Op de plaats rust.
Heren, de grote dag is aangebroken. Kijk goed.
Vandaag is het de eerste juli, het begin van de zomervakantie.
Sinds middernacht is de grote rush van vakantiegangers begonnen.
Ze komen ons in de armen gelopen...
...maar daarbij overrijden ze onze kinderen en vrouwen.
Ze drijven de spot met ons, adjudant.
Ze zien ons al van ver komen. -Jullie uniform moet uit.
O nee, niet weer zoals met de nudisten.
Fougasse, hou op.
Nee adjudant, dat niet. -Hou op.
De prefect beveelt een politieactie in burger in het hele departement.
Over twee uur moeten we klaar zijn.
Cruchot, je instructies. Je kunt gaan.
Naar rechts. Voorwaarts, mars.
Cruchot. Tact, doeltreffendheid, maar vooral geen haarkloverij.
Straks gaat er toch wel een over de gele lijn?
Vooruit. Daar is er een die bijt.
Daar, die gaat bijten.
Ik heb hem gemist.
Mislukt.
Hallo, Cherubijn aan Blauw Kuiken. Antwoord.
Hallo? Cherubijn aan Blauw Kuiken.
Blauw Kuiken luistert.
Hou die rode tegen. Hou hem tegen.
Zorg dat je hem te pakken krijgt.
Die raakt zo meteen wat kwijt.
Rijd hem klem. -Niet meteen ingrijpen.
Roep de collega's in uniform op. -Dat ding vliegt zo weg.
Bevel is bevel. -Goed dan.
Hallo? Hier Krokodil...
Blauw Kuiken, hier Krokodil... Blijf op de weg.
Hallo? Hier Krokodil...
Tricart. Berlicot...
Het is nog te vroeg voor de siësta.
Rechtop. En lachen. Geen medelijden.
Mogen we mee tot het volgende dorp?
Achterin. En beschadig de lading niet.
Zweedse meisjes. -Dat is goed, hè?
Jullie Zweedse meisjes?
Blauw Kuiken? Hier Cherubijn.
Ik ben in de bocht van de oude molen.
De smeerlappen.
Fougasse, Merlot. Wat krijgen we nou?
Bedankt. Heel vriendelijk van u.
Cherubijn aan Blauw Kuiken. Antwoord.
Zestien interventies. Eèn oproep van Caligula.
Eèn maar? Cherubijn aan Caligula. Antwoord.
Antwoord dan toch, Caligula.
Tricart, Berlicot, wat spoken jullie uit?
Schatje, ik hou van je. Ik aanbid je.
Ja. Vive la France. -Ik ben dol op champagne.
Wie bent u, mevrouw?
Gefeliciteerd, hoor.
Daar zult u voor boeten.
Tricart, Berlicot... Kop dicht.
Cherubijn aan Caligula. Wacht maar jullie.
Cherubijn aan Caligula. Kop dicht.
Ik haal de politie, wacht maar af.
Nee, daar. Daar.
Waar is m'n zender? -Nee, daar.
opschorting van rijbewijzen
Meneer de prefect...
Zes maanden opschorting. Iedereen akkoord?
Ik ken u ergens van.
Wachtmeester Cruchot uit Saint-Tropez.
Een dynamisch korps, commandant.
Hou je snelheid onder controle. Maak dat je wegkomt.
Wilt u niet even duwen?
Hou je me voor de gek? Vooruit, starten.
Even naar de motor kijken. -Die zit achterin.
Wat kan het zijn? -De stroomverdeler natuurlijk.
Zo, gerepareerd. M'n handschoenen.
Dit komt je duur te staan.
Ik wou het nog door de vingers zien, maar nu dit. Hoepel op.
Hoepel op.
De korpscommandant, graag. -Ik luister.
Josèpha Lefrançois.
Mijn man was kolonel bij de gendarmerie van Basse-Normandie.
Ik ben hem verloren. Twaalf jaar geleden.
M'n ietwat verlate maar welgemeende deelneming, mevrouw.
Adjudant Jèrôme Gerber. Tot uw dienst, mevrouw.
Wilt u meekomen naar m'n kantoor?
Gaat u toch zitten. -Dank u.
Waarmee kan ik u van dienst zijn? -Nou, ziet u...
Ik heb een veel te grote villa gehuurd.
Nou ja, m'n ouders. Om me wat op te beuren.
U moet zich wat ontspannen.
