Ég þekki þig
Ég gekk með þér í draumi.
Ég þekki þig
á kunnuglegum glampanum í augunum.
Samt veit ég að ekki er allt sem sýnist.
En ég veit að þú elskar mig sem forðum.
Eitt sinn fyrir löngu voru kóngur og drottning
í ríki sínu langt í burtu. Þau höfðu lengi þráð
að eignast barn og loks rættist ósk þeirra.
Þeim fæddist dóttir og hún var látin heita Áróra.
Hún var látin heita eftir dagrenningunni
Því hún fyllti líf þeirra sólskini.
Hátíðisdagur var tilnefndur í ríkinu
svo allir, háir sem lágir,
gætu svarið litlu prinsessunni hollustu sína.
Sagan hefst þann gleðidag.
Þann gleðidag.
Við göngum glöð til prinsessunnar,
færum henni gjafir og óskum henni alls góðs.
Við heitum Áróru tryggð okkar og hyllum hana.
Allir þegnar hennar dá hana.
Heill konungi! Heill drottningu!
Heill Áróru prinsessu.
Megi prinsessan vera heilbrigð og auðug.
Megi prinsessan vera langlíf.
Heill Áróru!
Megi prinsessan vera heilbrigð og auðug.
Megi prinsessan vera langlíf.
Heill konungi! Heill drottningu!
Heill Áróru prinsessu.
Þannig fögnuðu allir í ríkinu þessari fæðingu
sem lengi hafði verið beðið.
Stefán konungur og drottning hans buðu velkominn
fornvin sinn.
Þeirra konunglegu tignir,
Húbert konungur og Filippus prins.
Konungarnir höfðu lengi þráð
að sameina ríki sín. Nú gátu þeir tilkynnt
að Filippus prins og Áróra myndu trúlofast.
Hann færði henni gjöf en vissi ekki
að hann horfði á verðandi eiginkonu sína.
Hinar ágætu og virtu þrjár álfkonur,
frú Flóra,
frú Fána
og frú Blíðviðri.
Litla elskan.
Yðar hátignir.
Sérhver okkar blessar barnið með einni gjöf.
Prinsessa, ég færi þér fegurð.
Ein gjöf, sjaldséð fegurð, gullin sem sólskin í hárinu,
rauðar varir skyggja á rauðustu rósir.
Það verður vor hvar sem hún fer.
Litla prinsessa, ég gef þér sönggleðina.
Þessi gjöf, sönggleðin,
fylgir henni alla ævi.
Næturgalinn er farand- söngvarinn hennar
og syngur henni ljúfustu söngva.
Góða prinsessa, ég færi þér..
Þetta er Skaði. -Hvað vill hún hér?
Þetta er glæsileg samkoma, Stefán konungur.
Kóngafólk, aðalsmenn heldra fólkið og..
þótt skrítið sé er jafnvel múgurinn hér.
Ég tek því illa að mér var ekki boðið.
Nærveru þinnar var ekki óskað.
Hvílíkt leiðindamál.
Ég vonaði að það væri bara vegna yfirsjónar.
En ef svo er ætti ég að fara.
Ertu ekki móðguð, ágæti?
Nei, yðar hátign.
Til að sanna að ég taki það ekki óstinnt upp
ætla ég líka að færa barninu gjöf.
Takið nú öll vel eftir.
Prinsessan verður fögur og tignarleg.
Öllum sem þekkja hana þykir vænt um hana.
En áður en sól sígur á sextánda afmælisdegi hennar
skal hún stinga sig á snældu..
og deyja.
Nei!
Grípið veruna!
Burt með ykkur, bjálfar!
Örvæntið ekki, hátignir.
Blíðviðri á eftir að gefa sína gjöf.
Getur hún þá aflétt þessari bölvun? -Nei, herra.
Skaði er alltof máttug til þess.
En hún getur hjálpað.
Gerðu eins og þú getur.
Já, gerðu það.
Ljúfa prinsessa, ef þú stingur þig á snældu
felst örlítil von í gjöf minni.
Þú deyrð ekki en sofnar aðeins.
Þú vaknar þegar þú færð sannan ástarkoss.
Því sönn ást sigrar allt.
Kóngurinn óttaðist um líf dóttur sinnar.
Hann tilkynnti að þá þegar skyldi brenna alla rokka
í ríkinu og það var gert.
Vitleysa er þetta.
Fáðu þér nú tesopa. Þetta endar allt vel.
Bál getur ekki stöðvað Skaði.
