♫ Ik ken je... ♫
♫ Ik heb naast je gelopen in mijn dromen... ♫
♫ Ik ken je... ♫
♫ De blik in je ogen doet m'n bloed sneller stromen... ♫
♫ Ook al weet ik... ♫
♫ dat visioenen zelden uitkomen... ♫
♫ Maar ik ken je ik weet wat je zult doen... ♫
♫ Je zult van me houden... ♫
♫ zoals je van me houdt in mijn dromen. ♫
Heel lang geleden leefden er een koning en een koningin...
Het was een meisje en ze noemden haar Aurora.
Lieve Aurora
Ze noemden haar naar de dageraad omdat ze hun zonnetje was.
Het werd een nationale feestdag...
zodat alle mensen het jonge prinsesje konden begroeten.
En ons verhaal begint op die blijde dag.
♫ Op die blijde dag, op die blijde dag... ♫
♫ Wij zijn blij, wij gaan naar onze prinses... ♫
♫ met geschenken en de beste wensen beloven wij haar trouw... ♫
♫ Leve prinses Aurora... ♫
♫ alle onderdanen aanbidden haar... ♫
♫ Leve de koning Leve de koningin... ♫
♫ Leve prinses Aurora... ♫
♫ Wij wensen haar gezondheid en rijkdom... ♫
♫ Leve prinses Aurora... ♫
♫ Leve Aurora... ♫
♫ Wij wensen haar gezondheid en rijkdom... ♫
♫ Lang leve prinses Aurora... ♫
♫ Leve de koning Leve de koningin... ♫
♫ Leve prinses Aurora ♫
Op deze dag vierde het land de lang verwachte koninklijke geboorte...
en koning Stefan en zijn gemalin ontvingen hun oude vriend.
De koninklijke hoogheden...
Koning Hubert en prins Phillip.
Beide vorsten wilden zo graag hun rijken verenigen.
Ze maakten bekend dat Phillip, de zoon van Hubert...
met Stefans dochter zou trouwen.
Hij gaf haar 'n geschenk...
en keek nietsvermoedend naar zijn bruid.
De weledele excellenties:
De drie goede feeën.
Meesteres Flora.
Meesteres Fauna.
En meesteres Merrywheater.
Wat een schatje.
Uwe majesteiten, ieder van ons heeft een geschenk voor het kind.
Niet meer en niet minder.
Klein prinsesje, ik schenk u schoonheid.
♫ Een geschenk schoonheid voorwaar... ♫
♫ een gouden straal schijnt door haar haar... ♫
♫ Lippen zo rood... ♫
♫ als de roodste roos... ♫
♫ Waar zij loopt... ♫
♫ is het lente altoos. ♫
Klein prinsesje, ik schenk u het lied.
♫ Een geschenk wonderschoon gezang... ♫
♫ zal klinken haar leven lang... ♫
♫ De nachtegaal... ♫
♫ zal haar troubadour zijn... ♫
♫ en brengt haar serenades... ♫
♫ in de maneschijn. ♫
Lieve prinses, ik schenk u...
't Is Maleficent.
Wat moet ze hier?
Wat een schitterend gezelschap, koning Stefan.
Vorsten... edelen...
heren en...
zelfs het plebs.
Vreemd dat ik geen uitnodiging heb ontvangen.
Je bent niet gewenst. - Niet gewenst...
Wat vervelend nou.
Ik dacht dat het een vergissing was.
Dan ga ik maar weer.
U bent toch niet beledigd?
Oh nee, majesteit.
En om dat aan te tonen...
zal ik het kind een geschenk geven.
Luister goed, allemaal.
De prinses zal een mooie vrouw worden.
Geliefd bij iedereen.
Maar op haar zestiende verjaardag, voor zonsondergang...
zal zij zich prikken aan de spinklos van een spinnewiel...
en sterven.
Grijp dat schepsel. - Achteruit, dwazen.
Wanhoop niet. Merrywheater heeft nog 'n geschenk.
