Het huis van de Armstrongs Long Island, New York
Baby Armstrong ontvoerd
Baby Armstrong 's nachts ontvoerd
Baby Armstrong, waar ben je ?
Een vreselijke ontvoering
Route van de ontsnappingswagen
De meid, Paulette Michel
Wat deden zij om 3 uur in het tuinhuis ?
Ontvoerders botsen bijna met chauffeur
De moeder van Daisy, Sonya Armstrong
Kolonel Hamish Armstrong
Armstrong betaalt het losgeld
Daisy dood teruggevonden
5 jaar later Het Aziatische deel van Istanbul
Uw ticket, graag. - Natuurlijk.
Welkom aan boord, Jw. Debenham.
De ferry over de Bosporus vertrekt zo naar Istanbul
voor aansluiting met de Orient-Express.
Hier is uw ticket, Mr. Poirot. U moet nog een uur wachten.
U hoeft niet te wachten. - Oh, nee ?
Na wat u voor ons hebt gedaan ?
Ik moet zorgen dat u veilig vertrekt.
Ik moet u bedanken voor het redden van onze eer in Jordanië
De bekentenis van de generaal was doorslaggevend.
Hoe hebt u het gedaan ? Met de duimschroeven, de pijnbank ?
Ach... U zal kunnen uitrusten als u Istanbul bereikt.
De... Aya Sofia is werkelijk een schitterende kerk.
Hebt u die al gezien ? - Nee.
Uit m'n weg.
Maak plaats, kom nou.
Uit de weg, kom.
Vooruit, snel.
Ik hoop dat u een Europees hotel verkiest boven een Aziatisch.
Ik heb geen vooroordeel over beide continenten.
De overtocht zal aangenaam zijn.
De Bosporus is altijd rustig.
Hebt u deze ferry al genomen ? - Nee.
Welkom, kolonel Arbu... Arbu... Arbut...
Arbuthnott.
De ferry over de Bosporus vertrekt zo naar Istanbul
voor aansluiting met de Orient-Express.
Niet nu.
Niet nu, maar wel als alles voorbij is.
Wat een grappig mannetje.
Duidelijk een Fransoos.
Goedenavond, meneer. Volgt u mij.
Daar bent u eindelijk, m'n vriend.
Meneer Poirot...
Bianchi... - Mijn vriend... ..
Fijn je te zien. - Je hebt me gered. Ga zitten.
Bedankt.
Heb je niet goed gegeten ? - Nee.
Het bord is van betere kwaliteit dan de kebab,
de fles is befaamder dan de wijn
en de koffie...
Gelukkig vertrek ik vanavond. - Met de Orient-Express ?
Hoe anders ? - Dan heb ik nu een reisgezel.
Uitstekend.
Wel, waar zullen we eten ?
Het spijt me, Mr. Poirot, maar er is geen eersteklascoupé meer vrij.
Wat ? In december ? - Ja, in december.
Is er een oorlog met Bulgarije ? Verlaat de adel het land ?
Ik ben de directeur. Mr. Poirot is niet alleen 'n beroemde detective,
maar ook m'n vriend. - Mr. Bianchi, Mr. Poirot...
Geen nood, we vinden er wel iets op. Kom, we gaan.
De Orient-Express vertrekt om 21 uur van op perron 1
en stopt in Uzunkopru, Sofia, Belgrado, Zagreb,
Brod, Trieste, Venetie, Milaan,
Lausanne, Bazel, Parijs, Calais,
met aansluiting naar Londen.
Goedenavond, Pierre. - Gegroet, mevrouw de prinses.
Nummer 14.
Welkom, Jw. Schmidt. Nummer 6.
Alstublieft.
Welkom, graaf en gravin Andrenyi, uw gewenste compartiment.
Mw. Hubbard, zoals altijd fijn u te zien.
U hebt uw lievelingsnummer 11.
Welkom, Mr. Bianchi.
Nummer 9, zoals altijd. - Dank u. Is de trein vol ?
Ongelooflijk. Iedereen wil vanavond reizen.
Toch moet u een plaatsje vinden voor Mr. Poirot.
Mr. Hercule Poirot ?
De beroemdheid ? - Juist. Hij is 'n vriend van me.
Wilt u zo goed zijn m'n coupe aan te duiden ?
Goedenavond, Jw. Ohlson, nummer 7.
Bent u iets kwijt ?
M'n medaillon van Sint-Kristoffel. Die brengt me geluk...
en beschermt me tegen het kwaad.
Mevrouw, een gelukstand, een boeddha die geluk brengt...
Goddank, mijn Sint-Kristoffel. Sint-Kristoffel...
Laten we de groenten op het perron ?
M'n vriend moet naar Londen voor 'n belangrijke zaak
en ik beloofde hem een plaatsje in het rijtuig naar Calais.
Mr. Bianchi... - Hector.
Excuseer me, maar Mr. Ratchett heeft gereserveerd
en we zouden graag meteen instappen.
Mr. Ratchett, welkom in nummer 10.
Mr. Beddoes, onderste couchette in nummer 1,
Mr. McQueen, onderste couchette in nummer 4.
De bovenste couchette is... - Geregeld.
Pierre, het is koud.
Nu kan Mr. Poirot in nummer 16 die altijd vrij wordt gehouden.
Die is bezet door Mr. Hardman.
Als directeur beveel ik u dan Mr. Poirot
de lege, bovenste couchette van nummer 4 te geven.
Meneer ?
Nu krijg je twee fooien.
Excuseer me, meneer.
Instappen, alstublieft en sluit de deuren.
Opgelet, we vertrekken.
M'n tweede man, Mr. Hubbard, zou 'n rel hebben geschopt.
Geen plaats voor m'n make-upkoffer, geen ijs
en warm water in schokjes.
Excuseer me.
Hou moed. Dit is het voorlaatste compartiment.
Opgelet.
Nee, dit moet... een vergissing zijn.
Ik denk dat dit een vergissing moet zijn.
Er is geen andere plaats. Mr. Poirot moet hierin.
Alles is geregeld. U hebt de bovenste couchette, nummer 4.
We vertrekken over een minuut. - Sorry voor de last.
Het is echter... - U stapt uit in Belgrado, niet ?
Beter dan in het hotel, niet ? - Ik hou het menu als souvenir.
Hector, ik had 3 schalen en 6 bekers uit de 13e eeuw besteld.
Ze leverden 5 bekers en een van de schalen was beschadigd.
Dat was die nog niet toen ik betaalde, te veel.
Stuur een telegram in Belgrado. - Ja, Mr. Ratchett.
Je ziet er vermoeid uit.
Ik heb slecht geslapen. - Waarom ?
Die Belg in de bovenste couchette snurkte.
Echt ? Heb je nog andere onbeantwoorde brieven ?
Alleen de anonieme.
Die kunnen we niet beantwoorden, wel ?
Ga maar wat bijslapen, voor die Belg in 't compartiment terugkomt.
Ga maar.
Hallo, mijn naam is Hardman.
Zeg maar Dick. - Foscarelli. Zeg maar Gino.
Beddoes.
Mr. Beddoes.
Als Balzac dit kon beschrijven...
Drie dagen lang zitten vreemden bij elkaar in een trein
wiens locomotief hun lot beheerst.
Ik weet het, we benijden allebei de echtgenoot.
Is... ? Is de echtgenoot even Brits als z'n tweed pak ?
Hij is een heetgebakerde Hongaar.
Waag het maar niet z'n vrouw te bekijken.
Gelukkig zijn we niet jong.
M'n tweede man zei me alleen dollars of ponden te aanvaarden.
Wat is nou een drachme ?
Het is, hoe zegt u dat, de munteenheid van...
M'n tweede man zei me ook voedselbonnen mee te nemen.
Maar dan heb je nog problemen. De fooien...
Jw. Ohlson heeft hoofdpijn. Excuseer ons, we gaan terug.
Doet u maar. Ik heb aspirines als u er wil.
Ik vertrouw andere pillen niet. - Mw. Hubbard valt ons aan.
Wat heeft hij ? Treinziek of zo ?
Sommigen willen alleen zijn, zoals Greta Garbo zei.
En voor het diner vanavond ?
Ik wil graag de gepocheerde tong met een nieuwe aardappel
en een groen slaatje zonder dressing.
Hildegarde ?
Wie is die majesteit ? - Prinses Dragomirov.
Ik heb van haar gehoord.
Excuseer me, hebt u een vuurtje voor me ?
Natuurlijk.
Dank u. Mijn naam is Ratchett.
