NOORDPOOL
je kent Rudolf hij leidde en trok de Kerstmans slee
hij redde Kerstmis met licht, 't was zijn idee
maar hier bleef het niet bij
ook redde Rudolf het Nieuwjaar heel blij
Het begon allemaal op diezelfde, mistige avond.
De Kerstman kreeg een vreemd bericht.
Wat is dit nou?
Hij komt van Vadertje Tijd.
M'n oude vriend.
'Beste Kerstman. Ik zit vreselijk in de problemen.
Je moet me helpen. Het oude jaar is over een week voorbij.
Maar deze keer is er misschien geen jaar om het op te volgen.
Gelukkig, de Nieuwjaarsbaby, is zoek.'
Dat is vreselijk.
Als de Nieuwjaarsbaby niet wordt gevonden...
gaat het oude jaar maar door en door...
en blijft het voor altijd 31 december.
Ik stuur meteen een reddingsteam op pad.
Maar wacht.
Niemand kan de weg vinden in die donkere mist en sneeuw.
Niemand behalve Rudolf.
Het geluk van alle kinderen op aarde hangt weer van jou af.
Je moet de Nieuwjaarsbaby vinden.
En je hebt minder dan een week de tijd.
Bedoel je...
Rudolf, met je gloeiende neus...
je hebt nog maar zes dagen om alles recht te zetten.
Ik zal m'n best doen, Kerstman.
Ja, Gelukkig, de Nieuwjaarsbaby was zoek.
Rudolf het rendier met de rode neus kwam mij opzoeken...
voor hij aan z'n zoektocht begon naar de Nieuwjaarsbaby.
Hoe ik dat kan weten? Wie ik ben?
Ik ben Vadertje Tijd.
Wat ik doe, vraag je?
Ik doe wat alle vaders doen. Ik regel dingen.
Vooral de tijd. Alle tijd in het universum.
Ik zorg ervoor dat alles tiptop, tiktak in orde is.
Slome.
Maar ik zorg er vooral voor dat we op elke eerste dag van januari...
een stralend en Gelukkig Nieuwjaar hebben.
Daarom schrok ik zo dat de kleine Gelukkig zoek was.
Maar Rudolf... Nee, eventjes wachten.
Ik loop op de zaken vooruit.
Ik loop voor, om het zo te zeggen.
Terug, graag. Terug.
Naar de nacht dat Rudolf alleen op pad ging...
en al snel gezelschap kreeg van Generaal Tikker, m'n trouwe dienaar.
Een echte kloksoldaat.
Kom op, Generaal Tikker, het lukt je wel.
Het kasteel van Vadertje Tijd kan niet ver meer zijn.
Jij bent dapper, ik heb het koud. Die rottige sneeuw.
Ik heb het ook behoorlijk koud.
Niet opgeven. Je baken moet licht blijven geven.
Geen zorgen. Ik zal niet opgeven.
Eindelijk bereikten ze met veel moeite...
de rand van de grote woestijn, het Zand van de Tijd.
Een woestijn?
Wat moeten we nu doen?
We moeten hem oversteken. De baas is nog ver weg.
Is het kasteel van Vadertje Tijd aan de andere kant van de woestijn?
Inderdaad, het is nog ver. Precies onder die ster.
Jeetje, dat is nog een heel eind.
Misschien kan ik jullie wel helpen.
Wie ben jij? -Een vriend.
Aangenaam.
Ik ben De Grote Kwart-Over-Vijf.
Vadertje Tijd heeft me gestuurd om jullie te helpen.
De Grote Kwart-Over-Vijf?
Mag ik je Kwartje noemen, in het kort?
Liever niet, als je dat niet erg vindt.
Klim er maar op.
Ze waren halverwege het Zand van de Tijd...
toen plotseling...
Wat is er?
Ik zie de oude Eon. We moeten vluchten.
Ren, ren, ren.
Ren.
Vrees Eon de Verschrikkelijke.
Het was de vreselijke monstervogel die al eeuwen verderf zaaide...
in het Zand van de Tijd, Eon de Verschrikkelijke.
Er zijn lekkerdere hapjes.
