Toen hij aankwam in Malagawy op 14 mei...
was de verdachte Josselin Beaumont van plan...
een aanslag te plegen op kolonel Njala...
president van de republiek Malagawy.
Meneer de president, het is toch nauwelijks voor te stellen...
dat de verdachte er prat op gaat te hebben gehandeld op eigen initiatief.
Bekent u dat u hier kwam om president Njala te vermoorden?
En ziet u in dat zo'n misdaad weerzinwekkend is?
Geeft u toe niet het slachtoffer te zijn geweest van politieke manipulatie?
Beseft u, Josselin Beaumont dat ik genoodzaakt ben...
een straf te eisen die een voorbeeld stelt?
Verdachte, geef de officier van justitie antwoord.
Verdachte, ga staan.
De verdachte is bevangen door de hitte. De zitting wordt geschorst.
Ik wil niet meer. Jullie willen me gek maken.
Wat heb je nou toch? Kom hier.
Wat zijn dat voor streken? Kom hier.
Niet meer dat spul.
Zoals je wilt. Wees nou verstandig en kom hier.
Goed zo. Maak z'n kleding in orde.
Laat hem los.
Zo, Mr Beaumont.
Mooi zo.
Keurig.
We gaan door waar we gebleven waren.
Ik ben genoodzaakt een straf te eisen die een voorbeeld stelt.
Goed zo.
Bent u zich ervan bewust dat u een exemplaire straf verdient?
Ik wil drie kopieën. Voor de Franse president, de premier en kolonel Martin.
Dan kunnen ze het later nog 's bekijken.
Alleen als de president hem gratie verleent, zal de terrorist Beaumont...
de doodstraf kunnen ontlopen.
Ze verlaten zich weer op uw oneindige goedheid.
Aangezien Frankrijk een bevriende natie is, moet Beaumont ziek zijn.
We moeten hem heropvoeden.
Vuile schoft.
Schiet op, daar zijn ze.
Ben je klaar? - Bijna.
Ze komen steeds dichterbij.
Niet schieten. We smeren 'm aan de achterkant.
Ga ik dood?
Ben je bang?
Nee. Waarom?
Ik zou wel bang zijn.
Omdat jij...
naar de hel zou gaan.
Wat is 'Aludo Koda'? - De handtekening.
Kapitein Valéra.
Kunt u nog even komen? Ik heb 'n raar telegram ontvangen.
Er is een vreemde code gebruikt. - Waar is ie verzonden?
Op de hoek van de straat. Het lijkt op de codes die ze gebruiken in Afrika.
Weet u hoe lang deze code niet meer wordt gebruikt?
Al twee jaar niet meer.
Wie kiest er 'n twee jaar oude code? - Iemand die twee jaar vermist is.
We zullen hem decoderen.
Hallo, Alice. - Edouard.
Zat je in bad? - Nee, ik kom net binnen.
Hou je jas aan, neem een taxi en kom weer hierheen.
Heb je me gehoord?
Kom zo snel als je kunt.
Waarom? Wat is er?
Problemen. Haast je.
Joss Beaumont aan kolonel Martin.
Bel de kolonel. Meteen.
Er valt niks te lachen. - Joss Beaumont is terug.
Dus hij is erg sterk. Wat staat er in? - Momentje.
De opdracht wordt uitgevoerd tussen de twaalfde en de vijftiende.
De twaalfde... Dat is het over een uur.
En van de twaalfde tot de vijftiende is president Njala hier op staatsbezoek.
Daarom hoorden we niets meer van Beaumont na z'n ontsnapping.
Ik kom eraan. En laat ook commissaris Rosen komen.
Alice moet daar blijven.
En bel die ijzervreter. Hij kan ons helpen Beaumont te vinden.
Hoe heet die imbeciel ook al weer? - Instructeur Picard.
En vergeet vooral niet de minister te bellen.
Ik wil mezelf indekken.
En laat Beaumont's vrouw in de gaten houden.
Hij zou gek zijn als ie daarheen ging. - En dat telegram is niet gek?
Moeten we zijn vrouw niet bellen? - Wat denk je dat ik aan het doen ben?
Ze is in gesprek.
Afdeling Afluistering? - Geef ze 'n paar minuten.
Jeanne, ze gaan je afluisteren. Ik kan je niet meer bellen.
Niet ophangen, Joss.
Kom alsjeblieft.
Ze komen naar je toe.
Als ze weg zijn, laat je het zonnescherm zakken.
Ik kom vannacht bij je.
Wat is er? Ik ben vorige maand al onder de douche geweest.
Goed dan. Waar staat de wagen?
Maar jij bent niet van de politie. Hoe laat is 't?
Wat wil je daarvoor hebben? - Een partner.
Voor 'n zaak.
Beseft u, Josselin Beaumont...
dat ik genoodzaakt ben een straf te eisen die een voorbeeld stelt?
Josselin Beaumont, u bent 'n monster. - Dat blijkt.
Geeft u toe niet het slachtoffer te zijn geweest van politieke manipulatie?
Josselin Beaumont, ziet u in hoe weerzinwekkend uw plan was?
Dank u voor uw komst, minister.
Ik moet even bijkomen.
