หมู่บ้านถูกทำลายหมดแล้ว
ไปเถอะ
เดี๋ยวที่นี่ก็จะเป็นทะเลแห่งความตาย
1 พันปีหลังการล่มสลายของอารยธรรม
ไอพิษจากทะเลแห่งความตาย ได้ปกคลุมโลกและเข่นฆ่ามนุษย์ไปมากมาย
มหาสงครามหุบเขาแห่งสายลม
รอยเท้าโอห์ม
ยังใหม่อยู่เลย
คราบโอห์ม
วิเศษเลย
ไม่เคยเห็นคราบสมบูรณ์ขนาดนี้มาก่อน
เสียงเพราะจัง
แข็งจนทำดาบบิ่นได้
ชาวเมืองต้องดีใจแน่
แค่นี้ก็มีวัตถุดิบเหลือเฟือ เอามาสร้างเครื่องมือเพิ่มแล้ว
สุดยอดเลย
แล้วจะแบกไปยังไงเนี่ย
ออกง่ายจัง
ใสจนไม่น่าเชื่อ
สปอร์ต้นปาล์มมุชิโกะ
สวยจัง
เสียดายเป็นป่ามรณะ
ถ้าไม่สวมหน้ากาก ปอดจะถูกทำลายใน 5 นาที
ใครน่ะ
เสียงอะไรนะ
ใจเต้นเป็นกลองเลย
เสียงปืน
มีคนถูกแมลงโจมตี
โทษนะ
อยู่ทางโน้น
สปอร์ฟุ้งไปทั่วเลย
โอห์ม
ต้องเป็นคราบเจ้าตัวนี้แน่
อย่าไปทางนั้น
มองมาทางนี้สิ
ตอบรับแล้ว
พวกเขากำลังมา
นั่นใครน่ะ
เป็นโอห์มที่ตัวใหญ่จริงๆ
ขึ้นไปเหนือลม
ขอบใจ
โอห์ม กลับเข้าป่าไปซะ
ที่นี่ไม่ใช่ที่ของเจ้า
เป็นเด็กดีนะ
ตอนนี้มันกำลังคุ้มคลั่ง
ต้องทำให้มันหยุด
แสงไฟจากระเบิดทำให้มันมึนงง
เวทมนตร์แมลง
โอห์ม จงตื่นขึ้น
แล้วกลับไปสู่ป่า
มันตื่นแล้ว
โอห์มกลับเข้าป่าแล้ว
เธอปราบให้โอห์มเชื่อง ด้วยแสงไฟและเวทมนตร์แมลง
ท่านลุงยูป้า
เนาซิกะ เกือบจำไม่ได้แน่ะ
ตั้ง 2 ปีแล้วนี่คะ
ท่านพ่อคงจะดีใจ
ลุงต้องขอบใจมากนะ
เป็นผู้บังคับลมเต็มตัวแล้วสิ
ไม่หรอกค่ะ
เก่งไม่เท่าท่านพ่อหรอก
จริงด้วย
เกือบลืมเจ้าตัวเล็กนี่ไปเลย
จิ้งจอกแคระ
ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย
มันโดนพวกแมลงโจมตี ลุงเลยช่วยมันไว้
แต่ลุงเผลอยิงปืนขู่
ก็เลยทำให้โอห์มคลั่ง
เห็นน่ารักอย่างนี้ แต่เป็นมันสัตว์มีพิษนะ
ลุงว่าอย่าจับมันดีกว่า
ตัวเล็กแต่พิษแรงไม่เบา
มาสิ มานี่
เอาล่ะ ไม่ต้องกลัวนะ
ไม่ต้องกลัว
ไม่เป็นไร
ไม่ต้องกลัวหรอกนะ
ท่านลุงยูป้า
หนูขอเจ้าตัวนี้ได้ไหมคะ
ได้อยู่แล้ว
ขอบคุณค่ะ
ไคกับคูอิจำฉันได้ไหม
พลังแฝงสินะ
พวกแกคงเหนื่อยเพราะวิ่งมาไกล
ทุกคนสบายดีใช่ไหม
มีอะไรเหรอ
ท่านพ่อบินไม่ค่อยได้แล้วค่ะ
จิล
เพราะพิษจากป่างั้นเหรอ
ค่ะ
ท่านพ่อว่าเป็นชะตา ของคนที่อยู่ใกล้ทะเลแห่งความตาย
ลุงน่าจะกลับมาให้เร็วกว่านี้
ไม่หรอกค่ะ
ขอบคุณที่มานะคะท่านลุง
ท่านลุง หนูมีบางอย่างจะอวด
ห้องลับของหนู
ความลับนะคะ
หนูไม่อยากให้ทุกคนตกใจ
หนูจะไปบอกทุกคนว่าท่านลุงมา
เร็วหน่อยสิคะ
ท่านลุงยูป้า
ช่วยถือหน่อยได้ไหมคะ
หนูบินไม่ค่อยถนัดเลย
อ่านทิศทางลมเก่งขนาดนี้
เจ้าแห่งลมอยู่ไม่ไกลแล้ว
- ท่านยูป้า - ยินดีต้อนรับ
ทุกคนสบายดีนะ
ลมกับน้ำอุดมสมบูรณ์ดี
ท่านยูป้า
สวัสดีทุกคน
ท่านยูป้า
ไม่เจอกันซะนานเลย
เจ้าหญิง ท่านยูป้ามาแล้ว
รอเดี๋ยว
ท่านยูป้า
ไงมิโตะ งานหนักเหมือนเคยนะ
คืนนี้ท่านต้องเล่า เรื่องการเดินทางให้ข้าฟังนะ
เอาล่ะ หมุนเลย
ท่าทางจะใช้ได้นะ
วิเศษมากเลย
พรุ่งนี้ทุกคนจะได้พักผ่อนกันซะที
มาสิ โตเอโตะ
ท่านลุงยูป้า
นี่ลูกของโตเอโตะ เพิ่งคลอดปีนี้
ไหนดูซิ
แข็งแรงดีนี่
นึกถึงสมัยเนาซิกะยังเป็นเด็กเลย
ได้โปรดเป็นพ่อทูนหัวให้ด้วยนะคะ
ช่วยตั้งชื่อให้แกด้วย
ด้วยความเต็มใจ
ข้าจะหาชื่อเหมาะๆ ให้
ขอบคุณค่ะ
โตขึ้นจะได้แข็งแรงเหมือนเจ้าหญิง
แข็งแรงเหมือนเจ้าหญิงก็ดีหรอก
แต่ไม่ชอบไปทะเลแห่งความตาย เหมือนเจ้าหญิงจะดีกว่า
แต่นั่นเป็นที่ที่ฉันเจอคราบโอห์มนะ
หม่อมฉันมีหน้าที่ดูแลเจ้าหญิง แล้วก็ปราสาท
ชอบทำให้หม่อมฉันปวดหัวเรื่อยเลย
ถ้าเจอคราบโอห์มเยอะ
ก็ปล่อยให้เจ้าหญิงเล่น ในทะเลแห่งความตายไปเถอะ
เมื่อกี้เด็กผู้หญิงอย่างเธอ ยังช่วยชีวิตข้าเอาไว้เลย
เป็นหุบเขาที่น่าอยู่มาก
ได้กลับมาที่นี่จิตใจข้าสงบลงเยอะ
การเดินทางเป็นยังไงบ้าง
เลวร้ายมาก
ไอจากทะเลแห่งความตายแผ่ถึงทางใต้แล้ว
มันขยายวงกว้างไปเรื่อยๆ
ยังคงมีสงครามและผู้หิวโหยอยู่
สงครามไม่มีอะไรดีเลย
ทำไมพวกเขาอยู่อย่างสงบสุข เหมือนที่นี่ไม่ได้นะ
ลมทะเลช่วยปกป้องหุบเขาของเราไว้
หมอกไอแห่งความตายเลยมาไม่ถึงที่นี่
ว่ายังไงยูป้า
ยังไม่ถึงเวลาลงหลักปักฐาน ที่นี่อีกเหรอ
ดูสภาพของข้าสิ
คงช่วยเหลือชาวเมืองได้อีกไม่นาน