Hij is niet op zoek naar ons.
Naar wie dan wel? -Het Nieuwjaar, blijkbaar.
Denk jij dat ook? -En of ik dat doe.
Ook hij is naar Gelukkig op zoek.
Eon kan slechts leven tot hij één eon oud is.
Daarna verandert hij in ijs en sneeuw.
Hoe lang is een eon?
Onmetelijk lang.
Maar zijn eon is eindelijk voorbij op 31 december.
Hij heeft nog maar zes dagen over.
Daarom wil hij de Nieuwjaarsbaby vangen. Om de tijd stil te zetten.
Als 31 december eeuwig duurt, blijft hij ook eeuwig leven.
Hij zal nooit in sneeuw veranderen. Hij zal mensen bang blijven maken.
Niet als wij Gelukkig als eerste vinden.
Kom op, Grote Kwart-Over-Vijf. Breng ons snel naar Vadertje Tijd.
Als we dan toch snel zijn, noem me dan maar Kwartje.
Kom op, Kwartje.
Al snel kwamen ze aan bij m'n kasteel.
Het Paleis van de Gelukkige Nieuwjaren.
Het is waar.
Jouw neus is net zo rood als mijn haar vroeger was.
Ze noemden mij vaak rooie.
Het is een eer om u te dienen.
Rudolf, weet je wat er elke oudejaarsavond gebeurt?
Weet je hoe we van het ene naar het volgende jaar gaan?
Nee, meneer.
Ik weet alleen dat iedereen 'Gelukkig Nieuwjaar' zegt.
Het is ook een gelukkige en plechtige gebeurtenis.
Want het verstrijken van de tijd is heel indrukwekkend.
Het is de enige zekerheid in het hele universum.
Alsof een oude koning aftreedt en er een nieuwe voor in de plaats komt.
Elke 1e januari begint er een Nieuwjaar.
Zo onschuldig en jong als de lente.
de bewegende wijzer schrijft
en gaat altijd vrolijk door
de klok die stop je niet
ook die tikt alsmaar door
de bewegende wijzer schrijft
en gaat altijd vrolijk door
dus koester herinneringen
anders gaan die ervandoor
al kreun je van de pijn
het is echt heel fijn
om in leven te zijn
dus...
zorg dat elk moment telt
sta altijd vrolijk op
de bewegende wijzer schrijft
en gaat altijd
vrolijk door
Als middernacht nadert wacht het oude jaar...
en alle klokken tellen z'n laatste momenten af.
Middernacht.
Dan gaat de magische diamant omlaag om 't eind en 't begin aan te duiden.
GELUKKIG NIEUWJAAR
een gelukkig, gelukkig Nieuwjaar
Dit jaar gaat de diamant misschien niet omlaag.
Wat is er met Nieuwjaar gebeurd? -Hij is weggelopen.
De kleine Gelukkig was hier namelijk helemaal niet gelukkig.
En dat wist ik helemaal niet.
Gelukkig was anders dan alle andere Nieuwjaren.
Hij had namelijk nogal ongewoon...
grote oren.
Jeminee. Ik kan het niet helpen. Wat een enorme oren.
Vergeef me, maar...
Niemand bedoelde het gemeen.
Maar die nacht liep die arme Gelukkig weg...
en sindsdien hebben we hem nergens meer gezien.
Was hij maar naar mij gekomen.
Ik weet precies hoe hij zich voelde.
Ze scholden hem vast uit en lieten hem niet meespelen.
Hebt u enig idee waar hij naartoe ging?
Z'n verzorgster, Zuster Zesuur, zei dat hij graag...
de Archipel van Vorige Jaren wilde zien.
Archipel?
Wat betekent dat, meneer? -Het is een groep eilanden.
De Archipel van Vorige Jaren is de mooiste archipel van allemaal.
Helemaal in het noorden van de meest noordelijke zee in het noorden...
verborgen voor de rest van de wereld door een eeuwige ijzige mist.
Elk eiland is een oud jaar. -Ik begrijp het niet, meneer.
Als de tijd van het oude jaar erop zit...
gaat hij naar de archipel en kiest hij een eiland uit.
