Het recht van de sterkste, zoon.
De wet van de natuur, of niet? - Ja.
Natuurlijk, geef jouw geweer je een kleine voorsprong.
Pa, hoor je...
Wees eens stil.
Eten.
En ik heb het gedood.
Nancy.
Kijk eens, hoe groot die is? - Ik ga echt geen dood konijn eten.
Ik dacht dat we weggingen? Houd dit dan nooit op.
Maak een vuur, Nan. - We vertrekken nog voor het eten.
George, we zouden onderweg toch gaan eten.
We moeten het nu koken. Het is Ernie's eerste trofee.
Ja, het is mijn eerste prooi. - Ben je nu trots op jezelf?
We gaan het opzetten, oké? - Je bent een dierenbeul, Ernie.
Hou op, Sarah. Het was hem of ik.
Ik voel me niet zo lekker.
Stop eens pa, ze gaat kotsen. - Ernest.
Open het raam, schat. De frisse lucht zal ons goed doen.
Het is de vis. Ernie, doe de koeler dicht.
Ernie, wat doe je met de vis? - Ik zoek mijn honkbal handschoenen.
Hé, pa. - Ja.
Kan ik een paar echte handschoenen krijgen? - Jazeker.
Dan ga ik Frankie McDowell jaloers maken.
Nee, dat doe je niet. - Luister naar je moeder.
Hij heeft mij al twee keer jaloers gemaakt. - Is dat zo? Doe het dan maar.
Nan, je begrijpt deze dingen niet. Het is maar honkbal.
Wees voorzichtig met mijn tekeningen. En ga niet op de forellen staan.
Of mijn bloemen. Ze leven nog. - Of de bloemen van je moeder.
Vind je het niet, dat wij een ruig leven hebben?
Ruig, George?
Het enige wat ooit ruig was...
was toen de generator uitviel in het midden van een voorstelling.
George alstublieft, doe eens rustig.
Ik weet precies, hoe ik hier moet rijden. - Seattle loopt niet weg hoor?
Wil jij je zonnebril, George? - Nee, het gaat wel, schat.
Ernie speelt weer met zijn pistool.
Ernie, blijf van dat pistool af.
Het is een geweer, dames.
Als je ermee kunt schieten, is het een pistool.
Oh, kijk een hert. Heb je dat gezien, Sarah?
Nee, ik heb het gemist. Ik mis ook alles.
Hé, pa. - Ja.
Misschien kun jij iets opblazen.
Breng papa niet op ideeën. Straks heb ik nog twee opgezette konijnen.
Heb ik mijn geweer meegenomen, deze keer?
Heb ik? Nee. - Je hebt gelijk, George.
Dit zal onze eerste vakantie zijn, dat Ernie iets heeft gedood, en jij niet.
Mijn God.
Ik dacht dat ik een man had geraakt.
Is iedereen in orde, Nancy? - Kinderen?
Sarah, ben je oké? - Ja.
George, wat is het?
Dat weet ik niet. Ik zag het niet goed.
Maar het moet een beer zijn.
Zou het een gorilla zijn?
Die worden hier niet zo groot. - We kunnen er beter vandoor gaan, pa?
Wat als het nog leeft en pijn heeft? - Als het nog leeft, is het zeker boos.
Het leeft niet meer. Je hebt hem vermorzeld, pa.
Er hangen vast darmen en ogen aan de bumper.
Hou op, Ern.
We kunnen het daar niet laten liggen. En pijn laten lijden.
Gaaf. Kijk.
Iedereen blijft in de auto.
Klootzak.
Je rijd in een klassieker, je zorgt er goed voor, en dan zo'n dom dier.
Moeten we geen boswachter bellen?
Nee, nog niet.
Je hebt hem wel meegenomen.
Heb je dekking nodig? - Nee.
Blijf in de auto.
Daarom heb ik het meegenomen. Voor bescherming.
Je had niet hoeven liegen.
Schiet het.
Het is dood. - Schiet toch maar.
Nan.
Wat? - Kom eens kijken.
Pap.
Ja?
Wat als, hij het is?
Wie? - Bigfoot.