Kan zij de vloek opheffen?
Oh nee.
Maleficent is te machtig.
Maar ze kan wel helpen.
Maar... - Doe je best maar.
Toe maar.
Lieve prinses...
als de vloek u toch zal strikken...
en u zult uw vinger prikken...
dan schenk ik u 'n kleine kans...
en ontspringt u wellicht de dans.
Sterven zult u niet, slechts een diepe slaap ligt in het verschiet.
En als u gewekt wordt door een liefdeskus...
Want ware liefde...
wint altijd.
Maar koning Stefan was bang en gaf het bevel...
dat alle spinnewielen in 't land verbrand moesten worden.
En dat gebeurde.
Wat een lariekoek.
Dat vuur houdt Maleficent niet tegen.
Maar wat dan wel?
We kunnen met 'r praten.
Praten? - Met Maleficent?
Zo slecht is ze niet. - Jawel.
Ik heb zin om haar in een dikke pad te veranderen.
Zoiets mag je niet zeggen.
En trouwens, dat kunnen wij niet.
We mogen alleen leuke dingen doen.
Nou, ik zou 't leuk vinden.
Er moet een manier zijn.
En die is er.
Wat, Flora? - Ik ga...
De muren hebben oren.
Kom mee.
Ik verander haar in een bloem. - Maleficent?
Nee, de prinses.
Dat wordt vast een mooie bloem.
Bloemen kunnen zich niet prikken.
Omdat ze geen vingers hebben. - Juist.
Dan is ze veilig.
Totdat Maleficent 't laat vriezen.
Hemeltje.
Ze maakt altijd alle bloemen stuk.
En zoiets zal ze ook wel verwachten.
Wat moeten we dan? Ze weet alles.
Dat is niet waar.
Ze weet niets van liefde...
vriendelijkheid en het helpen van anderen.
Volgens mij is ze niet gelukkig.
Maar dat is 't.
Dat is het enige dat ze nooit verwacht.
We moeten 't goed voorbereiden.
Dat verlaten huisje van de houthakker.
De koning zal wel bezwaar hebben...
maar als we 't uitleggen...
Wat?
Over die drie boerinnen in het bos die voor een kindje zorgen.
Wat aardig van ze. - Wie zijn dat dan?
Draai je om.
Maar dat zijn wij.
Bedoel je ons?
Moeten wij voor de baby zorgen? - Waarom niet?
Wat leuk.
Dan moeten we 't voeden.
En aankleden en in slaap wiegen. Wat heerlijk.
Kunnen wij dat wel? - Mensen kunnen het ook.
En wij hebben onze toverkracht. - Precies.
Geen toverkracht.
Geef jullie stafjes maar aan mij.
En die vleugels kunnen ook weg.
Moeten we als mensen leven? Zestien jaar lang?
Maar we weten niet hoe dat moet.
Dus verwacht Maleficent 't ook niet.
En al dat werk dan?
Iedereen doet wat.
Ik zorg voor de baby. - Geef hier.
Kom mee.
We gaan 't de koning en koningin vertellen.
Flora. - Flora.
De koning en koningin zagen met pijn in hun hart...
hoe hun enige kind verdween in de nacht.
Vele eenzame jaren gingen aan de koning en zijn volk voorbij.
Maar toen de zestien jaren bijna om waren...
werd het voIk vrolijker.
Iedereen wist dat zolang het boven het rijk van Maleficent...
donderde en bliksemde...
haar voorspelling niet was uitgekomen.
Ongelofelijk.
Na zestien jaar nog geen enkel spoor van haar.
Ze kan niet in rook opgelost zijn.
Heb je echt overal gezocht?
Ja, overal. Met z'n allen.
In de stad, het bos, de bergen?
We hebben in de bergen gezocht, in de bossen...
en in de huizen...
en in alle wiegjes.
Wiegjes?
Ja, alle wiegjes.
Wiegjes.
Hoor je dat, beestje?
