Zaczekaj.
Wygrałam.
- Chcę nagrodę. - Co tylko chcesz.
Chcę... to.
Świetnie. Właśnie chciałem popływać.
Słyszałeś?
To tereny łowieckie. Proszę.
Już go nie chcę.
Ty trzpiotko. Raz chcesz się bawić, a raz nie.
Biedny kwiat. Wrzucę go z powrotem do wody.
O, nie!
Co ci jest?
Nic.
Jakieś dziwne to polowanie.
Chodź.
Niech tylko któregoś złapię, zabiję...
- To oni cię zabiją! - Puść mnie...
Ty biegnij do Sance, a ja do Monteloup.
Trzeba wszystkich ostrzec, żeby schronili się w zamku.
- Pozabijam ich jak psy. - Rób co mówię, Nicolas. Szybko!
WYSTĘPUJA
MARKIZA ANGELIKA
REŻYSERIA
NA PODSTAWIE POWIEŚCI ANNE I SERGE'A GOLON
SCENARIUSZ
MUZYKA
- Gdzie Angelika? - Nie wiem, panie.
Gdzie Angelika?
Proszę się nie martwić. Na pewno nic jej nie jest.
Postawcie wóz pod bramą.
Przygotujcie ognisko. Na mój znak zapalicie.
Jest Angelika!
Przepuście panienkę Angelikę.
Gdzie byłaś?
Gdzie byłaś, córeczko?
Nie możesz się tak oddalać.
Święty Ignacy, módl się za nami.
Święty Damianie, módl się za nami.
Módl się za nami.
Nareszcie. Gdzie byłaś?
Z przykrością przedstawiam moją siostrę, Angelikę.
Zamiast się włóczyć, może byś poznała pana Fallot.
Jest radcąw parlamencie i moim narzeczonym.
- Musiałam wszystkich ostrzec. - Ojciec zbyt ci pobłaża.
Przebierz się.
Jesteście zgorszeni, mamo, bracie i ty panie radco?
- Dość żartów! - Lepsze takie niż żadne.
Myślisz, że dzięki urodzie możesz wszystko?
- To pomaga - Nie czas na kłótnie.
- Żądam szacunku. - Uratowałam wam życie.
- Bóg cię słyszy. - Módlmy się.
Zbliżają się!
Nie strzelajcie, dopóki nie podejdą bliżej.
Patrz.
Do ataku! Naprzód!
Młody Plessis-Bellieres jestw swoim żywiole.
Droga wolna.
Na świętego Dionizego, kuzynie. Twój syn okrył się chwałą.
Świetnie się bawił. To wspaniale mieć syna pułkownika.
Każda jego potyczka to prawdziwe cudo. Każe nam...
...ukryć się w lesie, rabusie wystrzelają amunicję, wystarczy...
...jedna szarża i są starci na proch.
Ten epizod był boski. Jeden z tych...
...łotrów był cały czarny i taki straszny.
Nagle jego głowa rozpadła się i zrobił się cały różowy.
Kiedyś zamkną cię w klatce z takim pyszałkiem.
Poślubisz go i wyjedziesz.
Idź.
To było boskie.
Głowa tego czarnego łotra rozpadła się na kawałki.
- Angeliko. - Wołałeś mnie, ojcze?
- Przywitaj się. - Nie chcę.
To rozkaz.
A oto ona. Nie zapomnij o swoim kuzynie.
- Mam ją pocałować? - Sądziłem, że jesteś szarmancki.
Już się robi.
Za późno, nie zgadzam się.
A to diablica! Tygrysica! Niech cię uściskam.
Co za temperament. Ta perła wymaga godnej oprawy.
Dotrzyma towarzystwa mojej żonie. Przywieźcie ją do Plessis.
Zabierzemy ją stąd. Jest urocza.
Nigdzie nie pojadę.
Doprawdy, jej prostota jest przeurocza.
Przedstawiam wam Angelikę, markizę w smutnej sukni.
Nie pozwoliła się pocałować. Sam nie wiem dlaczego.
Może woli stajennych.
Spokojnie. Bernardzie, Robercie.
Nie ma to jak wieś.
Owoce prosto z drzewa. Spróbuj Ludwiku.
Teraz ty, Bernardzie.
Wystarczy dla wszystkich. Maxim!
- Mogę? - Oczywiście, każdy po kolei.
- Smakuje jak malina. - A ty cuchniesz jak pies.
Hej! młodzieży!
Macie tyle miejsca. Idźcie się bawić gdzie indziej.
Powinienem obciąć paznokcie.
Lubisz to.
Jesteś ubrana jak cebula.
Ile nosisz koszul?
Kiedyś w Valenciennes...
...ubrali moją klacz w koronki...
Idź już.
Wejść.
Panie, przybył posłaniec.
Niech wejdzie.
A więc, panie Tonnel?
Oto szkatułka.
Piękny kolor, zielony jak nadzieja. Witriol.
Taki flakonik...
...zabije króla, jego brata, Mazarina i droga wolna.
Czy to skuteczne?
I dyskretne.
Wywołuje chorobę, a potem śmierć.
- Masz list od pana Fouqueta? - Tak, panie.
Oto on.
Dobrze. Podpisał pakt.
Monarchii potrzeba nowej krwi.
Podziękuj panu Fouquet
Niech będzie cierpliwy.
Kiedy nadejdzie czas, zacznę działać. Do dzieła, panowie!
Ojcze! co ci jest?
Nasz kuzyn nie ma dla nas pieniędzy.
Trzyma je na wypadek wojny domowej.
- A więc jesteśmy zgubieni? - Tak.
Sance, tak kocha swoje owce, że nie rozstaje się z ich zapachem.
Lepsze to niż odór nienawiści.
My przynajmniej nie nastajemy na życie króla.
Książę Kondeusz.
Wasza Wysokość, moja córka...
...co takiego powiedziałam?
Spiskujecie, żeby zabić króla.
Jak Juliusza cezara.
Ta mała jest zabawna.
I kocha Juliusza cezara.
Rozumiem miłość do Wojny Galijskiej.
To opowieść żywa i okrutna, największe zwycięstwo cezara.
- Czytałaś? - Nie, Wasza Wysokość.
Musisz ją poznać.
Pięć lat łaciny w klasztorze w Poitiers...
Fronda jest rada, że zapewni ci wykształcenie. co pan na to?
Moja wdzięczność nie ma granic.
Nie pójdę do klasztoru.
Życzenie księcia jest rozkazem.
Chodź tu, Angeliko!
Zaraza!
- Drogi Guillaume. - Panienka Angelika.
Długo cię nie widziałam.
- To nasz powóz? - Tak.
- Gdzie ojciec? - Ma się dobrze.
Dlaczego zabierasz mnie w połowie roku?
Dowie się panienka później, w Monteloup.
- Twoje siostry sąw La Rochelle. - A bracia w Niort.
- A ojciec? - W kopalni.
Gdzie?
Ta kopalnia, którą zamknąłem...
...jest dużo zasobniejsza, niż sądziłem.
