ผู้แข็งแกร่งที่สุดถึงอยู่รอดนะ ลูก
- กฎของป่าใช่มั้ยฮะ - ใช่
แต่ปืนไรเฟิลใหม่ ก็ช่วยให้ลูกได้เปรียบกว่า
พ่อฮะ ได้ยิน...
เงียบกริบเลยนะ
มื้อเที่ยง!
และผมเป็นคนฆ่าเอง
แนนซี่!
ดูขนาดของเจ้านี่สิ
หนูไม่มีทางกินกระต่ายตายนั่นเด็ดขาด
ไหนพ่อบอกว่าจะกลับกันแล้วไง
เมื่อไหร่จะจบสิ้นซะที
- จุดไฟ แนน - เราจะกลับแล้วจ้ะ ก่อนเที่ยง
จอร์จ ไหนว่าจะ "ถึงบ้านก่อนค่ำ
หาของกินระหว่างทาง"
เอาน่า แนน เอาไปทำกินเถอะ เออร์นีล่าสัตว์ได้เป็นครั้งแรกเลยนะ
ใช่ ผมได้เลือดจากสัตว์ครั้งแรก
น่าจะภูมิใจแย่เลยนะ
เราจะเอาไปสตัฟฟ์ โอเคมั้ย
นายมันฆาตกรโหด เออร์นี
ไปไกลๆ ซาราห์ ถ้าฉันไม่ฆ่าเขา เขาก็ฆ่าฉัน
(แฮร์รี่ บิ๊กฟุต กับครอบครัวเฮนเดอร์สัน)
รู้สึกไม่ดีเลย
- จอดหน่อยฮะ พ่อ พี่เขาจะอ้วก - เออร์เนสต์
เปิดหน้าต่างสิลูก ให้มีลมเข้าหน่อยพอช่วยได้
เพราะปลาน่ะ เออร์นี ปิดฝาคูลเลอร์
เออร์นี ลูกทำอะไรกับปลา
หาถุงมือเบสบอล
- พ่อฮะ - ว่าไง
พ่อว่าผมจะได้รองเท้าเบสบอล แบบเมเจอร์ลีกแท้ๆ สักคู่
- ตอนเรากลับบ้านมั้ย - แหงแซะ
ดีฮะ ผมจะได้ใส่ไปไถลตัดขา แฟรงกี้ แมคโดเวลล์
- อย่า ทำไม่ได้นะ - ฟังแม่เข้าสิ เอิร์น
แต่เขาตัดขาผมสองครั้งแล้ว
งั้นก็คนละเรื่อง เล่นงานเขาเลย
จอร์จ
แนน คุณไม่เข้าใจเรื่องพรรค์นี้ มันคือการเล่นเบสบอลฉลาดๆ
นี่ๆ ระวังรูปวาดของพ่อข้างหลังด้วย
อย่าเหยียบปลาเทราต์
- หรือดอกไม้ของแม่ มันยังมีชีวิตนะ - หรือดอกไม้ของแม่
โอ้โห แนน ชอบอยู่กลางป่าดิบเถื่อนแบบนี้มั้ย
"ดิบเถื่อน" เหรอ จอร์จ
ดิบเถื่อนแค่เรื่องเดียวตอนที่
เครื่องปั่นไฟเสีย กลางเรื่อง มาสเตอร์พีซเธียเตอร์
จอร์จ ขอร้องค่ะ ช้าๆ หน่อย
ผมรู้จักถนนพวกนี้ดี ยิ่งกว่าหลังมือตัวเอง
ฉันก็รู้ว่าซีแอตเทิลไม่ได้หนีไปไหน
เอาแว่นกันแดดมั้ยคะ จอร์จ
ไม่เป็นไรจ้ะ
แม่ เออร์นีเล่นปืนอีกแล้วค่ะ
เออร์นี อย่าแตะต้องปืนนั่นอีกนะ
มันคือปืนไรเฟิลจ้ะ สาวๆ
ถ้าเอาไปยิงได้ มันก็คือปืน
โอ้โห ดูกวางนั่น เห็นมั้ย ซาราห์
ไม่ หนูไม่เห็น หนูพลาดทุกอย่างอยู่เรื่อย
- พ่อฮะ - ว่าไง
พ่ออาจจะยิงอะไรได้สักตัวนะ
เออร์นี อย่าให้พ่อได้ไอเดีย แม่ทนเห็นกระต่ายสตัฟฟ์สองตัวไม่ไหว
หนนี้ผมเอาไรเฟิลมาด้วยรึเปล่าล่ะ
เอามามั้ย ไม่
คุณพูดถูก จอร์จ เราจะจดจำครั้งนี้ ว่าเป็นการออกทริปตั้งแคมป์ครั้งแรก
ที่เออร์นีฆ่าสัตว์ได้ แต่คุณเปล่า
พระช่วย!
พระเจ้า
นึกว่าชนคน
- ทุกคนปลอดภัยมั้ย แนนซี่ - โอเคมั้ย ลูกๆ
- ซาราห์ ไหวมั้ย - ไหวค่ะ
จอร์จ นั่นอะไร
ไม่รู้สิ ผมแทบไม่ได้มอง
แต่ต้องเป็นหมีแน่ๆ
อาจเป็นลิงกอริลล่ารึเปล่า
ผมว่าแถวนี้ไม่มีลิงใหญ่ขนาดนั้น
หนูว่าเราควรไปจากที่นี่ค่ะ พ่อ
ถ้ามันยังไม่ตายล่ะ ถ้ามันเจ็บอยู่
ถ้ามันยังไม่ตาย มันก็คงอารมณ์ไม่ค่อยดี
ไม่มีทางรอดหรอก พ่อบี้เขาไปแล้ว
เครื่องในกับลูกตา อาจจะห้อยติดท้ายรถอยู่ก็ได้
หยุดเลย เอิร์น
เราทิ้งมันกลางถนน ให้ทรมานแบบนี้ไม่ได้
เจ๋ง ดูสิ
ทุกคน อยู่ในรถ
เวรเอ๊ย
เราขับรถคลาสสิก พยายามดูแลอย่างดี แล้วสัตว์โง่ๆ ตัวนึง...
จอร์จ เราโทรตาม เจ้าหน้าที่อุทยานดีกว่ามั้ย
ไม่ต้อง อย่าเพิ่ง
พ่อพกมาจริงๆ ด้วย
- พ่ออยากได้กองหนุนมั้ยฮะ - ไม่
พ่อบอกให้อยู่ในรถ
ผมเอามาเพราะแบบนี้แหละ เพื่อป้องกันตัว
ไม่เห็นต้องโกหกกันเลย
ยิงเลย!
- มันตายแล้ว - ก็ยิงเถอะฮะ
แนน!
อะไรคะ
ผมว่าคุณควรมาดูนี่
พ่อ
ว่าไง
ถ้าเกิดเป็นเขาล่ะ
- ใคร - บิ๊กฟุต
บิ๊กฟุตเหรอ
แม่เจ้าโว้ย! โทษฮะ พ่อ
ไม่เป็นไร
พ่อกำลังหาคำเหมาะๆ อยู่พอดี
กลิ่นชวนแหวะมาก
จอร์จ มันคืออะไร
ผมเดาว่าต้องเป็น
บิ๊กฟุต
ไม่รู้จะเป็นอะไรได้อีก
แนนซี่ นี่เรื่องใหญ่นะ
เป็นการค้นพบที่ยิ่งใหญ่
พนันได้เลยว่าพิพิธภัณฑ์ต้องอยากได้
เราต้องพามันกลับบ้าน
เออร์นี ลูกกับพี่ไปขนของ ออกจากหลังคารถ
- เอาไปใส่ท้ายรถ - ได้ฮะ พ่อ
บอกพี่ของลูกด้วยว่า เขาต้องช่วยเรายกตัวเจ้านี่
โถ ซาราห์!
ขับมาข้างหน้า ไม่ต้องกลัว
ฉันรู้สึกผิดจัง
ถ้ามันมีแค่ตัวเดียวล่ะ
ผมก็ไม่ได้ตั้งใจชนมันนะ แนน
ก็แค่เป็นโชค
โชคเหรอ
ถ้าเราเพิ่ง ทำให้สัตว์ทั้งสายพันธุ์สูญพันธุ์ล่ะ
ตัวเดียวในโลก
เจ้าหมอนี่อาจมีค่าจริงๆ ก็ได้
ไม่อยากเชื่อว่าคุณพูดแบบนั้นออกมา
ไม่เอาน่า แนน ทุกอย่างอยู่ที่มุมมอง
- มันยังไม่ตาย! - พ่อ!
- เห็นฟันใหญ่เบ้อเริ่มนั่นมั้ยฮะ - เออร์เนสต์
เอาไรเฟิลมาให้พ่อ
จอร์จ
คุณจะทำอะไร
ระวังนะ ปืนยังมีกระสุน
จอร์จ คุณจะออกไปเหรอ
เราทิ้งมันไว้กลางถนนไม่ได้นี่
ถ้ามันทรมานอยู่ล่ะ
เสียใจด้วยนะ
มันตายแล้ว
คุณแน่ใจเหรอคะ
แน่
แน่ใจจริงๆ นะ
แน่ใจจริงๆ
อย่าลืมว่าตะกี้คุณก็แน่ใจ
แนนซี่ ผมไม่ใช่หมอ แต่มันไม่มีชีพจร
มันไม่หายใจ แถมตัวเย็นอย่างกับไอติม
เชื่อผมสิ ที่รัก ไม่ว่าจะเป็นตัวอะไร มันตายแล้วแน่ๆ
(ซีแอตเทิลยินดีต้อนรับ)
(วอชิงตัน) (ดับเบิลยูอีเอ - 079)
ช่วยด้วย!
ใครก็ได้!
ช่วยด้วย!
เออร์นี ไปตามแม่มา เร็วเข้า
โอ้โฮเฮะ กะแล้วว่ายังไม่ตาย
- ยังสิ พ่อยังไม่ตาย - ไม่ใช่พ่อ ผมหมายถึงเขา
ช่วยด้วย!