อย่าพูดอย่างงั้น
ท่านยูป้า ถูกชะตาลิขิต ให้ต้องเสาะแสวงหาเรื่อยไป
ชะตาลิขิตเหรอ
ท่านยาย เสาะแสวงหาอะไรคะ
อะไรกัน
เจ้าไม่รู้เหรอเนาซิกะ
นั่นไง
ลองดูภาพบนฝาผนังสิ
ยายเองก็ไม่ได้ดูนานแล้ว
ภาพที่อยู่มุมด้านซ้าย
คนสวมเสื้อคลุมสีฟ้า ร่อนลงมายังทุ่งสีทอง
เข้าร่วมกับมวลมนุษย์ นำพาผู้คนไปยังดินแดนใหม่
คนสวมเสื้อคลุมสีฟ้า ร่อนลงมายังทุ่งสีทอง
ท่านลุงยูป้า
ข้าคิดว่ามันเป็นแค่ตำนานซะอีก
แม่เฒ่า อย่าล้อข้าอีกเลย
ข้าก็แค่ล้อเล่นเท่านั้น
ข้าเองก็หวังที่จะแก้ปมปริศนา เรื่องทะเลแห่งความตายนี้ให้ได้
เผ่าพันธุ์มนุษย์อย่างพวกเรา
ถูกลิขิตมาเพื่อให้ทะเลแห่งความตาย กลืนกินอย่างงั้นเหรอ
ข้าปรารถนาจะรู้เหลือเกิน
ถ้าเราสามารถช่วยท่านลุงยูป้าได้ล่ะก็
เจ้าหญิง
มีอะไร มิโตะ
มีกลิ่นแปลกๆลอยมาตามลม
ใกล้เช้าแล้วด้วย
เดี๋ยวฉันไป
เป็นไงบ้าง
เหมือนจะเป็นพายุ แต่มีบางอย่างแปลกๆ
ทางโน้น
นั่นไง ดูสิ
ยานบิน
ทำไมยานบินมาอยู่ที่นี่ได้
นั่นมันอะไรกันแน่
ท่านยูป้า ยานบิน
- ยานบินเหรอ - มันเข้ามาแล้ว
ลำใหญ่มาก
ยานพวกโทลเมเคี่ยน
แต่มันบินแปลกๆ
สงสัยจะลงจอดฉุกเฉิน
- กอล ช่วยฉันที - ครับ
- เจ้าหญิง อย่าทำอย่างนั้น - ฉันจะพาพวกเขาไปชาย่ฝัง
ขอให้ทันด้วยเถอะ
พร้อมบินแล้ว
เตโตะ
กล้าดียังไงเนี่ย
พวกเขาต้องฆ่าแมลงมาแน่
ถอยยานออกไป
จะชนแล้ว
หักยานหลบไป
ไปสิ
- ยานตกแล้ว - เจ้าหญิง
- อยู่ที่หน้าผา - ไปเร็ว
ทุกคนไปช่วยกันหน่อย
เกณฑ์เด็กผู้ชายมาด้วย
ผู้หญิงคนนั้นยังไม่ตาย
- ที่นี่ที่ไหน - หุบเขาแห่งสายลม
ออมแรงไว้ก่อนเถอะ
ฉันชื่อลาสเทลแห่งเปอจิเต้
ยานของฉัน
- เผายานนั่นซะ - ยานเหรอ
ได้โปรด เผามันซะ
ยานของเธอ
เข้าใจแล้ว
ไม่ต้องห่วงมันกำลังไหม้อยู่
โล่งอกไปที
เจ้าหญิง
เร็วเข้า ช่วยกันดับไฟ
ทางโน้นด้วย
เจ้าหญิงแห่งเปอจิเต้นี่นา
แมลง
เจ้ายักษ์นั่นยังไม่ตาย
ไม่นะ มันกำลังเรียกพวกมา
มันบินไม่ได้
- เอาปืนมา - อย่านะ ถ้ายิงตัวอื่นๆจะตามมา
- เราต้องฆ่ามัน - ปืนฆ่ามันไม่ได้
- งั้นใช้อะไรล่ะ - เดี๋ยวก่อน
- มิโตะ เอาเครื่องร่อนมา - ครับ
เจ้าหญิง
กลับเข้าป่าไปซะ
เจ้าบินได้
เจ้าแข็งแรงพอ
ดีมาก เป็นเด็กดีนะ
เจ้าหญิง
ขอบใจมาก
ขอบคุณพระเจ้า
มันไปแล้ว
ไม่ต้องคิดเลยว่าเราจะลำบากแค่ไหน
ถ้ามีแมลงซักตัวต้องตาย
โอห์ม
เจอแล้ว ทางนี้
นี่ไง
สปอร์แมลงที่ติดมากับยานบิน
มันยังไม่ทันปล่อยพิษออกมา
ต้องเผามันให้หมด
เราจะปล่อยให้มันรอดไปไม่ได้
เจ้านี่มันคืออะไรเนี่ย
ไฟทำอะไรมันไม่ได้เลย
เอาล่ะพวกเรา
ปล่อยมันเอาไว้อย่างงั้นก่อน
ตอนนี้ไปช่วยกันเผาสปอร์ก่อนเถอะ
รับทราบ ไปเถอะ
ทุกคนระวังตัวด้วย
ชอบหาเรื่องใส่ตัวเรื่อยเลยเจ้าหญิง
มิโตะ ดูนี่
ชีพจรเต้น
เหมือนกับว่ามันยังไม่ตาย
ท่านยูป้า อะไรกัน
ระหว่างการเดินทางข้าได้ยินข่าวลือ
ว่ามีสัตว์ประหลาดดึกดำบรรพ์ หลับใหลอยู่ใต้เมืองเปอจิเต้
ลึกลงไปใต้พื้นโลก
สัตว์ประหลาดดึกดำบรรพ์
ขุนศึกยักษ์ยังไงล่ะ
ขุนศึกยักษ์
ได้ยินว่าถูกทำลายไปแล้ว เมื่อตอน 7 วันแห่งหายนะ
นี่มันอะไรกัน
มีคนเล่าว่าขุนศึกยักษ์ กลายร่างเป็นหิน
แต่มีอยู่ตัวนึงหลับใหล อยู่ใต้พื้นโลกกว่าพันปี
พูดอีกอย่างว่า
เจ้านี่มีชีวิตเหมือนมนุษย์งั้นเหรอ
กองทหารโทลเมเคียอยู่ทางตะวันตก
อย่าลืมว่าชาวเมืองเปอจิเต้ มักจะโหดร้าย
ทำงานกันไปนะ
นั่นอะไร
อะไรน่ะ
ยานพวกโทลเมเคี่ยน
ทุกคนไปที่ปราสาท
ไปที่ปราสาท
รีบเข้าไปหลบในปราสาท
ไปที่ปราสาท
ท่านพ่อ
เร็วเข้าแม่เฒ่า
รีบหาที่ซ่อน
ข้าจะอยู่ที่นี่
เจ้าหญิง
บังอาจมาก
เนาซิกะ
หยุดอยู่ตรงนั้น
ไม่อย่างงั้นมีดจากคราบแมลงเล่มนี้ จะปักทะลุเกราะกระเบื้องของพวกเจ้า
ท่านคือยูป้าใช่ไหม
ขอถามนักรบอย่างท่านหน่อย
เมื่อคืนชาวเมืองแห่งนี้ ได้ช่วยเหลือยานบินของท่าน
เราเพิ่งทำพิธีฝังคนของท่าน อย่างสมเกียรติ
นี่หรือวิธีปฏิบัติต่อชนชาติที่อ่อนแอกว่า ของชาวโทลเมเคี่ยนอย่างท่าน
ถ้าอยากก่อสงครามต้องมีเหตุผลสมควร
ท่านควรส่งทูตมาเจรจากับเราก่อน
เนาซิกะ ใจเย็นไว้ก่อน
ถ้าหลานสู้ พวกเขาจะฆ่าชาวเมือง
พวกเราต้องรอดเพื่อรอโอกาสของเรา
ยายเด็กบ้า
วางปืนลงคุโรโตว่า
แต่ว่ามัน....
