιά, δε θα πάθει τίποτα.
- Μητέρα... - Ναι, χρυσό μου;
Ο θαμμένος θησαυρός.
Μην κρίνετε πολύ αυστηρά τον πατέρα σας, παιδιά.
Στο κάτω-κάτω, σας αγαπάει πάρα πολύ.
Μην το κλειδώσεις, μητέρα. Μπορεί να ξανάρθει.
Ο Πήτερ Παν. Βρήκα κάτι που του ανήκει.
- Και τι είναι αυτό ; - Η σκιά του.
Την είχε η Νάνα...
αλλά της την πήρα.
Ναι, φυσικά...
καληνύχτα, χρυσό μου.
Θα είναι τα παιδιά ασφαλή χωρίς την Νάνα;
Γιατί να μην είναι;
Η Γουέντυ είπε κάτι για μια σκιά.
- Η σκιά τίνος; - Του Πήτερ Παν.
Μη μου πεις! Θεέ και Κύριε, τι θα κάνουμε;
Σήμανε συναγερμό! Φώναξε την Σκότλαντ Γυαρντ!
- Πρέπει να είδαν κάποιον. - Παιδιάστικες ανοησίες!
Πώς περιμένουμε απ'τα παιδιά να μεγαλώσουν...
όταν είσαι κι εσύ ίδια;
Από σένα τ'ακούει η Γουέντυ.
Εκεί μέσα, Τινκ, στο άντρο του. Είναι μέσα;
Κάπου εδώ θα είναι!
Τινκ!
Σταμάτα να παίζεις και βοήθα να βρω τη σκιά μου.
Σκιά... Σκιά!
Πήτερ Παν!
Πήτερ, το ήξερα ότι θα ξαναγυρίσεις!
Σου φύλαξα τη σκιά σου. Ελπίζω να μην τσαλακώθηκε.
Είσαι όπως σε φανταζόμουν. Λίγο ψηλότερος ίσως...
Δεν κολλάει με σαπούνι, χρειάζεται ράψιμο...
αυτός είναι ο σωστός τρόπος. Αν και δεν το'χω ξανασκεφτεί.
Να ράψω σκιές, εννοώ.
Κατάλαβα αμέσως ότι ήταν η σκιά σου, και είπα...
θα του τη φυλάξω μέχρι να ξανάρθει. Σίγουρα θα έρθει.
Δεν μπορείς ν'αφήσεις τη σκιά σου, σύντομα θα σου λείψει.
Δεν καταλαβαίνω όμως πώς στην πήρε η Νάνα.
Κάτσε, δε θ'αργήσουμε. Δεν είναι κακιά, ξέρεις...
είναι υπέροχη νταντά, αν και ο μπαμπάς λέει...
- Τα κορίτσια μιλάνε πολύ! - Τα κορίτσια μιλάνε... ;
- Συνέχισε, κορίτσι μου. - Με λένε Γουέντυ.
- Γουέντυ Μόιρα Άντζελα... - Το Γουέντυ αρκεί.
Μα πώς σου πήρε τη σκιά σου η Νάνα;
Μου όρμησε τις προάλλες στο παράθυρο.
- Τι έκανες εκεί; - Άκουγα τις ιστορίες.
Τις ιστορίες μου; Μα αφορούν εσένα.
Γι'αυτό μ'αρέσουν. Τις λέω στα Χαμένα Αγόρια.
Θυμάμαι! Είναι οι άντρες σου.
Χαίρομαι τόσο που ξανάρθες απόψε. Μπορεί να μη σ'έβλεπα.
- Γιατί; - Αύριο πρέπει να μεγαλώσω.
Είναι η τελευταία μου βραδιά στο παιδικό δωμάτιο.
Μα αυτό σημαίνει, τέρμα οι ιστορίες!
Δεν το δέχομαι! Έλα!
- Μα πού πάμε; - Στη χώρα του Ποτέ.
- Εκεί δε θα μεγαλώσεις ποτέ. - Θα είναι θαυμάσια!
Μα στάσου! Τι θα πει η μητέρα;
Τι είναι μητέρα;
Η μητέρα είναι κάποια που σ'αγαπά και σε φροντίζει...
- Και σου λέει παραμύθια... - Θα'σαι εσύ η μητέρα μας!
Ένα λεπτό... Πρέπει να φτιάξω βαλίτσα...
και ν'αφήσω ένα σημείωμα. Δεν μπορώ να μείνω πολύ...
Η Χώρα του Ποτέ!
Είμαι τόσο ευτυχισμένη που θα σου δώσω ένα φιλί.
Τι είναι φιλί;
Θα σου δείξω.
Σταμάτα, Τινκ!
Τζων, ξύπνα! Ήρθε!
- Θεέ και Κύριε! - Τι στο καλό ήταν αυτό ;
Η Τίνκερμπελ. Δεν ξέρω τι την έπιασε.
Γεια σου, Πήτερ Παν. Είμαι ο Μάικλ.
Κι εγώ λέγομαι Τζων.
- Κοίτα! Μια πυγολαμπίδα! - Μια νεράιδα!
Εκπληκτικό!
- Τι κάνει η νεράιδα; - Μιλάει.
- Τι είπε; - Πως είσαι μεγάλη και άσχημη.
Εγώ τη βρίσκω πανέμορφη.
- Έλα, Γουέντυ, πάμε! - Πού πάμε;
Στη Χώρα του Ποτέ.
- Θα μας πάει ο Πήτερ. - Μας;
Μα φυσικά. Δε θα πήγαινα χωρίς τον Μάικλ και τον Τζων.
Θέλω να μονομαχήσω μ'αληθινούς κουρσάρους!
Και να πολεμήσουμε τους πειρατές.
Εντάξει, αλλά πρέπει να υπακούτε στις διαταγές.
- Μάλιστα, κύριε! - Κι εγώ!