Heeft u koffie? - Natuurlijk.
Komt eraan, meneer.
Ik dacht dat ik lang kon slapen.
En omdat ik de laatste tijd slecht slaap heb ik 'n slaappil genomen.
Had ik al om koffie gevraagd? - Kijkt u eens.
Ik luister, kolonel.
Josselin Beaumont is in Parijs.
Wie is dat?
Majoor Josselin Beaumont zit bij de geheime dienst.
Hij is terug na twee jaar in het veld. Zijn terugkeer is een probleem.
Waarom?
Hij wil president Njala vermoorden. - Vermoorden? Waarom?
Dat is niet zo makkelijk uit te leggen.
We hadden hem...
Hoe zal ik het zeggen...
Wij hebben hem die opdracht twee jaar geleden gegeven.
Wie zijn 'wij'? - Uw voorganger.
Marchandeau? Philippe Marchandeau?
Ja, meneer.
Ik kan uitleggen waarom Marchandeau... - Niet nodig.
Wat is er precies gebeurd?
We hadden majoor Beaumont naar Afrika gestuurd...
Dat heeft u al verteld. Mag ik nog een kopje koffie?
Ga door. - Toen hij aankwam in Malagawy...
was de politieke situatie veranderd. Njala doden was niet langer gewenst.
Beslist niet. - Dus u heeft Beaumont teruggeroepen.
Nee, meneer. - Waarom niet?
Wilt u 'n scheutje cognac in uw koffie?
Ik vroeg waarom Beaumont niet werd teruggeroepen.
Omdat het de hoogste autoriteiten onverstandig leek...
president Njala op te hoogte te brengen van Beaumont's aanwezigheid.
Jullie hebben hem verraden.
Niet verraden, meneer.
Aangegeven.
Staatsbelang. Dat is 'n ruim begrip.
Dit is mijn zakenpartner. Hij zal jullie uitleggen waar 't om gaat.
Ik zal 't onderweg vertellen. - Wat dan?
Ja, wat dan? - Vraag maar aan m'n partner.
Maak je niet ongerust. Meneer is 'n heer.
Gaan we?
Kom op dan.
Rustig aan. We hebben toch geen haast?
Ik vraag me af waarom hij dat bericht heeft verstuurd.
Waarom?
Kijk ons nu eens.
Dit is de eerste nacht dat we ons bed niet zien, en er komen er nog meer.
Wat gaat u doen? - Wat nodig is.
Dat zal me wat wezen.
Instructeur Picard. Hij heeft Beaumont opgeleid.
Beaumont kent alle kneepjes van het vak. En hoe komt dat?
Wij hebben hem alles geleerd, de hele trukendoos.
M'n beste leerling. Als ik 'n zoon had, zou ik willen dat ie op hem leek.
Erg roerend, maar daar schieten we niets mee op.
Als ie zo gehaaid is, wordt 't moeilijk om hem tegen te houden.
Hij zal zich toch moeten verplaatsen...
contact moeten zoeken. - Dat hoeft niet.
Ik heb hem geleerd alleen te werken, snel en meedogenloos.
Hij speelt met wit.
Dat is 'n schaakterm. Wit begint en is altijd 'n stap voor.
Hij laat ons alle hoeken van het bord zien. Hij maakt ons horendol.
Beaumont komt niet. We zitten hier de hele nacht voor noppes.
Ga jij naar je vrouw als ze je zoeken? - Nee, naar de jouwe.
Vooruit. - Klootzak.
Zwervers. - Ze zijn hartstikke bezopen.
Ga door, sodeju.
Hij heeft m'n wijn gejat.
Kom mee.
Sodemieter op, zuiplappen. Maak dat je weg komt.
Help me dan, klojo. - Ik zit klem.
Hoepel op.
Wat is dat nou weer? - M'n wekker.
Eruit. Donder op.
Lief wekkertje.
Tijd voor koffie, vind je niet? - Je hebt gelijk.
Wat is dit voor klotebuurt? - Jij vindt alle buurten klote.
Of er nou groen is of niet.
En 't stinkt hier naar slechte wijn.
U ziet het te somber in.
Tenslotte is Beaumont gehersenspoeld.
Daarna twee jaar dwangarbeid en z'n ontsnapping.
Hij moet aan het eind van z'n latijn zijn. - Integendeel.
Noord-Afrika heeft hem gehard. Hij is in topconditie.
Ik zal u 's wat vertellen.
Als de heren politici hem nou 's gewoon z'n gang lieten gaan...
Boem, weg neger. - Zo is 't wel genoeg.
Ik was nog niet klaar. - Bedankt, Picard.
Tot slot van dit briljante betoog:
Zonder neger, geen geheime dienst en geen minister meer. Boem, iedereen weg.
We zullen hem tegenhouden.
Tegenhouden? En wie dan wel?
Ik.
Commissaris Rosen van de interventiebrigade.
Ben jij dat, Joss?
Twee jaar. Ik werd bijna gek van het wachten.
Ik heb je al genoeg ellende bezorgd. Ik wil je niet ook nog 's vlooien geven.
De vorige eigenaar van deze jas had al jaren geen zeep meer gezien.