รกหูรกตา
ฆ่าทิ้งซะก็หมดเรื่อง
พล่ามพอหรือยัง
ท่านคือยูป้า ช่างตีดาบผู้ยิ่งใหญ่ใช่ไหม
เราไม่ได้มาเพื่อเข่นฆ่าใคร
เราต้องการเจรจา
วางมีดของท่านลงเถอะ
เจ้าหญิง
ฟังให้ดี
เจ้าหญิงคูชาน่า ผู้บัญชาการกองทัพโทลเมเคี่ยน
มีอะไรจะกล่าวกับพวกเจ้า
เรามาเพื่อรวมเมืองให้เป็นปึกแผ่น
และสร้างสันติสุข ในบ้านเมืองของท่าน
พวกท่านอยู่ใกล้ ทะเลแห่งความตายเกินไป
จงยอมรับข้อตกลง เข้าร่วมเป็นพวกเดียวกับเรา
เราจะเผาทำลายทะเลแห่งความตาย และสร้างโลกใหม่ขึ้น
ทำลายทะเลแห่งความตาย
จะเป็นไปได้เหรอ
สิ่งที่เราต้องการก็คือ
พลิกฟื้นพลังอำนาจ ของมวลมนุษย์ขึ้นมาใหม่
เพื่อขึ้นปกครองโลกใบนี้
ใครก็ตามที่เข้าร่วมกับเรา
เราสัญญาว่าชีวิตผู้นั้นจะปลอดภัย จากไอพิษและพวกแมลง
ฟังข้าก่อน
ห้ามแตะต้องทะเลแห่งความตายเด็ดขาด
ยายแก่พูดเพ้อเจ้ออะไร
- เอาตัวไป - ให้เขาพูดไป
ตลอดระยะเวลากว่าพันปีที่ผ่านมา
นับครั้งไม่ถ้วนที่มนุษย์ พยายามทำลายทะเลแห่งความตาย
และทุกครั้งพวกโอห์ม จะเข้าโจมตีเราอย่างบ้าคลั่ง
กวาดล้างทำลายทุกอย่าง ราวกับคลื่นยักษ์
เข่นฆ่ามนุษย์และกลืนกินเมืองจนสิ้น
พวกมันจะไม่มีวันยอมหยุด จนกว่าชีวิตของพวกมันจะดับ
ที่สำคัญคือเมื่อสปอร์ของโอห์ม แพร่กระจายและหยั่งรากลึกลงบนสิ่งใด
มันจะแพร่พิษและย่อยสลาย ทุกสิ่งทุกอย่าง
เจ้าต้องไม่แตะต้องทะเลแห่งความตาย
พอได้แล้ว
เลิกพูดพล่ามซะทียายแก่
แล้วแกจะทำอะไร
จะฆ่าฉันงั้นเหรอ
หนอยแก...
ฆ่าฉันเลยสิ
แค่ผู้หญิงตาบอดแก่ๆคนหนึ่ง
แน่จริงก็ฆ่าฉันเลย
เหมือนที่แกฆ่าจิลไง
ไม่จริง
โหดร้าย ฆ่าพระราชาทำไม
เจ้าพวกป่าเถื่อน
หุบปากเดี๋ยวนี้
สั่งสอนพวกมันให้เข็ดหลาบ
ทุกคนหยุดก่อน
ได้โปรดฟังฉันก่อน
ฉันไม่อยากให้เสียเลือดเนื้อ มากไปกว่านี้
ได้โปรด
เจ้าหญิง
ท่านด้วยเหมือนกันท่านยาย
เราต้องยอมจำนนต่อพวกเขา
ออกแรงหน่อย
อย่ามัวชักช้า อย่าอู้
เดินเร็วๆหน่อย
หมู่บ้านนี้เป็นหุบเขาที่น่าอยู่นะ
กระหม่อมขอค้าน
เราได้รับคำสั่งให้ปลุก ขุนศึกยักษ์ขึ้นมา
แต่ภารกิจนี้ต้องล่าช้าออกไป
เพราะยานบินสำคัญของเรา ดันระเบิดซะก่อนเมื่อคืนนี้
- ท่านไม่ต้องใส่ใจเรื่องสร้างชาติก็ได้นี่ - แล้วถ้าเราจะทำล่ะ
คิดว่าเราปลุกมันขึ้นมาเล่นๆ รึไง
องค์หญิงตรัสถูกแล้ว
แต่ถ้าเป็นเรื่องกองกำลังทหาร
การตัดสินใจควรเป็นหน้าที่กระหม่อม
ท่านมันเจ้าเล่ห์
ตอนเราไปเปอจิเต้
- ท่านก็ทำหน้าที่ปลุกขุนศึกยักษ์ต่อแล้วกัน - ครับ
ยานบินนี้ยังใช้ได้ไหม
ครับ เราเจอมันที่นี่
พูดตามตรงนะ
นี่เป็นคำสั่งไม่ใช่การขอร้อง
ท่านจะพาเจ้าหญิงไปเปอจิเต้งั้นเหรอ
กับตัวประกัน 5 คน ยานบินแล้วก็อาหาร
งั้นเจ้าเลือกตัวประกัน
เตรียมทุกอย่างให้พร้อมสำหรับพรุ่งนี้ด้วย
ขอบใจที่ยอมเป็นตัวประกัน
สบายมาก
แต่ข้ากลัวพวกเขาจะเอาทุกอย่างไปด้วย
ตอนนี้ข้าจะเงียบไว้ก่อน
รอโอกาสเหมาะแล้วค่อยลงมือ
- ต้องขัดขวางการปลุกขุนศึกยักษ์ให้ได้ - ครับ
เนาซิกะ
เตโตะ เจ้าหญิงของเจ้าอยู่ไหน
เนาซิกะ นี่มันอะไรกัน
ต้นไม้พวกนี้มาจากทะเลแห่งความตาย
หนูเพาะมันจากสปอร์ที่เก็บมา
ไม่ต้องห่วง พวกมันไม่มีพิษ
ไม่มีพิษ
อากาศในนี้บริสุทธิ์ซะด้วยซ้ำ
แต่ทำไมพืชมีพิษพวกนี้ ถึงเติบโตในนี้ได้ล่ะ
กังหันลมของปราสาท
ทำหน้าที่วิดน้ำจากใต้ดินขึ้นมา
ส่วนดินเอามาจากดินข้างใต้น้ำพุ
ด้วยน้ำและดินที่บริสุทธิ์
ทำให้พืชจากทะเลแห่งความตายไม่มีพิษ
ตอนนี้มลภาวะเป็นพิษแผ่ขยายไปทั่วโลก
ไม่เว้นแม้แต่หุบเขาของเรา
ทำไมคะ
ใครเป็นคนทำให้โลกกลายเป็นแบบนี้
หลานเพาะมันขึ้นมาเองเหรอ
ค่ะ เพื่อช่วยรักษาท่านพ่อและคนอื่นๆ
แต่ว่า...
ตอนนี้หนูหมดโอกาสแล้ว
หนูต้องปิดทางน้ำที่นี่
อีกไม่นานพวกมันก็จะตาย
เนาซิกะ
หนูกลัวตัวเองค่ะ
หนูไม่รู้ว่าอนาคตข้างหน้าจะเป็นยังไง
หนูไม่อยากฆ่าใครทั้งนั้น
เจ้าหญิง
- พวกเราเก็บมาให้ - ถั่วชิโกะ
เราให้เจ้าหญิงค่ะ
พวกเธอ...