Bigfoot?
Godsklere. Sorry, pa.
Laat maar.
Ik zocht al naar de juiste woorden.
Het stinkt verschrikkelijk.
George, wat is het?
Ik denk dat het een...
een Bigfoot is.
Wat zou het anders moeten zijn.
Nancy, dit is zeer belangrijk.
Het is een grote ontdekking.
Een museum zou het graag willen hebben. Of zoiets.
We moeten het meenemen naar huis.
Jij en je zus, halen de spullen van het dak. En doe het achterin.
Oké pa.
En zeg tegen je zus, dat ze mee moet helpen met optillen.
Trek het naar voren. Maak je geen zorgen.
Ik voel me zo schuldig.
Wat als het de enige was?
Ik heb het niet express proberen te raken, Nan.
Het was gewoon geluk.
Geluk?
Wat als we nu een hele soort hebben uitgeroeid?
Enige in zijn soort.
Dat ding kan veel waard zijn.
Ik kan het niet geloven, dat je dat zegt. - Het is maar hoe je het bekijkt.
Hij leeft. - Pa.
Zag je die grote hoektanden? - Ernest.
Pak mijn geweer.
George.
Wat ga je nu doen?
Wees voorzichtig. Hij is geladen.
George, je gaat toch niet naar buiten? - We kunnen hem daar niet laten liggen.
Wat als het pijn heeft?
Sorry.
Hij is dood.
Weet je het zeker?
Ja.
Weet je het echt zeker?
Ik weet het zeker.
Dat was je de eerste keer ook.
Ik ben geen dokter, maar het heeft geen hartslag...
het ademt niet, en het is zo koud als een ijsco. Wat het ook is, het is dood.
Help.
Iemand.
Help.
Ernie, haal je moeder. Snel.
Ja hoor. Ik wist dat je niet dood was.
Nog niet, nee. - Niet jij, pa. Hij.
Help.
George, wat...
Alles goed met jou? - Nancy, pak me geweer, snel.
Wat... Wat ben je...
George.
Sarah, ga niet naar binnen.
Oh, mijn God. Wat een stank.
Nancy, doe iets.
Wees voorzichtig. Doe het snel.
Wat doe je nou?
Oh, God.
Dat is grandioos. Kom, laten we snel weggaan.
Kom, Sarah. - Nee.
Mam, mijn corsage.
Nee.
Mijn orchidee.
Hij eet mijn vijftiende verjaardagscorsage op.
Sarah. - Die ik al zes maanden had bewaard.
Ik wilde die bloem bewaren, voor de rest van mijn leven.
En jij, at hem op. - Sarah.
Het maakt me niet uit, of je groot, lelijk of stinkt.
Je kunt niet zomaar corsages van andere mensen opeten.
Je bent zeer stout geweest. Stout, stout geweest.
Begrijp je me? Ook al ben je een dier.
Jij kunt je niet zo gedragen, in dit huis.
Laten we nu weggaan.
Sarah, nu heb je hem boos gemaakt. - Hou je mond.
Stil jullie.
Kom op, hij gaat naar de eetkamer.
Gaaf.
Kijk eens, kijk dat eens.
George, hij eet mijn planten. Kijk, hij eet mijn planten.
Hij eet mijn Passiflora Coriaceas.
Laat dat.
Oh, God.
Oh, nee.
Oké, nu is het genoeg.
George. Kunnen we niet iemand bellen?
George, waar is dat voor? - Ik weet wat ik doe.
Ik blijf niet toekijken hoe een dier, ons huis kapot maakt.
Pa, het is geen beest.
George?
Ik ben in orde.
Iedereen, kom hier heen. Snel. Snel.
Wat doet hij?
Hij begraaft oma's nertsmantel.
Kijk niet met zo'n blik naar mij.
Waarom kijken jullie naar mij?
Ik heb die arme diertjes niet gedood. En oma ook niet...
Sommige boeren fokken ze. En doden ze dan.
Dat doen ze, omdat ze weten, dat sommige het zullen kopen.
Kom snel, iedereen het huis in.
Oké, iedereen eruit.