Auðvitað ekki. Hvað stöðvar hana?
Við getum kannski rökrætt við hana.
Við Skaði? -Hún getur ekki verið alvond.
Víst getur hún það.
Ég vildi að hún yrði að hoppandi halakörtu.
Þetta var ekki fallega sagt, góða.
Auk þess getum við ekki galdrað þannig.
Aðeins vakið gleði og hamingju.
Þetta myndi gleðja mig.
Eitthvað er gerlegt.
Já, það er rétt. -Hvað er það, Flóra?
Ég ætla.. Veggirnir hafa eyru.
Komið með mér.
Ég breyti henni í blóm. -Skaði?
Nei, góða. Prinsessunni.
Hún yrði fallegt blóm.
Blóm getur ekki stungið sig á fingri.
Það hefur hann ekki.
Henni verður óhætt.
Þar til Skaði lætur frysta.
Hún eyðileggur alltaf fallegustu blómin þín.
Það er rétt. Og hún væntir þess að við gerum eitthvað slíkt.
Hvers væntir hún ekki? Hún veit allt.
Nei. Skaði veit ekkert um ást, blíðu
og gleðina af að hjálpa
Stundum held ég að hún sé ekki mjög hamingjusöm.
Auðvitað. Þetta er það eina sem hún skilur ekki
og býst ekki við.
Undirbúum þetta vandlega.
Kofi skógarhöggvarans, sá mannlausi.
Konungshjónin mótmæla þessu.
En þegar við útskýrum að það sé eina leiðin.
Útskýrum?
Að þrjár sveitakonur ali upp óskilabarn
langt úti í skógi. -Það er fallega gert.
Hverjar eru þær? -Snúið ykkur við.
Þetta erum við. -Áttu við okkur?
Önnumst við barnið? -Af hverju ekki?
Mér líst vel á það. -Við þurfum að gefa því,
þvo það, klæða og vagga því í svefn.
Mér líst vel á það. -Getum við þetta?
Ef mannfólkið getur það getum við það líka.
Með hjálp töfranna.
Nei, enga töfra.
Ég tek töfrasprotana
og vængina líka.
Eigum við að lifa eins og dauðlegt fólk í 16 ár?
Við kunnum það ekki. Við notum alltaf töfrana.
Þess vegna grunar Skaði ekkert.
Hver þvær og eldar? -Við gerum það saman.
Ég skal annast barnið. -Láttu mig fá það.
Komið nú.
Við verðum að tala strax við konungshjónin.
Konungshjónunum var þungt fyrir brjósti
þegar dýrmætasta eign þeirra, einkabarnið, hvarf í myrkrið.
Mörg dapurleg ár liðu hjá Stefáni og fólki hans.
En þegar leið að sextán ára afmæli prinsessunnar
glöddust allir í ríkinu því allir vissu
að meðan reiðin og vonbrigðin ríktu í Forboðnu fjöllum,
heimkynnum Skaði, hafði hrakspá hennar ekki ræst.
Þetta er ótrúlegt. Sextán ár liðin og hún sést hvergi.
Hún hefur ekki getað horfið sporlaust.
Hafið þið leitað alls staðar?
Já, við leituðum alls staðar.
En í borginni, fjöllunum og skógunum?
Við leituðum í fjöllum, skógum og borgum.
Og í öllum vöggum. -Í vöggum?
Já, í öllum vöggum. -Vöggum?
Heyrðirðu þetta? Í öll þessi ár leituðu þeir að smábarni.
Bjánar!
Hálfvitar!
Fábjánar!
Þeir eru vonlausir, illum öflum til skammar.
Vinur minn, þú ert síðasta vonin.
Leitaðu víða.
Leitaðu sextán ára stúlku með gullið hár
og rósrauðar varir. Bregstu mér ekki.
Enginn vissi í sextán ár hvar prinsessan var.
Langt úti í skógi, í kofa skógarhöggvarans,
fylgdu álfkonurnar áætlun sinni.
Þær lifðu sem dauðlegt fólk og ólu upp stúlkuna
eins og þær ættu hana.
Þær kölluðu hana Þyrnirós.
Á sextán ára afmælinu ætluðu álfkonurnar
að halda boð og koma stúlkunni á óvart.
Hvað um þennan? -Ég valdi hann.
Hún verður falleg í honum. -Ég breytti honum.
Settu fallega slaufu. -Og lyftu öxlunum.
Við höfum hann bláan. -Nei, bleikan.