เยอะแยะเลย เก็บกันเหนื่อยเลยสิ
ขอบใจนะ
มันเป็นของมีค่ามาก
ไม่ยุติธรรมเลย
ไปได้แล้ว
จะออกเดินทางแล้ว
จากนี้ไปต้องไม่ร้องไห้นะ
ไม่ต้องห่วง อีกไม่นานฉันก็จะกลับมา
จริงนะ
ทำไมล่ะ
ฉันเคยพูดโกหกเหรอ
ไม่ค่ะ
ใช่ไหม
ค่ะ
สัญญานะ
เอาล่ะ ไปได้แล้วจ้ะ
สัญญานะคะ
ดูแลตัวเองด้วยนะเจ้าหญิง
รีบกลับมาไวๆนะ
ยังไม่ถึงเปอจิเต้อีกเหรอ
ฉันปวดหลังจะแย่อยู่แล้ว
ให้ตายสิ
เจ้าหญิงพาแต่พวกตาแก่ไม่ได้เรื่อง มารึไง
มันแปลกๆ นะว่าไหม
ทำไมพวกเขาต้องบินใกล้กันขนาดนี้
เหมือนกับกลัวจะโดนโจมตียังงั้นแหละ
มีแต่ไอพิษคลุ้งอยู่ใต้เมฆนั่น
อย่าขยับ
เรือบิน
ศัตรูโจมตี
ยานลำที่ 2 ร่วงไปแล้ว
ฉันว่าแล้วเชียว
ตื่นเต้นดีแฮะ
- เตรียมป้องกันตัว - ทุกหน่วยรับทราบ
- ยานของเปอจิเต้ - เปอจิเต้เหรอ
ให้ตายสิโดนลำที่ 3 แล้ว
- คอร์เว็ตทำอะไรอยู่ - ทุกคนเตรียมพร้อม
ยานโดนทำลายหลายลำแล้ว
มันยิงโดนหางเรือเรา
เชือกที่ผูกยานจะหลุดแล้ว
เร็วเข้าเตโตะ
ไม่นะ เรากำลังจะตก
เจ้าหญิง
อย่านะ อย่าฆ่ากันอีกเลย
อย่า...
เจ้าหญิง
เร็วเข้ามิโตะ
เจ้าหญิง เราแย่แล้ว
- ฉันอาจจะบินได้ - จะบ้าเหรอ
มิโตะ เร็วเข้า
ก็ได้
สตาร์ทเครื่องยนต์
- เปิดประตูเร็วเข้า - ครับ
มาสิ เร็วเข้า
เข้าไปข้างใน
มิโตะ พร้อมรึยัง
ไม่พร้อมก็ต้องพร้อม
เดินเครื่องเต็มที่
- เรากำลังจะบินแล้ว - รับทราบ
พร้อมแล้ว ไปได้
ใส่หน้ากากเอาไว้
ลงต่ำไปใต้เมฆค้นหายาน
ตัวแกยังอุ่นอยู่
อย่าเป็นอะไรนะเตโตะ
ที่นี่มันที่ไหนกัน
ไม่เคยเห็นไอพิษเยอะขนาดนี้เลย
คอยดูหางเรือทางด้านขวาเอาไว้
ใกล้จะถึงแล้ว
ครับ
ยานยังลอยอยู่
เจ้าหญิงพูดถูก
อยู่นั่นไง
ไปเลย
- นั่นเจ้าหญิงนี่ - เจ้าหญิง ทางนี้
ทุกคน ทนหน่อยนะ
เดี๋ยวจะโยนเชือกไปให้
ตะขอเชือกเราพัง
เกี่ยวยานกลางอากาศไม่ได้แล้ว
พวกเรายังไม่อยากเป็นอาหารพวกแมลง
มิโตะ พวกเราต้องตายแน่เลย
อย่าเพิ่งกลัว
โยนสัมภาระทิ้งไปซะ
ลาก่อน โชคดีนะ
ฟังฉัน โยนสัมภาระทิ้งไป
มิโตะ เครื่องยนต์มันแปลกๆ
- อะไรนะ - เครื่องยนต์มันดังแปลกๆ
- เร็วเข้า - ครับ
อะไรน่ะ
เจ้าหญิงจะทำอะไร
เจ้าหญิง หน้ากาก
- เดี๋ยวก็ตายหรอก - ใส่หน้ากากซะเจ้าหญิง
ฉันสัญญา ทุกคนจะปลอดภัย
เชื่อฉันเถอะ
โยนของทิ้งไปซะ
- เราจะทำตามที่ท่านสั่ง - ได้โปรดใส่หน้ากากซะเถอะ
เจ้าหญิงยิ้ม
พวกเราต้องรอดสิ
เร็วเข้า ขนของทิ้งให้หมด
เจ้าหญิงพวกเราจะร่วงแล้ว
สตาร์ทเครื่องอีกครั้งนึงซิ
หายใจลึกๆ
เร็วเข้า ทิ้งไปให้หมด
ของนอกกายไม่ตายก็หาใหม่ได้
- เจ้าหญิง - ทุกคนปลอดภัยนะ
- ครับ เจ้าหญิง - อย่าขยับ
นี่เจ้า...
ขอบใจที่ช่วยฉันไว้
เจ้าหญิงไปช่วยแม่นี่ทำไมกัน
โง่จริงๆ
นึกว่าฉันจะซึ้งใจจนยอมทำดีด้วยเหรอ
ท่านไม่รู้จักทะเลแห่งความตายดีพอ
ที่นั่นมันไม่เหมือนโลกมนุษย์
ท่านไม่รู้ว่าเสียงปืนเพียงแค่นัดเดียว
จะนำการต่อสู้และยานรบมากมายมาที่นี่
ทำให้พวกแมลงคลั่ง
ไม่เชื่อก็ดูสิ
พวกแมลงกำลังมาทางนี้
แล้วตัวอื่นๆก็จะตามมาด้วย
พวกเราต้องรีบไปแล้ว
- โยนเชือกมาให้ฉัน - ครับ
- มิโตะ ซ่อมตะขอที - ครับ
อย่าขยับ
นี่เป็นคำสั่ง
ท่านกำลังกลัวอะไรอยู่
ทำท่าเหมือนจิ้งจอกแคระยังงั้นแหละ
ปากดีนักนะ
อย่ากลัวไปเลย
เราแค่อยากพาท่านกลับ ไปยังประเทศของท่านเท่านั้น
เธอนี่มัน...