En dat eiland wordt van hem alleen.
De tijd staat stil en blijft zoals hij was toen hij regeerde.
De Archipel van Vorige Jaren.
Misschien verstopt Gelukkig zich op het eiland van zo'n oud jaar.
Als 't moet zoek ik op alle eilanden. Waar kan ik ze vinden?
Ga naar waar het Zand van de Tijd de Zee van Vervlogen Tijden raakt.
Daar zie je een enorme zonnewijzer.
Een zonnewijzer, in deze mist?
De wijzer wijst door de ijzige mist naar de Archipel van Vorige Jaren.
Zorg dat je glimmende neus die kant op wijst.
Rudolf, wijk niet van je koers af...
en je zult zien dat je terug in de tijd gaat.
draai de jaren terug
leef het simpele leven nog een keer
de dagen van 'weet je nog wanneer'?
draai de jaren terug
loop door elke zonnige straat
lopen kan helemaal geen kwaad
draai de jaren terug
denk alleen maar aan de goede tijden
en denk vooral niet aan de slechte tijden
het leven verdwijnt sneller dan je zou verwachten
alle dagen en alle nachten
draai de jaren terug
-draai de jaren terug
O, nee. Het is Eon.
Eon de Verschrikkelijke wilde niet dat Rudolf Gelukkig zou vinden.
Hij zou alles doen wat hij kon om het rendier met de rode neus te stoppen.
Het zag er slecht uit voor Rudolf.
Hij was onderweg door de ijzige mist naar de Archipel van Vorige Jaren...
op zoek naar Gelukkig, de Nieuwjaarsbaby.
Eon de Verschrikkelijke dook uit de lucht naar beneden.
Ik moet sneller zijn.
Eon wilde net naar beneden duiken toen...
Jemig.
Rudy, maak je maar geen zorgen om die groot uitgevallen kip.
Wie ben jij? -Ze noemen me Big Ben.
Moet je horen wat ik kan.
Klim maar naar binnen. Daar is het veilig.
Wat zei je?
Ik vroeg of je lekker zat.
Het is moeilijk om te praten met een volle mond.
Ja hoor, Big Ben. Maar misschien kan ik beter bovenop gaan zitten.
Ga je gang.
Jij zult Gelukkig niet vinden voordat ik dat doe.
Je bent een stoute vogel, Eon.
Zelfs Eon de Verschrikkelijke kon niet op tegen Big Ben.
De volgende ochtend had Big Ben Rudolf...
naar het oudste eiland in de Archipel van Vorige Jaren gebracht.
Hier was de oude Een Miljoen v.Chr. met pensioen gegaan.
Terwijl Big Ben op hem wachtte in de haven...
ging het kleine rendier aan land om de oude Een Miljoen te vinden.
Is daar iemand?
Er is altijd wel iemand. Nee? Ja?
Hoi. Jij bent vast... -Wie? Ik? E.M.
E.M? -De afkorting van Een Miljoen.
Veel te veel werk om steeds Een Miljoen te zeggen. Ja? Nee? Ja.
Ik denk het.
Waarom hangen je mondhoeken naar beneden?
Ik zoek Gelukkig, de Nieuwjaarsbaby.
Wat als ik hem niet op tijd vind?
Niet? Stop met de niet-gedachten. Begin met de wel-gedachten.
als dingen misgaan
en een donkere wolk je hemel bevuilt
laat die dan maar barsten
lach en dan zie je dat als je huilt
het regent zonneschijn het regent zonneschijn
dat klinkt als muziek in de oren
het regent zonneschijn het regent zonneschijn
als je je tranen weglacht
het regent zonneschijn het regent zonneschijn
en een regenboog, wat een pracht
het regent zonneschijn het regent zonneschijn
als je je tranen weglacht
het regent zonneschijn het regent zonneschijn
Klinkt goed, E.M. Ik doe wat je zegt. Ik weet zeker dat ik Gelukkig vind.
Wie is Gelukkig? Iedereen is gelukkig.
E.M., toe nou.
Gelukkig is de Nieuwjaarsbaby. Hij is zoek.