To Peyrac doradził mi, żeby ją otworzyć. Ma nosa.
Pochodzi z jednego z najznakomitszych rodów Langwedocji.
Świetny szermierz, wyborny jeździec. Bardzo tajemniczy.
Bajecznie bogaty.
Do tego poeta.
Jego dwór w Tuluzie nie ma sobie równych.
Na pewno ci się spodoba.
Ile ma lat?
Jest starszy od ciebie.
I mam go poślubić.
Forsa albo życie.
Nicolas!
Tak, to ja.
Ty i ja. To niemożliwe. Myślałem, że już cię nie zobaczę.
Jesteś taka piękna. Jeszcze piękniejsza.
Nie patrz tak na mnie.
Angelika de Sance nie zadaje się z biedakami.
Nie bądź śmieszny.
Córka dziedzica dorosła.
Nie może się już kompromitować ze służącym.
Myślałem o tobie każdego dnia, każdej nocy.
Zostaw mnie.
A więc to tak? Pozwoliłaś się sprzedać.
- Oszalałeś. - Tak, sprzedać.
- Poznałaś męża w klasztorze? - Nigdy go nie widziałam.
Tak myślałem, pani de Peyrac.
Pan de Peyrac to najwspanialszy szlachcic w Langwedocji.
- I najbogatszy. - Co w tym złego?
Ma same zalety. Szkoda, że go...
...nie widziałaś. Jest też najohydniejszy.
Pleciesz, bo jesteś zazdrosny.
Niezupełnie. Nie tylko jest wstrętny i stary,
- Ale ma blizny i kuleje. - Kłamiesz.
To potwór, ale w łóżku to może być nawet, zabawne.
Przekonasz się sama.
Z drogi. Kareta hrabiego de Peyrac.
Molice, jesteś tylko notariuszem. Nie rób min.
Pani, słońce blednie na widok Twojej urody.
Gdy cię poślubię będę najszczęśliwszym z ludzi...
...ale też najnieszczęśliwszym, nazywam się...
...bowiem Bernard d'Andijos i poślubię cię "per procura".
Zgodnie z królewskim dekretem i edyktem naszego parlamentu...
...jeśli małżonek zamieszkuje inne miasto, ślub cywilny...
...będzie celebrowany "per procura".
Hrabia de Peyrac spotka się ze swoją żoną...
...podczas ceremonii kościelnej w Tuluzie.
- Wina! - Na pewno?
Chcę widzieć podwójnie i podwójnie kochać.
Niech żyje panna młoda.
Angeliko. Odpowiedz.
Peyrac nie lubi smutnych kobiet.
Czy to prawda, że jest taki brzydki?
Brzydki?
O nie, nie jest brzydki.
Jest straszny.
Chodź, Nicolas.
Kochaj mnie.
Chodź.
Chcę, żebyś to ty był pierwszy.
Ktoś młody...
Piękny...
świeży...
delikatny.
- Będziesz delikatny? - Tak.
Najdroższa Angeliko.
Jesteś taka piękna.
Nie.
Przestań.
- Jak śmiałeś. Zdrajce. - Przestań, Guillaume.
- Rozkazuję ci. - Zostaw mnie.
Bądź przeklęty. Zapłacisz za to, psie.
Uciekaj.
- Nie. - Ratuj się. Złapią cię.
- Chodź ze mną. - Wiesz, że to niemożliwe.
W takim razie zostanę.
Idą tu. Jedź, spotkamy się o świcie.
Będę czekał w lasku.
Przy drzewie nad stawem. Przyjdziesz? Obiecaj.
Tak. wsiadaj na konia i uciekaj.
Niech żyje panna młoda.
Witaj. To salwa honorowa.
Jesteś u siebie. Wjeżdżamy na ziemie czarownika Peyrac'a.
Tędy, Pani hrabino.
Angeliko Sance de Monteloup...
...czy obiecujesz posłuszeństwo zawsze i we wszystkim...
...Joffery'owi, hrabiemu de Peyrac,
Arval, cavareix,
Morens i lristru?
Tak.
Koniec twojego panowania, Carmencito.
Mylisz się.
Żeby zatrzymać w łóżku Peyrada...
...nie wystarczy być tylko wiejską dziewicą.
Joffrey kocha ogień...
...ból, niebezpieczeństwo i siłę.
Miej się na baczności. Takie smarkule są sprytne.
Pobawi się nią tydzień dopóki jej nie wytresuje.
I wróci do mnie. Na kolanach.
Germontaz, zostawisz nas samych na czas gawota?
- O to samo chciałem zapytać. - Panowie.
Może zatańczymy?
Mój drogi Peyrac, twoja żona świętemu zawróciłaby w głowie.
Tobie to nie grozi.
Jak to?
Twoja sukienka i moja noga nie pozwalają nam tańczyć.
Niestety.
Wybacz.
Bóg stworzył piękno, aby je podziwiać.
Więc podziwiaj, Eminencjo.
Jest zachwycająca.
Czy dym nie przeszkadza?
- A cóż to takiego? - Cygaro, Eminencjo.
Co za okropieństwo.
Rzekłbym łajno.
Przywiozłem je z Ameryki. To czysty tytoń.
Można palić fajkę, albo zażywać...
Cygara są szlachetniejsze.
Zawsze chcesz się wyróżnić. Martwisz mnie, mój synu.
Bardzo.
Wybacz, Eminencjo.
Muszę odpocząć. Tańczę bez przerwy od kolacji.
Co za zbytek.
Mam nadzieję, moja córko, że nie zapomnisz o moim dziele.
Byłam w klasztorze, Eminencjo. Będę mu oddana.
- Twoja parafia jest też moją. - Twoja uległość mnie wzrusza...
ale...
...poślubiłaś bardzo ciekawego człowieka.
Twoja dłoń, Pani.
Proszę, Pani hrabino.
Pani hrabino.
Dobranoc, pani hrabino.
Kupiłeś mnie, panie.
Więc proszę, weź mnie i szybko odejdź.
Nigdy nie zmuszałem ptaków do śpiewania.
Życzę ci dobrej nocy, Pani.
Wiele słyszałem o twojej urodzie...
...ale żadne słowa nie mogą jej opisać.
Pani hrabino, pan hrabia kazał mi przygotować tę suknię.
Moje dzieło.
Pozwól, że się przedstawię.
Zostałaś moją żoną, ale nic o mnie nie wiesz.
Peyrac - czarnoksiężnik. Diaboliczny.
Zaraz zobaczysz, jaki ze mnie diabeł.
Oto moi pomocnicy.
W Chinach poznałem chemię i astronomię.
W Indiach zgłębiłem wiedzę o truciznach i odtrutkach.
Arabowie nauczyli mnie algebry. Byłem u nich w niewoli.
Zatopili mój statek i zostawili kilka blizn.
U ratował mnie Kouassi-Ba.
To nasz księgowy. Jest synem mojej piastunki. Heretyk.
Kiedy żołnierze chcieli nas zabić...
...wyskoczyliśmy przez okno. Złamał obie nogi.