Það þurfa að vera fellingar.
Hvernig komum við henni úr húsinu?
Mér dettur eitthvað í hug.
Hvað eruð þið að bauka, elskurnar?
Bauka? -Bauka?
Við. við..
Við viljum að þú tínir ber.
Já, ber. -Ber?
Mörg ber. -Ég tíndi ber í gær.
Okkur vantar fleiri. -Miklu fleiri.
Flýttu þér ekki til baka, góða.
Og talaðu ekki við ókunnuga.
Vertu sæl, góða.
Skyldi hana gruna eitthvað?
Auðvitað ekki. Komið þið.
Sú verður undrandi. -Alvöru afmælisveisla.
Og terta.
Og kjóll sem prinsessa gæti verið stolt af.
Ég sæki sprotana. -Já, sæktu þá.
Enga töfra.
En sextán árin eru næstum liðin.
Við tökum enga áhættu.
Ég hef aldrei bakað fína köku.
Þú þarft þess ekki. -Ég ætla að baka hana.
Hana hefur alltaf langað til þess
og nú er síðasta tækifærið.
Hún verður í fimmtán lögum, skreytt gleym-mér-ei-blómum.
Og ég sauma kjólinn. -Þú kannt ekki að sauma
og hún hefur aldrei bakað. -Ekkert mál.
Bara að fara eftir bókinni.
Vertu gínan.
Ég segi enn að við eigum að nota töfrana.
Þrír bollar af hveiti.
Einn.. tveir..
..Þrír. -Til hvers er þetta?
Það verður að vera gat neðst fyrir fæturna.
Þetta er bleikt. -Fallegur litblær.
En ég vildi hann bláan. -Við ákváðum að bleikt
væri rétti liturinn. -Þú ákvaðst það.
Tvö egg. Leggja mjúklega saman.
Leggja?
Ég næ ekki andanum.
Hleyptu mér út.
Hann er hræðilegur. -Af því að þú ert í honum.
Ger, ein tsk. Tsk?
Ein teskeið. -Auðvitað teskeið.
Mikið er barnið orðið stórt.
Mér finnst við hafa komið hingað með hana í gær.
Sem smábarn.
Hvað er að, góða? -Að loknum þessum degi
verður hún prinsessa og þá eigum við enga Þyrnirós.
Við vissum að þessi dagur rynni upp.
Af hverju þurfti hann að koma svona snemma?
Við höfum haft hana í sextán ár.
Í sextán dásamleg ár.
Við látum eins og við séum aumingjar.
Hún verður komin áður en við byrjum.
Heyrðirðu þetta, Samson?
Þetta var fallegt.
Hvað er þetta? Komumst að því.
Þú færð aukaskeppu af höfrum og fáeinar gulrætur.
Engar gulrætur.
Mig langar að vita
af hverju allir smáfuglar geta sungið
gleðilega ástarsöngva til einhvers.
Mig langar að vita
hvort hjarta mitt heldur áfram að syngja
fyrir þann sem finnur mig
og syngur mér ástarsöng.
Af hverju koma þær enn fram við mig eins og lítið barn?
Hverjar? -Flóra frænka, Fána og Blíðviðri.
Þær vilja ekki að ég hitti neinn.
En ég lék á þær.
Ég hitti mann. -Hvern?
Hvern, hvern? -Prins.
Hann er hár og myndarlegur og mjög rómantískur.
Við göngum saman og tölum saman.
Áður en við kveðjumst
tekur hann mig í faðm sér og þá..
vakna ég.
Já, þetta er bara í draumi.
En sagt er að dreymi mann það sama oftar en einu sinni
rætist draumurinn. Ég hef séð hann svo oft.
Samson, það var eitthvað skrítið við röddina.
Hún er of fögur til að geta verið til.
Kannski var þetta dularfull vera..
skógarandi.
Þarna er draumaprinsinn.
Yðar hátign.
Ég má ekki tala við ókunnuga
en við höfum hist áður. Ég þekki þig,
við gengum saman í draumi.
Ég þekki kunnuglegan glampann í augum þínum.
Samt veit ég að ekki er allt sem sýnist.
En ég veit hvað þú gerir. Þú elskar mig strax
eins og þú gerðir í draumnum.
En ég veit hvað þú gerir. Þú elskar mig strax..
Eins og þú gerðir í draumnum.
Fyrirgefðu, ég ætlaði ekki að hræða þig.
Það er ekki málið heldur hitt að þú ert.. -Ókunnugur?