Μα, Πήτερ, πώς θα πάμε στη Χώρα του Ποτέ ;
Θα πετάξουμε, φυσικά.
Εύ κολο είναι. Αρκεί να...
- Περίεργο! - Τι τρέχει; Δεν ξέρεις;
Βέβαια, απλώς δεν το είχα ξανασκεφτεί.
Αυτό είναι! Κάνεις μια θαυμάσια σκέψη.
Οποιαδήποτε ευτυχισμένη σκέψη;
- Παιχνίδια τα Χριστούγεννα; - Καμπάνες; Χιόνι;
Κοιτάξτε με!
Είναι πανεύ κολο!
Μπορεί να πετάει!
Πέταξε!
Τώρα δοκίμασε εσύ.
Θα σκεφτώ μια λιμνούλα με γοργόνες...
κάτω από ένα μαγικό φεγγάρι.
Θα σκεφτώ ότι είμαι σε σπηλιά πειρατή.
Θα σκεφτώ ότι είμαι γενναίος Ινδιάνος.
Τώρα δοκιμάστε όλοι μαζί. Ένα, δύο, τρία!
Πετάμε! Πετάμε! Πετάμε!
Δε γίνεται έτσι. Τι πρόβλημα έχετε;
Χρειάζεται μόνο πίστη κι εμπιστοσύνη.
Και κάτι που ξέχασα. Σκόνη!
Λίγη νεραϊδόσκονη!
Σκεφτείτε χαρού μενα πράγματα. Είναι σαν να'χετε φτερά.
- Ας δοκιμάσουμε άλλη μια φορά. - Σηκωνόμαστε απ'το πάτωμα!
Θεέ και Κύριε!
- Πετάμε! - Πετάτε!
Ελάτε όλοι! Ξεκινάμε!
Στη Χώρα του Ποτέ!
Κάνε μια θαυμάσια σκέψη...
οποιαδήποτε χαρούμενη σκέψη.
Σκέψου Χριστούγεννα, σκέψουχιόνι...
σκέψου καμπάνες έλκηθρου και πετάς σαν τάρανδος.
Μπορείς να πετάξεις!
Σκέψουχαρούμενα πράγματα...
είναι σαν να'χεις φτερά.
Σκέψου το μονοπάτι των φεγγαραχτίδων...
και το φεγγάρι να σου κλείνει το μάτι.
Μπορείς να πετάξεις!
Αν ανεβείς μ'ένα Χάι-Χο στ'αστέρια πέρα απ'το φεγγάρι...
υπάρχει μιαΧώρα του Ποτέ που σε περιμένει...
όπου όλα τα ευτυχισμένα όνειρα πραγματοποιούνται.
Κάθε όνειρο που θα κάνεις θα πραγματοποιηθεί.
Έλα, Νάνα!
Ότανχαμογελάει η καρδιά σου...
είναι η καλύτερη στιγμή για να ξεκινήσεις.
Σκέψου τη χαρά που θα βρεις, όταν αφήσεις πίσω τον κόσμο...
κι αποχαιρετήσεις τις έγνοιες σου.
Μπορείς να πετάξεις!
Να'το! Δεύτερο άστρο δεξιά και ίσια μέχρι το πρωί.
Υπέροχη η ζωή του πειρατή, περιπλανιέσαι στη θάλασσα.
Δώστε μου καριέρα κουρσάρου, θέλω ζωή πειρατή.
Θέλω ζωή πειρατή!
Υπέροχη η ζωή του πειρατή, δε θάβουν ποτέ τα κόκκαλά σου.
Όταν τελειώσουν όλα, οχαρούμενος πειρατής...
επισκέπτεται τον φίλο του, Ντέιβι Τζόουνς.
- Καλημέρα, σύντροφοι! - Πού βλέπεις το καλό, κ. Σμι;
Μαζεύουμε πεταλίδες σ'αυτό το μίζερο νησί...
ενώ η αφεντιά του παίζει κρυφτό με τον Πήτερ Παν.
Πρόσεχε, θα εκπυρσοκροτήσει!
Η δουλειά μας είναι να κουρσεύουμε πλοία.
Κοντεύουμε να ξεχάσουμε πώς κόβουν ένα λαρύγγι.
Πες στον καπετάνιο ότι θέλουμε ν'αποπλεύσουμε!
Καταραμένος ο Πήτερ Παν!
Αν έβρισκα το κρησφύγετό του, θα τον παγίδευα μέσα...
αλλά πού είναι;
Στη λίμνη της Γοργόνας; Όχι, ψάξαμε εκεί.
Χτενίσαμε τον όρμο των Καννίβαλων.
Εδώ; Όχι, όχι! Είναι ινδιάνικο έδαφος.
Μα στάσου! Οι Ερυθρόδερμοι ξέρουν το νησί...
καλύτερα απ'ό, τι εγώ το πλοίο μου.
Αναρωτιέμαι!
- Καλημέρα, καπετάνιε. - Το βρήκα!
Η Τάιγκερ Λίλυ, Σμι!
Η κόρη του αρχηγού! Θα ξέρει πού κρύ βεται ο Παν.
Μα θα μιλήσει, καπετάνιε;
Μπορεί να χρειαστεί λίγη πειθώ.
Για να σκεφτώ. Να τη βράσω σε λάδι;
Να τη σέρνω στη θάλασσα; Να την αφήσω σε ξερονήσι;
Η ζωή του πειρατή είναι υπέροχη.
Θα βρεις περιπέτεια και άθλημα.
Μα ζήσε κάθε λεπτό με όλα όσα περιέχει...
επειδή η ζωή του πειρατή είναι σύντομη.
- Πού είχα μείνει; - Μα, αγαπητέ Κάπτεν Χουκ...
Πυροβολείτε τον άνθρωπο στη μέση της καντέντσας;
- Είναι έλλειψη καλών τρόπων. - Καλοί τρόποι, κ. Σμι;
Στο διάβολο οι καλοί τρόποι!
