ترجمه از mohaMax MohaTranslator@Gamil.com 26 / 5 / 1401
(صدای اردک ها)
اوه ... گلف بازی.
هی پرستار!
ببخشید!
- اوه، نه آقا، برای ما نیست. - افتاده بود اونجا.
- نه آقا. - اما پرستار.
آخه برای من هم که نیست. هی کوچولو.
لطفن آقا، تازه خوابش بردـه.
- خُب، وقتی بیدار شد بهش بدید. - نه مچکرم.
تازه ما که نمی دونیم برای کی ـه، مگه نه؟
(صدای پارس سگ)
مچکرم.
(زوزة سگ)
(پارس سگ)
(صدای شتاب گرفتن ماشین)
مراقب باش!
(صدای بوق ماشین)
اوه خدای من!
- بچه چطورـه؟ - خُب، فقط یه کالسکه ست.
- بچه ای در کاری نیست، جالب ـه، نه؟ - شاید.
آخه بعضی وقت ها زن ها با کالسکة خالی می رن خرید.
- اما نه یه پرستار توی پارک ریجنت. - چه می دونم، یه بررسی می کنیمش.
حالا می شه اسمتون رو بگید، آقا؟
- بله، هانی. (صدای آژیر آمبولانس)
- چطور نوشته می شه؟ - هـ الف نون ی. ریچارد هانی.
خیابان ششم اوزوالد کلد، دبلیو 1.
(ترمز آمبولانس)
- اون رو کجا می برن؟ - فکر کنم بیمارستان مریم مقدس، آقا.
- اوه ... - مچکرم آقا.
اگه اون ماشین رو پیدا کردیم شاید نیاز باشه دوباره ببینیمتون.
امیدوارم خیلی صدمه ندیده باشه.
اوه، راستی.
این رو بده به مافوقت.
ایشون رفتن. با شوک درمان شدند و اجازه داده شد برن خونه.
مطمئناً شما آدرسش رو دارید؟
بله اما فکر نکنم که ...
آه، می دونم، اما بالاخره من اونجا بودم و این هم کیفش ـه.
- داخل کیف نشونی ای نیست؟ - هیچی.
فقط کلی پول توشه. می تونم بدمش به پلیس اما...
ممکنه لفتش بدن و باعث نگرانی خانم بشن.
- خُب ... - خٌب، من که قیافة معصومی دارم.
- شماره 13 اولک تریس، دبلیو 2، خانم رابینسون. - مچکرم.
صبح بخیر، می تونی بهم بگی ...
این خیابون شمارة 13 اُلدتریس ـه؟
یه زمانی بود. 13 عدد بدشانسی ـه، مگه نه؟
(صدای تشویق)
- نمایش شروع شده آقا. - چی؟ اوه، بله.
- می شه برای یکی از دوست هام هم بلیط رزرو کنم؟ - به چه نامی، آقا؟
- خانم رابینسون. شاید بعدن پیداش بشه. - بسیار خُب، آقا.
- از این طرف. - مچکرم.
(موسیقی جاز)
آه، خانم رابینسون.
امشب حال بچه چطورـه؟
شما همون آقای هانی هستید که هوای کالسکه رو داشتید؟
بله.
یکی از وسیله های من ...
- ... دست شماست. - بله، اما توی آپارتمانن.
چه حیف. نیازی نیست که شما خودتون رو درگیر این ماجرا کنید.
من هم درگیر شدم؟
چه باحال.
- اصلن ماجرا چی ـه؟ - اینجا نمی تونیم صحبت کنیم.
خُب، من که می تونم بزنم بیرون مگر این که تو بخوای بمونی.
حتمن. نمایش بعدی خیلی جالب ـه.
نگاه کن!
اون ها هیچ وقت اجازه نمی دن اون از تیرسشون خارج بشه.
- کیا؟ - آقای مموری، حاضرید؟
(صدای ترومپت)
اون پرستار لعنتی بازم اینجاست.
- همون پرستار بچه؟ فکر می کردم که ... - ناشیانه کار کردن.
محله پنج، استراتام، چیزیک و حالا هم اینجا.
حالا، باعث خوشحالی بنده ست که یکی از جالب ترین آدم های زنده حال حاضر رو به شما معرفی کنم.
یک دانشنامة انسانی از آمار و ارقام.
اینجا برای پاسخ به پرسش هاتون، هر پرسشی که هست،
کسی نیست جز آقای حافظه.
(موزیک شاد)
مچکرم و شب بخیر خانم ها و آقایون.
قبل از این که شروع کنیم فقط باید بگم که من یه شعبده باز نیستم.
من نمی تونم از آینده این که شریکتون بورـه یا سبزه خبر بدم
یا اینکه بگم چند تا بچه خواهید داشت.
(صدای خنده) من با حقایق محکم سر و کار دارم.
حقایقی از حافظه انسانی.
ورزشی، علمی، جغرافیایی، سیاسی و تاریخی
حالا، کی برای اولین سوال حاضرـه؟
ساعت چندـه؟ (خنده)
بپرسید خانم، نترسید.
اسم اسب ناپلئون در جنگ واترلو چی بود؟
اسمش مارنگون بود. یک نریان سفید، با یک و نیم متر قد.
- درست گفتم، خانم؟ - بله.
سؤال بعدی، لطفن.
پشه ها زمستون کجا می رن؟
(خنده) زن پیر من کجاست؟
خواهش می کنم سؤالات معقول بپرسید. بله آقا، شما سؤال دارید؟
چه ارتباطی هست بین شیخ بحرین و جزیرة سنت هلن؟
اینجا جوان بزرگ واری رو داریم با یک معمای اسرارآمیز از شرق.
تازه از خارج آمدید، آقا؟
- بله. - می شه سوالتون رو تکرار کنید؟
چه ارتباطی هست بین شیخ بحرین و جزیرة سنت هلن؟
جزیرة سنت هلن جایی برای تبعید مجرمانی که
علیه شیخ بحرین توطئه کرده اند. درست گفتم آقا؟
زدی تو خال.
- و سوال بعدی. - قانون جاذبة نیوتون چیست؟
فکر کنم شما اول پرسیدید آقا؟
کدام یک از رؤسای جمهور امریکا ترور شدند؟
تا آپارتمانت خیلی راه ـه؟
با تاکسی حدود 5 دقیقه.
- بهترـه بریم. اون ها می دونند من اینجا هستم. - اول شما.
و دبلیو مکینلی، سال 1901، درست گفتم آقا؟
از پله ها خیلی فرز اومدید بالا. فکر می کردم بعد از تصادفتون به سختی بالا بیاین.
اون یه تصادف نبود آقای هانی، اون های سعی داشتن من رو بکشند.
لطفن لامپ رو روشن نکنید.
بهتر نشد؟
شما کی هستید؟
اگه بگم کار من مربوط به امنیت ملی کشورمون ـه، چی می گید؟
منظورتون این ـه که یه جورایی جاسوسید؟
خُب ما خیلی از این کلمه خوشمون نمی آد، آقای هانی، اما خیلی دور نشدید.
اون آدم ها منتظر من هستن.
اوه، بی خیال، شما استراحت کامل نیاز دارید.
به یه سفر برید، از همة این چیزا دور بشید.
شاید، وقتی این کار تموم بشه.
شما زیاد سفر می کنید، آقای هانی؟
منظورتون این چیزاست؟ آره، کارم، من رو همه جا می برـه.
من یه جورایی برای دولت هم کار می کنم.
همون که بهش می گید جایگاه سیاسی. تازه دیروز برگشتم.