Ze hebben al die jaren een baby gezocht.
Stommelingen.
Idioten!
Imbecielen!
Ze zijn hopeloos.
Een schande voor de kwade machten.
Beestje van me, jij bent mijn laatste hoop.
Vlieg uit en zoek een meisje van zestien...
met gouden lokken en rozenrode lippen.
Ga, en stel me niet teleur.
Zestien jaar lang wist niemand waar de prinses was.
Maar diep in het bos...
voerden de goede feeën hun plan uit.
Ze leefden als mensen en voedden het kind op.
Ze noemden haar Doornroosje.
Haar zestiende verjaardag wilden de feeën vieren...
met een echte verrassing.
Hoe is deze? - Dat is mijn keus.
Die staat haar vast mooi.
Een paar veranderingen.
En een strik. - Een hoge schouderlijn.
In 't blauw. - Nee, roze.
En plooien. - Hoe krijgen we haar het huis uit?
Ik bedenk wel iets.
Wat doen jullie?
Wij?
Je moet bessen gaan plukken.
Ja, bessen. - Bessen?
Een heleboel bessen. - Ik heb gisteren al bessen geplukt.
We hebben er nog meer nodig. - Nog veel meer.
En haast je maar niet. - Maar ga niet te ver.
Dag, liefje.
Zou ze iets doorhebben?
Natuurlijk niet.
Wat zal ze verrast zijn.
Een echte verjaardag. - Met een taart.
En een echte prinsessenjurk.
Ik pak de stafjes wel. - De stafjes?
Nee, geen toverkunsten.
De zestien jaren zijn bijna om.
We nemen geen risico. - Ik heb nog nooit 'n taart gebakken.
Hoeft ook niet. - Ik bak de taart wel.
Jij? - Dat heeft ze altijd al gewild.
En dit is haar laatste kans.
Vijftien etages, met blauwe vergeet-me-nietjes.
Ik ga de jurk maken.
Jij kan niet naaien en zij kan niet bakken.
't Is simpel. - Doen wat het boek zegt.
Jij mag de paspop zijn.
We kunnen beter toveren.
Drie kopjes meel.
Kopje... kopje...
Een... twee...
drie... - Waar is dat gat voor?
Daar moeten de benen doorheen.
Hij is roze. - Mooie kleur, hé?
Hij zou blauw worden. - Nee, we hadden roze gezegd.
Dat wilde jij.
Doe twee hele eieren in het beslag.
Hele eieren?
Ik krijg geen lucht.
Laat me eruit.
Vreselijk. - Omdat jij hem aanhebt.
Een TL gist. TL?
Theelepeltje.
Ach, natuurlijk.
Wat is dat kind groot geworden.
Ik zie 'r nog zo voor me.
Een klein baby't je.
Merrywheater...
Wat is er met je?
Na vandaag is ze een prinses en niet meer ons Doornroosje.
We wisten dat 't zou gebeuren.
Maar waarom zo snel?
We hebben zestien jaar genoten.
Een heerlijke tijd.
Lieve hemel, we lijken wel een stelletje tutjes.
Schiet op, voordat ze terugkomt.
Hoor je dat, Samson?
Wat mooi.
Wat zou dat zijn?
Kom, dan gaan we kijken.
Kom op nou.
Voor een extra portie haver...
en een paar wortels?
Kom op.
Geen wortels.
♫ Ik vraag me af... ♫
♫ Ik vraag me af waarom elke vogel... ♫
♫ iemand heeft om voor te zingen... ♫
♫ van die lieve dingen... ♫
♫ een vrolijk liefdesliedje... ♫
♫ Ik vraag me af... ♫
♫ als mijn hart blijft zingen... ♫
♫ zal mijn lied doordringen... ♫
♫ tot iemand die me zal vinden... ♫
♫ en een liefdesliedje zingt... ♫
♫ voor mij. ♫
Oh, waarom behandelen ze me als een kind?
Wie?