Έδειξε καλούς τρόπους ο Πήτερ Παν όταν μου το'κανε αυτό ;
Το κόψιμο του χεριού σας ήταν μια παιδική φάρσα.
Και το'ριξε στον κροκόδειλο.
Κι αυτό το απαίσιο κτήνος...
μ'ακολουθεί από τότε...
και ξερογλείφεται.
Θα σας είχε φάει, αν δεν είχε καταπιεί το ξυπνητήρι.
Αλλά τώρα μας προειδοποιεί το τικ-τακ, τικ-τακ.
Σώσε με, Σμι! Μην τον αφήσεις να με φάει, Σμι!
Ντροπή σου ν'αναστατώνεις τον καημένο τον καπετάνιο.
Δεν έχει ελεημοσύνη σήμερα, Ξου, ξου! Φύγε!
Έφυγε, Σμι;
Ναι, μην ανησυχείτε.
Σμι, δεν αντέχω άλλο.
Ηρεμήστε, καπετάνιε.
Σας χρειάζεται ένα ξύρισμα, ένα καταπραϋντικό ξύρισμα.
Πρόσεξα ότι έχετε χάσει το κέφι σας τελευταία.
Και το πλήρωμα έχει αρχίσει ν'ανυπομονεί, καπετάνιε.
Ας αποπλεύσουμε. Να φύγουμε απ'τη Χώρα του Ποτέ.
Ξεχάστε τον Πήτερ Παν.
Θα ήμαστε όλοι πολύ πιο ευτυχείς και υγιείς.
Καπετάνιε! Ποτέ δεν τον έχω ξαναξυρίσει τόσο βαθιά!
Μην ανησυχείτε, καπετάνιε. Κάπου εδώ πρέπει να είναι.
Σήκω, ηλίθιε!
Το βρήκα, καπετάνιε!
Δεν έχει πάθει τίποτα!
- Βρε, χοντροκέφαλε... - Πήτερ Παν εν όψει!
- Πού είναι; - Εμπρός δεξιά!
Είναι ο Παν! Έρχεται με ένα τσούρμο βρωμόπαιδα!
Κε Σμι, μάζεψε το πλήρωμα!
Όλοι στο κατάστρωμα!
Δείξτε ζωντάνια, ψοφίμια! Τον πιάσαμε αυτή τη φορά.
Στο κανόνι, αρουραίοι!
- Χρόνια το περίμενα αυτό. - Χωρίς τις Κυριακές.
Διπλό μπαρούτι, μικρότερο φιτίλι!
Τι ωραίο θέαμα, είναι σίγουρος στόχος!
Εμβέλεια 42.
Ανύψωση 65.
Τρεις μοίρες δυτικά.
Σταθερά τώρα! Σταθερά!
Πήτερ, είναι όπως το ονειρευόμουν πάντα!
Η λιμνούλα της Γοργόνας!
Κι ο καταυλισμός των Ινδιάνων!
Κοιτάξτε, ο Κάπτεν Χουκ κι οι πειρατές!
Προσοχή!
Τινκ, πάρε τη Γουέντυ και τα παιδιά στο νησί!
Θα μείνω να τραβήξω τα πυρά τού Χουκ.
Χουκ! Εδώ, βρε μπακαλιάρε!
Τίνκερμπελ! Όχι τόσο γρήγορα!
Σε παρακαλώ, Τίνκερμπελ! Δε σε προλαβαίνουμε!
Περίμενε!
Ποιον σπρώχνεις;
Εσάς!
Διαταγές απ'τον Παν; Σταματήστε!
Τι λένε οι διαταγές, Τινκ;
- Ένα τρομερό τι; - Ένα πουλί Γουέντυ!
- Έρχεται προς τα εδώ; - Τι λένε οι διαταγές του Παν;
- Να το διαλύσουμε; - Να το πατήσουμε;
Να το καταρρίψουμε!
- Το βλέπω! - Κι εγώ.
Έτοιμοι... επί σκοπόν...
πυρ!
Πήτερ, μου έσωσες τη ζωή!
- Χτύπησες, Γουέντυ; - Όχι, Μάικλ.
Θεέ και Κύριε, μπορούσες να σκοτωθείς, Γουέντυ!
- Το χτύπησα με το ρόπαλό μου! - Όχι, εγώ το χτύπησα!
Προσοχή!
Είμαι περήφανος για σας... χοντροκέφαλοι!
Σας έφερα μια μητέρα να σας λέει παραμύθια.
Και την πυροβολείτε.
- Η Τινκ είπε ότι ήταν πουλί. - Τι είπε;
Είπε ότι εσύ είπες να καταρρίψουμε το πουλί.
Έλα δω. Κατηγορείσαι για εσχάτη προδοσία.
Αθώα ή ένοχη;
Ένοχη!
Μα δεν ξέρεις ότι μπορούσε να σκοτωθεί;
Τίνκερμπελ...
σ'εξορίζω για πάντα.
Σε παρακαλώ, όχι για πάντα!
Για μια βδομάδα, τότε. Έλα, θα σου δείξω το νησί.
Πήτερ, οι γοργόνες;
- Πάμε για κυνήγι. - Τίγρεις;
Αρκούδες.
Προσωπικά, προτιμώ να δω τους ιθαγενείς.
Και τους Ινδιάνους.
Πηγαίνετε να πιάσετε μερικούς Ινδιάνους.
- Τζων, θα'σαι αρχηγός. - Θα φανώ αντάξιος.
Εμπρός, μαρς!
Έλα, αρκούδε.
- Μάικλ, πρόσεχε! - Θα σου δείξω τις γοργόνες.
Ακολουθούμε τον αρχηγό, τον αρχηγό, τον αρχηγό...
ακολουθούμε τον αρχηγό, όπου κι αν πάει.
Τι-νταμ, τι-ντι, τιντλ-ντο, τι-ντέι...