Hou hem in de gaten. - Hou hem in de gaten, George.
Doe de deur op slot. - Ja.
George, hij komt terug.
Hou hem bezig. - Dat kan ik niet. Hoe?
Weet ik niet. Laat hem de pastamaker zien.
George.
Nog niet. - George.
Hij wil nu echt naar binnen.
George.
Visite.
De buitenwijk. Agent Mancini. - Agent, mijn naam is George Henderson.
Ik woon op 437 Manning Drive. Ik wil wat aangeven...
Er is iets in mijn huis.
Wat dan, Mr. Henderson?
Iets... Een groot... Iets.
Mijn familie is in groot gevaar. - In gevaar?
Mr. Henderson, hebt u iemand in huis? Een inbreker, een kraker?
Nee, denk niet dat ik gek ben, agent.
Het is Bigfoot.
Oh, natuurlijk. Die kunnen lastig zijn.
Ik zal u dit zeggen Mr. Henderson. Dat gebeurt hier regelmatig.
Wij weten dat Bigfoots best goedaardig kunnen zijn.
Hé.
Ik heb een Bigfoot aangereden. En ik dacht dat het dood was.
Ik wilde morgenvroeg bellen, maar ik vond hem in de keuken.
Je hebt een Bigfoot aangereden... - Nee. Ja.
in je keuken.
Luister, ik ben nu zeer gespannen.
Hij was blijkbaar niet dood. Hij is onze keuken ingelopen.
Hij at uit onze koelkast. Ik dacht, dat hij mij ging opeten...
maar hij at mijn dochters corsage op. En de Passiflora Coriacea en de goudvis.
En waar is hij nu, Mr. Henderson?
Hij is in het toilet.
Natuurlijk, wat dom van me.
Stel, dat ik zou geloven dat jullie een Bigfoot in huis hebben.
Dan zouden we eerst jullie buurt afsluiten. Ten tweede zullen we de buren evacueren.
Ten derde zullen wij een heleboel politie sturen, om het af te handelen.
En dan bedoel ik, volledig bewapend.
Als u graag wilt dat uw buurt, in een oorloggebied verandert.
Dan stel ik u voor, om er mee op te houden.
Een oorlogsgebied.
Nou, goed dan.
Nee, geen Bigfoot hier, agent. Ik maak maar een grap.
Het was maar een grap.
Ik ben niet eens George Henderson. U bent verkeerd verbonden.
We staan er alleen voor.
Nee agent, geen Bigfoot hier.
Irene.
Mooi. Een prachtige tijd.
Wat? Nee, wacht.
Het is Irene. Ze brengt de hond terug.
Ik kon haar niet tegenhouden. - Ik kom haar wel half tegemoet.
Nance.
Kom tevoorschijn. Ik weet dat je wakker bent.
Pak kleine Bob, en zorg dat ze weg gaat. - Dat zal niet makkelijk worden.
Het is Irene. - Oh, mijn God.
Ze mag dit ding niet zien.
Ik bedoel er niks mee. - De kelder.
Jij zult het mooi vinden. Het is net een grot. Met een biljarttafel.
Kom op. - Nancy.
Nancy.
Snel, snel. - Dit is onze kans.
Nancy, wat... - Dit is het dan. Het begin van het einde.
Als Irene het ziet, dan weet de hele wereld het straks.
Ik zal het klooster in moeten. Trouwen met een dierenopzichter.
Ik zal mijn hele leven een buitenbeentje zijn.
Als ik naar het schoolbal ga, zullen ze varkensbloed op me gooien.
Bedankt, pa. - Laat haar niet binnen.
Kom, grote jongen. - Goedemorgen allemaal...
Wees niet bang. - Het is een veiligste plek in het huis.
Ernie.
Alles is goed mam, de trap brak. Wij zijn in orde.
Oh, mooi zo.
Daar ben je.
Dat was... - Kun je het voorstellen?
Kleine Bob moet vast loops zijn. Iedere hond uit de buurt is hier.
Mijn God.
Wat stinkt hier zo?
Wat is er gebeurd?
We besloten de koelkast te ontdooien.
Oh, God.