- نوشیدنی می خورید؟ - مچکرم، نه.
همین قدرـه، زیاد نیست.
- اشکالی ندارـه من بخورم؟ - البته که نه.
بعدش می تونیم وسایل شما رو برداریم و برسونمتون خونه.
- کجا زندگی می کنید؟ - ویلزدن.
ویلزدن؟! عجب مخفی گاه عاشقانه ای برای یه مأمور مخفی.
- واقعن اسمتون رابینسون ـه؟ - اسم واقعیم ـه.
اما به طور رسمی من به عنوان پرستار بچه معرفی می شم.
پرستار بچه.
انتظارش رو دارم که فکر کنید من یه دیوونه ام ...
اوه، نه. شاید فقط یه خورده دلواپسی بی جهت باشه.
می دونید، من یه عمو داشتم که از یه همچین مشکلی رنج می برد.
خیلی آدم رو اذیت می کرد.
به سلامتی.
تا حالا اسم 39 پله به گوشتون خوردـه؟
چی هست، بازی جورچین ـه؟
بومرنگ برای شما معنی ای دارـه؟
بله. اسم رمز موشک بالستیک ـه.
کشوری که حواسش به بومرنگ باشه از هر حمله ای مصون می مونه.
می بینید که چقدر مسئله اهمیت بالایی دارـه، آقای هانی.
می دونم که این کار رو می کنند.
اما اگه از نشت اطلاعات خبر دارید چرا نمی رید سراغ پلیس؟
در این کشور اگه کسی قانون شکنی کنه ...
هیچ کس براش مهم نیست.
شما که من رو وارد این کار کردی.
باشه، فرض کنیم حرفی که می زنید درست باشه. چرا به من می گید؟
برای این که الان شما می دونید من کی هستم، من شاید وقت نداشته باشم گزارشم رو بفرستم قبل از ...
- قبل از این که یه تصادف دیگه رخ بده؟ منظورتون این ـه؟ - بله.
از من می خواین چه کار کنم؟
این یه پازل پیچیده ست. من می خوام چند تا سرنخ که به دست آوردم بهتون بدم.
- بعدش می تونم فردا برم اسکاتلند... - اسکاتلند؟
یه مردی اونجاست که باید ببینمش.
وقت خیلی کم. این اطلاعات تا 48 ساعت دیگه از مملکت خارج می شه.
و در این تشکیلات، از بین اون هایی که مهم هستند، سردسته ای وجود دارـه؟
ما فکر می کنیم که باشه اما نمی دونیم که کی ـه.
او به طور مداوم شیوة زندگی خودش رو تغییر می ده.
تمام چیزی که می دونیم این ـه که او مفصل بالای انگشت کوچیکش رو از دست داده.
این 39 پله، توی اسکاتلندـه؟
اوه آقای هانی نازنین، جواب کوتاهی به این یکی سؤال وجود ندارـه.
باید از اول شروع کنیم.
قبل از اون یه کاری هست که باید انجام بدیم.
- چی کاری؟ - یه فنجون چایی.
توی این کار که خیلی واردم. می رم کتری رو بذارم رو گاز.
(صدای زنگ ساعت بزرگ از دوردست)
متأسفانه شکر نداریم. اشکالی ندارـه ...؟
خانم رابینسون.
اوه خدای من.
- می تونم کمکتون کنم؟ - وضعیت اضطراری. پلیس لطفن.
برای سرویس وضعیت اضطراری گوشی رو بذارید و بعد شمارة 999 رو بگیرید.
(صدای زنگ تلفن)
(ادامة صدای زنگ تلفن)
(قطع صدای زنگ تلفن)
(صدای شیهه اسب)
(صدای سوت)
ترسیدم. زود بیدار شدید، نه؟
جریان چیه؟
صبح بخیر. بگو ببینم، تو یه مرد متأهلی؟
- دوربین مخفی ـه؟ - نه، فقط می خوام بدونم.
- خُب، بعضی وقت ها هستم بعضی وقت ها نیستم. - منظورت چی ـه؟
خُب می دونی من جدا شدم. الان محکومم به زندگی.
آره، فکر کنم همونی هستی که دنبالش بودم. حالا گوش بده...
- اون دو تا مرد رو می بینی؟ - آره.
اون ها کارآگاه هایی هستند که توسط یه همسر استخدام شدند.
- کدود همسر. - همسر زنی که طبقة بالاست.
دیشب اشتباه کردم یه نگاهی به نقاشی هاش انداختم
یه خورده زیادی موندم، گرفتی چی می گم؟
گرفتم؟ پس خودم چطوری به یه آدم مجرد تبدیل شدم.
- فقط قضیه نقاشی نبود. - پس چی بود؟
- مرغ عشق ها معطلمون کرد. چی می خوای؟ - یه مرد عین خودم.
می شه یه قدم بزنی تا اونجا و برگردی؟
تا حالا یه بچه خوک داشتی؟
- بامزه مثل یه بچه. - نه تا حالا نداشتم.
(صدای سوت)
یا شراب هلو. خوشمزه ست.
ترم پیش فیشر کاملن بی خیال من شده بود.
من واقعن تحسینش می کردم.
فیشر اون قدرا بد نیست. ماویس کارتر توی ادینبورگ در تعطیلات باهاش قرار می گذاشت
- قبل از این که کاملن از اون محل دور بشه. - فکر می کنی اون برای مردها جذاب ـه؟
ماویس کارتر می گفت قیافه اش خیلی داغون ـه.
من فکر می کنم یه تراژدی خیلی بزرگی توی زندگی اش اتفاق افتاده.
مثلا یه ماجرای مخفی با لرد مونتباتن.
اوه، خفه شو این قدر پشت سر فیشر حرف نزن، مونیکا!
فقط به خاطر این که اون زندگی خصوصی اش رو پیش خودش نگه داشته، داری از خودت براش حرف در می آری.
من فقط دارم حدس می زنم! به هر حال اون بهترین مربی نتبالی بوده که مدرسه تا حالا داشته. [نتبال: بسکتبال پنج نفره دختران]
جسد زنی چاقو خورده که صبح زود امروز پیدا شده بود، هنوز شناسایی نشده.
پلیس خواهان بازجویی از ریچارد هانی، مستأجر آپارتمان است،
کسی که معتقدند می تواند به حل پرونده کمک کند.
تصور می شود او در حال سفر به شمال، احتمالن اسکاتلند، است.
سن حدود 35 سال، قد متوسط با ابروی قهوه ای و چشمان خاکستری.
او آخرین باری که دیده شده، یک کت شلوار قهوه ای به همراه بارانی روشن به تن داشته است.
سازمان هواشناسی امروز صبح را آفتابی پیش بینی کرده است ...
(اعلان ایستگاه قطار)
ادینبورگ، فقط یه ساعت دیگه دوباره برگشتیم توی همون مرغ دونی.
خیلی گرسنه ام ـه، شما نیستید؟
- دارم ضعف می رم! - ببخشید.
شاید یه آشپز جدید آورده باشند.
ببخشید.
(سوت قطار)
(صدای نی اسکاتلندی)
اوه، زود باشید دخترا، زودتر، از قطار جا می مونید.
(خنده)
(سوت مأمور)
- موفق باشید. - خیلی ممنون جناب سرکار.
خداحافظ!
(صدای سوت قطار)
- خدانگهدار. - خداحافظ عزیزم.
خوش بگذرـه.
(صدای خنده)
- ببخشید آقا، شام اول رو میل می کنید؟ - بله، مچکرم.