τι-νταμ, τι-ντι, έτσι είναι το παιχνίδι.
Τι-νταμ, τι-ντι, ταλόγια είναι εύκολα...
μόνο τιντλ-νταμ, τιντλ-ντο, τι-ντέι.
Ακολουθούμε τον αρχηγό, τον αρχηγό, τον αρχηγό...
ακολουθούμε τον αρχηγό, όπου κι αν πάει.
Πολεμάμε τους Ινδιάνους, Ινδιάνους, Ινδιάνους...
πολεμάμε τους Ινδιάνους, επειδή μας το είπε αυτός.
Ινδιάνοι!
Φυλή Μαυροπόδηδων!
Ανήκουν στους Αλγκόνκιν. Είναι πολύ άγριοι.
Πάμε να τους πιάσουμε.
Κύριοι! Πρώτα πρέπει να σχεδιάσουμε στρατηγική.
- Τι είναι στρατηγική; - Ένα σχέδιο επίθεσης.
Η αρχική φάση είναι η περικύ κλωση.
Ινδιάνοι!
Αφήστε με να μπω.
Θυμηθείτε. Ο Ινδιάνος είναι πονηρός, μα όχι έξυπνος.
Τους περικυκλώνουμε και τους αιφνιδιάζουμε.
Λυπάμαι φοβερά, φίλοι. Εγώ φταίω.
- Δεν πειράζει, αγριόγατα. - Δε μας νοιάζει.
- Χάου! - Χάου, αρχηγέ.
Πολλά φεγγάρια Ερυθρόδερμος πολεμάει Χλωμά Πρόσωπα.
Μερικές φορές νικάτε εσείς, καμιά φορά, εμείς.
Εντάξει, αρχηγέ, κέρδισες. Άφησέ μας ελεύθερους τώρα.
Να μας αφήσει ελεύθερους; Δηλαδή, παιχνίδι είναι;
Κι όταν κερδίζουμε εμείς, τους αφήνουμε ελεύθερους.
Κι όταν κερδίζουν αυτοί, μας ελευθερώνουν.
Αυτή τη φορά δε σας αφήνουμε.
Ο αρχηγός είναι πολύ χωρατατζής!
Πού κρύ βετε την πριγκίπισσα Τάιγκερ Λίλυ;
- Δεν την έχουμε! - Εγώ δεν την είδα, πάντως.
Ψέματα. Αν δεν επιστρέψει η Τάιγκερ Λίλυ μέχρι απόψε...
κάψ'τους στην πυρά.
Για φαντάσου! Αληθινές γοργόνες!
- Θέλεις να τις γνωρίσεις; - Πολύ θα το'θελα!
Είναι ο Πήτερ!
Γεια σου, Πήτερ!
- Γεια σας, κορίτσια! - Χαίρομαι που σε βλέπω!
- Γιατί έλειψες τόσο; - Με πεθύ μησες;
Πες μας μια περιπέτειά σου. Κάτι συναρπαστικό.
Όταν έκοψα το χέρι του Χουκ και το'ριξα στον κροκόδειλο;
- Πάντα μ'άρεσε αυτή. - Κι εμένα!
Ήμουν σ'ένα βράχο, περικυ- κλωμένος από 50 πειρατές...
Ποια είναι αυτή;
- Η Γουέντυ. - Ένα κορίτσι!
- Τι κάνει εδώ; - Με το νυχτικό της!
Έλα, χρυσή μου, να κολυμπήσουμε μαζί.
- Μα δεν είμαι ντυμένη... - Επιμένουμε!
Δε μας καταδέχεσαι;
Αν τολμήσετε να με ξαναπλησιάσετε...
Απλώς διασκεδάζουν λίγο. Έτσι, κορίτσια;
Να την πνίξουμε θέλαμε μόνο.
Αν νομίζεις ότι θ'ανεχτώ τέτοια...
Σταμάτα, Γουέντυ.
Ναι, είναι ο Χουκ.
Γρήγορα, Γουέντυ!
Έχουν πιάσει την Τάιγκερ Λίλυ.
Μάλλον πάνε στο Βράχο του Κρανίου.
Πάμε να δού με τι σκαρώνουν.
Αγαπητή μου πριγκίπισσα, άκου την πρότασή μου.
Πες μου την κρυψώνα τού Πήτερ Παν...
και θα σ'ελευθερώσω.
- Κάθαρμα! - Καημένη Τάιγκερ Λίλυ!
Δεν τηρώ το λόγο μου, κ. Σμι;
Πάντα, καπετάνιε.
Καλύτερα να μου μιλήσεις. Μόλις έρθει η παλίρροια...
θα'ναι πολύ αργά.
Θα του δείξω του μπακαλιάρου. Μείνε εδώ, Γουέντυ.
Θυμήσου. Δεν υπάρχει μονοπάτι μέσα απ'το νερό...
για τους ευτυχισμένους κυνηγότοπους.
Είναι η τελευταία σου ευκαιρία, Τάιγκερ Λίλυ!
Μανατόα, δυνατό πνεύ μα της θάλασσας, μίλα!
Προσοχή, Κάπτεν Χουκ!
- Τ'άκουσες αυτό, Σμι; - Είναι ένα κακό πνεύ μα!
Περίμενε, Σμι, θα ρίξω μια ματιά.
Ώστε είναι πνεύ μα του θαλασσινού νερού ;
Γουέντυ, κοίτα!
- Κύριε Σμι! - Μάλιστα, καπετάνιε..
Ελευθέρωσε την πριγκίπισσα και πήγαινέ την στο λαό της.
Μάλιστα, κύριε, θα ελευθερώσω την πριγκίπισσα...
- Μα καπετάνιε... - Σε διατάζω, κ. Σμι!
Μάλιστα, κύριε.
Επιτέλους ο καπετάνιος λογικεύτηκε.
