BΡABEYMENO ME TON ΑΣΗΜΕΝΙΟ ΛΕΟΝΤΑ
ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΤΗΣ ΒΕΝΕΤΙΑΣ 1957
ΛΕΥΚΕΣ ΝΥΧΤΕΣ
Από το μυθιστόρημα του FYODOR DOSTOYEVSKY
Σενάριο των SUSO CECCHI D'AMICO, LUCHINO VISCONTI
Σκηνοθεσία LUCHINO VISCONTI
Οι παραγωγοι εδώ αναγνωρίζουν τη CINECITTA
για την εξαιρετική τεχνική συμμετοχή στη δημιουργία του φιλμ.
Είσαι ήδη σπίτι.
Διασχίζεις το κανάλι κι έφτασες.
Ας πάρουμε το λεωφορείο . Νυστάζει.
Αν περνάει ακόμα.
Θα σε δω αύριο.
Κοίτα, θέλω να σε ευχαριστήσω πάλι.
Αχ, όχι, ήταν ευχαρίστησή μου. Εντάξει, Maria;
Βέβαια.
Αν ξαναπάμε και έχει ωραίο καιρό, θα σε καλέσουμε.
Αφησέ τον να εγκλιματιστεί στην πόλη.
Θα βρεί καλύτερους τρόπους να περνάει τις ημέρες, που δε δουλεύει.
Βιάσου, έρχεται το λεωφορείο.
Περίμενε, περίμενε!
Τι κάνεις;
Πεινάς, δύστυχε;
Ελα εδώ.
A!, βρήκες κάτι.
Πήγαινε, πάρτο.
Καλησπέρα.
Με τρόμαξες!
Ανέβα! Εχει χώρο για σένα στη μέση.
Ελα ξανθούλα. Θα αγκαλιαστούμε σφιχτά.
Θα την αφήσετε ήσυχη;
Από πού ξεφύτρωσε αυτός ο ηλίθιος;
Ελα ξανθούλα, έλα μαζί μας.
Τι θέλει αυτός ο μαλάκας;
Θα σας κανονίσω! Η κοπέλλα είναι μαζί μου!
Τι θα μας κανονίσεις; Αει χάσου!
Ρεμάλια! Ελάτε εδώ.
Φεύγετε τώρα, ε!, δειλοί.
- Τι συμβαίνει; - Τίποτα!
Τους βλέπεις πως την κοπάνησαν;
Tους αρέσει να ενοχλούν τον κόσμο.
Τι ηλίθιοι.
Αλλά αν δεν είχες φύγει απ' τη γέφυρα,
τίποτα δε θα'χε συμβεί τώρα.
Μα, δε σε ξέρω. Ασε με ήσυχη.
Ούτε εγώ σε ξέρω. Επίτρεψέ μου να σε συνοδεύσω.
Αυτά τα δύο ρεμάλια μπορεί να γυρίσουν.
Αισθάνομαι πως είναι καθήκον μου.
Σε παρακαλώ, μη μπαίνεις στον κόπο. Δε μένω μακρυά.
Μπορώ να περπατήσω μαζί σου;
Οχι, ευχαριστώ, καλύτερα όχι.
Δεν πιστεύεις πως σ'ενοχλώ κι εγώ;
Ναι, γιατί μόλις πριν από λίγο, εσύ ..
Εγώ ίσως..
Πιθανόν να φάνηκε κάπως, αλλά στη πραγματικότητα..
Και ανακάλυψα αμέσως πως κλαις.
Ηταν αρκετό να μου ραγίσει τη καρδιά.
Και σκέφτηκα, συγνώμη που το λέω αυτό,
Σκέφτηκα...
Εντάξει, ας είμαστε τίμιοι.
Στην αρχή σε πλησίασα γιατί,
εντάξει, σκέφτηκα πως θα'ταν ωραία ....
Και μετά διαπίστωσα πως δεν ήσουν.....
Και βέβαια όχι.
Τώρα, θα μ' αφήσεις να σε συνοδεύσω σπίτι;
Μπορείς να με εμπιστευτείς.
Οχι, δε θα σ' αφήσω μόνη σου εδώ.
Ελα τώρα.
Πάμε.
Υπάρχουν τόσες πολλές ιστορίες με ανθρώπους, απογοητευμένους, που...
Ελπίζω ότι δεν είχες τέτοια πρόθεση.
Τόσο νέο κορίτσι,
και τόσο όμορφο.
Είσαι ξένη, έτσι δεν είναι;
Από πού είσαι;
Λοιπόν, τι θα κάνεις;
Θα μου πεις τι κάνεις εδώ και γιατί έκλαιγες;
Μένω εδώ κοντά. Προς τα εκεί.
Και γι' αυτό έκλαιγες;
Μένω κι εγώ κοντά, ακριβώς εκεί,
αλλά δεν κλαίω γι' αυτό.
Είναι ήδη μεσάνυχτα.
Πως κύλησε η μέρα.
Πέρασα όλη την ημέρα στην εξοχή.
Με τον προιστάμενό μου και την οικογένειά του. Ωραίοι άνθρωποι.
Βαρετοί, αλλά καλοί άνθρωποι.
Είναι η πρώτη φορά, από τότε που μετατέθηκα εδώ,
που τα πέρασα με κάποιον άνθρωπο.
Ομορφα ήταν.
Αλλά μ' αυτούς δεν έβγαλα μία κουβέντα, όλη μέρα.
Και μετά ξανάμεινα μόνος,
Αισθανόμουν να μιλάω, να είμαι με κάποιον.
Είχα καλή διάθεση. Ηθελα η μέρα να τελειώσει όμορφα.
Και τότε είδα εσένα.
Αν θέλεις, συνόδευσέ με σπίτι τώρα.
Γιατί δεν παίρνουμε ένα ποτό;
Κάποιο bar θα είναι ανοιχτό.
Είναι πολύ αργά.
Λυπάμαι, αν σου χάλασα τη βραδιά.
Μα τι λές; Το απόλαυσα.
Δεν είχα τίποτα καλύτερο να κάνω.
Στο είπα, ήθελα συντροφιά,
και φάνηκα τυχερός.
Λυπάμαι, είμαι τρομερά ντροπαλός.
Με τα κορίτσια, εννοώ.
Δεν είμαι συνηθισμένος, Ποτέ δεν ξέρω πως να τους μιλήσω.
Οι γυναίκες που ξέρω...
Στις γυναίκες αρέσουν οι ντροπαλοί άντρες.
Και σε μένα. - Αλήθεια;
Αλλά μη μου το λες,
γιατί θα με κάνεις να χάσω τη ντροπαλότητά μου.
Και μετά, πάει το πλεονέκτημά μου.
Ποιο πλεονέκτημα;
Είπες ότι στις γυναίκες αρέσουν οι ντροπαλοί άντρες, όπως και σε σένα.
Καληνύχτα σ' όλους.
Λοιπόν, φτάσαμε.
Τόσο σύντομα;
Λυπάμαι. Πρέπει στ' αλήθεια να πηγαίνεις;
Θα ξανάρθω αύριο βράδυ.
Στο ίδιο σημείο που συναντηθήκαμε απόψε.
Ισως συναντηθούμε.. αν δεν συμβεί τίποτα πριν.