Ja jedną.
Tylko jedną.
A to Fritz Hauer.
Poznałem go w Saksonii, 10 lat temu.
Gdy wracałem z Rosji.
Nauczył mnie techniki kupelacji złota.
Mój majątek jest twoim.
Oto cała moją diaboliczność.
Gotowe...
...czyste złoto.
Co za sensacja dla arcybiskupa.
Na twoim miejscu, wysłał by mnie na stos.
A więc to prawda, że jesteś czarownikiem?
A co ty sądzisz?
Po co mi o tym mówisz?
Moja żona ma prawo znać moje sekrety.
Dziękuję za wczorajszą noc.
- Za to, że cię zostawiłem samą? - Tak.
To zwykła uprzejmość.
Nie jestem tak niezręczny, by zniechęcić...
...do siebie kobietę tak piękną jak ty.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Każde poświęcenie zostanie nagrodzone.
Pewnego dnia będziesz nie tylko moją żoną, ale i kochanką.
Nie będę ani żoną ani kochanką.
- Lubię, gdy się buntujesz. - Dlaczego mnie poślubiłeś?
Nim cię poznałem: dla kopalni ołowiu twojego ojca.
- Interes to interes. - Gdy cię zobaczyłem, dla twojej urody.
A teraz?
Dla twojej odwagi. Gdy wezmę cię w ramiona, będę...
...najszczęśliwszym z ludzi. - Nie licz na to.
Czas leczy rany. Bądź tylko piękna.
Weź, to złoto. Jest dla ciebie.
Daj je raczej tym biedakom.
Fritz. Rób co pani hrabina rozkaże.
Chodźcie.
Za hrabinę Peyrac!
Doprawdy hrabio...
...zawsze robisz wszystko po swojemu.
Nie widzę żabińca w pucharze hrabiny.
W moim także nie ma.
- Z jakiego powodu? - Kto chciałby ją otruć? Ty?
Nie mam na myśli nikogo z tu obecnych.
Ale młoda żona ma prawo czuć się bezpieczna.
Dlatego, że jakiś kamień w...
...kontakcie z trucizną zmienia kolor?
- Trzeba przestrzegać tradycji. - Eminencjo.
Wierzysz w te zabobony?
Cała szlachta go używa.
Znałem takich, którzy się nim udławili.
Pozwól, pani, że się oddalę.
Muszę przygotować kazanie o pokorze.
Mam nadzieję, że zechcesz go pani wysłuchać.
- Teraz mamy spokój, bawmy się. - Coś obiecałeś, panie.
Opowieści miłosne!
Czy one go bawią?
Na to wygląda.
I zawsze się tak za nim uganiają?
Może to je podnieca.
Widzę, że muszę was zabawić.
Co teraz zrobią?
Będą słuchać swojego bóstwa.
Ogłaszam "Opowieści miłosne" za otwarte.
Nad strumieniem siedziała dziewczyna.
Była naga.
Nagle...
To nie jest opowieść dla ciebie.
Pani jest zmęczona i prosi o wybaczenie.
Nie jestem dzieckiem.
A ja jestem jeszcze młodszy od ciebie.
Młodzieniec nalega, a ona na to, żeby dał jej spokój.
- Ciąg dalszy za chwilę. - O nie, opowiadaj.
Ściga mnie policja arcybiskupa. Jadę ze Szwajcarii.
- Mam wieści od Bernouilli'ego... - Przyjechałeś z Genewy.
Tak. w Tuluzie Inkwizycja wpadła na mój ślad, ale uciekłem.
Odpocznij.
Tu nic ci nie grozi. Ani Iudzie biskupa, ani inkwizycja. Nikt.
Moja tak wczesna wizyta świadczy o wadze sprawy.
Ukrywanie człowieka poszukiwanego przez Inkwizycję...
...to najcięższe przestępstwo.
Kogo?
Oficer straży widział wchodzącego tu człowieka.
Dobrze byłoby też mieć świadectwo hrabiny de Peyrac.
Kouassi-Ba poproś tu panią hrabinę.
Tym razem przekroczyłeś granice, Peyrac.
Przekraczam je, tylko kiedy dosiadam konia.
- Daleko zajedziesz. - Do nieba.
Mogę zadać kilka pytań pani hrabinie?
Ale proszę jej zbytnio nie zmęczyć.
Czy ktoś przybył tu wczoraj w nocy?
Mów prawdę, Angeliko.
Nikogo nie widziałam.
Dobra katoliczka nie kłamie w obecności arcybiskupa.
- To zrozumiałe. - Więc po co to mówisz?
- Więc nie widziałaś, pani, nikogo? - Nie.
Pewnie strażom się to śniło.
Zbieg nie istnieje.
Tak samo jak kopalnia Salsigne?
I twoje podejrzane sprawki.
Podejrzane?
Czy odważysz się pokazać, jak pozyskujesz złoto?
- Czy to wyzwanie? - Tak.
Więc czekam jutro w Salsigne.
Będziemy.
Wszyscy oskarżają cię o czary.
Ciekawe, co na to odpowiesz.
Dziękuję, że skłamałaś.
- Chciałam uratować zbiega. - Czyżby?
O świcie Andijos zabrał go w bezpieczne miejsce.
Widziałaś nas.
Nie ładnie tak kłamać.
Reprezentuję arcybiskupa, chcę wiedzieć co mówi.
To szaleństwo, żeby tak ryzykować. Nigdy ci nie uwierzy.
Conan Becher? Nie obchodzi mnie.
To nie jego wystawiam na próbę.
- Kto igra z ogniem, igra z diabłem. - To nie igraszki.
To reakcja chemiczna. I ma swoją nazwę: kupelacja.
- Co się tu gotuje? - Ruda ołowiu.
Po stopieniu ołów wchłania złoto z rudy.
Złoto. Wiedziałem.
Nic nie wiesz.
Teraz zaczyna się proces kupelacji.
Podgrzewamy rudę ołowiu w popiele kostnym.
Słyszałem. Popiół i kości. Są używane do czarów.
Ołów przenika do popiołu.
- W zagłębieniu zostaje złoto. - Jeśli ołów zamieni się w złoto.
Podnieś temperaturę.
Nie zwiedziesz mnie. człowieka oszukasz, ale nie Boga.
- Bóg też kocha złoto. - To bluźnierstwo.
Gdyby to było takie proste, każdy mógłby zrobić złoto.
Co za nudziarz!
Wszyscy znają nuty, ale tylko pan Lulli umie napisać operę.
- Daj mu sztabkę dla arcybiskupa. - Po co? Czyby cierpiał biedę?
Rób co mówię.
Pozwól, że cię odprowadzę.
Ale ja...
Nie musisz wracać.
Pędzisz jak opętany.
Przecież jestem diabłem.
- Jeszcze jedna kopalnia? - Najcenniejsza.
Chodź zobacz. Gdzie ona jest?
Tędy, panie hrabio.
Ma trzy tysiące lat.
I trzy dni.
Jest wieczna, jak prawdziwa miłość.