Dat zegt m'n vriendin Laurence ook, de dochter van generaal Rochemont.
Maar alleen in dat grote huis voel ik me soms zo onverklaarbaar bang.
Dat hoeft toch niet. -Ik ben overgevoelig.
Ik zei nog tegen Liliane Fouchard, de dochter van de staatssecretaris...
Iedereen is wel eens bang, zei ik, zelfs de generaal.
De Rochemont? -Nee, Charles.
Tot uw orders, mevrouw.
Mevrouw, mag ik u een glaasje port en een hapje aanbieden?
Graag. -Ogenblikje, alstublieft.
Zo, schoonheid, nu krijg ik je toch te pakken.
Wie bent u? -De kerstman.
Met bekeuringen voor je. En er is nog meer.
Wat bezielt u? -Jij bent echt een gevaar op de weg.
Je hoort in een dwangbuis. Kop dicht.
Je weet niet tegen wie je het hebt. -Tegen een gekkin.
Madame Lefrançois, de weduwe van de kolonel van Basse-Normandie...
...een vriendin van generaal De Rochemont...
...van staatssecretaris Fouchard...
...en van iemand die ik niet zal noemen.
Is ze nog hier?
Ik doe pipi. Ik doe pipi...
Mevrouw... -Ik rijd snel, dat is waar.
Maar zonder zware overtredingen. -Totaal zonder overtredingen.
Laten we het vergeten. -Dank u.
Ik ben Josèpha. -Ik ben Ludovic.
En ik ben Gerber. Neemt u hem niet kwalijk.
M'n man leek op u, meneer Cruchot.
Hard, zonder genade, maar zo'n goed karakter.
Kortom, een man.
U bent me wel excuses verschuldigd, meneer Cruchot.
Morgen om vijf uur bij mij op de thee?
Mevrouw...
Wat is dit voor gekkenhuis?
Ik weet het niet, adjudant. -Je zit vol statische elektriciteit.
Denkt u? Wat is dat?
Hier, kus m'n hand. Kus hem. Ik beveel het je.
De andere. Nee, de andere.
Er gebeurt niks.
Eigenaardig.
Maar dan... -Dan is het de grote liefde.
Papa, mag ik naar de film? -Ja. Hier is geld.
Mevrouw... -Ja, neem maar vrij.
Wat een schitterende roos.
M'n excuses voor gisteren. -Ik moet me excuseren.
Voortaan rijd ik voorzichtiger.
Ik ben ook weduwnaar.
Sinds de geboorte van m'n dochtertje.
U hebt een dochter?
Die bij u woont? -Ja, hier.
Hoe oud is ze?
Ze is nog heel klein.
Ik ben dol op kleine kinderen.
Een kopje thee?
Eèn klontje?
Twee klontjes?
Hou dit even vast.
Van wie komt dit idee?
Wat? Fougasse, kijk me aan.
Nee, niet daar. Hier.
Vier dagen vegen. -Niet ik weer.
Nou en of. En nu ingerukt.
De bezemkast is die kant op. Vooruit.
U bent een geboren leider. We moeten aan uw promotie denken.
Wat is er? -Een brief voor u, baas.
U zult tevreden zijn. Ik heb hem niet opengemaakt, baas.
Nee maar, nu nog mooier.
Wee jou als het slecht nieuws is. -Het is goed nieuws.
Je kunt gaan, Berlicot.
Jammer dat onze ontmoeting zo kort was. Ik heb zin om te dansen.
Hoe is die danscursus op de Place des Lys?
Geen idee. Waarom? -Zomaar. Voor de lol.
Wil je leren dansen? -Waarom zou ik? En wat dan nog?
Waarom vraag je er dan naar? -Wat een gezeur.
Maak je niet boos. -Ik vraag gewoon iets.
Wat heb jij een rothumeur, zeg. -En jij dan?
Meneer... Kom, ik laat het u zien.
Denk ook aan de andere voet. Eèn, twee, drie, vier...
Draaien.
Geen uitgang. Daar wel.
Verberg jij je ook voor de politie?
Ik zou graag eens een smeris aftuigen. Jij niet? Dan pakken we ze.
Neem jij de grote of de kleine? -De kleine.
Nee, die neem ik. En jij dan?
Vooruit.
Aanvallen maar.
Voer hem af.
Dat zal ik je betaald zetten.
Waarom blijf je hem volgen?
Ik vrees dat ik een stiefmoeder krijg.