Is alles goed met jullie?
Wij? - Oh ja, prima.
Mooi zo. - Nee hoor, fantastisch.
Ik heb jullie post.
Leg het maar op de koelkast.
Nan, heb je toevallig nog pindakaas en zemelen?
Ik vond een nieuw dieet. - Sarah, breng de hond uit de kamer.
Pindakaas, dat moeten we hebben. Zijn grove stukjes ook goed.
Ik zal je helpen, Irene.
Pindakaas staat altijd op de tweede plank.
Mooi. Geen zemelen? - Nee, sorry.
Laat maar, ik moet toch naar de markt, om levertraan en tabasco te kopen.
Het is een nieuwe energie dieet. Probeer het eens, George.
Oefeningen, Irene. Dat is het enige dieet.
Genoeg energie hier.
Misschien is het verrot vlees. Of eieren.
Precies. Blijf maar niet langer hier.
Bedankt, dat je voor kleine Bob hebt gezorgd.
Oh, Ernie. - Wat was dat?
Ernie's experiment voor zijn scheikundeles. Hij heeft zo'n woestijnrat.
Ja, die is zo schattig.
Alleen, hij lijkt meer op een... - Een hamster.
Alleen groter, en heeft altijd honger.
Dat zijn net ratten, die geliefd zijn bij de mensen.
Als ik je nodig heb, weet ik je te vinden. - Ernie.
Ernie, ben je in orde?
Wat is hij sterk, zeg.
Ernie, geef me je armen. Dan trek ik je omhoog.
Het is maandagmorgen. Wat moet ik doen met mijn werk?
Jij gaat je ziek melden.
Dat ga je doen met je werk. - Dat zal mijn vader leuk vinden.
Mag ik ook ziek zijn? - Nee.
Ik denk dat jij en Sarah veiliger op school zijn.
Goed, dan kan ik de kinderen op school vertellen.
Dat mijn vader een Bigfoot heeft.
Jij bent ook ziek. We zijn allemaal ziek.
Iedereen blijft hier, totdat ik een oplossing heb.
Blijf uit de koelkast, Ernie.
Koffie?
Het heeft wat moeite gekost, maar...
hij zit tenminste opgesloten.
Het is in orde.
Hoe gaat het met je?
Ik weet het niet. Hij is onze kleine huisdier.
Hij is gewond.
Weet je zeker dat we niks hebben dat niet prikt.
Was het maar zo.
Dit gaat een beetje pijn doen, oké.
Wat ik doe, is de ogen goed dicht knijpen. Zoals dit.
Goed. Oké.
Mooi.
Mogen we hem nu houden? - Doe normaal.
Misschien wel. Ik weet het niet. - Weet je dat niet?
Het antwoord is: "Nee." Nu weet je het.
Hij was zo anders, toen hij dood was.
George, dat dacht jij.
En ik was overtuigd dat hij niet dood was.
Wacht even. Ik dacht dat we hem gingen verkopen om rijk te worden.
Laten we hem houden en rijk worden. - Precies.
Dat jullie dat zomaar kunnen zeggen. Sorry.
We hebben het hier wel over een levend wezen.
Misschien wel een menselijk wezen.
Het is een Bigfoot wezen.
We weten niet eens, wat het is.
We weten niet eens, of het een man of een vrouw is.
Zeker weten, een man. - Hoe weet je dat?
Laat maar, schat.
Ik weet niet hoe, maar we moeten iets verzinnen om het te houden.
Het is veel geld, zie je dat niet?
Het is een ticket voor een beter leven.
Een beter leven voor wie? En zijn leven dan?
Ik heb het over ons.
Ik heb tijd nodig, om een manier...
Laat maar.
Hier is hij tenminste veilig.
Je had het nog niet moeten opgeven, mijn oude vriend.
Het enige verschil tussen dit en dat is, dat ik er geld voor krijg.
Deze zijn echt, Doc.
Ik heb een spoor achtervolgd van twee tot vijf kilometer.
Oké Jocko, als jij voetafdrukken hebt. Dan koop ik ze.
Maar laten we de prijs laag houden. - Luister, jij begrijpt het niet.