Tylko nie mów, że jest zbyt piękny.
Nie powiem.
Przywiozłem go z Indii.
Dwa razy ze mną tonął.
Noś go, niech nabiera blasku.
Popatrz.
Wybacz.
Jesteś bardzo nieszczęśliwa.
Ja też.
Przegrałem.
Nie jesteś ani moją żoną, ani kochanką.
Szaleję za tobą, reszta nie ma znaczenia.
- Ja nie zapomniałam. - Co mam zrobić?
To niemożliwe, przypomnij sobie, Joffrey.
Ktoś może cię uspokoić. Mam go zawołać?
Robisz błąd.
Jeśli będą mnie o ciebie pytać, mogę wiele powiedzieć.
Puste słowa.
Zemszczę się.
Szukałam cię i chciałam ci powiedzieć...
Pan de Germontaz.
Nie zapraszałem go.
Gość w dom, Bóg w dom.
- Jego Eminencja nie przyjmie prezentu od diabła.
Diabeł nie odpowie na tę zniewagę, ale ja tak.
- Saint claude o piątej rano. - cóż za brawura!
Zrobisz wszystko, żeby zadowolić tę diablicę.
- Jutro o świcie. - Nie ty i nie jutro.
- Tylko ja. Tu i teraz. - Pozostawiam panu wybór broni.
Szpada.
To pierwsza szpada Langwedocji. Zabił już 20 ludzi.
- Joffrey oszalał. - Nie. To cały on.
To nie pojedynek, to morderstwo. Powstrzymaj ich.
Już nie mogę.
Płaczesz?
Jesteś piękna.
To niesprawiedliwe.
Za twoją urodę
...mogę dać ci tylko moją twarz i moją nogę.
Nigdy nie chciałam kogoś, kto jest tylko piękny.
- Nie boisz się mnie? - Nie.
Nic się nie zmieniłem.
Kocham cię.
Doprawdy, miłość jest ślepa.
Śpisz?
Bylam głupia.
Przespałam tyle nocy, nie wiedząc kim jesteś.
To było przedtem.
Kiedy?
Przed nami.
Śpisz?
Ja też byłem głupi.
Głupi?
Bo czekałem.
Czekałeś?
Żeby ci powiedzieć.
Więc powiedz.
Kocham cię.
Jestem głodna.
Chce mi się pić.
Pani hrabino.
Proszę popatrzeć! Florimond chodzi.
Pilny list, panie hrabio.
Przekaż królowi, że jestem zaszczycony.
Zgadnij. Kto przyjedzie?
Tylko ty możesz sprawić mi przyjemność.
To nie przyjemność, to zaszczyt. Król się tu zatrzyma.
Jedzie wraz z żoną z Saint-Jean de Luz.
Statek miłości.
Indyk nadziewany perliczką i...
...przepiórką nadziewaną szynką parmeńską. Mój przepis.
Z truflami. Skowronki z foie gras na liściach winorośli.
Mój brat, król musi wszystko zjeść.
- To potrwa trzy godziny. - Jeśli tak musi być.
Pomerol rocznik 1629.
Bardzo delikatne.
Przypomnij mi... Ma w sobie coś rzymskiego.
To wino z Ermitażu. Pijał je już cezar, Panie.
Nawet ja nie mam tak wybornych win.
- To twoja ulubiona rozrywka? - Nie, Panie, wolę muzykę.
Masz wspaniałą kolekcję instrumentów.
A także medali i antyków.
- Jak to robisz? - Kocham, Panie.
To wystarczy?
Kochać to pragnąć. Zawsze dostajemy to czego pragniemy.
Mówi się, że pragniesz bardzo wiele.
Wypróbuję ten sposób.
A złoto, o którym aż do mnie dotarły słuchy?
Wyobraź sobie, panie wzgórze.
Przebijam się do środka przy użyciu lontów i prochu.
Kopię na ogromnych głębokościach.
Kruszę, podgrzewam, oddzielam minerały.
I pojawia się złoto.
To szaleństwo tak lekceważyć mojego kuzyna.
Zadziwiasz mnie.
Ale chyba chcesz ukryć przede mną swój...
...największy skarb. - Panie!
Najpiękniejszą kobietą w królestwie.
Czeka na twój znak, żeby się pojawić.
- Cóż za piękność. - Guiche!
Jesteś, Pani, bardzo piękna.
Dziękuję.
- Popełniłaś wielką nieostrożność. - Ja?
Te ramiona, oczy, piersi. Zakryj dekolt, moja droga.
Dwór jest surowy, zapięty, aż dotąd.
Smutna to moda, ale trzeba ją przyjąć.
Anne-Marie, przedstaw mnie.
Vardes. Najgroźniejszy uwodziciel.
- Najgroźniejszy? - Mogę to zademonstrować.
To także król prostaków.
Opis do niego pasuje.
Jesteście oboje uroczy. I zabawni.
Musicie mnie odwiedzić w Paryżu.
U mieram z głodu.
Sekret za sekret. Proszę zaczekać.
Czy Wasza Wysokość otworzy bal?
Jej Wysokość jest trochę znużona.
Z czego się śmiejesz?
Wczoraj byłaś najpiękniejsza.
Perła wśród kamieni.
- Nigdy mnie nie zdradzisz? - Nigdy.
- Gdybyś mnie zdradziła... - Zabijesz mnie?
Prędzej.
Król nie lubi czekać. Z życiem, do licha.
Nie, król nie mógłby tego zrobić.
- Król wyjeżdża? - Już wyjechał.
- Bez uprzedzenia? - Król jest wszędzie u siebie.
Uczynił ci już wielki zaszczyt nocując tutaj. Szybko!
Wyjechał bez słowa?
Jak sobie pomyślę, że uratowałam mu życie.
Jak to?
6 lat temu, Kondeusz szykował zamach na króla.
Fiolka trucizny miała wystarczyć żeby go otruć.
Wykradłam szkatułkę z fiolką i podpisany przez spiskowców pakt.
Nie śmiej się.
Kondeusz jest w komitywie z bratem króla.
I robi z nim, co chce.
Jeśli się dowie, że wzięłaś szkatułkę...
...grozi ci niebezpieczeństwo.
- Dokąd idziesz? - Dogonię króla.
- Chyba mu nie powiesz? - Nie.
Ale tak się nie wyjeżdża z mojego zamku.
Zostaw go. Nudzi się.
Widziałeś jego żonę?
Jesteśmy tu tacy szczęśliwi.
Widziałem, jak na nas patrzył.
Właśnie bronię naszego szczęścia.
Nic nam nie grozi.
Muszę wiedzieć, czy mamy przeciwko sobie króla.
- Chciałem się pożegnać. - Kto panu pozwolił wejść?
Pani mąż w drodze, nie ma służących. Mam zostawić cię samą?
Proszę wyjść.
Wiele dam mnie wypraszało, ale te, których nie posłuchałem...
...były mi wdzięczne. - Nie były zbyt wymagające.
Puść mnie. Na pomoc!
