Elephant Walk (1953) OCR 23.976 fps runtime 01:42:36
ไดอารี่ ออฟ เอเลแฟนท์ วอล์ค โธมัส ไวลี่ย์ - จอห์น ไวลี่ย์
ตั้งแต่วันที่พ่อผม ฆ่าคู่ของช้างพลายตัวใหญ่
ความชั่วร้ายก็เข้าครอบงำเอเลแฟนท์ วอล์ค
บังกะโลของเราขวางทางเดินใหญ่
ซึ่งช้างใช้เดินเมื่อหลายศตวรรษก่อน
ผ่านป่าไปยังแหล่งน้ำ
พวกมันยังคงพยายามเดินผ่าน
นำฝูงโดยช้างพลายจอมพยาบาทตัวนั้น พวกมันเป็นอันตรายต่อบ้านและชีวิตเราเสมอ
แต่ก็เหมือนพ่อผม ผมไม่กลัวมัน
ผมลืมความอันตรายนี้ ไปอย่างสิ้นเชิงได้ไงนะ
ตอนที่ผมไปอังกฤษและพบรูธ
วันนั้นฝนตกหนัก
"และเธอก็เตรียมปิดร้านเล็กๆ ของเธอ ใน ชิลลิงเวิร์ธ ออน เธมส์"
ชิลลิงเวิร์ธ ออน เธมส์
ร้านหนังสือเช่า หนังสือเก่าและใหม่
ฉันรู้ว่าเธอจะรีบปิดร้านนะ แต่ฉันคงไม่เอาเล่มนี้ถ้ามันจบแบบเศร้า
ฉันว่าคนเขียนไม่น่า จะให้มันจบแบบเศร้า
หลังจากสิ่งที่เราต้องประสบ
ทั้งเครื่องบินโจมตี ทั้งจรวดอะไรพวกนั้น
ขอฉันดูคร่าวๆ แป๊บนึงนะ
ว่าแล้วเชียว เธอตายจริงๆ ด้วย
เอาไปเก็บเถอะ ฉันชอบนะ แต่รับไม่ได้ แล้ว 2 เล่มนี้ล่ะ
เธอว่ามันใช้ได้มั้ย เธออ่านเล่มนี้รึยัง
สวัสดีครับ ผมขอโทษนะ
ผมมาเร็วไปมั้ย ผมหมายถึงช้าไปที่จะ... ผมอยากเปลี่ยนหนังสือหน่อยน่ะ
งั้นก็ต้องรีบหน่อยนะคะ เราปิดแล้ว
ผมจะรีบ วันนี้ดีนะครับ
นั่นคือ จอห์น ไวลี่ย์ เขามีไร่ชาอยู่ในศรีลังกา
เขามาเยี่ยมมอร์ติเมอร์ ไวลี่ย์ญาติเขา บ้านแมนเนอร์ไง
เหรอคะ
คนลือกันว่าเขามามองหา ภรรยาเพื่อพากลับไปกับเขา
แต่ก็หาไม่ได้
เขาเลยจะกลับไปคนเดียวสัปดาห์หน้า
ผู้หญิงโลกศิวิไลซ์ที่ไหน จะอยากไปอยู่ในป่ากัน
นึกดูสิ ทั้งงูทั้งเสืออะไรพวกนั้น
ฉันเอา 2 เล่มนี้จ้ะ
- เจอที่ชอบมั้ยคะ - เจอครับ
อสรพิษของศรีลังกา
ดอกไม้ป่าในเกาะอังกฤษ
- ราตรีสวัสดิ์จ้ะ - ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
คุณคือจอห์น ไวลี่ย์จากศรีลังกาจริงเหรอ
คุณคือรูธ ลาคิน แห่งชิลลิงเวิร์ธ ออน เธมส์เหรอ
ใช่ค่ะ!
ว่าแต่ว่า คุณจอห์น ไวลี่ย์
ร้านชิลลิงเวิร์ธของเรา ไม่มีหนังสือเกี่ยวกับงูนะ
ไม่มีเหรอ ผมขอโทษนะ มันเป็นทางเดียว
ที่ผมจะกำจัดตัวที่รังควานคุณได้น่ะ
ใช่สิ ผมมีอะไรให้คุณนะ ดูสิ ตั๋วฮันนีมูนของเรา
2 สัปดาห์ในปารีส 2 วันในไคโร บอมเบย์ด้วย ถ้าคุณอยากไป
แล้วก็ไปบ้าน ที่เอเลแฟนท์ วอล์ค
ที่รักคะ ฉันอยากเห็นเมืองพวกนั้นมากเลย
2 อาทิตย์ก่อน ฉันยังไม่รู้จัก คนชื่อจอห์น ไวลี่ย์เลย
รูธ คุณแน่ใจนะ ว่านี่มันไม่เร็วไปสำหรับคุณ
ไม่ค่ะ ฉันรู้ดี
ฉันรู้ว่าฉันรักคุณได้ ตั้งแต่นาทีที่ฉันเห็นคุณแล้ว
ที่รัก
แต่แม่คะ แม่ก็รู้ว่าเขาดีจะตาย
เขาก็ดูเป็นคนดีนะ แต่เราไม่ค่อยรู้เกี่ยวกับตัวเขาเลย
แล้วช่วงเวลาก็สั้น ชาวบ้านเขาจะคิดยังไง
หนูไม่สนว่าชาวบ้านจะคิดยังไง หนูแค่รู้ว่าหนูรักเขา
แม่จะสวดมนต์ให้ลูกมีแต่ความสุข
- ราตรีสวัสดิ์จ้ะ - ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
ก็แค่ว่าลูกจะไปไกลจากที่นี่เหลือเกิน
หนูรู้ค่ะ แม่
ลอนดอน -โรม - เบรุต
การาจี - บอมเบย์ -โคลอมโบ
สนามบินโคลอมโบ
- สวัสดีครับนายท่าน สวัสดีครับคุณผู้หญิง - สวัสดีโทมัส
จอห์น โรลส์รอยซ์!
ใช่ มันอายุ 15 ปีแล้ว
ของพ่อผมเอง หรือว่าท่านผู้ว่าฯ ที่ใครๆ เรียกกัน
ฉันว่ามันดูใหม่เอี่ยมเลยนะ
นั่งให้สบายล่ะ ที่รัก ต้องนั่งกันทั้งวัน
ชอบมั้ยล่ะ
คุณน่าจะบอกฉัน ว่ามันสวยขนาดนี้
ผมไม่อยากให้คุณนึกภาพน่ะ
คุณอยากให้ฉันรักแต่คุณสินะ
นั่นไร่ชาเหรอคะ
ไม่ใช่จ้ะ ชาไม่ได้ปลูกกันใต้น้ำ
มันปลูกเป็นพุ่มบนภูเขา สูงเท่าที่จะสูงได้
นั่นมันนาข้าว
ฉันยังนึกว่าเขาปลูกชากันในกระป๋องสีเหลือง
ขอต้อนรับกลับครับนายท่าน
- ขอต้อนรับครับ - สวัสดี เจมส์
สวัสดี รอง
จอห์น ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย!
พวกเขาอยากให้คุณประทับใจน่ะ เป็นการให้เกียรติคุณ
จิบแชมเปญมื้อกลางวันกลางป่า ฉันมาทำอะไรเนี่ย
มาอยู่ในหัวใจผมไง
ปากหวานจังนะคะ
เราต้องรีบทานแล้ว เริ่มมีแขกมา
นั่นตึกอะไรคะ
นั่นโรงงานผม ที่เราใช้ผลิตชาน่ะ
เราอยู่ในไร่คุณแล้วเหรอคะ
ไร่เรา ที่รัก เราเข้ามาได้ราวครึ่งชั่วโมงแล้ว
ครึ่งชั่วโมงเหรอ นั่นหลายกิโลเมตรนะ!
ใช่ ก็หลายกิโลเมตรอยู่
นั่นเจ้าช้างพลายจอมวายร้าย
- ฉันจะถ่ายรูป - คุณอยู่เฉยๆ ไว้
- มันอันตรายเหรอ - เงียบไว้ รูธ
โทมัส คงต้องใช้เสียงที่มันเข้าใจ
ฉันดีใจนะที่มันเข้าใจ
จอห์น
น่าจะจัดการกับมันตั้งนานมาแล้ว
ปัญหาคือต้องมีการขออนุญาต กับรัฐบาล
- เพื่อทำอะไรคะ - เพื่อฆ่าสัตว์ล้ำค่าของพวกเขา
- งั้นพวกมันก็อันตราย - ตัวนี้น่ะใช่เลย
อันตรายและชอบทำลายด้วย
นั่นไง ที่รัก บังกะโลเอเลแฟนท์ วอล์ค
- ขอต้อนรับครับนายท่าน - ขอต้อนรับครับคุณผู้หญิง
ขอต้อนรับครับนายท่าน
- ขอต้อนรับครับนายท่าน - สวัสดี อัปปูฮามี
รูธ นี่อัปปูฮามี เขาอยู่กับท่านผู้ว่าฯก่อนผมเกิดอีก
- เขาดูแลที่นี่ - ขอต้อนรับครับคุณผู้หญิง
เรามาทำตามพิธีกันดีกว่า
ไม่อยากเชื่อเลย! ฉันไม่เคยเห็นอะไรยังงี้มาก่อน!
ถ้านี่เป็นบังกะโล...
