Je kunt je er niet van afmaken met 'ik weet het niet', zoals aan de telefoon.
Wanneer weet je het wel?
Dat weet ik niet.
Wil je dat ik elders ga slapen? In een hotel of zo?
We kunnen het later rustig bespreken. Heb je meer tijd nodig?
Wat heb je nodig? Wat is er gebeurd?
Bob weet dat je vandaag terugkomt.
Ik kan hem van school afhalen en meenemen naar de dierentuin of zo.
Kom hem eens even bewonderen.
Misschien maken alle stellen dit mee.
We moeten niet bang zijn.
We moeten eerlijk zijn. -Dat is moeilijk.
Vind je?
Je hebt niet veel aan me gehad, maar die klus is nu klaar.
Misschien eiste ik te veel van je.
Ik was degene die iets eisen mocht. -Weet ik.
Nee, dat weet je niet.
Voor wie deed ik het tenslotte allemaal?
Ben je me ontrouw geweest?
Eerlijk gezegd, niet echt.
Jij mij?
Er is altijd een ander in zo'n geval. -Niet in dit geval.
Wat ons overkomt is heel natuurlijk. Gevoelens veranderen.
Maar zonder jou zou ik niks voelen.
Wat voel je nu?
Wil je dat echt weten?
Nee.
Voor mij geldt hetzelfde, geloof het of niet.
Hoe laat trof je hem? -Half negen.
Waar? -In het park.
Verliep het goed? -Meer dan dat.
Was hij argwanend? -Nee, hij schatte het juist in.
Was hij verbitterd? -Nee, gretig.
Maar hij is een machtig man.
Bedoel je of ik bang was?
Nee, dan had ik nu niet kunnen antwoorden.
Hoeveel capsules wou hij? -Twee.
Hoe neem je weer contact op? -Dat staat in m'n verslag.
Handig voor m'n opvolger. -Een opvolger lijkt ons niet nodig.
Mijn klus is klaar. -We willen je opnieuw inhuren.
Daar komt niets van in. -Waarom niet?
Familieomstandigheden. -Kunnen wij iets doen?
Denk er nog eens over na. -Nee, ik moet het afslaan.
Gaat het veel tijd kosten? -Hopelijk niet.
Staat je gevoelsleven je inzichten in de weg?
Ja, daarom beveel ik een opvolger aan.
Zijn er nog vragen?
Draagt onze man nog steeds roze sokken?
Anna?
Met mij. -Anna?
Ik ben nog in de stad.
Hoezo? Ik wacht al de hele dag.
Ik heb tijd nodig om na te denken. -Nadenken? Waarover?
Over mezelf. -Waar ben je en wanneer...
TAJ MAHAL. IK ZIE DE HELFT VAN GODS GEZICHT...
..DE ANDERE HELFT BEN JIJ. HEINRICH
Margie, met Mark.
We mogen elkaar niet zo...
..en ik vind het moeilijk om het je te vragen, maar je bent haar vriendin.
Wees eerlijk. Heeft ze een ander?
Ze verwacht dat je iets zegt of doet wat alles bij toverslag verandert.
Je bent er eerder dan ze dacht. -Ja, mijn schuld. Hoelang speelt dit al?
Al een tijdje. -Wie is het?
Je vrouw heeft zo haar geheimen, Mark.
Ik heb geen toverstafje, Margie, en ik zal me er niet in vastbijten.
Maar maak dat ze met me praat. Ik zal doen wat zij wil.
Maar dit is niet...
..dit klopt niet. Alsjeblieft.
Ja? -Het is uit tussen ons.
Je hebt een ander.
Al lang? -Maakt dat wat uit?
Ga je met hem naar bed?
En, is dat fijn?
Fijner dan met mij?
Dat is duidelijk.
En hoe nu verder? -Dat moeten we bespreken.
Nu. -Wat je wilt.
Over een half uur in café Einstein. -Dat haal ik niet.
Ben je bij hem?
Luistert hij mee?
Maar hij is er wel?
Is 800 per maand voor Bob genoeg? -Vast wel.
Trek je bij hem in of hou je de flat aan? -Als jij dat goedvindt.
Ik wil Bob niet meer zien.
Helemaal niet meer? -Nee.
Hoe kun je dat nou zeggen?
Ik ga toch echt niet voor weekendpapa spelen.
Wat was je tot nu toe dan? -Dat bedoel ik.
Maar hij is van jou, hij heeft je nodig. -Hij heeft een fulltime vader nodig.
Dat wilde ik ook zijn, nu ik terug ben.
Het is met hem beter dan met mij? -Je begon me te vervelen.
Je zegt het maar.
Wat je Bob wilt aandoen, is gewoon... -Onmenselijk?