Een paar minuten tederheid en daarna uren krabben...
Idioot.
Heb je Alice Ancelin laten weten dat je terug bent?
Vergeet Alice.
Dat was twee jaar geleden. Dat is verleden tijd.
Ik vergeet 't niet. En ik weet zeker dat zij dat ook niet doet.
Ik ben nu toch bij jou?
Meteen nadat jij had gebeld belde Valéra.
Hij vertelde over het telegram.
Waarom ben je niet eerder gekomen? Nu luisteren ze me af...
en posten ze beneden. Waarom heb je dat gedaan?
Ben je gekomen om mij te zien of om hen in de maling te nemen?
Is dit liefde of provocatie?
Valéra zei dat je Njala wilt vermoorden, dat je gek geworden bent.
Ik wil je niet nog eens verliezen. Ik hou van je.
Ik hou niet van hen.
Ze hebben de soldaat Josselin Beaumont vermoord, in 'n hinderlaag.
Ze moesten lang praten voor ik daar- heen wilde met 'n geweer in m'n tas.
Ze zeiden dat Njala een schoft was en dat het 'n eer was om hem te doden.
Ik had in die tijd dwaze ideeën over eer, en moed.
Wat ben ik naïef geweest.
Ik haat ze. Ze zullen ervoor boeten.
Eerst kwam Valéra elke zondag, daarna om de week en toen om de drie weken.
Op een keer kwam hij en zei dat hij ontslag nam.
Vlak nadat de kranten je veroordeling hadden aangekondigd.
Zijn ontslag werd geweigerd.
Ik weet 't.
Hoe laat wordt 't vuil buitengezet? - Rond zeven uur.
Leg de kleren van de zwerver er goed zichtbaar bovenop.
Wat ga je doen? - Ik ga weg.
Je krijgt bezoek. Als je geluk hebt van Martin, en als je pech hebt van Rosen.
Een schoft, maar 'n goede smeris. Hij zal 't je lastig maken.
En daarna? - Dan gaat ie weer weg.
Ik heb het over ons tweeën. - Luister.
Op dit moment is Njala er ook nog, en Rosen, en Martin.
Dan heb ik het over ons vieren, ons zessen, ons twaalven.
Met zoveel mensen in de buurt kunnen we nooit met ons tweeën zijn.
Ik ben bij Jeanne, maar niet lang meer. Ik verwacht Rosen hier.
Waarom Rosen? - Alsof jij dat niet weet. Kom hierheen.
Je weet toch dat je wordt afgeluisterd?
Dat mag toch niet meer? Het gepiep dat je hoort is van vogeltjes op de lijn.
Doe me 'n lol en kom snel.
De conciërge was al bezig. Ik kwam net op tijd.
Is er iets voor u bij, meneer?
Waarschuw Rosen. Beaumont is ontsnapt.
Hoe dan? - Die zwerver.
Waar is ie? Ik blijf 't niet vragen.
Hier is ie niet.
Hou je niet van de domme. We zijn niet achterlijk.
Ik heb z'n vodden en die wekker gevonden.
Waar is ie heen? Ik zou 't maar vertellen...
want zo komt Rosen en die is veel vervelender dan ik.
Je krijgt 'm toch niet te pakken.
Kutwijf.
Farges, Rosen komt eraan.
Zesde verdieping.
Dag, commissaris.
Farges is boven.
Mooi werk, Farges.
Hij kwam en vertrok vlak onder je neus.
Ik begrijp 't best.
Je verwacht 'n eenzame militair en je ziet 'n stel lallende zwervers.
Er gaat je natuurlijk geen lichtje op.
Dat is heel logisch, inspecteur Farges.
Adjunct-inspecteur Farges.
Hoepel op en stuur de postende auto's weg.
Hij komt niet terug.
Leuk, die wekker op de vuilnisemmer.
En nu vertelt u me wanneer ie vertrok. - Wie?
Alstublieft, wanneer is hij weggegaan?
Ik weet 't niet.
Waar is ie nu?
Weet ik niet.
Wanneer ziet u hem weer? - Weet ik niet.
Ik begin m'n geduld te verliezen. - Dat heeft geen zin.
Ze beschermt hem. Dat is ware liefde, hartstocht.
Daar kan niemand iets aan doen. - Je hebt gelijk, brigadier.
Ik moet me inhouden.
Neemt u me niet kwalijk.
Hij biedt z'n excuses aan, zie je wel? Zo is ie nou.
Als je hem de waarheid vertelt, worden jullie misschien wel vrienden.
Mij zul je zeker de waarheid vertellen.
Wanneer zie je Beaumont weer?
Ik weet niet of die vriendelijkheid iets oplevert.
Jawel, we kunnen het prima vinden samen.
Je zult me de waarheid vertellen.
Alles.
Je bent erg mooi.
Beaumont zal wel blij zijn geweest toen hij je terugzag, na twee jaar.
Je hebt kringen onder je ogen. Je hebt 'n wilde nacht achter de rug.
Heel wild...
Wild...
Na zo'n nacht heb je vast zin in 'n douche. Een hete douche...
Eerst lekker warm en daarna ijskoud.
En dan weer heet.