Heb ik het plezier met Mr. Poirot te spreken ?
Misschien het plezier, maar zeker de intentie.
U vroeg me 'n vuurtje, ik gaf het u, maar u gebruikt het niet.
Dat zie ik zonder m'n geest te vermoeien.
Geweldig, ga toch zitten. - Eventjes.
Eventjes maar, hartelijk dank.
Mr. Perot...
Poirot. - Wat zegt u ?
Poirot. - Oh, Perot, juist...
In mijn land komen we ook altijd meteen terzake.
Ik wil u inhuren voor een opdracht.
U kan er veel mee verdienen, heel veel geld.
Welke zaak, welke opdracht moet ik voor u volbrengen ?
Mr. Perot, ik ben een rijk man.
Mensen zoals ik hebben natuurlijk ook vijanden.
Een maar ?
Wat bedoelt u ?
Als een man, zoals u zegt, vijanden heeft,
beperkt dat zich meestal niet tot een enkele vijand.
Natuurlijk, dat weet ik ook.
Wat doet u voor de kost ?
Ik ben op rust.
Wat deed u vroeger ? - Zaken.
Wat voor zaken ?
Babyvoeding. Daar gaat 't niet om, wel om mijn veiligheid.
Bent u in gevaar ? - M'n leven werd bedreigd.
M'n secretaris kan u twee brieven laten zien.
En ik... kan u dit laten zien.
Ik slaap erbovenop.
Mr. Perot...
5.000 dollar.
Nee ?
10.000 ?
15.000 ?
Mr. Ratchett, ik heb genoeg geld voor m'n behoeften en grillen.
Ik neem alleen zaken aan die me interesseren en uw zaak is...
niet interessant genoeg.
Belgrado. De Orient-Express vertrekt over 5 minuten.
Mr. Poirot, ik breng de koffers van Mr. Bianchi weg.
U krijgt z'n compartiment. - Je kan niet blijven zitten.
M'n beste vriend, maak je geen zorgen.
Jij kunt beter in het rijtuig voor Calais blijven.
Het is heel gerieflijk. Ik zit hier alleen met 'n Griekse dokter.
Ik dank je voor je gastvrijheid. - Welterusten.
Ah, Mr. Poirot. - Mag ik wat propere handdoeken
en wie zijn m'n nieuwe buren ?
Links van u zitten Jw. Ohlson, de Zweedse
en Jw. Debenham, de Engelse.
In nummer 10 zit Mr. Ratchett.
En waar is Mw. Hubbard ? Ik zou graag slapen vannacht.
Naast Mr. Ratchett, nummer 11. - Nog te dichtbij.
Goedenavond, Mr. Beddoes. - Excuseer me.
Wie is het ? - Beddoes, met uw slaapmiddel.
Kom erin.
Dank u, Pierre. Goedenacht. - Goedenacht, droom zacht.
In nummer 9.
Hoeveel druppels ?
Van het valeriaan ? Twee, zoals u zei.
Nee, zet het maar op tafel.
Zeg Mr. McQueen dat ik het telegram uit Belgrado wil zien.
Goed, meneer.
Hij wil je zien.
Kom erin.
Wel, wel, wel, wel...
De mooie gravin...
Het is niets, een nachtmerrie.
Goed, Mr. Ratchett. Droom zacht.
Zo stil als een dode.
Een sneeuwbank. Hemeltje, wat een nacht.
Er is een man in mijn kamer.
Ik werd wakker en een man verborg zich hier.
Ik wist wie hij was, want ik zag 'm z'n deur binnengaan.
Ratchett zei: '20 jaar terug zou ik u uitgenodigd hebben.'
20 jaar terug, dan was ik pas 15.
Als het nog eens gebeurt, mag u me gerust bellen.
Dat is echt het toppunt.
Ik heb blijkbaar een zenuwinzinking.
Het is Beddoes, met uw opkikkertje.
Uw bitter, Mr. Ratchett.
Uw loper.
De ketting.
Raak niets aan.
Waar zijn Mr. Bianchi en de Griekse dokter ?
In de restauratiewagen. - Ga ze halen.
Kan u niet telefoneren ? - Een vuurpijl afschieten ?
Dit is geen schip. - Waar zijn we ?
Tussen Vinkovci en Brod. - In welk land ?
In Joegoslavië - De Balkan. Daar kan zoiets.
Sneeuw is Gods wil. Het hoort zo.
Maar wanneer kunnen wij opnieuw weg ?
Zodra ze zien dat we niet op tijd in Brod zijn,
sturen ze wel...
Dr. Constantine, Mr. Poirot wil u zien.
En u ook, Mr. Bianchi.
Vergeef me, dames en heren.
Alleen Gods vergiffenis is van belang.
Ik ga de prinses inlichten.
Mr. Bianchi en Dr. Constantine. - Let op de glasscherven.
De pupillen staan nog wijd open.
Hij werd misschien bedwelmd.
Hij werd bedwelmd. - Waarmee ?
Ik ruik valeriaan. Dat is schadeloos,
maar er werd iets toegevoegd. Mag ik z'n ogen sluiten ?
Doet u maar gauw.
Waarom verloor hij zoveel bloed ?
Mag ik de sprei wegtrekken ? - Doet u maar.
Mr. Ratchett werd duidelijk neergestoken.
10, 11, 12 keer.
Lieve hemel... - Als je moet gaan,
ga dan niet naar de loefzijde, maar lijwaarts.
Er zit iets in zijn zak. - Laat mij maar.
Z'n horloge. - Het tijdstip van z'n dood.
Hij is gestorven tussen middernacht en 2 uur 's morgens.
Dat kan kloppen.
Ik hoorde hem roepen en de conducteur bellen
om 20 voor 1.
Pierre kwam en hij zei dat hij 'n cauchemar had gehad.
Een nachtmerrie.
Ik hoorde dat hij zijn wasbakje gebruikte
Da's het laatste dat bekend is.
Ik smeek je, je kan niet weigeren.
De Joegoslavische politie moet 't doen.
Om mijn passagiers op mijn spoorlijn te ondervragen ? Nooit.
Jij moet het mysterie oplossen.
Als we Brod bereiken, als wij er ooit raken,
stellen we de politie voor 'n fait accompli.
We zeggen dat er 'n moord is gepleegd en wie de dader is.
Ik wil de salonwagen om daar het onderzoek te leiden.
Je kan erover beschikken.
En 'n plan van de trein, met alle passagiers en hun cabines.
Komt in orde. - En alle paspoorten.
Je mag de mijne ook hebben. Ik ga het hun vertellen.
Breng alle paspoorten naar Mr. Poirot.
Waar zijn de passagiers ?
Alleen Mr. Bianchi en ik zaten in de salonwagen.
Hallo.
We moeten ons concentreren op de slaapwagen.
Naar mijn bescheiden mening is de moordenaar nog onder ons.
Dames en heren, alstublieft. Geduld, u moet geduld oefenen.
U kunt op het goede moment uw mening kwijt aan Mr. Poirot.
Het is geen goed moment, maar een slecht moment.
Gods wet werd overtreden, 'u zal niet doden'.
En waarom werd ik niet meteen op de hoogte gebracht ?
Ik was z'n naaste... - Ik was bij zijn moordenaar.
Hebt u de man gezien ? Kan u hem identificeren ?
Dat niet, maar er was een man in mijn cabine gisteravond.
Het was pikdonker en m'n ogen waren gesloten.
Hoe wist u dat 't 'n man was ?
Ik heb warme relaties met m'n beide echtgenoten gehad.
Met uw ogen dicht ? - Dat hielp wel.
Excuseer me. - De man rook naar tabak.
Mr. McQueen, Mr. Poirot wil u spreken.
De man moet via mijn cabine Mr. Ratchett bereikt hebben.
Ik zie daar geen andere reden voor, mevrouw.
Pierre, je loper.
En wil je me discreet een dameshoedenkoffer bezorgen,
zo'n ouderwetse, van de meid van prinses Dragomirov ?
Geef me vijf minuten, dokter.
Mr. McQueen, sorry voor het wachten. Ik had veel te doen.
Gaat u toch zitten. Ik had graag enkele inlichtingen van u.
Wat is bijvoorbeeld... ? - Ik wil u eerst iets vragen.
Wie bent u en wat is uw positie hier ?
Excuseer me.
Ik heb Mr. Poirot aangesteld om deze zaak te onderzoeken.
Terzake nu. Wat is uw relatie tot Mr. Ratchett ?