Ik had hem bijna. Ik was zo dichtbij.
Toen wat, je geweer blokkeerde?
Of ben je te zacht geworden. Hij was in je vizier, maar je kon het niet?
Wat is nu het verhaal? - Ik weet het niet.
Ik denk dat hij aangereden was.
Dat zou het makkelijker moeten maken. - Ja, dat weet ik.
Maar er zijn geen aanwijzingen, geen sporen, niks. Hij is gewoon...
verdwenen.
Zoals ik tegen mijn klanten zeg.
Bigfoot eten hun doden. - Waarom val ik jou nog lastig.
Omdat ik de enige ben, die jou zou moeten geloven, maar dat doe ik niet.
Niet meer.
We hebben onze hele leven achter dat beest aangezeten.
En we moesten onszelf overtuigen en blijven herhalen, "Ik ben niet gek".
Ik ben geen gek.
Alleen jij, sloot je ogen. - Of mijn ogen gingen eindelijk open.
Dat zullen we snel genoeg zien.
Doe je best, Jocko. Veroorzaak maar weer een opschudding.
Mijn winkel kan het wel gebruiken.
Stop het spul in de koelkast, schat.
Waar is hij? - Woonkamer.
Alles is aan het smelten. - Ik moet je wat laten zien.
George, laat me even.
Irene, zat een kwartier met ons te praten.
Ze nodigde ons uit, voor een etentje en bowlen.
Geen zorgen, George. Ik heb je bespaard.
Ik heb gezegd, dat je vanavond iets weg moest brengen.
Misschien bedenk jij je nog. Als je dit ziet.
Sarah, jij ook. Kom op.
George, dat heeft geen voedingswaarde.
Maak je daar niet druk over. Nee, nog niet. Wacht even.
Wij moeten jullie iets laten zien.
Maar eerst, denk hier eens over na.
Wij.
Dagelijkse...
tijd...
schriften. Voorpagina nieuws.
Jullie ouwe vader in de Carson show.
Nee, nee, nee, nee.
We zijn begonnen met iets simpel.
Maar je zult zien...
als hij eenmaal op dreef is, dan weet hij niet meer van ophouden.
Zit.
Wat fantastisch. Heb je hem geleerd, om te gaan zitten?
Nee, nee, nee.
Niet zitten.
Dat was fantastisch, pa.
Nee, nee, nee. Blijf staan. Alstublieft.
George, kan ik je even spreken, voordat de Carson show belt.
Nancy. Het was niet de...
Laten we het een kans geven.
George Nathan Henderson, wat mankeert jou?
Dit is ons huis. Onze spullen.
We hadden het perfect voor elkaar.
Je gedraagt je als een idioot. - Dat was niet de bedoeling.
Dit was ook niet de bedoeling, maar nu moeten we het juiste doen.
Het lijkt een slecht idee, maar geef me nog één week.
Hij hoort niet in huis. Hij past niet in ons leven.
We moeten doen, wat het beste voor hem is.
Mam, pap, kom snel, dit is fantastisch.
Wat is er met hem?
Misschien, denk je wel dat je...
Nu, let op.
Gaaf, hé?
Hij vond de schimmelkaas maar niks. - Eet je pap op, als een grote jongen...
en dan krijg jij ook een koekje.
Nu weet ik waarom Bonzo, zo stout is. - Dat is gewoon omkoping.
Oké, ik breng hem wel terug.
Maar dat zal niet zo gemakkelijk zijn.
Hij vindt het hier leuk.
Hoe kun je zo tegen een baby praten? - Wat bedoel je?
Ze is weg. Je kunt gaan.
Herinner je dit nog? Je favoriete stationwagen.
Wat er nog van over is.
Het is veel leuker aan de binnenkant. Kom maar.
Perfect.
Honger? We gaan een feestje bouwen. - Ja, een afscheidfeestje.
Plan B. Geen probleem.
Zie je, wat we gaan missen?
Laat maar. Laten we eten. Nancy?
Hier.
Heb je ooit een hamburger gehad?
Ruikt goed, hé.