Ik dacht dat hij misschien hier was.
Een kleine baby? O, ja. Ja.
Is hij hier? -Nee. Maar hij is hier wel geweest.
E.M. vertelde Rudolf dat Gelukkig op het eiland was geweest.
Hij had veel vrienden gemaakt.
Hij redde zelfs het leven van een babypterodactylus.
Maar jammer genoeg...
Verdrietig en het gelach van z'n vrienden verkeerd opvattend...
maakte Gelukkig een bootje van een enorme schelp...
en zeilde weg. Hij liep opnieuw weg.
Dat was de laatste keer dat ik hem zag.
Maar laten we samen gaan zoeken.
Hij moet wel op een van deze eilanden zijn.
Misschien. Ja?
Oké, kom mee. Big Ben wacht.
In het begin hadden ze veel pech. Ze zochten wel twee dagen.
1893 had nog nooit van hem gehoord.
1492 was te druk bezig met dingen ontdekken om met ons te praten.
1965 was te lawaaierig.
En 4000 v.Chr. dacht alleen maar aan piramides bouwen.
Er zijn nog veel meer eilanden. Veel meer.
We hebben nog maar drie dagen tot 31 december. Er is maar weinig tijd.
Misschien weet dat eiland daar iets. -Het ziet er indrukwekkend uit.
Het was het eiland van het oude 1023.
Het meest fantastische eiland in de hele Archipel.
Vol kastelen en prinsessen en ridders op witte paarden.
Zodra ze aan land kwamen ontmoetten ze de eigenaar...
de oude Sir Tien-Twee-Drie.
Zijt gij op zoek naar de baby Gelukkig?
Is hij hier, Sir Tien-Twee-Drie? -Jazeker.
Waar?
Ik heb geen flauw idee. Komt gij maar met me mee.
Komt, komt, dan zoeken we.
'Komt gij maar met me mee. Dan zoeken we.' Kletter de kletter.
Zo doorzochten ze het eiland. Ze vroegen iedereen naar Gelukkig.
Ze ontmoetten bijzondere mensen.
In 1023 vonden alle sprookjes plaats die we tegenwoordig kennen.
wat leven we toch in een prachtige wereld
als we leven in de wereld van fantasie
sprookjes komen uit als je dat wenst, dus vooruit
en er is niets wat je niet kunt doen
wat leven we toch in een prachtige wereld
denk aan Assepoester en haar muiltje
je kunt leven als een koning
je kunt zijn wat je wilt
als je er maar in gelooft
het is echt een prachtige wereld ik heb het je beloofd
Nee, het spijt me. Ik heb Gelukkig niet gezien. En jij, liefste?
Ja, ik heb hem gezien. Ik moest zo hard lachen dat ik van de muur viel.
Maar waar is hij? -Geen idee.
Toen het hele gevolg van de koning begon te lachen ging hij ervandoor.
Nee. -Niet gezien.
In geen velden of vegen. -Geen baby hier.
Sorry. -Je kunt beter ergens anders zoeken.
Alle zeven zeggen nee.
Ja, ik heb hem gezien.
Maar hij rende bij me weg. Geen enkele baby wil bij me blijven.
Zo dichtbij en tot zo ver weg.
Ze wisten niet dat baby Gelukkig dichterbij was dan ze dachten.
Gelukkig keek naar beneden en zag een leuk klein huisje.
Er was niemand thuis, maar het was er erg netjes.
Hij was heel hongerig.
Op de tafel zag hij drie kommetjes met pap.
Het eerste was een beetje te heet.
Het tweede was te koud.
Het derde was precies goed.
Hij besloot te gaan zitten om lekker te ontbijten.
De eerste stoel was te hard.
De tweede, te zacht.
De derde was precies goed.
Hij maakte hem stuk.
De bewoner van dit huis zal daar niet blij mee zijn.
Maar Gelukkig was te moe om zich daar druk om te maken.
Hij ging naar boven, waar vast bedden zouden staan.
Ondertussen kwamen de bewoners van het huis thuis.
Gelukkig, het nieuwe jaar, lag te slapen in het huis van 'n berengezin.