นี่มันอะไรกันเนี่ย
มาแล้ว
เงียบๆนะ
อย่าทำให้พวกมันโกรธ
รังของพวกโอห์มนี่นา
พวกเราโดนมันล้อม
พวกมันกำลังหยั่งเชิงเรา
โอห์ม ยกโทษให้เราด้วยที่มารบกวน
เข้าใจพวกเราด้วย
เราไม่ใช่ศัตรูของพวกเจ้า
เจ้าหญิง
เขายังไม่ตาย
เดี๋ยวก่อน โอห์ม
เกิดอะไรขึ้น
ตาพวกมันเปลี่ยนเป็นสีแดงแล้ว
เจ้าหญิง จะทำอะไรกับเครื่องร่อน
พอคลื่นในทะเลสงบ
เอาเครื่องขึ้นบินแล้วรอฉันอยู่ข้างบน
ถ้าฉันไม่กลับมาใน 1 ชั่วโมง
ก็กลับไปที่หุบเขาเลย
แต่ว่า มันจะดีเหรอ
ไม่ทันฟังก็ไปซะแล้ว
งั้นก็ลงมือเลย
เอาล่ะทุกคน
เราจะทำตามเจ้าหญิงสั่ง
เจ้าหญิง
ให้ตายเถอะ
เธอเป็นใคร
คิดจะฆ่าอย่างเดียวรึไง
ทั้งพลุทั้งยานฉันช่วยไม่ได้แล้ว
ทรายดูด
บ้าเอ๊ย
- ผ่านไป 2 ชั่วโมงแล้ว - แมลงยั้วเยี้ยไปหมดเลย
เจ้าหญิง
เนาซิกะ
มานี่สิ
มาทางนี้
ท่านพ่อ
ท่านแม่ก็อยู่ด้วย
ไม่ค่ะ
หนูไม่อยากไปกับพวกท่าน
ไปให้พ้นนะ
ไม่มีอะไรที่นี่
บอกแล้วไงว่าไม่มีอะไร
อย่าออกมา
ตัวอ่อนของโอห์ม
ลูกไม่ควรคลุกคลีกับพวกแมลงนะ
เอามาให้พ่อเดี๋ยวนี้ เนาซิกะ
ไม่
มันไม่ได้ทำผิดอะไร
แมลงกับมนุษย์
ยังไงก็ไม่มีทางอยู่ร่วมโลกกันได้
ได้โปรด
อย่าฆ่ามันเลย
ได้โปรดเถอะ
เตโตะ
ที่นี่แปลกจังเลย
หามันเจอจนได้
รู้สึกเป็นไงบ้าง
พวกเราอยู่ที่ไหน
ให้ฉันขอบคุณเธอก่อนนะ
ฉันคืออัซเบลแห่งเปอจิเต้
ขอบคุณมากที่ช่วยชีวิตฉัน
ฉันคือเนาซิกะแห่งหุบเขาสายลม
ที่นี่ที่ไหน
รู้แล้วเธอต้องตกใจแน่
พวกเราอยู่ใต้ทะเลแห่งความตาย
ใต้ทะเลแห่งความตาย
ดูสิ เราหล่นมาจากที่นั่น
มากับทรายดูด
พวกเราไม่ได้สวมหน้ากาก
ใช่แล้ว
อากาศที่นี่บริสุทธิ์มาก
ไม่อยากเชื่อว่าใต้ทะเลแห่งความตาย จะมีสถานที่แบบนี้
อะไร
เนาซิกะ
อย่าเดินไปไกลนักนะ
ต้นไม้นี่วิเศษจัง
ตายแล้วแต่ยังมีน้ำไหลผ่าน
เหมือนทรายที่อยู่ใต้น้ำพุของเราเลย
ไม่น่าเชื่อว่ามีต้นไม้หิน อยู่ใต้ทะเลแห่งความตาย
เนาซิกะ
เธอร้องไห้
มีความสุขจัง
ลาสเทลเป็นน้องสาวฝาแฝดของฉัน
ฉันน่าจะได้อยู่กับเธอด้วย
ขอโทษที่ไม่ได้บอกเร็วกว่านี้
ไม่หรอก
ฉันสิต้องขอโทษ
เกือบฆ่าคนที่ช่วยเหลือ น้องสาวฉันซะแล้ว
แล้วที่หุบเขาแห่งสายลมเนี่ย...
ถั่วนี่รสชาติพิลึกชะมัด
ถั่วชิโกะ ดีต่อสุขภาพนะ
มันไม่อร่อยเลย
แต่ตอนนี้ให้กินรองเท้าก็ยังได้
ทำไมถึงเกิดทะเลแห่งความตาย
เธอนี่คิดอะไรประหลาดดีจริงๆ
ต้นไม้จากที่นั่นเติบโตได้ในที่สะอาด
มลภาวะในโลกเกิดขึ้นเพราะมนุษย์
พวกมันดูดซับสารพิษจากโลก
ทำให้เกิดคริสตัลบริสุทธิ์
พอตายแล้วก็เปลี่ยนเป็นทราย
ทำให้เกิดถ้ำใต้พิภพขึ้นมา
พวกแมลงปกป้องป่าแห่งนี้
ถ้าเป็นแบบนั้นเราทุกคนจะต้องแย่แน่
พวกเราไม่มีทางอยู่รอด ด้วยการอยู่กับสารพิษ
และแมลงเป็นพันปีหรอก
อย่างน้อยก็น่าจะหาทาง ควบคุมมันเอาไว้ก่อน
- เธอพูดเหมือนกับคูชาน่าเลย - ไม่นะ
เราไม่คิดจะใช้ขุนศึกยักษ์ เป็นเครื่องมือ
ไว้เจอพรรคพวกฉันพรุ่งนี้ก็รู้
นอนกันเถอะ
พรุ่งนี้ต้องเดินทางอีกไกล
ทุกอย่างเรียบร้อยครับ
- ตามแผนไหม - ครับ ช่วงลำตัวแข็งแรงดีครับ
แกนี่เป็นสัตว์ประหลาด ที่แสนจะน่ารักจริงๆ
ทำให้ทหารอย่างฉันอดคิดถึงวันเก่าๆ บนสนามรบขึ้นมาไม่ได้
อันที่จริงแกน่าจะนอนหลับ อยู่ใต้พื้นโลกไปตลอดกาลแท้ๆ
ท่านนายพล
ยานบินของเจ้าหญิงถูกเปอจิเต้โจมตี
ทุกลำถูกทำลายหมด
ยกเว้นท่านคอร์เวต
เจ้าหญิงเป็นยังไงบ้าง
ยานของเจ้าหญิงระเบิดไปแล้วครับ
ท่านนายพล
พวกชาวเมืองยังไม่รู้ใช่ไหม
ครับ
ทุกคน เดินหน้าต่อ
ยังไงแผนการณ์ของเราต้องดำเนินต่อไป
ครับ
แม้แต่โชคชะตาก็ยังเข้าข้างคนอย่างฉัน
หรือว่านี่จะเป็นกับดัก เพื่อทำลายฉันกันแน่นะ
มิโตะกับคนอื่นๆ กลับมาแล้วครับ
รออยู่ที่ทะเลสาบกรดครับท่านยูป้า
เราละอายใจที่กลับมาโดยไม่มีเจ้าหญิง
กลับมาอย่างปลอดภัยก็ดีแล้ว
จะปล่อยฉันเหรอ
เราจะจมขุนศึกยักษ์ในทะเลสาบกรดก่อน
แล้วค่อยปล่อยท่านกลับประเทศ
ทหารของท่านเหลืออยู่ที่นี่ไม่มาก
พวกเราคงเอาชนะได้ไม่ยาก
ทำไมท่านต้องจุดชนวนสงครามด้วย
น้ำกับไฟต่างมีฤทธิ์ต้านกัน
ก็เป็นเหตุผลเดียวกันกับสงครามครั้งนี้
ไม่เห็นเหรอ
เรามาไกลเกินจะถอยกลับแล้ว
การบุกเปอจิเต้ทำให้ประเทศอื่นกลัว
ทุกคนจะเห็นว่าเราแข็งแกร่งที่สุด
เหตุการณ์ที่นี่จะทำให้ประเทศอื่น ยอมศิโรราบให้กับเราในที่สุด
เหลือทางเลือกแค่ทางเดียวเท่านั้น
คือปลุกขุนศึกยักษ์ให้คืนชีพ
แล้วใช้พลังอำนาจของมันปกครองโลก
ดูสิ
ฝีมือแมลงงั้นเหรอ
คนที่จะมาเป็นสามีของฉัน จะได้เห็นอะไรยิ่งกว่านี้
ฉันจะเผาทะเลพิษ ฆ่าแมลงให้หมด
แล้วสร้างโลกขึ้นมาใหม่ ทำไมถึงไม่เห็นด้วย
ทำไมพวกท่านต้องขัดขวาง เหมือนพวกเปอจิเต้ด้วย
เราจะไม่ยอมให้ขุนศึกยักษ์ ฟื้นคืนชีพได้
- เรื่องด่วน - รหัสผ่านล่ะ
ฉันรีบอยู่นะ
- สายลม - หุบเขา
ผ่านได้
มีสปอร์ตกค้างอยู่
ว่ายังไงนะ
พวกมันปล่อยพิษออกมา
ทั้งหุบเขากำลังวุ่นวายไปหมดแล้ว
มันปล่อยพิษออกมา
ต้องรีบทำลาย
คืนเครื่องมือมาให้เราเร็วเข้า
ไม่งั้นหุบเขาจะพินาศ
เราต้องการเครื่องมือของเราคืน
เครื่องมือที่ใช้เผาสปอร์ ใช้เป็นอาวุธได้
เราไม่มีทางเลือก
ให้เครื่องมือคืนไป
- เก็บปืนไว้ก็พอ - ครับ
ยานท่านคอร์เวตออกไปแล้วครับ
ได้เวลาเหมาะจริงๆ
ขอกำลังทหารเสริม จากเปอจิเต้มาที่นี่ด่วน
ครับ
ให้มันได้อย่างงี้สิ เจ้าพวกนี้วุ่นวายชะมัด
เร็วเข้า
รีบเดินเร็ว
หาเจ้าหญิงให้เจอนะท่านยูป้า
ฝากดูแลหุบเขาด้วย
จนกว่าพวกเราจะกลับมา
ครับ
พวกเราไปที่หุบเขากันเถอะ
ไม่ทันแล้ว
สปอร์เกาะเต็มไปหมด
ทางนี้ก็เหมือนกัน
ถอยไป
จะทำอะไร
ต้นนี้ก็ด้วย
ท่านแม่เฒ่า
พวกเราคงต้องเผาต้นไม้ทิ้ง
ป่านี้พังพินาศหมดแล้ว
ขืนช้าที่นี่จะเป็นเหมือน ทะเลแห่งความตาย
ไม่มีวิธีที่ดีกว่านี้แล้วเหรอ
ป่านี้อยู่กับพวกเรามา 3 ร้อยกว่าปีแล้วนะ
บ้าเอ๊ย ถ้าพวกมันไม่มาที่นี่ล่ะก็
ที่นี่ชักจะรับมือไม่ไหวแล้ว
พวกเราไปช่วยกันเถอะ
เธอคิดว่าไง
ฉันว่ามันก็ดูเป็นเมืองเหมือนเดิมนะ
พวกแมลงไปแล้ว
แปลกจริง ทำไมใจเต้นแรงแบบนี้
ใกล้จะถึงแล้ว
เพื่อนๆของฉันรออยู่ตรงภูเขาโน่น
เมืองเปอจิเต้ดูแปลกไป
นี่มันเกิดอะไรขึ้น
อัซเบล รีบสวมหน้ากากซะ
พวกแมลงตายเกลี้ยงเลย
มันไปทางเปอจิเต้
ระวังหน่อยนะ
ทหารโทลเมเคี่ยนอาจอยู่ที่นั่น
แม้แต่โอห์มก็...