Zostaw ją. Z tchórzami nie walczę. Policzkuję ich.
Odnajdę tę dziwkę. Jeszcze ją dostanę.
Kiedyś cię dostanę.
Będziesz moja.
- Gdzie jest Peyrac? - Pojechał rozmówić się z królem.
Czego chce się dowiedzieć? Oszalał!
Jadę po niego. Wypytywać króla?
Powiedz dobranoc.
Idziemy spać, moj pączusiu?
Co się stało?
Porwane pana.
Zabił jednego, ale było ich zbyt wielu.
Zabrali go do karety.
Ludzie arcybiskupa?
Nie, żołnierze króla.
- Czy rozmawiał z królem? - Nie, to była zasadzka.
To niemożliwe. Dlaczego go aresztowali?
Co z panem d'Andijos?
Chce mówić z królem. Jedzie do Paryża.
Zaprzęgać, szybko. To jakaś pomyłka.
Ja też pomówię z królem.
Jak dojechać do rue du Palais?
Chyba nie muszę czekać dłużej.
- Słucham? - Gdzie jest rue du Palais?
Nic prostszego.
Jedź wzdłuż rzeki, do ostatniej wyspy, ostatnia ulica po lewej.
Co za uprzejmość. co mu ukradłeś?
Nic.
Nieźle się już obłowiliśmy. Wracajmy, mam ochotę...
Polak, idź popracować, muszę chwilę pomyśleć.
Chcesz mnie skompromitować. W biały dzień? Twój mąż
w więzieniu, a ty podjeżdżasz pod dom żony prokuratora.
Przyjechałam do siostry.
A myślałaś o mnie, gdy miałaś w Tuluzie złoto.
- Nienawidzisz go. - Poślubiłaś potwora...
Potwora?
Nic nie rozumiesz.
Jest najlepszym mężem i kochankiem.
- Trochę przyzwoitości. - Właśnie tak, kochankiem?
Budzisz we mnie wstręt.
- A ja współczuję twojemu mężowi. - Z jakiego powodu?
- Ty jesteś godna współczucia. - Wie pan coś?
W wielkiej tajemnicy:
twój mąż został przewieziony do Bastylii.
- Do Bastylii? - Sprawa jest poważna.
Ale można stamtąd wyjść.
Podziwiam twoją zimną krew.
Ale to król podpisał nakaz aresztowania.
Na liście więźniów nie ma Peyraca, ani...
...stawianych mu zarzutów. - Król chce uniknąć skandalu.
- W istocie. - I oczyścić imię swojego poddanego.
- Raczej o nim zapomnieć. - Jak to?
Czasem więzienie staje się grobem.
Uspokój się, Sorbona!
Chcę się widzieć z hrabiną de Peyrac, przysyła mnie pan Fallot.
Spokój, Sorbona. Zachowuj się.
O co chodzi?
Francois Desgrez, adwokat. Pan Fallot mówi, że potrzebuje...
...pani pomocy kogoś sprytnego. Jestem do dyspozycji.
Potrzebuję zręcznego adwokata, nie spryciarza.
Nikt nie podejmie się obrony osoby tak...
...skompromitowanej jak twój mąż.
Do rzeczy. Potrzebuję kilku informacji i małej zaliczki.
Nic z tego.
Nie skorzystam z pańskich usług. Mam wpływy na dworze.
W takim razie...
Sorbona!
Jocker na dziewiątkę, dama wygrywa.
Nie wiadomo, za co go aresztowali?
Joker na asa. Albo wszystko, albo nic.
Zamknęli go w osobnej celi, tak jakby się go bali.
Co mu teraz zrobią?
A to szelma ten walet. Znowu wygrywam.
Jak to co? Wytoczą mu proces.
- Oddałabym życie, żeby był wolny. - Chyba rozbiję bank.
Zrobię co w mojej mocy, ale jest jeszcze za wcześnie.
Król wciąż pamięta, że byłam związana z Fronda.
- 10 tysięcy liwrów. - Wygrałam.
Nareszcie. Szukam cię po całym Paryżu.
Przyjacielu.
Nasz przyjaciel Lauzun przyjechał z Tuluzy.
Wasze dobra obłożono interdyktem.
- Wszystko jest opieczętowane. - Dlaczego? Ugościliśmy króla?
- Aż za dobrze. - Stał się zazdrosny?
Bez wątpienia, ale nie znam prawdziwej przyczyny...
Hrabina de Peyrac.
Tak.
Ktoś bardzo ważny chce cię widzieć.
Brat Jego Królewskiej Mości oczekuje cię w swoich apartamentach...
...jutro o piątej.
- Mnie? - Tak.
Chodzi o twojego męża.
Ale to sekret. Czekam o piątej.
- I co? - Wszystko dobrze.
Boże zmiłuj się nad nami. Ocal Jeffrey'a.
Daj mi odwagę.
Zrobię wszystko dla niego,
Florimonda i dziecka, które noszę pod sercem.
Zapada noc. Chodźmy już.
Nie chcę żeby mnie zabili na ulicy.
- Nie boję się. - Ale ja tak.
Paryż jest niebezpieczny, a my nie mamy latarni.
Jego Wysokość prosi o wybaczenie. Nagła gorączka.
Przystawiono mu pijawki.
- Kiedy go zobaczę? - Jutro o tej samej porze.
Dziękuję kawalerze.
Bramy Tuileries są zamknięte, przejdźcie przez plac zabaw.
Kilka kroków i będziecie przy Pont Neuf.
Jest mi niezmiernie przykro.
Na pomoc, zabito moją służącą.
To ty, moja piękna. I to w jakim stanie.
Jeśli masz choć odrobinę honoru, pomóż mi.
- Masz pani wrogów? - Mam tylko wrogów
Niewdzięczna. Jestem ci oddany ciałem i duszą.
- Zrobię wszystko co rozkażesz. - Pospieszmy się.
- Oczywiście. - Dokąd idziemy?
Na kanapę. Nie jest wygodna, ale to nic.
Zawsze dotrzymuję słowa.
Będziesz mi pani wdzięczna. Widziałem twojego męża.
Tylko bez drwin.
W tym przebraniu dostałem się do Bastylii.
- Wiem, za co go zatrzymano. - To niemożliwe!
- Jak on się miewa? - Wejdźmy tu. Wszystko Opowiem.
Nie.
Niezbyt tu elegancko, ale można spokojnie porozmawiać.
Wejdźmy, albo nic nie powiem.
No, możesz mu to oddać.
Jest w Bastylii z powodu arcybiskupa.
Nigdy mu nie wybaczył śmierci bratanka.
Tu nie chodzi o pojedynek.
Więc to z powodu tego mnicha?
Tak. Naraził się inkwizycji.
Arcybiskup chciał tylko symbolicznego potępienia.
Taka mała zemsta by mu
wystarczyła. Ale sytuacja go przerosła.
Próbował się wycofać...
...ale król podtrzymał oskarżenie o czary.
Joffrey szanuje króla.
Król nie lubi tych, którzy go przewyższają.