ที่นี่ใครๆ เรียกทุกอย่างว่าบังกะโล
ผมขอโทษนะถ้ามันเล็กไป
ฉันแต่งงานกับเศรษฐีจริงๆ ด้วย
คงงั้น แล้วคุณจะทำยังไงเหรอ
ฉันน่าจะรู้ตั้งแต่ตอนที่คุณ ซื้อเสื้อผ้าสวยๆ ให้ที่ปารีส
วิวสวยจังเลย!
นั่นคือเอเลแฟนท์ วอล์ค เหมือนอย่างที่ชื่อมันบอก
ก่อนที่ผู้ว่าฯจะสร้างที่นี่
ช้างใช้ทางนั้นเดินไปหาน้ำ มาหลายศตวรรษ
พวกมันคงไม่ผ่านมาทางนี้แล้ว ใช่มั้ยคะ
ช้างจำได้เสมอ
ตอนที่ผู้ว่าฯยังอยู่ ช้าง 2 ตัวถูกฆ่า โดยเป็นที่ถกเถียง
บางทีอาจเป็นการแก้แค้น
อย่าห่วงเลย ที่รัก กำแพงนั่นจะกันพวกมันเอาไว้
พวกมันก็พยายามอยู่บ้าง ด้วยความดื้อดึง
นำฝูงโดยเจ้าตัวใหญ่ที่เราเห็นเหรอคะ
- ทำไมคุณพูดอย่างนั้นล่ะ - ไม่รู้สิ
ก็มันดูดุมาก แล้วมันก็ทำให้คุณดูดุด้วย
แล้วทำไมคุณพ่อคุณ เลือกจุดนี้สร้างบ้านล่ะคะ
เขาชอบตรงนี้
- มันเสี่ยงมากเลยนะ - เขาชอบเสี่ยง
- นั่นอะไรคะ จอห์น - มาเถอะ ที่รัก
อะไรเหรอคะ
นั่นคือหลุมฝังศพเขา
คุณพ่อคุณถูกฝังไว้ที่นี่เหรอคะ
ทำไมล่ะ ก็เขาต้องการอย่างนั้น เขาได้แบบที่เขาต้องการเสมอ
- มาเถอะ ที่รัก คุณคงเหนื่อย - ฉันถามมากไปมั้ยคะ
คุณอยากรู้อยากเห็น
จะถามกี่คำถามก็ได้ แต่ต้องไม่ใช่ตอนนี้นะ มาเถอะ
ท่านครับ คุณคาร์เวอร์ ต้องการพบท่านที่โรงงาน
ได้ อัปปูฮามี
อัปปูฮามี บอกให้เด็ก เตรียมม้าไว้ให้ที่ประตูด้วยนะ
ครับท่าน
คาร์เวอร์เป็นผู้ช่วยผม เขาเป็นคนดี คุณจะพบเขาคืนนี้
จะมีงานเลี้ยงเหรอคะ
เปล่าหรอก แค่พบปะกันวันเสาร์ เพื่อนๆ กับเพื่อนบ้านน่ะ
- นี่ไง หวังว่าคุณคงชอบนะ - มันสวยมากเลยค่ะ
ผู้ว่าฯ สร้างมันเป็นเรือนหอ
ก่อนจะไปอังกฤษเพื่อพบแม่ผม
- ก่อนจะพบแม่คุณเหรอ - ใช่
เขาคิดว่าถึงเวลาที่จะมีทายาท ก็เลยไปอังกฤษเพื่อเสาะหาภรรยา
ท่านคงหาภรรยาตัวใหญ่มากนะ
ม้าพร้อมแล้วครับท่าน
- ผมต้องแวะไปโรงงานหน่อย - ฉันอาจหลงได้นะ
ผมก็จะหาคุณเจออีก อัปปูฮามีจะดูแลคุณแทนผม
คุณผู้หญิงต้องการอะไรมั้ยครับ
ไม่จ้ะ ขอบใจ อัปปูฮามี
ผมหวังว่าคุณผู้หญิงจะชอบ เอเลแฟนท์ วอล์คนะครับ
ขอบใจจ้ะ
หวีนั่นสวยมากเลย
มันใช้บ่งบอกชนชั้นครับ คุณผู้หญิง
บอกให้รู้ว่าผู้นั้นไม่ใช่กุลี
ฉันยังต้องเรียนรู้อีกมาก อัปปูฮามี คุณจะช่วยฉันมั้ย
อัปปูฮามี
ครับ คุณผู้หญิง
คุณแม่คุณไวลี่ย์ก็ถูกฝังไว้ที่นี่เหรอ
ในอังกฤษครับ ท่านผู้หญิงไม่ชอบที่นี่
ท่านครับ
ที่รัก คุณสวยมากเลย
ทุกคนครับ นี่ภรรยาผม
- กอร์ดอน เกรกอรี่ - สวัสดีครับ
- ชาร์ล แมคดูกัล - จอห์น ราล์ฟ
- เจมส์ สตรอสัน - จอห์น ลองเวิร์ธ
- ชาร์ล เบเรสฟอร์ด - ปีเตอร์ เอนส์เวิร์ธ
- ร็อบบี้ นอร์เบต - บ็อบบี้ คริสโฮล์ม
- นั่งสิ ที่รัก - ต้องขอโทษที่เราไม่ได้เปลี่ยนชุด
ฉันยินดีที่พบทุกคนนะคะ
ฉันค่อนข้างตื่นเต้นที่มางานนี้ แต่ทุกคนดูไม่น่ากลัวเลย
รอให้รู้จักดีกว่านี้ก่อนเถอะ
- แล้วคนอื่นๆ ล่ะคะ - ใครเหรอ ที่รัก
พวกภรรยาไงคะ
พวกนี้ดูเหมือนแต่งงานแล้วเหรอ ดูให้ดีๆ สิ
พวกเราไม่โชคดีเหมือนจอห์น
ว่าไปแล้ว ผมไม่ได้เห็นผู้หญิงผิวขาว
ในเขตนี้ตั้งแต่...
ภรรยาผู้พิพากษามาที่นี่ ครั้งสุดท้ายเมื่อไรนะ
สัก 2 ปีได้แล้ว
อย่าห่วงเลย ที่รัก คุณจะไม่เหงาหรอก
ไม่แน่นอนครับ เอเลแฟนท์ วอล์ค ก็เหมือนโรงแรม คุณนายไวลี่ย์
มันดีกว่าพักตามคลับอีก
ฉะนั้นอย่าคิดว่ามันไม่มีงานสังคม
ที่นี่มีงานสังคมเยอะกว่า...
พอได้แล้ว ปีเตอร์
ผมแค่อยากจะต้อนรับสมาชิกใหม่น่ะ
ขอบคุณมาก
มันเป็นคลับที่ดีที่สุดในโลก ก่อตั้งโดยพ่อของจอห์น
ผู้เฒ่าทอม ไวลี่ย์ อดีตผู้ว่าฯ พระเจ้าอวยพรให้เขา
ฉันอยากฟังเรื่องผู้ว่าฯอีก
เขาเป็นคนที่ใจกว้างที่สุดในโลก
ทรัพย์สมบัติของเขา เขาแบ่งปันกับเพื่อนฝูง
คุณพูดไปเป็นเดือน ก็ไม่มีวันเล่า
เรื่องผู้ว่าฯ จบ เขาเป็นตำนาน
เขาตายมาหลายปีแล้ว คุณนายไวลี่ย์ แต่นั่นก็เป็นตำนานเหมือนกัน
ความจริงคือเขาเหมือนยังมีชีวิตอยู่ พอๆ กับเมื่อก่อนเลย
ดื่มให้ผู้ว่าฯ!
- แด่ผู้ว่าฯ! - แด่ผู้ว่าฯ!
เริ่มทานอาหารกันเถอะ อย่ารอคาร์เวอร์เลย เขาสายทุกที
- คุณพบดิ๊ค คาร์เวอร์แล้วเหรอ - ยังเลยค่ะ
เขาก็ไม่เลวครับ ไม่ค่อยเข้าสังคม ไม่เหมือนพวกเรา ใช่มั้ย จอห์น
เขาทำงานมากกว่าคุณไง มีเขาช่วย ผมปลดเกษียณได้แน่
คุณปลดเกษียณเนี่ยนะ ไม่มีวันหรอก
คุณไม่ยอมเกษียณจนกว่า จะไปนอนข้างผู้ว่าฯ แน่ๆ
- เก้าอี้ตัวนี้ว่างมานานแล้ว - ใช่
- ข้าวของที่อังกฤษเป็นไงมั่ง - ไม่ค่อยดีนะ มีน้อย
หวังว่าพวกเขาจะเพลาๆ การจำกัดช่วงสงครามเร็วๆ นี้
แต่นี่ก็เริ่มเพลาๆ แล้วนะคะ
ผมนึกไม่ออกเลย ว่าก่อนหน้านี้เป็นยังไง
งั้นฉันก็ไม่ควรเล่าเรื่องเศร้า ระหว่างมื้อค่ำนี้
สวัสดีทุกคน ขอโทษนะที่มาช้า จอห์น
ดิ๊ค นี่ภรรยาผม ดิ๊ค คาร์เวอร์ นี่รูธ
สวัสดีครับ ถ้าผมรู้ ก็คงต้อนรับขับสู้ให้ดีกว่านี้
ถ้ารู้อะไร ผู้เฒ่า
ผมขอบอกว่ายินดีต้อนรับนะครับ หรือว่าคุณได้ยินหลายครั้งแล้ว
- ยังยินดีฟังได้อีกค่ะ - ผมขอดื่มให้คุณนะ
เราดื่มกันไปเรียบร้อยแล้ว แต่ก็ทำได้อีกนะ
คุณนายไวลี่ย์ แด่ความสุขของคุณที่นี่...