จอร์จ อะไร...
- คุณเป็นอะไรรึเปล่า - แนนซี่ เอาไรเฟิลผมมาเร็วๆ
อะไร... คุณจะทำ...
จอร์จ!
ซาราห์ อย่าเข้ามาในนี้
พระเจ้าช่วย! กลิ่นเลวร้ายมาก
แนนซี่ ทำอะไรเข้าสักอย่าง!
ระวังให้ดี
คุณทำอะไรของคุณ
ให้ตาย
วิเศษมาก เร็วเข้า ทุกคน ออกไปจากที่นี่ด่วนๆ
- มาสิ ซาราห์ - ไม่!
แม่ ดอกไม้รัดข้อมือของหนู!
ไม่นะ
กล้วยไม้ของฉัน
มันกินดอกไม้วันเกิดอายุ 15 ของหนู
- ซาราห์ - อันที่หนูเก็บรักษา
มาตั้งหกเดือนเต็ม
ฉันว่าจะเก็บดอกไม้นั่น
ไปชั่วชีวิต
- แต่แกกินมันเข้าไป - ซาราห์!
ฉันไม่สนว่าแกตัวใหญ่น่าเกลียด และเหม็นแค่ไหน
แกจะเที่ยวกินดอกไม้คนอื่นเขาไม่ได้
ทำตัวแย่มากๆ แย่ที่สุด!
ได้ยินมั้ย ต่อให้แกเป็นสัตว์
แกก็ทำตัวเหมือนสัตว์ในบ้านนี้ไม่ได้
ออกไปจากที่นี่ เดี๋ยวนี้
- โหย ซาราห์ พี่ทำมันโกรธจริงนะนั่น - หุบปาก
ทั้งคู่เลย
เร็วเข้า มันเข้าไปในห้องทานข้าว
ว้าว
ยอดมาก ยอดไปเลย
จอร์จ เขากินต้นไม้ฉัน ดูสิ เขากินต้นไม้ของฉัน ไม่นะ
เขากิน พาสซิฟลอรา คอริอาซิอัส
หยุดนะ!
เวรกรรม
ตายละ
โอเค พอกันที
จอร์จ เราโทรหาใครสักคนดีมั้ย
- จอร์จ เอาปืนนั่นมาทำอะไร - ผมรู้ว่าทำอะไรอยู่
โอย จอร์จ!
ผมจะไม่ยืนเฉยๆ รอให้สัตว์หน้าไหน มาทำลายบ้านเรา
พ่อ มันไม่ใช่สัตว์
จอร์จ
ผมไม่เป็นไร
ทุกคน ขึ้นมาบนนี้ เร็วๆ
มันทำอะไรอยู่
มันกำลังฝังผ้าพันคอขนมิงค์ของคุณยาย
อย่ามองฉันแบบนั้นนะ
ทำไมทุกคนมองแม่แบบนั้น
แม่ไม่ได้ฆ่าเจ้าตัวเล็กน่าสงสารนั่น คุณยายก็ไม่ได้ฆ่า
มีชาวไร่เลี้ยงมันแล้วก็ฆ่ามัน
พวกเขาทำงั้น เพียงเพราะรู้ว่ามีคนซื้อ
เร็วเข้า ให้ไวเลย ทุกคนกลับเข้าบ้าน
เอาละ ทุกคนออกไป
- จับตาดูเขาไว้ - "จับตาดูเขา" เนี่ยนะ จอร์จ
- ล็อกประตูด้วย - ใช่
จอร์จ เขากำลังกลับมา
- ยื้อเขาไว้ - ฉันทำไม่ได้ ให้ทำไง
จะรู้เหรอ เอาที่ทำเส้นพาสต้าให้เขาดูสิ
จอร์จ!
- อย่าเพิ่ง - จอร์จ
เขาอยากเข้ามาจริงๆ แล้ว
จอร์จ!
มีแขกมา
- สถานีดาวน์ทาวน์ จ่าแมนซินีพูดอยู่ - จ่า ผมชื่อจอร์จ เฮนเดอร์สัน
อยู่บ้านเลขที่ 437 แมนนิงไดรฟ์
ผมอยากแจ้ง...
มีตัวอะไรไม่รู้ในบ้านผม
ตัวอะไรแบบไหนล่ะ คุณเฮนเดอร์สัน
ตัว... ใหญ่ๆ สักตัว
- ครอบครัวผมกำลังมีภัยมหันต์ - มีภัยเหรอ
คุณเฮนเดอร์สัน มีคนอยู่ในบ้านคุณใช่มั้ย
ตีนแมว ย่องเบารึเปล่า
เปล่า อย่าคิดว่าผมบ้านะ จ่า แต่
บิ๊กฟุตน่ะ
แหงสิ จริงด้วย น่ารำคาญเนอะ
บอกให้นะ คุณเฮนเดอร์สัน
แถวนี้เจอประจำแหละ
เราพบว่าบิ๊กฟุตพวกนี้ เป็นเพื่อนน่าคบหาดีทีเดียว
เฮ้ย!
คืองี้ ผมขับรถชนบิ๊กฟุต นึกว่ามันตายแล้ว
ผมว่าจะโทรตอนเช้า
แต่มันคงหิวเพราะผมเจอมันในครัว
- คุณขับรถชนบิ๊กฟุต... - ไม่! ใช่
ในครัวคุณ
ผมกำลังเครียดมากนะ
คือว่าตอนนี้มันไม่ตายแล้ว มันคงต้องเดินเข้าครัว
มันกินของในตู้เย็นเรา
ผมนึกว่ามันจะกินเรา แต่มันกินดอกไม้ของลูกสาวผมแทน
แล้วก็กิน พาสซิฟลอรา คอริอาซิอัส กับปลาทองของเรา
แล้วตอนนี้มันอยู่ไหน คุณเฮนเดอร์สัน
อยู่ในห้องน้ำ
จริงด้วย เรานี่โง่จัง
เออ ฟังนะ สมมติว่าผมเชื่อ ว่ามีบิ๊กฟุตในบ้านคุณ
ก่อนอื่น เรากั้นบริเวณชุมชนรอบบ้านคุณ
สอง เราอพยพเพื่อนบ้าน
และสาม เราส่งตำรวจเยอะแยะไปที่นั่น
เพื่อจัดการกับมัน แบบอาวุธครบมือน่ะ คุณเฮนเดอร์สัน
นอกจากคุณจะอยากรับผิดชอบ
ที่ทำให้ชุมชนคุณกลายเป็นเขตสงคราม
ผมขอแนะให้คุณเลิกเล่นซะที
เขตสงครามเหรอ
เอาตามนั้นก็ได้
ไม่ๆ ไม่มีบิ๊กฟุตครับจ่า
ผมแค่ล้อเล่น
ผมไม่ใช่จอร์จ เฮนเดอร์สันด้วยซ้ำ คุณโทรผิดแหงๆ
เราต้องดูแลตัวเอง
ไม่ๆ จ่า ที่นี่ไม่มีบิ๊กฟุต
ไอรีน
ได้ สนุกมาก
หา ไม่ เดี๋ยว!
ไอรีนโทรมา
ไอรีนจะเอาหมามาส่ง ผมห้ามเขาไม่ได้
ฉันจะไปหาไอรีนครึ่งทาง
แนนซ์
ซ่อนไปก็ไม่มีประโยชน์ รู้นะว่าตื่นแล้ว
แค่รับตัวลิตเติลบ๊อบมา แล้วไล่เขาไปซะ
- คุณก็พูดง่ายสิ นี่ไอรีนนะ - ให้ตายเถอะ
เราให้ไอรีนเห็นเจ้านี่ไม่ได้
- อย่าว่ากันนะ - ห้องใต้ดิน
นายจะต้องชอบ มันเหมือนถ้ำที่มีโต๊ะพูล
- มาเถอะ - แนนซี่
แนนซี่
ไปไกลๆ
มาสิ เร็วเข้า
แนนซี่
เร็วๆ
ไปกัน ได้โอกาสเราแล้ว
แนนซี่ อะไร...
นี่แหละ จุดเริ่มต้นของจุดจบ
ทันทีที่ไอรีนเห็นมัน ทั้งโลกรู้แน่
- แนนซี่! - หนูก็จะต้องไปอยู่สำนักนางชี
แต่งงานกับคนดูแลสวนสัตว์
หนูจะต้องเข้าสังคมไม่ได้ไปชั่วชีวิต
ตอนหนูไปงานพรอม ทุกคนก็อาจจะสาดเลือดหมูใส่
- ขอบคุณนะ พ่อ - ซาราห์ อย่าให้เขาเข้ามา
- มาเถอะน่า พี่เบิ้ม - อรุณสวัสดิ์
- ไม่ต้องห่วง - ข้างล่างนี่ปลอดภัยที่สุดในบ้าน
เออร์นี!