Θα σε περιμένω.
Ηθελα μόνο να πω, Θα είμαι εκεί, αύριο βράδυ στις 10:00.
Ναι, στις 10:00.
Ωραίο είναι αυτό.
Θα δουλέψεις σήμερα;
Ξέρεις τι ώρα είναι;
Περασμένες 8:00!
Κοίτα αυτό το δωμάτιο.
Ο καφές σου είναι εδώ, ολόζεστος.
Πρέπει να'ναι καλός, γιατί τον έκανα με τα χεράκια μου.
Είναι 8:00 η ώρα. Ξύπνα!
Κοίτα τον.
Σ'άκουσα που ήρθες χθες βράδυ.
Σφύριζες και τραγούδαγες.
Θα τους ξύπναγες όλους.
Ο γιατρός δεν αισθάνεται και πολύ καλά. Φεύγω. Tο ζεστό νερό είναι εδώ.
Βιάσου γιατι θ' αργήσεις! Στο τέλος θα σ' απολύσουν!
Δεν έχω καιρό για χάσιμο.
Ερχομαι, γιατρέ.
Ναι, γιατρέ, τηλεφώνησαν. Για την ανάλυση ούρων, βέβαια.
Δε νομίζω ότι είναι τίποτα. Ερχομαι σε λίγο.
Ερχομαι!
Εμπρός; Hotel Aurora.
Σας το είπα, δεν χρειζόμαστε κανένα. Δεν έχω χρόνο για χάσιμο.
Maria, καθάρισε προσεχτικά σήμερα. Και κάτω απ' τα κρεβάτια.
Κύριε Mario, σηκώθηκες; Πλένεσαι;
Πού πήγες χθές; Στο βουνό;
Θα περπάτησες πολύ.
Τώρα κατάλαβα γιατί άργησες να σηκωθείς. Συνταγματάρχα!
Maria, έλα να αερίσεις αυτό το δωμάτιο.
Πρέπει να τακτοποιήσω τα πάντα εδώ γύρω!
Συγνώμη, κύριε. Κάποιος επισκέπτης με καλεί.
- Μπορείς να μου κάνεις μία χάρη; - Δε ντύθηκες ακόμα;
- Τα στέλνεις αυτά για καθάρισμα και σίδερο; - Είμαι πολύ απασχολημένη.
Αδύνατον. - Μα τα θέλω γι' απόψε, σε παρακαλώ!
Πρέπει να πληρώσεις παραπάνω. Οχι, δε μιλάω σε σας, κύριε.
Θ' αλλάξω όταν γυρίσω απ' τη δουλειά. Και τ' άσπρο μου πουκάμισο.
- Καλύτερα να ξυριστείς απόψε, επίσης. - Εντάξει.
Οχι, κύριε, όχι εσείς. Maria, έλα πάρε αυτό το σακκάκι.
Τι έχεις;
Ποιός τρομάζει τα περιστέρια;
Παιδιά, ώρα για ύπνο.
Τι κάνεις εκεί μέσα;
Βγες έξω!
Θα φοβίσεις τις κότες, και θα σταματήσουν να κλωσσάνε. Εξω!
Συγνώμη, έψαχνα για ......
Εψαχνες για κάτι στο κοτέτσι τέτοια ώρα;
Οχι, έχω ένα ραντεβού, εδώ πέρα.
Με κάποιον που ζει εδώ;
Οχι.
Tότε καλύτερα να πηγαίνεις, γιατί δεν μπορώ να περιμένω.
Πρέπει να κλειδώσω την αυλόπορτα.
Μπορώ να μείνω για λίγο;
Κάποιος με ακολουθούσε και .......
Σε παρακαλώ, μην προσβάλεσαι.
Δεν υπάρχει λόγος.
Μπορεί να ήμουνα πολύ τολμηρός,
μα θα μπορούσες απλά να μου το πεις, αν δεν ήθελες να με δεις.
Οχι, μην προσβάλεσαι.
Εκανα ένα λάθος χθες βράδυ.
Συμπεριφέρθηκα σαν παιδί.
Ολη την ημέρα αναρωτιόμουν, τι θα'χεις σκεφτεί για μένα.
Οτι είμαι ένα κορίτσι, που κλείνει ραντεβού με αγνώστους.
Αυτό σκέφτηκες, σωστά; - Δε σκέφτηκα τίποτα.
Ναι, σκέφτηκες.
Και σωστά το σκέφτηκες έτσι.
Και αφού η περίπτωση ήταν έτσι,
ο πιο απλός τρόπος να το αποδείξω, ήταν να μην έρθω.
Αλλά εμφανίστηκες στο μέρος και την ώρα που είχαμε συμφωνήσει.
Μα έτσι έπρεπε.
Προφανώς όχι για να με δεις!
Λοιπόν σε παρακαλώ, δέξου τη συγνώμη μου, και καληνύχτα.
Δε βλέπω τίποτα το στραβό, στο να μου κρατήσεις τώρα συντροφιά .
Τι είπες;
Θα'πρεπε να γνωριστούμε και να γίνουμε φίλοι.
Είσαι πραγματικά αξιόλογη.
Θα βοηθούσε αν βρισκόμασταν κατά τύχη;
Αν δεν υπήρχε κάποιος να με συστήσεις για τα στραβά του χαρακτήρα μου;
Μπορώ να σου πω ότι είσαι ένας gentleman.
Αλλά αν συμφωνήσω να συναντηθούμε, αμέσως θα σκεφτείς ....
Οτι απλά θα με συναντήσεις. Εντάξει, δε θα σκεφτώ τίποτα.
- Είσαι θυμωμένος μαζί μου; - Οχι, σίγουρα όχι.
Αλήθεια δε σκέπτεσαι νοσηρά για μένα;
Τότε, όλα καλά.
Μπορούμε να φροντίσουμε για τα υπόλοιπα.
Mε λένε Natalia.
Και τώρα, γρήγορα, πες μου τα πάντα για σένα.
Ποιος είσαι, τι κάνεις.
Πες μου την ιστορία σου,
και θα'ναι σαν να υπήρξαμε φίλοι, από πάντα.
Δεν έχω καμμία ιστορία
Tότε πώς έζησες μέχρι τώρα;
Ετσι απλά έζησα.
Πρέπει να'χεις κάποιον, μία οικογένεια.
Ακόμα και μικρούτσικη, σαν τη δική μου.
Απλώς μία γριά γιαγιά, γριά και σχεδόν τυφλή.
Ολοι οι άλλοι έφυγαν.
Πρώτα ο πατέρας μου,
πάρα πολύ παλιά, ούτε που τον θυμάμαι.
Μετά η μητέρα μου,έφυγε
με κάποιον, που δεν ήταν ο πατέρας μου.
Μετά η γιαγιά μου φοβήθηκε πως θα μπορούσα να κάνω κάτι τέτοιο κι εγώ.
Από τότε που είναι σχεδόν τυφλή, και δεν μπορεί να τρέξει από πίσω μου,
πήρε μία παραμάνα ασφαλείας,
και καρφιτσώνει το πανωφόρι της με το δικό μου.
-Τι; - Αλήθεια.
- Μα τι λες τώρα; - Είναι αλήθεια.
Δεν το πιστεύω.
Είναι αλήθεια.