นั่นเจ้าหูพับจอมรังควานอีกแล้ว ผมเห็นมันป้วนเปี้ยน คาร์เวอร์ คุณช่วย...
ไม่เป็นไร ผมจัดการเอง
มีคำตอบเดียวสำหรับเจ้านี่ ฆ่ามันซะ
ใช่ เจ้าตัวนี้ชอบป่วน เพียรพยายามไม่รู้จักลดละ
- พยายามเหรอคะ - ใช่
มันจะเอาทางเดินมันคืน ทางเดินเก่าแก่ไปแม่น้ำน่ะครับ
จอห์นชี้ให้ฉันดูแล้ว ที่ข้างหลังบ้านเขา
ข้างหลังบ้านเหรอ ที่เรานั่งอยู่นี่ต่างหาก
บ้านหลังนี้สร้างคร่อม เอเลแฟนท์ วอล์คอยู่
มันไม่แย่อย่างที่คิดหรอก ช้างพวกนั้นมาถึงได้แค่กำแพง
เราคอยมีคนเดินยามเพื่อกันมันเอาไว้
- แต่พวกคนรับใช้วิ่งหนี - เดี๋ยวคุณก็คุ้นเอง
คืองี้ คุณนายไวลี่ย์ พวกเขาคิดว่าช้างเป็นคน
พวกเขาเรียกมันว่าประชาช้าง
พวกมันถูกยึดทางเดินไป สิทธิที่จะใช้ทาง
คาร์เวอร์ เกณฑ์คนมาเดินยาม เพิ่มขึ้นอีกนะ
ได้เลย
รูธ สิทธิใช้ทางเป็นของผู้ว่าฯ
ช้างไม่ได้ถูกยึดอะไรไป
เยี่ยมมาก!
อีกลูกสำหรับ 500 เหรียญ
เยี่ยมมาก! ยอดไปเลย
แทงได้สวย!
ตาผมแล้ว ที่รัก ดูนี่นะ
เรียบร้อย
อย่าหยุดค่ะ
คุณชอบเหรอ โชแปงน่ะ
ฉันรู้ เรามีโชแปงฟังในชิลลิงเวิร์ธ
ใช่สินะ
คุณมาจากที่นั่นเหรอ ชิลลิงเวิร์ธ
มันต้องไม่ใช่แค่ชิลลิงเวิร์ธแน่ๆ
ต้องชิลลิงเวิร์ธ ออนอะไรสักอย่าง
- ออน เธมส์ค่ะ - จะที่ไหนอีกล่ะ
- ผมแทงแล้ว! - เดี๋ยวก่อน เดี๋ยว
ประเทศนี้แปลกดีนะคะ
ประเทศไหนก็แปลกสำหรับคนแปลกหน้า
ขอบคุณที่พูดแบบนั้นค่ะ
- พอแล้วนะ - ต้องหยุดเล่นแล้วเหรอคะ
มันชักจะดึกแล้ว
สำหรับพวกเขา คืนนี้เพิ่งจะเริ่มเองนะคะ
นั่นล่ะคือตอนที่ผมแอบกลับคฤหาสน์คาร์เวอร์
ขนาดมันต่างจากนี้นิดหน่อย
พวกเขาเตือนฉันว่าคุณไม่เข้าสังคม จริงเหรอคะ
ถ้าเป็นกรณีคุณ มันก็ด้วยเหตุผลอื่น
ขอโทษที่ผมจ้องนะ
แต่มันเป็นประสบการณ์แปลกใหม่ ที่ได้เห็นคนอย่างคุณที่นี่
ชุดสวยขนาดนั้น ดูเหมือนจะมาจากปารีส
ดูสิ!
- เล่าเรื่องช้างให้ฟังสิคะ - เราเปลี่ยนเรื่องคุยแล้วเหรอ
ฉันอยากรู้เกี่ยวกับศรีลังกาเพิ่มขึ้น
ช้างพวกนั้นสร้างปัญหา มา 40 ปีแล้ว
แล้วก็จะสร้างปัญหาไปอีก 40 ปี
พวกมันคงเกลียดบ้านนี้มาก
- คุณจะเกลียดมั้ยล่ะถ้าเป็นช้าง - ค่ะ
ฉันอยากรู้ว่าเขาทำทำไม
ทำไมเขาสร้างบ้านคร่อมทางเดินมัน ทำไมเขาสั่งให้ฝังเขาไว้ที่นั่น
ทอม ไวลี่ย์ก็คือทอม ไวลี่ย์
นั่นไม่ได้บอกอะไรมากเลยนะคะ
เขาเป็นคนปลูกชาที่ดีที่สุดในศรีลังกา หรือที่ไหนก็ตาม
แต่คนพวกนั้นพูดถึงเขา ราวกับเขาเป็นราชาก็ไม่ปาน
เขาเป็นราชาในแบบของเขา
แต่จริงๆ แล้วเขาเป็นคนยังไงเหรอ
หัวแข็ง ดื้อดึง
ดื้อดึงแม้แต่จะตาย
อย่าถามเรื่องทอม ไวลี่ย์ กับผมเลย
ผมไม่ได้ยกย่องเขาเหมือนคนอื่นๆ
ค่ะ ฉันรู้ ฉันถึงถามคุณไง
ผมขอให้คำแนะนำแบบเพื่อนนะ
ลืมทอม ไวลี่ย์ไปจากสมองซะ ลืมเขาไป
ปล่อยให้คนอื่นจดจำเรื่องเล่าขานกันไป
แค่จำไว้ว่าหลุมศพนั่น เป็นแค่สิ่งไร้สาระ แค่นั้น
เขาตายไปแล้ว
- ราตรีสวัสดิ์ครับ - ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
ตอนที่ผมบอกว่าให้คุณมีความสุข ผมพูดจริงๆ นะ
ยิ่งตอนนี้ยิ่งจริงมากขึ้นอีก ขอให้คุณมีความสุขมากๆ
ขอบคุณค่ะ มาหาเราบ่อยๆ นะคะ
จอห์นไม่ได้บอกคุณเหรอ ผมจะไปจากเอเลแฟนท์ วอล์คแล้ว
- คุณจะไปแล้วเหรอ - ใช่ ผมควรจะไปตั้งนานแล้ว
ผมแค่อยู่ดูแลงานให้ราบรื่น
ช่วงที่จอห์นไปอังกฤษและพบคุณ
ผมคิดว่าผมควรจะเป็นคนที่ไปอังกฤษ
คุณจะไปไหน
อันดับแรก ฝรั่งเศส
เพื่อชดเชยสิ่งที่ ผมหาไม่ได้ที่เอเลแฟนท์ วอล์ค
หลังจากนั้น...
ขอให้คุณโชคดีนะ คุณคาร์เวอร์ ถึงฉันจะเสียใจที่คุณจากไป
ตอนนี้ผมก็เสียใจเหมือนกัน
ราตรีสวัสดิ์ คุณนายไวลี่ย์
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
ตาแก่ชาร์ลี มิทเชลก็เลยเข้าไปในคาเฟ่ แล้วสาวก็มานั่งตักเขา!
ชาร์ลีสนใจคนพื้นเมือง กับปัญหาของพวกเขาเสมอ
ฉันต้องขอตัวก่อนนะคะ ฉันเหนื่อยมากเลย
- ที่รัก ผมทิ้งคุณไว้คนเดียวรึเปล่า - เปล่าหรอกค่ะ
จะรังเกียจมั้ยคะ ถ้าฉันขึ้นข้างบนก่อน
ไม่เลยจ้ะ เราเข้าใจดี
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ ยินดีที่รู้จักทุกคนนะคะ
หวังว่าเราคงได้พบกันอีกเร็วๆ นี้
- คุณเจอแน่ครับ - คุณไม่ต้องร่ำลาหรอก
พวกเขาเป็นแขกสุดสัปดาห์ของเรา พวกเขามีห้องพิเศษรออยู่แล้ว
ดีจัง ฉันไม่รู้เลย งั้นราตรีสวัสดิ์นะคะ
- ราตรีสวัสดิ์ครับ - ราตรีสวัสดิ์ครับ
คุณชอบพวกเขามั้ย
- นิสัยดีๆ กันทั้งนั้น - ค่ะ
- พวกเขาชื่นชมคุณมาก - เหรอคะ
- รีบขึ้นมานะคะ - ที่รัก เราทิ้งแขกไม่ได้หรอก
ผมจะรีบขึ้นมา
แทงได้สวย!
โอเค ส่งให้เขาไปเลย
- แด่ผู้ว่าฯ - แด่ผู้ว่าฯ
จอห์นคะ!