En wat jij doet is dat niet?
Hoe lang zal dit duren? Een week, twee weken?
Ben je begrippen als eerlijkheid en trouw vergeten?
Of was het liefde op het eerste gezicht?
Ja, ik ben meteen met hem het bed ingedoken.
Wat wil je van me? Kijk dan wat je me aandoet.
Niemand is goed of slecht...
..maar noem mij maar slecht. Als ik hem had gekend, was Bob er niet geweest.
Donder op. Opdonderen. Opdonderen, nu.
lnlichtingen.
Hoelang... hoelang ben ik hier al?
Drie weken, meneer.
Wat is er gebeurd? Papa is nu bij je. -Mama kwam maar niet terug.
Toen belde Margie en zei dat ik flink moest zijn...
..want ze had haar been gebroken en lag in het ziekenhuis.
Ben je lang alleen geweest?
Kijk, ik heb een nieuwe boot.
Heb je die van mama gekregen? -Nee, van oom Heinrich.
Lang geleden? -Ja.
Gisteren? -Nee, voordat jij terugkwam van ver weg.
Kom, we halen je weg uit die troep hier.
Je hebt er een bende van gemaakt.
Zo gaat het niet altijd, Mark. Meestal ben ik op tijd.
Laat maar zitten.
Ik kan niet zonder je leven en wil alles begrijpen...
..maar of dat zin heeft... -Neem Bob niet mee.
Nee, je kunt hem komen opzoeken, maar ik neem het heft hier in handen.
Is er iets wat ik kan doen, Anna?
Als je alleen maar...
Ik moet... Ik moet...
Je moet orde op zaken stellen, hem verlaten.
Je zegt hem dat het voorbij is.
Zeg gerust dat je van hem houdt, maar hij is je gezin niet. Dat is hier.
Bel hem nu. -Dat gaat niet over de telefoon.
Ik vertrouw je niet. -Ik wil hem zien.
Ik vertrouw je niet. Bel hem.
Wil je hier blijven? Bel hem dan.
Het is nog warm. Je het geen winterjas nodig.
Ik kan het niet verdragen je zo te zien.
Goed, doe wat je wilt, maar blijf hier.
Ik heb zo'n slaap.
Anna is bij mij en daar blijft ze ook.
LIEFSTE, IK MOEST MET MARGIE GAAN PRATEN
ZODAT IK JOU NOOIT MEER PIJN ZOU DOEN
Hij belde en zei dat ze niet terugkwam. Geef me dat nummer.
542-6261. -Waar is dat?
Dat weet ik niet, Mark. -542-6261.
Mag ik Heinrich van u?
M'n zoon is de stad uit. Wie bent u? -Anna's man.
Ik heb Anna al weken niet gezien. Ik mis haar erg.
Wat is er?
Plasje doen.
Zal ik je helpen?
Waar is mama? -Die is naar Margie toe.
Ga jij er ook heen? -Ik blijf bij jou.
Hallo, ik ben Bobs vader. Ik breng hem voortaan naar school.
Wat leuk. U bent de vader die naar de ijsberen ging.
Is dit een grap of zo? -Wat bedoelt u?
Die pruik.
Sorry, dit is onbestaanbaar. Kent u m'n vrouw?
Natuurlijk. Ik zie haar elke dag.
Ben jij Heinrich? -Ja.
Ik kom Anna halen.
Anna is hier niet. -Moet ik de deur openbreken?
Niet nodig, hij is al open.
We hoeven niet grof te zijn of zelfs maar onbeleefd.
We proberen allebei hetzelfde meer over te zwemmen, van een andere kant.
Het verbaast me niet je te zien. Ik dacht net nog aan je.
Laten we, nu je er toch bent, eerlijk tegen elkaar zijn.
Je mag me haten zoveel je wilt...
..maar jij wilt dingen van me weten, dus maak dat dan ook mogelijk.
Ik lijd net zo erg als jij.
Dat jij van niets wist, was verkeerd.
Maar ik accepteer Anna's gedrag. Niemand mag 'n ander z'n wil opleggen.
Dus je hebt haar veranderd?
Of haar zelfkennis gegeven.
Zoveel zelfkennis dat jij voor haar spreekt?
Waar heb je het over? -Ik had je gisteren aan de telefoon.
Hou op. Ik kom net uit Hamburg. Je luistert niet.
Ik wilde haar zeggen dat ik van haar hou.
Maar ik liet de beslissing aan haar over om jou een kans te geven.
Gelul. -Naar zulke taal luister ik niet.
Hoe lang heb je me belazerd? -Een jaar.
Al die tijd, ook als ik hier was?
En dat is haar gedrag accepteren? -Inderdaad, ja.