Ik ben... was zijn secretaris. - Hoe lang al ?
Een jaar. - Waar ontmoette u hem ?
In Perzië. Hij verzamelde daar toen keramiek, en met succes.
Ik wou olieconcessies verwerven, zonder succes.
Ik nam zijn aanbod voor 'n baan aan.
En sindsdien ?
We hebben rondgereisd. Hij kende geen talen.
Ik was meer zijn koerier dan een secretaris.
Uit welk deel van Amerika was hij afkomstig ?
Geen idee.
Hij sprak nooit over zijn achtergrond.
Waarom niet, denkt u ?
Ik begon te geloven dat hij Amerika had verlaten
om iets of iemand te ontvluchten.
Tot voor enkele weken slaagde hij daarin.
En toen ?
Toen begon hij anonieme dreigbrieven te krijgen.
Zoals deze.
'Ik vermoord moordenaars.'
'Bereid je voor op de dood.'
Heel bondig. - Maar ook heel ingewikkeld.
Gisteren zag ik u in Belgrado een telegram versturen.
Juist. Hij wou het telegram zien nadat we uit Belgrado vertrokken.
En toen... Dat was de laatste keer dat ik 'm zag.
Waren er nog dreigbrieven ? - Ja, maar ik mocht ze niet lezen.
Die verbrandde hij altijd.
Dat verklaart... - Wat ?
M'n interesse voor hoedendozen.
Precies wat ik nodig had.
Dokter, u hebt een dozijn wonden geteld ?
Inderdaad. Vijf ervan zijn diepe wonden.
Drie daarvan waren dodelijk.
De rest is oppervlakkig
en twee zijn zulke lichte verwondingen
dat het maar schrammen zijn.
Waar wijst dat op ? Dat er twee moordenaars zijn ?
Een sterke man en een zwakke man ?
Of een zwakke vrouw.
Of...
een sterke man die het slachtoffer krachtig en zwak verwondt
om ons in verwarring te brengen.
We weten nu wel tenminste
dat op het moment van de moord Ratchett te bedwelmd was
om te roepen of om zichzelf te beschermen
met dit. - Hoe raadde u dat... ?
Hij liet 't me zien toen hij me 15.000 dollar bood
om z'n lijfwacht te zijn en ik weigerde.
Had ik het moeten aannemen ?
Nu gaan we de asbak van naderbij bekijken.
Twee soorten lucifers, een opgerookte sigaar,
een pijpenwisser... - En dit.
De letter H. - Dat kunnen we achterhalen.
Voornaam of familienaam ?
We weten vast meer met de paspoorten.
Bianchi, dokter...
Is het jullie opgevallen dat er te veel sporen zijn
in deze kamer ?
Laten we nu het laatste spoor, dat hoop ik althans, onderzoeken,
het verbrande stukje papier.
Ik gebruik dit voor m'n snor.
Wat heeft dat ermee te maken ? - Om de was te smelten.
Kijk goed, jullie zijn de enige getuigen.
A-i-s-y A-r-m-s... - Wat betekent dat ?
Het betekent...
dat we de ware identiteit van Mr. Ratchett kennen
en waarom hij Amerika moest verlaten.
Ken je de zaak-Armstrong nog ?
Natuurlijk. De ontvoering van dat Amerikaanse meisje en 'r dood.
Wie is dat vergeten ? - Ken je de naam van 't meisje ?
Natuurlijk, ze heette Daisy.
D...
D-a-i-s-y...
Spatie A-r-m-s...
Daisy Armstrong.
Was Ratchett de dader ? - Nee.
De echte moordenaar werd veroordeeld en geëlektrocuteerd
Hij handelde in opdracht van 'n ander die hij niet wou verraden.
Net voor z'n dood gaf hij de naam van de baas die gevlucht was
met het losgeld.
Ik schaamde me om z'n Italiaanse naam.
Cassetti.
Dat monster had kinderbloed aan z'n handen.
Nog erger dan dat.
Na de schok door de ontdekking van het lijkje
beviel Mw. Armstrong te vroeg van een doodgeboren baby
en zij kwam daarbij om.
Haar echtgenoot, kolonel Armstrong, schoot zichzelf neer
en de meid van Mw. Armstrong, die ten onrechte verdacht werd,
pleegde ook zelfmoord. Dat zijn dus vijf doden, vijf.
Dan dank ik de goden dat de man die zoveel bloed heeft vergoten,
nu ook vermoord is.
Niets aan te doen, we kunnen er niet doorheen. We gaan terug.
Uitstekend, Pierre.
Kan je de passagiers in deze orde laten komen ?
Behalve prinses Dragomirov,
die niet alleen van adel is, maar ook ouder dan ze eruitziet.
En Pierre, aangezien je hier nu toch bent,
kunnen we jou als eerste ondervragen.
Je volledige naam is Pierre Paul Michel.
Dat klopt. - Twee heiligennamen.
Jij moet gezegend zijn. - De goden zijn mij goedgezind.
Maar niet altijd. Ik zie dat
5 jaar terug de foto van je vrouw werd verwijderd.
Is ze overleden ? - Ze is gestorven...
door het verdriet bij de dood van haar enige dochter
door roodvonk.
Het spijt me echt.
Laten we over minder sombere zaken praten.
Op de avond van de moord, toen we Belgrado verlieten,
wie waren dan de laatsten die naar hun cabine gingen ? Toon 't.
Om 1u.30 zag ik de Engelse kolonel afscheid nemen
van Mr. McQueen bij de cabines 3 en 4.
Ik zag hem naar z'n cabine, nummer 15 teruggaan
en die verliet hij niet meer.
En zag u daarna niemand meer ?
Er was nog een dame die haar deur opende.
Ik weet niet welke dame. Ze liep naar het toilet
aan het einde van de gang.
Zag je haar terugkeren ? - Nee, meneer.
Misschien was ik ergens anders.
Dat herinnert me aan nog iets.
Even na 12u.30 hoorden jij en ik Mr. Ratchett enkele keren bellen
en zich excuseren dat hij 'n nachtmerrie had.
Het is niets, een nachtmerrie.
Wie belde er nog toen je bij Mr. Ratchett stond ?
Prinses Dragomirov, meneer.
Ze vroeg me haar meid te sturen.
Bedankt, Pierre. Da's voorlopig alles.
Hij kan het gedaan hebben. Hij heeft een loper.
En een mes van de kok. - Een medeplichtige.
Hij stak meerdere keren, zonder motief zijn slachtoffer neer.
De deur was niet alleen gesloten, maar ook op de knip.
Mr. McQueen,
ik heb de ware identiteit van wijlen uw werkgever achterhaald.
Dat meent u niet ?
Ratchett was, zoals uzelf vermoedde, een schuilnaam.
Hij was eigenlijk Cassetti,
het brein achter de ontvoering en de moord van Daisy Armstrong.
U wist dit helemaal niet ?
Nee, meneer.
Als ik dat had geweten, zou ik m'n rechterhand hebben afgehakt
en 'm met 'm linker vermoord hebben.
U had dus de goede daad zelf gedaan kunnen hebben ?
Ik beschuldig mezelf blijkbaar.
Ik zou u verdacht hebben als u te sterk bezorgd zou zijn
over de dood van uw werkgever. - Bezorgd ?
Mijn pa, mijn vader was de officier van justitie
die de zaak-Armstrong behandelde.
Mr. En Mw. Armstrong kwamen bij ons om raad over het losgeld.
Ze was aardig, maar doodsbang.
Maar niet te bang om interesse te tonen voor deze acteur in spé.
Ze zei dat ze zou schrijven naar...
Ze stierf voor ze dat kon doen.
Ze was me zo behulpzaam als... wel, een moeder.
Vergeef me deze Freudiaanse vraag. Houdt u van uw moeder ?
Dat deed ik. Ze stierf toen ik acht was. Waarom vraagt u dat ?
We deelden een nacht 'n cabine. U riep tweemaal om uw moeder.
Heb ik dat gedaan ?
Ik droom nog over haar.
Zeg me dat ik emotioneel achterlijk ben,
dat ik daarom nooit ben getrouwd. - Ik moet u niets zeggen,
u moet mij iets zeggen.
Sorry.
Er is een ding... Hoe hebt u... ?
Hoe hebt u z'n identiteit achterhaald ?
Door 'n bericht dat in zijn compartiment lag.
Dat zou hij verbrand hebben, zoals ik zei.
Dat deed hij.
Ach, hij deed het. Hoe hebt u het dan ontcijferd ?
