ΤΟ ΤΑΜΠΟΥΡΛΟ Από το μυθιστόρημα του Gunter Grass
Θα αρχίσω με γεγονότα πολύ πριν από μένα.
Όταν ήρθε ο καιρός να γεννηθεί η καημένη η μαμά μου...
καθότανε η γιαγιά μου Άννα Μπρόνσκι,
μία νέα και ανίδεη γυναίκα,
με τις 4 φούστες της σ'ένα χωράφι με πατάτες.
Ήταν το 1899.
Έμενε στην καρδιά της χώρας των Κασούβων.
Κάτι κουνιόταν στον ορίζοντα.
Τότε κάτι πετάχτηκε.
Σε παρακαλώ!
Πέρασε κανένας από δω;
Κάποιος Κολιάτσεκ;
- Έβαλε κάπου φωτιά. - Είναι ένας κοντός και χοντρός.
Ναι, είδα έναν τέτοιο. Έτρεχε σα τον διάολο
Προς τα πού;
Δεν το πιστεύω.
- Μας ξέφυγε. - Πρέπει να πήγε προς το Μπισάου.
- Κατά πάσα πιθανότητα. - Άλλο δεν υπάρχει.
Άσε που βρέχει κιόλας.
Έλα, Κολιάτσεκ!
Γιόζεφ με λένε.
Ο παππούς μου λοιπόν ήταν ένας εμπρηστής.
Ένας εμπρηστής κατ' εξακολούθηση.
Διότι σε ολόκληρη την Δυτική Πρωσία,
προφέρονταν η σπίθα στα εκεί πριονιστήρια, για την εθνική αφύπνιση των Πολωνών.
Ο Γιόζεφ και η Άννα βρήκαν καταφύγιο, στους ξυλάδες του ποταμού...
για έναν περίπου χρόνο.
Τόσον καιρό έκανε η αστυνομία,
για να ξαναβρεί τα ίχνη του παππού μου.
Τρέξε!
- Όχι! Μην πυροβολείτε! - Πυρ κατά βούληση!
Μετά από αυτή τη βουτιά στο νερό
ο Κολιάτσεκ δεν αναδύθηκε ξανά ποτέ.
Κάποιοι έλεγαν ότι είχε πνιγεί,
άλλοι έλεγαν
ότι είχε διαφύγει στην Αμερική.
Στο Σικάγο, όπου,
με το όνομα Τζο Κόλτσικ,
έγινε εκατομμυριούχος
Την περιουσία του πρέπει να την έκανε με το εμπόριο ξυλείας,
καθώς και με την κατασκευή σπίρτων
και με την συμμετοχή του σε ασφάλειες πυρός.
Η γιαγιά μου όμως,
καθόταν στις 4 φούστες της για χρόνια,
και διαλαλούσε, ότι έφερνε στην αγορά.
Χήνες!
ούτε πολύ παχιές, ούτε πολύ αδύνατες!
Και έτσι γερνούσε.
Ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος ήρθε.
Αντί για χήνες, υπήρχαν μόνο γογγύλια.
Πετρομανιτάρια! Γογγύλια!
Ακόμα και η καημένη μου η μαμά μεγάλωνε.
Ανησυχούσε για τον ξάδελφό της, τον Γιαν.
Ο Γιαν έπρεπε να πάει στον πόλεμο.
Αλλά προτιμούσε όμως να μείνει μαζί της.
- Όνομα; - Γιαν Μπρόνσκι, κύριε.
- Κλάση; - του 98.
Βήξτε!
Πάλι!
Ακατάλληλος!
- Λοιπόν; – Ούτε κώλος, ούτε τράχηλος, ένα χρόνο αναβολή!
Τότε αγκάλιασε η καημένη μου η μαμά
τον ξάδερφό της Γιαν για πρώτη φορά.
Δεν ξέρω...
αν αυτή αργότερα, κάποτε τον έκανε ευτυχέστερο.
Αυτή η νέα αγάπη στον πόλεμο έμεινε άφθαρτη,
μέχρι που εμφανίστηκε ο Άλφρεντ Ματζεράτ.
Ήταν από την περιοχή του Ρήνου,
στο στρατιωτικό νοσοκομείο Silberhammer
με ευχάριστο τρόπο της Ρηνανίας, ο αγαπημένος των αδελφών νοσοκόμων.
Τί είπε;
Ότι είστε γεννημένος μάγειρας, κε Ματζεράτ.
Μεταφέρετε αισθήματα στις σούπες.
Επιτέλους, ο πόλεμος τελείωσε.
Το Ντάνζιγκ ανακηρύχθηκε αυτόνομη πολιτεία
Οι Πολωνοί απέκτησαν δικό τους ταχυδρομείο.
Εκεί εργάστηκε ο Γιαν Μπρόνσκι, με τα γραμματόσημα.
Ο Άλφρεντ Ματζεράτ επίσης έμεινε στο Ντάντσιχ.
Εμείς οι Κασούβοι ζούσαμε πάντα εδώ.
Πολύ πριν τους Πολωνούς
και πολύ πριν από σας τους Γερμανούς φυσικά!
Περσινά ξινά σταφύλια, Γιαν. Τώρα έχουμε ειρήνη!
Γερμανοί, Πολωνοί, Κασούβοι
όλοι θα ζήσουν μαζί ειρηνικά.
Δεν ξέρω.
Όχι; Σύντομα θα ξέρεις.
Οι δύο τόσο διαφορετικοί άνδρες ήταν της ίδιας γνώμης για τη μαμά.
Συμπάθησαν ο ένας τον άλλον.
Με αυτό το τρίγωνο
έφεραν εμένα τον Όσκαρ στον κόσμο
Ο Ήλιος ήταν στον αστερισμό της Παρθένου.
Ο Ποσειδώνας εφοδίαζε το 10ο. σπίτι των τροφίμων
και αγκίστρωσε τον Όσκαρ, ανάμεσα στο θαύμα και τη ψευδαίσθηση.
Σπρώξε!
Σπρώξε, Άγκνες! Σπρώξε δυνατά!
Έρχεται!
Αντίκρισα το φως του κόσμου...
στη μορφή μιας λάμπας 60 κεριών.
Άλφρεντ!
Ένα αγόρι!
Το ήξερα ότι θα ήταν αγόρι!
παρόλο που καμιά φορά έλεγα ότι θα είναι κοριτσάκι.
Όχι τόσο καυτό!
Κλαίγοντας, ένα κόκκινο-μπλε μωρό,
προσποιούταν, ακούγοντας αυστηρά
τις πρώτες αυθόρμητες λέξεις των γονιών μου.
Θα αναλάβει το μαγαζί όταν μεγαλώσει.
Έτσι ξέρουμε γιατί δουλεύουμε.
Όταν ο Όσκαρ γίνει 3 ετών,
θα αποκτήσει ένα ταμπούρλο.
Μόνον λόγο της υπόσχεσης του ταμπούρλου
κρατιόμουνα να μη δυναμώσει
η επιθυμία μου, να επιστρέψω στην κοιλιά της μάνας μου
Εξάλλου ήμουν αφαλοκομμένος.
Δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς.
Και έτσι μετά βίας κρατιόμουνα για τα γενέθλια των τριών χρόνων μου.
Ποιος μας πάντρεψε; Πες τους
"Αυτός μας πάντρεψε."
"Το πουλί καρδινάλιος μας πάντρεψε"
"Το πουλί καρδινάλιος τους πάντρεψε"
"Ο γαλάζιος ουρανός ήταν η εκκλησία μας"
Τρέχει κάτι;
Α, εσύ είσαι, Οσκαρούλη!
- Λίγη τούρτα ακόμα; - Όχι, ευχαριστώ.
Η μουσουδίτσα σου είναι λερωμένη!
Ένα ακόμα κομμάτι, Γιαγιά; - Ναι.
"Η αγάπη είναι ουράνια δύναμη."
"Απαλά τραγουδούσε το αηδόνι στην αγαπούλα σου τη νύχτα."
Θα έπρεπε να μάθουμε να δίνουμε, πάλι προσοχή στο σώμα μας.
Τα ψωμάκια κάνουν πάλι 3 πφένιχ!
Τι θέλετε;
Ο άνθρωπος χρειάζεται ένα σταθερό νόμισμα.
Και κάτι σε ποτήρι, Άλφρεντ!
Ας πιούμε για το σταθερό μάρκο
και για τα ψωμάκια των τριών πφένιχ!
Στους νέους!
Και στην ομορφιά!
Όμορφη πράγματι είναι η νεολαία.
Μπορώ να σου μιλάω στον ενικό, Γκρετούλα;
Τότε θα την λέω «Λίνα»!
Τόσο νέοι δεν θα ξαναβρεθούμε!
"Απαλά τραγουδούσε το αηδόνι στην αγαπούλα σου τη νύχτα!"
"Η αγάπη..."
"Η αγάπη είναι ουράνια δύναμη."
Θεϊκή
"Απαλά τραγουδούσε το αηδόνι"
"στην αγαπούλα σου τη νύχτα."
" Η αγάπη..."
Ωραίο πράμα!
" Η αγάπη είναι ουράνια δύναμη!"
"Η αγάπη είναι δώρο απ’ τον ουρανό!"