Wat doet hij toch?
Nicole, je moet op je vader letten. Z'n privè-leven baart me zorgen.
Ik hou hem in de gaten.
Ja, ik maak me zorgen.
Papa, ga je mee naar de film vanavond?
Ik kan niet. -Je kunt niet? Waarom niet?
Ik heb nog heel wat papierwerk.
Je werkt te hard. Denk aan je leeftijd.
Wat? Ik heb me nooit zo jong gevoeld.
Je hebt een grote dochter die bezorgd om je is.
Bezorgd? Waarom? -Denk maar eens goed na.
Sorry, ik moet weg.
Daar, dat is haar auto. -Geen armoedzaaister dus.
Probeer niet op te vallen.
Niet mis, die verloofde van je vader. -Proberen we haar af te pikken?
Het gaat goed, hè? -Geweldig.
Ik was al bang dat u niet kon dansen.
Hebt u nooit willen hertrouwen? -...drie, vier.
Zo vaak. -Zo. Nee.
Wat vertellen ze elkaar toch?
Ik zou zo graag uw dochtertje leren kennen.
Ze is nogal schuw.
Kom mee dansen. -Ik kan de cha-cha-cha niet.
Dan improviseer je maar.
Ze gaat vroeg slapen. -Om acht uur. Altijd.
Dat is beter.
Druk me dichter tegen je aan.
Maak u niet zo druk. -Ludovic, eindelijk...
Naar huis, hop. -Ik leen hem even.
Hoe is het met je dochter?
Mag ik?
Dat zet ik je betaald. -Waarom verberg je je?
Wat wil je met dat mens? -Hoe durf je?
Breng je haar eens mee?
Ik voel me alleen. Jonge meisjes vervelen me.
Stel me dan voor.
Breng haar naar huis, meteen. -Nodig haar uit om te eten.
En ik dan?
Gedraag je.
Hier. En je mag me bedanken. -Dank u, meneer Cruchot.
Die jongeren hebben wel lef.
Hebt u dat gezien? -Vooral de meisjes.
Die ene die u om de hals vloog, nou.
Hopelijk wordt uw dochter nooit zo.
Wanneer mag ik haar zien? -Ik schenk u even bij.
Ik mag haar toch wel zien? Wanneer? -Ja ja.
Wanneer?
Jij hebt haar uitgenodigd. Ik ga naar m'n kamer.
Ik heb genoeg van haar gezien. Ik mag haar niet.
Nicole, luister nou... -Nee.
Ja. Wie daar?
Kiekeboe. Stoor ik? -Nee hoor.
Voor het kleintje. -U overdrijft.
Zo'n eerste ontmoeting is belangrijk.
Kijk wat ik voor haar gekocht heb. Schattig, hè?
Zou ze het leuk vinden? Is ze hier ergens?
Ja, maar ze slaapt. -Om deze tijd?
Ze heeft nog veel slaap nodig. -Wat jammer.
Is het interessant?
Ze heeft speeltjes voor Nicole. -Hij zit in de penarie.
Geef acht. Ingerukt.
Het wordt laat. Ik moet langzamerhand naar huis.
Dag, mevrouw.
Ik heb flink geslapen, papa.
Is dat voor mij?
Die wil ik niet. Ze is lelijk.
Wat wil je dan wel? -Echte vogels om te plukken.
Hoe oud is ze? -Vijf jaar, mevrouw.
Dat was jij gisteravond in de Byblos. -Goed gezien.
Waarom zei u dat ze klein was? -Om jonger te lijken.
U maakt hem helemaal gek. -Ik zet even koffie.
De keuken is daar.
Je bent zo vijandig. -U brengt m'n vader van de wijs.
Hij mij ook. -U was het al.
Daag me niet uit. -U bent geen vrouw voor hem.
Denk je dat echt? -Ja.
Nicole, laten we vriendinnen worden. Zeg maar Josèpha.
Ik ben brutaal geweest. Sorry, Josèpha.
Heb ik geen gelijk? -Zeker.
Papa, vond je Josèpha's pakje gisteren echt niet mooi?
Nee maar, hoe durf je? -Dank je, Nicole.
Te autoritair zijn is schadelijk voor jonge meisjes.
Ik haal suiker bij de adjudant.
Ik heb altijd gedroomd van een grote dochter.
Een vrouw kan alleen maar begrepen worden door een vrouw.
Nu schrik ik. Hebt u niks gehoord?