Met de hulp van een hoedendoos. Dank u, Mr. McQueen.
Hij heeft Cassetti vermoord. Hij bekende eigenlijk al.
Nee, de psychologie is verkeerd.
Een gevoelige jongen zonder moeder heeft passie voor 'n dame
die hij vooral bewondert omdat zij aardig is.
Kan McQueen zo'n immorele moord plegen
zonder verraad te plegen tegenover de aardigheid
van zijn zogenaamde peetmoeder ?
Peetmoeder... U hebt per ongeluk iets waardevols gezegd.
Kom maar.
Mr. Beddoes, dit is niet meer dan een onderzoek.
Toen u om 21u.40 Mr. Ratchett z'n valeriaandruppels bracht,
lag hij dan al in bed ? - Dat doet hij altijd op treinen.
Wat moest u nog voor hem doen ?
Het valeriaan binnen z'n bereik plaatsen.
Heb jij dit op m'n tafel gelegd tijdens het eten ?
Nee, meneer. - Wie dan wel, verdomme ?
Dat weet ik niet, meneer.
Mag ik vragen wat het is ? - Jouw zaken niet.
Ik wil weten hoe het hier kwam.
Wenst u nog iets ? - Ja.
Zeg Mr. McQueen dat ik 'm nu wil zien.
Goed, meneer.
Hoe laat wil u gewekt te worden ? - Niet voor 10u.
Goed, meneer.
Was dat gebruikelijk ? - Ja, hoor.
Z'n bitter was z'n ontbijt. Hij stond op als dat echt werkte.
U gaf Mr. McQueen het bericht door
en ging toen naar uw compartiment 1 en 2,
waar de bovenste kooi wordt bezet door Mr. Foscarelli.
Juist, de Italiaan.
Spreekt hij Engels ? - Min of meer.
Hij heeft het geleerd in Chicago.
Hebt u met 'm gepraat ? - Nee, ik lees liever.
Wat leest u, Mr. Beddoes ?
'In de Valstrik van de Liefde', door Annabella Richardson.
Is het over seks ?
Nee, het is al over 10u.30.
Het is al over 10u.30.
En nadien viel u in slaap ? - Nee, pas om 4 uur 's morgens.
Ik had erge tandpijn.
En uw gezel ? - Die snurkte constant.
Nog een ding. Hoe kwam u in dienst bij Mr. Ratchett ?
Via een groot agentschap in New York.
En daarvoor ? - Daarvoor was ik bij het leger.
Waar ? - In Trun.
In het Verre Oosten ? - In Schotland.
Schotland ? Vergeeft u mij, ik ben maar een onwetende Belg.
Een Belg ? Ik dacht dat u een Fransman was.
Ik ben een Belg.
Wist u dat Mr. Ratchett van Italiaanse afkomst was ?
Dat verklaart z'n opvliegendheid.
Z'n echte naam was Cassetti. Zegt die naam u niets ?
Herinnert u zich de zaak-Armstrong nog ?
Nee, meneer. Of ja, toch wel.
Het kleine meisje.
Cassetti was verantwoordelijk voor haar moord.
Wat denkt u daarover ?
Een werkgever vraagt referenties over ons,
maar het zou omgekeerd ook moeten.
Dank u, Mr. Beddoes. - Blijf zitten. Is er nog iets ?
Nee, dat is alles.
Hij heeft 't gedaan. De butler deed 't.
Hij kon 'm altijd bereiken, hij heeft de valeriaan vergiftigd.
Wat de psychologie betreft,
wie weet wat schuilt er onder dat stijve uiterlijk van zijn beroep ?
Las hij niet 'In de Valstrik van de Liefde' ?
Op 't moment dat hij Ratchett zou neergestoken hebben ?
Ik voel dat er hulp op komst is.
Ook al zijn het alleen maar arbeiders,
we moeten de dader vinden voor we in Brod zijn.
Als het 'n sneeuwploeg is, komt er zeker heibel.
Wie volgt ? - Mw. Hubbard.
Lieve hemel...
Er is hulp op komst. - Dat werd hoog tijd.
We moeten het onderzoek beëindigen voor we in Brod zijn.
Houdt u uw antwoorden maar bondig, 't liefst zelfs ja of nee.
Begin dan maar gauw.
U heet Harriet Belinda Hubbard. - Ja, ik word...
U weet vast al van Mr. McQueen wie Mr. Ratchett echt was.
Ja, die gemene... - Kende u de Armstrongs ?
Tuurlijk niet. Ze zijn heel sociaal...
Ik hoorde u tegen Pierre zeggen dat er een man in uw cabine was,
even na 1 uur op de nacht van de moord.
Zegt u me dit:
was de deur aan uw kant niet op slot toen u naar bed ging.
Ja, voor zover ik weet...
Hoezo, voor zover u weet ?
Zag u de grendel niet vanuit uw bed ?
Nee. - Waarom niet ?
Er stond een tas voor de grendel.
Pierre keek die na nadat ik 'm zei dat er 'n man zat.
Ja, daar weten we alles van.
Toch niet.
Excuseer me ?
U weet niet wat ik vanmorgen bovenop m'n tijdschrift vond.
Nee.
Lieve hemel, een knoop van het uniform van de conducteur.
Dokter, wilt u nagaan of Pierre een knoop kwijt is ?
Met plezier.
Uw zakdoek, Mw. Hubbard. - Niet van mij. Dit is de mijne.
Oh, ik dacht... De letter H...
Van Harriet en Hubbard, maar hij is niet van mij.
De mijne zijn degelijke zakdoeken, geen dure prullen.
Met een niesje moet u met zo'n zakdoekje al naar de stomerij.
Mw. Hubbard, u hebt me enorm geholpen met deze lastige zaak.
Dank u, als ik het zo mag zeggen, dat u uw steentje bijdroeg.
U vindt me wel als u me nodig hebt.
Pierre mist geen knoop en alle knopen zijn vastgemaakt.
Zoals ik al vermoedde.
Ik ben bang. - Hoeft niet.
Iedereen komt vredig naar buiten. - Alleen God brengt vrede.
Goeiedag, Jw. Ohlson.
Helaas, meer Zweeds ken ik niet. Het spijt me als ik u beledig,
maar mijn Scandinavische kennissen
zijn goed onderlegd in vreemde talen.
En... als u problemen hebt...
Ik ben achterlijk geboren.
Daarom werk ik ook in Afrika als missionaris.
Ik geef les aan bruine baby's die nog achterlijker zijn dan ik.
Maar ik zie dat u drie maanden in Amerika bent geweest.
Hebt u daar uw Engels niet kunnen bijschaven ?
Ik was...
in een internationale groep
om geld te krijgen
voor Afrikaanse missie, van rijke Amerikanen.
Ik spreek Zweeds...
om oppas te worden in...
in Zweeds-Amerikaans instituut
in Minneapolis en andere grote steden.
Op tien weken
hadden we...
14.000 dollar en 27 cent.
Geweldig.
Jw. Ohlson, hoe lang bent u al geïnteresseerd in religie ?
Van toen ik vijf jaar was.
Tijdens de zomer
was ik ziek, zoals altijd.
En ik zat in het gras, in de tuin.
En ik zag Jezus in de lucht
met veel kleine kinderen.
Maar alle kinderen waren bruin.
Het was dus een teken voor mij
om voor kleine bruine baby's te zorgen.
Waren uw ouders religieus ?
Ze hadden geen respect voor God. Nee.
Het was dus niet alleen een teken.
Het was ook een straf.
Rustig maar. Rustig.
God zal 't u wel vergeven, en misschien, en dat is belangrijker,
uw vader en moeder ook.
Nu...
Hier is het compartiment dat u deelt met...
Hier is mijn bed, nummer 7. - Ja, uw nummer 7.
Vertel me 's over nummer 8. - Het is van...
Jw. Debenham.
Een heel lieve jongedame.
Uit Bagdad. Ze geeft les, Engelse steno.
Aan kinderen. Buitenlandse kinderen.
Nadat de trein uit Vinkovci vertrokken was,
heeft zij haar couchette dan nog verlaten ?
Nee. Ze heeft geslapen, net als ik.
Als u zo vast sliep, hoe weet u dan dat zij niet is opgestaan ?
In de missie in Shimoga kan ik een slang horen kronkelen.
Ik zou 't weten.
Goed zo. Hebt u uw coupe verlaten ?
's Morgens pas. In m'n... kamerjas.
Is uw kamerjas wit met rode... dieren ?
Nee, hij is jaeger.