Τίμια.
Μα, μη γελάς με τη γιαγιά μου.
Την αγαπώ όπως είναι.
Αλλά ας μη μιλάμε για μένα.
Yποτίθεται πως θα μου έλεγες ποιος είσαι, τι κάνεις,
πως ζεις, με ποιον ζεις ...
Υπάρχει πολύς χρόνος γι' αυτό.
Γιατί δεν αποφασίζουμε πρώτα, πού θα πάμε;
Είναι πολύ αργά για σινεμά. Εξάλλου δε θα μπορούσαμε να μιλήσουμε εκεί.
Γιατί δεν πάμε ..
Μα νόμιζα πως το'πιασες.
Πρέπει να επιστρέψω εκεί.
Περιμένω κάποιον.
Νόμιζα πως κατάλαβες.
Γι' αυτό σου είπα να μη σκεφτείς.....
Αλλά αν ήθελες να μου κρατήσεις συντροφιά..
Βέβαια, θα με τιμούσε.
Δε θα μ' άρεσε κάτι πιο πολύ. Λοιπόν εδώ είμαστε.
Μπορώ να ρωτήσω ποιον περιμένεις,
και τι ώρα υποψιάζεσαι πως θα'ρθει;
Δεν υπάρχει συγκεκριμένη ώρα.
Τέλεια, ας ελπίσω ότι θα έρθει με την ησυχία του .
Εχουμε χρόνο για να γίνουμε μούσκεμα. Ετοιμάζεται να βρέξει.
Μπα, δε θα βρέξει.
Εχει υγρασία. Εχει πάντα το βράδυ.
Οπως χθες βράδυ, για παράδειγμα.
Επέστρεψα αφού είπαμε οι δύο μας καληνύχτα.
Είχε τόση υγρασία, Σκέφτηκα πως σίγουρα θα'βρεχε...
αλλά δεν έβρεξε.
Πρόσεχε.
Η γιαγιά σου δεν είναι και πολύ αυστηρή,
αφού σ' αφήνει να μένεις μόνη έξω,τα βράδυα.
- Δεν ξέρει τίποτα. - A!, ωραία!
Κακομοίρα γιαγιά.
Θα απογοητευόταν τόσο πολύ, αν το ήξερε.
Αλλά φτάνει το κλάμα για τον ανθρώπινο πόνο.
Πρέπει να σκεφτώ τον εαυτό μου,
ίσως ακόμα και να κλάψω για τον εαυτό μου.
Πιστεύεις πως μπορεί να μην έρθει;
Ακου, δεσποινίς, εγώ ...
Δεν είμαι τρελλή.
Μην ανησυχείς.
Αν θέλεις, μπορώ να εξηγήσω τα πάντα.
Η ιστορία μου είναι πολύ συνηθισμένη.
Η γιαγιά μου είναι ξένη.
Βλέπεις, εμείς....
Ας μη μιλήσουμε καθόλου για το ρύζι. Ηταν άθλιο.
Και το κρέας δεν τρωγόταν.
Δεν είμαστε από εδώ. Εχουμε Σλαβική καταγωγή.
Νομίζω πως ήμαστε και πλούσιοι κάποτε,
γιατί ο παππούς μου ήταν έμπορος χαλιών.
Μετά το θάνατό του, η οικογένεια ασχολήθηκε με τη συντήρηση χαλιών.
Δεν έμειναν και πολλά πράγματα απ' το παλιό μας σπίτι.
Εχουμε πολλά χαλιά,
αλλά δεν είναι δικά μας πια.
Ο κόσμος τα φέρνει σε μας για επισκευή.
Είναι δύσκολη δουλειά,
και γίνεται μόνο για τα αξιόλογα χαλιά.
Επινοικιάσαμε ένα δωμάτιο πάνω απ' το σπίτι μας.
Κάποια μέρα μετακόμισε ένας ενοικιαστής.
- Εμενε άλλος πριν; - Βέβαια.
Εφυγε αυτός, και μετακόμισε σε μας ο καινούριος.
Δεν μπορούσαμε να περάσουμε χωρίς ενοικιαστή.
Η Giuliana τον κουβάλησε.
Είναι μία απ' τις εργάτριές μας, που μας καθαρίζει κιόλας.
Τώρα μένει...
στο δωμάτιο, από πάνω.
Ο νέος ενοικιαστής δεν ήταν από κάπου τριγύρω.
Hταν ξένος.
Περάστε, κύριε.
Από τη στιγμή που τα χρήματα δεν είχαν καμμία σημασία,
η γιαγιά δεν ζήτησε συστάσεις.
Μόνο όταν παρουσιάστηκε,
η γιαγιά άρχισε να υποψιάζεται.
Πώς είναι, Natalia είναι νέος;
Δεν ήθελα να πω ψέματα, και είπα,
"Δεν είναι ακριβώς νέος,
αλλά δεν είναι και γέρος."
Είναι όμορφος;
Θεέ μου, και τώρα;
Τώρα έχω τουλάχιστον έναν όμορφο ένοικο.
Αυτά δεν γίνονταν στον καιρό μου.
Τι κάνεις; Βιάσου!
Πήγαινε στο δωμάτιό μου και φέρε το βιβλίο ενοικιαστών.
Πήγαινε, άντε!
Είχα ξεχάσει τη παραμάνα ασφαλείας.
Ντράπηκα τόσο πολύ, που μόλις βγήκα απ' το δωμάτιο,
ξέσπασα σε κλάματα, σαν ηλίθια.
Από την επόμενη μέρα,
κάθε φορά που άκουγα θόρυβο στο χωλ, νόμιζα πως θα πεθάνω.
Σκεπτόμουνα,
"Αυτός είναι."
Ενα πρωί...
βέβαιη πως δεν ήταν σπίτι...
και με πρόφαση την καθαριότητα, ανέβηκα στο δωμάτιό του.
Καλημέρα.
Τι κάνει η γιαγιά σου;
Βλέπω σ' αρέσουν τα βιβλία μου. Αν σ' ενδιαφέρουν, πάρτα.
Τα έχω διαβάσει όλα.
Με βοηθάνε να κοιμηθώ. Μου έγινε συνήθεια.
Πάρτα, είναι διασκεδαστικά.
Περίμενε, πάρε κι αυτά.
Εκτός αυτού, πρέπει να'χεις χρόνο για διάβασμα.
Δεν ξέρω πως μπορείς και το αντέχεις, να είσαι όλη μέρα,
κλεισμένη μέσα.
Είσαι όμορφο κορίτσι.
Είναι κρίμα να σε βλέπω κλειδωμένη έτσι.
Είναι απίστευτο στις μέρες μας και στην ηλικία σου,ένα κορίτσι.....
Δεν πας ποτέ πουθενά;
Στο σινεμά; Εξω για βόλτα;
Θα έβγαινες έξω μαζί μου, κάποια φορά;
Απόψε, ίσως;
Εντάξει;
Δε θέλεις,
ή δε θα σ' αφήσει η γιαγιά σου;
Αν είναι το δεύτερο, είναι απλό: Μη ρωτάς.
Θα ξεγλυστρήσουμε έξω.
Εντάξει, ας μη μιλάμε άλλο γι' αυτό,
αν το αισθάνεσαι έτσι.