Drie beren.
Je had Papa beer, Mama beer en Baby beer.
Er heeft iemand op mijn stoel gezeten.
En ook op mijn stoel. En hij is kapot.
Iemand heeft m'n stoel kapotgemaakt.
Iemand heeft van m'n pap gegeten.
Ja, en ook van mijn pap. -Iemand heeft mijn pap opgegeten.
Er heeft iemand in onze bedden geslapen.
Ook in dat van mij. En daar is hij.
Kijk nou toch eens.
Wat een schatje.
Hij zou een leuk vriendje zijn. Sjonge.
Wil je mijn vriendje zijn?
We kunnen allerlei spelletjes verzinnen.
Ridders en draken. Jij mag de ridder zijn.
En kruisridders. Dat is een leuk spel. Oké, vriend?
Eindelijk had Gelukkig een echte vriend gevonden.
En dat is misschien wel 't belangrijkste ter wereld, of niet?
Vriendjes maken.
Nog een mond om te voeden? -Junior heeft een vriendje nodig.
Hij zal wel niet veel eten.
Hij houdt in elk geval van pap.
Ik ben de draak.
Jij moet me doden. Doe maar. Sla maar, maar niet te hard.
Het is maar een spelletje.
Je hebt me geraakt. Ik ben helemaal dood.
Nu moet je triomfantelijk je helm omhoog gooien.
Je moet je hoed afnemen.
Maar dat moet. Zo gaat het spelletje.
Je moet het spel wel goed spelen. Je bent geen goede vriend.
Gelukkig wilde z'n vriendje niet kwijtraken.
Hij besefte dat je een spel volgens de regels moet spelen. Dus...
Moet je kijken.
Zoiets heb ik nog nooit gezien.
Het was net als altijd. De beren wilden niet gemeen doen.
Maar ze bleven maar lachen om die oren.
Hé, waar ga je heen? Kom terug.
Kom terug, je bent m'n vriend. Het is gevaarlijk in het bos.
Gelukkig? -Gelukkig, waar zit je?
Kom op, Gelukkig, verstop je niet. -Gelukkig?
Gelukkig?
Gelukkig, waar ben je?
Gelukkig, verstop je niet, we komen je helpen.
Hij moet toch ergens zijn.
Kijk daar eens.
Eon zegt: Maak je maar geen zorgen.
Ik zal je vriend zijn. Je zult het vast leuk vinden om bij mij te wonen.
O, nee. Kom mee. We mogen ze niet uit het oog verliezen.
Hopelijk kan Big Ben snel zwemmen.
Big Ben kon bijna net zo snel zwemmen als Eon kon vliegen. Bijna.
Ze zijn te snel voor ons. Ben, doe iets.
Reken maar. Pas op. Let op je hoofd.
Hij is eraf gevallen.
Ineens blies een harde windvlaag hem uit het zicht.
We zijn hem weer kwijt.
En we hebben nog maar twee dagen.
Die windvlaag blies de Nieuwjaarsbaby een dag lang in het rond.
Maar zo plotseling als de windvlaag kwam opzetten, ging hij weer liggen.
Gelukkig landde op een ander eiland. Het eiland van...
Dag, kleine vent. Ik ben Zeventien Zesenzeventig.
Maar m'n vrienden noemen me Zeef. Wil jij m'n vriend zijn?
Ik weet niet wie je bent of waar je vandaan komt...
maar kom vooral naar ons grote Onafhankelijkheidsdag-feest.
Ik weet dat je denkt dat het 30 december is, maar hier niet.
Echt niet.
Op dit eiland is het elke dag Onafhankelijkheidsdag.
Kom mee, je bent net op tijd voor de grote optocht.
Zeg, kleine vent. Je hoed. Je moet hem afnemen voor de vlag.
De optocht is een stukje verderop.
Allemachtig, ik ben er zeker van dat we Gelukkig zagen.
Die oren.
O, nee. We zijn te laat.
Het is weer gebeurd.
Ik voel me vreselijk. We wilden niet gemeen zijn.
Die oren.
Maar ik zal jullie helpen zoeken.