Tante Flora, Fauna en Merrywheater.
Ze willen niet dat ik iemand ontmoet.
Maar ik heb ze er mooi tussen genomen.
Ik heb iemand ontmoet. - Wie?
Wie? Wie?
Een prins.
Hij is groot en knap...
en zo romantisch.
We wandelen en praten samen.
En voordat we afscheid nemen...
neemt ie me in zijn armen...
en dan...
word ik wakker.
Ja, het is maar een droom.
Maar als de droom steeds terugkomt, komt ie uit.
En ik heb 'm al zo vaak gezien.
Weet je, Samson...
die stem had iets vreemds.
Bijna te mooi om echt te zijn.
Misschien is 't een mysterieus wezen... een bosgeest...
Hé, wacht even.
Oh, mijn droomprins.
Hoogheid...
Ik mag niet met vreemden praten...
maar wij kennen elkaar.
♫ Ik ken je... ♫
♫ Ik heb naast je gelopen in mijn dromen... ♫
♫ Ik ken je... ♫
♫ de blik in je ogen doet m'n bloed sneller stromen... ♫
♫ ook al weet ik... ♫
♫ dat visioenen zelden uitkomen... ♫
♫ maar ik ken je... ♫
♫ Ik weet wat je zult doen... ♫
♫ je zult van me houden... ♫
♫ zoals je van me houdt... ♫
♫ maar ik ken je... ♫
♫ Ik weet wat je zult doen... ♫
♫ zoals je van me houdt... ♫
♫ in mijn dromen. ♫
Neem me niet kwalijk. Liet ik je schrikken?
Oh nee, maar je bent een...
Een vreemde?
Maar we kennen elkaar toch al?
Is dat zo? - Ja, je zei 't net zelf.
In je dromen.
♫ Ik ken je... ♫
♫ Ik heb naast je gelopen... ♫
♫ in mijn dromen... ♫
♫ Ik ken je de blik in je ogen... ♫
♫ doet m'n bloed sneller stromen... ♫
♫ ook al weet ik... ♫
♫ dat visioenen zelden uitkomen... ♫
♫ maar ik ken je... ♫
♫ Ik weet wat je zult doen... ♫
♫ je zult van me houden... ♫
♫ zoals je van me houdt... ♫
♫ in mijn dromen ♫
Wie ben je? Hoe heet je?
Hoe ik heet?
Ik heet...
Ik kan 't niet zeggen.
Vaarwel. - Wanneer zie ik je weer?
Nooit meer. - Nooit?
Misschien een andere keer. - Morgen?
Nee, vanavond.
Waar? - Bij het huisje in de vallei.
Zo... oeps...
Hoe vind je 'm?
't Is een bijzondere taart.
Hij wordt steviger als ie eenmaal gebakken is.
Hoe vind je de jurk?
Nou, ik...
Hij is niet zoals in het boek.
Ik heb 'm beter gemaakt. Misschien nog wat rushes.
Wat denk jij? - Ja, beter.
Wat vind jij, Merrywheater?
Ik heb genoeg van deze onzin.
Wat moet Roosje wel niet denken van deze troep?
Ik vind nog steeds 't zelfde.
Ik ga de stafjes pakken.
Volgens mij heeft ze gelijk.
Hier zijn ze. Zo goed als nieuw.
Voorzichtig, Merrywheater.
Vlug, doe alle deuren dicht.
Fauna, ramen dicht.
Dicht elke kier.
We mogen geen risico nemen.
Jij gaat de taart bakken.
En ik... - En jij maakt schoon.
En ik maak de jurk.
Schiet op.
Bezem, zwabber, sop, knap snel de kamer op.
Maak een mooi gewaad, dat ons prinsesje koninklijk staat.
Eieren, meel, melk.
Doe wat hier staat. Ik pak de kaarsjes wel.
Nee, niet roze. Blauw.
Merrywheater. Roze.
Blauw.
Roze.
Blauw.