لطفن من رو ببخشید. اسمم ریچارد هانی ـه.
مثل این که طرف خیلی عجله دارـه؟
آره.
(صدای جیغ)
شما خانم فیشر نیستید، بهترین مربی نتبال.
گوش بده، من از دست کسی فرار نمی کنم،
اما اگه خودم رو تسلیم کنم کلی زمان می بره و من اصلن وقت ندارم.
- من نمی فهمم! - چی رو نمی فهمی؟ فقط بهم اعتماد کن.
ببخشید، من افسر پلیس هستم. ممنون می شم اگه کمکم کنید.
اگه دنبال ریچارد هانی می گردید، ایشون همون مردی هستند که دنبالشید.
- اسم شما هانی ـه؟ - ببخشید. لطفن برای شام بنشینید.
(سوت قطار)
زودباشید.
(صدای جیغ زن)
این چه وضعی ـه؟
بده من اون دستمالو!
گند زدی به کت و شلوارم! مشکلت چی ـه؟
- ببخشید. - می شه لطفن کنار بایستید؟!
- من افسر پلیس هستم. - خُب، این ابله رو دستگیر کن!
- اون رو می شناختید، خانم؟ - نه، خارج از اینجا نه.
مچکرم.
- کسی دید که بپرـه؟ - نه، من که می گم هنوز توی قطارـه.
شاید توی دست شویی ـه.
(صدای مرغ های دریایی)
هِی، ما یه زمانبندی داریم که باید حفظش کنیم! کل روز رو که نمی تونیم اینجا بایستیم.
(صدای سوت قطار)
(صدای سوت کشتی)
(پارس سگ)
من اصلن نمی خوام چیزی درباره هیچ کس بدونم.
نه حتی اون هایی که بین راه اَبِردین سوار می کنم. [اَبِردین: سومین شهر بزرگ اسکاتلند]
گفتی کجا می خوای بری؟
گلنکرک، نزدیک شهر بِلِگائوری.
بِلِگائوری. تا فردا صبح نمی رسی اونجا.
وقتی رسیدیم پِرت، پیاده ت می کنم، درسته هارولد؟
درسته، پرس.
درست بعد از این که پلیس راه رو رد کنیم.
- کدوم پلیس راه؟ - پلیس ها دران دنبال یه نفر می گردن.
- معمولن پیش می آد. - مشخصات طرف رو دارن؟
- نه بابا، از طرف شمال اومدند. - شما خبر داری؟
نه، کل روز رو توی جاده بودند. هنوز دنبالش می گردن.
اما من که فکر نکنم مشکلی برامون باشه. درسته هارلد؟
- دقیقن درسته، پرس. - رفیق همیشه موافق من.
تا حالا زندون بودی؟
- نه. - من بودم.
- اگه خواستی می تونی حرف بزنی. - منظورت چی ـه؟
تو همون یارو هستی که دنبالشن، مگه نه؟
- آره من همون یاروم. - شنیدی هارولد؟ طرف خودش ـه.
آره.
چقدر دیگه مونده تا پلیس راه؟
آه، حدود 8 یا 9 کیلومتر.
چکار می خوای کنی، من رو تحویلم بدی؟
همچین حرفی نزدم. گفتم سؤال بی سؤال.
- فقط یه چیزی ازت می پرسم. - بپرس.
نمی خوام بدونم چکار کردی، فقط یه چیزی هست.
خُب؟
خُب، چیز ناخوشایندی که نبودـه، بوده؟
می دونی دیگه، منظورم چی ـه.
گرفتم چی می گی. نه نبوده.
خوب ـه.
چون که کوچکترین کمکی نمی خوام به یکی از اون ... ، درسته هارولد؟
نه، نه تو پرس.
فکر کنم بهترـه که رسیدیم پیش نلی، پیاده اش کنیم.
پسر، تو و نلی با هم کنار می آیید.
گفتم که دور نیست. اونجاست، چوبة دار.
- چه اسم باحالی. - حله؟
- یه می خونه ست؟ - پمپ بنزین دارـه، کافه، تخت خواب و خیلی چیزهای دیگه.
به نلی بگو پرسی بیکر فرستادت.
خیلی مچکرم پرسی، خیلی لطف کردی. بهترین ها رو برات آرزو دارم.
خیرپیش.
چی ـه؟ چی می خوای؟
اوه، خیلی ببخشید که مزاحم شدم یه تخت خواب برای امشب می خوام.
الان زمان مناسبی ـه برای بیدار شدن.
خُب، متوجه هستم اما راستش ... پرسی بیکر من رو فرستاده، گفت دنبال نلی بگردم.
اوه ...
یه دقیقه صبر کن، می رم با زنم صحبت کنم.
نلی، نلی.
یه نفر از طرف پرسی بیکر اومده، نل.
خُب، چه رنگی؟ امیدوارم قرمز نباش ـه.
- خیلی تاریک بود، نفهمیدم. - خُب، برو ازش بپرس، احمق پیر.
(صدای جغد)
نل می خواد بدون ـه شما چه رنگی هستید آقا؟
- سفید. - نه، نه!
نه، منظورش این ـه که شما روشنی یا تاریک؟
اوه، موی قهوه ای و چشم های فندقی.
- چرا می پرسی؟ - باشه.
در حد چماق یا یه بیل ـه، نل.
عصر توی فنجون چاییم یه مرد چماقی دیدم.
- ازش بپرس کی به دنیا اومده. - اون فکر می کنه ...
برام مهم نیست، امشب نمی خوام یه کماندار توی این خونه داشته باشم. [کماندار: از صور فلکی: مرداد]
- شما کی به دنیا اومدید آقا؟ - برای چی می خوای بدونی؟
- تو که نل رو می شناسی؟ - ششم ژوئن.
بز دریایی. خوش به حالش. [بز دریایی از صور فلکی: شهریور]
اسمشون لامِسِن ـه. شما حتمن اسم خانم لامسن رو شنیدین.
نه، نشنیدم.
شما پروندة لامسن رو یادتون نیست؟ به احضار روح اعتقاد ندارید؟ نه، شما خیلی جوونید.
- من خارج کشور بودم. - پس به خاطر همین ـه.
ببخشید، بشنینید، آقای؟ بشینید ... آقای؟
- هاموند. 0 درسته، نشستی.
وحشتناک بود، به خاطر جادوگری محکومش کردند.
چه جادوگری آخه؟
حتمن تا حالا ندیدیش، مگه نه؟
- نه هنوز. - خُب، اون ها انداختنش زندان.
به خاطر همین اینجا رو خریدم، گفتم اون رو از همه اون ماجراها دور نگه دارم.
اما اون دوباره همون جوری ـه.
پایین دره تاریک و این یه پیام از طرف عموت ـه.
گفته یک فرشته و ... بله.
- آقای هاموند، نل. - آقای هاموند.
و این احمق پیر داشت چی می گفت؟
داشتم بهش می گفتم که عجب زن شگفت انگیزی هستی.
حالا برو برای ایشون یه خورده غذا آماده کن تا من هم بهش بگم که تو عجب مرد شگفت انگیزی هستی.
چی؟ اوه، چشم نل.
بهش توجهی نکن.
در تمام کرة زمین لامسن بیچاره، سطح پایین ترین موجود ـه.
او فقط یه کارپرداز بیچاره ست.
اگه به خاطرگوی من نبود الان توی خیاباون کارتون خواب بودیم. بفرمایید بنشینید.