ท่านครับ คุณผู้หญิงเรียกครับ
มีอะไรเหรอจ๊ะ
ฉันได้ยินเสียงอึกทึก ก็เลย... ก็เลยกลัวค่ะ
กลัวอะไรเหรอ
คุณไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะ รูธ คุณอยากเข้านอน ก็นอนไปสิ
ผมไม่อยากขายหน้า ต่อหน้าเพื่อนๆ
ยกโทษให้ผมด้วย ผมไม่อยากทำคุณเสียใจ
จอห์น ที่รัก
ผมไม่รู้ว่าทำไมถึงพูดแบบนั้น ผมไม่น่าพาคุณมาที่นี่เลย
อย่าพูดอย่างนั้น ฉันเป็นของคุณนะ
จอห์นคะ
จอห์น
นายท่าน ได้โปรดฟังผมด้วย
ผมข้ารับใช้ท่านเอง นี่เป็นเช้าวันทำงานใหม่อีกแล้ว
แต่เรื่องนายหญิงคนใหม่ ผมรู้สึกไม่ดีเอาเลย
เหมือนกับภรรยาของนายท่าน ก่อนหน้าเธอ
เธอไม่ใช่พวกเรา
และท่าทางเธอก็เย็นชาและแปลกๆ
อัปปูฮามี
อรุณสวัสดิ์ครับ นายหญิง
อรุณสวัสดิ์ อัปปูฮามี
คุณไวลี่ย์ไปไหนเหรอ
นายท่านไปทำงานแล้วครับ
เช้าอย่างนี้เลยเหรอ
คนงานของเอเลแฟนท์ วอล์ค จะรวมตัวกันตอน 6 โมงเช้าทุกวัน
เท่าที่ผมจำได้
นายท่านแห่งเอเลแฟนท์ วอล์ค จะไปออกคำสั่งเองเสมอ
จะให้ผมเตรียมชาตอนเช้าเลยมั้ยครับ
- ดี ขอบใจ - ครับ นายหญิง
- เอ็ดเวิร์ด - ครับ
- รวบรวมคนเด็ดชาให้มากที่สุด - ผมจะจัดการให้ครับ
- ปีนี้เราต้องทำสถิติให้ได้ - ได้แน่ครับ นายท่าน
นายก็เพิ่งทำสถิตินี่ แฝด 3 ไม่ใช่เหรอ
ครับผม 3 หนุ่มตัวโต
นายก็ตัวโตไม่ใช่เล่นนะ ไปที่โรงงานกันเถอะ
ชาเอเลแฟนท์ วอล์ค
เครื่องเพิ่มความชื้นใหม่ ทำงานเป็นไงบ้าง
บ่มได้ดีขึ้นเยอะเลย คิดว่านะ
- คุณเป็นคนทำชาที่เก่งนะ - ขอบใจ
ทำไมไม่อยู่ต่อล่ะ
เรือลำต่อไปที่มาถึงโคลอมโบ ผมจะอยู่บนนั้น
น่าเสียดาย
ผมไม่ชอบการเปลี่ยนแปลงที่เอเลแฟนท์ วอล์ค
ผมไม่คิดอย่างนั้นนะ
ที่บังกะโลของคุณก็เปลี่ยนไปแล้วนี่
รูธเหรอ ไม่เรียกว่าเปลี่ยนหรอก เธอจะเข้ากับที่นี่ได้
น่าเสียดายที่เธอไม่ได้รู้จักผู้ว่าฯ
เดี๋ยวเธอรู้จักแน่
- อรุณสวัสดิ์ครับ นายหญิง - อรุณสวัสดิ์ นี่ห้องอะไรเหรอ
ห้องนายเก่าครับ
มันล็อคไว้ตลอดครับ นายหญิง
ตั้งแต่ท่านนายเก่าเสีย
มีแต่อัปปูฮามีที่เข้าไป ทำความสะอาดเป็นครั้งคราว
บอกได้มั้ยว่าอัปปูฮามีอยู่ไหน
ในห้องครัวครับ นายหญิง
สวัสดีครับ
ดูเหมือนกับจะเลี้ยงคนทั้งศรีลังกาเลย
ประทานโทษครับ นายหญิง
- อาหารพวกนี้สำหรับใครเหรอ - คนในบ้านครับ นายหญิง
ประทานโทษครับ นายหญิง
ไม่เคยเห็นอาหารเยอะอย่างนี้เลย
เราอยู่ห่างไกลครับ นายหญิง
- เราต้องซื้อทีละเยอะๆ - ใช่สินะ
มาดีร่าเหรอ อัปปูฮามี ใครดื่มมาดีร่า
สามีฉันไม่ชอบนี่
นายท่านคนเก่าชอบมากครับ นายหญิง
- อัปปูฮามี! - ครับ นายหญิง
ซิการ์พวกนั้น สามีฉันไม่สูบมันนี่
- ทำไมต้องซื้อให้สิ้นเปลืองด้วย - สำหรับแขกครับ
แขกประจำของท่าน
ฉันเห็นมีคนสูบซิการ์ แค่คนเดียวเมื่อวันเสาร์
นายท่านคนเก่าสูบซิการ์เสมอ
ขอตัวครับ
สวัสดีจ้ะ
อย่าหยุดร้องสิ
ไม่ต้องวิ่งหนี
เด็กพวกนั้นลูกใครเหรอ
พ่อแม่พวกเขา ทำงานในไร่ใกล้ๆ นี่
พวกเขาถูกทิ้งไว้ทั้งวันเหรอ
พวกเขาปลอดภัยครับ นายหญิง แล้วก็มีความสุขด้วย
ดูท่าทางพวกเขากลัวฉัน
พวกเขากลัวเพราะไม่เข้าใจ
อัปปูฮามี
ครับ นายหญิง
ทำไมพวกเขาทิ้งอาหารพวกนั้น
สิ่งไหนที่ใช้ทำอาหารที่เอเลแฟนท์ วอล์คแล้ว เราก็จะไม่ใช้อีก
สิ้นเปลืองจริงๆ เลย!
นั่นเท่ากับอาหารปันส่วน ทานได้ 6 เดือนในอังกฤษ
เราไม่ต้องปันส่วนอาหารที่เอเลแฟนท์ วอล์คครับ
ยังไงฉันก็อยากลดการทิ้งขว้างของดีๆ
บางทีเราน่าจะเขียนเมนูด้วยกัน
ผมเพิ่งเขียนเมนู สำหรับสัปดาห์หน้าเสร็จ
อัปปูฮามี
ครับนายหญิง
ฉันตัดสินใจที่จะ ตรวจตราบ้านคนเดียวต่อ
- ฉันขอกุญแจได้มั้ย - ไม่จำเป็นต้องใช้กุญแจนี่ครับ นายหญิง
ทุกประตูเปิดอยู่แล้ว
ยกเว้นประตูหนึ่ง ฉันขอกุญแจได้มั้ย
ผมเสียใจครับ นายหญิง
คุณหมายถึง ห้องอ่านหนังสือ ของนายท่านคนเก่า
ผมให้ไม่ได้หรอกครับ
มีอะไรอีกมั้ยครับ
แค่นั้นแหละ
รูธ!
รูธ คุณอยู่ไหน
สวัสดี ที่รัก ผมเพิ่งมาถึง
- คาร์เวอร์แวะมาดื่มอำลา - สวัสดีครับ
- คุณลงมาหว่านเสน่ห์ให้เราหน่อยสิ - ฉันจะลองดู
ผมรอดื่มมาตั้งแต่ 3 โมงแล้ว
ผมรู้สึกร้อนตั้งแต่กลับมาคราวนี้
นั่นล่ะสิ่งที่ผมจะไม่ลืม เมื่อไปจากที่นี่ ดวงอาทิตย์ยามบ่าย
ดิ๊ค นี่ไงภาพที่ช่วยให้สดชื่น
แทบจะไม่ต้องดื่มเลย
เย็นไว้ เพื่อน พูดเกินไปแล้ว
จดหมายเหรอ เขียนมาทั้งวันแล้วเหรอ
เพิ่งจะตอนบ่ายค่ะ
รู้แล้ว บ่นเรื่องผมแล้วสินะ
"สวัสดีค่ะ คุณแม่ หนูแต่งงานกับผู้ชายที่แย่มาก"
แน่นอนสิ
- ดื่มหน่อยมั้ย - ไม่ค่ะ ขอบคุณ
รู้มั้ยทำไมผมไม่เขียนจ.ม.
คุณเขียน เขาตอบมา คุณตอบไป
เขาตอบมา คุณตอบไป ไม่รู้จักจบ...
เลิกล้อฉันแล้วก็บอกวิธีส่งได้มั้ยคะ
ให้อัปปูฮามีสิ เขาจะเข้าไป โคลอมโบตอนปลายสัปดาห์
- ผมส่งให้ก็ได้ - ใช่ ให้ดิ๊คส่งสิ
- ขอบคุณค่ะ ดีเลย - เขาจะไปคืนนี้แล้ว
- ที่รัก เล่าวันนี้ของคุณให้ฟังหน่อยสิ - ไม่มีอะไรให้เล่าหรอกค่ะ
- แค่เรื่องในครัว - เราไม่รังเกียจนะ
คุณจะช่วยงานอัปปูฮามีนี่ ใช่มั้ย
- ใช่ค่ะ - เป็นไงบ้างล่ะ
มีอะไรเหรอ รูธ
นี่คืนสุดท้ายของคุณคาร์เวอร์ มันจะไม่น่าเบื่อไปเหรอคะ
ดิ๊คเหรอ เขาเหมือนสมาชิกครอบครัวแล้ว
มันชักจะเย็นมากแล้ว
- ผมไปก่อนดีกว่า - คุณยังดื่มไม่หมดเลย
หมดแล้ว ขอบใจนะ จอห์น ขอบใจสำหรับทุกอย่าง
- เช่นกัน - ลาก่อน
- ลาก่อนนะ รูธ - เราจะคิดถึงคุณ
ไม่ต้องสุภาพหรอก บอกไปเลยว่าเขาโง่มากที่ไป ผมก็บอก
บางทีผมอาจจะกลับมานะ
ผมเข้าใจว่าเงินหมดเร็วมากในปารีส
รีบกลับมาให้เร็วที่สุดละกัน
- โอเค - ลาก่อน
ลาก่อน
- โชคดีนะ ดิ๊ค - ขอบใจ
จดหมายฉัน
ดิ๊คคะ!