Του το έλεγα ότι οι Ινδιάνοι δεν προδίδουν τον Πήτερ Παν.
Τι κάνεις εκεί, κ. Σμι;
Ό, τι μου είπατε, καπετάνιε. Εκτελώ τις διαταγές σας.
- Τις διαταγές μου; - Μάλιστα, καπετάνιε.
- Δεν είπατε να την... - Φέρ'την πίσω, ηλίθιε!
Διαταγές μου; Τέτοιες σαχλαμάρες...
Κε Σμι, τι κάνεις εκεί;
- Τη βάζω πίσω, όπως είπατε. - Δεν είπα τέτοιο πράγμα.
Για τελευταία φορά, κ. Σμι...
πήγαινέ την στο λαό της.
Κατάλαβες;
Και κάτι άλλο. Όταν γυρίσεις στο πλοίο...
πες στο πλήρωμα να κεραστούν απ'το καλύτερο ρού μι μου.
Ορίστε το πνεύ μα, Σμι!
Είναι ο Πήτερ Παν!
- Βρωμόπαιδο! - Ευχαριστώ, καπετάνιε.
Κατέβα, αν θες να δοκιμάσεις ψυχρό ατσάλι!
- Γουέντυ, κοίτα. - Πήτερ, πρόσεχε!
Θα δοκιμάσεις την τύχη σου;
Πυροβόλησέ τον, ηλίθιε!
Εδώ είμαι, κ. Σμι!
Στάσου, ανόητε!
- Τι φριχτό! - Κρίμα, κ. Σμι.
Φοβάμαι ότι χάσαμε τον αγαπητό καπετάνιο.
Πισώπλατα, καπετάνιε;
Όρμα του, καπετάνιε! Κάν'τον με τα κρεμμυδάκια!
Αυτή τη φορά σ'έπιασα, Παν!
Ένας μπακαλιάρος σε γάντζο!
Θα το πληρώσεις αυτό, Παν, κι ας πεθάνω!
Καπετάνιε, ακούς κάτι;
Κύριε κροκόδειλε, σ'αρέσει ο μπακαλιάρος; Σ'αρέσει;
Πήτερ, όχι!
Μη φεύγετε, καπετάνιε! Μείνετε εκεί, θα σας σώσω.
Καπετάνιε!
Ξεκίνα για το πλοίο!
Πήτερ, τι θα γίνει με την Τάιγκερ Λίλυ;
Η Τάιγκερ Λίλυ!
Βοήθεια!
Πήτερ, περίμενέ με!
Αυτός ο καταραμένος Πήτερ Παν!
Με γελοιοποίησε!
Το κεφάλι μου!
ΜΗΝ ΕΝΩΧΛEΙΤΕ.
Το ζεστό νερό, κ. Σμι!
Ο καπετάνιος έχει πονοκέφαλο, δεν πρέπει να τον ενοχλού με.
Χαίρομαι που σας βλέπω να χαμογελάτε πάλι.
Θυμάμαι τα παλιά, όταν ζούσαμε υγιεινά, φυσιολογικά.
Κουρσεύαμε πλοία, κόβαμε λαρύγγια...
Γιατί δεν βγαίνουμε πάλι στη θάλασσα, καπετάνιε;
Φασαρίες μυρίζομαι στο νησί. Γυναικοδουλειές.
Δε θέλω να διαδοθεί,
αλλά έμαθα απ'τον μάγειρα...
ότι είπε ο ύπαρχος, πως ο Παν εξόρισε την Τίνκερμπελ.
Βρε χαζοβιόλη!...
Είπες ότι ο Παν εξόρισε την Τίνκερμπελ;
- Μάλιστα, καπετάνιε. - Μα γιατί;
Εξαιτίας της Γουέντυ. Η Τινκ προσπάθησε να την ξεκάνει.
Η Τινκ είναι πολύ ζηλιάρα.
Να φύγουμε. Δεν είναι μέρος για αξιοσέβαστους πειρατές.
Αυτό είναι!
- Χαίρομαι που συμφωνείτε. - Γρήγορα, την καλή μου στολή!
Όσο γρηγορότερα αποπλεύσουμε, τόσο το καλύτερο.
Μια ζηλιάρα γυναίκα μπορεί να κάνει τα πάντα.
Τη θήκη με τους γάντζους!
Ορίστε, κύριε. Τα Κυριακάτικα σετ.
Αν πείσουμε τη νεράιδα ότι θέλουμε να τη βοηθήσουμε...
μπορεί να μας δείξει το δρόμο για κάποιο κρησφύγετο.
Το καλύτερο κρησφύγετο είναι οι Ισπανικές αποικίες.
Θα χαράξω την πορεία μας.
Και για πού το'βαλες;
Να πω στα παιδιά ότι αποπλέ- ουμε με την παλίρροια, κύριε.
Θα βγεις στην ξηρά, θα πιάσεις την Τίνκερμπελ...
και θα μου τη φέρεις.
Κατάλαβες;
Τι κάνει ο αρχηγός, Τζων;
Μιλάει σε νοηματική γλώσσα.
Τι λέει;
Πήτερ Παν, δυνατέ πολεμιστή...
σώσε την Τάιγκερ Λίλυ.
Κάνε τον Μεγάλο Αρχηγό ένα σωρό ευτυχισμένο.
Σίγουρα δε φαίνεται ένα σωρό ευτυχισμένος.
Κάνω τον Πήτερ Παν μεγάλο αρχηγό.
Τώρα είσαι Μικρός Ιπτάμενος Αετός.
Ζήτω!
Θα μάθω στον Χλωμό Αδελφό όλα για τον Ερυθρόδερμο.
Ωραία, θα είναι πολύ εκπαιδευτικό.
Τι κάνει τον Ερυθρόδερμο κόκκινο;
Πότε πρωτοείπε Αγκ;
Γιατί ρωτάει Χάου;
Χάνα, Μάνα, Γκάντα. Γιατίρωτάει Χάου;
Κάποτε οι Ινδιάνοι δεν ήξεραν όσα ξέρουν σήμερα...