พวกแมลงโจมตีเมืองเปอจิเต้
ไม่เหลือแล้ว ทั้งที่จะจัดการ พวกโทลเมเคี่ยน แต่นี่มัน...
จัดการ
หมายความว่าไงอัซเบล
ยานบิน
ยานของเพื่อนฉัน
พวกเขาจอดแล้ว ไปเถอะ
อัซเบล นายยังไม่ตาย
นายทำอะไรลงไป
เราสร้างเมืองใหม่ไม่ได้นะ
เห็นเมืองแล้วสิ
อย่าห่วงเลย
ถ้ากลายเป็นทะเลแห่งความตายก็เผาซะ
แต่ขุนศึกยักษ์ไม่ได้อยู่ที่นี่
มันอยู่ที่หุบเขาแห่งสายลม
ทำไมถึง...
พวกเราไม่ได้นิ่งนอนใจหรอก
เราเตรียมแผน 2 เอาไว้แล้ว
คืนนี้เราจะจัดการ พวกโทลเมเคี่ยน ที่หุบเขา
ว่าไงนะ
อะไรนะ พวกคุณจะทำอะไร
อัซเบล นี่ใครเหรอ
เนาซิกะจากหุบเขาสายลม
เธอช่วยชีวิตฉันไว้
หุบเขาสายลมเหรอ
บอกมาซิ จะเกิดอะไรขึ้น
อัซเบล เธอรู้ใช่ไหม
บอกมาสิ
พวกเขาจะล่อให้พวกแมลงโจมตี
เหมือนกับที่ล่อให้โจมตี เปอจิเต้ใช่ไหม
โหดร้ายจริงๆ
ต้องปลุกขุนศึกยักษ์ ให้คืนชีพขึ้นมาให้ได้
เราทำเพื่อช่วยโลกนะ เข้าใจไหม
แล้วพวกคุณก็จะฆ่าทุกคนในหุบเขา
หยุดนะ อย่าทำเลย
- ได้โปรด - สายไปแล้ว
ลองสงครามเริ่มก็ไม่มีใครหยุดมันได้
เราเสียคนไปมากตอนสู้กับโทลเมเคี่ยน
นี่เป็นหนทางเดียวเท่านั้น
อย่าไปนะ มันอันตรายนะ
ปล่อยนะ ปล่อยฉัน
ถึงจะโหดร้ายแต่ขุนศึกยักษ์ จะทำลายทะเลแห่งความตาย
และสร้างโลกขึ้นมาใหม่อีกครั้ง
โกหก
- พวกคุณก็เหมือนพวกโทลเมเคี่ยนนั่นแหละ - ไม่นะ
พวกนั้นต้องการใช้มันเพื่อครองโลก
คุณก็ดื่มน้ำจากลำธารนั่นเหมือนกัน
คุณรู้ว่าน้ำนั่นบริสุทธิ์แค่ไหน
ต้นไม้เหล่านั้นอยู่ใต้ทะเลแห่งความตาย
มลพิษที่เกิดขึ้นก็เพราะฝีมือมนุษย์
แล้วคุณยังต้องการทำลายมันอีก
ทำไมจะต้องปลุกขุนศึกยักษ์ ให้ตื่นขึ้นมาด้วย
แล้วจะให้เราทำยังไง
ยอมศิโรราบต่อโทลเมเคี่ยนงั้นเหรอ
ไม่นะ
อัซเบล บอกพวกเขาว่า ทะเลแห่งความตายเป็นยังไง
บอกสิว่าพวกแมลงปกป้องโลกนี้ยังไง
อัซเบล ได้โปรดเถอะ
นายจะทำอะไร
อย่าขยับ
ปล่อยเนาซิกะเดี๋ยวนี้
ใจเย็นน่า อัซเบล
ฉันเอาจริง ปล่อยเธอซะ
เนาซิกะ รีบกลับไปเตือนพวกเขา
อัซเบล
ปล่อยฉันนะ
เจ้าพวกโง่
ลองได้ลุกขึ้นสู้แล้วมันหยุดไม่ได้
แต่เขาบอกให้เราระวังตัวเอาไว้นะ
เลิกอ้อยอิ่งซะที
- ใช้รถถังจัดการพวกมันเลย - ครับ
ชาวเมืองบุกเข้ามาแล้วครับ
มาทางเรารึเปล่า
ไม่ทราบครับ
พวกเขารวมตัวกันต่อสู้กับเรา
ชาวเมืองแค่หยิบมือ จะสู้ทหารเราได้ยังไง
เหมือนพวกเปอจิเต้ไม่มีผิด
พวกมันยึดรถถังไปแล้ว
เร็วเข้า ขับไปซิ
อย่าตกใจน่า
พวกมันยิงเรา
เดินหน้า
เร็วเข้า เร็วเข้าซิ
อันนี้ล่ะมั้ง
ขยับแล้ว
ไปทางไหนดีล่ะ
ข้างหน้า ไปข้างหน้า
รู้แล้วล่ะน่า
บ้าจริง ระดมรถถังมาให้หมด
เจ้าหญิงยังไม่ตาย
หมดเวลาฝันหวานแล้วสิเรา
เจ้าหญิง
ทางนี้เราจัดการเอง
บอกทุกคนให้ไปหลบ ที่ทะเลสาบกรดก่อน
ได้เลย
จนกว่าเจ้าหญิง จะกลับมาพร้อมกับยานบิน
เร็วเข้า ทุกคน
อย่ามัวแต่มองมาช่วยฉันที
หลังฉันมันเจ็บอยู่นี่
ฝูงรถถังมานี่แล้วจัดการเลย
เร็วเข้า
รู้แล้วล่ะน่า
แน่ใจนะ
ยานพวกเปอจิเต้ครับ
- เห็นหลบอยู่หลังก้อนเมฆโน่น - ดี
ระวังหน่อยนะ
แม่นี่พยศไม่ใช่เล่น
เร็วเข้า
เนาซิกะ เธอเป็นอิสระแล้ว
ไปเตือนพวกที่หุบเขาเถอะ
เครื่องร่อนของเธอคงช่วยให้ไปทัน
เราเตรียมไว้ให้แล้ว
อัซเบลบอกฉันทุกๆเรื่องแล้ว
ฉันจะเปลี่ยนตัวกับเธอเอง
สวมชุดนี่สิ
คุณคือ...