Kijk nou wat je doet.
Luister...
Dat is Roosje.
Ze is terug. Ophouden.
Roze. We moeten ons verstoppen.
Blauw.
Tante Flora.
Hemeltjelief, de zwabber is nog bezig.
Stop, zwabber.
Tante Flora...
Fauna en Merrywheater.
Waar is iedereen?
Verrassing. Verrassing. - Gefeliciteerd.
Dit is de mooiste dag van m'n leven.
Wat heerlijk. Wacht maar tot jullie hem ontmoeten.
Hem? - Roosje.
Heb je een vreemde ontmoet?
Oh nee, we kennen elkaar.
Oh ja? - Waarvan?
Uit mijn dromen.
Ik ken je...
Ik liep naast je in mijn dromen
Ze is verliefd.
Hemeltje. - Wat vreselijk.
Waarom? Ik ben al zestien.
Dat bedoelen we niet.
Je bent uitgehuwelijkt. - Uitgehuwelijkt?
Op de dag van je geboorte. - Aan prins Phillip.
Hoe kan ik nou met een prins trouwen?
Dan moet ik... - Een prinses zijn.
En dat ben je. - Prinses Aurora.
Vanavond ga je naar je vader. Koning Stefan.
Maar hij komt vanavond hier.
Ik heb 't hem beloofd. - Het spijt me...
maar je mag hem nooit meer zien.
Ik kan 't niet geloven.
En we dachten dat ze blij zou zijn.
Nog steeds niets, Hubert.
Natuurlijk niet.
De zon is nog niet onder.
Lekker kippetje.
Kom op, niet zo somber. De strijd is bijna gestreden.
Ze is bijna thuis. - Het spijt me...
maar ik heb me zestien jaar zorgen gemaakt.
Dat is nu allemaal verleden tijd.
Vanavond drinken we op de toekomst...
met iets dat ik zestien jaar bewaard heb.
Hier... op de toekomst.
Oké, op de toekomst.
♫ prut... prut... prut... ♫
♫ de avond is zoet... ♫
♫ de afloop is mooi - De toekomst is goed... ♫
♫ onze kinderen trouwen ons rijk wordt behoed ♫
Uitstekend wijntje.
En nu op 't nieuwe paleis. - Paleis?
Ze moeten toch 'n nestje hebben?
Om een gezinnetje te stichten?
Nou ja, later wel... - Op het paleis.
♫ prut - Prut... ♫
♫ op het paleis... ♫
♫ mooier dan een paleis in Parijs... ♫
♫ neem nog wat een vol glas heeft iets blijs... ♫
♫ prut... prut... ♫
♫ prut... ♫
De tekeningen.
Hoe vind je 't?
't Is eenvoudig.
Veertig slaapkamers, eetzaal... Een echt huwelijksnestje.
Ben je al begonnen met bouwen?
't Is al klaar. Morgen kunnen ze erin.
Morgen? Ze zijn nog niet eens getrouwd.
Vanavond.
Op het huwelijk. - Wacht nou.
Voordat ik mijn dochter gezien heb, ben ik haar al kwijt.
Je krijgt Phillip als zoon. - Ja, maar...
Je wilt toch ook kleinkinderen? - Natuurlijk, maar...
Dan mogen we geen tijd verliezen.
Op het huwelijk.
Wees redelijk.
Aurora weet nog helemaal nergens van.
Misschien ervaart ze 't wel als een schok.
Een schok?
Mijn zoon Phillip? Wat mankeert er aan Phillip?
Niets, ik bedoel alleen...
Waarom wil jouw dochter mijn zoon niet?
Misschien wil mijn zoon jouw dochter wel niet.
Misschien willen mijn kleinkinderen jou niet als opa.
Pas op, onredelijke...
bolle, snoeverige, ouwe blaaskaak.
Onredelijk? Bolle? En garde.
Hubert, ik waarschuw je. Dit betekent oorlog.
Aanvallen. Voor eer, voor vaderland en voor...