Ik zal je inzepen. Dan zie je wat ik allemaal met zeep kan doen.
Alstublieft, hou op met die spelletjes.
Ik kan niet verkeren in het gezelschap van een naakte vrouw.
Dat hoort niet en het is tegen de regels.
Brigadier, zorg voor Mme Beaumont. - Zoals u wilt.
Het kan Rosen niks schelen wat ik doe, als je maar praat.
Al verkracht ik je, als we Beaumont maar pakken.
Je zult zien hoe je ervan opknapt. Goed voor de bloedsomloop.
In Zweden slaan ze elkaar erna. Wil je dat ik je sla?
Wat ben je mooi.
Daar gaat ie dan.
Ze ligt te weken.
Rosen, ik ben altijd in de buurt
Je wist dat hij hier was, hé? Ik krijg 'm te pakken.
Nu weet ik hoe ze Joss Beaumont kunnen vinden.
Door je kont vast te lijmen.
Want als ze jou vinden met 'n kogel door je kop, is Joss in de buurt.
Nou heb je geen koffie meer.
Af.
Die neem ik.
Ik wilde haar niet slaan. Dat moest van Rosen.
Ik wilde je ook niet slaan.
Dat moest van m'n vrouw. - U bent onredelijk.
Het is m'n werk. Ik sla niet graag. - Je hebt gelijk.
Werk is werk.
M'n vriend daar betaalt de croissant.
En hij blijft nog drie dagen ook.
Dat is erg lang.
Voor ons niet.
We willen 'n kerncentrale ruilen voor 'n deel van zijn ondergronds grondgebied.
Om hem zover te krijgen is drie dagen niet veel.
Maar het is meer dan genoeg om hem te doden.
Ik wilde u niet storen... - AI goed.
Kolonel Martin wil u spreken. - Na het diner of anders morgen.
Morgen heeft u 'n afspraak met de premier.
Een andere keer dan maar. - Hij wacht al meer dan 'n uur.
Hij heeft mij vijftien jaar laten wachten, het grootste deel in de gevangenis.
Een uurtje kan geen kwaad.
De president kan u ontvangen. Ga uw gang.
Hoe is het gesteld met de veiligheidsmaatregelen?
Een luxe hotel als dit heeft natuurlijk van alles te bieden...
behalve veiligheid. - AI die ingangen zijn niet te bewaken.
De beveiliging is 'n ramp. - Ik probeer u te volgen.
U sluit me toch niet op in m'n ambassade?
Dat idee is zelfs nooit bij ons opgekomen.
Wenst u nog iets? - Nee, dank u. Waar wilt u me hebben?
Frankrijk heeft kastelen zat.
Tenzij u het Luxembourg bedoelt, zie ik zo'n tochthol voor me op 't platteland...
waar uw koningen zich doodverveelden.
Ik dacht dat je alleen was.
Mlle Frederiksen.
Doris, hoe vind jij 't Franse platteland?
Jakkes.
Ik zou verstandig moeten zijn, maar de hoffelijkheid gebiedt anders.
Prettige avond. - Jij ook.
Verdomme, weer 'n prent.
Wat is de eerste vraag? - Doris Frederiksen.
We zijn de president al jaren trouw...
maar sinds enige tijd hebben we 'n erg Italiaanse en tijdrovende verhouding.
Goed.
Met wie? - Salvatore Volfoni.
De frisdrank- en ijskoning.
Weer goed. Waar?
In het Hilton. Ik weet zelfs waar je Mlle Frederiksen kunt bereiken.
Fout. 2250563: Madame Claude.
Als je de laatste vraag fout hebt, ben je alles kwijt.
Toch goed gedaan.
Momentje, ik zal haar roepen.
Madame voor u. - Wie?
Doris? - Bent u het?
Morgen van vier tot vijf. Schikt dat? - Ik heb de neger om zeven uur.
Het is Salvatore Volfoni. - Dat verandert de zaak.
Weer in het Hilton? - Suite 1056.
Geef dit aan commissaris Rosen.
Doris Frederiksen?
Commissaris Rosen, interventiebrigade.
Er wordt 'n aanslag beraamd op president Njala.
En wat heb ik daarmee te maken? - U bent de zwakke plek van Njala.
De moordenaar zal u gebruiken.
Als hij u benadert, hou 'm dan bezig en bel dit nummer.
Twee van mijn mannen zullen u schaduwen.
Naar mijn mening wordt niet gevraagd. - Jouw mening zal me worst zijn.
En als ik weiger? - Dan krijg je 'n ongeluk.
Met de lift, bijvoorbeeld.
Die stort neer en jij ligt zes etages lager met je naaldhakken in je mond.
Tot ziens.
Mr Volfoni, frisdrank en ijs?
Joss Beaumont, spionage en opdoffers.
Vinden jullie 't leuk om me te volgen? - Nee. Het is ons werk.
Waar gaat u heen? - Doorwerken.
Vanaf hier is het privé.
Wie is daar? Ik kom eraan.
Braaf zijn.
Neem me niet kwalijk. Is dit niet 1056? - Jawel.
Ik moet me excuseren. Ik kom zo maar binnenvallen.