ไม่เป็นไรฮะ แม่ บันไดหัก
เราไม่เป็นไร
ดีละ
- มาแล้วจ้ะ - โอ๊ย แนนซี่
- ไปเที่ยวเป็นไงมั่ง - ดีงาม คือ... นึกภาพออกมั้ย
สงสัยลิตเติลบ๊อบจะติดสัด หมาทุกตัวแถวนี้ออกมากันหมด
ต๊ายตาย
กลิ่นอะไรน่ะ
เกิดอะไรขึ้น
เราตัดสินใจ ว่าจะละลายน้ำแข็งในตู้เย็น
ต๊ายตาย
พวกเธอมีปัญหากับลูกๆ รึเปล่า
- เราเหรอ - อ๋อ ไม่เลย
- วิเศษสุด - ดีงาม ยอดมากจริงๆ
ฉันรับจดหมายไว้ให้
เอาวางไว้บนตู้เย็นก็พอจ้ะ
แนน เธอคงไม่บังเอิญมี เนยถั่วกับบริวเออร์สยีสต์ใช่มั้ย
ฉันเจอสูตรไดเอ็ตใหม่
ซาราห์ ช่วยพาหมาออกไปจากห้องที
เนยถั่ว ฉันรู้ว่าเรามีนะ แบบมีไส้ได้มั้ย
เดี๋ยวดูให้ว่าช่วยเธอได้มั้ย ไอรีน
เนยถั่วอยู่ชั้นสองตลอด
- เยี่ยม ไม่มีบริวเออร์สยีสต์เหรอ - ไม่มีจ้ะ โทษที
ไม่เป็นไร ฉันต้องไปตลาด
ไปซื้อน้ำมันตับปลากับทาบาสโก
สูตรไดเอ็ตเพิ่มพลังงานแบบใหม่ คุณน่าลองดูนะ จอร์จ
ออกกำลังกายสิ ไอรีน เป็นวิธีไดเอ็ตวิธีเดียว
ตรงนี้พลังงานเพียบ
อาจเป็นแค่เนื้อเน่าหรือไข่ก็ได้มั้ง
ถูกต้อง ยืนดมแถวนี้ก็ไม่มีประโยชน์
ขอบคุณที่ช่วยดูแลลิตเติลบ๊อบ
เออร์นี
นั่นมันอะไร
เออร์นีทำการทดลองวิชาวิทยาศาสตร์
เขาเลี้ยงหนูเจอร์บิล
ใช่ มันน่ารักมาก
ก็แค่มันดูเหมือน...
หนูแฮมสเตอร์
ใช่ แต่ตัวใหญ่กว่า และหิวตลอดเวลา
หนูโชคดีสังคมเมตตานี่ดีสุดละ ถ้าถามฉัน
ฉันรู้นะว่าเธออยู่ไหน ถ้าฉันต้องการตัว
เออร์นี
โหย หมอนี่แข็งแรงจัง
เออร์นี ยื่นแขนมา พ่อจะอุ้มขึ้น
นี่เช้าวันจันทร์ ผมจะทำยังไงกับงาน
โทรไปลาป่วย
คุณจะทำแบบนั้นเรื่องงานค่ะ
ถูกใจพ่อจริงๆ
- ขอผมป่วยด้วยได้มั้ย - ไม่ได้
แม่ว่าลูกกับซาราห์อยู่โรงเรียน ปลอดภัยกว่า เออร์นี
โธ่เอ๊ย แต่อย่างน้อย ผมก็ไปบอกเพื่อนๆ ที่โรงเรียนได้
ว่าพ่อผมทำบิ๊กฟุตเจ็บตัว
ลูกก็ป่วย เราป่วยกันหมด
ไม่มีใครไปไหนทั้งนั้น จนกว่าพ่อจะคิดออกว่าต้องทำยังไง
ออกจากตู้เย็นได้แล้ว เออร์นี
กาแฟมั้ยคะ
เอาละ ต้องออกแรงเยอะหน่อย แต่ก็...
อย่างน้อยตอนนี้เราก็ขังมันไว้ได้
ไม่เป็นไร
ตกลงนายเป็นไง
ไม่รู้สิ เขาเป็นสัตว์เลี้ยงตัวน้อยของเรา
มันเจ็บ
แน่ใจรึเปล่าว่าเรามียาที่ไม่แสบ
มีก็ดีสิ
แสบนิดนึงนะจ๊ะ
เคล็ดลับฉันคือหลับตาปี๋
แบบนี้
เอาละ โอเค
ดีจ้ะ
นี่แปลว่าเราเลี้ยงเขาได้ใช่มั้ยฮะ
โอ๊ย โตเป็นผู้ใหญ่ได้แล้ว
อาจจะทำได้นะ พ่อก็ไม่รู้
คุณไม่รู้เหรอ
คำตอบคือไม่ ทีนี้ก็รู้ละ
ตอนมันตาย มันต่างจากนี้มากเลย
จอร์จ ตอนนั้นคุณก็ไม่เหมือนตอนนี้
ส่วนฉันเชื่อว่า เขายังไม่ตายตั้งแต่ต้น
เดี๋ยวนะ หนูนึกว่าเราจะเอามันไปขาย เราจะได้รวยไง
- เลี้ยงมันไว้แล้วหาเงินกันดีกว่า - ถูกต้อง
ครอบครัวนี้มันเกินไปแล้วนะ ขอโทษ
เรากำลังพูดถึงสิ่งมีชีวิต นั่งหายใจอยู่ตรงนี้
มันอาจจะเป็นมนุษย์ประเภทนึงก็ได้
มันคือคนบิ๊กฟุตไงฮะ
เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันคือตัวอะไร
เราไม่รู้ว่ามันเพศผู้เพศเมีย
เพศผู้แน่ๆ
ลูกรู้ได้ไง
อ้อ ไม่ต้องตอบนะลูก ช่างเถอะ
แนน ผมไม่รู้จะทำยังไงนะ
แต่เราต้องหาทางเก็บเจ้าตัวนี้ไว้
ทำเงินได้อื้อซ่า ไม่เห็นเหรอ
มันคือตั๋วไปสู่ชีวิตที่ดีกว่าเดิม
ชีวิตของใครที่ดีขึ้น แล้วชีวิตเขาล่ะคะ
ผมคิดถึงเรา
ผมแค่ต้องการเวลาคิดหาวิธีที่จะ...
แหม
อย่างน้อยอยู่ที่นี่เขาก็ปลอดภัย
นายไม่ควรถอดใจ เพื่อนยาก
ขนก้อนนี้กับก้อนนั้นต่างกันข้อเดียว
คือฉันได้เงินจากก้อนของฉันนี่
นี่ของจริงนะ ด็อก
ผมไล่ตามรอยเท้าชุดนึง อยู่สี่ห้ากิโลได้
โอเค จ็อคโก ถ้านายมีแบบปั้นรอยเท้า ฉันจะซื้อ
แต่ขอราคาต่ำๆ หน่อยนะ
ฟังผมสิ คุณไม่เข้าใจ
ผมเกือบได้ตัวเขาแล้ว เฉียดไปนิดเดียว
แล้วไง ปืนติดเหรอ
หรือเปลี่ยนใจละมั้ง
เห็นเขาแล้ว แต่ทำไม่ลงงั้นเหรอ
- หนนี้มีข้ออ้างอะไร - ผมไม่รู้
ผมว่าเขาโดนรถชน
นั่นน่าจะทำให้เรื่องง่าย
ใช่ ผมรู้ แต่
ไม่มีร่องรอย รอยเท้า ไม่มีเลย
เขาแค่หายไปเฉยๆ
เหมือนฉันบอกลูกค้า
บิ๊กฟุตกินพวกเขาเข้าไป
ไม่รู้จริงๆ ว่ามายุ่งกับคุณทำไม
เพราะนายคิดว่าฉันเป็นคนเดียว ที่ลึกๆ แล้วอยากเชื่อนาย
แต่ฉันไม่เชื่อ ไม่เชื่อแล้ว
เราทั้งคู่ ไล่ตามสัตว์ประหลาดนั่นมาทั้งชีวิต
เราทั้งคู่ต้อง จ้องเงาตัวเองในกระจกทุกเช้า
แล้วย้ำซ้ำๆ ว่า "ข้าไม่ได้โง่"
"ข้าไม่ได้โง่"
แต่สุดท้ายคุณก็กะพริบตา
หรือสุดท้ายฉันก็ตาสว่าง
เดี๋ยวเราก็ได้รู้กัน
(ศิลปวัตถุบิ๊กฟุต)
เอาเลย จ็อคโก อาละวาดเสียให้พอ
ใครจะรู้ ฉันอาจทำมาหากินได้บ้าง
เอาของใส่ช่องฟรีซนะจ๊ะ ลูก
- เขาอยู่ไหน - ห้องนั่งเล่น
- ทุกอย่างละลายไปหมด - ผมมีอะไรจะให้คุณดู
จอร์จ ขอเวลาฉันเดี๋ยว
ไอรีนกักตัวเราไว้ตั้ง 15 นาที
- เธอชวนไปทานมื้อค่ำกับโยนโบว์ลิ่ง - โบว์ลิ่งเนี่ยนะ
ไม่ต้องกังวล จอร์จ ฉันช่วยคุณไว้แล้ว
ฉันบอกไอรีนว่า คุณต้องไปส่งของคืนนี้ ใช่มั้ยคะ
อย่ามั่นใจนัก
คุณอาจเปลี่ยนใจทีหลัง ถ้าเห็นสิ่งที่ผมเห็น
ซาราห์ ลูกด้วย มาเถอะ
จอร์จ ของกินพวกนั้นไม่มีคุณค่า
ไม่ต้องไปสนเรื่องนั้น ไม่ๆ
อย่าเพิ่ง แป๊บนึงนะ
พ่อมีอะไรจะให้ทุกคนดู
แต่ก่อนอื่น อยากให้คิดเรื่องนี้กันสักครู่
เรา
ชีวิต
เวลา
นิตยสาร! ได้ลงปก
พ่อคนเดียวกันนี้อาจได้ไปออกรายการ คาร์สันโชว์ เลยนะ ให้ตายสิ
ไม่เอา ไม่ๆ
เราเริ่มจากอะไรง่ายๆ ก่อน
แต่พ่อแน่ใจว่าทุกคนจะเห็น
ว่าทันทีที่เขาเริ่ม ไม่มีอะไรหยุดเขาได้เลย
นั่ง
นั่ง!
ยอดมาก พ่อสอนเขานั่งเหรอฮะ
ไม่ๆ ไม่!
อย่านั่ง
สุดยอดเลย พ่อ
ไม่ๆ ไม่เอา นิ่งนะ
จอร์จ มาคุยกันก่อนค่ะ ก่อนที่ คาร์สันโชว์ จะติดต่อคุณ
แนนซี่
มันไม่ใช่...
แนนซี่ ที่รักจ๋า เราต้องให้โอกาสเขาอีกที
จอร์จ เนธาน เฮนเดอร์สัน คุณเป็นอะไรของคุณ
นี่บ้านเรานะ ของของเรา!