Het zit hem in die onbepaalde wijs, 'accepteren'.
Ik ben eerlijk tegen je geweest. Mag ik je één ding vragen?
Werd je tijdens je laatste bezoek bevredigd? Seksueel gesproken?
Waarom wil je dat weten? -Omdat zij en ik toen samen één waren.
M'n moeder.
Is ze altijd hier? -Ja.
Ook als je Anna neukt? -Natuurlijk.
Schaapje, schaapje, heb je wol? O jazeker, drie zakken vol.
Een voor de dame, een voor de heer en voor het jongetje nog eentje meer.
Mag ik nu naar de tuin? -Ja, maar neem je broodjes mee.
Waar was je? -Dat weet je. Bij Margie.
Je liegt. Ik sprak haar. -Ik was bij hem.
Ook niet waar. Ik was bij hem, heb gehakt van hem gemaakt.
Ik was bij vrienden. Nieuwe vrienden. -Dat ga ik natrekken.
Waarom ging je weg? -Om alleen te zijn.
Je was bij vrienden, zei je. -Laat me toch met rust.
Ik zou rust hebben als jij nooit meer terugkwam.
Bob, ik heb Bob. Hij is ook mijn zoon.
Als je zoveel om hem geeft, was je niet vreemdgegaan.
Als je om hem geeft, had je aan ons gedacht.
Ik geef om hem. -Welnee.
Je koopt schoenen voor hem, maakt wat te eten, leest hem voor...
..maar aan ons drieën denken, ho maar. -Je hebt gelijk, zoals altijd.
Maar het is zo moeilijk, snap je dat niet?
Ik wilde dit niet, maar het gebeurde gewoon.
Blijf uit m'n buurt. -Ik ben het, Anna.
Snap je niet dat ik van je walg? Raak me niet aan.
Liefde is niet iets wat je aan en uit kunt zetten als een televisie.
Je schreef: 'Liefste, vertrouw me' en intussen liet je je naaien.
Moet ik jou vertrouwen? -Ik ben een monster, een hoer.
Ik neuk met iedereen als jij even niet kijkt.
Ik neuk met iedereen op elke straathoek. Laat me gaan.
Moet ik je met geweld tegenhouden? -Dat kun je niet.
Ik doe het raam open en spring.
Heb je hem zo hard nodig? -O ja. Ja.
Barst dan maar.
Sla me nog maar een keer.
Weet je waarvoor dit is? Voor al je leugens.
Dan moet je harder slaan.
Teef. Vuile teef.
Hoe nu verder? -Zeg jij het maar.
Blijf bij me weg. -Ik moet gaan.
Ik volg je. -Als je dat maar laat.
Daar heb je Margie, als altijd de reddende engel.
Niets houdt me tegen.
Je wilt vluchten en jezelf belachelijk maken.
Ik kom je helpen. Ik zal op Bob passen. Geef hier die trui.
Ik walg van je, Marge.
Je hebt nog steeds illusies, hè?
Ik zie je graag ongelukkig.
Het is zo geruststellend. -Verdomme, Marge.
Mr Zimmerman komt zo. De tweede deur rechts.
Hoe kunnen we u van dienst zijn? Gaat u zitten.
Ik wil dat u m'n echtgenote een paar dagen volgt.
Echtgenotes, echtgenotes.
Hebt u daar een bepaalde reden voor? Dat helpt vaak bij het onderzoek.
M'n vrouw woont niet meer bij me, maar komt nog wel langs.
Dat wil zeggen, dat heeft ze tot nu toe gedaan om m'n zoon te zien.
Ik heb hier een foto van haar.
Zijn er andere aanknopingspunten? Heeft ze familie?
Heeft uw vrouw een baan? -Sinds een jaar niet meer.
Vriendinnen?
Margie Gluckmeister. Ze staat in het telefoonboek.
Margie komt zo nu en dan langs om te helpen met Bob.
Goed, nu even de praktische aspecten.
Je bent vast moe. Naar je bedje toe.
Zo, ja.
Doe je oogjes toe en droom maar zoet.
Pardon.
Hoe lang gaat dit zo door?
Pardon.
Ik praat tegen je. -Pardon.
Je hebt het recht niet om zo te doen. Wat heb ik je gedaan?
Niks. -Verdien ik dit?
Nee. Hou erover op. Hou op.
Het is weerzinwekkend...
..wat er van ons is geworden.
Praat met me.
Ik wil niet dat je zo doet.
Als ik weg ben, denk ik aan je als aan een dier, een bezetene...
..en dan zie ik je weer en verdwijnt dat alles.
Probeer me te helpen. Praat met me, misschien helpt dat.
Ben je gelukkig?