Αλλά αν ήμουν στη θέση σου,
Θα το σκεφτόμουνα.
Στην αρχή δεν άρεσε στη γιαγιά η ιδέα, του να μου δανείζει βιβλία,
καθώς ήταν καχύποπτη για τους πάντες και τα πάντα.
Με έβαλε να της τα διαβάσω όλα,
ένα-ένα, δυνατά.
Για μέρες διάβαζα για στραγγαλιστές,
αστυνομικούς, διεθνείς κατασκόπους.
Η γιαγιά ήταν κοκαλωμένη απ' τις ιστορίες,
που εγώ ούτε να καταλάβω σχεδόν μπορούσα,
έτσι όπως ήμουν αφηρημένη απ' τις σκέψεις μου.
Διαβάζεις πολύ άσχημα, Natalia.
Δεν καταλαβαίνω τίποτα.
Εσφιγγε τη θηλειά...
και μετά τι;
Ημουν κουρασμένη και νευρική.
Σχεδόν δεν έβγαινε πια από το σπίτι.
Σπάνια τον έβλεπα.
Τον άκουγα να βηματίζει στο δωμάτιό του πάνω -κάτω, ώσπου μία μέρα..
Ποιος είναι;
Εγώ είμαι.
Σας έφερα κι άλλα βιβλία.
Α!, πολύ ευγενικό, ευχαριστώ.
Τι φτιάχνετε;
Ενα χαλί.
Ηρθα και για να δω τι αποφασίσατε.
Αποφάσισα; Για ποιό πράγμα να αποφασίσω;
Ζήτησα απ΄την κοπέλλα να σας ρωτήσει,
αν θα μπορούσαμε να βγούμε έξω, ένα βράδυ.
Τι;
Θα'θελα να καλέσω εσάς και τη νεαρή κοπέλα,
στην όπερα, για παράδειγμα.
Και τη Giuliana μαζί, βέβαια.
Τι υπέροχα!
Εχει την όπερα ο Κουρέας της Σεβίλλης.
Θαυμάσιο!
Ο Κουρέας της Σεβίλλης;
Είναι η αγαπημένη μου!
Εκείνη τη νύχτα,
αποφασίστηκε η ζωή μου.
Δεν είπαμε ούτε μία κουβέντα...
αλλά για μένα ήταν σαν να τα είχε πει όλα.
Πως θ' αγαπιόμαστε για πάντα.
Πως δε θα χωρίσουμε ποτέ.
Ποτέ.
Ούτε για μία μέρα.
Αλλά την επόμενη μέρα, η γιαγιά μου είπε,
πως θα διέκοπτε το ενοικιαστήριο...
και θα' φευγε.
Τι να'κανα;
Ημουν τρελλή από απελπισία.
Toυ είπα πως θα'φευγα μαζί του,
Πως ήθελα να ζήσω μαζί του,
Γιατί χωρίς αυτόν η ζωή μου δεν ήταν τίποτα.
Προσπάθησε να καταλάβεις, Natalia.
Είναι γιατί σε νοιάζομαι, και προσπαθώ να σε αποφεύγω.
Καταλαβαίνεις;
Δεν μπορώ να σε παντρευτώ αμέσως τώρα.
Εχω κάποια σοβαρά προβλήματα, για τα οποία δεν μπορώ να σου μιλήσω τώρα.
Αναγκάστηκα να συμφωνήσω, για να φύγω για ένα χρόνο μακρυά.
Αλλά σ' αγαπώ, Natalia.
Σ' αγαπώ, τ' ορκίζομαι.
Σ' αγαπώ.
Βγήκαμε έξω και τριγυρνάγαμε για ώρες.
Ηρθαμε κι εδώ.
Ακουσέ με, Natalia.
Στο είπα ήδη.
Πρέπει να λείψω, για ένα χρόνο.
Δεν μπορώ να σε κρατάω δεσμευμένη μαζί μου.
Δε θέλω να είσαι δυστυχισμένη, εξαιτίας μου.
Να θεωρείς τον εαυτό σου σα μία ελεύθερη γυναίκα.
Αμα γυρίσω, μετά απ' ένα χρόνο..
και μ' αγαπάς ακόμα...
Σου τ 'ορκίζομαι πως θα'μαστε ευτυχισμένοι μαζί.
Σ' ένα χρόνο θα είμαι εδώ ...
και θα σε περιμένω,
την ίδια ώρα.
Θα μ' αγαπάς ακόμα...
και θα είμαι δική σου για πάντα.
Εφυγε το επόμενο πρωί.
Και είμαι τώρα εδώ, περιμένοντάς τον.
Τι παράλογη ιστορία!
Ισως είμαι αφελής, καλώς.
Αλλά δεν είμαι τόσο αφελής.
Περιμένεις να σε πιστέψω...
Δεν περιμένω να πιστέψεις τίποτα.
Σου είπα την ιστορία μου...
μία κοινή ιστορία, το ξέρω.
Ολα τα κορίτσια έχουν... - Ολα τα κορίτσια, τί;
Εννοείς πως όλες οι κοπέλες είναι τρελλές;
Τι το παράξενο υπάρχει σ' αυτό;
Μου λες πως περιμένεις έναν άντρα, επί ένα χρόνο,
και δεν έχεις ούτε μία λέξη του;
Ναι, και λοιπόν;
Πού βρίσκεται αυτός ο κύριος; Στο φεγγάρι;
Δεν ξέρω. Και τι πειράζει;
Τι εννοείς;
Γιατί αυτός δεν κράτησε επαφή; Οπου κι αν είναι, θα μπορούσε να γράψει.
Συμφωνήσαμε να μη γράψουμε. Νομίζω πως στο είπα αυτό.
Βέβαια, σοφή απόφαση!
Δεν ξέρεις λοιπόν πού πήγε.
Δεν ξέρεις επίσης τι κάνει!
Και βέβαια όχι!
Είσαι απολύτως σίγουρη πως υπάρχει;
Ακου, ας φύγουμε από 'δω.
- Νομίζεις πως είμαι τρελλή! - Δε θέλω ν' αρπάξω κανένα κρυολόγημα.
Ελα, πάμε.
Νομίζεις πως είμαι τρελλή!
Δεν ξέρω τι να σκεφτώ!
Πώς μπορείς να είσαι τόσο αφελής; - Κάνεις λάθος!
Είμαι άντρας, και μπορώ να σου πω ότι δε θα επιστρέψει ποτέ!
Κάνεις λάθος!
Επέστρεψε.
Στην πραγματικότητα, είναι τώρα στη πόλη. - Ε! και τότε πού είναι;
Ξέρω ακόμα και πού μένει.
Το ανακάλυψα σήμερα απ' τη Giuliana. - Tότε δεν είναι, παρά ένας απατεώνας!
Πιθανόν να προσπαθεί να βρει αν ακόμα εγώ......
Μην ξαναρχίζεις πάλι, σε παρακαλώ!
Να είσαι καλή.
Πλήγωσα τα αισθήματά σου;
Απλά αστειεύομαι.
Αλλά όλο αυτό είναι τελείως έξω από μένα, από το δικό μου τρόπο σκέπτεσθαι.
Δε λέω...
Εννοώ, αν μπορώ με κάποιο τρόπο να σε βοηθήσω...