(صدای صاف گردن گلو)
- آیا شما توی دردسر افتادید؟ - ببخشید این وقت شب مزاحمتون شدم
- ... اما من غذا و جای خواب می خوام. - من متنفرم از این که آدم ها رو توی دردسر ببینم.
باعث و بانی حال و روز الانم ـه.
اگه مردم، این طرف نمی تونند یه خورده آرامش پیدا کنند،
چه اشکالی داره کمک بشه اون طرف آرامش پیدا کنند؟
اشکالی ندارـه به شرط این که ...
اما اون ها به خاطر این، 4 سال برام بریدند.
چهار سال از جوانی و زیبایی من به هدر رفت.
خُب، آه، می خوای یه مدتی رو اینجا استراحت کنی، مگه نه؟
راستش نه اما باید یه نفر رو پیدا کنم و این فوق العاده مهم ـه.
اوه، متأسفم. پرسی بیکر برای پنج هفته اینجا استراحت کرد.
یه رابطة دوست داشتنی با هم داشتیم.
حیف که زود گذشت.
می دونی، لامسن پیر بیچاره، از خیلی وقت که به این چیزها اهمیت می ده.
خُب، مردها همیشه دنبال لاغر کوچولوها نیستند، می دونی که.
اوه، نه.
نه، تنوع نمک زندگی ـه.
این کی ـه که باید بری ببینیش؟
یه نفر توی گلنکرک. باید فردا برم اونجا.
گلنکرک... گلنکرک.
ببینیم که چی می شه دید؟ عزیزم.
- امیدوار بودم ... - هیس! یه لحظه.
یه نفر دارـه می آد.
اوه، عزیزم. اوه، اینجا خون ـه، آقای هاموند.
خشونت ـه.
اوه ... درد، درد کمرم.
اوه ...
خُب، چی می بینید؟
یه ...
اوه، نه، خیلی وحشتناک ـه.
حیوونی بیچاره. یه زن بیچارة بدبخت.
- کدام زن؟ - پرده هایی رو می بنیم که روی یه پنجره کشیده شده.
اتاق تاریک ـه. یه چیز دیگه هم می بینم.
- چی؟ - یه چاقو، آقای هاموند.
چه جور چاقویی، خانم لامسن؟
یه لحظه. بله ...
یه چاقوـه با یه تیغة بلندِ خمیده.
هوم. شاید ساخت شرق باشه؟
شاید باشه. راستش ایرانی ـه.
از کجا می دونید آقای هاموند؟
مثل شما من هم توی روزنامه خوندم، خانم لامسن.
شما از اون آدم باحال ها هستی، آقای هانی.
خیلی باحال، عزیزم.
اگه شرایطش باشه منم باحال می شم.
ببین، چطورـه اینجا بمونید و به ما توی کار با این گوی کمک کنید؟
- هیچ وقت پیداتون نمی کنند. - شما با یه قاتل مشکلی نداری؟
شما که قاتل نیستید. شما نه.
پلیس با شما هم نظر نیست. اون ها هیچ وقت داستان من رو باور نمی کنند.
- داستان من رو هم باور نکردند. - اگه بتونم فردا برم گلنکرک ...
- چقدر پول دارید؟ - حدود 40 پوند.
می تونی بری اونجا.
چطوری؟ پلیس توی همة راه ها و ایستگاه های راه آهن ایست بازرسی گذاشته.
گوش کن، منی که می تونم هیاواتا رو [هیاواتا: قهرمانی سرخ پوست]
هر سه شنبه، کلی راه از شکارگاه دنجش به اینجا بکشونم
تو رو که دیگه حتمن می تونم فردا به گلنکرک برسونم.
البته برای پاداش.
البته.
امروز صبح هم برای صبحونه مشتری داریم، لامسن؟
بله نل. دوچرخه سوارای کلکمنن، دسته 30 ام. [کلکمنن: شهری در اسکاتلند]
اوه به نظر من که خوب می آد. خیلی ممنونم.
کاری ـه که از دستمون بر می اومد، آقای هاموند.
هر کاری برای دوست های پرسی بیکر انجام می دم، آخه پرسی به گردن من خیلی حق دارـه.
کافی ـه دیگه لامسن.
خدمت رسانی دوباره با سرعت از سر گرفته می شه.
دوچرخه سوارهای کلکمنن.
- لامسن، باید یه خورده حرف بزنیم. - دربارة چی، نل؟
درباره کار فردا.
- اما همه چیز آماده ست. شش تا شونه تخم مرغ ... - برو آشپزخونه احمق پیر ...
- و اجازه بده این مرد بیچاره در آرامش غذاش رو بخورـه. - باشه، نل.
من می دونم کجا باید دنبال جواب گشت، آقای هانی.
چه خوب، کجا؟
دستة دوچرخه سوارهای کلکمنن.
[فریاد خنده و هیجان]
[صدای همهمة حضار]
آماده اش کردم، نل. تا یه دقیقة دیگه می ره.
اون کجاست؟ برای ناهارش غذا گذاشتم.
توی آشپزخونه ست. بروی ازش خداحافظی کن.
پس رفتنی شدی؟ تا ناهار باید گلنکرک باشی.
تشکر به خاطر همه چیز.
بچه ها خودتون رو جمع و جور کنید. رد می خواد همه بیرون باشند.
- سه نفر هنوز نیومند. - اونها دیگه باید خودشون بیان.
باید عجله کنی. این هم ناهارت. یه جای امن بذارش.
مطمئنی نظرت عوض نمی شه؟ تو هیاواتا دوست داشتنی ای می شی.
- چطورـه! - خودش ـه!
- هیچ سفیدپوستی که سرخپوست نمی شه. - من و تو از پسش بر می آیم.
اوه، چه می شه کرد. اگه از این طرف برگشتی، سه شنبه و جمعه ماه کامل می شه.
- یادم نمی رـه. دیگه خداحافظ خانم ... - اوه بی خیال، نلی صدام کن.
باشه دیگه، نلی.
- نلی! - اوه تو هم ...
وقتی برگردی وقت بیشتری داریم.
[همخوانی گروه]
[صدای بوق ماشین]
- همه شون رو بازرسی می کنی؟ - باشه.
خیلی خُب، برو.
- اهل کجایید؟ - کلکمنن.
- واسه تفریح می رید؟ - بله، درسته.
ادامه بدید.
حرکت!
هی، تو!
[بوق ماشین]
ای بابا، این که آشناست.
چرا یه دفعه جنی شدی؟ زده به سرت؟
- خودت گفتی ادامه بدید. - صدای داد من رو نشنیدی؟
- ن نشنیدم. - کجا داشتی می رفتی؟
ببین، به چه حقی این جوری با من صحبت می کنی؟
- گوش کن ... - من ... من ...
خیلی واضح شنیدم که گفتی: به راهتون ادامه بدید.
[صدای بع بع گوسفند]
آه، روزبخیر چوپان.
من چوپان نیستم، اسمم لوری ـه.
اوه، آقای لوری. از کلنکرک می آی؟
آره، اگه منظورت این ـه که از اونجا برگشتم.
من خیلی جاها رفتم: گلاسکو، کیپ تاون، بابمی، ماندالیا. [شهرهای: اسکاتلند، آفریقای جنوبی، هند، میانمار]
اما یه مرد آخرش باید برگردـه خونه ش. مثل گوسفندها.
آره میفهمم چی می گی. بگو ببینم، این حوالی آدم مهم و مشهوری هم هست؟
- زمیندار ثروتمندی هم هست؟ - آره، مکلین. یه اسکاتلندی خوبی هم بود.