ฉันลืมให้จดหมายคุณ
ผมยังนึกว่า คุณจะมาขอให้ผมอยู่ต่อซะอีก
ทำไมฉันควรจะยุ่งวุ่นวายกับชีวิตคุณล่ะ
บางทีคุณอาจจะทำไปแล้วก็ได้
- ลาก่อนค่ะ ดิ๊ค - ลาก่อน รูธ
ถ้าคุณต้องการผม ไม่ว่าจะเรื่องอะไร
ก็ติดต่อผมได้ ที่อเมริกัน เอ็กซ์เพรสในปารีสนะ
- ถ้าฉันต้องการคุณเหรอ - ใช่แล้ว
ลาก่อนนะ
อยู่ไหนแล้ว อยู่ไหน
ขวา
เร็วเข้า ลูกอยู่ตรงกลาง
เอาล่ะ
เร็วเข้าสิ
อย่าทำฉันตกใจอีกนะ
ทานโทษครับ นายหญิง แค่แมลงไร้พิษสง
อย่าฆ่ามันครับ
อัปปูฮามี!
มีอะไรเหรอ
เกิดอะไรขึ้นคะ จอห์น!
ผมลงจักรยานไม่ทัน
- เกิดอะไรขึ้น - เขาชนกำแพง
อัปปูฮามี รีบตามหมอมาเร็ว
- ผมว่าคงต้องนอนพักสัก 2-3 อาทิตย์ - 2-3 อาทิตย์เหรอ
ผมมองโลกในแง่ดีแล้วนะ นี่มันกระดูกหักทะลุเนื้อ
แต่ผมนอนเฉยไม่ได้ ผมมีไร่ชาต้องดูแล
ดูแลจากเตียงสิ ถ้าผมไว้ใจคุณไม่ได้ ผมต้องใส่ที่ตรึงขา
ตรึงขา
ผมกำลังมีผลผลิตใหม่ แล้วพายุก็กำลังจะเข้า
โชคไม่ดีที่ขาคุณต้องอยู่ที่นี่ แล้วตัวคุณก็ติดกับมัน
- ตลกมาก - จอห์น บางทีเพื่อนคุณอาจช่วยได้
ยังไงเหรอ พวกเขาก็ต้อง เตรียมตัวรับมรสุมกัน
แล้วหมอก็มาบอกให้ผมนอนพักอีก
- ราตรีสวัสดิ์ - หมอบ้า!
ถ้าเข้ามาในนี้อีก ผมจะสั่งให้ไล่คุณไป!
นายท่าน ได้โปรดครับ
หมอเก๊ชัดๆ ตั้ง 2-3 อาทิตย์!
เขาเป็นคนไข้ที่ดื้อมาก เหมือนพ่อไม่มีผิด
คุณรู้จักพ่อของจอห์นเหรอ
เห็นแผลเป็นนี่มั้ยล่ะครับ
ทอม ไวลี่ย์ปาเหยือกน้ำใส่ผม ตอนที่ผมบอกว่าเขามีไข้
ฉันเชื่อค่ะ
คุณก็ควรจะพักผ่อนนะ สาวน้อย
ฉันไม่เป็นไรหรอกค่ะ ไม่ต้องห่วง
ผมให้ยานอนหลับสามีคุณแล้ว เขาจะหลับสบายแน่
คุณก็ควรพักผ่อนด้วยเช่นเดียวกัน
- ฉันสัญญาค่ะ - ดี
- ผมจะกลับมาตอนเช้า ราตรีสวัสดิ์ - ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
เธอมาพร้อมกับปีศาจชั่วร้าย
นายท่านต้องนอนเจ็บ
ใจผมเต็มไปด้วยความเศร้า
ตั้งแต่เธอมาที่นี่ ผมรู้สึกได้เลย
เธอไม่คู่ควรกับเอเลแฟนท์ วอล์ค
- เขาเป็นไงคะ คุณหมอ - ตื่นแล้ว ตื่นเต็มที่เลย
ผมเกรงว่าจะต้องใช้เวลานานกว่าที่คิด
ทำไมละคะ
กระดูกที่หักก็ต้องได้รับการดูแล
ในช่วงรักษาตัว
จากเจ้าของมันนะครับ
ถ้าเราคลาย ความกังวลของเขาเรื่องไร่ได้ก็ดี
ฉันอยากช่วยได้จัง น่าจะมีอะไรที่ฉันช่วยได้บ้าง
หมอขึ้นชื่อว่าเป็นพวกมองโลกแง่ร้ายครับ คุณนายไวลี่ย์
บางทีแค่มีคุณอยู่ใกล้ๆ ก็อาจเป็นยาขนานดีแล้วก็ได้
- ลาก่อนครับ คุณนายไวลี่ย์ - ลาก่อนค่ะ
ถึงดิ๊ค ฉันหวังว่าจดหมายนี้
จะถึงมือคุณ ก่อนที่เรือจะออกจากโคลอมโบนะ
ตอนที่คุณจะไปจากเอเลแฟนท์ วอล์ค
คุณบอกว่าถ้าฉันต้องการอะไร
ก็ให้ติดต่อคุณได้
ดูสิครับ รอยเท้าช้างเต็มไปหมด
ตรงนี้ ตรงนั้น ย่ำไร่ชาเละไปหมด
พวกมันย่ำได้เละดีมากเลย
สวัสดี รูธ
สวัสดีค่ะ
พวกฝูงช้างเข้ามาที่นี่เมื่อคืน แล้วเหยียบย่ำต้นอ่อนไปหลายร้อยต้นเลย
เห็นมั้ยว่าเราต้องการคุณแค่ไหน
จอห์นรู้รึยังว่าผมกลับมา
อัปปูฮามีบอกเขาตั้งแต่เช้าแล้ว เขาดีใจมากเลยค่ะ
ก็สมควรหรอก ผมจะขึ้นเรืออยู่แล้วเชียว
- คุณจะแวะไปที่บ้านมั้ยคะ - ทันทีที่ผมเสร็จจากตรงนี้เลย
เวลาที่คุณคุยกับจอห์น คุณช่วยอะไรอย่างสิคะ
อย่าบอกเขาว่าฉันเรียกคุณมา
ให้เขาคิดว่าเป็นความคิดคุณ ว่าคุณได้ยินเรื่องอุบัติเหตุก็เลยมา
ดิ๊ค คาร์เวอร์ขี่ม้าขาวมาช่วยเหรอ ก็ได้ รูธ ผมเข้าใจ
ขอบคุณค่ะ ดิ๊ค
- เจอกันที่บังกะโลนะคะ - ฝากความคิดถึงถึงคนเจ็บด้วย
- เร็วเข้า ทุกคน ช้าอยู่ทำไม - ต้องหาคนเพิ่มครับ ไม่พอ
ก็หามาสิ
- คนเฝ้าสวนก็ทำงานกันอยู่ จอห์น - ทำงานยังไงกัน
ใจเย็นน่า เพื่อน คุณตรวจตราพวกเขา จากเตียงไม่ได้อยู่ดี
พวกเขาได้รับคำเตือนแล้ว พวกเขาระวังระไวกันดีแน่
เห็นฉันเป็นนักกายกรรมรึไงนะ
แล้วเราจะจัดการกับต้นอ่อน ก่อนมรสุมยังไง
เราปลูกเพิ่มไปกว่า 1 ใน 3 แล้วเมื่อเช้า
ได้ยังไง
เราสั่งให้คนเก็บใบชามาทำหน้าที่ปลูกแทน
คุณสั่งหยุดเก็บใบชาเหรอ
มันก็ต้องทำยังงั้นสิ ไม่มีอะไรให้เด็ดจนกว่าฝนจะตกอยู่แล้ว
ทุกอย่างมันแห้งเฉาหมดแล้ว
ที่นี่มีกฎที่ใช้มา 50 ปีแล้ว ต้องเด็ดตราบใดที่มีใบให้เด็ด
ภูมิอากาศกับช้างก็เปลี่ยนไม่ได้
สั่งให้คนเก็บใบชากลับไปทำงานเดิม
ก็ได้ จอห์น
คุณเป็นคนออกคำสั่งอยู่แล้ว
นี่อะไร
อาหารกลางวันค่ะ ไก่เย็นกับสลัดผลไม้
ในเมนูบอกเนื้อย่างนี่
ฉันว่ามันหนักไปในสภาพอากาศแบบนี้
อัปปูฮามี ไปเอาอาหารที่สั่งมา
ที่รักคะ มันไม่ดีกับคุณนะ คุณต้องนอน...