Salvatore zei niet dat we met z'n drieën zouden zijn. Ik vind 't best, maar...
Wat dom van me. Die arme Salvatore zit in de kast, onder de stropdassen.
Wat voor kast? - De hangkast.
Ik lieg nooit. Hij hoort eigenlijk op 'n hangertje.
Vind je dit 'n normale manier van doen?
Ik wilde je onder vier ogen spreken. Ik heb veel over je gehoord.
Van wie? - De neger.
Je bent helemaal niet zo gevaarlijk als die woesteling beweerde.
Zei die woesteling niet 'lk ben Rosen en ik zorg dat je schoenen...
Hij zei niet 'schoenen', maar 'naaldhakken'.
Wat wil die barbaar?
Hij wil me doden. Maar dan moet ie me eerst grijpen.
En daarvoor heeft ie jou nodig.
En wat wil jij?
Wil je Njala doden? - Dan zou ik je verdriet doen.
Als je al mijn klanten in de kast stopt of vermoordt, sta ik in m'n hemd.
Bij wijze van spreken dan. - Ik heb 'n voorstel.
Ik gun je Njala nog even, zodat je lekker verdient...
en in ruil daarvoor moet je iets voor me doen.
Jij vertelt Rosen dat ik je heb uit- gehoord over de veiligheidsmaatregelen.
Hoeveel lijfwachten er zijn, waar z'n bed staat, wat zijn gewoontes zijn...
Wat wil je hiermee bereiken? - Zo bezorg ik Rosen slapeloze nachten.
Als hij trillende handen krijgt en niet meer helder kan denken...
dan komt dat mij goed uit.
Hij zei dat ik je bezig moest houden en hem moest bellen.
Vind je dat leuk?
Ik zit te denken dat ik je best zou willen bezighouden...
zonder hem te bellen. - Waar is die idioot?
Hij had 't over spionage en opdoffers. - We moeten weer aan 't werk.
Ik zeg niets, ik stel geen vragen, maar je gaat eruit.
En wat doe jij hier? - Het is mijn schuld. Ik ga weg.
Jan Klaassen was weer bij zijn Katrijn en weg sloop Harlekijn
Zo kun je niet weg. Er staan twee agenten buiten.
Geen probleem. Ik heb het voordeel van de verrassing.
Een couscous met uilskuiken.
Eerst Mme Beaumont.
Daarna de hoer van de president.
Alleen wij hebben Beaumont nog niet gezien. Mooi werk, heren.
Ik kan niet zowel Mme Beaumont als die hoer in de gaten houden...
en ook nog het hele Intercontinental. - Vergeet het Intercontinental maar.
We verhuizen de president. - Weet u nog wat hij van dat idee vond?
Toen was het ons idee. Nu komt het van de Franse president.
Waar gaat Njala heen? - De stad uit. Château de La Ferriére.
Twee bijgebouwen, een hoofdgebouw met één verdieping, en een paviljoen.
Onneembaar. - En Beaumont?
Houden we Beaumont nog tegen? - Natuurlijk houden we hem tegen.
Waarom vraagt u dat? - Ik vraag het niet aan u.
Ik vraag het aan Valéra.
Je hebt 'n zieke geest.
Ik kan wel raden waar je heen wilt.
Wat verwijt u majoor Valéra? - Helemaal niets.
Ik vroeg alleen of hij aan onze kant staat of aan die van Beaumont.
Het was gewoon 'n vraag.
Jullie waren toch ooit goede vrienden?
Wat bedoelt u daarmee? - Stel dat iemand die hij vertrouwt...
Valéra bijvoorbeeld, Joss Beaumont zou willen spreken...
dan zou Joss komen.
Dat is toch een goed idee?
Je bent nog zieker dan ik dacht.
Als doortastend optreden niet werkt, probeer ik iets anders.
Als valstrikken niet werken, probeert u een andere, die nog smeriger is.
Een gesprek hoeft geen valstrik te zijn.
Ik zie wel iets in het plan van commissaris Rosen.
Als Beaumont met iemand wil spreken...
dan is het met u.
Goed dan.
Ik zal proberen Joss te benaderen.
Maar ik wil dat u me één ding belooft:
Geef me de tijd om hem te overtuigen.
Ik wil het in elk geval proberen. - Natuurlijk krijg je die tijd.
Nietwaar, kolonel?
Uiteraard.
Hoe kun je nou zoiets zeggen, Edouard?
Je weet heel goed dat ze hem willen vermoorden.
Juist daarom wil ik hem zien.
Hij gaat te ver. Hij moet ophouden met die onzin.
Als ik hem vanavond niet kan overtuigen, is het te laat.
Ik kan niets beloven, maar als Joss belt, zal ik het hem doorgeven.
Maar je moet eerst zweren dat Joss geen gevaar loopt.
Dat zweer ik.
Goed gedaan.
Heel goed gedaan.
Wist je dat je er lief uitziet als je doet of je slaapt?
Ik deed niet alsof. Waarom zeg je dat?
Twee jaar. - Wat twee jaar?
Je gaat me vragen hoelang we elkaar niet hebben gezien.
En dan zeg ik: Twee jaar. - Ik weet dat het twee jaar is.