یه ماه پیش دیدم بچه هاش گذاشتنش تو قبرش.
اوه، خیلی متأسفم. کس دیگه ای هم هست؟
یه تعداد آدم توی کوهستان هستند، وزیر و کس و کارش.
اما خیلی با سلیقة من جور نیستن، می فهمی که چی می گم.
آره، آره، می فهم چی می گی. این اطراف دکتر هم هست؟
فکر کنم یه دکتر باشه، اما من خودم ازش دعوتی برای ملاقات نداشتم.
اوه، صبر کن ببینم، نکنه دنبال خارجی های می گردی؟
- خارجی ها؟ - آره، مثل خودت ساکسونی. [ژرمن های که در قرون وسطی از آلمان به انگلیس مهاجرت کردند]
منظورت انگلیسی ـه؟ آره شاید همون ها باشند.
این آدم جدیدا ساکن خونة گلنکرک هستند، فکر کنم یه پرفسور باشه.
پرفسور؟ خونه اش کجاست؟
همین مسیر رو تا خلیج برو پیداش می کنی؟
خیلی لطف کردی. تشکر چوپان.
- منظورم لاری ـه. - آره.
بذارین رد بشه.
اثری ازش نیست. ما اون جاده رو هم گشتیم.
[صدای شکستن]
آره.
بله قربان. بسیار عالی قربان.
آره
[صدای موتور]
- هنوز ندیدمش. - منم همین طور.
- شاید از اون یکی جاده رفته. - آره.
بسیار خُب.
[صدای موتور]
[صدای عوعو سگ]
چه سگ خوبی.
چایی حاضرـه!
[همهمة حضار]
[صدای پارس سگ]
[صدای سگ]
دست ها بالا.
به به، چطوری رفیق؟ گیرم انداختی.
- اینجا رئیس کی ـه؟ - عموم ـه، دوست کلانتر ـه.
جدی؟ حالا گوش بده.
دست ها بالا.
دوست داری یه پیام خیلی خیلی محرمانه برای عموت ببری؟
- حتماً. - خوب ـه، حالا به من گوش بده.
- دیوید. - اینجاست.
بیا.
دیوید، مستقیم می ری دست هاتو می شوری.
- دلم واسه یه فنجون چایی لک زده. - منم همین طور.
سلام دیوید، چی شده؟ فکر کنم چایی حاضرـه، نه؟
بله اما قبلش من یه پیام محرمانه برای رسوندن دارم.
- آه، دیوی باز بازیت گرفته. - نه عمو، این یه پیام واقعی ـه.
- خُب، این دفعه از طرف کی ـه؟ - ننی رابینسون.
- گفتی کی؟ - ننی رابینسون.
آره، همین رو ازت شنیدم.
- کی بهت گفت این رو بگی؟ - همون آقایی که توی خونه تابستونی قدیمی ـه.
همون مردی که توی خونة تابستونی قدیمی ـه؟
فهمیدم.
خُب، بریم ببینیم ماجرا چی ـه، باشه دیوید؟
برو به عمه ات بگو یه چایی دیگه آماده کنه.
- باشه عمو. - نگو باشه، بگو بسیار خُب عمو.
- ننی شما رو فرستادـه؟ - یه جورایی بله.
- می دونید چه اتفاقی افتاده؟ - او یکی از بهترین افراد ما بود.
بسیار متأسفم. زن شجاعی بود.
- هنی بودـه دیگه، درسته؟ - من خودم رو هاموند معرفی می کنم.
اوه، آروم آروم. نیازی نیست نگران پلیس باشید، الان نه.
اسم من لوگان ـه. پرفسور لوگان.
- از دیدنتون خوشحالم آقا. - بریم داخل خونه، بهتر نیست؟
بهتون نگفت چطوری قرارـه این اطلاعات رو به دست بیارند؟
نه آقا. اما فکر کنم که می دونست.
اوه، بله، می دونست. خُب، باید سریع اقدام کنیم.
بله، می دونم. می گفت همه چیزی که داریم روی بومرنگ ـه
می تونه تا 48 ساعت دیگه اون طرف باشه.
شاید هم کم تر.
همه چیز رو به من گفتی؟ برای اقدام باید مطمئن باشم.
بله آقا، فکر کنم همه چیز رو گفتم.
خوب ـه. ما همه مون از شما کمال قدردانی رو داریم، پسرم.
- اوه، یه چیز دیگه ای هست، آقا. - چی؟
یه مسئله ای دربارة مردی که زیر نظرـه.
چه مسئله ای؟
ننی می گفت بند بالایِ انگشتِ کوچکش، قطع شده.
- کدوم دستش؟ - فکر می کنم این یکی باشه.
مطمئنی که این یکی نیست؟
متأسفم آقای هنی. باید شما رو ببرم پایین باغ.
یا شاید هم بالای باغ. هیچ وقت یادم نمی مونه.
- من مطمئنم که خود باغ رو اشتباه اومدم. - کاملاً درسته.
شما من رو در موقعیت خیلی دشواری قرار دادید.
خُب، پیشنهاد شما چی ـه؟
آه، مشکل همین جاست.
اگه بدمت دست پلیس
امکانش هست که اون ها رو متقاعد کنید تا یه سری اقدام
توی این موقعیت علیه ما انجام بدن.
از یه طرف دیگه، نانی درباره بومرنگ کاملاً درست می گفت، ما اطلاعات رو به دست آوردیم.
از طرف دیگه نمی تونم اجازه بودم به همین راحتی بری، چه کار می خوای کنی؟
نه، جای شما بودم تلاشی براش نمی کردم.
یادتون هست که شما به جرم قتل تحت تعقیبید.
فکر کنم فقط یه راه می مونه، آقای هنی.
بهش دست نزن.
آرتور، چاییت سرد شد.
باشه لوئیس، آلان می آیم.
همین جا باید بهت شلیک کنم، لوگان.
اما کلی مسئله هست که باید به کلانتر توضیح بدم.
خیلی نمی تونی دور بشی، هنی.
حالا می بینی.
به اندازه کافی برات شیر ریختم؟ شما چطور؟
آه آقای هاموند، قبلاً با بقیه آشنا شدید، درسته؟ شکر می خواهید؟
- نه تشکر، راستش، چایی نمی خوام. - بامزه نیست.
خودشه، الان دیگه باید پیش کلانتر باش ـه.
بله، بهتون قول می دم، آقای هنی.
و شکی ندارم که می تونید مقامات لندن رو راضی کنید که
شما بهترین کار رو کردید.
داستان جالبی ـه. بسیار جالب.
بله آقا، اما الان باید علیه لوگان یه کاری کرد.
اوه، بله، من به ادینبورگ میرم.
تمام ماجرا باید برای اسکاتلندیار دورنویس بشه.
- تا اون موقع با لوگان چه کار باید کرد؟ - لوگان رو بسپارش به ما.
با یه تلفن به راحتی ترتیبش داده میشه.
خوب ـه، حالا شد یه چیزی.
اگر اتفاقی اون تفنگ کوچولو همراهت نبود
- شک داشتم که می تونستی زنده از اونجا خارج بشی. - همچین بی راه نمی گی.
- یه کار کوچک تمیز. - به شرطی که عاقبت خوبی داشته باشی.
- برو کنار و اونجا وایستا. - چی؟
دستهاتم بیگر بالا.
- گوش بده ... - شما بازداشتی.
به اتهام قتل عمد خانمی در سه شنبه قبل.
- تو که حرفهای من رو شنیدی. - مزخرفات ابلهانه.