Δε νομίζω πως έχουν μείνει κορίτσια σαν κι εσένα στο κόσμο.
Θα μπορούσες να μου πεις ακόμα, πως πιστεύεις στα παραμύθια.
- Βρέχει. - Ναι, αλλά θα σταματήσει γρήγορα.
Ας το ελπίσουμε.
Οταν ερωτεύτηκες, πήγες και του το'πες.
Και μέχρι εκεί καλά. Αλλά μετά...
Τι θα'πρεπε να κάνω;
Να μην τον αφήσεις να φύγει...
ή να μην επέμενες να συνεχίσεις,
ή απλά να αντιμετώπιζες το γεγονός ότι η ιστορία τελείωσε.
Ο κόσμος λέει ότι θα περιμένει Και εγώ το ίδιο πράγμα είπα.
Και δεν το εννοούσες; Δεν το πιστεύω αυτό.
Θέλεις να δείχνεις χειρότερος απ' ότι είσαι.
Αλλά είσαι ένας καλός και τίμιος άντρας.
Είμαι χαρούμενη που γίναμε φίλοι.
Κι εγώ.
Δώσε μου κάποια συμβουλή.
Εγώ; Τι θέλεις να σου πω;
Πως θα πάω να τον βρω να του μιλήσω....
Θα το'κανες αυτό για μένα;
Εγώ; Οχι, άσε με έξω απ' αυτό.
Αλλά ακόμα κι αν δεν πήγαινες,
μπορούσες να του γράψεις ένα γράμμα.
Οχι, δε θα μπορούσα να το κάνω αυτό.
Θα'ταν σαν να ρίχνομαι επάνω του.
Υπάρχουν διάφορα είδη γραμμάτων.
Χρειάζεται να ξεκαθαρίσεις τα πράγματα,
αντί να κάθεσαι εδώ και να κλαις.
Πρέπει να ορίσεις μία ημερομηνία για να συναντηθείτε.
Πες του πως αυτό που θέλεις μόνο...
Κάνε το πρώτο βήμα και να δεις αν εκείνος..
Αλήθεια; Και τι θα'γραφες;
Δεν είναι δύσκολο, είναι απλό.
Αγαπητέ...
...Κύριε.
Πολύ καλό. "Αγαπητέ Κύριε."
Ακόμα καλύτερο το..
"Ευγενικέ Κύριε."
Οπως θέλεις.
"Ευγενικέ Κύριε...
με συγχωρείς που σου γράφω,
αλλά πρέπει να συγχωρήσεις" ...
- Τυπικό, σωστά; - Ναι, αλλά μη λες"με συγχωρείς."
"Συγχώρεσε την αδημονία μου."
Σωστά.
"Συγχώρεσε την αδημονία μου...
αλλά για έναν ολόκληρο χρόνο...
Περίμενα.."
Οχι. "Διατηρούσα
μία ευτυχή ελπίδα."
Καλό κι αυτό.
Είσαι σίγουρος πως είναι όλα καλά;
- Εσύ είσαι που το γράφεις αυτό. - Ναι, είναι πολύ καλό.
"Τώρα επέστρεψες...
και οι προθέσεις σου ίσως άλλαξαν...
οι δικές μου παραμένουν."
"Στην οποία περίπτωση..."
Λοιπόν, απλά είναι η καλύτερη λύση να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα,
και να διαλύσουμε τη σχέση ορίζοντας τόπο και χρόνο συνάντησης.
Αύριο βράδυ, στο συνηθισμένο μέρος, για παράδειγμα.
Οπως θέλεις.
Αλλά τώρα, δείξε μου κι εσύ λίγη προσοχή.
Μη μου πεις πως θέλεις να με φλερτάρεις.
Με βλέπεις σαν υποψήφιος γαμπρός, και δεν μπορείς.
Μετά απ΄όλα όσα σου είπα, δεν πρέπει να μ' ερωτευτείς.
Εκτός αυτού, δε θα'χεις και την ευκαιρία.
Μπορεί να μη ξαναβρεθούμε ποτέ.
Ακόμα και αν είμαστε μόνο φίλοι, πρέπει να μιλάμε για τα φλερτ σου;
Ας μιλήσουμε και για τα δικά μου. - Εχεις κάποια;
Οχι, μα θα μπορούσα.
Θα το ταχυδρομήσω.
Αλλά όχι έτσι. Πρώτα αντίγραψέ το όμορφα, και μετά..
Ξέρεις κάτι; Ας συναντηθούμε αύριο βράδυ.
Τότε δώσε το μου εμένα, και θα φροντίσω να παραδοθεί.
Αλήθεια;
Ενας φίλος, μπορεί να κάνει μία χάρη, σ'έναν άλλο φίλο.
Σ' ευχαριστώ.
Ορίστε.
Τι είναι αυτό;
Tο γράμμα.
Μα αυτό είναι γραμμένο... Μα ήδη το...
Ναι, είναι ακριβώς όπως το δικό σου.
Αλήθεια θα το παραδώσεις;
Ναι, μην ανησυχείς.
Αν προκύψει κάποιο πρόβλημα, θα στο πω.
Tην πρώτη φορά που συναντηθήκαμε,
δεν φανταζόσουν πως θα κατέληγες να παίζεις το μεγαλύτερο αδελφό μου.
Είσαι απογοητευμένος;
Ας είσαι ευγενικός.
Καληνύχτα.
Μην έρχεσαι μαζί μου, σε παρακαλώ.
Γιατί όχι; Περίμενε! Πότε θα σε δω;
Αύριο.
Θα είμαι ή ευτυχισμένη ή απελπισμένη.
Και στις δύο περιπτώσεις θα με βρεις ανυπόφορη.
Περίμενε!
- Σ' ευχαριστώ για όλα. - Περίμενε.
Τι φοβερός καιρός!
Κρυολόγησες;
Θέλεις μία ασπιρίνη;
Κι εγώ άρρωστη αισθάνομαι. Ισως είναι ο καιρός.
Χρειάζεσαι ένα ζεστό ποδόλουτρο. Θα σου στείλω επάνω λίγο ζεστό νερό.
Οχι, σε παρακαλώ, είναι μόνο...
Βλέπεις;
Να τα σιδερώσω αυτά;
Οχι, δε θα τα χρειαστώ ούτως ή αλλιώς.
- Βλέπεις, δεν νοιώθεις καλά. - Καλά είμαι.
Αφησε τον καφέ κάτω.
Βάλε το νερό στη λεκάνη και φέρτην εδώ.
Τελικά, ναι, σιδέρωσέ τα αυτά. Θα βγω έξω στην πόλη απόψε.
Διαφορετικά από τις άλλες νύχτες, έτσι;
Δεν ξέρω ούτε τι έκανα αυτές τις άλλες νύχτες.
Πλύνε όλα αυτά, και κάνε καλή δουλειά.
Βγαίνει έξω και αρπάζει κρυολόγημα.
Σκεπάσου, ειδάλλως είναι άχρηστο!
Τι πονοκέφαλος είναι αυτός που έχω!
Είναι άχρηστο αν δεν σε κάψει.
Λίγος καφές θα σου κάνει καλό.
Tις άλλες νύχτες...
Πρέπει να ονειρεύτηκα αυτές τις άλλες νύχτες.