- Dam ci radę, uciekaj z Paryża. - Nigdy.
Mąż na mnie czeka. Muszę go uwolnić.
- Nie ty, tylko kat. - Kłamiesz. Nic nie wiesz.
Po co to całe błoto?
Kryje ono sekrety królestwa. Nie boję się błota.
Chodzi nie tylko o twojego męża, ale i o ciebie.
Brat króla wie, że znasz jakąś straszną tajemnicę.
Nie wiem jaką, ale straszną.
Znam go. Aby chronić Kondeusza...
...jest gotów cię zabić.
- Ratuj życie, uciekaj. - Nigdy!
Peyrac i tak spłonie na placu Greves.
Jest niewinny.
Wielu niewinnych odwiedza szafot.
Urocza. Ma czoło Diany, nieprawdaż.
Spojrzenie Wenus i te ramiona. Wspaniała.
Odsuńcie się. Nic nie widzę.
Ale to nic w porównaniu z tobą, Anne-Marie.
- Nie wiem, jak dziękować. - Uczyń mi ten honori unieś palec.
Dziękuję.
- Palec wróżki. - Nie dziękuj mi.
Nie musiałam go długo prosić. Król jest ci życzliwy
wykorzystaj to. A teraz idź prędko.
Przerwa!
Panie, przyszła hrabina de Peyrac.
Dobrze go znałeś?
Uwielbia konie. Straszny z niego dziwak..
Ciekawe, co ona robi u króla?
Trzeba działać...
...i to szybko.
Panie, wybacz moją śmiałość.
Zwyczaj nakazuje, abym to ja przemówił pierwszy.
Zdecydowanie...
Jesteś jeszcze piękniejsza, niż w moich wspomnieniach.
Złota suknia, którą miałaś na sobie była czarująca.
Co ci jest?
To był mój ostatni szczęśliwy dzień, Panie.
- Szczęśliwy? - Z moim mężem.
Czy dobrze słyszę?
Pani, tak piękna i godna pożądania kochasz swojego...
...odrażającego, kulawego męża?
Jest dobry i uroczy. Sam go widziałeś i chwaliłeś.
Dziwny to urok, w rzeczy samej.
Prawdziwy czarownik.
To nieprawda.
Zapominasz się, pani.
Wierzysz w te głupstwa o Czarach, panie?
To moja sprawa. Wytwarzał złoto.
- Wytapiał je z minerałów. - Ale wytwarzał!
Myślał, że wolno mu mieć tyle złota.
Przepych przystoi ludziom niezwykłym.
Tylko król może żyć jak król.
- Myślał tylko o chwale królestwa. - Bogacąc się?
Zbrojąc własną armię? Tworząc państwo w państwie?
Przysięgam, że nigdy nie spiskował.
Jesteśmy wiernymi poddanymi.
Wstań, pani.
- Ponoć jesteś mniej nieśmiała. - Kto tak mówi?
Oczywiście.
Odmawiasz królowi tego, co dałaś innym, w nocy w pałacu.
- Na ławce? - Wierzysz temu gburowi, panie?
Co mam zrobić? Ulec i zaspokoić twoje żądze?
Więc jestem nikim, a ty możesz wszystko, czy tak?
Trzymałbym w ramionach tylko urojenie.
A ty w myślach byłabyś z tym diabłem.
Idź, nie chcę więcej o tobie słyszeć.
- Ocal go. Jesteś sprawiedliwy. - I sprawiedliwie go osądzę.
Tonnel, niech nam nikt nie przeszkadza.
A teraz musisz zniknąć.
Wybieraj, trucizna czy szpada.
- Na pomoc. Uwolnijcie mnie. - Tylko śmierć cię wyzwoli.
Nie ośmielicie się mnie zabić, tchórze.
Sama możesz wykonać tę brudną robotę.
Szybciej, za dziesięć minut, król zaczyna grę.
Nie.
Wybrałaś, to dobrze.
To najsilniejsza z trucizn. Nic nie poczujesz.
Ten witriol był dla ciebie, gdy miałeś 15 lat.
- To ja go wykradłam. - No właśnie! Za dużo wiesz.
Pij!
Uratowałam twoje życie, pozwól mi zachować moje.
Pij!
Bóg na ciebie patrzy, panie.
Niech poleci swoją duszę Bogu.
Czarownice nie mają duszy. Pij.
Pij, bo...
Na pomoc.
Uwaga, ta kobieta jest opętana!
Uważajcie na nią!
Wymknęła się, gdy z rozkazu króla
miałem odwieźć ją do klasztoru.
To kłamstwo.
- Oblała alkoholem Lorrain'a. - Trucizną, nie alkoholem.
- To wariatka. - Trucizną.
Oszalałeś, kuzynie. Znam hrabinę de Peyrac.
Dość, kuzynko!
Jestem bratem króla, a ciebie ledwie tu tolerują.
Zostawcie nas. wyjdźcie.
Wszyscy!
Jeszcze tu jesteś?
Zawsze, gdy przyjaciele mają kłopoty.
Miałem już honor być świadkiem Pani de Peyrac.
Mówię po raz ostatni, wyjdź.
Daję słowo, że twojej podopiecznej nic nie grozi.
Moje słowo nie wystarczy?
To dotyczy także ciebie, kuzynko.
Nie obawiaj się. Masz słowo mojego kuzyna.
Moje...
tak...
...ale nie kawalera de Lorraine.
Zemścij się
Straże!
Uciekaj do Monteloup, tu cię zabiją.
- Jesteś jedynym przyjacielem. - Dlatego zostaję.
Będę nad tobą czuwał.
No proszę, nawet marny adwokat może się przydać.
Wczoraj zabili moją służącą. Dzisiaj była moja kolej.
Nie udało się, jak widać. Ulice są niebezpieczne?
To nie było na ulicy, tylko w Luwrze.
- Muszą się tam bardzo nudzić. - Zegnaj.
Czyż nie miałem racji?
Nie ufałam ci.
No dobrze. Więc słucham.
- Byłam na audiencji u króla. - I?
Joffrey będzie miał proces o czary.
Sorbona, wkraczamy do akcji. Idziemy
Za trzy dni jest proces. Nie możesz tu zostać.
Martwisz się o pozycję męża.
Wiem, że myślisz tak jak ja.
Nie chcesz nam sprawiać kłopotu.
A dziecko? Przecież nie może mieszkać w oberży.
A to, które się urodzi?
- Dokąd pani pójdzie? - Nie martw się, świat jest duży.
Dokąd jedziemy, pani?
- Nie wiem. - Ale ja wiem.
- Gdzie jesteśmy? - To posiadłość kościelna.
To idealne miejsce. Policja nigdy tu nie zagląda.
Sprzedaj zaprzęg i karetę, będziesz miał z czego żyć.
- Nigdy, pani hrabino. - Dziękuję.
Oto twoje nowe mieszkanie.
To ty?
Raymond!
Trochę szacunku dla mojego stroju, siostro.
Nic się nie zmieniłeś, wciąż równie uprzejmy.
Nie zamęcz brata, pani.