Γιαν, φέρε τα χαρτιά!
Θα πάω αυτά στο πλυσταριό
και θα ξεβγάλω μερικά ποτήρια.
12 Σεπτεμβρίου
1927
Του χρόνου, θα είσαι τόσο ψηλός!
Μετά, τόσο, μετά τόσο,
και μετά θα γίνεις τόσο ψηλός, όσο εγώ.
Στην άκρη!
- Φρέσκο πράμα απ'το κελάρι! - Εδώ είναι τα ποτήρια,
ώστε να μη χρειάζεται να πίνετε από τη μπουκάλα.
- Θα παίξετε μαζί μας, κε Σέφλερ; - Για όνομα του Θεού, όχι.
Παίξτε, εσείς. Προτιμώ να κοιτάω.
Πρέπει να πάω σύντομα στο κρεβάτι.
- Είναι πάντα κουρασμένος. -Δεν έπρεπε να παντρευτείς φούρναρη
Πάει ο καιρός που η γιαγιά δεν προσκαλεί κανένα κάτω απ'τις φούστες της.
Ας παίξουμε λιγάκι!
Το καταλαβαίνεις αυτό, Λίνα;
Όχι.
Θα δούμε πόσα απίδια πιάνει ο σάκος!
"Καυτά δάκρια δείχνουν τ’ αστέρια,"
"στον Ίζερ το αναβλύζοντα ποταμό... "
Ξαδέρφη, δεν έχεις καρό!
Μη μαλώνετε, παίξτε!
Δύο καρό!
– Αυτοί είναι 40 πόντοι! - Δεν το ήξερα.
Εκείνη τη μέρα,
στην οποία εγώ για τον κόσμο των ενηλίκων
και για το μέλλον το δικό μου αναλογιζόμουνα,
αποφάσισα, από τώρα
να μη μεγαλώσω ούτε πόντο
Ήθελα να μείνω τρίχρονος,
ένας νάνος για πάντα
Ένα, δύο τρία...
Θεέ μου, εδώ είναι.
Τι είναι; - Τι συμβαίνει;
Έπεσε από τις σκάλες!
Κάντε κάτι!
Γιατί ήταν ανοικτή η καταπακτή;
Αιμορραγεί.
Άλφρεντ, εσύ άφησες την καταπακτή ανοικτή!
Εγω πήγα μόνο να πάρω μπύρες!
Να φωνάξουμε τον γιατρό!
- Δείχνει άσκημα! - Είναι δικό σου λάθος!
- Άφησες ανοικτή την καταπακτή! - Ηρέμησε!
-Γουρούνι! - Σταματήστε, δεν έχει νόημα.
Σε παρακαλώ, Άγκνες Σε ικετεύω.
Σε παρακαλώ Άλφερντ
Αφήστε με να περάσω!
Ηρεμήστε! Ό,τι έγινε, έγινε!
Οσκαρούλη μου!
Αγόρι μου!
Πως ήταν δυνατόν;
Δυο βδομάδες στο κρεβάτι και μετά θα μπορεί ο Όσκαρ να σηκωθεί.
Πρόκειται μόνο για μια απλή διάσειση εγκεφάλου.
Να του βάζετε κρύες κομπρέσες!
Η πτώση μου είχε πλήρη επιτυχία.
Του λοιπού θα λεγόταν:
Στα τρίτα του γενέθλια,
ο μικρός μας Όσκαρ έπεσε από τη σκάλα.
Κατά τα άλλα έμεινε υγιής,
αλλά δεν επρόκειτο να μεγαλώσει άλλο
ούτε εκατοστό.
Νωρίς άρχισε την εξάσκηση, ο Όσκαρ!
Να, ο Όσκαρ ξανάρχισε!
Τρώμε!
Αυτό είναι πολύτιμο.
Το πρώτο γραμματόσημο της Πολωνίας πάνω από εκατό χρονών,
Ώρα για φαί Έχουμε μανιτάρια.
Πρέπει να φύγω.
Μείνε, θα μαγειρέψει μανιτάρια.
Έχω υπηρεσία στο ταχυδρομείο.
Είπα, όχι μέσα στο σπίτι!
Εκτός αυτού το ταμπούρλο έσπασε. Μπορεί να χτυπήσεις
- Θα μείνεις για φαί; - Δυστυχώς όχι.
Άσε εδώ το ταμπούρλο!
Αν χτυπήσεις, πάλι θα φταίω εγώ!
Βλέπεις; Σου το είπα!
Δώσε μου το ταμπούρλο και θα σου δώσω σοκολάτα.
Δώσε τους επιτέλους το ταμπούρλο! Θα σου φέρω αύριο ένα καινούργιο!
Όχι. Ο Όσκαρ δε θέλει!
Αυτό θα το δούμε!
Άλφρεντ, γιατί με τη βία;
Το ταμπούρλο μου!
Έτσι ανακάλυψα ότι με τη φωνή μου...
μπορούσα να ουρλιάξω σε τόσο υψηλή κλίμακα,
που κανείς δεν τολμούσε να μου πάρει το ταμπούρλο.
Το σπάσιμο φέρνει τύχη!
Διότι όταν μου έπαιρναν το ταμπούρλο,
τσίριζα.
και όταν τσίριζα,
έσπαγαν πολύτιμα αντικείμενα.
"Είναι εκεί η μαύρη μάγισσα;"
"Όχι, όχι, όχι!"
"Θα σου ψήσει ένα κακό αφέψημα"
"Θα σε βάλει στον φούρνο της"
"Και όταν σε καταβροχθίσει"
"Κοίτα, να'την"
Θα σε πιάσω! Πρόσεχε!
Τα πράγματα θα αλλάξουν εδώ!
Κοπάνα την, τέρας! Τώρα έρχομαι κάτω!
"Μα κανένας δεν τολμούσε να καυγαδίσει."
"Υπέροχα σαγηνεύει η ηλιόλουστη ημέρα!"
"Το απέραντο πράσινο"
"σαν παρακλητική χειρονομία,"
"κρατά η γριά μάνα Γη,"
"ώστε ο άνθρωπος να γίνει κύριός της!"
Αυτό θα πάρω!
Κοιτάξτε αυτή την ασυνήθιστη πατάτα!
Αυτό το φουσκωμένο, σφριγηλό τέλειωμα, πάλι ξανά...
ανακαλύπτει νέες μορφές
και με όμως τόσο αγνή σάρκα!
Αγαπώ τις πατάτες,
γιατί μου μιλάνε!
Φέτος είναι μεγαλύτερες απ’ότι πέρσι.
Τί κάνεις εκεί;
Ο Όσκαρ μαθαίνει να γράφει!
Άσε το αυτό Όσκαρ.
Δε θα μάθεις ποτέ να γράφεις και να διαβάζεις τους μεγάλους κλασικούς!
Οι αιώνιες αλήθειες!
Για τον θάνατο και τη ζωή!
Μαζευτείτε. Για να σας έχω όλους μαζί.
Την πρώτη μέρα σας στο σχολείο.
Κοιτάξτε προς τα 'δω, παρακαλώ.
Καλημέρα!
Καλημέρα παιδιά!
Ονομάζομαι Σπόλενχαουερ και είμαι η δασκάλα σας.
Καθίστε!
- Ξέρετε κανένα τραγουδάκι; - Ναι!
"Όλα μου τα κλωσσόπουλα"! "Αλεπού, έκλεψες τη χήνα"!
Πρέπει να είσαι ο Οσκαρούλης.
Για σένα έχουμε ακούσει πολλά.
Τι ωραία που το παίζεις!
Δεν είναι ο Όσκαρ υπέροχος τυμπανιστής; - Ναι!
Το ταμπούρλο θα το βάλουμε στο ντουλάπι.
Είναι κουρασμένο και πρέπει να κοιμηθεί.
Μετά το μάθημα, θα σου το δώσουμε πάλι.
Είσαι κακό παιδί, Όσκαρ!
Θα σας διαβάσω το πρόγραμμα.
Δευτέρα: Γραφή, Αριθμητική, Ανάγνωση,
Θρησκευτικά.
Όλοι μαζί: Γραφή!
Α-ριθ-μη-τι-κή!
Σταμάτα, Όσκαρ!
Θρησκευτικά. Θρη-σκευ-τι-κά!
Έξω!
Παράξενο.
Πολύ παράξενο!
Τι ηλικία έχει τώρα, είπατε;
- Έξι, γιατρέ.
Αδελφή Ίνγκε, γδύσε τον με το μαλακό!
Πότε έπεσε από τη σκάλα;
Στις 12 του Σεπτέμβρη όταν έκλεισε τα 3, γιατρέ
Θα εξετάσω τη σπονδυλική του στήλη πάλι.
Να είσαι φρόνιμος!
Θα σου δώσω το ταμπούρλο αμέσως μετά!
Όσκαρ, δώσε μου το! Θα το έχω εγώ.
Έτσι δε μπορείς να βγάλεις το πουκάμισό σου.
Αν δεν κάτσεις καλά,
ο θείος ο γιατρός δε θα σε κάνει καλά!
Δώσε μου το ταμπούρλο, αγόρι μου!
Απίστευτο!