Τις ονειρεύτηκες;
Πιες το όσο είναι ζεστό.
Υπάρχουν ορισμένοι παράξενοι άνθρωποι σ' αυτή την πόλη.
Αν μου έλεγαν....
Σταμάτα να κάνεις σαν παιδί. Θα σου κάνει καλό.
Θα'μαι εκεί σ' ένα λεπτό.
Κράτα τα πόδια σου στο νερό. Σύντομα θα σου στείλω κι άλλο.
Τι συμβαίνει;
Τι θέλεις; Το ξέρεις πως δεν αισθάνομαι καλά.
Maria,τι τρέχει;
Δε με απασχολεί ούτως ή αλλιώς.
Να αισθανθώ τύψεις;
Τύψεις.
Θέλω να ξεφαντώσω απόψε.
Τι τύψεις;
Ενα παιχνίδι για να διασκεδάσουν τα παιδιά σου.
Αυτό το παιχνίδι είναι νόμιμο, μπορεί να στο επιβεβαιώσει κι ο αξιωματικός από 'δώ.
Tρία πηδηματάκια .. ένα, δύο, τρία.
Πάρτε ένα στο σπίτι, να διασκεδάσουν τα παιδιά σας.
Αν δεν έχετε παιδιά, να διασκεδάσει η σύζυγος.
Αν δεν είσαστε παντρεμένοι, δοξάστε το Θεό και πάρτε ένα οποσδήποτε.
Τώρα είσαι εσύ που την κοπανάς.
Εγώ; Οχι. Γιατί;
Ναι, την κοπανάς, σε είδα νωρίτερα.
Εγώ, απ' την άλλη,είμαι πολύ χαρούμενη που έτρεξα ξοπίσω σου.
Ολη τη μέρα φοβόμουνα μη σε συναντήσω,
μήπως ερχόσουν απ' το σπίτι.
Φοβόμουν ότι θα μου'λεγες πως τα πράγματα δεν πάνε καλά.
Αλλά τώρα....
Είσαι θυμωμένος μαζί μου;
Συμβαίνει κάτι;
Οχι, είναι μόνο ....που δε σε είδα.
Μη λες ψέματα.
Μ' αρέσει αυτός ο δρόμος!
Εσένα;
Μ' αρέσει γιατί...
Δεν ξέρω γιατί.
Προς τα πού πηγαίνεις; - Εγώ;
Προς τα 'κεί.
Απόψε, αν θέλεις, μπορώ να περπατήσω μαζί σου για λίγο.
Εχω πολύ ώρα.
Η γιαγιά μ' έστειλε έξω για δουλειές.
Η Giuliana είναι σπίτι. Μπορεί να βάλει τη γιαγιά για ύπνο.
Εκτός αυτού, η ώρα στο σπίτι περνάει πολύ αργά.
Να'ξερες μόνο πόσα πράγματα έκανα σήμερα, για να περάσει η ώρα.
Επλυνα όλα τα παράθυρα των δωματίων του σπιτιού..
Με συγχωρείς, πρέπει να φύγω. Εχω ένα ραντεβού.
- Αυτός ήταν ο λόγος που με απέφευγες; - Ναι, στ' αλήθεια έχω αργήσει.
Πραγματικά πρέπει να φύγω.Καληνύχτα
Σίγουρα. Μη μ' αφήσεις να σε καθυστερήσω.
Σε αρκετές φασαρίες σ' έβαλα.
Πότε παρέδωσες το γράμμα; Σήμερα το πρωί;
Ξέρεις αν ήταν εκεί;
Ετσι νομίζω.
Είμαι τόσο ευτυχισμένη.
Ακου..
Ελα μαζί μου. - Πού;
Οπουδήποτε, είπες πως έχεις χρόνο.
Ναι, μέχρι τις 10:00.
Ακριβώς, αυτό εννοούσα.
Και το ραντεβού σου;
Θα πάω αργότερα... ή και καθόλου.
Και συ δε θα πας στο δικό σου.
Είναι κάτι που θέλω να σου πω.
Οχι, μην το λες, σε παρακαλώ.
Είναι αυτό που νομίζω, εντάξει;
Προσπαθείς να μου πεις να μην τρέφω αυταπάτες.
Οχι,,οχι ακριβώς.
Λοιπόν, κάτι τέτοιο.
Το έχω ήδη πει στον εαυτό μου,
αλλά δεν κατάφερα να τον πείσω.
Αλλά απόψε....
Εχω την αίσθηση πως όλα θα πάνε καλά.
Είμαι τόσο σίγουρη γι' αυτό...
που ντύθηκα και κατάλλήλα.
Δείχνω όμορφη;
Τότε αυτό που έχεις να κάνεις είναι να εμπιστευτείς τα ένστικτά σου,
και αυτά θα σε οδηγήσουν ακριβώς, σ' ένα ευτυχισμένο τέλος.
Οχι ακριβώς αυτό που οραματιζόσουνα.
Αλλά αυτό που μετράει στο τέλος είναι το αποτέλεσμα, σωστά;
Τώρα, πού θα πάμε;
Και το ραντεβού σου;
Ξέχνα το αυτό.
Είσαι τόσο γλυκός και καλός...
Που...
Σ΄αγαπώ.
Σχεδόν τόσο, όσο αγαπώ και τον άλλο.
Υπάρχουν τόσο καλοί χορευτές.
Μπορείς να χορέψεις έτσι;
Μπορώ να χορέψω.
Εγώ δεν μπορώ.
Συνηθίζω να έρχομαι συχνά εδώ.
Οχι ακριβώς εδώ,
αφού εδώ μετατέθηκα μόλις πριν δύο βδομάδες.
Αλλά σε μέρη σαν κι αυτό.
Η γιαγιά σου ...
σε κρατάει ακόμα καρφιτσωμένη στη φούστα της.
Οι γονείς μου ήταν ακριβώς το αντίθετο. Φύγετε!
Σαν παιδί πήγα σε οικοτροφείο, και μετά έζησα με συγγενείς.
Στο σπίτι ήμουν ακόμα ένα στόμα για φαγητό.
Μετά πήγα στο Στρατό, και μετά βρήκα δουλειά.
Ενα χρόνο εδώ, ένα χρόνο εκεί... συναντάς πολύ κόσμο.
Γνωρίζεις, χωρίζεις, και μετά, όλα πάλι απ' την αρχή.
Πίστευα πως ήταν το μυστικό για μία ευτυχισμένη ζωή.
Ισως μεγαλώνω, αλλά δε μ' αρέσει πια αυτό.
Θα'θελα να κάνω μερικούς φίλους και να τους κρατήσω.
Κάποιον..
Δεν έρχομαι πια σε μέρη σαν κι αυτό.
Μ' αρέσει να περπατάω τριγύρω, χαμένος στις σκέψεις μου.
Είσαι και ονειροπόλος, λοιπόν.
Εντάξει, ξέρεις πως είναι αυτά.
Η φαντασία οργιάζει, όπως το νερό στο βραστήρα του καφέ.
Αλλά είναι λάθος, γιατί σταματάς να πιστεύεις,
πως υπάρχει κάτι αληθινό και απτό στα όνειρά σου,
και παραμελείς την ζωή και την αλήθεια.