- پرفسور لوگان دوست صمیمی من ـه. - اوه ...
- سرجات بمون. - باشه باشه، نیازی به شلیک نیست.
- اون تفنگ که پر نیست. - چی؟
من که با یه اسلحه خطرناک این طرف و اون طرف نمی رم.
[صدای ماشه تفنگ]
اون مرد رو بیگرید!
سریع سوار شو.
[صدای بع بع گوسفند]
- می شه ماشین رو نگه داری، لطفاً؟
برید برید.
آه!
خُب، سلام آقای پرینگل، بفرمایید.
من جانسون هستم. دوشیزه دنت گفتند شما گم شده بودید، ایشون اومدند دنبال شما.
بفرمایید، ما همه حاضریم.
دخترا، ایشون بالاخره تشریف آوردند.
آقای پرینگل، می شه بنشینید تا من چند کلمه ای صحبت کنم؟
بله، همون طور مستحضرید، در آخرین لحظه سخنران ما اومدند
البته از جهتی غیر منتظره.
امروز، در باشگاه فیلد
آقای پرینگل قصد دارند تا ما رو از سخنان جذابشون دربارة
جنگل و جاده در آگوست، بهره مند کنند.
با تمرکز ویژه بر روی گیاه دارویی سرخس شاخ گوزنی
که ترم پیش نگاهی بهش انداختیم. یادتونه، برگه چهارم، سمت بالا.
بدون هیچ حرف اضافه ای، از شما می خواهم که
به آقای پرینگل از نوع مدرسه سنت کترین، یه خوش آمدگویی اساسی بگید.
[صدای تشویق]
مچکرم مچکرم، با تشکر فراوان.
خُب، ...
خانم ها و ... خانم ها
چه خنگ بازی در آوردم.
جاده و جنگل در آگوست.
خُب.
قبل از این که صحبتم رو درباره سرخس شاخی، شروع کنم ...
نه نه ... سرخس شاخ گوزنی،
آخه موضوع چندش آوری ـه واسه صحبت کردن،
فکر کنم ... براتون یه داستان کوچولو تعریف کنم.
یه انگلیسی با
یه اسکاتلندی و یه ایرلندی بودن.
این ماجرا مال قبل از اختراع هواپیما ـه.
به هر حال، انگلیسی و اسکاتلندی داشتن از دوبلین می رفتن سمت کُرک. [دوبلین: پایتخت ایرلند؛ کُرک: شهری در ایرلند]
یا شاید هم از کُرک می رفتن دوبلین.
یادم نیست کدوم به کدوم بود. همونی که کوتاه ترـه بود.
- حالا چه کار کنیم؟ - داره براشون سخنرانی می کنه. دستپاچه شده.
ایرلندی می گه: ترجیح می دم با یه خوک بخوابم.
انگلیسی می گه: خُب پدی، مگه تا حالا پیش چی می خوابیدی.
[صدای خنده]
- ببخشید دوشیزه. - بله؟
ما باید سخنران شما رو برگردونیم به اداره پلیس.
اون یه هدیه بود، یه کشاورز بهم دادشون.
- شما رو نمی گم، داداش. - آقای پرینگل؟
منظور ما ریچارد هنی ـه.
- ریچارد هنی؟ کجا هستن؟ - اینجا.
البته با این حرفها از موضوع مورد تمرکز
مدیر نازنین شما، دور شدیم.
فراموش نکنید که سرخس شاخ گوزنی، غذای هر کسی نیست.
من یه بار یه طوطی داشتم که به سرخس آلرژی داشت.
اگه یکی از اونها رو می خورد، صداش وحشتناک می شد.
[صدای خنده]
من که نمی تونم جلوی دخترام آبروریزی کنم.
به هر حال، وقتی چشمش به یه سرخس می افتاد، حالش به هم می خورد.
شما هم قبول دارید که اگر یه طوطی حالش به هم بخوره، تبدیل به یه پرندة غمگین می شه.
[صدای پچ پچ]
- من با موقعیتی مواجه شدم که ... - اوه نه!
حتی به عنوان تحسین کننده ترین فرد یک سرخس، نمی تونستم تحملش کنم.
تا جایی که جنگل و جاده نگران ...
[زنگ تفریح]
آه ... خُب، از شما دخترها می خوام که این رو از من به یادگار داشته باشید
هر کاری می کنید، از وسط جاده راه نرید
و مهم تر این که
از جنگل دور باشید، مخصوصاً در آگوست.
خُب خُب، ماهی گیر عزیز کهنه کار. باید به خاطر این کار مدال بگیری.
- لطفاً با من صحبت نکنید. - شما این یارو رو می شناسی؟
بله ایشون همون آقایی که توی قطار به من توهین کرد.
خیال کردی دلم می خواست ببوسمت؟
چطور جرأت می کنی با کارمندهای من این طوری صحبت کنی؟
- ببند دهنتو هنی. - همه چیز مرتب ـه، دوشیزه پرسکات.
- به جز باتلر و کمپ. - الان میام حسابشون رو می رسم.
- این مرد رو از اینجا ببرید بیرون. - فیشر، گوش بده به من ...
به اسکاتلندیارد تلفن کن، بگو بومرنگ رو بررسی کنند.
نشت اطلاعات وجود دارـه! یه چیزی تو مایه های 39 پله! متوجه شدی؟
اصلاً نمی فهمم چی داری می گی.
خودت رو به حماقت نزن، این خیلی مهم ـه! با اسکاتلندیارد تماس بگیر.
ساکت شو وگرنه دستات رو می شکنم.
مردی که دنبالش هستند، پرفسور لوگان ـه از گلنکرک، این کار رو می کنی؟ اوه!
- فیشر! - یه لحظه صبر کنید دوشیزه.
- بله؟ - با ما بیاین اداره پلیس.
- برای چی؟ - برای احراز هویت. اگه اشکالی ندارـه؟
اشکال؟ از خدامه.
اداره پلیس اینجاست.
اما ازش رد شدیم.
- قرار نیست به این اداره پلیس بریم. - پس کجا می ریم؟
اینوراری [شهری در اسکاتلند] این مرد قرارـه توسط کلانتر ارشد، بازجویی بشه.
- اما شما حکمی برای بازداشت من ندارید. - دوشیزه، شما در کوتاه ترین زمان شما رو بر می گردونیم.
تا اینوراری چقدر راه ـه؟
100 کیلومتر.
- پس امشب نمی تونم برگردم. - نه قبل از خاموشی.
- می تونم یه نگاهی به مدرکتون بندازم. - وقتی به اینوراری رسیدم، اون رو هم می بینی.
هی خانم فیشی، حاضری یه شرط کوچولو ببندی؟
نه؟ باشه، با توش شرط می بندم.
100 به 1 شرط می بندم که انگشت کوچیکة دست چپ کلانتر ارشد شما، فقط یه بند دارـه.
این جاده که به سمت اینوراری نیست. این جاده به سمت جنوب ـه.
من راه رو بلدم، دوشیزه.
فکر کنم که شرط رو می برم.
- پنچر شدیم. - عجب بچه های بدشانسی.
خیلی خُب دوشیزه، برو پایین.
- چی شده؟ - برو پایین.
باید تایر ماشین رو عوض کنیم. یه تایر یدکی تو صندوق هست.
اون چی؟
ببندشون به هم.
بشین.
هر جا بری اون باهات ـه.
فیشر، عجب سرنوشتی. حیف که به من نمی خوری.
حیف که تو من نمی خوری.
بجنب، در رفتن.