Kijk hier eens.
Oh, dat klopt.
Jij had de vis. Hier.
Deze was voor hem.
En de burgers zijn voor jou.
Wil je er nog één? Ik heb verkeerd bestelt.
Dubbel vis op een sesambroodje. Hier.
Vangst van de dag.
Bedekt met tartaarsaus.
Wat dacht je van patat?
Extra groot, twee porties.
Je kunt het wegspoelen met een chocolade shake.
Kijk al dat spul eens.
Zoveel je kunt eten.
Goed zo, jongen.
Fantastisch.
Zit je lekker?
Blijf zitten... Blijf.
Blijf.
Blijf daar zitten.
Je verandert toch niet van gedachten?
Je moeder heeft gelijk, Ern.
Ik weet dat het moeilijk is. Ik vind het ook moeilijk.
Maar dit is de juiste manier.
Het was verkeerd van mij, om hem hier als een zwerfhond te willen houden.
Hij is meer mens, dan een dier. En jij zag dat gelijk.
Hij verdient het, om vrij te zijn.
Mam heeft gelijk.
Hij moet terug, naar waar hij vandaan komt.
Daarom gaan wij...
daarheen, als twee stoere mannen...
en zeggen dan... "Vaarwel, herrie maker."
Harry?
Sinds wanneer heeft hij een naam?
Sinds nu.
Harry.
Er is iemand in huis. - Wat moeten we doen.
Jij blijft hier.
Goedemorgen, Seattle. Vandaag Jerry's special...
Je bent bevrijd, kleine Bob. Ga terug naar de wildernis.
Ren, kleine Bob.
Loop vrij rond.
En nu je gastheer...
de fantastisch peer van het Olympisch meer...
Jerry Seville.
Dank je, dank je, dank je.
Goedemorgen, Seattle.
Ik haat die vent.
Ik zal het uitdoen. - Nee, ik wil hem juist haten.
Het houdt me wakker, totdat de koffie begint te werken.
Ben ik blij dat het dinsdag is.
Is maandag niet de saaiste dag van de week?
Krijg wat, Jerry.
Maar ouwe Jerry had het mis.
Oké dan. De krant van vandaag.
En dan bedoel ik voorpagina nieuws.
Zitten jullie allemaal?
Afgelopen nacht, ontdekte een man uit Hawthorne Hills...
dat zijn vrouw bewusteloos lag op het dak van hun auto.
Nadat het ambulance personeel de vrouw hadden bijgebracht, zei ze...
dat ze daar was neergelegd, door een groot mensachtige wezen...
die leek op de legendarische Bigfoot. - Harry.
Die ze eerder voor een muis aanzag.
Hawthorne Hills?
Een muis? - Een muis
Ik moet hem gaan zoeken. - Sinds wanneer geloven wij in Jerry Seville?
Als het echt een Bigfoot was, dan had ik hem wel in de show.
Ik moet het uitzoeken. - Nee, het is beter dat jij gaat werken.
Wat als iemand hem vind, voordat ik... - Oké.
Tot vanavond. Tot ziens. Daag.
John Morrow, die gaat praten over zijn nieuwste dieet.
Bigfoot.
Mam, hij is terug.
Kleine Bob.
Het is verbazend, weet je.
Ik zie een oud legermaatje voorbij rijden. Ik weet zijn naam niet meer.
Ik heb zijn nummerplaat gepakt, en daardoor weet ik nu waar hij woont.
Tien dollar.
Wat vind jij ervan, George.
Heb je nog een Bigfoot gezien? - Wat?
Op jouw vakantie. Bigfoot? - Nee.
Ik had gehoord dat ze over 200 kilo wegen en stinken?
Zo te zien, hebben we er hier ook één.
Wat is je schoenmaat, Billers? - Erg grappig.
Ik werk met klootzakken.
Kan ik u helpen?
Misschien wel. Ik hoop dat we elkaar kunnen helpen.
Ik geloof, dat dit van u is?
Oké, wat verkoop je mannetje?
Mrs. Henderson? - Ja.
Irene, wil je kijken of de thee al klaar is?
Dank je.