Nee hoor. Verloopt alles goed? Gelukkig?
Goed. Dan haal ik de suiker. -Bedankt, adjudant.
Wat is er op het tweede net?
Er is een wedstrijd...
Bravo. Heel goed.
Het unieke concert van het Carpecque-kwartet.
Het dieet van Josèpha.
Nee, dat ook niet.
En nu behang voor z'n slaapkamer.
Cruchot, trek niet zo'n gezicht.
Ik dacht dat een picknick je zou opbeuren.
Eet iets. -Ik heb geen trek, adjudant.
Drink dan een glaasje.
De liefde is niks voor u, hè baas?
Of hij gaat hier weg, of ik.
Fougasse, ga verderop zitten. -Op zeven meter.
Zeven meter.
Hij ook. Hij lacht me uit. -Ik heb niks gezegd.
Ik eet tomaten. -Merlot, ook weg.
Zeven meter.
Adjudant, ze zijn onafscheidelijk geworden.
De kolonelsvrouw is een kinderdief, een spin.
Een spin die haar web om mij heen weeft, arme cocon.
Mag ik de camembert?
Baas, mag ik een stukje reblochon met een likje boter?
Wijn? -Nee, dank u.
Ik merk dat je me vertrouwt, ik zal met je praten als een vriend.
Je hebt gelijk. Dit is geen vrouw voor jou. Breek met haar.
En wel meteen. Je moet met haar breken.
Ik heb een plan.
Stel dat ze je in het gezelschap van jonge meisjes vindt.
Het moet, het moet. Luister goed.
Je nodigt haar uit naar de Byblos. Maar jij gaat niet.
Ik ga. En ik neem haar mee naar de Poster.
Ze ziet je daar met die jonge meisjes en walgt van je.
Op dat moment haakt ze af, snap je?
Kan hij niet even weg? -Het is een dringend rapport.
Dienstverplichtingen, u kent dat. Ik vervang hem wel.
Ik vervang hem.
Zit hij goed? -Ja hoor.
De tv van de adjudant is stuk.
Goedenavond. Wou u weg? -Ja, een afspraak.
M'n man is weg en m'n tv is stuk.
Hoe bestaat het? Dan houdt zij u wel gezelschap.
Blijf niet te lang weg.
De rang van adjudant-chef brengt zware verantwoordelijkheden mee.
Maar ik hou van m'n vak. Ik voel me geroepen. Wat denkt u?
Ik dacht dat ik hem zag. -Vast niet.
Pardon.
Gaan we dansen? -Wacht.
Zin in een ommetje? -En als de mannen thuiskomen?
Wat zou het? Een uurtje maar.
Meneer Cruchot heeft iemand nodig die hem aanspoort om hogerop te komen.
Hij heeft toekomst. -Ik moet m'n plicht doen.
Ik heb een onprettige verrassing voor u.
Ik stel voor dat we verhuizen naar de Poster.
Pas op, daar komen ze.
Dat zijn ze niet, laat me los.
Ja. Nu.
Wat doen die hier?
Verbind me met de Byblos. -Daar gaan we heen.
Adjudant, uw vrouw...
Stop. Laat me los. Adjudant...
Het moment van de waarheid.
Zoekt u iemand? -Laten we dansen.
Jèrôme. -Gilberte... M'n vrouw.
Is dat uw verrassing?
Juffrouw, verbind me met de Poster. Vlug.
Die sukkel ben ik twintig jaar trouw geweest. Wacht maar, jij.
Deze situatie vergeef ik u nooit. Bedankt, hoor.
Fraai is anders, meneer Gerber.
Adjudant Gerber? Telefoon voor u.
Meneer Gerber? Het is voor u. -Hallo? Wie?
Cruchot, jij had in de Poster moeten zijn. Wat voer je uit in de Byblos?
Hij was dus toch in de Byblos.
Alles loopt verkeerd.
Een prachtidee van je, echt waar.
Maar adjudant, het was uw idee. -Het was jouw idee.
Nee hoor, het was uw idee.
Nee, het was altijd al jouw idee.
Ja, nu weet ik het weer. Het was mijn idee.
Stommeling.
Ludovic, ik wist dat je zou komen.
Je adjudant wil niet dat ik je zie.
Ik weet het. -Hij heeft me het hof gemaakt.
Wat? Nee maar. Heeft hij je echt het hof gemaakt?
Heel handig trouwens. -Heb je hem al eens goed bekeken?