En manstu ekki að við höfum hist fyrr?
Höfum við hist? -Auðvitað.
Þú sagðir það sjálf. Eitt sinn í draumi.
Ég gekk eitt sinn með þér í draumi.
Ég þekki kunnuglegan glampann í augum þínum.
Ég veit að ekki er allt sem sýnist.
En ég veit hvað þú gerir. Þú elskar mig strax
eins og þú gerðir í draumnum.
Hver ertu? Hvað heitirðu?
Ég heiti..
Ég má ekki segja það.
Vertu sæll. -Hvenær sé ég þig aftur?
Aldrei, aldrei. -Aldrei?
Kannski einhvern tímann. -Á morgun?
Nei.. í kvöld. -Hvar?
Í kofanum í dalnum.
Svona.
Hvernig líst ykkur á?
Kakan er mjög óvenjuleg.
Jú, en hún verður stífari þegar búið er að baka hana.
Auðvitað. Hvernig líst þér á kjólinn?
Hann er.. ekki alveg eins og myndin er í bókinni.
Ég lagfærði hann. Ef ég bæti við fáeinum pífum..
Hvernig líst þér á það? -Það er ágætt.
Hvað finnst þér, Blíðviðri?
Nú er nóg komið af þessari vitleysu.
Hvað ætli Rósu þyki um þessa óreiðu?
Ég held það sama og áður. Ég sæki sprotana.
Ég held að þetta geti verið rétt.
Hér eru þeir.. eins og nýir.
Varlega, Blíðviðri. Lokaðu strax dyrunum.
Fána, lokaðu gluggunum.
Fyllum upp í hverja rifu.
Við getum ekki hætt á neitt.
Þú sérð um tertuna.. -En ég..
Taktu til hér, góða. Ég sauma kjólinn.
Fata, þvegill, kústur,
Flóra segir ykkur að þrífa herbergið.
Nú verður saumaður kjóll sem hæfir prinsessu.
Egg, hveiti og mjólk
eins og stendur í bókinni.
Ég bæti við kertunum.
Ekki bleikur. Hafðu hann bláan.
Blíðviðri, hafðu hann bleikan.
Hafðu hann bláan.
Bleikan.
Sjáðu hvað þú gerðir.
Heyrið þið. Þetta er Rósa.
Hún er komin aftur. Hættum þessum fíflalátum.
Hafðu hann bleikan. Feldu þig strax.
Bláan.
Hver gleymdi þveglinum?
Stansaðu, þvegill.
Flóra, Fána og Blíðviðri..
Hvar eru þær?
Óvænt! Óvænt! Til hamingju með daginn.
Þetta er mesti gleðidagur lífs míns.
Allt er svo dásamlegt. Þið eigið eftir að hitta hann.
Hann? -Rósa?
Hittirðu ókunnan mann? -Hann er ekki ókunnur.
Við höfum hist áður. -Hafið þið hist?
Hvar? -Í draumi.
Ég hef gengið með þér í draumi.
Hún er ástfangin. -Þetta er hræðilegt.
Af hverju? Ég er orðin sextán ára.
Það er ekki málið. -Þú ert trúlofuð.
Trúlofuð? -Frá því að þú fæddist.
Filppusi prinsi. -Það er óhugsandi.
Hvernig gæti ég gifst prinsi?
Ég yrði að vera.. -Prinsessa.
Og það ertu. -Áróra prinsessa.
Í kvöld förum við með þig til föður þíns, konungsins.
Ég get það ekki. Hann kemur hingað í kvöld.
Ég lofaði að hitta hann. -Mér þykir það leitt
en þú mátt aldrei hitta unga manninn framar.
Ég trúi þessu ekki.
Við héldum að hún yrði svo glöð.
Hún sést ekki enn, Húbert. -Auðvitað ekki.
Sólin sest ekki fyrr en eftir rúman hálftíma.
Prýðisfugl.
Hertu upp hugann. Stríðinu er lokið,
stúlkan er næstum komin hingað.
Ég hef haft áhyggjur og verið í óvissu í sextán ár.
Nú er það úr sögunni.
Í kvöld drekkum við framtíðinni til
með víni sem ég hef geymt í sextán ár.
Heill framtíðinni. -Já, heill framtíðinni.
Skál á þessu kvöldi. -Horfurnar eru góðar.
Framtíðin er björt.
Börnin okkar giftast og ríkin sameinast.
Prýðilegur árgangur.