En de kamerjas van Jw. Debenham ?
Lila.
Zoals het Franse lila. - Precies.
Goed... En wat is het doel van deze reis, Jw. Ohlson ?
Zoals altijd, geld voor de missie.
Goed. Goed.
Als dit allemaal achter de rug is, krijgt u van mij een honorarium.
God zal u ervoor belonen.
Meneer, zij heeft het gedaan.
Ga prinses Dragomirov zeggen dat Mr. Bianchi en ik zo dadelijk
naar haar compartiment komen. - Ja, meneer.
Dat is heel gepast.
Dit is een Hongaars diplomatiek paspoort.
U en uw vrouw mogen deze ondervraging weigeren.
We gebruiken dat recht niet. - Heel aardig van u.
In dit paspoort van u beiden staan de naam en titels van uw man.
Van u staat er niet veel in,
behalve handtekening en meisjesnaam.
Uw meisjesnaam is Grunwald. - Dat klopt, meneer.
Mijn familie is Duits, maar ik heb de Hongaarse nationaliteit.
Jammer genoeg is de eerste letter van uw handtekening
bijna uitgewist door een vetvlek.
Op Immigratie zijn ze vaak niet bepaald netjes.
Ze eten een broodje met hun ene hand
en stempelen boter in je paspoort met de andere.
Ik zou u heel dankbaar zijn
als u de verminkte naam uit uw paspoort zou willen neerpennen,
hierop.
Elena Andrenyi-Grunwald.
Op het verschil in pennen na klopt het precies.
Het heeft vast weinig zin te vragen of deze zakdoek van u is.
Hij bevat mijn initialen niet. Het heeft geen zin.
Het heeft nog minder zin de kleur van uw kamerjas te vragen.
Tenzij u beroepshalve geïnteresseerd bent in zijde.
Ik ben beroepshalve geïnteresseerd in misdaad.
Zijn u en uw man samen in Amerika geweest ?
Nee, we ontmoetten elkaar in Wiesbaden. Veel later.
Later dan wat ?
Later dan mijn jeugd, toen ik in Washington woonde.
Hebt u in Washington gewoond ? - Zoals alle diplomaten.
Hebt u slecht geslapen vannacht ? - Integendeel.
Behalve tijdens Mw. Hubbards uitbarsting heb ik prima geslapen.
En u, mevrouw ?
Nog beter zelfs. We zijn pas na 8u. Wakker geworden.
Op nachttreinen neem ik altijd trional.
Diethylsolfondimethylmethaan. Het is een sterk hypnoticum.
Het lijkt wel vergif.
Als u er genoeg van inneemt, is het inderdaad vergif.
Beschuldigt u... ? - Nee, u bent geëxcuseerd
Ik dank u beiden voor uw hulp en uw medewerking.
Waarom stop je met lezen ?
Hoogheid. - Mr. Bianchi.
Ik stel u voor aan de beroemde detective, Hercule Poirot.
Hildegarde heeft me vaak voorgelezen uit de krant over u,
maar daar heb ik een eind aan moeten maken.
Het is de enige vorm van literatuur die me wakker houdt
en ik heb, wat ik zo blijf noemen, mijn schoonheidsslaapje nodig.
Wilt u een glaasje cognac ? - Nee, dank u.
Ja, graag.
Nu...
Wilt u dat ik de moord beken op meneer... ?
Hoe heet hij ?
Nee, prinses. Het is ik die u iets wil bekennen.
Het is een compliment dat u over mij hebt gelezen, maar...
ik moet toegeven dat ik over u heb gelezen.
Gaat u verder.
Ik weet toevallig dat u de meter was van Mw. Armstrong,
de moeder van de ontvoerde Daisy.
Hoe bent u de meter van Mw. Armstrong geworden ?
Ik was de vriendin en fan van haar moeder,
de grote Amerikaanse actrice Linda Arden.
Waarom hebt u die dolken meegebracht ?
Is dat een citaat of een vraag ? - Een citaat.
Ik zag haar twee keer als Lady Macbeth.
Ze was de beste tragédienne van haar tijd.
Was ? Ze leeft toch nog ?
Ze leeft nog, maar ze is bedlegerig.
Heeft ze nog een dochter, jonger dan Mw. Armstrong ?
Ja, maar haar naam ken ik niet.
Als ik er was, was ze altijd op school.
Wat is er van haar geworden ?
Ze is met een Turk getrouwd. We spraken er nooit over.
Wat was de meisjesnaam van Mw. Armstrong ?
De meisjesnaam van Mw. Armstrong was Greenwood.
Mag ik uw geheugen en uw geduld nog wat op de proef stellen ?
Ik ben enkele namen van het personeel vergeten.
Was er geen secretaresse ? - Ja, natuurlijk.
Haar naam, mevrouw ? - Haar naam...
Ik weet het nog...
Het was een juffrouw Freebody.
Was er geen galante chauffeur ?
Nooit gebruikt. Ik had er zelf een.
Hij was toch niet de enige man daar ?
Er was er nog een.
Hij was, u zou het noemen, de Indische ordonnans van de kolonel.
En de persoonlijke meid van Mw. Armstrong,
ten onrechte verdacht van medeplichtigheid... ?
Ik reis altijd met m'n eigen persoonlijke meid.
Waarom zou ik met die van Mw. Armstrong spreken ?
Jw. Schmidt herinnert zich ongetwijfeld haar naam.
Als meiden onder elkaar moet u met haar gepraat hebben.
Ja... Ja, natuurlijk.
Maar meiden spreekt men vaak met de voornaam aan.
En wat was die van haar ?
Paulette.
Hildegarde...
Zou je me twee aspirines kunnen geven ?
En vraag in de restauratiewagen een glas Russische thee
en ga dan maar naar je eigen compartiment.
Ik bel wel als ik je nodig heb. - Jawel, mevrouw.
Tenslotte was er nog een verpleegster.
Ik had...
geen nood aan een verpleegster.
Die beproeving moet nog komen.
U glimlacht nooit, mevrouw.
Mijn dokter heeft het me afgeraden.
Excuseer me.
We hoeven u niet verder te vermoeien.
U hebt ons prima geholpen.
Laat Kol. Arbuthnott over 5 minuten komen.
Ik wil de meid spreken. - Ja, Poirot.
Jw. Schmidt, kan ik u even spreken in uw compartiment ?
Ik moet deze... - We laten de deur open.
Ik zag dat het u iets deed toen ik over de meid, Paulette, sprak.
Het was een lief mens. We waren goedbevriend.
Hebt u een foto van haar ?
Ik reis nooit zonder m'n foto's. Zo vul ik m'n avonden.
Nee, alstublieft. Ik ben sterk.
Rustig.
Dit kan uw redding zijn, en die van iedereen in dit rijtuig.
Wanneer opende u de koffer voor 't laatst ?
Na Belgrado.
Toen Pierre me bij de prinses riep,
nam ik m'n boek mee om voor te lezen.
Te groot voor Pierre...
En er ontbreekt een knoop aan de uniformjas.
Een knoop die Mw. Hubbard heeft gevonden.
De loper in de broekzak.
Hier is de foto, meneer.
Dit mooie, onschuldige meisje
heeft zich uit een raam geworpen ?
Hier, juffrouw.
Ik vond 'm in de gang. Uw initialen staan erop.
Dat is niet de zakdoek van een meid, maar van een dame.
Zoals uw meesteres ?
Het is haar stijl, ja... maar niet haar zakdoek.
Ik ken haar linnengoed.
De initiaal is trouwens verkeerd.
Wat is de voornaam van de prinses ?
Natalia, meneer. Een Russische naam.
Ik moet 'm houden tot ik de eigenaar vind.
Mag ik ook de foto houden ? Vanavond krijgt u 'm terug.
Daar zit ik niet over in. Maar hierover wel.
Beschuldigt u mij dat ik 't verborg ?
Juffrouw... Ik weet zeker dat u het uniform niet verborgen hebt.
En u bent een goede en trouwe vriendin van uw meesteres.
Niet alleen een goede meid, maar ook een goede kokkin.
En ook een gezelschapsdame, een troost... U ziet het...
U bent een goede kokkin, niet ? - Al m'n meesteressen zeiden dat.
Tot ziens.
Begint u een kledingzaak ?
Nee.
We ronden een onderzoek af. Waar is Shimoga ?
Excuseer ? - Waar ligt Shimoga ?
Ik zat in het noordwesten, maar... Shimoga is in 't zuiden. Waarom ?
Had het een missie ?