Waarom lach je? - Ik dacht aan het gezicht van Martin...
als ie ons hier samen zou zien.
Je kunt hem nog steeds je ontslag aanbieden.
Dat hij 't niet accepteert, is niet erg. - Heeft Jeanne je dat verteld?
En ook dat ze ervan onder de indruk was.
Maar dat is normaal.
Ik zie 't voor me hoe je tegen haar zegt: Vanmorgen heb ik ontslag genomen.
Net zoals je kort daarvoor tegen mij zei: Joss, ik zou graag in jouw plaats gaan.
Je hebt gevoel voor drama.
Heb je koffie? - Ja, die zal ik gaan halen.
Vond je 't echt nodig om bij haar langs te gaan?
Bij haar? Het is ook mijn huis, hoor.
Hé, de 'Condor Interceptor'.
Heb ik die niet voor je meegenomen uit Hongkong?
Wat me 't meest irriteerde waren niet je robots, maar de batterijen.
Duitse batterijen in Japanse robots.
Er kunnen vast geen Bretonse batterijen in Zuidfranse robots.
Hoe gaat 't met Alice? - Goed, hoezo?
Heeft zij mijn telegram gedecodeerd?
Moest ze lachen? - Niet zo erg.
Ze had liever op 'n andere manier iets van je gehoord. Net als ik.
En iedereen.
Hoeveel zijn 't er?
Robots. Hoeveel zijn 't er nu?
Een stuk of honderd, honderdvijftig.
Een heel leger.
En die agenten buiten, hoeveel zijn dat er?
Ook 'n heel leger?
Dat weet ik niet.
Maar het zijn er heel wat.
Ze zitten op het dak.
In de auto zitten Louviers en Farges. Die heb je goed te pakken gehad.
Achter zijn Ropert, Dugoineau en Perrin.
Aan de zijkant Vittoret en Goulet, en in de bistro zitten Martin en Michalon.
Waarom ben je toch bovengekomen? - Je hebt me uitgenodigd.
Omdat ik je op andere gedachten wil brengen voor 't te laat is.
Ze willen je afmaken als 'n hond.
Het slaat allemaal nergens meer op. Er is veel veranderd in twee jaar.
De politiek en de omstandigheden zijn veranderd.
Ik ben ook veranderd.
Alles is veranderd, behalve Njala en de geheime dienst.
Als het toen goed was om Njala te doden, is dat nu nog zo.
Misschien was het toen al niet goed. - Jullie zeiden van wel.
Ik begrijp niet waarom je zo koppig bent.
Op wie ben je nu het meest kwaad? Op Njala...
of op de geheime dienst? - Je mag raden.
Hoe kom ik weer weg? Verticaal, uiteraard.
Heb je 'n wachtwoord voor me, zodat ik langs die mannen kom?
Je snapt 't nog niet. Het is afgelopen, uit, einde oefening.
Het is niet afgelopen.
Er komt schot in de zaak.
Wat is dat? - De pers. De democratische pers.
Die had twee jaar niets over mij te melden.
Ik heb ze 'n vervolg beloofd. - Wat heb je ze verteld?
Dat ze de executie zouden bijwonen van 'n agent van de geheime dienst.
Ze waren verrukt. - Je bent gek. Dat is tegen de regels.
Maar jullie mogen wel een van jullie agenten belazeren?
En jouw telefoontje aan Jeanne, mag dat ook?
Heren, fijn dat u op tijd bent.
Heren journalisten, ik wilde even melden dat ik kerngezond ben.
Ik ben terug van vakantie, ik heb alleen vrienden, en geen reden voor zelfmoord.
Ik zeg het maar, voor het geval u me in horizontale positie terugziet.
Ik hoef maar twee etages naar beneden en dan sta ik voor uw microfoons.
Waarom doe je dat? - Ik moet je drie meter m'n rug toekeren.
Wat 'n schoft.
Ga voor de deur staan.
Zeg dat ze de lampen uitdoen als je er last van hebt.
Wat wilt u, kolonel?
Ik ga door de voordeur en beantwoord alle vragen...
of ik ga via de achterkant en u roept al uw mannen terug.
De achterkant. - Dan wil ik 'n auto.
En geen mens in de buurt. - Haal Ropert, Dugoineau en Perrin.
Zorg voor 'n auto aan de achterkant.
Kijk 's aan. Dat is beter.
Ik heb nooit geloofd in de overtuigingskracht van Edouard.
Een schampschot. Niet erg, maar het bloed flink.
Lief van je om me bloemen te sturen.
Ik rende en rende maar...
Ik bedacht voortdurend dat ik niet mocht verdwalen.
Toen ik in Parijs aankwam zag ik de magische tekens:
De glimlach van Martin, de handdruk van Valéra...
Zeg je geen Edouard meer tegen hem? - Nee, niet meer.
De handdruk van Valéra, de onberispelijke Jeanne...
Die prachtige Alice...
Genoeg redenen om niet te doen wat ik van plan was.
Ik verzond dat telegram, zodat al die redenen er niet meer zouden zijn.
Zodat mijn waanzin ongeneeslijk werd.
Je kunt altijd van mening veranderen.