เมื่อห้านาทีที่แล้วเขาทำได้เป๊ะ
จอร์จ คุณทำตัวเหมือนคนบ้า
ที่รัก เรื่องนั้นไม่ควรเกิดขึ้น
ทั้งหมดนี้ไม่ควรเกิดขึ้นเลยต่างหาก
แต่ก็เกิดไปแล้ว ทีนี้เราก็ต้องทำเรื่องที่ถูกต้อง
ผมรู้ว่ามันดูแย่ แต่ขอเวลาผมอีกอาทิตย์นึง
เราไม่เหลือบ้านพอให้เขาพังถึงสองวัน
จอร์จ เขาไม่เหมาะกับที่นี่ เขาไม่เข้ากับชีวิตเรา
เราต้องทำเรื่องที่ถูกต้อง และคิดถึงเขา
แม่ พ่อ เร็วเข้า นี่มันยอดไปเลย
เขาเป็นอะไรไป
ไม่แน่เขาอาจคิดว่าคุณจะ...
ทีนี้ดูนะ
เจ๋งเนอะ
เขาไม่ชอบบลูชีส
เป็นเด็กดี กินพาบลัมซะ
แล้วเธอจะได้กินแพนเค้กสวีดิชด้วย
รู้แล้วว่า บอนโซติดนิสัยแย่ๆ มาจากไหน
นั่นมันติดสินบนกันชัดๆ
โอเค ผมจะพาเขากลับไป
แต่อาจจะไม่ง่ายนักนะ
ผมว่าเขาชอบที่นี่
นั่นใช้วิธีอะไรคุยกับทารก
หมายความว่ายังไง
ไอรีนไปแล้ว ได้เวลาออกจากบ้าน
จำได้มั้ย รถกระบะปิดหลังคาที่เธอชอบ
ใช่ ซากของมันน่ะ
ไม่ๆ
ข้างในดีกว่าข้างนอกเยอะ มาเถอะ
แจ๋ว
หิวมั้ย เราจะจัดปาร์ตี้เล็กๆ กัน
ใช่ ปาร์ตี้อำลา
แผนสอง ไม่มีปัญหา
เห็นยังว่าเราจะพลาดอะไรไป
ช่างเถอะ มากินกัน แนนซี่จ๊ะ
เอ้า เอิร์น
เคยกินเบอร์เกอร์มั้ย
กลิ่นหอมน่ากินนะ
ดูนี่สิ
อ๋อ ใช่
ของนายต้องเป็นปลา เอาไป
นี่ของเขา
เบอร์เกอร์ของลูก
เอาอีกมั้ย พ่อสั่งมาผิด
ดับเบิลฟิชเบอร์เกอร์ขนมปังงาดำ
ของดีวันนี้
ราดซอสทาร์ทาร์
เอามันทอดหน่อยมั้ย
ใหญ่พิเศษ สองที่
ล้างปากด้วยช็อกโกแลตเชค
ดูของกินพวกนี้สิ
กินได้เต็มที่เลยนะ
ต้องงั้นสิ
เยี่ยม!
นั่งสบายมั้ย
แต่นั่ง... อยู่เฉยๆ
อยู่กับที่
อยู่นี่แหละ
พ่อไม่ได้จะเปลี่ยนใจใช่มั้ย
แม่พูดถูกนะ เอิร์น
พ่อรู้ว่าทำใจลำบาก พ่อก็ทำใจลำบาก
แต่มันเป็นเรื่องที่ควรทำ
พ่อผิดเองที่คิดว่าเราเก็บเขา มาเลี้ยงเหมือนหมาข้างถนนได้
เขาเป็นมนุษย์มากกว่าสัตว์ ลูกเป็นคนแรกที่เห็นในจุดนั้น
เขาควรเป็นอิสระ
แม่พูดถูก
เขาต้องกลับไปในที่ที่เขาอยู่
เพราะงั้นลูกกับพ่อ
ลงไปข้างล่างเหมือนลูกผู้ชายเต็มตัว
แล้วพูด "ลาก่อน เจ้าเพื่อนขนดก" กันดีมั้ย
แฮร์รี่เหรอ
เขามีชื่อตั้งแต่เมื่อไหร่
ตั้งแต่เมื่อกี้เลย
แฮร์รี่
แฮร์รี่!
- มีคนอยู่ในบ้าน - เราทำไงกันดี
คุณอยู่นี่นะ
(อรุณสวัสดิ์ ซีแอตเทิล)
อรุณสวัสดิ์ ซีแอตเทิล วันนี้ รายการพิเศษของเจอร์รี่...
นายเป็นอิสระแล้ว ลิตเติลบ๊อบ กลับสู่ป่าไป
ไปสิ ลิตเติลบ๊อบ
วิ่งไปอย่างเสรี
และตอนนี้ พิธีกรของคุณ
คนดังแห่งฝั่งแปซิฟิกเหนือ
เจอร์รี่ เซวิลล์!
ขอบคุณครับ ขอบคุณๆ
อรุณสวัสดิ์ ซีแอตเทิล
โหย ผมละเกลียดหมอนี่
- ฉันจะปิดทีวีให้ - ไม่ต้อง ปล่อยผมเกลียดมันไป
จะได้ช่วยให้ตื่น จนกว่ากาแฟจะออกฤทธิ์
แต่ผมดีใจนะครับที่วันนี้วันอังคาร
วันจันทร์คือ วันสุดหงอยของสัปดาห์ใช่มั้ยครับ
บ้านเอ็งสิ เจอร์รี่
ดูเหมือนตาเฒ่าเจอร์จะเข้าใจผิดครับ
เอาละ หนังสือพิมพ์เช้านี้
ไม่ใช่ข่าวหน้าหนึ่งหรอกนะ
พวกคุณนั่งอยู่รึเปล่า
ฟังนะครับ กลางดึกเมื่อคืน มีชายจากฮอว์ธอร์นฮิลส์
เจอภรรยาตัวเองนอนสลบอยู่บนหลังคารถ
หลังจากหน่วยแพทย์ฉุกเฉิน กู้ชีพผู้หญิงคนนั้น คุณเธอก็พูดว่า
"เธอคงถูกวางไว้บนนั้น เพราะตัวประหลาดยักษ์ใหญ่ร่างคนขนดก
- "คล้ายๆ บิ๊กฟุตในตำนาน... - แฮร์รี่
"ที่ก่อนหน้านี้ เธอเข้าใจผิด คิดว่าเป็นหนู!"
ฮอว์ธอร์นฮิลส์เหรอ
- หนูเหรอ - หนู!
ผมต้องตามหาเขา ผมไปทำงานไม่ได้
เราเคยฟังตาเฒ่าโง่ เจอร์รี่ เซวิลล์ที่ไหนกัน
ถ้าบิ๊กฟุตมีจริงนะครับ
คุณว่าผมจะไม่ชวนเขามา เป็นแขกรับเชิญในรายการผมเหรอ
ยังไงผมก็ต้องไปดู
ไม่ได้ คุณทำได้อย่างดีที่สุดคือ ไปทำงานค่ะ
- ถ้ามีใครเจอเขาก่อนผม... - เข้าใจมั้ย
คืนนี้เจอกัน บ๊ายบาย บายค่ะ
จอน มอร์โรว์จะมาคุยกับเราเกี่ยวกับ
สูตรควบคุมน้ำหนัก ทำงานน้ำลูกพรุนและปลาหมึก
บิ๊กฟุต
แม่ เขากลับมา!
ลิตเติลบ๊อบ
(เฮนเดอร์สัน จอร์จ เนธาน) (437 แมนนิง - ซีแอตเทิล 98121)
(เจ้าของตามกฎหมายตามด้านบน)
น่าทึ่งมากนะ
ผมเห็นเพื่อนทหารเก่าที่เจอกัน เมื่อ 40 ปีก่อนขับรถอยู่บนทางด่วน
แล้วผมก็ดันจำชื่อเขาไม่ได้
ผมเลยจดป้ายทะเบียนรถเขา แล้วก็มาที่นี่
เพราะว่าถ้าทำงั้นผมก็จะได้รู้ ว่าเขาอยู่ที่ไหน วิเศษไปเลย
สิบเหรียญ
(เฮนเดอร์สันแอนด์ซัน) (ร้านขายอุปกรณ์กลางแจ้ง - ยิงโน่นนี่)
แล้วนายล่ะ จอร์จ
- ได้เจอบิ๊กฟุตบ้างมั้ย - ว่าไงนะ
วันหยุดของนายไง บิ๊กฟุตน่ะ
- ไม่เจอ - อ่านเจอว่ามันหนักตั้ง 180 กิโล
ตัวเหม็นมากด้วย
เวร ดูเหมือนแถวนี้ก็มีตัวนึง
- นายใส่รองเท้าเบอร์อะไร บิลเลอร์ส - ตลกมาก
ตูทำงานกับพวกเวรตะไลแท้ๆ
มีอะไรให้ช่วยมั้ยคะ
อาจจะมี หวังว่าเราจะช่วยเหลือกันได้
ผมว่าป้ายนี้เป็นของคุณ
โอเค จะมาขายอะไร พ่อคุณ
- คุณนายเฮนเดอร์สัน - คะ
ไอรีน ช่วยไปดูว่ากาต้มชา ร้อนได้ที่รึยังให้ทีสิจ๊ะ
ขอบคุณ
- อรุณสวัสดิ์ - สวัสดี
ผมชื่อริชาร์ด สมิธ
มาจากกรมป่าไม้สหรัฐฯ
ผมกำลังสืบสวนการฆาตกรรมบนถนน ที่อาจเกิดกับสัตว์
ไม่ว่าฆ่าหรือทำให้พิการ โดยอุบัติเหตุรถยนต์
ผมทราบว่าคุณชนอะไรเข้าสักอย่าง ที่สายเอสี่
ซึ่งเป็นถนนลูกรังแยกจากไอเก้าสิบ
ค่ะ เราชนตัวอะไรสักตัว
คุณชนอะไรครับ คุณนายเฮนเดอร์สัน
ไม่รู้ค่ะ เรามองไม่เห็น มันเกิดขึ้นเร็วมาก
ตอนนี้มันอยู่ไหน
ตอนนี้เหรอ ไม่รู้สิ มันหนีไป
คุณนายเฮนเดอร์สัน ชัดเจนนะครับ หลักๆ คือเราห่วงครอบครัวคุณ
อยากให้แน่ใจว่าไม่มีใครบาดเจ็บ
- ไม่มีใครบาดเจ็บ - ปลื้มมากครับ
ชัดเจนนะ ที่เราห่วงอีกเรื่อง
คือความปลอดภัย ของสัตว์น้อยน่าสงสารนั่น
มันอาจร่อนเร่ทรมานอยู่ก็ได้
ผมรู้ว่าคุณอยากช่วยผมหาตัวมัน ผมจะได้ดูแลมัน
ไม่ คือว่า ใช่ค่ะ
แต่มันก็ไม่ได้ผิดปกติอะไรนะ
มันเดินเข้าป่า ไม่ได้กะเผลกด้วยซ้ำ
เดินเหรอ
มันคลาน โดดเหย็งๆ วิ่งเหยาะๆ น่ะค่ะ
โดดดึ๋ง คืบคลาน เหมือนที่สัตว์ทำกันน่ะ
แต่เขาปกติดี เราก็ปกติดี...