Αυτή εδώ ακριβώς την πραγματικότητα!
Ελα να χορέψουμε.
- Δεν μπορώ να χορέψω. - Δεν έχει σημασία, ας δοκιμάσουμε.
Ούτε κι εγώ χορεύω.
Δεν ξέρω πως.
Ας κάνουμε μία προσπάθεια!
Ας δοκιμάσουμε μαζί τώρα.
Αυτό είναι σαν να περπατάς.
Τώρα μπορώ κι εγώ να πω
πως έχω χορέψει.
Τώρα μπορώ κι εγώ να πω πως ήμουνα ευτυχισμένος.
Gina, πάρε τον πατέρα σου! Είναι περασμένες 10:00!
Ασε με!
Ελα, Natalia.
Natalia, άκουσέ με.
Πρέπει να σου μιλήσω.
Τι; Δεν σ' ακούω.
Ακουσε, Natalia.
Ακουσε, εγώ.....εγώ...
Εγώ σ' αγαπώ, Natalia!
Φύγε.
Αυτός δε θα'ρθει αν είσαι εδώ. Φύγε.
Δεν θα'ρθει ούτως ή αλλιώς! Δεν το βλέπεις;
Ξέχασε τα φαντάσματά σου απ' το παρελθόν!
Αυτό που μετράει είναι ότι εσύ κι εγώ...
Φύγε!
Φύγε! Δε θέλω να με βρει αυτός, εδώ μαζί σου!
Δεν τον πρόδωσα ποτέ! Δεν είναι αλήθεια!
Είσαι τρελλή, το ξέρεις;
Οσο σκέπτομαι όλη την ώρα που έχασα να σε ακούω,
Θα μπορούσα να χαστουκίσω τον εαυτό μου!
Αν δεν είναι αλήτισες...
είναι τρελλές, πιστοποιημένες!
Αυτό το ρεμάλι είχε δίκιο.
Πρώτα γλέντησε, και μετά...
Ε! ομορφούλη!
Πάντα βιαστικός και πάντα μόνος.
Παράτα με ήσυχο!
Δε δαγκώνω, ξέρεις.
Απλώς έλεγα πως αν είσαι ολομόναχος,
θα μπορούσες να περάσεις λίγη ώρα μαζί μου.
Σίγουρα, γιατί όχι; Ωραία ιδέα!
Καλύτερα με σένα, παρά... Πάμε.
Ελα, πάμε.
Είσαι τρελλός! Πιο σιγά!
Πού θα πάμε;
Οπου θέλεις.
Τι λες να πάμε από 'δώ;
Ελα.
Μπορείς να πας λίγο πιο σιγά;
Το είδες, έστριψε το τακούνι μου.
Θα σε βάλω να το πληρώσεις, κακό παιδί,
Είσαι καλός, το ξέρεις.
Και όμορφος.
Μ' αρέσεις, το ξέρεις.
Εντάξει, αλλά πού πάμε τώρα;
Εγώ πάντα πηγαίνω προς τα εκεί.
Προσεχτικά, γλυστράει.
Τι; Δε σ΄αρέσει εδώ;
Οχι, είναι μόνο γιατί...
Δεν έχω διάθεση. Λυπάμαι.
Ειι!, περίμενε ένα λεπτό.
Τι τρέχει με σένα;
Τι θέλεις; Δεν σου έκανα τίποτα.
Με εκμεταλλεύεται γιατί είμαι ολομόναχη!
Κόφτο!
Γύρνα πίσω!
- Τι της έκανες; - Τίποτα.
Με εκμεταλλεύτηκε!
Ο δειλός δεν ήρθε μαζί μου,
γιατί δεν είχα κανένα να με υπερασπιστεί!
Για να ουρλιάζει, πρέπει κάτι να της έκανες.
Δεν την ακούμπησα ούτε με τα δάχτυλό μου!
Τι κάνεις;
Σταμάτα να ουρλιάζεις!
Αστον να φύγει!
- Κόφτο! - Ασε με να φύγω!
Αστον ήσυχο!
Μα τι σου έκανε;
Δειλοί! Είσαστε όλοι στο κόλπο.
Και συ κοπάνα την από δω, όσο μπορείς.
Δε φταίω εγώ.
Μην ξαναεμφανίσεις τη μούρη σου εδώ γύρω.
Οτι και να κάνω, δεν μπορώ να κερδίσω!
Είχες δίκιο.
Δεν ήρθε.
Συγχώρεσέ με που σε πρόσβαλα νωρίτερα.
Υποθέτω πως κι οι δύο μας είχαμε δύσκολη νύχτα.
Δεν έχεις φερθεί ποτέ έτσι πριν, έτσι δεν είναι ;
Θέλω να σου εξομολογηθώ ένα πράγμα.
Το γράμμα το πέταξα.
Καταλαβαίνεις;
Δεν το παρέδωσα γιατί....
Γιατί σ΄αγαπώ.
Σ΄αγάπησα απ΄τη πρώτη ματιά.
Δεν μπορούσα.
Εσύ...
Ναι, εγώ το έκανα αυτό.
Κι έτσι τίποτα δεν άλλαξε.
Είσαι ευχαριστημένη;
Μπορείς να συνεχίζεις να ελπίζεις.
Μπορείς να του ξαναγράψεις.
Ολα θα φτιάξουν. Θα δεις.
Προσπάθησε να με συγχωρέσεις.
Θα με συγχωρέσεις μόλις ξαναείσαι ευτυχισμένη, έτσι δεν είναι;
Πώς σου ήρθε να εμπιστευτείς έναν άντρα σαν κι εμένα;
Στο έλεγα κιόλας, μην εμπιστεύεσαι κανέναν.
Ειδικά έναν άντρα ερωτευμένο.
Τώρα σύνελθε.
Natalia, Δεν ξέρω τι να κάνω. Είμαι ένοχος.
Ζήτησα τη συγνώμη σου. Θα προσπαθήσω να επανορθώσω, εντάξει;
Ενδιαφέρομαι τόσο πολύ για σένα, που θέλω να είσαι ευτυχισμένη.
Αυτή τη φορά θα πάω στ' αλήθεια. Θα εξηγήσω...
Οχι; Γιατί;
Τι σημασία θα έχει αν κάνω σήμερα αυτό, που δεν έκανα χθες;
Ακριβώς.
Τι διαφορά υπάρχει στο να το κάνεις χθες ή αύριο;
Τι σημασία έχει που αυτός δεν ήρθε.
Χαίρομαι που δεν παρέδωσες
αυτό το γράμμα.
Σ΄ευχαριστώ που με γλύτωσες απ' αυτόν...
τον τελικό ξεφτυλισμό.
Σου είπα να μην εμπιστεύεσαι την κρίση ενός ερωτευμένου άντρα.
Είσαι τόσο μικρό κορίτσι.
Δεν μετράει τίποτα απ' όσα είπα,
γιατί σκεπτόμουνα μόνο τον εαυτό μου.
Σου είπα να μην πιστεύεις στα παραμύθια.
Τότε άρχισα να πιστεύω στη δική μου φαντασία.
Ενοιωσα όπως ένοιωσες εσύ,
όταν πήγες σ' αυτόν με τη μικρή σου βαλίτσα.