Skálum nú fyrir nýja heimilinu.
Nýja heimilinu? -Börnin þurfa eigin bústað.
Stað til að ala sjálf upp börn.
Jæja, með tímanum. -Auðvitað. Heill heimilinu.
Heill heimilinu. -Fínna en höll í Róm.
Láttu mig fylla glasið. Þetta var bara froða.
Teikningarnar.
Hvernig líst þér á? Ekkert margbrotið.
Fjörutíu svefnherbergi, borðsalur.
Þetta er brúðkaupsdagaskáli.
Áttu við að þú sért byrjaður á því?
Fullgert.
Turtildúfurnar geta flust inn á morgun.
En þau eru ekki gift. -Þau giftast í kvöld.
Heill brúðkaupinu. -Hægan, Húbert.
Ég hef ekki enn séð dóttur mína
en samt ætlarðu að taka hana frá mér.
Færð þú ekki hann Filippus minn?
Viljum við ekki eignast barnabörn? -Auðvitað.
Þá megum við engan tíma missa.
Við eldumst.
Heill brúðkaupinu. -Vertu nú skynsamur.
Áróra veit ekkert um þetta.
Þetta gæti orðið mikið áfall.
Veldur Filippus minn henni áfalli?
Hvað er að Filippusi? -Ekkert. Ég átti bara við..
Af hverju fellur dóttur þinni ekki við son minn?
Ég er ekki viss um að syni mínum falli við dóttur þína.
Heyrðu nú. -Ég veit ekki
hvort barnabörnin mín vilja að þú verðir afi þeirra.
Ósanngjarni, montni, gamli vindbelgur.
Ósanngjarni, montni? Viðbúinn, herra minn.
Nú hefst styrjöld.
Áfram gakk.. Heiður fyrir ættjörðina..
Hvað var þetta? -Ekkert, Húbert.
Börnin hljóta að verða ástfangin hvort af öðru.
Hvað varðar barnabörnin læt ég konunglegu trésmiðina
byrja á vöggunni á morgun.
Ágætt. Í konunglegri stærð. -Vissulega.
Heill trésmiðafélaginu.
Hans konunglega tign. Filippus prins!
Fljótur, drengur. Farðu í hentugri föt.
Þú getur ekki hitt tilvonandi konu þína svona til fara.
Ég hef hitt hana. -Hvar?
Einu sinni í draumi. -Hættu þessu.
Settu mig niður.
Hvað varstu að bulla um drauma?
Það var ekki draumur. Ég hitti hana í alvöru.
Áróru prinsessu? Við verðum að segja Stefáni það.
Ég sagði ekki að það hefði verið Áróra.
Víst sagðirðu það.. -Ég sagðist hafa hitt stúlkuna
sem ég ætla að giftast. Ég veit ekki hver hún er.
Líklega sveitastúlka. -Ætlarðu að giftast..?
Þú ert að spauga.
Er hann ekki að því?
Þú getur ekki gert mér þetta.
Fórnað hásætinu, konungsríkinu
fyrir almúgastelpu. Ég líð það ekki.
Þú ert prins og þú giftist prinsessu.
Þú ert allur í fortíðinni, pabbi.
Nú er fjórtánda öldin.. -Ég er enn konungur
og skipa þér að ná áttum. -Ég giftist þeirri sem ég elska.
Einmitt. -Vertu sæll, pabbi.
Vertu sæll, pabbi. Gifstu stúlkunni sem þú..
Nei, stansaðu, Filippus! Komdu hingað!
Filippus!
Hvernig get ég sagt Stefáni frá þessu?
Komið nú.
Hér inn, góða.
Læstu, Blíðviðri. Dragðu fyrir gluggann, Fána.
Viltu setjast hér, góða?
Þessi síðasta gjöf er tákn um konungstign þína.
Berðu þessa kórónu tignarlega
enda ber þér konungleg skylda til þess.
Svona góða.
Leyfum henni að vera einni smástund.
Það er pilturinn sem hún kynntist.
Hvað eigum við að gera?
Ég get ekki séð að hún þurfi að giftast prinsi.
Við ráðum engu um það.
Segjum Stefáni konungi frá unga manninum.
Því gerum við það ekki?
Heyrið þið. Skaði! -Rósa!
Hvar ertu?
Snertu ekki á neinu.
Komdu við snælduna.
Komdu við hana, segi ég.
Einfeldningarnir ykkar.
Þið þóttust geta sigrað mig,
meistara illskunnar.