Zelfs al zou ik van mening veranderen...
Het is te laat.
De machine is op hol geslagen.
Alles draait nu om orders en schietschijven.
Er zijn maar twee schietschijven: Njala en ik.
Eerlijk gezegd zou ik willen dat er maar één was.
Daarnet de deur, nu het raam...
Er is toch niemand zo gek dat hij jou hier bij mij zoekt?
Ik ken twee van zulke gekken.
Rosen en Farges. Vooral Rosen.
Als we er samen vandoor gingen, wie zou ons dan vinden. Rosen?
Het is een idee.
We zouden plannen kunnen maken, het vliegtuig nemen, parasols huren...
Helaas is het de vijftiende...
en moet ik naar een Parijs hotel om een president te doden.
Het is inderdaad de vijftiende, maar je bent ze niet langer een stap voor.
Je ligt achter. Die president van jou zit niet meer in z'n hotel.
Hij zit in het château de La Ferriére, tien kilometer van Rambouillet.
Op dit moment zijn ze bezig met loopgraven en zandzakken.
Wat is er? Je kijkt verbaasd.
Hadden ze 't je moeten vertellen? - Zijn 't er veel?
De mobiele eenheid, het leger, de mannen van Rosen...
En een piloot. - Een piloot?
Omdat ze van plan zijn Mlle Doris Andersen...
Frederiksen. - Klopt.
Omdat ze Mlle Frederiksen per helikopter willen halen.
Kijk 's aan.
Dat had je als eerste moeten vertellen.
De helikopter.
Ik heb hem geraakt.
Ik weet 't zeker.
Waar kan ie zijn? In het ziekenhuis? Dan zou ik 't weten.
Bij zijn vrouw? Dat zou ik weten. Bij vrienden? Heeft ie niet meer.
Beaumont is uw zaak en ik let op de president.
Frages en Valéra zijn al in het château. Ik ga er zo heen.
Die arme Valéra. Ik heb met hem te doen.
Mlle Ancelin komt vandaag niet.
Wat heeft ze? - Ze voelt zich niet goed. Ze is moe.
Uitgeput, misschien?
Ik heb gezegd dat ik altijd in de buurt zou zijn.
Pardon, heren.
Weet u waar dokter Touchard woont?
Ik heb gekeken...
op het bord.
Ik heb namelijk...
Zou u me misschien kunnen zeggen...
Geen identiteitsbewijs. - Hallo? Geen identiteitsbewijs.
Alleen een plaatje met de naam Josselin Beaumont.
Volgens de eerste schouwing is de man gedood door een kogel.
Hij droeg om zijn nek een plaatje met het nummer 322460...
en de naam Josselin Beaumont.
Volgens het eerste politie-onderzoek is de man gedood door een kogel.
Het moet 'n hinderlaag zijn geweest. Man-tegen-man won ie altijd.
Gedood door een kogel. Als ik de dader in m'n handen krijg...
Staat er nog meer in? - Het lichaam ligt in 't gerechtelijk lab.
Ik kom niet voor de identificatie. Martin kan de pot op.
Hij weet hoe ik me voel. - Ik zal 't hem zeggen.
We wisten allemaal dat dit slecht zou aflopen.
Waarom bleef hij ook zo hardnekkig doorgaan?
Jij gaat naar het mortuarium om Beaumont te identificeren.
Wat is er? - Zijne excellentie wil weten...
of de helikopter voor Mlle Frederiksen is geregeld.
Ik krijg wat van dat gezeik over die hoer.
Hij hoeft maar te fluiten en ze landt op het gras. Tevreden, Arthur?
Jawel.
Is dat niet wat overdreven?
Stuur al die lui terug naar de kazerne.
Voor de bewaking van z'n bordeel is de ordedienst voldoende.
Allemachtig.
Geef me onmiddellijk de kolonel.
Hallo, Farges?
Je hebt gezien dat ik het was.
Ik heb Beaumont geïdentificeerd. Hij is het inderdaad.
Wat is er? Je stem klinkt zo vreemd.
Ik mocht Beaumont graag. - Tot zo.
Rijden.
Ik geloofde niet dat Rosen Beaumont had geraakt. Die Rosen is een rare.
Een rotzak, maar een kei van een smeris.
Ik zie je straks op 't bureau. Ik ga de president het goede nieuws vertellen.
Hoe laat komt de helikopter met die dame?
Half vier. Hoezo?
Dan moet het voor die tijd gepiept zijn.
Ontspan je, inspecteur.
Het is 'n lekker ritje.
Diep ademhalen, dan ruik je de lente.
Als we de poort doorrijden, kijk je net zo dom als anders.
Begrepen? Normaal doen.
De kolonel trekt z'n troepen terug. De weg is vrij.
Denk erom: Normaal doen.
Kom, doe's aardig.
Stop voor het bordes. Waar zijn de vertrekken van de president?
Wil je Rosen gezelschap houden in de vriezer? Waar zit Njala?
Eerste etage, tegenover de trap. De grote ramen.
Landt de helikopter voor of achter? - Daar, op het gras.
Wacht.
Hallo.
En wat doen we nu?
Uw ondergeschikte meldt zich.