Θα αναφέρω γι αυτό το φωνητικό φαινόμενο,
στο ιατρικό μας περιοδικό.
Αν δεν έχετε αντίρρηση, κα Μάτζερατ. - Ναι.
Ασυνήθιστο.
Πράγματι ασυνήθιστο.
"Η δύναμη αυτής της φωνής σε υψηλή κλίμακα,"
"είναι τόσο καταστροφική,"
"που επιτρέπει να υποθέσουμε για ένα ιδιαίτερο σχήμα του κάτω λάρυγγα"
"του μικρού Όσκαρ Μάτζερατ."
"που επέτρεψε την ανάπτυξη των φωνητικών χορδών τυχαία."
"Τουλάχιστον σαν υπόθεση, δεν μπορεί να αποκλειστεί."
Είναι γραμμένο σε ιατρικό περιοδικό!
Μήπως γράφει ο δόκτωρ επίσης γιατί δε μεγαλώνει;
Αυτό να τον ρωτήσεις εσύ!
- Τί; - Γιατί δε μεγαλώνει άλλο;
Σταμάτα επιτέλους!
Είναι το ίδιο παιδί σου, όσο και δικό μου.
Ίσως μάλιστα περισσότερο.
Ποιος άφησε ανοικτή την καταπακτή;
Α, Β, Γ, Δ, Ε,
Έχω λίγο πονοκέφαλο.
Ε, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ,
τι θα πει ο γιατρός;
Λ, Μ, Ν, Ο,
Είμαι έτοιμος να φύγω.
Π, Ρ, Σ, Τ,
νοιώθω αρκετά νευρικός.
Υ, Φ ,Χ,
τα προβλήματα θα τελειώσουν.
Ψ, Ω
Φεύγω εύκολα!
Δεν ακούς, Όσκαρ!
Ξανά.
Διαβάσει σε Όσκαρ!
Δεν είναι για σένα.
Ρασπουτίν...
Ράσου, Ράσου,
Ραπουπίν.
Ο-σκαρ.
Όχι:
Ό-ργιο.
Όργιο! Ο Όσκαρ διαβάζει!
"Όλα μέσα μου, είπε ο Ρασπούτιν,
είναι καθαρό φως
που θα καθαρίσει της αμαρτίες σας.
Δεν αποτελεί έκπληξη,
οι κυρίες των τιμών να διθουν στον προφήτη."
Κάνει πρόοδο;
Τι; Διαβάζετε Ρασπούτιν;
Δεν υπάρχει κίνδυνος να καταλάβει;
Βάζω όλα τα δυνατά μου, αλλά δεν μαθαίνει τίποτε.
Που βρίσκεστε;
"Στο σαλόνι της Γκορόκοβα.".
Υπάρχει σε όλους τους χώρους!
"Ο Ρασπούτιν ήταν μόνος με την Ιρίνα και την Μεγάλη Δούκισα."
που χαμογελούσε αχνά.
Ένας άγιος άνθρωπος είναι ανάμεσά μας, ψιθύρισε,
κοιτάζοντας ονειρικά.
Ήταν λιγωμένοι στα χάδια.
Άναψε από τα φιλιά τους.
Τα καυτά μάτια του προφήτη τις μάγεψαν όλες.
Σύντομα
κατέρρευσαν πάνω στο στήθος του."
Έλεος!
Τα μαύρα γένια του έβοσκαν τα στήθη της.
"Αισθησιακά σώματα ξάπλωσαν πάνω στον άγιο άνθρωπο..."
Ίσως αναρωτιέστε:
σε τι κακής ποιότητας φόντο
έκανε αυτόν τον νέο να χρωστάει την ανατροφή του;
Αλλά ενώ η καημένη μαμά μου και η Γκρέτσεν Σέφνερ
δεν μπορούσαν να έχουν αρκετό Ρασπούτιν,
Ανακάλυψα τον Γιόχαν Βολφγκαν Γκαίτε.
Εκλεκτικές συγγένειες.
Και έτσι μεγάλωσα, όχι σε μέγεθος αλλά πνευματικά,
διχασμένος ανάμεσα στον Ρασπούτιν και τον Γκαίτε
στο σημείο να συγχωνεύσω τα δύο βιβλία,
ακολουθώντας δαιμονικές διόδους με τους φωτισμένους,
όπως ακριβώς και στην πραγματική ζωή.
Θείε Χάιλαντ! Φτύσε στη σούπα, θέλω να δω, αν κολυμπάει.
Κοιτάξτε τι βρήκα μέσα στον βάλτο. Δύο βατράχια!
Τί κάνεις εκεί;
Κολυμπάνε ακόμα!
Ο Όσκαρ πρέπει τώρα να δοκιμάσει τη σούπα! Ναι!
Σειρά σου τώρα!
- Θα σου αρέσει σίγουρα! - Όχι.
Ένα τρατάρισμα.
Άνοιξε το στόμα!
Καλό δεν είναι;
Λίγο ακόμα!
Ο τρόπος ζωής και τα μαθήματα μου γίνονταν αφόρητα.
Είχα ανάγκη να φεύγω μακριά
και άρπαζα κάθε ευκαιρία,
για να ξεφεύγω από τις παραστάσεις του μαγειρέματος της σούπας,
φεύγοντας από την πόλη
μόνος, ή κρατώντας το χέρι της μαμάς
Το ταμπούρλο χάλασε;
Τότε πρέπει να το φτιάξω αμέσως.
Όχι, παίρνει καινούριο.
Τα σέβη μου!
- Καλημέρα, Όσκαρ! - Καλημέρα, θείε Γιαν!
Τώρα πρέπει να πηγαίνω.
Έχω μερικά ψώνια να κάνω.
Στο επανειδείν, Άγκνες!
Θα δώσω κάτι για το ταμπούρλο σου Όσκαρ.
- Φτάνουν αυτά; - Έλα Όσκαρ!
Στο επανειδείν ξάδερφε!
Καλημέρα, κε Μάρκους!
Η αξιότιμη κα Ματζεράτ!
Ο Όσκαρ χρειάζεται ένα νέο ταμπούρλο;
Είναι πάλι η ώρα.
Ο Όσκαρ μου είναι ένας επιμελής τυμπανιστής
Δεν ξέρω ποτέ τι μέρα έχουμε,
παρά μόνο όταν έρχεστε εσείς!
Τότε ξέρω, ότι σήμερα είναι πάλι Πέμπτη.
Έχετε τόσο ωραία χέρια!
Αξίζουν το βάρος τους σε χρυσάφι.
Όσκαρ, δώσε στη μαμά σου το κουτί από εκεί κάτω!
Για δείτε, κυρία Άγκνες, οι κάλτσες είναι από καθαρό μετάξι.
Καθαρό μετάξι.
Τέλεια ποιότητα.
Ένα, δύο, τρία ζευγάρια κάλτσες!
Θα σας πάνε μια χαρά.
Είναι πολύ ακριβές για μένα.
- Μα αξίζουν τα λεφτά τους! - Κάποια άλλη φορά.
Θα σας τις αφήσω μισό φιορίνι.
Τόσο φτηνά;
Όχι, κύριε Μάρκους. Είναι σαν να μου τις χαρίζετε!
Πάρτε τις! Και μην κάνετε σκέψεις!
Νά'μαστε τώρα, Όσκαρ!
Πως μπορώ να ευχαριστήσω τον πρίγκιπα;
Χρειάζεσαι καινούργιο ταμπούρλο;
Το πιο απλό είναι, να διαλέξεις ένα.
Βλέπεις Όσκαρ!
Τώρα χαίρεται.
Θα μπορούσε ο Όσκαρ
να μείνει μαζί σας μισή ώρα;
Έχω να κάνω πάλι κάτι σημαντικά ψώνια.
Θα τον προσέχω σαν τα μάτια μου.
ώστε να κάνετε άνετα όλες σας τις δουλειές.
Ο μικρός πρίγκιπας θα περιμένει εδώ,
όσο θα κάνετε τις δουλειές σας.
Όπως κάθε Πέμπτη.
Να κλείσει αμέσως ο δρόμος!
Το Ντάντσιχ ήταν και είναι γερμανικό.
Το Κόρριντορ ήταν και είναι γερμανικό.
Όλες αυτές οι γερμανικές περιοχές, χρωστάνε...
την πνευματική τους ανάπτυξη
αποκλειστικά στο γερμανικό λαό.
Χωρίς τον γερμανικό λαό,
αυτές οι ανατολικές περιοχές θα υπέκυπταν στην απόλυτη βαρβαρότητα.
Το Ντάντσιγκ αποκόπηκε από μας το Κόριντορ προσαρτήθηκε στην Πολωνία.
Λοιπόν;
Ήταν ωραίος ο περίπατος;
Μάλλον όχι.
Παντού ακούγεται ο Φύρερ! Εκτός σε μας εδώ!
Βοήθα με!
Τι έπαθες;
Κόλλησα μια αρρώστια.
Τι αρρώστια;
Αχ! Έχω ένα πουλί!
Α! Έχει ένα πουλί!
Και τώρα κυρίες και κύριοι,
οι πιο μικροί από τους μικρούς!
Ο Μπέμπρα και οι νάνοι του!
Σαπολίνο! Μυρίζω ρακί!