Hou je van hem? Houdt hij van jou?
Willen jullie gaan samenwonen en een gezin stichten...
..en staan ik en Bob in de weg?
Als er nog iets anders is, moet je het me zeggen.
Waarom ben je bang om het te zeggen?
Ben je bang dat ik weer boos word en je dan sla?
Ben je bang dat ik je niet aardig vind?
Help me, Anna. Help me.
Anna, denk om Bob. Denk om Bob.
Het wordt zoals jij het wilt. Het komt goed.
Rustig.
Je hoeft niks te zeggen als je niet wilt.
Jij bent m'n enige familie.
Ik moet gaan.
Wacht je niet op Bob? -Dat kan nu niet.
Zullen we hem samen van school halen? -Dat kan nu niet.
Het doet geen pijn.
Het is in Kreuzberg, Sebastienstrasse 87, eerste etage.
Ze lijkt alleen te zijn.
Moet ik dat nu checken?
Sorry, juffrouw. Ik kom namens de beheerder.
Er zijn wat ramen gebroken. -Komt u daarvoor?
Ik moet uw ramen controleren. -Daar is niets mis mee.
Hoe weet u dat? U komt net binnen. Het is zo gebeurd.
Ik wil u hier niet hebben. -Het is of ik of de politie.
Er is een Turkse vrouw gewond geraakt.
Ze hoort hier misschien niet te zijn...
..maar ze heeft een klacht ingediend, dus wat moet ik anders?
Niets.
Ga uw gang.
Alles in orde? -Momentje.
En? -Waar is de badkamer?
Daar zit geen raam in.
Weet u dat zeker? -Absoluut.
In sommige van deze flats wel. -Niet in deze.
Toch moet ik het even controleren.
Wilt u een glas wijn? -Wijn?
Ik ben bang dat...
Wijn, ja. -Ik vrees dat...
Kom op, niet zo bekrompen.
Dit slaat nergens op. Ik heb kinderen.
Ik kwam alleen voor de ramen.
Sorry, juffrouw. Ik zal echt moeten kijken.
O jee. Gebroken.
Wat is dat?
Hoelang? -Veel langer dan ik zou kunnen.
Sorry dat ik stoor. Is uw vrouw thuis? -Nee, ze is uitgegaan.
Dat is niet helemaal waar. Ze woont hier niet meer.
Het gaat over Bob. -O, met Bob gaat het prima.
Hij heeft net het wereldrecord duiken in bad gebroken.
Kom er nu maar uit, Bob.
Zou u zo vriendelijk willen zijn? Hij zit al een uur in bad.
Ik heb al een paar keer gebeld.
Ik wil met je praten over het rollenspel in deze vulgaire driehoeksverhouding.
Met andere woorden, waar is ze?
Ik heb nagedacht over de onlogische aspecten van je woede. Is Anna er?
Zo ja? -Ik wil alleen met haar praten.
En als ik nu nee zeg?
Sorry dat ik gewelddadig werd.
Nu ga ik m'n psychische krachten aanwenden om haar terug te krijgen.
Sorry, ze is er niet.
Wist je dat ik een vrouw en een dochter heb?
Ze wonen in Cincinnati. -Wat doet dat met je?
Zij blijven m'n eerste gezin.
Anna het tweede, net als jij en Bob, in zekere zin.
Heb je een hondje? -Nee, helaas niet.
Je zou het misbruiken.
Mannen zoals jij voeren ons naar de concentratiekampen.
Kruisvaarders van blinde principes, een zogenaamde ideologie.
Je wilde me wurgen. Waarom mag je me niet?
Waarom aanvaard je m'n liefde niet als een vruchtbare regenbui?
Goed, doe ik. En ik kan je zeggen waar Anna woont.
Woont?
Maar hoe die vent heet, weet ik niet.
Dat slaat nergens op. -Waarom niet?
Omdat jij haar het opperste genot hebt gegeven?
Jij met je yin-yang ballen en je Zen hersenen?
Goed, misschien is het alleen maar 'n seksuele competitie. Dan win jij vast.
Maar is dat alles?
Ik was eerst bang voor je, maar dat ben ik nu niet meer.
Er valt niets te vrezen, behalve God.
Wat Hij ook voor je betekent.
Voor mij is God een ziekte.
En via die ziekte kunnen we Hem bereiken.
..de goede weg, zei Winnie. Welke weg, vroeg het biggetje.
Dat vraag ik mezelf ook af, zei Winnie.
Dus wat moet ik zeggen?
Hij wil u welterusten wensen.
Wat ruik jij schoon. -Vind je Helen lief?
Ik denk het wel.
Weet je het niet zeker? -Ik ken haar nog niet.