Wis en waarachtig, dat klinkt als...
Inderdaad. Het klinkt als, ziet eruit als, ruikt als en is...
Ach, ach, ach. Ga maar fijn met mij mee.
Met mij.
Eon heeft hem weer voor de gek gehouden.
Die arme Gelukkig denkt dat Eon z'n enige vriend is.
We moeten ze achterna gaan. We gaan erachteraan.
Naar het einde van de wereld. Wij zullen zegevieren.
Elke dag opnieuw moeten we achter ze aan.
Maar hoe? Het is nacht. We kunnen niets zien.
Daar kan ik bij helpen.
Kom, mannen. Nog één dag tot het nieuwe jaar begint.
Dit is onze laatste kans.
Eon de Verschrikkelijke vloog weg met Gelukkig, de Nieuwjaarsbaby.
Hij bracht hem naar z'n akelige huis op het Eiland Zonder Naam.
Het was er vreselijk. Meer een spookachtige ijsberg dan een eiland.
Ver uit de buurt van de Archipel van Vorige Jaren.
Ten noorden van de Noordpool, waar de zon nooit schijnt.
Hier zullen ze je nooit vinden...
en ik zal voor eeuwig leven.
Maar Rudolf en co hadden het nog niet opgegeven.
Nee hoor, nog lang niet.
Big Ben kende de weg naar het Eiland Zonder Naam.
Rudolfs rode neus verlichtte de mist en de regenachtige nacht...
als een magisch lichtpuntje in een oceaan van somberheid.
Zullen we hem op tijd kunnen redden? Ja? Nee? Nee.
Het ziet er niet goed uit voor Gelukkig.
Jawel, jawel, het is...
hopeloos.
Kom op. Niets is hopeloos. We vinden Gelukkig wel.
Hoe kun je daar zo zeker van zijn? -Ach, we zijn nu al zo ver gekomen.
heb een beetje vertrouwen in me en dag na dag
komen jullie dromen uit
heb een beetje vertrouwen in me dan zeg ik met een lach
vertrouwen verzet bergen ik zeg het ronduit
ik bied een helpende hand als dingen misgaan
ik zal aan jullie zijde staan daar kun je van op aan
heb een beetje vertrouwen in me meer vraag ik niet
ik zal met vertrouwen vertrouwen hebben
Kijk, het regent echt zonneschijn.
Krijg nou wat. Kijk daar.
Kijk waar Rudolfs neus ons heen leidde.
Het Eiland Zonder Naam.
Rudy, doof je neus, dan ziet Eon ons niet aankomen.
Maar laat de hoop van binnen gloeien. -Oké, Big Ben.
Waar is dat goed voor? -Kijk eens naar m'n klok.
Half twaalf, oudejaarsavond.
We hebben nog maar een half uur.
Dan moeten we opschieten. Kom, we gaan Gelukkig halen.
Stap voor stap beklommen ze de toren van ijs en sneeuw naar Eons nest.
Maar plotseling...
Jij.
Het vreselijke geluid dat hij maakte veroorzaakte een lawine...
die Rudolf en de anderen in hulpeloze sneeuwballen veranderde.
Ze zijn levend begraven. Je laatste hoop is vervlogen.
Je zult hier bij mij wonen als m'n slaaf.
Alle tijd zal tot stilstand komen. En ik verander nooit in ijs en sneeuw.
Veilig, eindelijk veilig.
Eon was zo blij met z'n overwinning dat hij lekker in z'n nest kroop...
en in een tevreden slaap viel. Gelukkig was voorgoed van hem.
Het leek inderdaad voorbij te zijn voor Rudolf en z'n vrienden.
Maar nee. Wacht eens even.
Dat is Rudolf. Hij smelt de sneeuw met z'n neus.
Kom op, Rudolf. Je kunt het. Laat die neus maar flink gloeien.
Laat hem maar flink schitteren.
En nu op zoek naar Gelukkig.
Hoi. Ik ben Rudolf.
Wacht even. Niet bang zijn. Ik wil je vriend zijn.
Denk je dat je geen vrienden kunt hebben?
Waarom niet?