Για κοίτα! Τη σήμερον ημέρα οι τρί- χρονοι δεν θέλουν άλλο να μεγαλώσουν!
Μπέμπρα, είναι το όνομά μου.
Κατάγομαι απ'ευθείας από τον πρίγκιπα Ευγένιο.
Του οποίου ο πατέρας ήταν ο Λουδοβίκος ο 14ος,
και όχι κάποιος Σαβογιάρ, όπως λένε.
Στα δέκατά μου γενέθλια
σταμάτησα να μεγαλώνω
Κάλλιο αργά
παρά ποτέ.
Φίλτατε Όσκαρ,
θα είστε υποθέτω 14 ή 15 χρονών.
Δωδεκάμισι
Όχι.
Και πόσο χρονών με κάνετε εμένα;
Τριάντα πέντε.
Με κολακεύετε αγαπητέ φίλε!
35, αυτό ήταν κάποτε!
Τον Αύγουστο θα κλείσω τα 53!
Θα μπορούσα να είμαι παππούς σας.
- Είστε κι εσείς καλλιτέχνης; - Στην πραγματικότητα όχι...
Στην πραγματικότητα όχι... Αλλά εγώ...
Όπως βλέπετε, έχω μια κλίση στην καλλιτεχνία.
Πρέπει να έρθετε μαζί μας! Οπωσδήποτε!
Ξέρετε κε Μπέμπρα...
για να πω την αλήθεια,
Προτιμώ να παραμείνω στους θεατές
και να καλλιεργήσω κρυφά το μικρό μου ταλέντο.
Καλέ μου Όσκαρ!
Εμπιστευτείτε έναν έμπειρο συνάδελφο.
Το είδος μας δεν επιτρέπεται ποτέ να ανήκει στους θεατές.
Το είδος μας πρέπει να παίζει,
να καθορίζει την αγορά.
Γιατί αλλιώς, αυτό θα το κάνουν άλλοι.
Και θα έρθουν οι άλλοι!
Θα καταλάβουν τις θέσεις των πανηγυριών.
Θα οργανώσουν λαμπαδηδρομίες.
Θα στήσουνε θεάματα και από κει
και από κει θα κηρύξουν την εξαφάνισή μας.
Σας ψάχνουν, φίλε μου. Θα τα ξαναπούμε.
Είμαστε πολύ μικροί, για να μπορέσουμε να χαθούμε μεταξύ μας.
Έρχονται!
Τώρα μπορείς να το ανοίξεις.
Ένα ραδιόφωνο!
Καλημέρα Όσκαρ!
Ευχαριστώ, θείε Γιαν.
Καλημέρα! Καλή Κυριακή και στους τρεις σας!
Αυτά τα καταραμένα παπούτσια όλο γλιστρούν!
- Καλημέρα, Ξάδελφε! - Καλημέρα!
Χρειάζομαι μπότες!
Είναι πολύ ακριβές.
Τουλάχιστον, να πάρω δερμάτινες γκέτες!
Πώς είμαι;
- Θα πας στην εκδήλωση; - Ναι, στο Μάη-Βίζε.
Μεγάλη καλλιτεχνική εκδήλωση!
Τί κάνεις;
Ο περιφερειάρχης Λέμπσακ θα μιλήσει!
Μιλάει υπέροχα!
Σου λέω,
Ζούμε ιστορικές μέρες, οι οποίες θα γραφτούν στη ιστορία.
Ο άνθρωπος δεν πρέπει να μείνει αμέτοχος. Πρέπει να έλθεις μαζί μας.
Θα έπρεπε να διαβάζεις την "Danziger Vorposten"!
Τι σ' έπιασε και υποστηρίζεις την Πολωνία;!
Στο είπα χιλιάδες φορές
Είμαι Πολωνός!
Σκέψου το ξανά!
Θα βρέξει, πάρε ομπρέλα!
Δεν μπορώ με τη στολή να κουβαλάω ομπρέλα!
Το κρέας ψήνεται. Γύριζέ το πού και πού!
- Θα είναι έτοιμο σε 20 λεπτά - Δε θα φας προτού να φύγεις;
Δεν προλαβαίνω
Πρώτα το καθήκον και μετά η διασκέδαση.
Μπλε!
Μπλε είναι τα μάτια σου!
Και του Όσκαρ
Η οικογένεια Μπρόνσκι έχει μπλε μάτια!
Τα μοιραζόμαστε και οι δυο μας...
Γιαν, σταμάτα!
Δεν αντέχω άλλο
που δεν ξέρει.
Αγαπητοί σύντροφοι... και συντρόφισσες...
από το Ντάνζιγκ και το Λάνγκφουρ,
από την Ώρα, το Σίντλιτζ και το Πράουστ...
εσείς που ήρθατε από τα βουνά και τις πεδιάδες...
Ξέρω ότι όλοι σας,
έχετε στην καρδιά σας μία και μόνο επιθυμία.
Αυτή την επιθυμία τρέφουμε όλοι μας,
από τότε που μία επαίσχυντη δικτατορία των Βερσαλλιών
μάς χώρισε από την αγαπημένη μας πατρίδα τη Γερμανία.
Αυτή η επιθυμία είναι: Να επιστρέψουμε στο Ράιχ!
Τι είναι λοιπόν τώρα αυτή η αυτόνομη περιοχή...
που μας παραχώρησαν τόσο γενναιόδωρα;
Σαν τις ψείρες στη γούνα
μας κουβάλησαν τους Πολωνούς στο λιμάνι της πόλης μας.
Καταμεσής της αγαπημένης μας Παλιάς Πόλης...
μας έστησαν ένα Πολωνικό ταχυδρομείο...
Ευχαριστούμε μα δεν το θέλουμε!
Εμείς οι Γερμανοί
είχαμε ήδη ταχυδρομεία,
όταν οι Πολωνοί ακόμα δεν ήξεραν
να γράφουν γράμματα.
Στους οποίους εμείς τους μάθαμε να γράφουνε!
Και τώρα λοιπόν αγαπητοί σύντροφοι και συντρόφισσες,
ας χαιρετήσουμε τον επισκέπτη μας που ήρθε από το Ράιχ,
που μας τον στέλνει ο Φύρερ.
Μας τιμά με την παρουσία του , ο κομματικός σύντροφος Άλμπερτ Φόρστερ.
Έχω άμμο στο παπούτσι.
Γίνεται με σκοινί μπουγάδας να τα πιάσεις;
Και βέβαια.
Ψαρεύεις ή πιάνεις μόνο κανένα παλιό παπούτσι;
Να ρίξουμε μια ματιά
Ας δούμε αν έχει τίποτα μέσα!
Φέρε το σάκο!
Είναι παχιά.
Θα έπρεπε να τους δεις
μετά τη ναυμαχία της Γιουτλάνδης στο Skagerrak,
όταν εμείς πολεμήσαμε τους Άγγλους...
Περήφανη ανεμίζει η σημαία
Μαύρη-Άσπρη-Κόκκινη,
καταλαβαίνεις τι εννοώ;
Μετά τη μάχη...
...τόσο χοντρά ήταν τα χέλια!
Ήθελε 1,50,
αλλά του έδωσα ένα φιορίνι.
Μη φαντάζεσαι ότι θα φάω αυτά τα χέλια, Άλφρεντ!
Μη το σκέφτεσαι τόσο πολύ κορίτσι μου!
Δε θα ξαναφάω ψάρι. Και κυρίως χέλι!
Πάντα σου άρεσαν και δε ρωτούσες πού τα βρίσκαμε.
Ησυχία τώρα!
Τέρμα το ταμπούρλο!
- Άσε το παιδί ήσυχο! - Έλα να καθίσεις!
Άφησες πράγματι ανοικτή την καταπακτή;
Παλιά ιστορία! Κάθισε!
Δοκίμασε να δεις τι υπέροχα τα έφτιαξα!
Τότε θα δούμε ποιος θα φάει και ποιος όχι.
Φρέσκα χέλια με σάλτσα από μάραθο,
με δάφνη και φλούδα λεμονιού.
Αν δε θέλει να φάει, μην την πιέζεις!
Μην ανακατεύεσαι!
- Άσ'την να κάνει ότι θέλει. Τί θα κερδίσεις αν τα βγάλει όλα.
Γιατί αγόρασα αυτά τα χέλια! Δοκίμασε πρώτα!
Είναι καλά καθαρισμένα και πλυμένα!
Καμιά χολή δεν έσπασε, το συκώτι είναι καθαρό...
Και τόσο φρέσκα!
Όλα τα έντερα βγήκαν.
Όσκαρ, στο τραπέζι!
Για δες! Για ώρες μαγείρευα.
Άλλοι θα ήταν ευτυχείς με τα χέλια!
Τι πρέπει να κάνω;
Ηρέμησε, Άλφρεντ!
Δε μπορώ πια να της μιλήσω. Και το ψάρι κρυώνει.
Οι γυναίκες είναι ευαίσθητες.
Πήγαινε να της μιλήσεις ώστε να ηρεμήσει.
Θέλεις να στα ζεστάνω τουλάχιστον;
Δεν πρέπει να ξαναδείτε τον Μπρόνσκι...