Vind jij haar lief? -Ja. Wie vind je niet lief?
Ik vind Heinrich niet lief. -Waarom niet? Hij is grappig.
Ik vind het niet leuk dat mama hem liever vindt dan ons.
Wie vind je mooier, mama of Helen? -Wat vind jij?
Nee, jij moet het zeggen. -Mama.
Welterusten, m'n jongen.
Bedankt.
Hebt u iemand die u met hem helpt?
Dat is geen probleem. Ik heb tijd genoeg.
Bob vertelt me niets. Hij is erg gesloten.
Maar hij weet alles en hoort alles. Kinderen zijn verbazingwekkend.
Na de lunch rusten ze een uurtje.
Bob valt dan vaak in slaap.
Dan huilt of schreeuwt hij dikwijls. Doet hij dat thuis ook?
Hij wordt schreeuwend wakker en is niet te kalmeren.
Maar daarna doet hij of er niks aan de hand is.
Wat moet ik daar op zeggen?
Ik voer oorlog tegen de vrouwen.
Ze zijn niet vooruitziend en ze zijn niet te vertrouwen.
Ze zijn gevaarlijk.
Vrouwen hebben maar één ding gemeen, hun menstruatie.
Pardon. Ik kom ergens vandaan, waar het kwaad mens is geworden.
Dus onderken je het gevaar dat je bedreigt.
Niet dat ik uw wereld bewonder...
..maar vrouwen afschilderen als de boeman vind ik pathetisch.
Ik ben door ze bezoedeld.
Omdat u zich nooit vrij voelt.
Voor u staat vrijheid gelijk aan het kwaad.
Wat als er geen vrijheid bestond?
Het is verbluffend.
Goed, we kunnen samen luisteren of Bob gaat huilen of schreeuwen.
Je hoeft de liefde niet met me te bedrijven.
Dat probeer ik ook niet.
Wat is er?
Ik wil mama. Mama, mama, ik wil mama.
Rustig maar. -Mama...
Het spijt me. Dat was niet erg slim van me.
Ik bevestig je in je vooroordelen.
Hallo, Bob.
Ik ben hier de grote baas. -En ik de kleine.
Goedemorgen. Ik heb u thuis gebeld en ben toen maar hier gekomen.
Ik had u niet verteld waar Bob op school zit.
Dat was zo uitgezocht. We hebben een probleempje.
De detective die uw vrouw volgde, is niet thuisgekomen.
En vandaag was hij ook niet op kantoor. Voor we ons zorgen maken...
Wanneer zou hij haar volgen, gisteren? -Geen idee.
Begrijp me goed...
..hij kan zich hebben bezat en naar de hoeren zijn gegaan...
..maar kan ook gestorven zijn. We bellen de politie.
Die zal zich met uw zaak bemoeien.
Ik heb m'n beroepsgeheim, maar u moet me het adres geven.
Sebastienstrasse 87, 1 hoog.
Bent u daar geweest of hebt u gebeld?
Heel verstandig, maar waarom niet?
Ik had de indruk dat u uw vrouw per se wilde vinden.
Ja, dat wilde ik en dat wil ik nog steeds.
Maar eerst was het uit blinde ambitie.
Weet u wat het is?
Ik voel nu geen greintje ambitie meer.
Ik snap het.
Dus dan hoef ik u niet eens te vragen...
..niet naar ons kantoor te komen voor ik contact met u opneem.
Waarom?
Vanwege uw eigen broze gevoelens begrijpt u me misschien.
De zaak raakt me zo omdat ik samenwoon met die detective.
Ik bel u nog.
Ik moet u spreken. -Dat dacht ik al.
Hebt u deze man ooit gezien? -Moet ik antwoord geven?
Uiteindelijk wel. -Dat is al te makkelijk.
Aan u of aan de politie? -Inderdaad, ja.
Waarom?
U maakt me bang.
Ik ben ook bang.
Ja, dat zie ik.
Duisternis is rustgevend.
En de verleiding om los te laten...
..belooft veel troost na de pijn.
Hij is daarbinnen.
Hij is heel moe.
We hebben de hele nacht gevreeën.
Emmanuel...
Ik ben nog niet klaar met hem.
Plié, attitude.
Relevé. Eén, twee, let op je voeten.
En nu omhoog dat been. Hoger. Maag inhouden.
Plié, attitude.
Relevé.
De knie hoger. Goed zo.
Kijk naar je hand. Maag inhouden.
Recht je rug. Hoger dat been.
Ook je knie hoger. Hoger, die knie.
Kijk naar je hand.
Maag inhouden. Rechte rug, voet spitsen.
En nu zo houden. Zo houden.
Hoger, die knie.
Houden zo. Zo houden.