รูธ ผมจะพูดครั้งเดียวนะ คุณเลิกยุ่งกับงานบ้าน
ที่ทำกันมาเป็นเวลา หลายปีได้แล้ว เข้าใจมั้ย
ผมขอสั่งให้คุณเลิกก้าวก่าย
ฉันไปได้รึยังคะ นายท่าน
ถ้านี่เป็นความคิดที่คุณมี คุณน่าจะมีให้บ่อยกว่านี้นะ
เล่นบทพยาบาลให้จอห์น ทำให้คุณอุดอู้อยู่แต่ในบ้าน
เสียงคุณหายเหรอ
เปล่าหรอกค่ะ มันแค่...
อยากขี่ม้าเฉยๆ
สักพักนึงค่ะ ใช่
โอเค ไปกันเลย
เราอยู่ที่ไหนคะ
โพลอนนารัว เมืองหลวงของ เหล่ากษัตริย์โบราณของศรีลังกา
ซากที่เหลืออยู่น่ะ น่าทึ่งนะ ว่ามั้ย
มันเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ ของชาวพุทธ
นั่นคือพระนอนแห่งโพลอนนารัว
และพระอานนท์ สาวกผู้ยึดมั่น
แต่ก็ยังคงสวยอยู่
ฉันรู้สึกเหมือนเราบุกรุกเลย
พวกเขาชอบให้คนแวะมา
นี่ของปลอมน่ะ ของจริงผมเก็บไว้ในห้องใต้ถุน
มันสวยมากค่ะ
รูธ จำได้มั้ยว่าผมเสนอจะช่วยคุณ
- ยังเสนออยู่เหรอคะ - ก็ลองดูสิ
คุณเป็นคนเดียวที่ฉันลองได้
คนเดียวที่ไม่สักการะแท่นบูชานั่น
เรื่องทอม ไวลี่ย์สินะ
แม้คุณจะบอกให้ฉันพยายามลืมเขา
แต่มันก็ไม่ง่ายเลย
เขาอยู่รอบตัวฉันไปหมด บ้าน คนรับใช้ อัปปูฮามี
บางครั้งก็จอห์น
- ทำไมคุณพูดยังงั้นล่ะคะ - ใครๆ ก็ดูออก
ทอม ไวลี่ย์ยังครอง เอเลแฟนท์ วอล์ค แม้จะตายไปแล้ว
คุณรู้อะไรเกี่ยวกับแม่ของจอห์นมั้ยคะ
ที่บ้านนั่น ไม่มีอะไรเกี่ยวกับเธอเลย
ไม่มีแม้แต่รูป
เหมือนกับว่าเธอ ไม่เคยอยู่ที่เอเลแฟนท์ วอล์ค
ผมก็รู้เท่าที่ชาวบ้านพูดกัน เรื่องซุบซิบของท้องถิ่น
พวกเขาโทษทอม ไวลี่ย์ที่เธอตาย บอกว่าเขาฆ่าเธอ
- ฆ่าเธอเหรอคะ - ไม่ใช่ว่าฆาตกรรมนะครับ
หมอหลายคนในลอนดอน บอกว่าถ้าเขาพาเธอกลับมา
เธออาจตายได้
ทอม ไวลี่ย์ยืนยันว่า จะให้ลูกชายเกิดในเอเลแฟนท์ วอล์ค
เขาเลยพาเธอกลับมา
แล้วก็ถูกของหมอ
ไม่กี่วันหลังจากจอห์นเกิด เธอก็ตาย
- เธอไปทำอะไรในอังกฤษคะ - เธอหนีไป
เธอคงรับเอเลแฟนท์ วอล์ค ไม่ไหวแล้วน่ะ
แต่เขาก็พาเธอกลับมา
ผมขอโทษนะ รูธ ผมไม่ตั้งใจจะทำให้คุณเสียใจ
ผมบอกแล้วนี่ว่ามันแค่เรื่องซุบซิบ
เรากลับกันเถอะค่ะ
ดิ๊คคะ
คุณคงรู้แล้วสินะว่าทำไมผมกลับมา
ดิ๊ค ฉันรักจอห์นค่ะ ฉันไม่อยากให้ชีวิตแต่งงานล้มเหลว
ดิ๊ค!
คุณรอที่นี่
เจ้าหูตกกับพวกน่ะ
ไม่มีอะไรแล้วล่ะ พวกมันไปแล้ว
- สวัสดีค่ะ จอห์น - คุณอยู่นี่เอง
จะไม่จูบผมเลยเหรอ ผมโกนหนวดไปแล้วนะ
นั่งกับผมสักครู่สิ
ฉันไปขี่ม้ากับดิ๊ค คาร์เวอร์มา
- แล้วก็เจอช้าง... - ผมได้ยินแล้ว
ดีแล้วล่ะที่ดิ๊คอยู่กับคุณ
รูธ ผมขอโทษ
ที่พูดไม่ดีกับคุณแบบนั้น
ผมคิดถึงคุณ
จอห์น ฉันเหนื่อยแล้วก็เนื้อตัวสกปรก
ฉันไปล้างเนื้อล้างตัวก่อน
ได้สิจ๊ะ
ดูนี่นะ
- ไม้เท้า - ที่รัก ระวังค่ะ
บ้านดูดีเหมือนเดิม ผมคิดถึงมันจัง
มาเร็ว อุ๊ย เกือบไปแน่ะ
ลงยังไงกันนะ
ที่รัก คุณนั่งจะดีกว่ามั้งคะ
- ใช่ อัปปูฮามี - ครับ นายท่าน
พิงสิคะ
ได้แล้วค่ะ
ที่รัก ผมจะขอบคุณยังไงดี สำหรับสิ่งที่คุณทำใน 2-3 อาทิตย์นี้
ผมถูกตามใจมาก่อน แต่ไม่เคยขนาดนี้เลย
ฉันยังตามใจไม่เสร็จเลยนะ ฉันมีความคิดดีๆ ด้วย
อะไรเหรอ
เรือสำราญจะมาศรีลังกา วันเสาร์นี้
เราขึ้นเรือไปยิบรอลต้า แล้วบินกลับกันเถอะ
- ผมเสียใจนะ ที่รัก - จอห์น มันจะดีสำหรับคุณนะ
ดีกับเราทั้ง 2 คนเลย ฉันถามหมอเปไรร่าแล้ว
มันเป็นความคิดที่ดีนะ แต่ผมไปไม่ได้หรอก
แล้วผมก็คงต้องเลื่อน งานเซอร์ไพรส์คุณไปด้วย
- งานเซอร์ไพรส์เหรอคะ - ใช่ สุดสัปดาห์หน้า
ผมถึงต้องลุกมาฝึกเดินไง
- งานอะไรเหรอคะ - ไม่มีทาง มันเป็นเซอร์ไพรส์
- จอห์น นี่อะไรคะ - ผมบอกแล้วไงว่าจะเซอร์ไพรส์คุณ
โอ้ ที่รัก
- พวกเขามาจากไหนคะ - ส่วนใหญ่เป็นมืออาชีพจากแคนดี้
ที่เหลือก็เป็นพวกเร่ร่อนจากหมู่บ้านต่างๆ
คุณชอบมั้ย
- พวกเขาเก่งดีค่ะ เยี่ยมมากเลย - ผมดีใจนะ
สวัสดี
- ดูสิใครมา - คาร์เวอร์ สายเหมือนเดิม
สวัสดีนะ ทุกคน
- ดื่มอะไรมั้ย - อ้อ ขอบใจ
วิสกี้ อัปปูฮามี
- คุณนายไวลี่ย์เป็นไงบ้าง - มีความสุขมาก ขอบคุณค่ะ ดิ๊ค
เรื่องทุกข์ๆ ของเอเลแฟนท์ วอล์ค หายไปหมดแล้วสินะ
ฉันบอกจอห์น ถึงเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเรา
ฉันบอกเขาว่าฉันผิดเอง
ดูสิ!
อะไรล่ะเนี่ย
เธอเป็นดาวของการแสดง แบบเห็นกันได้ชัดๆ นะ
- ชอบเธอมั้ย - เธอสวยแบบคนพื้นเมืองดี
ไม่ใช่แบบที่คุณชอบเหรอ
ไม่ใช่ เธอไม่ใช่แบบที่ผมชอบ
คุณเดินเหินได้ดีแล้วนี่ จอห์น
งั้นผมก็ไม่รู้จะเลื่อน กำหนดไปปารีสอีกทำไม
ผมซึ้งใจมากที่คุณกลับมาช่วย คุณจะไปเมื่อไรเหรอ
- สัปดาห์นี้ล่ะ ถ้าสะดวกคุณ - ได้เลย
ผมยังเป็นหนี้คุณอยู่เลย ไปเมื่อไรตามใจคุณ
- ผมจะเต้น - ไม่ ปีเตอร์
เป็นเด็กดีนะ ไม่งั้นผมจะตี
เป็นเด็กดี แล้วหาอะไรดื่มกัน
ฉันอิจฉาคุณนะ
คุณตัดสินใจรวดเร็วดี
ผมไม่ได้ตัดสินใจ รูธ คุณต่างหาก
นั่นอะไรเหรอคะ
นั่นเป็นเซนต์จอร์จปราบมังกร แบบฉบับของชาวไร่ชา
หรือทอม ไวลี่ย์สยบช้างก็ได้
- ได้เวลาผมไปแล้ว - ไปเหรอคะ
ใช่ครับ ผมเห็นมาหมดแล้ว
ทุกปีตั้งแต่ผมมาอยู่ที่นี่
งานนี้มันมีมาตั้งแต่ ผู้เฒ่าไวลี่ย์ตาย
วันนี้เป็นวันเกิดเขาน่ะ
นายเก่าทิ้งเงินไว้ 30,000 รูปี
เพื่อทุกปีเขาจะได้เกิดอีกที
ในใจที่จงรักภักดีของเหล่าข้าของเขา
ดีมั้ยล่ะ เหมือนคริสมาสต์สีดำน่ะ
แต่อย่าให้เขาทำงานกร่อยล่ะ
นี่แค่เริ่ม งานนี้ยันสว่าง
ทุกอย่างพร้อมครับ นายท่าน
- ดี แจกของขวัญได้ - ครับ นายท่าน
เดี๋ยวก่อน คุณนายไวลี่ย์อยู่ไหน
คุณนายเพิ่งขึ้นไปข้างบนครับ
- ฉันจะไปตามเธอ เริ่มไปเลย - ครับท่าน
รูธ!