นั่นแหละนะ...
ฉันลืมว่าล้างท่ออ่างล้างจานทิ้งไว้ โถส้วมด้วย
ฉันต้องไปจัดการมันละ ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณมากที่คิดถึงเรา และเอาป้ายมาให้เรา
ขอบคุณที่ห่วงใยด้วยค่ะ
ป้ายทะเบียนรถเหรอ ตานั่นอาจเป็นอาชญากรก็ได้ นี่
ตอนนี้เธอไม่จำเป็นต้องมีคนมากวน
แค่นั่งผ่อนคลายสบายๆ
ฉันจำครั้งแรกที่ทะเลาะกับเฮิร์บได้ แค่นี้ไม่มีอะไรหรอก
- มีอะไรให้ช่วยมั้ยครับ - ไม่น่ามี
ผมมาที่นี่เป็นร้านที่สี่แล้ว
ผมอยากได้แม็กนั่มจุด 458 สักหน่อย
ผมว่าเราพอจะมีอยู่แถวนี้
ใช่ นี่ไง
เราไม่ค่อยได้ขายเจ้าอสูรพวกนี้
กล่องละ 28.50 ดอลลาร์
(เรมิงตัน)
มีอีกมั้ย
ในนั้นมีตั้ง 20 ลูกนะ รู้มั้ย
มีอีกมั้ย
ขอโทษครับ นั่นกล่องสุดท้ายของเรา
คุณจะไปบุกป่าซาฟารีหรือไง
เปล่า แค่เข้าสวนหลังบ้านตัวเอง
แล้วเขาก็ไป เป๊ะเหมือนกิจวัตร
โห พ่อ หมอนั่นใครกัน
ฌาคส์ ลาเฟลอร์
เขาโผล่มาคนแรกเสมอ เวลาเริ่มมีคนพบเห็นเรื่องแปลกๆ
เขาซื้อกระสุนหนักทีเดียวนะ พวกจุด 458
ก่อนบ้าตำนานซาสควอท์ชขึ้นสมอง เขาเป็นนายพรานตัวเอ้
แกคิดว่าหมีคลอว์สนี่มาจากไหน
- หมอนั่นยิงคลอว์สเหรอ - ใช่
เขายอมทิ้งรางวัลชั้นดี แบบนี้ได้ยังไง
อาจจะเพราะมันตัวเล็กสุดก็ได้
มีอะไรให้ช่วยมั้ย
ครับ ผมพักเที่ยงอยู่ กำลังรีบๆ
ช่วยบอกทางไปหาหนังสือเกี่ยวกับ...
บิ๊กฟุตได้มั้ย
ซาสควอท์ชเหรอ
- ซาสควอท์ช - ซาสควอท์ช
- อันนั้นแหละ - จินตนิยาย นิทานพื้นเมือง ตำนาน
- ชั้นใต้ดิน ลงบันไดไป - ขอบคุณ
- ลองหาหนังสือเด็กดูก็ได้นะ - ได้
(บิ๊กฟุต - หนึ่งต่อหนึ่ง) (เรื่องจริง)
- เล่มนี้ห่วยชะมัด - เออร์นี
รูปพวกนี้ดูไม่เหมือนแฮร์รี่เลย
เขาพูดถูกนะ แนน ไม่แปลกใจที่คนอยากฆ่าพวกมัน
หนังสือพวกนี้ ทำให้บิ๊กฟุตดูเหมือนสัตว์ร้าย
ยกเว้นบันทึกเล่มนี้ที่มาจาก
สถาบันมานุษยวิทยาอเมริกาเหนือ
ใครก็ไม่รู้ชื่อ วอลเลซ ไรท์วูด
- นั่นเขานี่ - ไม่ใช่ นั่นฌาคส์ ลาเฟลอร์
เขาเป็นนายพรานที่แวะมาร้านวันนี้
ไม่ใช่ ที่รัก นี่ริชาร์ด สมิธ เจ้าหน้าที่ป่าไม้ที่ฉันเล่าให้ฟัง
ที่แวะมาบ้านเราวันนี้
- ไอ้คนปลิ้นปล้อน! - แม่!
- ซาราห์ วางหูโทรศัพท์ซะที - ทั้งคู่เลย ไปนอนเดี๋ยวนี้
เร็วเข้า พอได้แล้ว
- แม่ นี่แค่สองทุ่มครึ่ง - ทำตามที่แม่บอกเถอะ
(ปริศนาและตำนานสัตว์ประหลาด)
(ซาสควอท์ช - งานวิจัยบิ๊กฟุต โดยดร.วอลเลซ ไรท์วูด)
(พิพิธภัณฑ์มานุษยวิทยา แห่งอเมริกาเหนือ - 1.5 กิโลเมตร)
(ชม) (ศิลปวัตถุบิ๊กฟุต)
(เติมน้ำมัน)
(พิพิธภัณฑ์บิ๊กฟุต)
(พิพิธภัณฑ์มานุษยวิทยา แห่งอเมริกาเหนือ)
เชื่อได้ยากใช่มั้ย
ดูจากสีหน้าคุณ คุณคิดว่าเหลวไหลทั้งเพใช่มั้ย
ใครๆ ก็ถาม "มีใครเคยเห็นสักตัวมั้ย"
ผมขอถามคุณ
คุณซึ่งเป็นชาวที่ราบ คนเมือง
คุณเคยเห็นนกพิราบนับร้อยพัน ใช่มั้ย
- แน่นอน - เคยเห็นลูกนกพิราบมั้ย
เออ ผมก็ไม่เคย
แต่ผมมีลางสังหรณ์ว่ามันมีอยู่จริงนะ
คุณคือดร.ไรท์วูดใช่มั้ย ผมจอร์จ เฮนเดอร์สัน
ไรท์วูดไม่อยู่
- เขาจะกลับมามั้ยครับ - อาจจะกลับ
ผมขอฝากข้อความเอาไว้ให้...
คุณรู้จักไรท์วูดได้ยังไง
หนังสือของเขา กับงานวิจัยของเขา
ดูเหมือนเขาจะเป็นคนเดียว ที่เชื่อเรื่องทั้งหมดนี้
ผมแค่ต้องการคำตอบนิดหน่อย
ด็อกเตอร์แก่แล้ว เหนื่อยด้วย
ผมจะจดเบอร์โทรไว้ให้ตรงนี้
ช่วยให้ด็อกเตอร์ได้รับมันทีได้มั้ย
"เรื่องจริงสำคัญยิ่งที่อาจป้องกัน จุดจบน่าเศร้าและไม่จำเป็นต้องเกิด
ของเพื่อนตัวโต" งั้นรึ
ผมมีเพื่อนคนนึง
เขาชื่อแจ็ค
แล้วสมมติว่าเจ้ายักษ์ใหญ่นี่...
งานนี้มีต้นถั่วมาเอี่ยวด้วยมั้ย คุณเฮนเดอร์สัน
ต้นถั่วเหรอ
ไม่มี ไม่
ผมหมายถึง ข่าวพบเห็นบิ๊กฟุตพวกนี้
ถ้าเกิดแจ็คกับครอบครัว
เปิดบ้านต้อนรับ
และรับเจ้าตัวนี้มาไว้ในชีวิตล่ะ
ถ้าพวกเขาเกิดรู้ว่า เขาเป็นมนุษย์มากกว่าสัตว์
แล้วก็แค่ "เราจะรับเขาไว้
เราจะรับผิดชอบดูแลจนกว่า จะหาที่ปลอดภัยให้เขาได้"
ไม่ใช่สวนสัตว์หรือห้องทดลอง...
คุณกำลังพูดว่าคุณเต็มใจที่จะ...