Schouders naar beneden. Zo, ja.
Heel goed, zo. Heel goed.
Nu weet ze om hoeveel lichaams- en wilskracht 't gaat en wil ze beter worden.
De allerbeste.
Alleen zo kan ze slagen.
Dat heeft niemand mij ooit verteld.
Daarom ben ik met jou. Jij bent m'n ego.
Jij bent m'n ego.
Ja, ik denk aan hem, maar ik herken m'n 'zelf' en m'n wandaden...
..als een zuster die ik net heb ontmoet.
Hallo, zusje.
Twee zusters in mij, geloof en toeval.
Zij zijn geloof en toeval.
Geloof kan toeval uitsluiten, maar toeval... verdomme.
Twee zusters, geloof en toeval, maar toeval kan geloof niet verklaren.
Geloof stond me niet toe op toeval te wachten en toeval gaf me geen geloof.
Ik las dat je leven een toneel is waar je vele kleine rollen op speelt.
Maar toch speel ik ze. Ik lijd, ik geloof, ik besta.
Maar er is nog een mogelijkheid, zoals kanker of waanzin.
Maar die dingen vervormen de realiteit.
Ik bedoel iets wat de realiteit doorgrondt.
Misschien kan ik het niet verwoorden, is dat onmogelijk.
Misschien ben ik te dom.
Je kijkt me aan alsof je denkt dat ik jou nodig heb om me te vullen...
..alsof ik een lege ruimte ben. Ik hou ook van jou...
..maar hij moet terugkomen. Om te lijden.
Ik doe hem pijn en bedrieg hem.
Maar wat levert dat me op?
Ik kan niet met mezelf leven, want ik ben bang voor mezelf...
..omdat ik m'n eigen kwaad schep.
Omdat... omdat ik...
Omdat goedheid niet meer is dan een reflectie van het kwaad.
Meer is het niet.
Wat ben je aan het doen? -Ik zoek de was uit.
Dat kan ik zelf wel doen. -Nee, dat is mijn taak.
Ik kan dat beter.
Misschien kun je dat beter doen als Bob er niet is.
Het wordt steeds moeilijker voor je.
Je bent niet zo sterk en zelfverzekerd als je dacht, dus kom je terug.
Je moet innerlijk verscheurd zijn.
Ik zie het nu duidelijker.
Als je daar bent, wil je hier zijn...
..en als je hier bent, wil je daar zijn.
Als daar je iets geeft wat je nooit had, hou je er dan aan vast.
Er heerst hier rust voor Bob als jij er niet bent.
Er heerste hier ook rust toen jij er niet was.
Kom eens hier. Laten we er eens in alle rust over praten.
Ben je daar ook zo? -Nee.
Kun je er nu over praten?
Ik heb alles verzonnen, zelfs Bob.
Ik ben een bedrieger en een leugenaar en ben helemaal alleen.
En jij vindt me immoreel.
Dat vind ik zelf ook, maar om andere redenen.
Ik voel niets. Voor niemand.
De twee zusters waren te uitgeput om nog te vechten.
Zoals die vrouwen die worstelen in de modder en elkaar proberen te wurgen.
Alsof ze er op wachten wie het eerst zal sterven, terwijl ze me aankijken.
Die miskraam was zuster geloof.
Zuster toeval bleef over.
Ik moest m'n geloof beschermen.
Dat is wat je daar doet?
Je ziet er lelijk uit.
Gevoelloos.
En voor het eerst zie je er in mijn ogen vulgair uit.
Ik herinner me iets van toen ik klein was.
Een oude hond, die zich onder onze veranda terugtrok om te sterven.
Op het allerlaatste moment gilde hij van angst...
..alsof hij iets wezenlijks had gezien.
Ik wil dat je de ring en het horloge afdoet die ik je heb gegeven.
Vergeet niet om hem z'n yoghurt te geven.
Ik moet gaan.
Zou je nog steeds gaan als ik me aan je voeten wierp en gilde?
Hallo, met Anna's man.
Anna is er niet. Ik weet niet wat er met haar aan de hand is.
Houdt u van uw zoon? -M'n zoon?
Zeg hem dat ik van hem hou. Van hem en iedereen.
Ik aanvaard alles en ben wijs, diepzinnig en goed geworden.
Wilt u hem spreken? We drinken net koffie.
Nee, laat u maar. En laat uw koffie niet koud worden.
Vast heerlijke koffie. Anna's adres is nu Sebastienstrasse 87, 1 hoog.
Vijf, zes, zeven, hemel.
Acht, zeven, zes, vijf, vier, drie.
Juf, het spijt me dat ik zo laat ben. -Dat geeft niet.
We hebben op u gewacht. Tot ziens, Bob.