Beaumont. Wie ligt er in het mortuarium?
Rosen. Teleurgesteld?
Teleurgesteld in Rosen.
Ik heb net gezegd dat hij bijzonder was. - Dat zijn we allemaal.
Geef me uw wapen tussen duim en wijsvinger, net als op de TV.
Ik ben erg blij dat u op de eerste rang zit voor het laatste bedrijf.
Heeft u die plaats van Njala gekregen? Dan gaan we hem nu bedanken.
Loop voor me uit.
U mag weg. U heeft nog genoeg te doen.
Farges uithoren, scherpschutters op het dak zetten...
Het gebruikelijke circus bij 'n crisis.
En u moet u indekken bij de minister voor uw stommiteiten.
Binnen. - Ik zou nog wel willen kletsen...
maar zijne excellentie wacht.
Laat het licht uit en hou je mond, Arthur.
Ik ben Arthur niet.
Wat kan ik voor u doen, majoor? - Open de gordijnen, doe het licht aan...
en sterf, meneer de president.
Ik zie 'n stukje van het bureau, en een vage schaduw.
Er gaat 'n lamp aan. Is dat 'n signaal? - Zo kunnen we die klojo goed zien.
Ik schiet m'n aan flarden.
Jij was toch in het mortuarium? De laatste die hem dood heeft gezien.
Ik had 'n wapen tegen m'n kop. Weet u hoe dat voelt?
Geen verslag, geen rapport, maar een wapen.
De gordijnen zijn open. Zie je iets?
Als ik z'n wapen tussen de gordijnen zie, schiet ik.
Hoeveel tijd hebben we nog?
Tien minuten. Ik zie geen reden om u langer te laten leven.
Mijn land heeft me nodig. - Geen enkel land heeft 'n tiran nodig.
Het volk zal blij zijn met uw dood.
Ze zullen dansen, en uw beeltenis verbranden onder de vrijheidsboom.
Er zal niemand om u treuren. - Ik betreur maar één ding.
Dat ik je niet heb laten doden. Daar heb ik spijt van.
Waarom heb ik je niet laten doden? - Vanwege uw geloof, misschien?
Ik heb je vast gespaard omdat ik je ooit wilde uitwisselen. Maar waartegen?
Je hebt geen enkele waarde.
Die begrippen hebben u op een dwaalspoor gebracht.
Goed, kwaad, juist, onjuist... Allemaal relatieve begrippen.
Maar nu het om ons twee gaat, zijn er simpele oplossingen...
die voor u helaas definitief zijn.
Vooruit, waar wacht je nog op?
De heli.
Ik wil niet dat u m'n naam noteert, ik wil de minister spreken.
Ik wil de minister spreken.
Ongelooflijk. Jullie hadden drie revoluties en vijf republieken nodig...
om een lachwekkende democratie te creëren. En ik moet 't in één keer doen.
Daar zit ik niet mee.
Ik heb lak aan dat gezwam over moraal, ethiek en historische achtergronden.
Ook slim zijn helpt niet meer.
Bel ze op.
Wat gebeurt er? - Ik zag iets bewegen.
President Njala voor u.
We willen niemand zien als we naar buiten gaan. Niet op de trap...
niet in de vestibule en niet op het gras. - En de helikopter staat klaar.
Geef me Beaumont. - Hij wil je spreken.
Misschien zien we elkaar niet meer.
Waarom niet? Ik kom graag nog 's langs.
Kan ik je niet van je plan afbrengen?
Ik zou niet weten hoe, maar ik zal erover nadenken.
Maak er een eind aan. - Dat eind komt vanzelf.
Ik heb u nooit echt willen doden. - Zitten daar soms losse flodders in?
Die is leeg, meneer de president.
Ik zie z'n revolver.
Ik begrijp 't niet.
Dat komt gauw genoeg.
Ik heb 'm.
Ik heb 'm echt. - Momentje, meneer de minister.
Niemand doet iets tot nader order.
President Njala is dood.
Nee. Adjunct-inspecteur Farges.
Nee, het is geen blunder. Het is een complot.
Iedereen blijft op zijn post tot nader order.
Worden we afgeluisterd? - Uiteraard.
Niet schieten.
Niemand doet iets zonder bevel.
Ik wacht op uw orders.
Er staat een helikopter klaar.
Die neemt Beaumont natuurlijk.
Uiteraard. Wat moet ik doen?
Doe wat u denkt dat nodig is. - Ik handel alleen de lopende zaken af.
U heeft mijn ontslagbrief voor zessen. Dus wat doen we?
Wat valt er te doen? - Hem doden of laten gaan. U beslist.
Wat is hier aan de hand? - Rosen is dood. Njala is dood.
En over mijn lot wordt op dit moment beslist.
Wil je mee naar Parijs? - Nee.
Als ik jou was, zou ik hier niet blijven staan.
U heeft nog maar 'n paar seconden.
Sinds Beaumont's verklaring aan de pers is het nu ook 'n politieke kwestie.
Sodeju, wat moet ik nou doen?
Hou 'm tegen. - Is dat een bevel?
Ik beveel u hem tegen te houden.
Hou 'm tegen, Farges.