รูธ คุณอยู่ไหน
รูธ
อยู่นี่เอง
ผมมีของขวัญให้คุณ
จากผู้ว่าฯให้คุณ เนื่องในวันเกิดเขา
เงียบๆ กันเถอะน่า
เขาออกแบบเองเพื่อให้แม่
เอาไว้ให้นายหญิงคนใหม่แต่ละคน ของเอเลแฟนท์ วอล์ค
- คุณชอบมั้ย - มันสวยมากค่ะ ที่รัก
ลงไปข้างล่างกันเถอะ พวกเขาคงอยากเห็นกัน
คุณลงไปก่อนเลยค่ะ เดี๋ยวฉันตามไป
ก็ได้ อย่านานนักล่ะ
เขาช่างเป็นคนดีสุดแสน
ใครๆ ก็ก็ปฏิเสธไม่ได้
แด่ผู้ว่าฯ!
ทำไมม้าเขาถึงสวยนัก
ทำไมๆ ๆ
ทำไมม้าเขาถึงสวยนัก
เราทำให้ไวลี่ย์ดื่มจนเมาพับได้แล้ว
ไม่เคยนึกว่าพวกเราจะทำได้เลย
ไม่ต้องตกใจครับ นายหญิง
ผมว่าได้เวลาอาหารเช้าแล้วนะ
อัปปูฮามี!
ขออาหารเช้าหน่อย!
ผมว่าดื่มอีกสักรอบก็ไม่เสียหายนะ
จะไม่มีใครดื่มอีกรอบ กินมื้อเช้า หรืออะไรทั้งนั้น
- ทุกคนต้องออกไปจากที่นี่ - รูธ มีปัญหาอะไรเหรอ
ได้ยินกันแล้วนี่ กลับบ้าน
แต่นี่เป็นวันเกิดท่านผู้ว่าฯ แล้วเพื่อนๆ ของเขาก็...
ท่านผู้ว่าฯ ตายไปแล้ว แล้วก็จะไม่มีวันฟื้น
แล้วพวกคุณก็ไม่ใช่เพื่อนสักคน
พวกคุณก็แค่ปลิง แค่เหลือบที่พยายาม จะทำให้จอห์นเป็นสิ่งที่เขาไม่ได้เป็น
พยายามจะทำให้เขาเป็นทอม ไวลี่ย์ พวกคุณจะได้เมามาย
ในสนามเด็กเล่นใหญ่โตนี่
แต่จะไม่มีอีกแล้ว ฉันขอบอกเป็นครั้งสุดท้าย
นี่ไม่ใช่เอเลแฟนท์ วอล์ค ของทอม ไวลี่ย์
นี่เป็นบ้านของจอห์น และของฉัน
ออกไปกันได้แล้ว
ก็ได้ คุณนายไวลี่ย์
- อรุณสวัสดิ์ค่ะ จอห์น - เพื่อนๆ ผมไปไหน
- ฉันขอให้พวกเขากลับ - ทำไม
เพราะฉันไม่คิดว่า พวกเขาเป็นเพื่อนคุณ
พวกเขาก็แค่ขี้เมา ที่พยายามจะเอาเปรียบคุณ
ฟังนะ
พวกขี้เมาพวกนี้ ทำงานหนักกันมาทั้งอาทิตย์
พวกเขาอยู่เป็นเดือนๆ โดยไม่ได้ดื่ม
แต่คุณกลับไม่เห็นด้วย ที่พวกเขาแวะมาผ่อนคลาย
ได้โปรดเถอะ จอห์น อย่าทะเลาะกันเลย ฉันขอโทษ
บ้านนี้มีประเพณี
การแสดงความมีน้ำใจมากว่า 50 ปี แต่คุณเห็นสมควรเปลี่ยนในคืนเดียว
ฉันพูดกับคุณไม่ได้แล้วสินะ
ผู้ชายที่ฉันแต่งงานด้วย ที่อังกฤษ ฉันคุยด้วยได้
แต่คุณไม่ใช่คนๆ นั้น
- คุณเป็นลูกชายทอม ไวลี่ย์ - มันเป็นความผิดของพ่อผมสินะ
ใช่มั้ย
คุณเกลียดเขา ใช่มั้ยล่ะ เกลียดมาตลอด
ฉันไม่ได้เกลียดเขา แต่ฉัน...
พูดมาสิ
ฉันเกลียดสิ่งที่เขาทำกับคุณ วิธีที่เขาปกครองคุณจากหลุมศพ
ทำให้คุณหมือนเขา
เขาจะได้รักษาบ้านเขา ประเพณีเขา และโลกของเขาเอาไว้
รูธ หยุดนะ!
เด็กโง่ โง่และอ่อนต่อโลก
งั้นเหรอ จอห์น
ผมไม่ควรพาคุณมาตั้งแต่แรกแล้ว
อาจจะถูกของคุณนะ เพราะฉันรู้อะไรบางอย่างแล้ว
บางอย่างที่ไม่มีทางรู้มาก่อน
คุณไม่เป็นอย่างนี้ในอังกฤษ แต่เป็นแค่ที่นี่
คุณเกลียดเขา จอห์น
คุณไม่ยอมรับ แต่คุณเกลียดเขามาตลอด
ผมขอโทษ ผม...
- รูธ! - เครื่องดื่มท่านครับ
รูธ กลับมาก่อน
อะไรน่ะ
อย่าจับ
อัปปูฮามี ตามหมอเปไรร่ามาเร็ว
รูธ!
เกิดอะไรขึ้น
ฉันทิ้งเอเลแฟนท์ วอล์คมา
คุณทิ้งเอเลแฟนท์ วอล์ค หรือว่าทิ้งจอห์น
เขาชนะแล้ว
ทอม ไวลี่ย์ชนะ
- งั้นจอห์น ไวลี่ย์ก็โง่เง่า - ไม่
เขาช่วยตัวเองไม่ได้ เขาไม่ยอม
คุณต้องพาฉันไปจากที่นี่
จะมีเครื่องบินออกวันพุธ
พาฉันไปโคลอมโบสิ ฉันจะรอที่นั่น
ฉันกลับไปไม่ได้
ผมจะไม่ยอมให้คุณกลับไป
ผมจะไม่ให้โอกาสคุณเปลี่ยนใจ
ไม่
อหิวาตกโรค
- อะไรเหรอคะ - ดูท่าจะไม่ดี
- มีอะไรเหรอ - เราผ่านไปไม่ได้เหรอ
ไม่ได้ครับ เขตกักกัน อหิวาตกโรค
- คุณต้องถอยรถกลับ - ไม่ต้องห่วง เราจะไปจากที่นี่กัน
- เราจะไปไหนคะ - บังกะโล ไปหาจอห์น
คุณรอที่นี่นะ
ถึงผมจะให้คุณไป เจ้าหน้าที่ในโคลอมโบก็จะส่งคุณกลับมา
แล้วเราก็ต้องการคนช่วยด้วย
ชุนสาตายแล้ว มีคนไข้ใหม่ๆ อยู่เรื่อย
จะมีพยาบาลมาจากโคลอมโบ
เราต้องตั้งสถานีทำแผลฉุกเฉิน
คุณนายไวลี่ย์ครับ เราต้องใช้ผ้าคลุมเตียง ผ้าคลุมโต๊ะ ผ้าในครัวเรือนทั้งหมด
ต้องเอามันมาพ่นยา แล้วก็แขวนไว้ตามทางเข้าออกทันที
อัปปูฮามี มากับฉันหน่อย
จอห์น หมอเปไรร่าต้องการพบคุณ
- มีตายเพิ่มมั้ย - 2
ถังพวกนั้น เอาไว้ทำอะไรคะ
น้ำมันก๊าดเอาไว้เผากระท่อม ตอนที่มันไม่มีคนอยู่แล้ว
- คุณไม่ได้นอนมา 2 วันแล้วนี่ - แล้วไง
คุณจะฆ่าตัวตายนะ
นึกว่าคุณบอกว่า เราต้องไปหาหมอ
ในไร่เป็นยังไงบ้าง ดิ๊ค
ไม่มีใบใหม่ให้เด็ดเลย
แม้แต่วัชพืชยังไม่ขึ้น
ถังเก็บน้ำแห้งเป็นผง ในทุกส่วนเลย
มันไม่มีประโยชน์ ที่จะห่วงเรื่องใบชาแล้ว
สั่งให้คนงานอยู่ในที่พัก
พีทกับร็อบบี้พยายามจะมาที่นี่
แต่เจ้าหน้าที่ไม่ยอมให้ผ่าน
- พวกเขาอยากรู้ว่าจะช่วยอะไรได้มั้ย - ช่วยเราเหรอ
ทำไมล่ะ พวกเขาก็เป็นเพื่อนผม ขอบคุณพวกเขาแล้วก็ให้อยู่ห่างๆ ไว้
คุณได้ยินช้างเมื่อคืนรึเปล่า
ได้ยิน พวกมันก็หาน้ำเหมือนกัน
ดูสิ ตายอีกคนแล้ว
โรงพยาบาล
หยุดเขาไว้! กลับมานี่!