Wat is dit? -M'n naam.
Je wilde alleen zijn. Dat heb ik serieus genomen, maar nu is 't genoeg geweest.
Wat doe je hier trouwens?
Verzet je niet. Ik ben toch sterker dan jij.
Ik ben de enige in je leven die recht op je heeft, omdat ik niets van je eis.
Dit heb ik meegebracht uit lndia.
Dit is waar de dichter Michaud over schreef.
Het is voor jou.
Als je dit neemt, opent de liefde ongekende horizonten.
Absoluut ongekend. -Ongekend.
We moeten midden in de stroom zwemmen, niet op de oever wachten.
Ja, zo is het.
Ik heb je de deur naar God gewezen en die staat altijd open. Kom.
Is dit een grap?
Wat is het?
Ze beginnen te stinken.
Dit kan niet waar zijn. -Ik moet alles netjes en schoon houden.
Grote goden. -Ga je me helpen, Heinrich?
Jij bent al net als alle anderen.
We zijn allen hetzelfde, maar in andere bewoordingen, in andere lichamen.
In andere versies, als insecten.
Vlees.
Alle ambulances en brandweerauto's naar de plaats van de ramp.
Waar? Doe even open, Bob.
Luister, Heinrich. Blijf waar je bent.
Die taxi kostte een fortuin.
In de bar op de hoek. Bloed maar even.
Ik kom zo snel mogelijk.
M'n zoon had de auto meegenomen. Een automaat.
Kun jij even op Bob passen? -Wat is er?
Mama wil me spreken.
Niet hier. In de toiletten.
Heb je een Tampax nodig? -Het is geen grap, ik ben gewond.
Er liggen daar lijken, minstens twee.
Ik dacht eerst aan een grap, maar ze snijdt ze in stukken.
En er was een levend monster. -Je bent dronken, Heinrich.
Ze snijdt ze in stukken. -Misschien wou ze je niet zien.
Dit is geen grap. -Goed, maar wat wil je dan nu?
Snap je het niet? Ze vermoordt mensen. -Dat snap ik.
Maar waarom bel je mij, niet de politie? -Ze is gek geworden.
Er liggen daar lijken. -Ik geloof je niet.
Misschien ben je stoned. Van paddenstoelen of zo.
Misschien heb je jezelf verwond en leer je nu wat pijn is.
Weer eens wat anders. -Ik hou van mensen.
Je pakt hun vrouwen af. -Ik pak wat ik wil.
En ik leef in vrede met mezelf.
Niemand heeft me gezien. Niemand.
We moeten iets doen om haar te helpen. -Wat dan?
Het is niet normaal. Niet menselijk, maar...
Goddelijk?
Misschien heb je God ontmoet zonder het te beseffen.
Je gelooft toch in God?
Die ondoorgrondelijke God, die je bereikt via een neukpartij of drugs.
Waar of niet? -Die vrouw is krankzinnig.
We moeten iets doen.
We? Ik ga helemaal niets doen.
Ik kan het er niet bij laten. Het gaat om Anna, om moord.
Jij bent geen echte man.
Goed, als je niks wilt doen en ik moet zwijgen, moet je betalen. Je hebt geld.
Ik wil m'n gemoedsrust hervinden. Als je had gezien wat ik heb gezien...
Heinrich, kom eens helpen. Ik voel me beroerd.
Ik ben gewond. Jij niet. -Alsjeblieft.
Vaarwel, oude bank. God beloont het goede en straft het kwade.
Geloof je in God?
God? -Hij is in me.
Neem me. Neem me.
Heeft Margie Hem gezien en is ze daarom dood?
Ze wou Hem afpakken. -Is Hij zo zwak?
Hij moet beschermd worden. -Zoals een kind.
Voor mij is God nog steeds onder de veranda waar de hond stierf.
En onder de eucalyptusboom waar ik uren lag...
..en keek hoe de wolken de kleur van het gras veranderden.
Ik had geen geld. Ik moest daar weg.
Ik heb alles schoongemaakt en het bed opgemaakt.
Ik wist me geen raad. Het werd daar onveilig.
Mensen wilden Hem aldoor afpakken.
Laat de auto staan voor mij, neem Margie's sleutels mee en wacht daar.
Kun je motorrijden?
Van Heinrich geleerd. -Hij staat buiten. Ik zorg voor Bob.
Ga maandag naar de bank en neem het geld op.
Ik zal altijd van Bob houden. Zeg hem dat.
Ben jij dat, mama?
Ik ben het maar. Ga slapen.
Ik moet gaan. Doe de deur dicht.
Omdat Hij bij je is?
Sorry dat ik stoor...
..maar het is al laat en Heinrich belt maar niet.