Είναι στη λάθος πλευρά, όταν πήγε με το πολωνικό ταχυδρομείο.
Μη στηρίζεστε στους Πολωνούς!
Καλλίτερα στους Γερμανούς!
Θα έλθουν στα πράγματα, σήμερα ή αύριο.
Φανταστείτε να έρθουν οι Γερμανοί κι εσείς να είστε με τον Μπρόνσκι,
τον τρελό-Πολωνό!
Θα μπλέξετε!
Γιατί δε μένετε με τον Μάτζερατ;
Ή αν θα θέλατε να μου κάνετε την μεγάλη τιμή,
Στηριχτείτε σε μένα,
τον Ζίγκισμουντ Μάρκους.
Μόλις βαπτίστηκα.
Όχι, Μάρκους. Σας παρακαλώ!
Πάμε στο Λονδίνο
όπως και άλλοι. Εκεί γνωρίζω πολύ κόσμο
Είναι κι αυτός!
Θα πάρουμε κι αυτόν μαζί μας στο Λονδίνο
Θα ζει σαν πρίγκιπας.
Ευχαριστώ, Μάρκους, αλλά είναι αδύνατον.
Κι όχι λόγω του Μπρόνσκι.
Τόσο το καλλίτερο. Αυτό το σκέφτηκα κιόλας.
Αφήστε τον Μπρόνσκι
και μείνετε με τον Μάτζερατ!
Άντε!
Ξεκίνα ντε!
Ένα-δύο, ένα-δύο!
Δε μπορείς
ή δε θέλεις;
Κατεργάρη!
Αφού τα μπορείς όλα!
Αμάρτησα με τη σκέψη, με τα λόγια και με τις πράξεις.
Μόνη ή μαζί με άλλον;
Με άλλον.
Πού και πότε;
Κάθε Πέμπτη, στην οδό Τίσλερ.
Πάλι σ’ αυτό το κακόφημο μέρος!
Δε μπορώ να κάνω αλλιώς, Πάτερ.
Προσπαθώ, αλλά δε μπορώ.
Και οι συνέπειες, κα Μάτζερατ;
Εμφανίστηκαν ήδη, σεβασμιότατε.
Εμφανίστηκαν ήδη.
Τι νομίζεις ότι κάνεις;
Τι σ'έπιασε, παλιόπαιδο!
Πάτερ, τι θα κάνω μ'αυτό το παιδί;
Τον αγαπώ τον Όσκαρ...
Αλλά τώρα είναι ήδη 14 ετών
Και όλο τέτοιους μπελάδες, και τώρα αυτό!
Προσευχηθείτε αγαπητή κα Μάτζερατ!
Σταμάτα τώρα, Όσκαρ!
- Άγκνες; - Ναι...
Τι σου έλεγα; Πάλι ψάρι!
Δεν τα τρώει. Τα καταβροχθίζει.
Μετά αναρωτιέται γιατί αρρωσταίνει.
Θεέ μου, πως είναι δυνατόν!
Αυτό κάνει εδώ και 3 βδομάδες.
Πρώτα ήταν παστά και σαρδέλες.
Τώρα ρέγκες!
Τα δοκίμασα όλα.
Δεν ξέρω πια τι να κάνω.
Γιατί δε με φώναξες νωρίτερα;
Τι σ'έχει πιάσει, Άγκνες;
Γιατί τρως ψάρι, αφού δεν σου αρέσει;
Έλα πάρ'το.
Ο Φύρερ χαίρεται περισσότερο, όταν ένας κομμουνιστής εισέρχεται στο κόμμα,
απ’ ότι όταν εισέρχεται ένας κεντρώος μανδαρίνος,
από φόβο και όχι διότι αναγνωρίζει, ότι άρχισε η νέα εποχή.
Ναι, μια νέα εποχή!
Δε θέλεις να ζήσεις
και ούτε να πεθάνεις, ε;
Δεν ξέρω.
Όλα είναι δύσκολα, όλο και περισσότερο.
Αυτό το είχα κι εγώ κάποτε. Αλλά μετά μου πέρασε.
Δεν ήταν εύκολο,
όταν ο πατέρας σου, ο Κολιάτσεκ,
με τη μία εξαφανίστηκε κάτω από τα ξύλα
και δεν ξαναφάνηκε ποτέ;
- Αλλά τουλάχιστον έφυγε! - Έφυγε;
Το λες εσύ, που έχεις δύο άνδρες
και ποτέ δεν σου φτάνουν;
Φτάνει, μητέρα.
Είσαι έγκυος. Και λοιπόν;
Εδώ υπάρχει αρκετός χώρος.
Πότε είναι ο καιρός;
Ποτέ μητέρα!
Αυτό δεν μπορούσα να το γνωρίζω!
Πήγαινε να τη βοηθήσεις!
Γιατί δε θέλεις αυτό το παιδί;
Δεν έχει σημασία από ποιον είναι.
Όχι τρομπέτα εδώ!
Στη Ναζιστική σου Νεολαία μπορείς να παίζεις!
Έτσι κι αλλιώς σύντομα θα είναι παρελθόν.
Γουρούνι Ναζί!
Κόκκινο γουρούνι!
Τι θέλετε εδώ;
Δεν ανήκετε πλέον εδώ.
Θέλετε να σας πω τι είστε;
Είστε ένας Εβραίος! Ή μήπως δεν είστε κανένας Εβραίος;
Ο Οσκαρούλης!
Τί κάνετε με τον Μάρκους;
Που είναι βαπτισμένος, όπως κι εσείς.
Χάλασε το ταμπούρλο σου, ε;
Έλα από μένα και θα σου δώσω ένα καινούργιο ταμπούρλο!
Τι ωραία μέρα!
Τώρα αυτή είναι εκεί, που όλα είναι τόσο φθηνά.
"Habemus dominum." (Είδα τον Κύριο)
Ναι, Σούγκερ-Λέο, είναι μια ωραία μέρα!
Μια αξέχαστη μέρα
Είδα κι εγώ τον Κύριο.
Είδατε τον Κύριο;
Ωραία μέρα σήμερα!
Ο κύριος πέρασε
και ήταν βιαστικός.
Ήταν μια φορά ένας τυμπανιστής,
που τον έλεγαν Όσκαρ.
Έχασε την καημένη του τη μαμά που έφαγε πολύ ψάρι.
Ήταν μια φορά ένας ευκολόπιστος λαός,
που πίστευε στον Αϊ Βασίλη.
Αλλά ο Αϊ Βασίλης, ήταν στην πραγματικότητα
ο άνθρωπος από το γκάζι!
Ήταν μια φορά ένας έμπορος παιχνιδιών.
που λεγόταν Ζίγκιζμουντ Μάρκους.
Πουλούσε ταμπούρλα βαμμένα άσπρο- κόκκινα.
Ήταν μια φορά ένα τυμπανιστής,
που τον έλεγαν Όσκαρ.
Ήταν μια φορά ένας έμπορος παιχνιδιών,
που λεγόταν Μάρκους.
Πήρε μαζί του, όλα τα παιχνίδια αυτού του κόσμου.
"Πολωνική προβοκάτσια! Η υπομονή του Φύρερ έφθασε στο τέρμα!"
Την 1η Σεπτεμβρίου 1939,
Υποθέτω ότι ξέρετε αυτή την ημερομηνία.
Ήταν τότε η δεύτερη μεγάλη μου ενοχή.
Γιατί εγώ, ο Όσκαρ ο τυμπανιστής,
Δε συνόδευσα με το τύμπανο μόνο την καημένη μου τη μαμά στον τάφο.
Εγώ οδήγησα
και τον καημένο μου θείο και υποτιθέμενο πατέρα μου, Γιαν Μπρόνσκι,
στο Πολωνικό Ταχυδρομείο
και έτσι ευθύνομαι για τον θάνατό του.
- Αλτ, δε μπορείτε να περάσετε! - Γιατί; Εδώ δουλεύω.
Απαγορευμένη ζώνη! Δε μπαίνει κανείς!
- Όσκαρ! Πρέπει να μπω! - Όχι! Μείνετε ακίνητος!
Ένας Πολωνός! Σταματήστε τον!
Καιρός ήταν!
Πηγαίνετε στη διανομή όπλων!
Πάντα είσαι ο τελευταίος Πάρε αυτό το όπλο.
Κράνος.
Τα πυρομαχικά είναι εκεί.
Τι κάνεις εδώ;
Κομπυέλα, φτιάξε μου το ταμπούρλο!
Αυτό τώρα δεν γίνεται. Δεν έχουμε χρόνο για σένα.
Μπρόνσκι, τρελάθηκες; Μετέφερε το παιδί σε ασφαλές μέρος!
Όσκαρ, πήγαινε να κρυφτείς!
Εγώ πρέπει να μείνω εδώ. Βιάσου.
Την 1η Σεπτεμβρίου.
Επίθεση κατά των εδαφών του Ράιχ!
Χθες βράδυ, για πρώτη φορά,
Πολωνοί άνοιξαν πυρ σε Γερμανούς στρατιώτες
σε Γερμανικό έδαφος.
Από τις 5:45, ανταποδίδουμε τα πυρά τους.
Από δω και πέρα βόμβες θα απαντούν στις βόμβες!