Hij is een gorilla zonder tederheid. Wil je dan m'n hart breken?
Cruchot doet ook mee aan het examen voor adjudant-chef.
Die vrouw brengt hem totaal in de war.
Je bent me nog een revanche verschuldigd.
Ik raad je aan te slagen.
Dat kan ik Gerber niet aandoen. Dat doe ik niet.
Je bent beter dan hij. Aan de slag.
Dat zal Josèpha tegenvallen. -Ze kan de pot op.
Durf je haar dat zelf te zeggen?
Meneer wil niet mee. -Maar dat is heel stout.
Je moet je bevordering halen. Ik heb je strepen al gekocht.
Binnenkort koop ik je sterren. Ik ken de rangen.
Welke rol speelt de gendarmerie bij de verdediging van het land?
De rol van de gendarmerie in de landsverdediging...
Vlug, we hebben de bus al gemist.
Je trein vertrekt pas over een half uur.
Heren, u hebt allen een heel mooie staat van dienst.
Vandaar dit examen om de beste onder u eruit te halen.
Het bestaat uit èèn schriftelijke en twee mondelinge proeven.
U schrijft een verhandeling over:
De gendarmerie en het vergaren van inlichtingen.
U krijgt een uur, heren.
Ik heb geen papier meer.
Heren, mag ik uw tekst?
Ging het vlot, adjudant? -Ja hoor.
Dat is mooi. -En bij jou?
Goed. Heel goed.
Heb je de opeenvolgende fases vermeld?
Natuurlijk. En het beginonderzoek.
Beginonderzoek... Natuurlijk. -Uiteraard.
En de opleiding? -Daar ben ik mee begonnen.
Zo hoort het niet echt. -Op een apart vel.
De drie fases? -Ja.
En de interpretatie? U wist niks van de interpretatie.
De interpretatie? Ja, dat heb ik even aangeroerd.
En de verspreiding? -Welke verspreiding?
Heb je daar niks over gezegd?
Ah, de verspreiding. U zegt niet verspreiding. Waarom zegt u dat?
Maar dat is iets heel anders.
Uw beurt voor het mondelinge examen. Succes.
Gaat u weg? -U bent de laatsten.
Ik ga een luchtje scheppen.
Wat doet u daar? Geef acht. Op de plaats rust.
Zet alles terug.
Hoe ver moet een gendarme wegblijven van een valhek?
2,5 à 6 meter, kolonel. -Heel goed.
En de eerste schutter? De eerste schutter.
Storend, niet? -Nee hoor.
Dat is wel het toppunt. Wat bezielt u? Kom eraf.
Zet alles terug. Snel.
Ik maak hier een rapport van.
En? Alles goed verlopen? -Heel goed.
Vrij gemakkelijk. Heel vriendelijk...
Heren, we willen uw resultaten niet zomaar optellen.
We zullen ook rekening houden met uw prestaties door de jaren heen.
Het woord is aan de machine.
De eer valt te beurt aan Saint-Tropez.
Gefeliciteerd, adjudant-chef Cruchot.
Dat ben ik. Nietwaar?
Neem me niet kwalijk. Gefeliciteerd.
Kolonel...
Wat een mooie strepen.
Wacht tot Josèpha je ziet.
Zorg dat je wint. Dat is de familietraditie.
Winnen maar. -Neem je even van me over?
Meneer Cruchot...
Ik heb een bon gekregen gisteren. -Van wie dan wel?
Een van uw mannen. -Ik doe m'n best.
Wat aardig van u. Mag ik? -Ja hoor.
Kom je naar het terras? -U bent een schat.
Een bekeuring gehad.
Ondernemend was ze wel. Champagne?
Dank je. Op... -Op morgen.
Vandaag is ook mooi. -Altijd hoger mikken.
Kom eens kijken. Toe, kom.
Kijk eens.
Trek het eens aan. -O nee.
Waarom niet? -Ik zou niet durven.
Nee. Ik moet trouwens terug naar m'n mannen. Dringend.
Doe het voor mij. -Daar heb ik te veel respect voor.
Als ik nee zeg, is het nee.
Toe nou.
Vijf strepen. Vijf, zie je dat?
Zet uw kepie weer op. Het is heet.
Dinsdag ontvingen we de officieren. Woensdag...
Ik heb goed geteld. Vijf.
Kom, adjudant, dat gaat wel over. We moeten snel terug.