ขอโทษ แจ็คเต็มใจที่จะรับสัตว์ ประหลาดตัวนี้ไว้
- รักและดูแลเหมือนสัตว์เลี้ยงเหรอ - ไม่ๆ
เหมือนสมาชิกคนหนึ่งของครอบครัว
นั่นเป็นการกระทำที่สูงส่ง แต่เป็นไปไม่ได้
ซาสควอท์ชเป็นบรรพบุรุษดั้งเดิม ของมนุษย์ยุคใหม่
แต่ถ้าได้เจอมันตัวต่อตัว
คุณก็จะเห็น ว่ามันยังเป็นสัตว์อยู่มาก
แค่เพียงภายนอก
ผมรู้ตัวว่ากำลังพูดอะไรอยู่
และผมว่าได้เวลาปิดร้านแล้ว ถ้าคุณอยากซื้อของก็รีบซื้อ
แจ็คผู้ฆ่ายักษ์ เนี่ยนะ จอร์จ
แค่หลุดปากพูดไปเอง ไม่รู้เหมือนกันว่าพูดอะไรออกไป
หนูว่าพ่อรู้ดีเลยล่ะว่ากำลังพูดอะไร
ยอมรับเถอะ พ่ออยากได้เขากลับมา
ซาราห์ พ่ออยากพาเขากลับไป ยังที่ที่เหมาะกับเขา
แต่นั่นแปลว่าพ่อต้องหาเขาให้เจอก่อน
เราพาแฮร์รี่มาที่นี่ เลยทำให้ชีวิตเขามีภัย
ตอนนี้เราก็ต้องพยายามแก้ไขให้ถูก
จอร์จ
นี่คือแฮร์รี่จริงๆ
- พ่อวาดเหรอคะ - ใช่
สวยจัง
เฮ้ย! เฮ้ย พวก อยู่ห่างๆ หน้าต่าง
เขาคือคนเจอมัน
ฟังนี่นะ
"ต้องเป็นยักษ์ขนดกแน่นอน ที่เขาเห็นว่าวิ่งหนีจากจุดเกิดเหตุ"
ตามทันมั้ย จอร์จ
ทัน
จอร์จ แกยังวาดรูปเล่นอยู่มั้ย
วาด
- ที่จริง ผม... - ดี
แกช่วยพ่อประหยัดตังค์ได้หน่อย
แกวาดรูปบิ๊กฟุตขนาดเต็มตัวให้ทีสิ
เราจะเอาติดไว้ที่หน้าต่าง ข้างๆ ส่วนโชว์ปืน
วาดตัวใหญ่ๆ น่ากลัวสุดๆ ไปเลยนะ
อย่างที่มันควรเป็นน่ะ จอร์จ
กางมือออก กรงเล็บโตๆ
เขี้ยวใหญ่ น้ำลายเยอะๆ
แล้วก็แปะแผนที่ของบริเวณที่เจอด้วย
เราจะปักหมุดทุกจุดที่ คนเคยบอกว่าเห็น
เราจะกลายเป็นเหมือน ศูนย์บิ๊กฟุตเซ็นทรัล บีเอชคิว
พ่อ ไม่คิดว่าอาจเป็นการสนับสนุน ให้คนที่ไม่เหมาะสมจำนวนมาก
ให้ถืออาวุธพร้อมยิงวิ่งเพ่นพ่านเหรอ
ไม่เอาน่า แกก็รู้ดีพอๆ กับพ่อว่า ข้างนอกนั่นไม่มีอะไรให้ยิง
นี่เป็นครั้งแรกที่ พ่อผมอยากให้ผมวาดรูป
แล้วอะไรกันล่ะ
เป้าให้พวกบ้ากระหายเลือด
- ไปนอนเถอะค่ะ - ไม่ จริงๆ นะ มันก็อีหรอบเดิม
มีคริสต์มาสปีนึง ตอนผมเด็กๆ
ผมขอชุดสีวาดรูปจากพ่อตลอด ฤดูใบไม้ร่วง
สุดท้ายพ่อให้ปืนบีบีกับผม
เหมือนที่คุณให้เออร์นี
ใช่
- เข้านอนเถอะค่ะ - ไม่
ที่รัก ผมยังนอนไม่ได้ ผมต้องทำให้เสร็จ
มีปัญหาตรงไหน
ถ้าผมทำให้ดูร้ายกาจเลวทราม
ผู้คนจะยิงก่อน แล้วค่อยกังวลกับผลที่ตามมา
เหมือนวาดโปสเตอร์ "ต้องการตัว" ของเพื่อนรักตัวเอง
แต่ถ้าผมทำให้เขาดูสงบ แบบที่แฮร์รี่เป็นจริงๆ
พ่อผมเขาไม่ได้ต้องการแบบนั้น
จอร์จ ฉันภูมิใจในตัวคุณจัง
คุณไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี
ถ้าพ่อคุณอยากได้บิ๊กฟุต
ก็จัดบิ๊กฟุตให้เขาไป
ฉันอยากได้คิงคอง แกเอาหนูเจอร์บิลยักษ์มาให้ฉัน
ฉันสั่งชัดเจนว่าต้องทำยังไง แต่แกทำได้ไม่ใกล้เคียงด้วยซ้ำ
มันอาจจะเหมือนเป๊ะเลยก็ได้นะ
แบบว่า เรารู้ได้ยังไง มันอาจไม่โหดร้ายเลยก็ได้
มันอาจจะอ่อนโยน มีหัวจิตหัวใจด้วยซ้ำไป
แกฝันเฟื่องไอ้ขยะนี่ขึ้นมาจากไหน
ไปปักหมุดที่ควีนแอนน์สฮิลส์ เราได้ข่าวว่าเจอเขาอีกจุดแล้ว
น่าจะจ้างศิลปินตัวจริง
(บีเอชคิว)
ผมต้องใช้ปืนแม็กนั่ม แบบของคลินท์ อีสต์วูด
มีเอ็มสิบหกมั้ย
มีแบบอัตโนมัติเลยมั้ย
แบบอัตโนมัติมันผิดกฎหมาย
ปืนพกต้องใช้เจ็ดวัน กว่าจะอนุมัติผ่าน
เกรงว่าถ้าคุณอยากได้ปืนตอนนี้ ต้องเป็นไรเฟิลไม่ก็ลูกซอง
อะไรก็ได้ที่มีกล้องส่องกลางคืน
จัดอันใหญ่สุดในร้านมาเลย
คือเราก็มีปืนใหญ่นะครับ แล้วก็ปืนโคตรใหญ่
แต่ผมเกรงว่ากระสุนโคตรใหญ่จะหมดละ
คนถัดไป
ฟังนะ คนเพิ่งเจอไอ้นั่น ไม่เกินสามช่วงตึกจากบ้านผม
- คุณอยู่ที่ไหน - ถามไปทำไม
เพราะปืนไง คุณอยู่ที่ไหน
เลขที่ 11484 เดวอนไดรฟ์
เจอที่ไหนครับ
มุมถนนแยกเมเปิลตัดโอกลิวี
มันเกี่ยวอะไรกันตรงไหน
จะไปไหนน่ะ
ไอ้เวรเอ๊ย
เห็นมั้ย แกไม่ใช่ นักวาดคนเดียวในครอบครัว
ฝีมือมือปืนแก่ไขข้ออักเสบเป็นไงมั่ง
พ่อทำแบบนั้นทำไม นี่ภาพวาดผม พ่อเปลี่ยนทำไม
เฮ้ย จอร์จ ใจเย็น กะอีแค่กระดาษแข็งใบเดียว
สำหรับผมมันไม่ใช่!
มันมีค่าสำหรับผม
พ่อไม่เข้าใจเหรอ เขามีค่าสำหรับผม
- แกพูดเรื่องอะไรของแก - ช่างมันละ! ผมลาออก!
เพราะเรื่องนี้น่ะเหรอ แกลาออกไม่ได้ ร้านเราไม่เคยคนเยอะขนาดนี้
แกเป็นบ้าอะไร
- แฮร์รี่ - ใช่
ขอโทษ นึกว่าคุณเป็นคนอื่น
มันตัวใหญ่มาก ใหญ่กว่าคุณอีก
ใหญ่กว่าคุณสองเท่า ยักษ์ปักหลั่น! ใหญ่สุดที่เคยเห็น
ขอโทษ เรื่องทั้งหมดนี้เกิดเมื่อไหร่
ขอโทษนะ ผมกำลังฟังปากคำ
มันตัวใหญ่ เบ้อเริ่มเลย
สัตว์ประหลาดเหมือนลิงติดเชื้อบ้า
แต่ใหญ่กว่าลิงติดเชื้อบ้าทั่วไป
ช่วยใจเย็นๆ แล้วบอกผมมา ว่าเกิดอะไรขึ้น
โอเค ผมโอเค
ผมปั่นจักรยานสิบสปีดมาหยุดจอด
ที่ป้ายจอด อย่างที่ทำประจำ
แล้วไอ้ยักษ์ขนดกนี่ก็มาจากไหนไม่รู้
มายืนคำรามตรงหน้าผม
เขาคว้าตัวผมไว้ด้วยมือใหญ่ยักษ์นั่น กับแยกเขี้ยวมหึมา
แล้วเขาก็ยกผมขึ้นจากจักรยาน ชูขึ้นเหนือหัว
จากนั้นก็ฟาดผมลงพื้นซีเมนต์ ถึงตอนนี้เขายืนเหนือตัวผม
คำรามแยกเขี้ยวจนน้ำลาย ไหลหยดตามฟันแหลมคม
ผมก็เลยคว้าตะบอง...
- หา ตะบองเหรอ ไอ้โง่! - ถอยมา
ผมไม่ได้ฟาดเขาจริงๆ ซะหน่อย ผมเกือบถูกกินนะ
- ถูกมังสวิรัติกินเนี่ยนะ - เอาละ พอที คุณตำรวจ!
ไม่ ฟังนะ
ฉันไม่สงสัยว่านายได้เจอเขา
แต่ที่เกิดจริงๆ ก็คือ ตอนนายเห็นเขา
นายกลัวขี้หด จนพุ่งจักรยานสิบสปีดสุดรักนั่น
ชนใส่ป้ายจอด หัวกระแทกทางเท้า
เผลอๆ ทำเขากลัวแทบตายไปด้วย
ฉันพูดถูกใช่มั้ย จริงๆ เป็นแบบนั้นใช่มั้ย
ใช่มั้ย
ใช่ๆ
- คุณรู้ได้ไง - คุณเห็นเหตุการณ์เหรอ
- คุณชื่ออะไรคะ - ชื่อผมเหรอ
ผมชื่อจอร์จ เฮน...
- จอร์จ จอร์จอะไรนะ - จอร์จ เฮน...