- Που είναι ο θείος Γιαν; - Γρήγορα, στο υπόγειο!
Γιαν! Θείε Γιαν!
Γιαν, θέλω το ταμπούρλο!
Κατέβα κάτω!
- Το ταμπούρλο! Κρύψου! Καλύψου γρήγορα!
Όχι, ο Όσκαρ δε θέλει! Ο Όσκαρ θέλει το ταμπούρλο!
- Όχι! - Το ταμπούρλο!
Κομπυέλα, μην το βάζεις κάτω!
Θα σε δέσω για να μην πέσεις.
Όχι!
Πάρε.
Κι αυτό.
Εγώ παίζω;
Με ένα παιχνίδι 2 κόντρα, 3 κούπες, 4 φορές σπαθιά
48 πόντοι. Μου χρωστάτε 12 πφένιχ.
Μη χαλάς το παιχνίδι!
Δεν μπορώ να παίξω μόνος.
Σύνελθε!
Τι έχεις;
Κομπυέλα!
Σε παρακαλώ!
Έχω φοβερό φύλλο!
Κοίτα, φοβερό φύλλο!
Άγκνες! Άγκνες!
- Είναι νεκρή.
Παραδινόμαστε!
Αποχωρούμε!
Μην πυροβολείτε!
Ψηλά τα χέρια!
Σηκωθείτε! Βγείτε έξω!
Εμπρός! Γρήγορα!
Και συ επίσης!
Μας τράβηξαν ταινία για τα επίκαιρα,
που αργότερα παίχτηκε σε όλα τα σινεμά.
Γιατί αυτό που είχε ζήσει ο Όσκαρ στο Πολωνικό ταχυδρομείο,
πέρασε στην Ιστορία, ως η πρώτη μάχη
του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Η ελεύθερη εμπορική πόλη Ντάνζιγκ,
γιόρτασε την ένωση
με το μεγάλο Γερμανικό Ράιχ
Αυτή είναι μεγάλη μέρα της ζωής σου.
Έχε τα μάτια σου ανοιχτά. Θα έχεις ιστορίες να διηγείσαι
Νομίζω πως θα λιποθυμήσω αν με κοιτάξει κάποιος!
Νάτος έρχεται!
Ποτέ δεν είδα τον Κύριο.
Έλα μαζί μου.
Θα σου δείξω κάτι.
Αναπαύεται εν ειρήνη!
Τι; Εκτέλεσαν τον Γιαν Μπρόνσκι; - Ναι.
Εκεί!
Μάζεψαν οι Γερμανοί
όλα τα φυσίγγια,
εκτός από ένα.
Πάντα ξεχνούν ένα.
Αυτή είναι η Μαρία! Θέλει να δουλέψει εδώ.
Χρειάζεσαι πράγματι κάποιον για την πελατεία.
Έτσι δεν μπορεί να πάει άλλο.
Και μ’αυτόν εδώ επίσης.
" Χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία, ο Κύριος μετά σου."
" Ευλογημένη συ εν γυναιξί."
" Αγία Μαρία, Μητέρα του Θεού, προσευχήσου για μας τους αμαρτωλούς.
τώρα και στην ώρα του θανάτου μας.
Κύριε, δώσε μας
πίστη
Και πήγαινέ με στον παράδεισο
Πήγες στον καμπινέ; - Ναι.
- Να σου παίξω κάτι; - Ναι.
"Μαρία, το να σ’άγαπώ, είναι ο παντοτινός μου σκοπός."
"Μαρία, το να σ’άγαπώ,
είναι ο παντοτινός μου σκοπός."
"Στη χαρά και στη λίπη
να είμαι ο υπηρέτης σου.
Φύγε απ’εδώ!
Εάν δεν υπολογίσω τις ανώνυμες σχέσεις μου
τότε η Μαρία, ήταν η πρώτη μου αγάπη.
Πόσων χρονών είσαι;
Θα κλείσω τα 16.
Κι εγώ.
Δύσκολο να το πιστέψεις.
"Η αγάπη δεν μπορεί να είναι αμαρτία,"
"ακόμα κι αν ήταν, θα μου ήταν αδιάφορο."
Η Μαρία μύριζε βανίλια.
Πως γίνεται;
Έκανε εντριβές με κάποια τέτοια ρίζα;
Υπήρχε ένα φτηνό άρωμα, που είχε αυτή τη μυρωδιά;
Ο Όσκαρ αποφάσισε να ξεκαθαρίσει αυτό το πράμα.
Τί είναι αυτό που κάνεις;
Ε! Σταμάτα!
Για δες μπελάς!
Χώνεσαι σ΄αυτό και δεν ξέρεις καν τι είναι!
Όπως προέβλεψα:
Την Γαλλία σε πέντε βδομάδες Τα παιδιά μας έφτασαν στην Μάγχη
και από εκεί ένας πήδος μακριά
Μπορεί κάποιος να φτύσει το Λονδίνο
Και όσο αφορά εμένα πήρα προαγωγή.
Ας πιούμε γι αυτό!
Που είναι αυτό το πράγμα;
- Θα αργήσετε; - Μπορεί κορίτσι, μπορεί.
Έχουμε πολλές νίκες να γιορτάσουμε.
Να το μετάλλιο σου
Είσαι έτοιμος.
Μπορείς σήμερα να κοιμηθείς με τη Μαρία.
Χωράμε άνετα σ'ένα κρεβάτι με τον Όσκαρ.
Είναι μισή μερίδα.
Οσκαρούλη, σβέλτα στα πούπουλα!
Χώσου από κάτω!
Κοίτα. Χαίρεται μ’αυτό!
Είναι παρά τέταρτο.
Ακόμα λίγο!
Μα πρόσεχε Άλφρεντ!
Μην ανησυχείς.
Σχεδόν. Σχεδόν.
Λίγο ακόμα, Άλφρεντ! Πρόσεχε όμως!
Προσέχω!
Φύγε!
Αλφρεντ, σταμάτα!
Το παιδί φταίει που δεν είσαι προσεκτικός;
Εγώ;! Μα εσύ είπες: "Λίγο ακόμα"!
Σου είπα: Πρόσεχε, μου έρχεται όπου να'ναι, αλλά δεν ήλθε.
Δε χορταίνετε ποτέ! Όλες ίδιες είστε!
Έχεις τη γνώμη: Μέσα, έξω, τέλος.
Αλλά γι αυτό βρες μιαν άλλη!
Με μένα δεν πάει τόσο απλά, σαν ηλεκτρικό κουδούνι.
Και πότε δεν παίρνεις καμιά προφύλαξη!
Τη μουρμούρα δεν μπορώ να την ακούω!
Πήγαινε λοιπόν στους φίλους σου, βουτυρόπαιδο!
Χρειάζομαι μια αλλαγή, αυτό είναι βέβαιο.
Γυναίκες!
Υπάρχουν και άλλα γρήγορα πιστόλια σαν εσένα! Δίνε του!
Πάρε έναν ξένο εργάτη, αν είσαι τόσο καυλωμένη!
Το Γάλλο, που πίνει μπύρα εκεί!
Αυτός θα στο κάνει καλύτερα!
Για μένα η αγάπη είναι και κάτι άλλο, από μόνο βρομιά.
Πάω καλύτερα να παίξω χαρτιά. Εκεί ξέρω τουλάχιστον το τι με περιμένει.
Μοχθηρέ διάολε!
Τρελέ νάνε!
Ανήκεις στο τρελοκομείο! Βρομερό γουρούνι!
Δεν το εννοούσα αυτό, Όσκαρ.
Θα αποκτήσεις δικό σου δωμάτιο!
Σύντομα θα γίνει 17.
Τα πάνε μια χαρά στην Ανατολή.
Το Λένινγκραντ θα πέσει όπου νά'ναι.
Το Κίεβο είναι πιο σημαντικό λόγω του πετρελαίου.
Ήταν σύντομο! Πολύ πιο σύντομο από το ΄15 που ήμουν στο στρατό.
Η Μόσχα είναι ο στόχος.
Άλφρεντ, εσύ κόβεις το κρέας.
Τι θα κάναμε χωρίς την γιαγιά;
Ναι, οι Κασούβιοι είναι ακόμη καλοί για κάτι.
Μακάρι να ήμουν εκεί!
Μα με χρειάζονται στο εσωτερικό μέτωπο.
Η Μόσχα πρέπει να εξαλειφθεί
αλλιώς δεν θα μπορούμε να ταΐσουμε τόσο κόσμο.
Ο Φύρερ το γνωρίζει αυτό.
Έστειλαν τον Χέμπερτ μου στο μέτωπο.
Τον ανάγκασαν να πολεμήσει.
Σε πειθαρχικό τάγμα.
Να λιμοκτονήσουν! Να λιμοκτονήσουν όλοι οι εχθροί μας!
Αυτό θα είναι το τέλος του πολέμου.
Στήθος η μπούτι;
Θα προτιμούσα μπούτι.
Είναι ωραίο και ζουμερό.
Τα έθνη της Ευρώπης είναι όλα στο πλευρό μας.
Τα παλληκάρια οι Φιλανδοί.
Δεν γίνεται χήνα χωρίς φασκόμηλο!