Waar maken we ons druk om?
Nergens om, Hubert.
De kinderen worden wel verliefd.
Precies.
En voor de kleinkinderen laat ik een mooie wieg maken.
Geweldig. Een vorstelijke wieg.
Uiteraard. Op de houtbewerkers.
Zijne koninklijke hoogheid, prins Phillip.
Wacht even.
Schiet op, jongen.
Je moet je omkleden voor je aanstaande bruid.
Ik heb haar al ontmoet. - Wanneer?
In mijn dromen.
Hou op.
Zet me neer.
Wat is dat voor onzin?
Ik heb haar echt ontmoet.
Prinses Aurora? Mijn hemel, dat moet Stefan weten.
Ik heb geen Aurora gezegd.
Jawel, je zei dat...
Ik mijn bruid heb ontmoet.
Ik weet niet wie ze is. Een boerenmeisje.
Een boerenmeisje?
Ga je trouwen met een... Maar Phillip...
Je maakt een grapje.
Toch?
Dat kan niet.
Hoe kan je de troon en het koninkrijk opgeven...
voor een niemand?
Maar dat gebeurt niet.
Je trouwt gewoon met een prinses.
Doe niet zo ouderwets. Dit is de veertiende eeuw.
Ik ben de koning en je trouwt...
Met het meisje waar ik van hou. - Precies.
Dag, vader. - Dag, vader.
Phillip, kom terug.
Hoe ga ik dit aan Stefan vertellen?
Kom mee.
Oké, kom maar verder.
Deur op slot, Merrywheater.
Fauna, gordijnen dicht.
Ga hier maar even zitten.
Je krijgt nog een geschenk, lief kind.
Het symbool van vorstelijkheid.
Draag voortaan deze kroon.
En stel je koninklijkheid ten toon.
Toe nou...
Kom.
Laat haar maar even alleen.
't Komt door die jongen.
Wat moeten we doen?
Waarom moet ze ook met een oude prins trouwen?
Dat is niet aan ons.
Laten we 't de koning vertellen.
Ja, waarom niet? - Luister.
Maleficent. Roosje!
Roosje.
Waarom hebben we haar alleen gelaten?
Let op. - Roosje.
Roosje. Waar ben je?
Nergens aankomen.
Raak de spinklos aan.
Raak 'm aan.
Stelletje stommelingen.
Denken jullie mij te kunnen verslaan?
De meesteres van het kwaad.
Hier is jullie dierbare prinsesje.
Ik zal 't mezelf nooit vergeven.
Het is onze schuld.
Stefan, ik moet je iets belangrijks vertellen.
Niet nu, Hubert.
't Gaat over Phillip.
Oh ja, Phillip. Waar is die jongen?
Dat wil ik nou net vertellen.
Haal hem onmiddellijk.
De zon is onder.
Maak u gereed om uw prinses te verwelkomen.
Arme koning en koningin.
Wat zullen ze verdrietig zijn.
Ze hoeven 't niet te weten. - Niet?
Ook zij zullen slapen...
tot Roosje wakker wordt.
Kom mee.
♫ Schone Slaapster, poppedijn... ♫
♫ met lokken zo goud als de zonneschijn... ♫
♫ met lippen zo rood als de roodste roos... ♫
♫ dromend van de man... ♫
♫ die zij verkoos... ♫
♫ Eens zal hij komen... ♫
♫ en niet in haar dromen... ♫
♫ Dan wordt ze gewekt... ♫
♫ met een liefdeskus... ♫
♫ maar tot dan, Schone Slaapster... ♫
♫ Slaap zacht... ♫
♫ dan wordt ze gewekt... ♫
♫ met een liefdeskus... ♫
♫ maar tot dan, Schone Slaapster... ♫
♫ slaap zacht ♫
Phillip is verliefd geworden op een boerenmeid...
Boerenmeid?
Wie is die boerenmeid? Waar heeft ie haar ontmoet?