Weet ik veel. India is een en al missie.
U gaat met verlof naar Engeland ? - Ja.
Waarom over land ? - Waarom niet ?
De bootreis met P&O is gebruikelijker.
Ik reis over land om persoonlijke redenen.
Bij een moord heeft 'n verdachte niet louter persoonlijke redenen.
Ik heb een nacht in Ur der Chaldeeën overnacht.
En drie nachten in Bagdad,
bij de garnizoenscommandant, mijn vriend.
De Engelse Jw. Debenham komt ook uit Bagdad.
De moord is mogelijk gepleegd door een vrouw.
Of door een man en een vrouw samen.
Op basis van uw kennis van Jw. Debenham,
zou u denken dat ze fysiek of emotioneel in staat is... ?
Da's een onfatsoenlijke vraag. - Ik vraag 't toch.
Jw. Debenham is geen vrouw.
Ze is een dame. - En dus geen moordenares ?
Die man was een volslagen vreemde.
Voelt u zich bij de zaak betrokken ?
Wat bedoelt u daarmee ?
Over tot de feiten nu. Kende u Kol. Armstrong ?
Niet persoonlijk.
Onze compagnies kwamen elkaar niet tegen.
Ik ben het Indische leger, hij was het Britse leger in India.
Royal Scots.
Hoe weet u dat ? - Uit de krant,
toen hij zelfmoord pleegde na de ontvoering.
'n Beroerde zaak.
Ik dacht dat hij moediger was.
Hij kreeg een VLD en een MK in Frankrijk.
Verdienstelijke legerdienst.
Militair Kruis ?
Kolonel...
Ratchett heeft vijf doden op z'n geweten.
De zelfmoord van de ten onrechte beschuldigde meid,
de moord op het kind van Armstrong,
de dood van Mw. Armstrong,
die te vroeg beviel van een doodgeboren baby
en de zelfmoord van Kol. Armstrong.
Een groot en ondraaglijk verlies.
Ik zou 't begrepen hebben als hij naast z'n VLD en z'n MK
ook een VK had gekregen.
Dat staat voor Victoria-kruis en het wordt toegekend voor moed.
Dan vind ik dat Ratchett z'n verdiende loon heeft gekregen.
Hoewel ik liever een proces had gezien, met een jury.
Twaalf goede, betrouwbare mannen. Een degelijk systeem.
We geloven dat de moord om 1u.15 is gepleegd.
Wat deed u toen ?
Ik kletste met die jonge... McQueen, in zijn compartiment.
Hij vroeg naar de toekomst van India.
Hij vond dat de Britten er weg moesten.
Hoe lang bent u zo blijven kletsen ?
Tot... 1u.30.
Ik noem het een drie-pijpenklets.
Kol. Arbuthnott, u bent de enige passagier in het...
rijtuig die een pijp rookt.
Blijkbaar. - En dit...
moet uw pijpenkoter zijn.
Zelfde merk. - Gevonden naast de dode.
Iemand heeft die daar gelegd. Het is een gebruikte pijpenkoter.
Of suggereert u dat ik Ratchetts coupe ben binnengegaan,
hem heb vermoord en m'n pijp heb schoongemaakt
alvorens weg te gaan ? - Nee, Kol. Arbuthnott.
Jw. Debenham.
Mag ik blijven ? - Nee, kolonel.
Gaat u zitten.
Vergeef me dat ik kort ben.
U werd in Bagdad verliefd op Kol. Arbuthnott.
Waarom moeten Engelsen hun zuiverste emoties verbergen ?
Ik antwoord in volgorde. Natuurlijk.
Ja, ja...
en ik weet 't niet.
Dan zeg ik wat u wel weet.
Op de bus voor de ferry hoorde ik u en de kolonel praten.
Niet nu. Als het voorbij is, als alles achter de rug is.
Als wat voorbij was, Jw. Debenham ?
Als wat achter de rug was ?
Een taak die moest uitgevoerd worden ?
Een beproeving die u moest doorstaan, een louche daad ?
Op die vragen kan ik niet antwoorden, Mr. Poirot.
Op de trein misschien niet,
maar als de Joegoslavische politie de zaak overneemt,
sluiten ze u op als u niet antwoordt.
Ik kan mijn advocaat bellen.
Dit is een privé-zaak tussen de kolonel en mij.
In een moordzaak doen privé-zaken er niet toe. Antwoord.
Als wat voorbij was, achter de rug was ? Antwoord.
U blijft hier tot u antwoordt.
Mr. Poirot heeft 't uitdrukkelijk verboden.
Poirot heeft het recht niet. Het is privé.
Alstublieft, kolonel.
Antwoord. Als wat voorbij was ? - Handen af van Jw. Debenham.
Ik wist niet dat m'n handen op Jw. Debenham zaten.
Ik vroeg haar iets... - Ik heb 't gehoord.
Dan kunt u misschien in haar plaats antwoorden.
Kunt u mij plechtig beloven, als buitenlander,
dat, als het antwoord niks te maken heeft met de moord,
u het stil zult houden ?
Beloofd.
Zes maanden geleden, nog voor ik Jw. Debenham kende,
zei mijn mem sahib... - Wat ?
Mijn vrouw... Ze zei dat ze het beu was.
Niet alleen India, maar ook mij.
En ze vroeg of ik van haar wou scheiden.
Gezien mijn positie in het leger weigerde ik.
Zo niet was ik m'n job kwijtgeraakt.
Mijn vrouw ging naar Engeland,
maar er zijn onweerlegbare bewijzen dat ze...
me herhaaldelijk ontrouw is geweest.
Daarom heb ik de echtscheiding aangevraagd,
waarbij zij schuldige partij is.
En als die echtscheidingszaak achter de rug is,
als die zaak voorbij is,
wil ik met Jw. Debenham trouwen.
Intussen is het van het allergrootste belang,
volgens de Engelse wet, dat ons...
gedrag... geen bewijs vormt voor een zaak tegen ons
ingespannen door mijn vrouw.
Beantwoordt dat uw vraag ?
Het is zeker een antwoord.
Dokter, is Pierre voldoende hersteld ?
Volledig.
Mogen we gaan ? - Ja. Onze lippen zijn verzegeld.
Het spijt me van de jongen. Provocatie.
Ze kunnen 't samen gedaan hebben. Ze is heel sterk.
Je vroeg haar niet naar Amerika. - Dat hoefde niet.
Pierre, de kolonel heeft zich geëxcuseerd
Meneer Foscarelli.
U bent een genaturaliseerde Amerikaan. Hoe lang al ?
Zeven jaar. Ik herinner me nog de dag...
Antwoord op de vragen.
Anders houdt hij u langer op dan u hem.
U bent autoverkoper ? - Ja.
Amerikaanse auto's voor Italianen.
Kende u Cassetti ? - Nee, bijlange niet.
Hij was bij de maffia, zegt hij. - Oh ja ?
Wie zou 'm vermoord hebben ?
Een andere maffioso, zegt hij. - Ze maken elkaar altijd af.
Wat doet u met die dolk ? - Hij zat in m'n make-uptasje.
Wat heb ik gezegd ? Een vendetta tussen twee maffiosi.
Geef me de dolk.
Wanneer opende u uw tasje voor 't laatst ?
Gisteren, bij het uitpakken. - Waarom opende u 't weer ?
Om er iets in te stoppen.
U mag gerust zijn, Mw. Hubbard.
De verdwenen knoop.
Ja. En de eigenaar van deze uniformjas is niet op de trein.
Gaat u naar de restauratiewagen ? - Ja.
Ik ga niet naar m'n compartiment.
Vraagt u dat de hoofdober de tafels en stoelen zo plaatst
dat Mr. Bianchi, Dr. Constantine en ikzelf
u de oplossing van de moordzaak kunnen meedelen ?
Ik... Ik heb geholpen met de oplossing ?
Ik heb nog twee vragen. - Vraag maar.
Heeft Mr. Beddoes de nacht van de moord de coupe verlaten ?
Nee, hij snurkt als een varken met tandpijn.
En hebt u ooit als huisbediende gewerkt ?
Nee.
Dank u. Dat is alles.
Sorry...
Tenslotte, dokter...
Dit is mensenbloed. Deze dolk kan,
in twee verschillende handen, alle wonden hebben toegebracht.
En de eigenaar bracht ze toe.
Onze laatste ondervraging wordt een gok.
Maar als het lukt,
weet ik het...
Kom binnen. Gaat u zitten.
U bent Cyrus B. Hardman, theaterimpresario...