Dat doet hij elke avond, zodat ik me geen zorgen maak.
Misschien is hij gewoon uw nummer vergeten.
Nee, u begrijpt het niet. Moeders voelen het als hun zoon in de problemen zit.
Zit u er over in dat hij niet in bed ligt met mijn vrouw?
Ze zouden hier moeten zijn. Ik heb het bed verschoond en eten gemaakt.
Weet u wel met wie u spreekt? -Zeker. Ik ben erheen gegaan.
Waarheen? -Ik maakte me zorgen.
Er is geen flat op het adres dat u gaf, alleen een rokend gat.
De politie hield iedereen daar weg.
Dus ik wou in een bar op de hoek naar huis bellen om te zien of hij daar was.
Maar Heinrich was daar.
Niemand kon hem identificeren. Maar ik herkende z'n lijk natuurlijk.
Waar de politie bij was?
Nee. Het was zijn lichaam, maar z'n ziel was weg.
Misschien was die al eerder vervlogen.
U weet niet waar u het over hebt. -U hebt gelijk. Dat weet ik niet.
Hij moet hebben gezien dat hij beter en knapper was dan u.
Toen Anna hem ontmoette, zag ze dat meteen. U stuurde hem naar haar toe.
Luister, ik erken Heinrichs superioriteit op alle fronten.
Ik was er trots op dat Anna hem uitkoos.
Maar nu is Anna verdwenen...
..en ben ik helemaal alleen, samen met ons zoontje.
Ik ga haar zoeken. Misschien is het haar schuld.
Ik dwing haar mij te vertellen wat ze met Heinrichs ziel heeft gedaan.
En dan kom ik naar u toe en vertel het u.
Kom je niet boven? -Ik heb haast.
Vanwege je vrouw?
Wil je me iets beloven?
Wat het ook is?
Ik beloof het.
Bijna.
Bijna. Bijna.
Bijna.
Heinrich is toch dood?
En, hebt u Anna gevonden?
U komt als de engel des doods, de engel die moordt.
Ik heb overwogen hem te vermoorden. -En nu?
Nu weet ik het niet meer.
Hebt u iets gezien waardoor dat veranderde?
Ja, en Heinrich zag het ook.
En nu komt u me zeggen dat u niet weet waar Heinrichs ziel is.
Het staat op uw gezicht geschreven.
Het zou mooi zijn te kunnen geloven dat de ziel alleen kan voortleven.
Dat de ziel eeuwig leeft en het lichaam maar even.
Waarom kan dat niet?
Ik weet het niet meer. -Ik wel.
Maar ik blijf aan Heinrichs zijde staan...
..al heeft hij u ongelukkig gemaakt.
Ik weet alles van hem...
..maar ik hou van hem.
Ik vraag me af wat erger is.
Iemands vrouw afpakken, een kind kwaad doen...
..of iemand vermoorden.
Hij had ook een vrouw en een kind.
Ik mocht haar wel. Ik mocht uw Anna ook.
Ik moest ze wel mogen, want ze hielden van hem.
De wereld is zoals hij is.
Moordenaars krijgen het beste deel.
U hoeft zich geen zorgen om me te maken.
Ik blijf hier tot Heinrich niet meer rondwaart.
Die hond stierf niet van ouderdom.
En wat wordt er van jou, Mark?
Onze man wil niets met je opvolger te maken hebben. Hij wil jou.
In feite is er geen opvolger.
Een hond in nood kunnen we redden, maar help ons de wereld te redden.
Verknoei je tijd niet aan honden, zelfs niet aan geliefde honden.
Ik kende een man die van het leven hield.
Hij stierf in een zondvloed van stront. -Dat zijn maar details.
Als kind had ik een hond die Louis heette.
Toen hij wegkroop om te sterven, bleef ik bij hem.
Nou en?
Ik wilde zien wat het was dat maakte dat hij wegkroop.
Geen van ons is nog een kind. Moeten we dat bewijzen?
Dit is het adres dat Mark Zimmerman gaf.
Achteruit en dan in volle vaart op die politieauto inrijden.
Met alle plezier.
De auto, Anna. De auto.
Anna, maak dat je wegkomt. Red jezelf.
Hoe wist je me te vinden?
Hoe zou ik dat niet weten?
Ik wilde het je laten zien. Het is gedaan met hem.
Moeilijk om mee te leven, hè broer?
Is er een uitweg?
Wil je me helpen? -Ja.
Pak aan.
Schiet ze dood.
Hoe willen jullie dat dit eindigt?
Doe jij even open?
Waarom niet, Bob? Het kan je vader zijn.
Niet opendoen. -Maar ik wil opendoen.
Niet opendoen. -Jawel.
Niet opendoen...