Goedemorgen. - Hoi.
Ik heet Richard Smith. En ik ben van de US Boswachters Service.
En ik onderzoek een mogelijke aanrijding, met een dier, die dood of gewond is geraakt.
Ik weet, dat u iets heeft geraakt op de A4, wat een klein weggetje is, vanaf de I90.
Ja. We hebben wel iets geraakt.
Wat was dat dan, Mrs. Henderson?
Dat weet ik niet. We zagen niks. Het ging allemaal zo snel.
Waar is het nu?
Nu? Weet ik niet. Het rende weg.
Mrs. Henderson, onze grootste zorg gaat naar uw familie. Dat er niemand gewond is geraakt.
Niemand is gewond geraakt. - Daar ben ik blij om.
Onze andere zorg, is dat arme diertje. Hij zou daar kunnen lijden.
En u wilt vast, dat ik hem vind, zodat ik het kan verzorgen.
Nee. Ik bedoel, ja.
Maar het mankeerde niks. Het liep de bossen weer in.
Liep?
Het kroop, het scharrelde, je kent dat wel...
iets waggelend, kruipt. Wat een dier doet, weet je?
Hoe dan ook, hij is in orde, en wij zijn ook in orde.
Weet je...
de gootsteen is verstopt en het toilet. Daar ben ik nu mee bezig.
Bedankt, dat u aan ons heeft gedacht. En voor het terugbrengen.
En dank voor u medeleven.
Nummerplaat, hé. Die vent is vast een crimineel. Hier.
Dank je. - Laat je niet lastig vallen.
Ga zitten en relax.
Ik kan de eerste ruzie met Herb's nog herinneren. Dit is er niks bij.
Kan ik u helpen? - Waarschijnlijk niet.
Dit is de eerste winkel, waar ik kom. Ik wil wat 458 Magnums.
Ik denk, dat ze hier wel liggen.
Ja. Kijk eens aan.
Er is bijna geen vraag naar zulke joekels.
28.50 voor de doos.
Hebt u er nog meer?
Er zitten er 20 in, weet je?
Hebt u er nog meer?
Het spijt me, dat zijn de laatste.
Gaat u op safari of zo?
Nee. Alleen in mijn achtertuin.
Daar gaat hij, altijd als eerste.
Jezus pa, wie is die vent?
Jacques LaFleur.
Hij is er altijd als eerste, bij die rare waarnemingen.
Hij kocht zeer zware munitie, 458'ers.
Voordat Sasquatch zijn obsessie werd, was hij een zeer goede jager.
Waar dacht je, waar Claws vandaan kwam?
Die vent schoot Claws? - Ja.
Waarom geeft hij zo'n trofee weg?
Waarschijnlijk, omdat het de kleinste was.
Kan ik u helpen?
Ja, ik heb nu pauze, en ik heb haast. Waar kan ik boeken vinden over...
Bigfoot.
Sasquatch?
Sasquatch. - Sasquatch.
Ja, die.
Fantasie, folklore, mythes en legendes.
In de kelder. Neem de trap. - Dank je.
U kunt het ook proberen bij de kinderboeken. - Goed.
Dit is een schijtboek - Ernie.
Deze plaatjes lijken niet op Harry. - Dat klopt. Daarom willen ze het doden.
In deze boeken zijn het net monsters.
Alleen in dit verhaal niet, van de Noord Amerikaans Antropologisch Instituut.
Een vent genaamd Wallace Wrightwood.
Dat is hem. - Nee, dat is Jacques LaFleur.
Hij is een jager die in de winkel kwam. - Nee, schat. Dit is Richard Smith.
De boswachter, waar ik het over had. Die aan onze deur kwam.
Die liegende klootzak. - Mam.
Sarah, leg die telefoon neer. - Naar bed jullie.
Het is nog maar half negen. - Doe wat je moeder zegt.
Moeilijk te geloven, hé?
Aan je frons te zien, denk je dat het onzin is.
Iedereen vraagt, "Heeft er iemand ooit één gezien?"
Ik vraag het aan jou.
Jij bent ruimdenkend, een stadsmens.