จอร์จอะไร
ขอโทษ ผมต้องรีบไป
(ทีวี) (สเตอริโอ)
บิ๊กฟุต นามขย่มขวัญนั้น สะเทือนไปทั่วห้องส่ง
ปกติพวกมันอยู่ในเขตรกร้างห่างไกล
รายงานการโจมตีของสัตว์ในตำนานวันนี้
ด้านข่าวอื่นๆ ได้มีการพบเจอ อีกครั้งของสัตว์ประหลาด
ที่หลายคนเรียกกันว่าบิ๊กฟุตในตำนาน
ที่จริง ตอนนี้มีพยาน ที่อ้างว่าถูกทำร้าย
โดยอสูรในตำนาน ที่รู้จักกันในนามของบิ๊กฟุต
แต่เขาเปลี่ยนเรื่องอย่างรวดเร็ว...
อัปเดตครับ บิ๊กฟุตอยู่ในเมืองเรานี่เอง
เมื่อชายลึกลับที่เราทราบว่าชื่อ จอร์จ เฮน ปรากฏตัวในที่เกิดเหตุ
ฉันไม่สงสัยว่านายเห็นเขา
แต่ตอนเห็นเขา นายกลัวมาก...
ความรู้เกี่ยวกับนิสัยของบิ๊กฟุต เขาหายตัวไปก่อน...
หัวกระแทกทางเท้า...
พุ่งจักรยานสิบสปีดสุดรักชนป้ายจอด
หัวกระแทกทางเท้า
เผลอๆ อาจทำเขากลัวแทบตายไปด้วย!
- คุณชื่ออะไรคะ - ชื่อผมเหรอ
ผมชื่อจอร์จ เฮน...
- จอร์จ จอร์จอะไรนะ - จอร์จ เฮน...
ชื่อผมเหรอ ผมชื่อจอร์จ เฮน...
- จอร์จ จอร์จอะไรนะ - จอร์จ เฮน...
คุณรู้ได้ไง
- คุณเห็นเหตุการณ์เหรอ - คุณชื่ออะไร
ชื่อผมเหรอ ผมชื่อจอร์จ เฮน...
เมื่อได้ฟังผู้สื่อข่าวของเราพูดถึง คุณจะคิดว่าคุณเฮนมีสายสัมพันธ์...
ผมจับความได้ถูกต้องมั้ยที่ว่าเขา...
ค่อนข้างเป็นไปได้
ใครก็ตามที่ทราบที่อยู่ของคุณเฮน ผู้หาตัวจับยาก
หรือผู้มาเยือนขนดก กรุณาโทรเข้า สถานีนี้และรายงานบิ๊กฟุต
อะไรกันนั่น
ฉันบอกให้ไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้
แฮร์รี่!
ฉันต้องการให้กั้นเขตนี้อย่างแน่นหนา ห้ามใครเข้าออก
ห้ามใช้กำลังยกเว้นป้องกันตัว
ฉันไม่อยากให้พวกตัวกวนแต่งชุดลิง
นอนอาบเลือดเต็มถนน
เรามีประชาชนพร้อมอาวุธ
ทุกหน่วยในเขตบรอดเวย์กับทอร์เรนซ์ กรุณาตอบด้วย
ย้ำ เรามีประชาชนพร้อมอาวุธ
นี่ คุณ หยุด!
หยุด! ออกมา! วางลง!
บ้ารึเปล่า รู้มั้ยว่าฉันจ่ายค่าปืนไปเท่าไหร่
พาตัวหมอนี่ไป เร็วเข้า ไปเลย ไป
(เอเมอรัลด์ซิตี้ขนขยะ)
คุณพระ แฮร์รี่!
แฮร์รี่ นายบาดเจ็บรึเปล่า นายอยู่ไหน
แฮร์รี่
ขอบคุณสวรรค์ นายไม่เป็นไร ลงมานี่มา
อยู่ตรงนั้นก่อน
อย่าขยับ
รอก่อนนะ แฮร์รี่
ตามรถขยะคันนั้นไป
แฮร์รี่ แฮร์รี่ ลงมา
อย่างนั้น เร็วเข้า ทางนี้
เราทำได้แล้ว
แนนซี่
ที่รัก
ดูสิว่าใครมา
แฮร์รี่เหรอ
แฮร์รี่!
แฮร์รี่
กะแล้วว่าเป็นนาย อยู่ข้างบนยังได้กลิ่นเลย
ว้าว มาฉลองกัน
มาถ่ายรูปกันฮะ ผมจะไปเอากล้อง
เออร์นี อย่า! ไม่เอา!
แฮร์รี่
ฉันเป็นมนุษย์
ฉันทำผิดไป
และฉันขอโทษ
พ่อ เขาไม่เข้าใจหรอก
พ่อรู้สิ่งที่เขาจะเข้าใจ
เออร์นี ช่วยพ่อหน่อย
จอร์จ
เราจะทำยังไงกับแฮร์รี่ดี
ค่อยๆ ทำไปทีละเรื่อง
- คุณมีแมวรึเปล่า - ไม่มี
ดีละ งั้นนี่ก็แค่ก้อนขน
(ดิ แอดดัมส์ แฟมิลี่)
หูหนวกเหรอ ฉันบอกว่า "พาฉันออกไปเดี๋ยวนี้
พรุ่งนี้จะสายเกินไป!"
เจอโรม
เจอโรม ฉันรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน
นายคิดว่าฉันทำอะไรอยู่ ตลอด 25 ปีมานี้
เขา! ใช่ ซาสควอท์ช!
เจอโรม ครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งอื่นๆ
ฉันมีที่อยู่ของเขา
บ้างั้นเหรอ
ให้ฉันอยู่ในนี้ต่ออีกชั่วโมงสิ แล้วจะบ้าจริงให้ดู
หมดเวลาแล้ว
เจอโรม
ลงมือจัดการเดี๋ยวนี้
ไอรีน โทรศัพท์จ้ะ ฉันต้องไปรับโทรศัพท์ โอเค
ฉันแค่อยากคุยกับใครสักคน
คือว่า ที่ผ่านมา สระน้ำกับทุกอย่างนี่มันไม่ง่าย
แล้วเฮิร์บน่ะเหรอ เขาไม่ช่วยเลย
ทฤษฎีล่าสุดของเขาคือมีแร้งบินผ่าน แล้วขี้ลงในสระน้ำ
ฮัลโหล
- ฮัลโหล - ฮัลโหล
ผมเห็นคุณทางทีวีเมื่อคืน คุณเฮน ผมว่าเราควรคุยกัน
- นั่นใคร - คำที่ว่า
"ความจริงสำคัญที่อาจป้องกันจุดจบ น่าเศร้าและไม่จำเป็นของเพื่อนตัวโต"
ฟังดูคุ้นๆ มั้ย
- แนนซี่ ไรท์วูดโทรมา ดร.ไรท์วูด - ใช่ สบายดีมั้ย
- ดีครับ - เรานัดเจอกันได้มั้ย
ได้สิ ได้ทุกเมื่อ ตอนนี้ บ่ายนี้เลยก็ได้
นั่นแหละ
มาที่บ้านสิ
มื้อค่ำเป็นไง
- ฮัลโหล คุณยังอยู่มั้ย - ขอโทษ สัญญาณไม่ดี
คุณอยู่ทางเหนือ แถวอินเด็กซ์ใช่มั้ย
ใช้เส้นไอห้าตรงเข้าเมืองเลย เราอยู่เขตวอลลิงฟอร์ด
จอร์จ คุณทำอะไรคะ
คุณเองเหรอ
ผมวอลเลซ ไรท์วูด
ดร.ไรท์วูด
ผมขอเข้าไปได้มั้ย
ได้สิครับ ได้แน่นอน
แนนซี่ นี่ดร.ไรท์วูด
เขาเป็นภัณฑารักษ์พิพิธภัณฑ์บิ๊กฟุต ที่ผมบอกคุณ
- ยินดีที่ได้พบครับ - เช่นกันค่ะ ขอบคุณ
ดอกไม้สวยจัง
- นี่ลูกสาวเราค่ะ ซาราห์ - สวัสดี
อ้อ แล้วนี่ก็ลูกชายเรา เออร์เนสต์
- เออร์นี - สวัสดี
- สวัสดีฮะ - นี่ดร.ไรท์วูด
บางอย่างมีกลิ่น...
หอม
- อาหารค่ำน่ะ - เนื้ออบ
แม่ เนื้ออบล่ะคะ
- เนื้ออบ พ่อไปเอาให้จ้ะ - เนื้ออบ
อยู่ในหลุมตื้นๆ ที่ไม่ปักป้าย ในสวนหลังบ้าน
ใช่ คือเราก็มีอาหารอื่นๆ อีกเพียบ
พวกคุณเป็นมังสวิรัติเหรอ
บางครั้งครับ แล้วแต่แขกที่มา
พวกเธออาจจะรู้แล้ว พ่อเธอแวะไป หาฉันที่พิพิธภัณฑ์เมื่อวันก่อน
ฉันชอบเขานะ
ที่ฉันจะพูดต่อไปนี้ อาจช่วยชีวิตเขาได้
ฉันไม่เข้าใจค่ะ
ตอนผมหนุ่มกว่านี้ ผมเคยทำงานดีๆ เป็นนักวิทยาศาสตร์ในห้องแล็บ
ชีวิตตอนนั้นมันดี
แต่ก็เกิดเรื่องในทริปล่าสัตว์ ตั้งเกือบ 50 ปีมาแล้ว
ที่ทำลายทุกอย่างหมดสิ้น
วันหนึ่งผมออกไปเดินเล่นในป่า
ได้ยินเสียงสวบสาบอยู่ข้างหลัง
แล้วก็ได้กลิ่นฉุนที่ทำเอาน้ำตารื้น
ถึงกับแสบปอด
พอหันกลับไปมอง ผมเห็นแค่แถบขนสัตว์
บนพื้นดินมีรอยเท้า
รอยเท้าขนาดใหญ่
นับแต่นั้นมา ผมก็ติดหนับ
ผมเริ่มใช้เวลาที่เจียดมาได้ เพื่อค้นหาสัตว์ประหลาดนั่น
แล้วผมก็ใช้เวลาที่เจียดไม่ได้
ผมจึงเสียทั้งงานและเพื่อนฝูง
น่าเศร้าจัง
ฉันไม่ได้เล่าให้ฟัง เพื่อให้เธอร้องห่มร้องไห้หรือ
ไม่ว่ายังไงก็ตามนะ หนู
ฉันเล่าให้ฟังเพื่อที่พ่อของเธอ จะได้ไม่ทำพลาดแบบเดียวกัน
ผมซาบซึ้งในคำของคุณนะ ดร.ไรท์วูด แต่
เรื่องของผมกับของคุณต่างกันมโหฬาร
ไม่มโหฬารเท่าที่คุณคิดหรอก
อาจมโหฬารกว่านั้นอีก
ไม่ๆ คุณหลอกตัวเองแล้ว
ผมจำที่คุณบอกตอนไปหาผมที่ร้านได้
บิ๊กฟุตไปอยู่กับเราได้ เราพร้อมรับภาระ
นึกภาพออกมั้ย ว่าบิ๊กฟุตจะทำยังไงกับบ้านเรา
เออ ผมนึกออก
พวกคุณเป็นคนดี
ผมจะพูดเรื่องนี้แค่หนเดียว
ผมจะพูดง่ายๆ และหวังว่า ทุกคนจะฟังเพื่อเห็นแก่ชีวิตตัวเอง
ไม่มีเยติ
ไม่มีซาสควอท์ช
ไม่มีมนุษย์ตีนโตทั้งนั้น!