αλλά οι Ινδιάνοι έμαθαν πολλά ρωτώντας Χάου.
Χάνα, Μάνα, Γκάντα, θα σας το μεταφράσουμε.
Χάνα θα πει τι, Μάνα θα πει τι, το ίδιο και το Γκάντα.
Κορίτσι δε χορεύει.
Κορίτσι μαζεύει ξύλα!
Πότε πρωτοείπε Αγκ;
Όταν ο πρώτος Ινδιάνος παντρεύτηκε τη γυναίκα...
έκανε ένα μεγάλο Αγκ, όταν είδε την πεθερά του.
Τι έκανε τον Ερυθρόδερμο κόκκινο;
Πάμε πίσω 1 εκατομμύριο χρόνια, στον πρώτο Ινδιάνο πρίγκιπα.
Φίλησε μια κοπέλα και κοκκίνισε κι από τότε κοκκίνισαν όλοι.
Τώρα μάθατε την αληθινή ιστορία του Ερυθρόδερμου...
ό,τι κι αν έγραψαν ή είπαν...
τώρα ξέρετε γιατί ο Ερυθρόδερμος είναι κόκκινος!
Κορίτσι, πάρε το αρκουδάκι.
Κορίτσι, μάζεψε ξύλα!
Κορίτσι δε μαζεύει ξύλα! Κορίτσι πάει σπίτι!
Συγνώμη, Μις Μπελ, θέλει να σας μιλήσει ο Κάπτεν Χουκ.
Ναι, Μις Μπελ, ο Κάπτεν Χουκ παραδέχεται την ήττα του.
Αύριο εγκαταλείπω το νησί, ποτέ δε θα ξαναγυρίσω.
Χαίρομαι, καπετάνιε. Θα το πω στο πλήρωμα.
Γι'αυτό σε κάλεσα εδώ, αγαπητή μου.
Για να πεις στον Πήτερ ότι δεν του κρατάω κακία.
Ο Παν έχει κάνει βέβαια τα λάθη του.
Έφερε αυτή τη Γουέντυ στο νησί. Επικίνδυνη υπόθεση.
Οι φήμες λένε ότι ήδη μπήκε ανάμεσά σας.
Τι είναι αυτά; Δάκρυα;
Ώστε είναι αλήθεια!
Πώς φέρεται ένας άντρας σε μια κοπέλα!
Παίρνει τα καλύτερα χρόνια της ζωής της...
και μετά την πετάει, σαν χρησιμοποιημένο γάντι!
Δεν είναι ντροπή;
Ας μην κρίνουμε πολύ αυστηρά τον Πήτερ, όμως.
Αυτή η Γουέντυ φταίει!
Κε Σμι, πρέπει να σώσουμε τον νεαρό απ'τον εαυτό του.
Μα πώς;
Έχουμε τόσο λίγο χρόνο. Αύριο το πρωί αποπλέουμε.
Αυτό είναι Σμι!
Θ' απαγάγουμε την Γουέντυ!
Θα την πάρουμε μαζί μας στη θάλασσα.
Έτσι ο Πήτερ θα ξεχάσει αυτό τον τρελό έρωτα.
Σμι, πάμε να περικυκλώσουμε το σπίτι του Πήτερ...
Μα, καπετάνιε, δεν ξέρουμε πού μένει ο Πήτερ Παν!
Δίκιο έχεις, Σμι!
Τι είπες, χρυσή μου;
Μπορείς να μας δείξεις το δρόμο; Δεν το σκέφτηκα!
Σημείωσε, Σμι.
Αρχίζουμε στο ακρωτήρι Πέγκλεγκ.
Σαράντα βήματα αριστερά απ'την Μπλόφα του Τυφλού.
Πηδάμε πάνω απ'το Ρυάκι του Κροκοδείλου.
Βόρεια-Βορειανατολικά, ένα, δύο, τρία...
Τελείωνε... συνέχισε, χρυσή μου.
Δεν πρέπει να βλάψω τον Πήτερ; Κυρία μου...
ο Κάπτεν Χουκ ορκίζεται να μην απλώσει δάχτυλο...
ή γάντζο στον Πήτερ Παν.
Το Δέντρο τού Δήμιου! Ώστε εκεί είναι η είσοδος.
Ευχαριστώ, χρυσή μου, ήσουν πολύ εξυπηρετική.
Ο Αρχηγός Ιπτάμενος Αετός χαιρετά τους πολεμιστές του.
Ο Μεγάλος Αρχηγός χαιρετά τη Μητερούλα.
Μόνο αυτό θα πεις; Οι άλλοι με βρίσκουν υπέροχο.
Ειδικά η Τάιγκερ Λίλυ!
Μάικλ, ξεβάψου κι ετοιμάσου να ξαπλώσεις.
Οι πολεμιστές δεν κοιμούνται. Μέρες περνάνε ξύπνιοι.
Μα παιδιά, θα πάμε σπίτι το πρωί.
- Δε θέλουμε να πάμε σπίτι. - Δεν πάτε σπίτι!
Μείνετε πολλά φεγγάρια. Θα διασκεδάσετε ένα σωρό!
Ας σταματήσουμε να προσποιού - μαστε κι ας γίνουμε πρακτικοί.
Ο Αρχηγός Ιπτάμενος Αετός μίλησε.
Σας παρακαλώ, παιδιά...
θέλετε να μείνετε εδώ και να μεγαλώσετε σαν άγριοι;
- Φυσικά! - Μα χρειάζεστε μια μητέρα!
Όλοι μας χρειαζόμαστε.
- Δεν είσαι εσύ η μητέρα μας; - Μάικλ, φυσικά όχι!
Δεν μπορεί να ξέχασες την αληθινή μας μητέρα!