Nee.
Ik ben geen theaterimpresario.
Die pas is vals, gekregen van Pinkerton's.
Het detectivebureau. - Afdeling Instanboel.
Ratchett vroeg een Amerikaanse lijfwacht.
Tjonge... Ik heb het verknald, hé ?
Kunt u bewijzen dat dit het doel van uw reis was ?
Het is Pau... Paulette...
Paulette Michel.
Ik zal maar ophouden met veinzen.
Dames en heren, mag ik even uw aandacht ?
Mag ik vragen dat u niet praat terwijl Mr. Poirot u toespreekt ?
Als iemand iets wil zeggen, kunt u dat op het einde doen.
Dank u.
U weet dat een koelbloedige moordenaar
zelf koelbloedig, en misschien terecht, is vermoord.
Hoe en waarom ? Dit is het eenvoudige antwoord.
Er zijn bewijzen dat de moordenaar een onbekende was.
Mw. Hubbard heeft 'n man gezien in haar coupe, kort na 1u.15.
Later vond ze naast haar bed de knoop van een conducteursjas.
Jw. Schmidt ontdekte in haar koffer
het uniform van een conducteur, dat niet van Pierre kan zijn,
en dat inderdaad een knoop miste.
En in de broekzak van het uniform
stak de loper van een conducteur.
Nog later vond Mw. Hubbard deze bebloede dolk,
die volgens Dr. Constantine het moordwapen kan geweest zijn.
Het voor de hand liggende besluit is...
dat de moordenaar, vermomd als conducteur,
in Belgrado opstapte,
met de loper binnendrong in Ratchetts compartiment,
hem doodstak, de dolk en het uniform verstopte
en ervandoor ging, want de trein zat vast in de sneeuw.
Wie was hij ?
Ik ben geneigd me aan te sluiten bij Mr. Foscarelli,
die denkt dat hij een maffioso was die wraak wou nemen.
Waarom ? Daar komt de Joegoslavische politie wel achter.
Maar...
Is dat alles ? - Nee...
Nee, dat is niet alles.
Ik zei dat dit het eenvoudige antwoord was.
Er is ook een veel ingewikkelder antwoord.
Maar denk terug aan m'n eerste oplossing...
als u m'n tweede hebt gehoord.
Laten we even aannemen dat er geen mysterieuze onbekende was.
De moord moet dan zijn gepleegd door een
of meerdere personen in dit rijtuig,
en daarom dus ook in deze restauratiewagen aanwezig.
Laten we ons nu niet afvragen hoe, maar waarom.
Als we dat weten, weten we ook hoe.
Het verraste me niet dat iedereen van u de zaak-Armstrong kende.
Ik schrok wel even toen de eerste passagier die ik ondervroeg,
Mr. McQueen,
onder emotionele druk toegaf dat hij Mw. Armstrong had gekend,
zij het dan oppervlakkig.
Ze was doodsbang.
Maar niet te bang om interesse te tonen voor deze acteur in spé.
Loog Mr. McQueen toen hij zei
dat hij niet wist dat Ratchett Cassetti was ?
Of was hij Mr. Ratchetts secretaris geworden
om Mw. Armstrongs dood te wreken ?
Alleen de anderen ondervragen kon opheldering brengen.
Maar toen ik daarmee begon, is de opheldering,
met de woorden van Macbeth, ingewikkeld geworden.
Toen ik prinses Dragomirov zei dat ik wist dat ze
de meter van Mw. Armstrong was, werden haar antwoorden
heel onnauwkeurig en ontwijkend.
Zelfs ik wist meer door de verslagen in de krant te lezen
dan zij door er veelvuldig op bezoek te gaan.
Was er geen chauffeur ? - Ja, maar ik had er zelf een.
Ik heb 'm nooit gebruikt. - Ontwijking.
Hoe heette Mw. Armstrongs meid ?
Ik reis altijd met m'n eigen meid, meneer.
Waarom zou ik met die van Mw. Armstrong spreken ?
Ontwijking. Ik vroeg naar de mannelijke bediende.
Hij was de Indische, hoe zeg ik het, ordonnans van de kolonel.
Onnauwkeurigheid.
Kol. Armstrong was bij het Britse leger. Hij had een Britse bode.
Zoals soldaat Beddoes.
Om hem te dienen.
Alleen officieren van het Indische leger hebben Indische ordonnansen.
Ik vroeg de naam van Mw. Armstrongs jongere zus.
Dat weet ik niet meer.
Ongelooflijke ontwijking.
Ik vroeg u de naam van Mw. Armstrongs secretaresse.
Ja, een juffrouw Freebody.
Maar het is ongelooflijk.
De prinses speelt het psychologische spel
van woordassociaties.
Freebody, zo heet de jongste vennoot
van een van de bekendste kledingzaken in Londen,
misschien leveranciers van de prinses.
De naam van de oudste vennoot is Debenham.
Debenham & Freebody.
Beschermt de prinses onze Jw. Debenham,
die les steno gaf in Bagdad ?
Kan zij ons de naam zeggen van Mw. Armstrongs jongere zus ?
Dan zal ik u haar voornaam en haar meisjesnaam vertellen.
En ik vraag prinses Dragomirov of zij de meisjesnaam kent
van haar petekind, Mw. Armstrong.
Als meter moest ze dit weten. Ze antwoordt...
Greenwood.
Grunwald is het Duits voor Greenwood.
Door haar aarzeling wist ik zeker
dat Grunwald de meisjesnaam was van Mw. Armstrong
en dat gravin Andrenyi
de overlevende jongere zus is van Mw. Armstrong.
Uw voornaam is Helena, niet Elena. Nee.
Maar Helena...
Waar verloor ze de H, de eerste letter van haar voornaam ?
Onder een handige vetvlek in het paspoort van haar man.
En waarom werd de vetvlek met opzet aangebracht ?
Omdat zij en haar man bang waren dat...
deze zakdoek, met de beginletter H,
haar verdacht zou maken in de moordzaak.
Ik zweer u voor God en als heer dat die zakdoek niet van haar is.
Nee...
Nee, hij is niet van haar.
Hij is ook niet van Mw. Harriet Belinda Hubbard.
Noch van juffrouw Hildegarde Schmidt,
wiens mooiste kwaliteit haar loyaliteit is.
De initiaal is verkeerd.
Wat is de voornaam van de prinses ?
Natalia, meneer. Een Russische naam.
In het Russische of cyrillische alfabet wordt de hoofdletter N
geschreven als onze hoofdletter H.
Mevrouw de prinses, zodra deze zakdoek geen bewijsstuk meer is,
wordt hij aan uw loyale meid teruggegeven om te wassen.
Of is Hildegarde Schmidt echt uw meid ?
Ik rook misschien onraad en heb een val voor u gespannen.
U bent een goede kokkin, niet ? - Al m'n meesteressen zeiden dat.
Als u meid bent, kunnen ze niet weten of u 'n goede kokkin bent.
Zo'n goede kok als Hildegarde Schmidt was voor de Armstrongs.
Tenslotte...
Wie in dit rijtuig hier
had op geen enkele manier iets te maken
met de Armstrongs ?
Een. Mr. McQueen werd Mw. Armstrong heel toegewijd
ten tijde van de ontvoering.
Twee. Prinses Dragomirov was de meter van Mw. Armstrong.
Drie. Gravin Andrenyi is haar jongere zus.
Vier. Graaf Andrenyi, Helena's man en Mw. Armstrongs zwager.
Vijf. Hildegarde Schmidt, Mw. Armstrongs kokkin.
Zes. Mary Debenham, Mw. Armstrongs secretaresse.
Dat is zuivere speculatie.
Ik hoefde haar niet te vragen of ze ooit in Amerika had gewoond.
Want tijdens haar ondervraging zei ze...
Ik bel mijn advocaat.
Een Engelse die nooit in Amerika was geweest, had gezegd:
'Ik kan mijn raadsheer opbellen.'
Ik moet de pijp rokende Kol. Arbuthnott bedanken
voor een opmerking die me hielp in mijn verwarring
omtrent deze buitengewone zaak.
Ik vergeet even het feit...
dat hij ontkende Kol. Armstrong in India gesproken te hebben
terwijl hij heel precies wist
welke decoraties Kol. Armstrong had gekregen in Frankrijk.
Ik citeer zijn visie op het Britse jurysysteem.
Twaalf goede, betrouwbare mannen. Een degelijk systeem.
De ijzeren klepel van middernacht
heeft twaalf keer geslagen.