ผมพลาดอะไรไปรึเปล่า
โอย พระเจ้า! พระเจ้าช่วย!
ดร.ไรท์วูด ทักทายแฮร์รี่สิครับ
แฮร์รี่เหรอ
เขาน่าทึ่งมากใช่มั้ย
ใช่ค่ะ ฉลาดมากด้วย จอร์จสอนให้เขา
นั่ง
เรายังทำได้ไม่เป๊ะเท่าไหร่
หิวมั้ย
เขาอยู่กับพวกคุณเหรอ
ชั่วคราวค่ะ
ว่าไง
ถ้าฉันไหว้วานคน ฉันอาจพานาย ออกจากที่นี่ได้ภายในคืนนี้
- ภายในคืนนี้เหรอ - ฉันต้องได้เหตุผลที่ดีมากๆ
ให้ตายเถอะ นี่พูดถึงการเก็บศพซาสควอสท์ช
ผู้พิพากษาจะไม่ประทับใจ เรื่องนั้นมากนัก
โลกภายนอกไม่ใช่แค่โลกของแฮร์รี่
เหมือนเรา กลายเป็นศัตรูของสิ่งอัศจรรย์ไปหมด
แม้แต่ชุมชนวิทยาศาสตร์ ก็จะมาทดสอบเขา
จนกระทั่งเขาเกลียดมนุษย์ทุกคน ที่เขาเห็นรวมทั้งคุณและผม
คำตอบเดียวก็คือหาที่ปลอดภัย ที่แม้แต่ลาเฟลอร์ก็หาตัวเขาไม่เจอ
ผมอาจรู้จักอยู่ที่นึง
แต่เราจะไม่มีวันหาที่นั้นเจอ ในความมืด
ตกลงคุณจะช่วยเราใช่มั้ย
ทุกวิถีทางที่ผมอาจทำได้
วิเศษเลย
เราจะออกเดินทางทันทีในตอนเช้า
ผมจะปลุกเด็กๆ เช้าตรู่ พวกเขาจะอยากไปด้วย
เราจะใช้เวลาทั้งวันให้คุ้ม
วันสุดท้ายกับแฮร์รี่
เขาพิลึกมากเลย
เขาไม่ราตรีสวัสดิ์
ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่า เขาจะกลับมารึเปล่า
เอาละ นอนเสีย
- นายหายหัวไปไหนมา - ฉันทำอะไรไม่ได้!
อย่ามาตอแหล!
พวกนั้นไม่ยอมให้ใครออก จนกว่าจะทำเรื่องพกปืน
แล้วก็มีปืนเยอะมาก
- นายต้องอาบน้ำ - แล้วไง แล้วเผยโฉมหน้าเหรอ
เฮ้ย เร็วสิ เอาของฉันมา
เฮ้ย นายจะได้ตอนฉันพร้อม
ตอนเขาพร้อม เจอโรม ทำอะไรสักอย่างสิ
นายเกิดราศีอะไร
กิมจิ!
กิมจิ! กิมจิ!
ผมชื่อคิมลี ไม่ใช่กิมจิ!
เธอฆ่าพวกเขา
ไม่นะ
ลูกน้อยแสนรักของฉันอยู่ไหน
ขอบคุณ
ยกโทษให้ฉันนะ แฮร์รี่
ฉันจะเอาไปอวดไอรีน เขาชอบกุหลาบ
ถ้าเราเก็บเขาไว้ได้ คงเหมือนฝันที่เป็นจริง
ก็อย่างที่คนเขาว่ากันครับ
"สิ่งดีๆ ในชีวิตควรเป็นอิสระ"
อยู่ตรงนั้นเลยนะ พ่อคุณ
แกทำอะไรกับกุหลาบของฉัน
ไม่ต้องเลย อย่าได้คิด
ขยับพลาดก้าวเดียว
แม่จะเจี๋ยนแกให้เรียบ
นี่พูดถึงขั้นตัดรากถอนโคนเลยนะ
พระเจ้า!
ดันสิ เร็วเข้า พ่อ
จอร์จ คุณขับนะ
นี่มันไม่ยุติธรรม! เขาควรเป็นของฉัน!
บัดซบ!
- ลาเฟลอร์! - ว่าไงนะ
ผมว่าเราถูกรถตัวเองไล่ตามฮะ
ว้าว
เขาขโมยรถฉัน
ให้ตายเถอะ รถติดขนาดนี้
เวร!
ตำรวจ
ทุกคนทำตัวปกติ
เขามาแล้ว
ดูมันทำสีรถฉันพังหมด
เขาเกือบตามเราทันแล้ว พ่อ
จอร์จ เร่งเร็วขึ้นอีกนิดได้มั้ย
- จัดไป แม่! - ไอ้เวรนั่นเป็นอดีตไปแล้ว
อย่าล้อเล่นไป นี่เป็นงานถนัดของเขาเลย
เย้!
ผมพลาดเลี้ยวตรงนี้ทุกที
เร็วเข้า บนนี้ จอร์จ
เร็วเข้า
คุณควรรีบบอกลาไวๆ นะ จอร์จ
นายต้องกลับไปอยู่ในที่ของนาย
เถอะน่า
ลาเฟลอร์มา!
แฮร์รี่ นายต้องไป
ลาเฟลอร์
เร็วๆ เข้าเถอะ ไม่มีเวลาแล้ว
ไม่ ไม่ต้องห่วงเรา
เราไม่เป็นไรหรอก
ไปจากที่นี่!
ไม่เห็นเหรอว่าเราไม่ต้องการนายแล้ว
นายกลับไปที่ของนายไม่ได้หรือไง
อย่ามายุ่งกับเรา!
ไป
ไปซะ!
ลาก่อน เพื่อน
ไม่จำเป็นต้องร้องไห้
เราจะไม่ได้เจอเขาอีกเลยใช่มั้ยคะ
ได้เจอสิจ๊ะ แค่ตามรอยเท้าเขาก็เจอ
รอยเท้า
แยกกัน ทำยังไงก็ได้ให้เขาสับสน
มีทั้งฝูงเลยนี่หว่า!
ไม่นะ
แฮร์รี่!
พระเจ้าช่วย แฮร์รี่ ไม่นะ
ฟังฉัน นายเข้าใจผิด! ฉันก็เคยเป็นเหมือนนาย!
ฉันเคยเกือบฆ่าเขาไปแล้ว
แต่นั่นคงเป็นฆาตกรรม เขาไม่ใช่สัตว์
เขาเป็นเพื่อนเรา
ให้ตายเถอะ ฌาคส์ ลืมตาเสียที
พวกแกเป็นบ้าหรือไง
คิดว่าฉันจะหยุดแค่นี้เหรอ
- ฉันจะฆ่ามัน - อย่าฆ่าเขานะ
- อย่าทำร้ายเขา - จอร์จ!
ฉันไม่ยอมให้แกทำ
- จอร์จ! - ฉันจะฆ่าแกก่อน
อย่าให้เขาฆ่าฉัน
ขอร้องละ อย่าให้เขาฆ่าฉัน!
อย่าให้เขาฆ่าฉัน ขอร้อง อย่านะ อย่าให้เขาฆ่าฉัน
ฉัน...
ไม่นะ ไม่...
ฌาคส์ ลาเฟลอร์ เชิญพบแฮร์รี่
แฮร์รี่ เฮนเดอร์สัน
รู้สึกแปลกๆ นะ ว่ามั้ย ด็อก
พูดอะไรของนาย
- มันจบแล้ว - จบเหรอ
อะไรกัน นี่แค่เริ่มต้นต่างหาก
จ็อคโก หัวใจแก่ๆ นี่ ไม่ได้เต้นโครมครามแบบนี้มาเป็นปีๆ
อย่างกับได้ขึ้นสวรรค์ ทั้งที่เท้ายังติดดิน
แถมเรายังได้แบ่งปันความรู้สึก กับเพื่อนเก่าแก่ที่สุดคนหนึ่งของเรา
ลาก่อน แฮร์รี่
เราต้องปล่อยเขาไป
แฮร์รี่...
ฉันไม่เคยมีโอกาสได้ขอบคุณนาย
ฉันว่านายไม่มีวันรู้ ว่านายมีค่ากับเรามากแค่ไหน
ทีนี้ก็ดูแลตัวเองด้วยนะ โอเคมั้ย
โอเค
คุณพระ พวกเขาสื่อสารได้ด้วยเหรอ
- เอาละ จ็อคโก นายเอาไงต่อ - ไม่รู้สิ
ยังมีลอคเนสส์อยู่นะ
แปลโดย: ศันสนีย์ โอบอ้อม