Hij heeft haar ontmoet... - Waar?
In een droom.
In een droom?
Roosje... prins Phillip...
Kom, we moeten terug naar het huisje.
Binnen.
Wat een aangename verrassing.
Ik wilde een boer vangen...
maar 't werd een prins.
Neem hem mee.
Maar voorzichtig, mijn beestjes.
Ik heb een plan met onze koninklijke gast.
Maleficent.
Ze heeft prins Phillip.
Op de Verboden Berg.
Daar mogen wij niet komen.
We zullen wel moeten.
Wat jammer dat prins Phillip dit feest niet kan meemaken.
Kom, we gaan hem even opvrolijken.
Toe nou, prins Phillip.
Niet zo triest.
U hebt een mooie toekomst voor u.
U zult de held worden van een fantastisch sprookje.
Aanschouw het kasteel van koning Stefan.
En in de hoogste toren, dromend van haar grote liefde...
ligt prinses Aurora.
En ziet, waartoe het lot hen leidt.
Het is diezelfde boerenmeid...
die het hart won van de nobele prins.
Ze is inderdaad een poppedijn.
Met lokken zo goud als de zonneschijn.
En lippen zo rood als de roodste roos.
Ze slaapt alweer een hele poos.
De jaren verstrijken...
maar voor wie vastberaden is zijn zij slechts een dag.
Straks komt hij uit z'n gevangenis...
en slaat onze prins zijn laatste slag.
Daar gaat hij, op zijn edele ros.
Hij vertrekt fier en gezwind.
Om zijn geliefde te wekken...
met een liefdeskus.
Het bewijs dat ware liefde altijd wint.
Ik zal je...
Kom, beestje.
We laten de prins alleen met deze blije gedachten.
Een waarlijk goede dag.
Voor 't eerst in zestien jaar zal ik heerlijk slapen.
Er is geen tijd om 't uit te leggen.
Wacht even.
De weg naar de ware liefde kent vele gevaren...
die u moet bestrijden.
Bewapen u met het schild van deugdzaamheid...
en het zwaard van oprechtheid.
Met deze wapens kunt u het kwaad verslaan.
We moeten opschieten.
Pas op.
Stilte.
Zeg tegen die dwazen dat...
Pas op, Phillip.
Sneller, Phillip.
Een woud van stekels wordt zijn graf.
Doornen tot aan de hemel is zijn straf.
Gaat heen en breng Stefan een bezoek.
Omwoeker zijn kasteel met mijn vloek.
Dat kan niet waar zijn.
Nu krijg je met mij te maken, prins.
En met alle duistere machten.
Kom, deze kant op.
Oh, zwaard, het is nog niet te laat.
Sla toe en versla het kwaad.
Neem me niet kwalijk, Hubert. De wijn...
Wat zei je ook alweer?
Zei ik dan wat?
Oh ja.
Stefan, we leven wel in de veertiende eeuw.
Dat zei je net ook al.
Ik zal 't kort houden.
Mijn Phillip wil trouwen met...
Aurora is terug.
En Phillip.
Wat heeft dit te betekenen?
Ik snap er...
Maar...
Ik snap het niet.
Fauna, wat is er met je?
Ik hou van 'n goede afloop.
Ja, ik ook.
Blauw?
Roze.
♫ Ik ken je Ik heb naast je gelopen... ♫
♫ in mijn dromen ♫ - Blauw.
♫ Ik ken je... ♫
♫ de blik in je ogen doet m'n bloed sneller stromen... ♫
♫ ook al weet ik... ♫
♫ dat visioenen zelden uitkomen... ♫
♫ maar ik ken je ik weet wat je zult doen... ♫
♫ je zult van me houden... ♫
♫ zoals je van me houdt... ♫
♫ in mijn dromen ♫
Bewerkt door Black Phantom Gesynchroniseerd door relentless
Aanpassingen en resync: Goffini
Resync en correcties voor BRrip: Tyrannis Hawk