نگران نباش، همه چی مرتب ـه.
صبر کن. الان می ریم تو کفی.
[صدای فریاد]
زودباش فیشر، باید فرار کنیم. دوستامون مسلح هستن! زودباش.
- من نمی آم! - زودباش.
من نمی آم.
بذا پنچری اون یکی تایر رو هم خودشون بگیرن.
- اینجاست. - آره.
از کدوم طرف رفتن؟
بیا!
[صدای موتور قایق]
- بجنب فیشر. - اوه، خُب یه خورده استراحت کنیم.
وقت نداریم. فکر کن داریم برای بسکتبال، تمرین می کنیم.
چه بی مزه.
حیف که برای گشت و گذار وقت نداریم.
این چه گرفتاری ـه ای؟
چرا من باید به تو گره بخورم؟
این سوالی ـه که باید از شوهرت بپرسی، البته من شک دارم تا حالا شوهر گیرت اومده باشه.
آخه شما مسئولیت سنگینی رو دوشت ـه.
تنها چیزی که باعث خوشحالی من می شه این ـه که بالاخره صبح می شه و اون پلیس ها ما رو پیدا می کنند.
اوه، نمی دونم. خیلی دیروقت نیست. کل شب رو وقت داریم با هم بگذرونیم.
- و پلیسی هم وجود ندارـه. - خیلی خوش خیالی.
به من نیرو بده.
حالا گوش بده. من یا راست می گم یا نمی گم. درسته؟
- خُب؟ - اگه راست نگم پس فقط یه قاتل معمولی ام.
کسی که دو روز پیش یه زن رو از پشت با چاقو زده.
یا این که تو با من توی یه بیابون تاریک و متروک گیر افتادی
با مردی که برای خلاصی از دست تو هر کاری می کنی.
- کدوم رو ترجیح می دی؟ - من از تو نمی ترسم.
خودت می دونی کدوم بهترـه. پس هر کاری بهت گفتم، مثل برق انجامش می دی.
- اوه. - همش اوه اوهف حرفی دیگه ای بلد نیستی؟
بجنب فیشر.
[صدای پارس سگ]
خیلی خُب
هر چی گفتم یا انجام دادم تو تأیید می کنی.
- فهمیدی؟ - فکر کنم فهمیده باشم؟
خوب ـه، پس بریم.
اوه، شما واسه نوشیدن خیلی دیر اومدید. دیگه دیروقت ـه.
بله، خُب، ما یه تصادف داشتیم، ماشینمون به یه پل برخورد کرد.
- منظورتون این ـه که می خواین شب رو اینجا بمونید. - بله.
- فکر کنم که شما زن و شوهر باشید دیگه؟ - بله.
- چمدون دارید؟ - نه، توی ماشین گذاشتیمش.
خُب من می تونم یه لباس خواب به خانم بدم.
مک دوگل، دفتر رو بیار!
- اشکالی ندارـه که امضاء کنید؟ - نه، شب بخیر.
من می رم آتش رو برای شما روشن کنم. ما فقط یه اتاق یه تخته داریم.
- که البته برای شما مشکلی نیست. - نه.
شام هم می خواین؟
می شه چند تا ساندویچ بفرستید بالا؟ و یه بطری بزرگ ویسکی.
- دو تا بطری بزرگ ویسکی. - بسیار خُب خانم.
مچکر.
بهترـه شما دفتر رو امضاء کنی، عزیزم.
باید با اسم جدیدت امضا کنی.
آقا و خانم هری هاموند.
همسمیت، لندن.
- تشکر. - قابلی نداشت.
بریم بالا اتاقتون رو بهتون نشون بدم.
[صدای باز شدن در]
اومدید. شاید باب میلتون نباش ـه
اما از هیچی بهتر ـه
دامنتون رو دربیارید تا توی آشپز خونه پهن کنم خشک بشه.
نه، نیازی نیست، همیون پهنش می کنم.
- به هر حال ممنونم. - مطمئنم آقاتون از شما مراقبت می کن ـه.
- البته که مراقبشم، بیا عزیزم. - اوه.
این هم از سفارششون. اون ها زن و شوهرند؟
نه می دونم نه برام مهم ـه.
اما بدجوری عاشق همند. مردـه که یه لحظه هم ولش نمی کن ـه.
من رو یاد روزهای نامزدیمون انداخت.
بگیر ببر زن، این قدر هم خوشمزه بازی در نیار.
من نمی خوام تمام شب رو با تو، توی این اتاق تنها باشم.
خدایا بهم صبر بده. فیشر، 30 میلیون زن توی این جزیره هست،
چرا باید تو رو انتخاب کنم؟ بدون من کجا می تونی بری؟
باید داستان رو بهشون بگم و اون ها هم پلیس رو در جریان بذارن.
- یعنی من برات مهم نیستم؟ - نه.
زودباش، بشین روی زانوی من.
بفرمایید.
- فقط یه خورده دیگه گرم بشیم. - باشه.
چیز دیگه ای هم نیاز دارید؟
- نه، فکر نمی کنم، درسته عزیزم؟ - نه ... عزیزم.
پس من هم می رم بخوام.
لطفا نرید.
چرا عزیزم، مشکلی پیش اومده؟
- نه، البته که نه، خانم ...؟ - مک دوگول.
خانم مک دوگول، می خواد راستش رو به شما بگن.
ما یه زوج فراری هستیم.
اوه، همون اولش فهمیدم.
و مشکل این ـه که اونها دنبالتون هستن؟
بله، اونها دنبال ما هستن. شما که ما رو لو نمی دین، مگه نه؟
معلومه که شما رو لو نمی دیم، مک دوگول ها از کارها نمی کنند.
شب هر دوی شما بخیر. کسی مزاحم شما نمی شه، قول می دم.
- شب بخیر، خانم مک دوگول. - شب بخیر، خوابهای خوب ببینید.
ای زن بیچاره. کل شب رو باید با من بگذرونی، مگه نه؟
بیا، این رو برو بالا، واست خوب ـه.
می دونی، هنوز یه خورده خیس ـه. دوست ندارم سرما بخوری.
چرا در نمی آریش؟ برای من مهم نیست.
- تشکر، همین جوری بهترـه. - هر جور مایلی.
به سلامتی.
جوراب هام خیلی خیس ـه، می خوام درشون بیارم.
این عاقلانه ترین حرف امشبت بود.
کمک می خوای؟
نه.
آه ...
بیا، صبر کن.
این هم از این.
بفرما.
ممنون.
بیا خانم فیشر. روی تخت جراحی دراز بکشید.
خیلی خُب، نیازی نیست اونقدر نگران نگاه کنی، امشب آتش بس ـه.
تازه این قدر خوابم می آد که نمی تونم سرپا وایستم.
- من روی تخت دراز نمی کشم. - ما به هم بسته شدیم. چارة دیگه ای نداری.
بیا.
آه.
ای کاش دیگه آه نمی گفتی.
توی همچین جای محترمی، شاید این کلمه یه معنای دیگه داشته باشه.
شب بخیر عزیزم! بقیه اش باشه برای فردا.
هوووم.
[صدای تنفس]
شب بخیر.
[صدای ناله]
[صدای خرخر]
[صدای ظرف]
[صدا ناله]
[صدای جیر جیر در]
نه، ما همه جا رو دنبالشون گشتیم. ماشین کاملاً از کار افتاده.
- بله، البته که بود. - من یه ویسکی قوی می خوام.
- آره، می رم براتون بیارم. - نه، ما مجبور شدیم دختر رو بگیریم.