ฉันเป็นแม่ของลาสเทล
ขอบคุณมากค่ะ
ต้องขอโทษเธอด้วย
ทุกอย่างที่พวกเราทำมันผิดมาก
เร็วเข้าเถอะ
- แล้วเธอล่ะ - เธอไม่เป็นไรหรอก
อย่าห่วงไปเลย
ระวังตัวด้วย
พวกเราทำไม่ดีกับเธอไว้มาก
เนาซิกะ ทางนี้
ได้
เร็วเข้า
ขอบคุณนะคะ ทุกๆคน
ขอโทษที่มาช้าไปหน่อย
- เธอบินจากตรงนี้ได้ไหม - ฉันจะลองดู
ยานรบ
หลบเข้าไปในเมฆ
หยุดยิง
เจ้าโง่
หลบเข้าเมฆก็เจอแต่พายุเท่านั้น
ไม่ไหว บังคับไม่อยู่แล้ว
ยานกำลังหลุดเป็นชิ้นๆ
ออกไปจากเมฆ
ถึงเวลาที่พวกเราต้องสู้
พวกมันหมายหัวเรา
พวกมันจะทำอะไร
ต้อนเราเข้าไปในเมฆแล้วดักเล่นงานเรา
พวกมันมาแล้ว
โอกาสสุดท้ายของเธอแล้วนะ
ไม่ ฉันจะอยู่กับเธอ
ฉันทิ้งคนพวกนี้ไปไม่ได้
ไหนจะผู้หญิงที่สลับตัวกับฉันอีก
เธอเท่านั้นที่ช่วยคนที่หุบเขาได้
ขอร้อง รีบไปซะเถอะ
เธอเป็นความหวังสุดท้าย
เรือถูกยึดแล้ว
ไม่ต้องจับเชลย
ฆ่าพวกมันให้หมด
เนาซิกะ ไปสิ
อัซเบล
เจ้าหญิงอยู่นั่น
มิโตะ
มิโตะ ท่านลุงยูป้า
เจ้าหญิง
เร็วเข้า พวกเขากำลังแย่
เอาตะขอยึดติดยานไว้แล้ว
ท่านยูป้า จัดการได้เลย
ยันไว้ได้ไม่นานหรอก
พังเข้าไป
ประตูใกล้จะพังแล้ว
ได้เวลาแสดงเกียรติของเปอจิเต้แล้ว
นั่นอะไร นกเหรอ
ยานบิน
ยานรบจากหุบเขา
ว่าไงนะ
ยูป้านี่นา
ได้เวลาล้างแค้นแล้ว
ยอมแพ้ซะเถอะ
ยานรบของท่านถูกยึดแล้ว
อะไรกันนี่
เจ้าหญิง บ้าไปแล้วรึไง
เครื่องยนต์มันจะพังแล้วนะ
ต้องรีบไปที่หุบเขา
เร่งเครื่องอีกมิโตะ
ข้าแต่พระเจ้าแห่งสายลม
ช่วยปกป้องคนของเราด้วย
พวกนี้ไม่ขยับเลย ดื้อชะมัด
พวกเขารอการกลับมาของเธอ
กลับมาเหรอ
พวกเขาเชื่อว่าเด็กคนนั้น จะกลับมาพร้อมยานรบ
ยานลำนั้นเก่าเต็มที
เป็นโอกาสเหมาะที่จะโจมตี
เจ้ารู้อะไรเกี่ยวกับ ยานลำนั้นบ้าง
เป็นยานที่กลับมาได้ หลัง 7 วันแห่งหายนะ
ยานที่ใครๆเล่าว่า บินไปได้ไกลถึงดวงดาว
แข็งแกร่งจนปืนยิงไม่เข้า
แต่ถูกฝังอยู่ในหลุมนานแล้ว
ฉันก็รอดูอยู่เหมือนกัน
ถ้าเด็กคนนั้นกลับมา จากทะเลแห่งความตายได้จริง
ฉันจะหาโอกาสคุยกับเธอ
ว่าไง เปลี่ยนใจรึยัง
ถ้ายอมช่วยเราจะปล่อยทุกคนไป
อยากมีจุดจบเหมือนเปอจิเต้เหรอ
ท่านเองก็เป็นเจ้าหญิง
แต่ไม่เหมือนเจ้าหญิงของเราเลย
ลองดูมือของข้าสิ
ก็เหมือนมือของพระราชาจิล
อีกไม่เกิน 6 เดือน มันจะกลายเป็นหิน
แต่เจ้าหญิงกลับบอกข้าว่า ทรงชอบมือคู่นี้ของข้ามาก
มันสวยและมีคุณค่า เพราะเป็นมือที่ทำงานหนัก
พวกเจ้าอยากอยู่ใกล้ ทะเลแห่งความตาย ทั้งที่มันมีแต่พิษงั้นเหรอ
ถ้าพวกท่านใช้ไฟ
เราก็จะใช้ไฟรับมือท่านเหมือนกัน
แต่ความร้อนจากไฟไม่ทำให้อะไรงอกงาม
ไฟทำให้ป่าเป็นเถ้าถ่านในวันเดียว
แต่น้ำกับลมทำให้ป่าอยู่ได้เป็นร้อยปี
พวกเราชอบน้ำและสายลม
ถ้าเห็นป่าตอนนี้เจ้าหญิงคงจะเสียใจมาก
ท่านนายพล เรารอคำสั่งท่านอยู่
- หุบปากไปเลย - ครับ
ใครจะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
แต่เจ้าหญิงเราน่ารักขึ้นนะ
คุโรโตว่า
ปล่อยพวกเขาไปเดี๋ยวนี้
เจ้าหญิงจะทรงรอจริงๆเหรอ
ให้ทหารพักกินอาหาร
เราจะออกรบใน 1 ชั่วโมง
อาหาร ได้กินอาหารจริงๆซะที
มีคนมา
กอลกับคนอื่นๆ
อะไรกัน
ไม่มีลมเลย
ไม่มีลมเหรอ
แกพูดถูก ลมหยุดพัด
แม่เฒ่ามีอะไรคะ
แม่เฒ่าคะ
ใครก็ได้
ใครก็ได้ช่วยพาฉันออกไปข้างนอกที
ลมไม่เคยหยุดพัดมาก่อน
แม่เฒ่าคะ หนูเจ็บหูจัง
ตอนนี้อากาศกำลังเริ่มเปลี่ยนแปลง
ใกล้ถึงแล้ว
พ้นทะเลแห่งความตายแล้ว
อีก 3 นาทีจะถึงทะเลสาบกรด
เบาเครื่องยนต์
บินลงไปใต้เมฆ
ตรงนั้นมันแสงอะไร
โอห์ม
ไอพิษจากทะเลแห่งความตาย
พวกมันมุ่งหน้าไปทางหุบเขา
ทำไมพวกโอห์มดูเกรี้ยวกราดนะ
มีคนกำลังยั่วพวกมัน
มิโตะ บินไปข้างหน้าพวกมัน
ครับ
นั่นไง
มิโตะ จุดพลุ
เตรียมพร้อม
ยิง
นั่นมันอะไร
โหดร้ายอะไรอย่างนี้
พวกเขาล่อพวกมันโดยใช้ลูกโอห์ม
กระหม่อมจะยิงมันเอง
อย่านะมิโตะ
อย่ายิง ห้ามยิงเด็ดขาด
ทำไม ทำไมถึงยิงไม่ได้
ยิ่งฆ่าลูกโอห์ม พวกมันยิ่งไม่มีวันหายแค้น
แล้วจะให้ทำยังไง
พวกมันจะทำลายหุบเขาของเรานะ
ใจเย็นก่อนมิโตะ