's Winters was er de jacht, 's zomers de tuinfeesten.
Soms een receptie op het Elysèe.
Pas op, daar komt hij. -Geef acht.
Alles goed, Gerber? -Ja.
Ja, wie? -Ja, adjudant...
Adjudant-chef.
Het went vanzelf.
Dat hoop ik tenminste.
Wat een verandering. Nee maar. Wat een mooi bureau...
Ik vind het jammer dat ik je eruit moet gooien.
Niet erg. -Niet erg, wie?
Adjudant...chef.
Zelf geplukt, adjudant-chef. -Wat aardig, Fougasse.
En ze ruiken lekker. Wilt u thee, adjudant-chef?
Graag, Fougasse. In Gerbers nieuwe kantoor.
Ik laat het je zien. Kom mee.
Leuk, hè? Zul je hier niet goed zitten?
Heel goed, adjudant-chef.
Het is tijdelijk. Zolang ik nog geen kolonel ben.
Kolonel, ja.
Hopelijk voor u is dat snel.
En daar is Fougasse. Dank je wel. -Uw thee, adjudant-chef.
Er zit al suiker in.
Hij is heet. Ik verbrand me nog. -Wacht.
Bedankt, Fougasse. Je kunt gaan. Deur dicht.
Tot uw dienst, adjudant-chef.
Als je ooit... Nee, blijf staan.
Als je problemen hebt, mag je een beroep doen op mij.
Nee, ik sta tot uw beschikking, adjudant-chef.
Het hindert me jou bevelen te geven.
Nou, in uw plaats zou ik... -Wat een lelijke gedachten.
Luister goed. Als je ooit, na veel hard werk...
...net als ik een verantwoordelijke positie bereik...
...doe dan zoals ik en blijf eenvoudig, bescheiden.
Verdrijf de hoogmoed.
Fougasse, inspectie op het strand.
Was de thee lekker? -Heerlijk, Fougasse.
Het wordt menens. -Nou en of.
Ik heb ze zelf geplukt. Voor u.
Bedankt, jongen.
Sommige ballingen komen terug, Merlot.
Ze zijn maar tijdelijk verbannen. -Ik hoop het.
Kijk eens aan. Heb je die gezien?
We gaan die gekken kalmeren. -Wij zijn geen amfibieën.
Maar jullie worden het.
Operatie Tandbaars.
Op mijn bevel, geef acht. Eerste les: duiken en terug naar boven komen.
Geef acht.
Zo erg was het nu ook weer niet, hè?
Geef acht.
Adjudant Gerber, komt u mee.
Adjudant Gerber...
Onze machine BK-705 blijkt nog niet helemaal goed te werken.
Adjudant Gerber moest de rang van adjudant-chef krijgen...
...en niet adjudant Cruchot.
Adjudant-chef Gerber, gefeliciteerd. En m'n excuses.
Uw salaris wordt met terugwerkende kracht aangepast.
Met een schaar komt dat zo los.
Merlot, m'n auto. -Jawel, adjudant-chef.
Ziezo.
Zelf geplukt, adjudant-chef. -Wilt u thee?
M'n trouwe Merlot.
Waar is Cruchot? -Hier, adjudant-chef.
Ha, daar.
Ben je er al? -Ik schrijf u een felicitatiebrief.
Die operatie Tandbaars was een prachtidee van je.
Dank u. -Ik had het ook kunnen bedenken.
Trouwens, ik heb het bedacht. Het was mijn idee.
Morgen duik jij in mijn plaats.
Er zijn medische bezwaren.
En luister goed. Je moet niet alleen duiken...
...maar je duikt ook als eerste.
Nou ja, als het moet, moet het.
Er is te veel golfslag.
Onzin. Naar de brug. -Ik voel me niet lekker.
Naar de brug. -Ik word ziek.
Kan me niet schelen.
Gooi hem in het water.
Ik word duizelig. -In het water met hem.
Ik wil terug naar boven. Ik ben bang.
Helm dicht en laat me met rust.
Ga je nu eindelijk duiken, of...
O jee, hij verdrinkt.
We moeten hem redden. Gooi het anker uit.
Nicole... Nicole...
Gaat het beter? -Ja hoor.
Heb je iets nodig? -Cider met warme croissants.
Daar is m'n goede fee.
M'n goede fee... Vergeet de cider niet.
M'n goede fee. -Hij herkent ons.
Morgen gaat het wel beter.