กลับมา!
จอห์น!
คุณจะให้ผมทำยังไง ปล่อยให้เขาวิ่งฝ่าที่กั้นเหรอ
คาร์เวอร์ พาเขาไปโรงพยาบาล เอากระสุนออกจากขา
โชว์ให้คนอื่นดูด้วย จะได้ไม่กล้าทำให้ตื่นตระหนกกันไปใหญ่
นั่นล่ะวิธีหยุดโรคระบาด ยิงคนทิ้ง
เขาต้องทำนะ ดิ๊ค
ถ้าเขาหนีไปได้ ก็อาจจะทำให้อหิวาต์ระบาดไปทั่วเกาะ
นายท่าน
- คุณอยากพบผมเหรอ หมอ - สักครู่ครับ
ไม่ได้นะจ๊ะ
- แม่ของโครูด้วยเหรอคะ - เธอไม่ต้องทรมานแล้ว
เราทำอะไรมากกว่านี้ ไม่ได้แล้วเหรอคะ
ทำให้พวกเขาสบายที่สุดเท่าที่จะทำได้
ถ้าพวกเขาอยู่เกิน 36 ช.ม. ก็มักจะไม่ตาย
แต่ต้องให้ทุกคนฆ่าเชื้อที่มือ ก่อนจะออกไปจากที่นี่
- จอห์น - ครับ
ผมไม่อยากเร่งรัดคุณนะ แต่ว่ามันเป็นเรื่องด่วน
- อะไรเหรอ ผมทำอะไรได้ - ศพเริ่มจะเยอะแล้ว
พวกคนงานเริ่มจะกลัว ไม่กล้าแตะต้องศพ
จอห์น ต้องเผาศพให้เร็วที่สุด
ได้ ผมจะลงมือเอง
นายท่าน
ดูสิ นายท่าน
ดูสิครับ
ไม่มีน้ำ ช้างมันโทษเรา
เราเฝ้ารอฝน
ทุกวันเราคิดว่ามันจะตก แต่เมฆก็ลอยผ่านไป
ลมมรสุมไม่เคยมาช้าอย่างนี้ ผู้คนล้มป่วยและทรมาน
องค์พระพุทธเจ้าต้องรับฟัง คำสวดอ้อนวอนของเรา
เอาไว้ตรงนั้น โครู แล้วก็ฆ่าเชื้อที่มือและแขนซะ
วันนี้มีคนตายเพิ่มมั้ย
โครู วันนี้มี...
โครู กลับมานะ!
รูธ
คุณไม่ควรยกของหนักแบบนี้
- คุณจะเอาไว้ที่ไหน - ตรงโน้นค่ะ
โครูเพิ่งจะหนีไป
หวังว่าเขาคงไม่พยายาม หนีจากพื้นที่กักกันนะ
ผมไม่ตำหนิเขาหรอก ไม่ตำหนิสักคนเลย
น้ำเราจะหมดแล้ว
ผมรู้ ผมเพิ่งตรวจดูถังน้ำเมื่อตอนบ่าย
มันแทบจะไม่เหลือแล้ว
ฉันสวดมนต์
สวดมนต์อยู่เสมอ
- มันไม่ช่วยอะไรหรอก - อย่าค่ะ
รูธ ไม่มีประโยชน์หรอก
จะมีประโยชน์อะไร ที่จะฆ่าตัวเอง เพื่อรักษาคนพื้นเมืองจนๆ
ที่ยังไงก็ต้องตายอยู่ดี
ผมเพิ่งแวะไปโรงพยาบาลมา
เปไรร่าบอกว่า ไม่มีคนตายเพิ่มเลยวันนี้
ถ้าเป็นอย่างนี้ อีก 2-3 วันคงเลิกกักกันพื้นที่
คุณ 2 คนคงไปได้ ตอนช่วงปลายสัปดาห์
- ช่วงปลายสัปดาห์ รูธ... - เขาบอกว่า "ถ้า"
ถ้ามันยังเป็นแบบนี้
อัปปูฮามี มีข้าวกับแกง อยู่ในครัวแน่ะ
- เรากินกันเลยเถอะ - ครับ คุณผู้หญิง
จอห์น คุณต้องทานอะไรบ้าง
- ถ้าคุณไม่หลับ ก็ต้องกินบ้าง - ผมนึกว่าวันนี้ฝนจะตก
มีเมฆฝนก้อนใหญ่ทางเหนือ
แล้วมันก็หายไป
คุณผู้หญิงทำงานหนักมาก ช่วง 2-3 วันมานี้
พักผ่อนเถอะครับ
- ผมจะทำนี่เอง - ไม่ อัปปูฮามี ฉันไม่เป็นไร
มันแค่ร้อนเหลือเกิน
- ฝนจะตกมั้ยนะ - ครับ คุณผู้หญิง
พวกเราสวดมนต์กัน
สวดต่อไป อัปปูฮามี
- ของพร้อมมั้ย - ครับ หมอ
- ได้ยินเสียงฟ้าร้องมั้ยคะ - ฟ้าร้องใช่ว่าฝนจะตก
ในแถบนี้ของโลก บางทีฟ้าร้องเป็นวันๆ ก็มี
หมอเปไรร่ามีข่าวดีมาบอก รูธ
ผมเพิ่งแวะไปที่เรือนพักคนงานมา
- ไม่มีคนป่วยเพิ่มมา 3 วันแล้ว - พื้นที่กักกันจะถูกยกเลิก
- ข่าวดีจังเลย - เรารีบกันเถอะ
คุณอยู่สักครู่ได้มั้ย
อัปปูฮามีจะได้ชงชา กับทำแซนด์วิชให้
ผมบอกจอห์นกับคนงาน ว่าจะรับพวกเขา เมื่อพวกเขาเสร็จ
จอห์นอยู่ไหนคะ
พวกเขาเผากระท่อมติดเชื้อ หลังสุดท้ายอยู่
เราจะกลับมาราวๆ 1 ชั่วโมง
เราไปพรุ่งนี้ก็ได้นะ รูธ
ยังค่ะ ดิ๊ค เราไม่ควรไป
ทำไมล่ะ คุณทำเท่าที่ทำได้แล้ว มากกว่าอีกด้วย!
เราปล่อยให้จอห์นอยู่คนเดียวไม่ได้
ถ้าฝนตก ก็อาจจะได้
จอห์นทำหน้าที่ได้ดี ในการสู้กับโรคระบาด
ผมยอมรับนะ
แต่อย่าหลอกตัวเองไปเลย ไม่มีอะไรเปลี่ยน
ตราบใดที่ยังมีเอเลแฟนท์ วอล์ค เขาก็ยังเป็นลูกชายของทอม ไวลี่ย์
ผมประเมินค่าเธอผิดไป นายท่าน
ยกโทษให้ผมด้วย ผมทำผิดไป
เธอเป็นนายหญิงของบ้านนี้แล้ว เธอต้องอยู่ที่นี่
ผมขออ้วนวอน อย่าให้เธอจากที่นี่ไป
- มันจบแล้วนะ อัปปูฮามี - ครับ นายหญิง
แล้วเวลาที่คนของผม เลิกกลัวการปลูกฝีก็จะมาถึง
พวกเขาจะฟังนายท่าน กับหมอเปไรร่า เหมือนกับผม
พวกเขาจะเรียนรู้ พวกเขาเรียนรู้เร็ว
ช่วยชงชากับทำแซนด์วิช ให้ฉันหน่อยได้มั้ย
พวกผู้ชายคงจวนจะกลับมาแล้ว
- นายหญิงหลับเถอะครับ - ฉันก็ว่ายังงั้น
ขอบใจนะ อัปปูฮามี
ออกมาไกลๆ เร็วเข้า
นายท่าน! นายท่าน! ดูนั่น!
รูธอยู่ไหน
เราเพิ่งพาเธอไปที่บังกะโล มีอะไรเหรอ
โขลงช้างกำลังไปที่นั่น ไม่มีคนคอยขวางมันซะด้วย
ไม่ คุณไปที่คูน้ำ พยายามหยุดมันไว้ที่กำแพง ผมจะไปดูรูธ
มากับผมเถอะ หมอ
นายหญิงครับ
- มีอะไรเหรอ - นั่น
ไม่นะ
กลับไป!
กลับไป เจ้าช้าง! กลับไป!
อัปปูฮามี!
รูธ!
จอห์น!
โอ้ จอห์น!
ดูท่าผมจะไปปารีสช้าไปเที่ยวเรือนึงนะ
- ฉันเสียใจค่ะ ที่รัก - ผมไม่นะ
ปล่อยให้พวกมันเอาเอเลแฟนท์ วอล์คคืนไป
รูธ เราจะสร้างที่อยู่กันใหม่ สร้างบ้านกันที่อื่น
อวสาน
[THAI]