ต้องเอาลูกโอห์มไปคืนพวกมัน
เราต้องลองดู
จะทำอะไรน่ะเจ้าหญิง
ล่วงหน้าไปเตือนพวกที่หุบเขาก่อน
เจ้าหญิง
แต่ท่านไม่มีอาวุธเลยนะ
นั่นไม่ใช่พลุของพวกเรา
- ไกลแค่ไหน - 60 ไมล์ครับ
มาจากอีกด้านของทะเลสาบ
ยานรบรึเปล่า
อาจจะใช่
เป็นสัญญาณพลุฉุกเฉิน
เป็นยานรบแน่นอน
ครบ 1 ชั่วโมงแล้ว ไปกันเถอะ
ไม่รอแล้วเหรอเจ้าหญิง
ยังไงก็หนีการนองเลือดไม่พ้น
กองทหาร เดินหน้า
เจ้าหญิงเข้าข้างในเถอะ
ฉันไม่เป็นไร
ยานรบ
ยิงได้
หยุดยิงก่อน
หยุดก่อน
บอกให้หยุด
เจ้าหญิง
ทุกคนเตรียมพร้อม
อย่าเพิ่งยิง
เจ้าหญิง
เด็กคนนั้นอยู่ไหน
เจ้าหญิงไม่อยู่ที่นี่
พวกโอห์มกำลังคลั่ง และมุ่งหน้ามาทางนี้
ว่ายังไงนะ
โอห์มเหรอ
เจ้าหญิงกำลังไปหยุดพวกมัน
นี่ไม่ใช่เวลามาต่อสู้กัน
ทุกคนหนีเร็ว
หลบไปอยู่ที่สูงที่สุด เท่าที่จะทำได้
รีบไป
แม่เฒ่าคะ
หนูเห็นอะไรแดงๆ
เต็มไปหมดเลย
มันกำลังมาทางนี้
จงทำใจซะเถอะ
หากพวกโอห์มกำลังโกรธจัด ก็ไม่มีอะไรหยุดพวกมันได้อีกแล้ว
อย่าตื่นตกใจ
เรายังพอมีเวลา
มิโตะ
ถ้าฉันจะตาย ฉันก็อยากตายที่นี่
อย่าเพิ่งหมดหวัง
เจ้าหญิงของเรายังสู้อยู่ อย่าท้อสิ
ฟังนะ ต้านพวกมันไว้ให้ได้นานที่สุด
ฉันจะรีบกลับมา
เจ้าหญิง อย่าเพิ่งเลย
มันเสี่ยงมาก
ถึงมันจะไม่สมบูรณ์ แต่เราไม่มีเวลาแล้ว
ไปได้
อย่าเพิ่งยิง
ฟังฉันพูดก่อน
บ้าเอ๊ย บินฉิวอย่างกับนก
เธอไม่ใช่ศัตรูนะ
เหมือนเธออยากบอกอะไรเรา
ใครที่ขัดขวางเราก็คือศัตรู
ต้องล่อพวกโอห์มไปที่หุบเขา ไม่งั้นพวกเราก็ต้องตาย
มาโน่นแล้ว
ให้เข้ามาใกล้กว่านี้แล้วค่อยยิง
- ยิงเลย ยิงเลยสิ - ไม่
- ท่านลาสเทล - ถอยไป
โอห์ม
อย่าโกรธเลยนะ
อย่ากลัวไปเลย
ฉันไม่ใช่ศัตรู
ฉันขอโทษ
ขอโทษนะ
ฉันไม่ขอให้เจ้ายกโทษให้หรอก
มันโหดร้ายเหลือเกิน
อย่าขยับ ไม่งั้นเจ้าจะตายนะ
เป็นเด็กดีนะเจ้าหนู อยู่นิ่งๆ
พวกมันเจอเราแล้ว
พวกมันมาแล้ว
อย่านะ บาดแผลเจ้าลึกมาก
ทะเลสาบมันเป็นกรด
โอห์ม
เด็กดีของฉัน
ฉันไม่เป็นไร
พวกเขามารับเจ้าแล้วนะ
ทำไมพวกเขาไปอีกทางนึงล่ะ
โอห์ม ไม่นะ
นั่นเป็นทางไปหุบเขา
พวกมันคุ้มคลั่งจนลืมเราไปแล้ว
ถ้าไม่หยุดพวกมันหุบเขาคง...
เจ้าพวกโง่
รนหาที่ตายกันเองแท้ๆ
- เราปลอดภัยแล้ว - รีบไปจากที่นี่เถอะ
เช็คเครื่องยนต์ซิ
อย่า อย่านะ
ค่อยพูดค่อยจากันก็ได้
พาฉันไปหามันเดี๋ยวนี้
ฉันต้องคืนลูกโอห์มให้พวกมัน
มันสายเกินไปแล้ว
หยุดพวกมันไม่ได้หรอก
พาเราไปหาพวกโอห์มเดี๋ยวนี้
พาเราไป
แต่ว่าเธออาจจะตายนะ
ท่านแม่เฒ่าคะ เราจะตายไหม
ถ้านั่นเป็นโชคชะตา เราก็ต้องยอมรับมัน
พวกมันมาเป็นขโยงเลย
- ถอยกันเถอะ - จะบ้าเรอะ จะถอยไปไหนกัน
อย่า อย่าเพิ่งถอย
สู้เพื่อเจ้าหญิงของเราสิ
เพื่อเจ้าหญิง
เจ้าหญิงมาแล้ว
ลุยเลย ขุนศึกยักษ์
- ขุนศึกยักษ์มาแล้ว - ขุนศึกยักษ์
มันกำลังละลาย
ปลุกมันเร็วเกินไป
เผามันเลย
มีอะไร
เจ้าไม่ได้เป็นอสูรกาย ที่ทรงพลังที่สุดในโลกเหรอ
เหลือเชื่อเลย
มิน่าโลกถึงลุกเป็นไฟ
เจ้าหญิงคูชาน่าจงเจริญ
จงเจริญ
ทำลายพวกโอห์มซะ
เป็นอะไรไปอีก
รีบๆเผาพวกมันสิ
พวกเราเสร็จแน่
ขุนศึกยักษ์ตายซะแล้ว
แบบนี้ดีแล้ว
ถึงพวกโอห์มจะไม่ได้คลั่งทำลายโลก
ก็ไม่มีประโยชน์ถ้าเราจะอยู่บนโลก ที่มีอสูรกายคอยควบคุม
เจ้าหญิง
ไม่นะเจ้าหญิง
บ้าชัดๆ
เจ้าหญิง
พวกโอห์มค่อยๆพากันเปลี่ยนสีแล้ว
พวกมันไม่คุ้มคลั่งแล้ว
มันหยุด พวกโอห์มหยุดแล้ว
นั่นเจ้าหญิง
เจ้าหญิงของเราตายแล้วเหรอคะ
เธอสละชีวิตตัวเองเพื่อหยุดพวกมัน
เธอช่วยหุบเขาแห่งสายลมของเราไว้
ดูนั่น
นั่นมันแสงอะไร
เตโตะ
วิเศษเลย
ขอบคุณนะโอห์ม
ขอบคุณมาก
เป็นปาฏิหาริย์
ปาฏิหาริย์
มิตรภาพและความเห็นอกเห็นใจแท้ๆ
พวกโอห์มถึงได้ยอมเปิดใจให้เรา
พวกเด็กๆ
บอกยายทีซิ ว่าตอนนี้พวกเธอเห็นอะไรบ้าง
หนูเห็นเจ้าหญิงสวมชุดสีฟ้าค่ะ
เหมือนเจ้าหญิงเดินอยู่บน ทุ่งสีทองเลย
ตำนานบอกไว้เรื่อง คนสวมเสื้อคลุมสีฟ้า
ที่ร่อนลงมายังทุ่งสีทอง
แม่เฒ่าคะ
เรื่องในตำนาน ที่แท้ก็เป็นเรื่องจริง
ดูนั่นสิ
เครื่องร่อน
สายลม
สายลมกลับมาแล้ว