Toe, je kunt het me best vertellen.
Is het vanwege je oren?
Zo erg kan het toch niet zijn?
Wil je iets zien? Kijk.
Ga je gang. Lach maar.
Ik zit er niet meer mee.
Maar toen ik klein was had ik er veel last van.
Heb je nog nooit van mij gehoord?
Rudolf was te bescheiden om z'n eigen verhaal te vertellen.
Dus alle bomen op de berg en de sneeuwvlokken...
hielpen hem een handje.
je kent Dasher en Dancer en Prancer en Vixen
Comet en Cupid en Donner en Blitzen
maar de echte pracht en praal
is het beroemdste rendier van ze allemaal
Rudolf, het rendier met de rode neus had een schitterende neus, jawel
als je die ooit zou zien, zou je zweren dat hij gloeit, zo schel
alle andere rendieren lachten hem heel erg vaak uit
ze vonden die arme Rudolf een rare snuiter door zijn snuit
toen op een mistige kerstavond kwam de Kerstman en hij zei:
'Rudolf met je neus zo fel
trek mijn slee, dat lukt je wel'
de rendieren waren dolblij en ze riepen vrolijk uit:
'Rudolf, het rendier met de rode neus
je bent de beste, kleine schavuit'
Ik hield vol, en toen ik wat ouder werd...
bleek dit de meest fantastische neus ter wereld te zijn.
Omdat hij anders was dan de neuzen van alle anderen.
En hij was helemaal van mij. Ik was het.
En ach, met die oren...
word je vast het meest gelukkige Nieuwjaar ooit.
Kom op, Gelukkig. Laat die oren maar eens zien.
Kom op. We zijn toch vrienden?
Niet verdrietig zijn omdat ik moest lachen. Ik kon het niet helpen.
Ik voelde me zo blij door die oren...
dat alle blijdschap van binnen wel naar buiten moest komen.
Net zoals bij de anderen.
Die oren van jou maken mensen gelukkig.
Gelukkig?
Jij.
Ik heb een idee, Gelukkig. Zet snel je hoed af.
Zet hem voorgoed af.
Die oren.
Dat was de eerste keer in z'n leven dat dat monster moest lachen.
Hij lachte zo hard dat hij zo uit z'n nest viel.
Hij lachte terwijl hij van de berg viel.
En toen lachte hij E.M, Tien-Twee-Drie en Zeef uit hun sneeuwballen.
Om het anders te zeggen: Hij lachte zich gek.
Van Eon zullen we geen last meer hebben. Die is voorgoed genezen.
Je kunt niet in sneeuw en ijs veranderen als je gloeit van het lachen.
Dat is waar.
Middernacht.
Al hebben we Gelukkig gevonden, we zijn te laat.
Niet de moed verliezen.
We moeten weer bij Vadertje Tijd kunnen komen voor de twaalfde slag.
Zeker weten, Rudolf. -Het is de Kerstman.
Als ik de hele wereld kan rondreizen in één nacht...
kan ik jullie vast bij Vadertje Tijd afzetten binnen een paar klokslagen.
Ze vlogen sneller dan de vreugde zelf over het Zand van de Tijd...
tot aan de poort van m'n kasteel.
We brachten Gelukkig snel naar binnen.
We waren precies op tijd. Er was geen klokslag meer over.
En buiten was het nieuwe jaar, Negentien Prachtig aangebroken.
een gelukkig, een gelukkig, een geluk, luk, lukkig Nieuwjaar
als de klokken luiden roept iedereen Gelukkig Nieuwjaar
een gelukkig, een gelukkig een flinke zoen op je wang
en we wensen je erg veel geluk het hele jaar lang
mocht je je oude vrienden vergeten zijn uit Vervlogen Tijden
neem dan een dosis vriendelijkheid
dat zal je vast en zeker verblijden
een gelukkig, gelukkig zoek de warmte op bij elkaar
hier is mijn wens voor jou hopelijk komt hij uit
Gelukkig Nieuwjaar
een gelukkig, gelukkig Nieuwjaar
Gelukkig Nieuwjaar.
En dat het ook schitterend mag worden.