Έχει μεταξένια αυτιά και φοράει γούνα;
Όχι, Μάικλ, αυτή ήταν η Νάνα.
- Κάποτε είχα μητέρα, νομίζω. - Πώς ήταν;
Ξεχνάω.
- Εγώ είχα ένα άσπρο ποντίκι. - Αυτό δεν είναι μητέρα!
Σας παρακαλώ! Εγώ θα σας πω τι είναι μητέρα.
Η μητέρα, η αληθινή μητέρα...
είναι το πιο θαυμάσιο πρόσωπο στον κόσμο.
Είναι η αγγελική φωνή που σε καληνυχτίζει...
σε φιλάει στο μάγουλο...
και ψιθυρίζει όνειρα γλυκά.
Η μητέρα σου κι η δική μου...
η μητέρα σου κι η δική μου.
Το χέρι που σε βοηθάει και σε οδηγεί...
είτε έχεις δίκιο, είτε έχεις άδικο.
Η μητέρα σου κι η δική μου.
Τι κάνει τις μητέρες αυτό που είναι;
Ρώτα καλύτερα από τι είναι φτιαγμένο ένα αστέρι.
Ρώτα την καρδιά σου να σου πει την αξία της...
η καρδιά σου θα πει, ο παράδεισος στη γη...
μια άλλη λέξη για τον Θεό...
η μητέρα σου κι η δική μου.
Θέλω να δω τη μητέρα μου.
Ναι, Μάικλ.
- Να φύγουμε αμέσως. - Να'ρθω κι εγώ, Γουέντυ;
Εντάξει, παιδιά. Σίγουρα η μητέρα θα χαρεί.
Δηλαδή, αν δεν έχει αντίρρηση ο Πήτερ.
Φύγετε! Γυρίστε πίσω και γίνετε μεγάλοι!
Αλλά όταν μεγαλώσετε, δεν μπορείτε να ξαναγυρίσετε.
Ποτέ!
- Λοιπόν, φεύγουμε; - Ναι, πάμε!
Θα γυρίσουν.
Αντίο, Πήτερ.
Εντάξει, άντρες, πάρτε τους.
Και τώρα, Σμι, θα φροντίσουμε τον κύριο Πήτερ Παν.
Δε θα'ταν πιο ανθρωπιστικό να του κόψουμε το λαρύγγι;
Θα ήταν, κ. Σμι.
Αλλά έδωσα το λόγο μου να μην απλώσω δάχτυλο...
ή γάντζο πάνω στον Πήτερ Παν.
Κι ο Κάπτεν Χουκ ποτέ δεν αθετεί υπόσχεση!
Δοκίμασε τη ζωή του κλέφτη...
γεύσου τη ζωή του απατεώνα.
Κάθε αγόρι θα ήθελε να δουλεύει για τον ΚάπτενΧουκ.
Τον πιο διάσημο απατεώνα του κόσμου!
Μια ειδική προσφορά για σήμερα, θα σας πω τι θα κάνω.
Όσοι γραφτούν αμέσως, θα έχουν δωρεάν τατουάζ.
Είναι σίγουρο, σαν ταλεφτά στην τράπεζα...
ελάτε να γραφτείτε, και θα'μαι ειλικρινής...
αν δεν το κάνετε, θα σας ρίξω στη σανίδα!
Η επιλογή είναι δική σας!
Θ' αγαπήσετε τη ζωή του κλέφτη...
θ'απολαύσετε τη ζωή του κακοποιού...
πολλή διασκέδαση για όλους, και τό νοι θησαυρών.
Ελάτε λοιπόν να γραφτείτε...
στη συμμορία του ΚάπτενΧουκ!
Παιδιά!
Δεν ντρέπεστε;
Ο Κάπτεν Χουκ είναι πολύ επίμονος, Γουέντυ!
Θα μας πετάξει στη σανίδα, αν δεν το κάνουμε.
- Θα μας σώσει ο Πήτερ Παν. - Θα τους σώσει ο Πήτερ Παν!
Θα τους σώσει ο Πήτερ Παν!
Χίλιες συγνώμες, χρυσή μου...
δε νομίζω να ξέρεις το μικρό μας αστείο.
Αφήσαμε ένα δώρο για τον Πήτερ.
Ένα πακέτο έκπληξη.
Τον φαντάζομαι αυτή τη στιγμή να διαβάζει την αφιέρωση...
Στον Πήτερ, με αγάπη, απ'την Γουέντυ.
Μην το ανοίξεις μέχρι τις 6.
Αναρωτιέμαι τι περιέχει.
Ανμπορούσε να δει μέσα στο πακέτο...
θα έβρισκε μια εφευρετική μικρή συσκευή...
...ρυθμισμένη ώστε την κατάλληλη ώρα...
...ο Πήτερ Παν θα εκτοξευτεί για πάντα απ'τη Χώρα του Ποτέ.
Μα ο χρόνος πέρασε. Έχουμε μόνο 18 δευτερόλεπτα.
15 δευτερόλεπτα...
13 δευτερόλεπτα...
12 δευτερόλεπτα. Μπορώ να το ανοίξω τώρα, νομίζω.
Τινκ, κοίτα τι άφησε η Γουέντυ.
Σταμάτα! Τι έπαθες;
Βόμβα; Μη γίνεσαι γελοία!
Κι έτσι χάθηκε ένας άξιος αντίπαλος!
Αμήν.
Ήταν βόμβα! Αν δεν ήταν η Τίνκερμπελ...
Πού είσαι, Τινκ;
Είσαι εντάξει;
Η Γουέντυ;... Τα παιδιά;
Πρέπει να σώσω εσένα πρώτα. Κουράγιο, Τινκ!
Μη σβήσεις! Δεν καταλαβαίνεις;
Είσαι για μένα ό,τι πιο σημαντικό στον κόσμο!
Τι διαλέγετε, λοιπόν; Την πένα ή τη σανίδα;
Κάπτεν Χουκ, δε θα γίνουμε ποτέ μέλη της συμμορίας σας.