سعی داشت دختر رو راضی کن ـه به اسکاتلندیارد زنگ بزن ـه.
نه، فرصتش نیست.
بله، بله، تمام کاری ـه که می تونیم.
بسیار خُب، خداحافظ.
لوگان می خواد حرکت می کنه. می گه با هنی فراری، اون رو هم می خواد.
محل قرار پلة 39، فردا شب ساعت 11:17 دقیقه
- بومرنگ چی؟ - برای اون هم، محل قرار همون کاخ ـه.
نوشیدنی شما، آقا. می شه پنج شیلینگ. [شیلینگ: یکای قدیمی پول انگلیسی]
- این جا مسکونی هم هست؟ - آره.
- باید چندتایی مهمون داشته باشید. - آره.
- امشب هم مسافر داشتید؟ _ آره.
- مثلاً یه زوج؟ - مک دوگول!
چرا من با یه آدم کر ازدواج کردم؟ می خوای همه مون رو بندازی زندان؟
- چقدر شد؟ - پنج شیلینگ.
بگیر، حالا بیرون اینجا اجازه نوشیدن ندارید.
- سریع بیرون، حرف نباشه. - ببین، ما اومدیم اینجا ...
- اینجا دیگه چه جور هتلی ـه؟ - داشتی چه کار می کردی مک دوگول؟
داشتی کاسبی ما رو به هم می زدی.
احمق پیر.
تو که نمی خوای این زوج جوون گیر بیافتند، می خوای؟
صبح بخیر.
سلام فیشر. چطور از دست این خلاص شدی؟
با کمک دست لاغرم و یه خورده صابون.
آهان، خُب چرا فرار نکردی؟
داشتم می رفتم، ولی فهمیدم که تو حقیقت رو بهم گفته بودی.
- پس تصمیم گرفتم بمونم. _ آهان.
چه ناگهانی احساساتت عوض شد.
اون دو تا آدما دیشب اومدند اینجا و من صحبت تلفنی اونها رو شنیدم.
- چی گفتند؟ - یه نفر دارـه راه حرکت می کن ـه.
و اونها در کاخ باکینگهام منتظر بومرنگ هستن. [کاخ باکینگهام: اقامتگاه اصلی خانوادة سلطنتی در لندن]
- کاخ باکینگهام؟ چیز دیگه ای هم بود؟ - یه حرفی هم درباره پلة 39 ام بود.
یالا یالا.
پلة 39 ام، فردا شب ساعت 11:17 دقیقه.
[پچ پچ کردن]
خُب.
- توی کدوم اتاق اند؟ - بعد از تلفن رفتن.
اوه، فیشر، چرا بیدارم نکردی؟
چهار پنج ساعت از ما جلوترند.
من باید برم لندن و پلة 39 ام رو پیدا کنم.
- تو هم باید بیای. - اما ...
اوه، پیش به سوی درخشش در مسابقه، این خیلی مهم ـه، باید ماجرا رو به اسکاتلندیارد بگی.
- تو چه کار می کنی؟ - می رم قصر باکینهام.
حتماً یه عده سر قرار می آن، شاید لوگان باشه.
- گفتند قصر باکینهام؟ - گفت: «قصر».
شاید یه کاخ دیگه باشه. کنزینگتون یا لمبت. [کنزینگتون: محله ای سلطنتی در چلسی؛ لمبت: محله ای در لندن]
- اوه ... - اوه! فهمیدن! دقیقاً درسته!
سالن نمایش پالاس! فیشر، تو فوق العاده ای.
[صدای ممتد طبل]
هی ... هوووو!
- نمی خوای روی صندلیتون بشینید؟ - می تونم بلیط دوستم رو به شما بدم؟
- اسمشون چی ـه آقا؟ - دوشیزه فیشر.
- بسیار خُب، آقا. - حل ـه.
- خُب؟ - فایده ندارـه، حرف ما رو باور نمی کنند؟
- با کی حرف زدی؟ - با خود دستیار کمسیر.
اون ها خیلی مشتاق اند تا تو رو دستگیر کنند.
امنیت بومرنگ رو بررسی کردند؟
- آره، چیزی گم نشده. - اما باید شده باشه.
خودت شنیدی که گفتند گرفتیمش.
[هیاهوی نمایش]
نباید بریم؟ شاید پلیس ها من رو تعقیب کرده باشند.
نه، یه دقیقه صبر کن. شاید نمایش بعدی جالب باش ـه.
- متأسفم آقا، هیچکس اجازه بیرون رفتن ندارـه؟ - مگه چی شده؟
[صدای شیپور نمایش]
حالا، باعث افتخارـه که یکی از جالب ترین آدمهای زندة این دنیا رو خدمتتون معرفی کنم.
دانشنامه ای زنده از حقایق و ارقام.
او باعث بهت دانشمندان پنج قاره شده است.
اینجاست تا به هر سوال شما پاسخ بده.
آقای حافظة بی نظیر.
[آهنگ شاد]
متشکرم و شب بخیر به شما خانم و آقایان.
قبل از این که شروع کنیم باید به شما بگم که من یه شعبده باز نیست.
من نمی تونم به شما بگم شریک آیندة زندگی شما یه بلوندـه یا یه سبزه.
یا اینکه چه تعداد بچه خواهید داشت...
می شه یه لحظه دوربین رو بدید، لطفاً؟
یا این که عمو جرج در وصیت نامه اش شما رو یادش ـه یا نه.
تشکر. فهمیدم، فهمیدم. البته که چیزی از بومبرنگ کم نشده.
اگه دستشون به آقای حافظه نرسه.
تمام اطلاعات توی حافظة اون ـه.
ورزشی، علمی، جغرافیایی، سیاسی و تاریخی.
می بینی، تمام اطلاعات، اشکال و جزئیات مربوط به بومرنگ رو
گذاشتند توی حافظه اش و بعد اسناد گذاشتند سر جاش، قبل از اینکه بفهمند گم شده.
آقا، یه سری آقای محترم هستند که می خوان با شما صحبت کنند.
- شما ریچارد هنی هستید؟ - یه مطلبی هست که باید بدونید ...
- فقط خیلی آروم با ما بایید. - اما اون مرد...
لطفاً!
و سؤال بعدی لطفاً؟
39 امین پله کجاست؟
یالا جواب بده! 39 امین پله کجاست؟
[پچ پچ حضار]
پلة 39 ام ...
در بانک جنوبی بخش چندلر، درست زیر معبر جدید ـه.
دفتر مرکزی یک ارگان شناخته شده ...
اون مرد بود!
[فریادهای وحشت زده]
[صدای تیراندازی]
دخترها آمادند؟ بیارشون روی صحنه.
[صدای موسیقی]
آقای حافظه، دربارة بومرنگ چی می دونی؟
فقط چیزهایی که یاد گرفتم، آقا.
حفظ کردنش خیلی سخت بود. سخت ترین کاری که تا حالا کرده بودم.
وزن چاشنی های انفجار انتهایی
با نیروی سرعت اون متناسب ـه.
تفاوت استحکام پرتو بر اساس تابع مجذور C بر روی R، محاسبه می شود.
دمای همجوشی با طول موج محدود می شود
که کمتر از 50 میکروسیکل نیست
درست گفتم آقا؟
کاملاً درست گفتی، رفیق.
فوت کرد.
دیر کردی.
آ آ، بعد از اون همه ماجرا، از کجا معلوم دردسر نداشته باشه، مگه نه؟
برای اولین بار فیشر، حق با توـه.