- Οι Ούγγροι, οι Ρουμάνοι! - Όσκαρ τι υπέροχη γιορτή.
Έχουμε προχωρήσει και πολύ στις θάλασσες
# Γιατί πλέουμε...
Δεν θα πάρεις χήνα Γκρεφ;
Ξέρεις πως δεν τρώω κρέας.
# Ένα νεανικό έθνος αυξάνεται έτοιμο για την καταιγίδα
# Για να σηκώσει ψηλά την σημαία
Τώρα έχεις ένα αδελφάκι, Όσκαρ.
Σύντομα θα παίζεις μαζί του.
Ο γιος του χασάπη σκοτώθηκε.
Πήρε τον σιδηρούν σταυρό πρώτης τάξεως.
Δεύτερης τάξεως!
Όπως και νά'χει είναι νεκρός.
Κουρτ,
γιέ μου.
Είσαι σίγουρα γιος μου
Όταν γίνεις τριών,
Θα σου πάρω ένα ταμπούρλο,
και αν δεν θέλεις να μεγαλώσεις,
θα σου δείξω πως γίνεται.
Έλα μέσα νεαρέ!
Θα παγώσεις εκεί έξω.
Δε θες να έρθεις στο δωμάτιο;
Έμπα!
Έλα λίγο πιο κοντά, Όσκαρ.
Και αν θέλεις κάτω από το πάπλωμα που είναι ζεστά;
Κάνει τόσο κρύο εδώ.
Ο Γκρεφ δεν μας ζεσταίνει αρκετά.
Έλα μέσα!
Λοιπόν;
Έλα ντε!
Ο Γκρεφ θέλει τη σκληραγωγία.
Αγαπά τα νεαρά και σφιχτά κορμιά
Όμως προτιμά τα αγόρια από τα κορίτσια.
Η νίκη μέσα από την δύναμη και χαρά.
Έχω κρύα πόδια!
Ένας πρόσκοπος δεν κρυώνει ποτέ!
Βοήθεια!
- Παρακαλώ, μου δίνετε ένα αυτόγραφο; - Συγγνώμη.
Μπορώ να έχω ένα αυτόγραφό σας;
Μπορώ να σας παρακαλέσω για το ίδιο;
- Πολύ ευγενικό εκ μέρους σας. - Λατρεύω την παράστασή σας.
Αγαπητέ μου Όσκαρ!
Πόσο χαίρομαι που σας ξαναβλέπω!
Δεν το είχα πει;
Είμαστε πολύ μικροί για να χαθούμε!
Πολύ ωραία, δε μεγαλώσατε καθόλου!
Ροζβίτα!
Μπορώ να σου συστήσω τον Όσκαρ,
ένα παλιό φίλο, που θρυμματίζει γυαλιά. Η σινιορίνα Ροζβίτα Ραγκούνα.
Η μεγάλη υπνοβάτης!
Η χαρά των στρατιωτών σε όλα τα μέτωπα
και η δική μου.
Απορείτε που με βλέπετε, με τη στρατιωτική στολή.
Από το Υπουργείο Προπαγάνδας μας πρότειναν
να κάνουμε εμφανίσεις
μπροστά στις σπουδαιότερες προσωπικότητες της χώρας.
Αυτή η βρώμικη πολιτική!
Τώρα εμείς εργαζόμαστε για τις μαχόμενες μονάδες!
Ένα δώρο από τον Όσκαρ!
Ευχαριστώ, Οσκαρέλο! Έχετε ταλέντο!
Δε θέλετε να συνεργαστείτε μαζί μας; Τι σας κρατά εδώ;
Ναι, ελάτε μαζί μας, νεαρέ!
Θα παίζετε τύμπανο! Θα σπάτε ποτήρια μπίρας, λαμπτήρες, ποτήρια σαμπάνιας!
Τα Γερμανικά στρατεύματα κατοχής στην ωραία Γαλλία
στο χαρούμενο Παρίσι θα σας είναι υπόχρεα.
Γνωρίζετε το Παρίσι;
Να λοιπόν!
Αγαπητοί μολυβένιοι στρατιώτες του Παρισιού,
το Στρατιωτικό Θέατρο του Μπέμπρα παίζει για σας!
και τραγουδά για εσάς,
σας βοηθά, μέχρι την τελική νίκη!
Μια φορά στο Παρίσι! Μια φορά στο Βουλεβάρτο...
Τι σκέφτεσαι, Οσκαρέλο;
Τις φούστες της γιαγιάς μου.
Και τώρα, αξιότιμο κοινό,
για πρώτη φορά στη Γαλλία,
μία καινοτομία στο πρόγραμμά μας:
ο άνθρωπος με το θαυματουργό όπλο,
για το οποίο τόσα έχουμε ακούσει.
Όσκαρ, ο τυμπανιστής!
Όσκαρ, ο δολοφόνος γυαλιών! Ο Όσκαρ!
Μάζελτωφ! Καλή επιτυχία!
Και τώρα, Σινιορίνα Ραγκούνα,
θα μας πείτε,
καθώς και στις κυρίες και τους κύριους που είναι παρόντες εδώ
ποια είναι η ακριβής ημερομηνία γέννησης
του Υπολοχαγού Χέρζογκ;
11 Απριλίου
1915
στην Βρέμη.
Ακριβώς.
Βρήκε και την πόλη.
Χειροκρότημα
για την σινιορίνα Ραγκούνα της μεγάλη υπνοβάτιδα.
Βλέπω πως του έφεραν σαμπάνια.
Αλλά ποτέ δεν θα την πιείτε.
- Συγγνώμη. - Γιατί όχι;
Όλοι μαζί!
Είναι ο μαύρος μάγειρας εδώ σήμερα; - Όχι, όχι
Μην φοβάσαι.
Τίποτε δεν θα συμβεί.
Μικρέ μου άνθρωπε.
Αναφέρω: Κανένα αξιοσημείωτο συμβάν!
Ευχαριστώ. Ανάπαυση, δεκανέα!
" Κανένα αξιοσημείωτο συμβάν."
Έτσι γίνεται συνεχώς.
Πάντα άμπωτης και παλίρροια! Η προσφορά της φύσης!
Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημά μας.
Γι' αυτό κατασκευάζουμε το ένα οχυρό μετά το άλλο!
Πιστεύετε στο μπετόν;
Εδώ, δεν πιστεύουμε πια σε τίποτα.
- Έχω δίκιο, δεκανέα; - Ακριβώς, κύριε.
Αλλά το φτιάχνετε και το ρίχνετε!
Όσκαρ, κοίτα τι όμορφη που είναι η θάλασσα!
Αγκαλιαστείτε, παιδιά.
Σήμερα παίζουμε σε τσιμέντο.
Το αύριο θα κάνει τα δόντια σας να τρίζουν
και θα χαλάσει τα φιλιά σας
" Είναι η μαύρη μάγισσα εδώ σήμερα; Όχι, όχι, όχι!"
"3 φορές πρέπει να παρελάσεις, την 4η φορά το κεφάλι σου θα χάσεις."
"την 5η φορά έλα μαζί! Είναι η μαύρη μάγισσα εκεί;"
"Ναι, ναι, ναι! Εδώ είναι!
"Να την, εδώ είναι!"
Φίνα! Πικ-Νικ στο ύπαιθρο!
Είναι η φύση που μας ανοίγει την όρεξη!
Αυθεντικό Σαλάμι Ουγγαρίας!
Σοκολάτα Ολλανδίας!
Καλή όρεξη σε όλους!
Σολομός από τη Νορβηγία!
Με τι να ξεκινήσουμε;
Με χαβιάρι!
Από το Στάλινγκραντ!
Πόσο καλό μας κάνει ο θαλασσινός αέρας!
Πείτε μου, δεκανέα Λάνκες.
Εκεί πέρα βλέπω
πέντε μαύρα σημεία στην παραλία.
Είναι οι καλόγριες από το Λιζιέ. Έρχονται την άμπωτη
να μαζέψουν μύδια και γαρίδες.
Ντόρα 7, σας ομιλεί ο δεκανέας Λάνκες
Δεκανέα, βλέπω κίνηση στο μέτωπο! Είσαι τυφλός;
Είναι καλόγριες, Υπολοχαγέ.
Και τι μ΄αυτό;
Μάλιστα, Υπολοχαγέ.
Εκκαθαρίστε την παραλία! Είναι εκτός ορίων!
Ψάχνουν μόνο για όστρακα.
Τους ξέρω.
Είναι διαταγή!
Μάλιστα, Υπολοχαγέ.
Περάστε.
Παιδιά! Γρήγορα!
Μα τι συμβαίνει;
Έρχονται οι Αμερικάνοι!
Παιδιά! Γρήγορα!
Γρήγορα, Όσκαρ!
Πρέπει να πιω έναν καφέ!
- Δεν μπορώ χωρίς καφέ. - Πρέπει να φύγουμε, Ροζβίτα!
Έναν καφέ παρακαλώ!
Ροζβίτα!
"Ένας νέος λαός ορθώνεται, έτοιμος για την θύελλα,"
"Ψιλά τις σημαίες, σύντροφοι!"
Ροζβίτα,
δεν ξέρω ούτε, πόσο χρονών ήσουνα.