Hér er þessi elsku prinsessa ykkar.
Ég fyrirgef mér þetta aldrei.
Við eigum allar sök á þessu.
Stefán, ég þarf að tala við þig um áríðandi atriði.
Ekki núna, Húbert. -Það er um Filippus.
Filippus? Já, hann? Hvar er drengurinn?
Ég er að reyna að segja þér það.
Sendu strax eftir honum.
Sólin er sest.
Búist til að bjóða prinsessuna velkomna.
Veslings konungshjónin.
Þau verða sorgbitin þegar þau komast að þessu.
Þau komast ekki að því. -Ekki?
Við látum þau öll sofa uns Rósa vaknar.
Komum.
Fagra, sofandi mær með gullna hárið,
varir sem skyggja á rauðar rósir.
Þig dreymir um sanna ást í svefni þínum.
Dag nokkurn kemur hann í dagrenningu.
Þú vaknar við fyrsta ástarkossinn.
En þangað til skaltu sofa.
Dag nokkurn vaknarðu við fyrsta ástarkossinn.
Þangað til skaltu sofa, fagra mær.
Ég talaði við Filippus.
Hann virðist ástfanginn af sveitastúlku.
Af sveitastúlku?
Hver er hún? Hvar kynntist hann henni?
Bara sveitastúlka sem hann kynntist.. -Hvar?
Einu sinni í draumi. -Rósa.. Filippus prins?
Við verðum að fara aftur að kofanum.
Kom inn.
Þetta er óvænt ánægja.
Ég ætlaði að ná bónda en fékk prins.
Farið burt með hann.
En varlega.
Ég er með áform um þennan konunglega gest.
Hún hefur Filippus prins hjá sér.
Á forboðna fjallinu.
Við getum ekki farið þangað.
Við getum það og við megum til.
Leitt að prinsinn getur ekki tekið þátt í fagnaðinum.
Við verðum að fara í dýflissuna og hressa hann.
Af hverju ertu svona dapur, Filippus?
Glæsileg framtíð bíður þín.
Þú verður hetja í skemmtilegu, sönnu ævintýri.
Sjáðu kastala Stefáns.
Uppi í hæsta turni
er Áróra og lætur sig dreyma um ástina sína einu.
En fyrir duttlunga örlaganna
er hún sveitastúlkan sem vann hjarta prinsins í gær.
Hún er fögur, hárið gullslegið.
Varirnar eru rauðari en nokkrar rósir.
Hún fær hvíld í ævarandi svefni.
Árin líða en hundrað ár eru tryggu hjarta
sem einn dagur.
Dýflissan opnast og prinsinn er frjáls.
Hann ríður burt á gæðingi sínum.
Hugrakkur maður, beinn og hávaxinn,
vekur elskuna sína með fyrsta ástarkossinum.
Þar sannast að sönn ást sigrar allt.
Þú þarna..
Skiljum prinsinn eftir kátan í skapi.
Mjög indæll dagur.
Nú sef ég vel í fyrsta sinn í sextán ár.
Enginn tími er til útskýringa.
Bíddu, prins.
Fleiri hættur kunna að leynast á leiðinni til ástarinnar.
Þú verður einn að takast á við þær.
Taktu þennan töfraskjöld dyggðanna
og þetta sverð sannleikans.
Þessi vopn réttvísinnar sigrast á hinu illa.
Við verðum að flýta okkur.
Þögn! Segðu þessum aulum að.. Nei!
Fljótur, Filippus!
Hann skal grafast í þyrniskógi
sem verður til í dómsdagsþoku.
Þjónaðu mér vel í hrakspá minni.
Láttu álögin hrína á kastala Stefáns.
Þetta getur ekki staðist.
Nú áttu í höggi við mig, prins,
og öll vítisöfl.
Upp þessa leið.
Nú verður sverði sannleikans brugðið
og þá deyr hið illa en hið góða lifir.
Fyrirgefðu, Húbert. Vínið.
Þú varst að tala. -Var ég að því?
Já, einmitt. Þetta er fjórtánda öldin.
Þú sagðir það rétt áðan.
Svo ég tali vafningalaust segir sonur minn
að hann ætli að giftast..
Þetta er Áróra. Hún er komin.
Og Filippus!
Hvað merkir þetta, drengur?
Ég skil ek..
Ég skil þetta ekki.
Hvað er að, elsku Fána?
Ég er svo hrifin af sögum sem enda vel.
Ég er það líka. Blár?
Bleikur.