Plots...
begint het getal 12 in m'n hoofd te rinkelen als een enorme bel.
Twaalf...
Hoeveel wonden waren er in Ratchetts lijk ?
12. - Mr. McQueen.
Hoeveel verschillende hoofdletters bevatten
de twee dreigbrieven uit Ratchetts correspondentiedossier ?
Twaalf.
Kol. Arbuthnott, hoeveel juryleden ?
Twaalf.
Arme meneer,
hoeveel passagiers in dit rijtuig, buiten mezelf en de dode man ?
Twaalf.
Toon me uw portefeuille. Mr. Hardman, u moet zwijgen.
Ratchett vroeg u niet als lijfwacht, hij vroeg mij.
En ik, en dat spreekt misschien niet voor mij, heb geweigerd.
Voor u bij Pinkerton's begon als detective,
was u een gewone agent, niet ?
Een smeris.
En zoals dat de gewoonte is bij smerissen,
werd hij verliefd op...
een mooi dienstmeisje,
op zijn ronde.
Hij zou met haar getrouwd zijn
als...
Uw dochter, Paulette, is niet gestorven aan roodvonk, hé ?
Ze pleegde zelfmoord
toen ze ten onrechte werd beschuldigd van medeplichtigheid
aan de ontvoering van en de moord op de kleine Daisy Armstrong.
Ze hadden het niet kunnen doen zonder u, hé ?
U...
bezorgde deze vermomming
aan het mysterieuze lid van de maffia,
die nooit heeft bestaan, net als de eigenaar van deze kimono.
Het valse spoor was bedoeld om me te verwarren en te misleiden.
Maar ik was niet misleid.
Ik heb, hoe zal ik het zeggen... ?
een oog voor het figuur van een zich terugtrekkende vrouw.
Gravin, uw kosmopolitische accent
verraadt het talent dat u hebt geërfd
van uw moeder, een actrice.
Maar... God weet uit welke onwaarschijnlijke bron
Jw. Greta Ohlson haar Engelse woordenschat heeft geput,
te belachelijk om waar te zijn.
Ik ben achterlijk geboren.
Daarom werk ik ook in Afrika als missionaris.
Ik geef les aan bruine baby's die nog achterlijker zijn dan ik.
Kamerjas ? Nee. Maar woorden als honorarium begrijpt u.
Ik geloof dat u voor bruine baby's zorgde in Shimoga,
maar dat is in India, niet in Afrika, hé ?
Maar u wilt verbergen dat u jaren tevoren in Amerika was
waar u voor een blanke baby, Daisy, zorgde.
U had haar dood niet kunnen voorkomen en u zocht
soelaas in een visioen van Jezus,
en uw toekomst als missionaris was beklonken.
U had geluk. U werd enkel vastgebonden en gekneveld.
Niet geslagen, zoals de huisknecht.
Mr. Beddoes. - Meneer.
U was bij het Britse leger in Schotland.
Kol. Armstrong bij de Royal Scots. Buigt u 's voor Dr. Constantine ?
Ja, er is een oude kneuzing. - Van een opstootje in de eetzaal.
Het ging over een pudding die 'gevlekte lul' heet.
Dank u. Maar ik denk dat u ook gevlekt bent.
Mr. Foscarelli. Hij weet veel over auto's.
Ik vermoed dat hij ooit chauffeur bij de Armstrongs was.
Ik vroeg of hij ooit als huisbediende had gewerkt.
Ik denk dat Mr. Foscarelli's lelijke Engels echt is,
maar ik denk dat hij het kan zijn.
Ja, denken. Wat doe je anders op 'n trein die vastzit in de sneeuw ?
Als deze mensen niks met de moord te maken hebben,
waarom hebben ze me dan stomme en onnodige leugens verteld ?
Ongetwijfeld omdat ze u niet op de trein hadden verwacht.
Er was geen tijd om een verhaal te verzinnen.
Ik hoopte dat iemand anders dan ikzelf dat zou zeggen.
Dames en heren,
nu volgt mijn eigen reconstructie van de nacht van de moord.
Of...
de nacht van de valse sporen.
Ik...
Ik wou alleen dat...
Ik wou alleen dat ik het kon beschrijven met de...
onvergelijkbare panache, de verterende bezieling,
de verrukkelijke intonatie, de delicate gebaren,
de suggestieve expressie van Amerika's grootste tragédienne,
mevrouw Linda Arden.
Ze wou in komedies spelen, maar haar man was ertegen.
Welke man ? Uw tweede man, Mr. Hubbard ?
Of uw eerste man, Mr. Grunwald ?
Linda Arden heeft nooit een moeilijker rol gespeeld
dan Mw. Hubbard, het brein achter deze buitengewone wraak.
Is de grote Linda Arden dan genezen van
haar ongeneeslijke ziekte en is ze niet langer bedlegerig ?
Mij zouden ze in bed moeten stoppen in een gekkenhuis.
Omdat ik zo laat de trucs doorhad die jullie gebruikten
omtrent het tijdstip van de moord.
Wenst u nog iets ? - Dat komt nog.
Zeg Mr. McQueen dat ik 'm nu wil zien.
Goed, meneer.
'En zes bekers. Stop.
Er zijn maar vijf bekers geleverd,
een daarvan is ernstig beschadigd.
U kunt de nieuwe beker naar mijn adres in Parijs sturen.
Getekend, Ratchett.'
Oké, Hector. Dat is alles.
Goedenacht, Mr. Ratchett. - Goedenacht.
Het is niks. Het was een nachtmerrie.
Goed, Mr. Ratchett. Droom zacht.
Om 1u.15 meldde Mw. Hubbard dat er 'n man in haar coupe was,
die, weet ik veel waarom, de knoop was verloren.
De volgende ochtend werd de moord ontdekt.
Dr. Constantine bepaalt het tijdstip van de moord
ergens tussen middernacht en 2u.
Ik heb verschillende besluiten getrokken.
Het onhandige cliché van het kapotte horloge
dat 1u.15 aangaf,
dat was met opzet gedaan om mijn ongeloof aan te wakkeren.
En aangezien Mr. McQueen benadrukt had
dat Ratchett geen talen kende,
wou men mij duidelijk laten geloven dat Ratchett al dood was
toen er een Franse stem uit z'n kamer kwam.
Met andere woorden: ik werd de theorie opgedrongen
dat de moord voor 1u.15 was gepleegd.
Een tijdstip waarop ieder van u een waterdicht alibi had.
Maar...
in de veronderstelling dat de misdaad
niet voor, maar na 1u.15 was gepleegd,
toen alle geluiden en acties die me moesten verwarren,
voorbij waren
en dat ik in slaap was gevallen,
want het was nu stil in de trein
en de rust...
Het was stil, ja.
Maar er was geen rust.
Tegen 2u. Was de moord in voorbereiding
en werd hij uitgevoerd.
Voor mijn dochter.
En kleindochter.
In herinnering aan Kol. Armstrong,
een goed soldaat, en een nog betere vriend.
En voor Mw. Armstrong.
Zij namen me op in hun huis en hun hart.
Voor hun Daisy, en mijn...
God, vergeef me.
Voor mijn... zus en mijn... nichtje.
Voor het verdriet dat je mijn vrouw hebt aangedaan.
Smeerlap.
Zwijn.
Voor mijn geliefde petekind.
Voor moeder Armstrong.
Van Hector.
Voor mijn gentleman.
Voor Paulette.
Met Liefde.
En mijn Liefde.
God hebbe de ziel van mijn lieve, dode dochter.
Ik herhaal...
Een koelbloedige moordenaar
is zelf koelbloedig, en misschien terecht, vermoord.
Maar op welke van de twee manieren die ik heb aangehaald ?
Op de eenvoudige manier,
door de maffioso vermomd als conducteur ?
Of op de ingewikkelder manier, die ik zonet heb uitgelegd ?
Die houdt veel vragen in en... natuurlijk
heel wat schandalen.
Mr. Bianchi, u als directeur van de spoorlijn,
kiest de oplossing die we aan de politie zullen voorleggen...
Ik ben wat verdeeld,
maar ik...
ik denk dat de politie zal kiezen voor
de eenvoud van de eerste oplossing.
We hebben enkel het uniform
om aan de politie te tonen.
We hebben het uniform, er moet een man in gezeten hebben.
Daarom...
kies ik voor de eerste oplossing. - Goed zo.
Hercule...
Bedankt.
Mijn vriend...
Nu moet ik mijn verslag voor de politie maken,
en voor mijn geweten.
Mama...