Ξέρω μόνο, ότι μύριζες κανέλλα
και μοσχοκάρυδο.
Όλους τους ανθρώπους, μπορούσες να τους κοιτάξεις στη καρδιά.
Μόνο στην δική σου καρδιά, δεν κοίταξες ποτέ.
Αγαπητέ μου Όσκαρ,
εμείς οι νάνοι οι ανόητοι δεν πρέπει να χορεύουμε πάνω σε μπετόν,
που φτιάχτηκε για γίγαντες.
Έλα! Πρέπει να συνεχίσουμε!
- Αντίο, Όσκαρ. - Καλή τύχη.
Και ψηλά το κεφάλι.
"Ένας νέος λαός ξεσηκώνεται..."
"σηκώνει ψηλά την σημαία..."
Ο Οσκαρούλης!
Για φαντάσου, Κουρτ! Ο Όσκαρ επέστρεψε για τα γενέθλιά σου!
Ο μικρός σου αδελφός κλείνει τα τρία σήμερα.
Σου έφερα ένα δώρο!
Επιτρέπεται να την φοράς αυτή τη στολή;
Πού ήσουν λοιπόν;
Σε ψάχναμε παντού. Και η αστυνομία σε έψαχνε.
Χρειάστηκε να ορκιστούμε ότι δε σε δολοφονήσαμε.
Τώρα είσαι εδώ!
Θα ετοιμάσω κάτι να φας.
Πρέπει να πεινάς
Θα σου ετοιμάσω το μπάνιο
Μας προκαλείς μόνο προβλήματα.
Ήθελαν να σε βάλουν στην κλινική.
Το αξίζεις, να φεύγεις έτσι όπως έκανες.
Η Γκεστάπο Κρύψου!
Δεν υπάρχουν, νέα κύριοι.
Είμαστε απελπισμένοι.
Το μη φυσιολογικό παιδί εθεάθη.
Εδώ στο Λάνγκφουρ;
Εσείς έπρεπε να το αναφέρετε όχι ο γείτονας.
Όπως συμφωνήσαμε.
Το παιδί
χρειάζεται θεραπεία.
Δεν μπορεί να βγαίνει πια στο δρόμο.
Μπορεί, αλλά
ως μέλος του κόμματος θα πρέπει να συμμεριστείτε την ανησυχία του Φύρερ
για φυλετική κάθαρση
Αυτό είναι το ένταλμα για να βάλουμε το παιδί
στην κλινική του Κοχλχάμερ.
Δεν μπορώ να τον αφήσω να φύγει!
Κύριε Μάτζερατ, υπογράψτε εδώ.
Ποτέ!
Το υποσχέθηκα στην γυναίκα μου στην νεκρική κλίνη της.
Είμαι ο πατέρας του,
Όχι το γραφείο φυλετικών καθάρσεων!
Συμφωνώ με όλα, αλλά αυτό, ποτέ!
Είναι υπερβολικό.
Δεν θα το κάνω.
Ο δικός μου γιος...
Όλοι λένε ότι θα έπρεπε να γίνει.
Προφανώς δεν έχουν παιδιά.
Ηρέμησε.
Θα ξυπνήσεις το μικρό.
Νομίζεις ότι σημαίνει κάτι για μένα;
Αλλά όλοι λένε πως πρέπει να γίνει τώρα.
Πολλοί έφυγαν, κανένας δεν γύρισε ποτέ.
Η Άγκνες ποτέ δεν θα ανεχόταν αυτό.
Ναι, μα ήταν η μητέρα του και ήλπιζε ότι θα γινόταν καλά.
Μπορείς να δεις...
ότι δεν έγινε καλά.
Δεν μπορεί ούτε να ζήσει ούτε να πεθάνει.
Με τίποτε!
Ο Μπετόβεν! Αυτός ήταν πραγματική ιδιοφυία!
Αυτοί τι έκαναν για μας;
Κλεισ'το. Όλα τελειώσανε.
Τελική νίκη!
Άλφρεντ, βγάλε τη Ναζιστική σου καρφί- τσα! . Οι Ρώσσοι όπου να'ναι φτάνουν
Κρύψε την κάτω από τις πατάτες.
Ψηλά τα χέρια!
Καλημέρα σας
Συγγνώμη!
Αυτό δεν είναι το μπακάλικο του Μάτζερατ;
Κι εσείς δεν είστε η κα Μάτζερατ;
Λιούμπα,
κοίτα την ζυγαριά!
Μια πραγματική ζυγαριά με υποδιαιρέσεις!
Μια δεξαμενή πετρελαίου,
Μια αρμαθιά λουκάνικα
Και μια ταμειακή μηχανή!
Είμαι ο κύριος Φάνγκολντ,
από τον Λέμπεργκ
και αυτή είναι η γυναίκα μου η Λιούμπα
και τα έξι μου παιδιά.
Ο Μπέρεκ,
ο Λεβ,
ο Γιάκοβ,
ο Μέντελ,
ο Λέο...
και η Σόνια,
το φως το ματιών μου.
Εδώ είναι τα έγγραφα.
Που αποδεικνύουν ότι μπορεί να αναλάβουμε το μαγαζί.
Αν θέλετε μπορεί να σας προσλάβω σαν πωλήτρια
Θα μπορείτε να μείνετε με τα παιδιά σας.
Υπάρχει αρκετός χώρος.
Είναι το κελάρι εκεί κάτω;
Μπορούμε να κατέβουμε;
Αν δεν σας πειράζει.
Χρυσή μου, σαπούνι.
Πάλμολιβ! Ακόμη υπάρχει.
Ακόμη και αλεύρι.
Ο κ. Μάτζερατ έκανε απόθεμα
σαν καλός καταστηματάρχης.
Ο κύριος Μάτζερατ;
Ήταν ο σύζυγός μου.
Ήταν τόσο ζωντανός κάποτε.
Οι γυναίκα και τα παιδιά μου,
ήταν και αυτοί ξαπλωμένοι εκεί.
Πριν εξαφανιστούν στους φούρνους
στην Τρεμπλίνκα.
Μόνο εγώ...
σώθηκα,
ψεκάζοντας τους νεκρούς με χλώρια και λιζόλ.
Ήμουν αυτό που απολύμανε το στρατόπεδο.
Λιούμπα, βοήθησε τη κα Μάτζαρετ να πλύνει το σώμα.
Φάνγκολντ!
Εντάξει, θα το κάνω.
Βιάσου! Έχω να βάλω σόλες στα παπούτσια.
Θεέ μου! Το χέρι του!
Δεν θα τον πειράξει τώρα.
Εις το όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.
" Χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία. Ο Κύριος μετά Σου... "
Κουρτ!
Σταμάτα να πετάς πέτρες!
"Ευλογημένη συ εν γυναιξί... "
Να το κάνω ή να μην το κάνω;
Είσαι 21 χρονών.
Όσκαρ!
Πρέπει, ή δεν πρέπει να το κάνεις;
Είσαι ορφανό παιδί, Όσκαρ!
Πρέπει, θέλω,
να μεγαλώσω!
Κουρτ, τι έκανες πάλι;
Αχ Θεέ μου, όχι!
Μεγαλώνει!
Κοιτάξτε πώς μεγαλώνει!
Είδα τον Κύριο!
Τον Κύριο! Τον Κύριο!
- Κοιτάξτε πώς μεγαλώνει! - Τί μεγαλώνει;
Οσκαρούλη!
Έτσι είναι πάντα με τους Κασούβους!
Τα κεφάλια μας αντέχουν στα δυνατά χτυπήματα.
Αλλά τώρα να πάτε δυτικά που είναι καλλίτερα τα πράγματα.
Μόνο η γιαγιά θα μείνει εδώ.
Γιατί με τους Κασούβους, δεν μπορεί κανείς να κάνει καμία μετακόμιση.
Πρέπει να μείνουν εδώ και να κρα- τήσουν το κεφάλι τους στη θέση του.
Για να μπορούν οι άλλοι να πατούν απάνω τους.
Γιατί δεν είμαστε ούτε πραγματικοί Πολωνοί
κι ούτε πραγματικοί Γερμανοί.
Και θα πρέπει να τα κάνουν όλα σωστά.
Θα με
παντρευτείς, Μαρία;
Δεν θα πρέπει να φύγεις με τα παιδιά.
Δεν είναι δυνατόν.
Τίποτε δεν δουλεύει εδώ.
Πάνε όλα.
Πάρε αυτά για το ταξίδι.
Είναι μαργαρίνη
και τεχνητό μέλι.
Και λίγο Λιζόλ.
Είναι πάντοτε χρήσιμο.
Θα πάμε στην Ρηνανία,
στις αδελφές μου.
Καταλαβαίνω. Μπορεί να είναι καλύτερα
στην Δύση.
Πονάει;
Ελπίζω να μην είναι υδροκέφαλος.
Όταν ήταν τριών, έπεσε από τις σκάλες και σταμάτησε να μεγαλώνει.
Τώρα έπεσε σ΄ένα τάφο και θέλει να μεγαλώσει ξανά.
Γιαγιά!
Απόδοση:ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΑΒΥΣΣΟΣ Προσθήκες για την directors cut: manosl