Ga nu slapen, het is laat.
Goed dan. Maar hou me op de hoogte.
Welterusten.
Ik heb met Cruchot nog een rekening te vereffenen.
Eerder ga ik de grens niet over. Rijden.
Vraag naar de adjudant-chef.
Maar... -De adjudant-chef.
Ik wil de adjudant-chef spreken. -Wie bent u?
Persoonlijk? Op dit uur? Goed, een ogenblikje.
Zeg dat hij hier naartoe komt. -Waarom?
Je bent toch verliefd op hem?
Ik hoop voor jou dat het geen flauwe grap is.
's Nachts wil ik slapen.
Hallo. Wie? Ha, u bent het.
Je kunt gaan. -Ik heb dienst.
Nu niet meer. Ingerukt.
Wat kan ik voor u doen? -Zeg dat je gek op hem bent.
Ik denk constant aan u. Kom snel.
O Josèpha, wij hebben elkaar veel te laat ontmoet.
Maar ik kom. Ik vlieg.
Ik vertrek. Ik ben al vertrokken.
Arme Cruchot. Ze houden alleen van winnaars.
En nu naar je kamer. Rustig maar, mijn stijl ben je niet.
Trek dit aan. -Nee.
Papa, wat heb je? -Ze roept me. Ze is in gevaar.
Ik weet het. Ik kom er aan, Josèpha. Ik ga naar haar toe.
Waar ben je? Ik ben er.
Hier, liefste.
Is dit mogelijk? Dit is een droom.
Een nachtmerrie. Wacht maar tot je wakker wordt.
Dat wijf heeft me beetgenomen.
Kom snel. Fredo de Slager is ontsnapt.
Hij is hier, zeg ik.
Je bent te ver gegaan.
Ik kom er aan.
O, Josèpha... Waar ben je, Josèpha?
Josèpha, rustig maar.
Ik ben bij je, m'n honnepon, m'n kippetje.
Waar is m'n snoezepoes?
M'n kolonelsvrouwtje, m'n mormeltje...
Wat doet u hier? Achter m'n verloofde aan zitten?
Ik vermoord je als ze me snappen voor de grens. Vooruit.
Er is niemand. Fredo zit vast. Wat een onzin.
Lach er niet om. -Ik ga kijken.
Inspecteer jij de kelder.
Hè, wat doe jij hier?
Ludovic. Help.
55-01 aan 550.
Dat is papa's stem. Snel. -Maar antwoord dan toch.
550 luistert. -Fredo heeft Josèpha ontvoerd.
Ik volg hun auto. Zorg voor versterking.
Andere korpsen, helikopters, alles.
Begrepen, 55-01. Komt voor elkaar.
Ik ga ernaartoe.
Slapen jullie? Ik heb versterking nodig. Snel.
Dat wordt narigheid. -Snel, en hou contact met hem.
Ik krijg je wel, wacht maar.
Gendarmes. Volg ze.
De helikopter vliegt zuidwaarts. -Ze zijn dus gevonden.
Zet de achtervolging in.
Hallo, 55-02. Ik ga hem klemrijden in de bochten. Hou contact.
Mijn zoon...
Wat is het lang geleden... -Geef gas.
Sneller, sneller. -Wie achtervolgen we vandaag?
Een dief? Een moordenaar? Een sadist? -M'n verloofde. Ze is ontvoerd.
Vertrouw op de Heer, broeder.
Hij helpt je als je het verdient.
Langzamer.
Zuster, we zijn iets kwijt.
Sint-Antonius zal het ons terugbezorgen.
Nicole is al groot nu. Moet die niet trouwen?
Let u nou maar op de weg.
We raken de weg. -Hou me vast voor het tegenwicht.
Let toch op. We raken de weg.
Hou me vast, zeg ik toch.
Veel geluk, m'n zoon.
Ludovic.
Wat ben je van plan, papa? -Wacht maar.
Ludovic... Ludovic...
Hier ben ik, Ludovic.
Waar is hij? -Daar.
Hij slaapt vredig. Maak hem vooral niet wakker.
Papa, wanneer vraag je het nou?
Vooruit. -Mevrouw...
Wilt u met me trouwen? -Eindelijk.
Gefeliciteerd, adjudant-chef. -Dat zijn er twee.
Dat wordt leuk.
Ik heb niks gezegd.
Een potje jeu de boules vanavond? -Nee.
Waarom niet? Maar waarom niet?