Sporo się go naszukałem. Może nam bardzo pomóc.
Sutanna zabrania mu się uśmiechnąć?
Nie, to coś poważniejszego.
- Co z egzorcystą? - Nie chcę słyszeć o czarach.
To po co wyszłaś za czarownika?
- Udowodnię. że nim nie jest. - Z naszą pomocą.
Wielebny ojciec Kircher będzie głównym świadkiem.
Namówiłem mojego zwierzchnika, żeby zeznawał.
Jeśli Peyrac nie miał konszachtów z szatanem...
...wszystko w ręku Boga.
Bóg nas zna, zapewniam cię.
Sąd idzie!
Wprowadzić oskarżonego.
W swej dobroci, Jego Wysokość powołał komisję, która...
...zdecyduje o twoim losie...
...podobnie jak w sprawie zdrajcy cinq Mars'a.
Niech oskarżony złoży przysięgę.
Przysięgam mówić prawdę, ale jako...
Żadnych ale, bo odbiorę ci prawo głosu.
Niemy oskarżony, niema obrona i niema sprawiedliwość.
Tak byłoby najprościej, prawda?
Dobrze. Przysięgam mówić prawdę...
...nawet najbardziej zaskakującą.
Oskarżyciel ma głos.
Wysoki sądzie, szanowna rado.
Sprawa jest prosta.
Chodzi o zbrodnię uprawiania czarów...
...która jest karana śmiercią. Ządam więc kary śmierci.
Nie mam nic do dodania.
Oddaję głos doradcy kościelnemu.
Wysoki Sądzie. Poddałem oskarżonego próbie...
...pieczęci skropionej wodą święconą.
Pod wpływem jej dotknięcia opętany drży i krzyczy.
Próbowałem dziesięć razy...
...i za każdym razem Peyrac drżał i krzyczał.
Tak było?
Tak.
Pieczęcią identyczną jak ta...
...szanowny conan Becher?
Tak, to pieczęć do egzorcyzmów.
- Przeprowadzę eksperyment - Ale...
Pańska ręka.
- Jak to możliwe? - To dokładna kopia pieczęci...
...mnicha, wykonana przez czeladnika mistrza Antoine'a...
...ślusarza w Bastylii. czy mogę wezwać świadka?
Proszę.
Oto człowiek, który zrobił oba narzędzia.
To prawda, panowie.
- Ile masz lat? - 17
Nieletni świadek. Zeznanie jest nieważne. Straż!
Odwagi.
Ty bardziej będziesz jej potrzebował.
Wstań, Peyrac.
Proszę, aby mój klient mógł siedzieć.
Od dzieciństwa jest kaleką, a ostatnio był torturowany.
Przed sądem się stoi. Wstań.
Proszę o spokój.
Jego Wysokość nie zezwolił na obecność publiczności...
... aby proces nie przekształcił się w manifestację.
Jeśli to się powtórzy, rozprawa odbędzie...
...się za zamkniętymi drzwiami.
Przedstawiając świadków...
...oskarżyciel przekona Wysoki sąd...
...że oskarżony jest pomocnikiem szatana.
Pojedynek? Bardzo dobry, pan Germontaz, najlepszy.
Pierwsza szpada Langwedocji.
Niby niepokonany, a jednak mój pan...
Dziękuję.
Zeznawał z własnej woli. A jednak, oskarżony, kaleka...
...pokonał pana Germontaza, najlepszego szermierza.
Jak to wyjaśnić? Peyrac rzucił na niego urok.
Rzucić urok na bratanka lnkwizytora. Pan mi pochlebia.
A ta lalka?
Została znaleziona w trumnie twojej kochanki. Co ty na to?
Podobna do mnie...
...tylko ładniejsza.
Zabierają cię do grobu, jak krucyfiks.
Uważasz się za Boga?
Bóg jest piękny.
Oczarował sędziów. Trzeba ich przekonać.
Ojciec Kircher nie wątpi w pana de Peyrac.
Z pewnością.
Jeśli spotkam się z twoim mężem...
...moje egzorcyzmy wypędzą wszystkie demony.
Świadectwo egzorcysty więcej waży, niż słowa mnicha.
Też tak sądzę, chyba że...
Ogień piekielny.
Trzy diabelskie kolory.
Ołów to ołów, panowie.
Reszta to tylko diabelskie sztuczki.
Lucyfer zawsze chciał zmienić porządek ustalony przez Boga.
Oto jego wysłannik. Nie będziemy tolerować tych niecnych...
...tych niecnych knowań. Te płomienie to węże, opary to...
...potępione dusze. Peyrac!
Wystarczy oczyścić.
Kouassi-Ba, pokaż sztabkę.
Nie patrzcie, bo rzuci na was urok.
Czy mogę zobaczyć minerał?
- To złotonośny piryt. - Skąd pan wie?
Uczę o tym studentów na uniwersytecie.
- Proszę o spokój. - Wyprowadzić pomocników szatana.
Wysoki sądzie.
Peyradowi nie wystarczyło pogwałcenie praw natury.
Ofiarami jego czarów są też kobiety, biorę was na świadków.
Ten człowiek to śmierć.
Na świadka rzucono urok. Mów.
Wyrwał mnie z domu...
...od męża.
Przez niego odchodzę od zmysłów.
Aby ocalić tę niewiastę ukryliśmy jaw klasztorze...
...ale na próżno. - Podczas mszy...
...szydzi. Niszczy krucyfiksy.
Podpala je...
...i rzuca ku mnie. Chce mnie spalić.
Dość komedii.
Podnieście tę histeryczkę. Nie jest bardziej opętana niż ja.
Nie rozdziera] mojej sukni.
- Przysięgałam Bogu. Nie dotykaj mnie. - Dość.
Oddam ci duszę.
Toczy pianę. Widzicie?
To zwykłe mydło. Włożyli jej do ust mydło.
Ten potwór się śmieje.
Wyprowadźcie ją.
Oto dowód, panowie.
Zniszczył tę istotę stworzoną na podobieństwo boże.
Na szczęście komedia tej histeryczki...
...nie decyduje o życiu człowieka.
Mam dowód, że mój klient nie jest czarownikiem. Oto on.
Ja wielebny ojciec Kirchen jezuita i...
...egzorcysta, stwierdzam w zgodzie z moim sumieniem...
...że Jeffrey, hrabia de Peyrac nie wykazuje źadnych cech...
...opętania przez diabła.
Spisano dnia 25 grudnia 1660 roku w Bastylii.
Sam główny zainteresowany, kościół...
...uniewinnia mojego klienta od zarzutu o czary.
Czy przedłożycie ponad to świadectwo gniew jakiegoś tępego...
...mnicha i krzyki wariatki?
Sąd oczekuje czegoś więcej niż to wymyślone naprędce...
...świadectwo broniące przeg ranej sprawy.
Ojciec Kircher może stawić się w sądzie. Nie jestem fałszerzem.
Żądam wykluczenia obrońcy za zniewagę.
A ja żądam wezwania ojca Kirchera na świadka.