Όπως επιθυμείτε. Πρώτα οι κυρίες, χρυσή μου.
- Αντίο, παιδιά. - Αντίο, Γουέντυ.
- Να'σαι γενναίος, Τζων. - Θα προσπαθήσω.
Αντίο, Μάικλ.
Τελειώνετε!
- Καπετάνιε, δεν έκανε πλατς. - Δεν έβγαλε ήχο.
- Ούτε τάραξε τα νερά. - Είναι γρουσουζιά!
- Χάθηκε εντελώς. - Ακούσατε πλατς;
- Μαύρη μέρα είναι! - Θα το πληρώσουμε όλοι!
- Το καράβι είναι μαγεμένο. - Δεν έκανε πλατς, καπετάνιε!
Θέλεις πλατς, κ. Στάρκυ;
Θα στο δώσω!
- Ποιος έχει σειρά; - Εσύ, Χουκ! Το παράκανες!
- Ο Παν! - Κι η Γουέντυ!
- Δεν είναι δυνατόν! - Είναι το φάντασμά του!
Θα σας δείξω ότι το φάντασμα έχει αίμα μέσα του!
Θα τον τρυπήσω!
Καταραμένε γάντζε!
Ελάτε, όλοι!
Γρήγορα, Μάικλ!
Μη στέκεστε έτσι, αρουραίοι! Πιάστε τα βρωμόπαιδα!
Αυτό δεν είναι παιδί! Είναι ένας μανιακός!
Ένας ιπτάμενος διάβολος!
Μην πυροβολείτε ακόμα...
σταθερά, άντρες...
πυρ!
Κάτω, μαυραγορίτη!
- Πέτα, δειλέ! - Εγώ δειλός;
Δεν τολμάς να με πολεμήσεις σώμα με σώμα!
Πετάς μακριά, σαν φοβισμένο σπουργίτι!
Κανείς δεν έζησε για να πει τον Πήτερ Παν δειλό!
Θα σε πολεμήσω σώμα με σώμα, με το ένα χέρι πίσω μου.
- Δηλαδή, δε θα πετάξεις; - Όχι, Πήτερ, είναι παγίδα!
- Δίνω το λόγο μου. - Τότε, ας δοκιμάσουμε!
Αναιδέστατε νεαρέ, ετοιμάσου να πεθάνεις!
- Πέτα, Πήτερ, πέτα! - Όχι!
Έδωσα το λόγο μου!
Είσαι δικός μου, Χουκ!
Κόψ'του το κεφάλι!
Δεν έχεις σκοπό να ξεκάνεις τον γερο-Χουκ, παιδί μου, ε;
Θα φύγω για πάντα. Θα κάνω ό,τι πεις!
Πες ότι είσαι μπακαλιάρος.
Είμαι μπακαλιάρος.
- Πιο δυνατά! - Είμαι μπακαλιάρος!
Ο Χουκ είναι μπακαλιάρος!
Εντάξει, Χουκ, είσαι ελεύθερος να φύγεις.
Και ποτέ μην ξαναγυρίσεις!
Καπετάνιε!
Ζήτω ο Κάπτεν Παν!
Εμπρός, μπούφοι! Πάμε να φύγουμε!
Σηκώστε τα πανιά!
Πήτερ... Κάπτεν Παν...
Στην υπηρεσία σας, μαντάμ!
- Για πού αποπλέουμε; - Για το Λονδίνο, μαντάμ.
Μάικλ, Τζων! Πάμε σπίτι!
Δουλέψτε τον εργάτη! Βίρα τις άγκυρες!
Νεραϊδόσκονη!
Τζωρτζ, χαίρομαι που άλλαξες γνώμη για την Γουέντυ.
Στο κάτω-κάτω είναι ακόμα παιδί.
Μαίρη, το ξέρεις ότι δεν τα λέω σοβαρά όλα αυτά.
Τι στο καλό κάνεις εκεί;
Μητέρα, γυρίσαμε!
Εκτός απ'τα Χαμένα Αγόρια. Δεν ήταν εντελώς έτοιμα.
Έτοιμα να μεγαλώσουν. Γι'αυτό γύρισαν στη Χώρα του Ποτέ.
Αλλά εγώ είμαι.
Έτοιμη να μεγαλώσω.
Κάθε πράγμα στην ώρα του. Ίσως ήμαστε λίγο...
Μητέρα, ήταν θαυμάσια περιπέτεια!
Η Τίνκερμπελ κι οι γοργόνες κι ο Πήτερ Παν...
αυτός ήταν ο πιο υπέροχος. Ακόμα κι όταν μας απήγαγαν...
Ήξερα ότι θα μας σώσει ο Πήτερ Παν, και το'κανε!
Κι όλοι τον φωνάξαμε μπακαλιάρο! Τον Κάπτεν Χουκ.
Και μετά αποπλεύσαμε μ'ένα καράβι στον ουρανό.
Μαίρη, πάω για ύπνο.
Μητέρα, είναι πραγματικά υπέροχος, δε συμφωνείς;
Κοίτα πόσο ωραία κουμαντάρει το πλοίο!
Τι είναι πάλι, Μαίρη;
Νάνα, το είδες;
Έχω την παράξενη αίσθηση ότι το'χω ξαναδεί αυτό το πλοίο.
Πριν πολλά χρόνια, όταν ήμουν πολύ μικρός.
- Τζωρτζ, χρυσέ μου... - Πατέρα!
Όταν έχεις έναχαμόγελο στην καρδιά...
είναι η καλύτερη ώρα να ξεκινήσεις.
Σκέψου τη χαρά που θα βρεις, όταν αφήσεις πίσω τον κόσμο...
κι αποχαιρετήσεις τις έγνοιες σου.
Μπορείς να πετάξεις!
ΕΛΛΗΝΙΚΑ