Τον αγαπούσα για έναν ολόκληρο χρόνο.
Δεν υπήρξα ποτέ ψεύτικη.
Ούτε καν στις σκέψεις μου.
Μα αυτά όλα δεν σημαίνουν τίποτα γι' αυτόν.
Μακάρι ο Θεός να'ναι μαζί του.
Θέλω να τον ξεχάσω.
Τον αγαπώ ακόμα, αλλά θα περάσει. Πρέπει να περάσει.
Γιατί τώρα βλέπω την αλήθεια, πως μου φέρθηκε.
Οσο για σένα...
Θα περάσει.
Πρέπει να περάσει.
Είμαι ένας τόσο συνηθισμένος, ασήμαντος άνθρωπος.
Οχι, δεν είναι έτσι.
Δεν μπορώ να πω, ούτε αυτό που θέλω να πω.
Είναι αλήθεια.
Σκέφτηκα πως αν με κάποιο τρόπο σταματούσες να τον αγαπάς,
τότε σίγουρα θάβρισκα ένα τρόπο,
να σε κάνω να μ' αγαπήσεις.
Αλλά γιατί μιλάω γι' αυτό;
Natalia, κάποια μέρα, ακόμα κι αν είναι στο απώτερο μέλλον,
Ναι.
Θα μ' άρεσε αυτό.
Αν σε αντίθεση με οτιδήποτε,
αισθανθείς πως μ' αγαπάς....
Αυτό ακριβώς προσπαθώ να πω.
Αν πράγματι μ' αγαπάς όσο λες πως μ' αγαπάς,
τότε σ' ορκίζομαι πως η ευγνωμοσύνη μου..
Αλλά δεν είναι μόνο οίκτος αυτό,
που αισθάνεσαι για μένα, είναι;
Μ' αγαπάς λίγο, έτσι;
Αυτή τη στιγμή δεν ξέρω.
Αλλά ίσως στην πορεία;
Ναι, ίσως μία μέρα.
Πρέπει να έχεις υπομονή.
Ας αφήσουμε λίγο το χρόνο να περάσει.
Βέβαια, μόνο αυτό ζητάω.
Αν νομίζεις πως θα μπορέσεις, θα σε περιμένω όσο θέλεις.
Είμαι τόσο ευτυχισμένος, Natalia,
γιατί τώρα είμαι βέβαιος, Natalia. Βλέπεις;
Ελα, Natalia.
Ελα μαζί μου.
Θα με κάνεις να πέσω!
- Μπες στη βάρκα. - Μα δεν είναι δική μας.
Εμπρός, μπες.
Δεν μπορούμε, δεν είναι δική μας.
Δεν έχει σημασία.
Θέλω να σε πάω κάπου.
Τι κάνεις, αγάπη μου;
Συνειδητοποίησες πως μόλις τώρα, με απεκάλεσες "αγάπη μου";
- Δε σ' αρέσει; - Και βέβαια μ' αρέσει.
Πού πάμε;
Θέλω να σου δείξω κάτι.
Κάποτε, περνώντας πάνω απ' τη γέφυρα,
είδα ζευγάρια να περνάνε από κάτω και σκέφτηκα.
"Αν έχω μία αρραβωνιαστικιά,
θα ερχόμαστε εδώ και θα'μαστε ολομόναχοι."
Εδώ είμαστε.
Ολομόναχοι;
Είναι γιατί δεν είμαστε αρραβωνιασμένοι ακόμα.
Οταν θάμαστε, δε θα υπάρχει κανείς εδώ κάτω,
να ταράξει την ηρεμία μας.
Εντάξει, δε θα ξαναμιλήσω γι'αυτό, εκτός αν θέλεις εσύ.
Αλλά πρέπει να σου πω κι αυτό το τελευταίο.
Είμαι πολύ φτωχός.
Αλλά έχω δουλειά.
Και θα καλυτερέψει.
Αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι,
με σένα στο πλάι μου, θα καλυτερέψει.
Μακάρι να μπορούσα να σε κάνω να κοιμηθείς...
όπως η ηρωίδα στα παραμύθια,
που δεν ξύπνησε παρά μόνο τη μέρα, που θάβρισκε την ευτυχία.
Θάναι και για σένα ακριβώς έτσι.
Κάποια μέρα θα ξυπνήσεις,
και θ' ανακαλύψεις πως είναι, μία υπέροχη μέρα.
Ο ήλιος θα λάμπει,
και όλα θα είναι φρέσκα και καθαρά.
Οτι κάποτε φάνταζε αδύνατο, θα φαίνεται απλό και φυσιολογικό.
Δε με πιστεύεις;
Είμαι σίγουρος γι' αυτό.
Και θα γίνει σύντομα.
Ισως ακόμα κι αύριο.
Natalia, κοίτα τον ουρανό.
Είναι υπέροχα.
Τι γίνεται;
Χιονίζει.
Χιονίζει!
Τι παραπάνω να ζητήσεις; Χιονίζει!
Πίστεψέ με!
Στ' ορκίζομαι, είμαι ένας καινούριος άνθρωπος.
Πίστεψέ με, είμαι ένας καινούριος άνθρωπος.
Εχω πίστη τώρα.
Τα καταλαβαίνω όλα τώρα, ακόμα κι αν δεν μπορώ να τα εξηγήσω.
Βλέπεις;
Συνήθιζα να πιστεύω ότι αυτή η πόλη ήταν ζοφερή και θλιβερή, αλλά ήταν δικό μου σφάλμα!
Τώρα είναι όλα λαμπερά και φωτεινά!
Αρκεί μόνο να το θέλουμε.
Κάτι μέσα μου το θέλει...
και το κορίτσι που αγαπώ, θα γίνει γυναίκα μου.
Ντυμένη στα κάτασπρα.
Σταμάτησε.
Οχι, κι άλλο!
Σκέψου.
Ολη η πόλη κοιμάται. Δεν ξέρουν τίποτα.
Σύντομα θ' αρχίσουν να ξυπνάνε.
Θ' ανοίξουν τα παράθυρά τους και θα πουν..
Τι υπέροχη μέρα!
Κι εσύ θα το πεις.
Ναι.
Αλήθεια, Natalia;
Ελα.
Πάμε.
Τι συμβαίνει;
Ποιος είναι, Natalia;
Είναι αυτός!
Τρελλαθήκαμε κι οι δύο.
Για μία στιγμή νόμισα πως εσύ κι εγώ....
Ο Θεός ξέρει πόσο ευγνώμων είμαι, γι' αυτό που έκανες.
Προσπάθησε να με συγχωρέσεις. Θα σου είμαι για πάντα ευγνώμων.
Πήγαινε σ' αυτόν.
Δεν πρέπει να αισθάνεσαι τύψεις.
Ηταν λάθος μου που σε έκανα να αμφιβάλεις γι' αυτόν.
Πήγαινε σ' αυτόν.
Ο Θεός να σ' ευλογεί, για τις στιγμές ευτυχίας που μου χάρισες.
Ακόμα και η αξία μιας στιγμής, μπορεί να κρατήσει για μια ζωή. Μετάφραση-Απόδοση-ZAMANDY-P. FALIRO-ATHENS Αναθεώρηση και διορθώσεις σε παλαιότερο υπότιτλό μου.