Zgoda.
Rozprawa zostanie wznowiona jutro.
Wciąż ich nie ma?
Jesteś sam?
Kirchnera nie ma ani w klasztorze, ani w biskupstwie.
Trzeba go znaleźć.
- Idę z wami. - W takim stanie?
Pójdę z wami i koniec.
Sąd idzie.
Otwieram posiedzenie.
Wysoki sądzie, jest jedenasta.
Dość już tego przewlekania sprawy...
...przez mecenasa Degrez.
Chyba już czas...
Wysoki sądzie,
z Sekwany wyłowiono ciało wielebnego Kirchnera.
Został uduszony.
To pan kazał go zabić.
Udowodnię, że to pan.
Posłużyłeś się nim. Teraz nie może zaprzeczyć tym kłamstwem.
Panowie sędziowie osądzą sami.
Zapewne osądzą też fakt...
że dwa razy próbowano zabić hrabinę de Peyrac.
w Luwrze.
- Oskarżasz króla? - Nie. Tych, którzy...
...oszukują sprawiedliwość.
Znieważasz Jego Wysokość. Aresztować go.
To nie jest uczciwy proces.
Nawet Arcybiskup Tuluzy jest przeciwny karze śmierci...
...której żąda Bourie. Sorbona!
Prawda zwycięży.
Wybierzcie w zgodzie z sumieniem:
...wolność czy śmierć.
Decydujcie.
Sam już nie wiem.
Kto jest za karą śmierci?
Król nie lubi niezdecydowanych i niekompetentnych.
Peyrac!
Sąd uznał cię winnym.
Oczywiście, trzeba mnie zabić.
I powiem wam dlaczego.
Wybuch frondy podzielił kraj.
Niektórzy książęta chcą otruć króla.
Ale wróg stoi u naszych bram.
Król mianuje Kondeusza generałem i wybacza mu Frondę.
Ale nie wie, że miał być otruty.
Sam jesteś zatruty.
Głupiec.
Kondeusz obsypuje prezentami królewskiego brata.
Każe odnaleźć szkatułkę z trucizną.
Tonnel, jeden z jego szpiegów odkrywa, że Angelika...
...de Peyrac wykradła witriol i odkryła sekret.
Tym samym wydała na siebie wyrok śmierci.
Ale żeby ją dosięgnąć trzeba najpierw zlikwidować mnie.
Zlikwidowali cię?
Więc zostaję aresztowany. Droga jest wolna.
Już mogą zamordować moją żonę.
Potem odetchną z ulgą.
Pod jakim pretekstem mnie aresztują?
Najbardziej widowiskowym i żałosnym.
Czary.
- Teraz wiecie już wszystko. - Ządam rewizji procesu.
To wspólnik de Peyrada.
Zanotowaliśmy, że w swoim żądaniu...
...solidaryzujesz się z oskarżonym.
Ale przyjmiemy to żądanie, sprawiedliwość jest wielkoduszna.
Sprawiedliwość nie ma przymiotników.
Nie jest jakaś. Jest po prostu sprawiedliwością.
Kto jest za rewizją, ręka w górę.
Nie, dziękuję przyjacielu.
Nikt?
Hrabio de Peyrac...
...sąd skazuje cię na śmierć.
Zostaniesz spalony na stosie na placu Greves.
Zostawię dzieci u siostry.
- Poproszę króla o łaskę. - Nie wejdziesz do Luwru.
Już poszukują ciebie, mnie, Fritza i KouassiBa.
- Dziś wyjeżdżam z Paryża. - Ty też nas opuszczasz?
Oto strój wieśniaczki.
Pojedziemy do Monteloup. Ty i dzieci będziecie bezpieczni.
To niemożliwe. Nie może narażać rodziny.
- Mnie skazano by na wygnanie. - Nie wyjadę dopóki Joffrey żyje.
Jeszcze jedno.
Weź tę sakiewkę i daj ją katu. To cena jakiej żądają.
- Uratuje go? - Nie. Udusi.
I oszczędzi mu śmierci w płomieniach.
- Moje kochane... - Co się dzieje, Barbe?
To twoi siostrzeńcy, pani.
Jestem żoną hrabiego de Peyrac. Proszę to wziąć.
Trzydzieści talarów.
Bądź spokojna, nic nie poczuje.
To niemożliwe.
Na pewno coś można zrobić.
- Powróżyć? Daj mi rękę, pani. - Zostaw mnie.
Ktoś może uratować ciebie i Peyrada.
- Skąd mnie znasz? - Nie ważne.
Zbójcy mogą napaść na wóz wiozący skazańca.
- Zbójcy? - Tylko to ci zostało.
Prowadź.
To ja Bacarole, zadanie wykonane.
- Patrz, wdowa Peyrac. - Jeszcze nie.
Od jutra.
Milczeć.
Czekałem na ciebie, Angeliko.
Nawet na chwilę nie straciłem cię z oczu.
Wiedziałem, że przyjdziesz.
- Nicolas. - Nie ma już Nicolas'a.
Czekał na ciebie w lesie.
Dwa dni i dwie noce. Na próżno.
Schwytali go żołnierze, ale ich zabił.
Teraz nazywa się calembredaine.
Pomóż mi.
Mam napaść na wóz ze skazańcem?
Co za to dostanę?
Co tylko chcesz.
Nie proponuj mi złota i pieniędzy. Nie masz nic.
Ale mam dla ciebie propozycję.
Peyrac ma być spalony jutro o szóstej.
Znam tu każdą ulicę, każdy zakamarek.
Uwolnię twojego męża i oddam ci żywego.
Ale wyjedziesz ze mną do Ameryki.
Tak jak postanowiliśmy w dzieciństwie.
Zastanów się. Zaczniemy nowe życie.
Peyrac ocaleje. Zastanów się. Albo tak, albo nie?
Zgadzam się.
To kukła wypchana sianem.
Szybko, na plac de Greves!
Jeśli stracili go w takim pośpiechu...
...musieli się go naprawdę bać. - Łajdaki, dranie.
Łapcie ją! Straże, do mnie! To żona czarownika.
Na stos, powiesić ją! Nie może uciec. Muszę ją mieć.
Spalić ją!
Oddajcie nam tę kobietę.
Puść mnie!
Oddajcie ją.
Puść mnie!
Strzelajcie, jeśli chcecie...
...ale jest nas dużo więcej.
Jesteś uratowana. Słyszysz?
Jesteś uratowana.
Tu jesteś bezpieczna, nawet król nic ci nie zrobi.
Nie ofiaruję ci Ameryki...
...ale dam ci schronienie...
...i siłę, której potrzebujesz, żeby zacząć od nowa.
Możesz na nich liczyć.
Nie są tacy straszni.
Może trochę brudni, ale bardzo dzielni.
Będziesz ich markizą. Markizą od Aniołów.
Musisz żyć. Jesteśmy z tobą.
Masz dwóch synów.
Jest jeszcze zemsta. I my wszyscy.
Angeliko, musisz żyć.
MARKIZA ANGELIKA