Je hebt wel honderd, of duizenden duiven gezien, nietwaar?
Natuurlijk. - Heb je ooit een baby duif gezien.
Nou, ik ook niet.
Maar ik heb een gevoel, dat ze bestaan.
Bent u Dr. Wrightwood? Ik ben George Henderson.
Wrightwood is hier niet.
Komt hij nog terug? - Misschien wel.
Kan ik een berichtje voor...
Hoe kent u Wrightwood?
Zijn boeken. Zijn onderzoeken.
Hij schijnt de enige persoon te zijn, die hierin gelooft.
Ik heb alleen wat antwoorden nodig.
Dokter is oud, en moe.
Ik schrijf mijn telefoonnummer hier op.
Kunt u ervoor zorgen dat de dokter dit krijgt?
"Belangrijke feiten dat een onnodig en tragisch einde kan voorkomen...
voor een grote vriend".
Ik heb een vriend, een man genaamd, Jack.
Zeg, dat er een reus...
Kom er een bonenstaak in voor, Mr. Henderson?
Een bonenstaak?
Nee. Nee.
Ik bedoel, met al die Bigfoot waarnemingen.
Wat als Jack en zijn familie...
hun deuren openen...
en hun levens, voor dat ding?
En wat als ze er achter kwamen dat het meer mens is, dan dier...
en dat ze zeggen, "Wij verzorgen hem wel".
We accepteren de verantwoording, totdat er een veilige plek is gevonden.
Niet zo'n dierentuin, of lab... - Jij bedoelt dus, dat je bereid bent...
Jack zou bereid zijn, het wezen in huis te nemen, als een huisdier.
Nee, nee. Als een lid van de familie.
Dat is een mooi gebaar, maar onmogelijk.
Sasquatch is een primitieve voorvader van de moderne mens.
Maar als er één voor je neus staat, dan zie je, dat ze nog steeds dierlijk zijn.
Alleen aan de buitenkant. Ik weet, waar ik het over heb.
Ik weet dat het sluitingtijd is, dus als je iets wil kopen, koop.
Jack en de Bonenstaak, George? - Het kwam er zo uit. Ik zei maar wat.
Jij wist precies wat je moest zeggen.
Geef maar toe, pa. Je wilt hem terug.
Sarah, ik wil hem terugbrengen, maar dan moet ik hem eerst vinden.
Als Harry hier is, dan is hij in gevaar. We moeten dit samen oplossen.
George.
Dit is net Harry.
Heb jij dat getekend? - Ja.
Het is prachtig.
Hé vent, ga bij die raam weg.
Hij was degene die het zag.
Hoor dit eens.
Het zou een langharig beest zijn geweest, die hij weg zag rennen.
Kun je dat geloven, George? - Ja.
George, ben je nog steeds gek op tekenen?
Ja.
Nu je het zegt, ik... - Mooi.
Dat scheelt je vader wat centen.
Zou jij een, enorme levensgrote Bigfoot willen tekenen?
We zetten het in het raam, naast de geweerafdeling.
Je maakt hem heel groot, weet je. Echt beangstigend.
Zoals ze horen te zijn, George.
Handen omhoog, grote klauwen...
grote tanden, en veel slijm.
Laten we een map van de omgeving plaatsen.
En markeren dan alle plaatsen, waar mensen dat ding hebben gezien.
We worden dan een soort middelpunt voor Bigfoot, een B.H.K.
Zouden we de mensen zo niet stimuleren, om rond te gaan rennen met wapens?
Jij weet net zo goed als ik, dat er niks te schieten valt.
Dit is de eerste keer dat mijn vader wil, dat ik iets teken. En wat?
Een schietschijf voor een stel bloedzuchtige klojo's.
Kom naar bed. - Het is altijd hetzelfde verhaal.
Met Kerst, toen ik nog een kind was. Smeekte ik de hele herfst om een doos verf.
Toen gaf hij mij een luchtbuks. - Zoals jij, Ernie gaf.
Ja.
Kom naar bed. - Nee.
Schat, ik kan niet. Ik moet dit af hebben.
Wat is het probleem?
Als ik hem boos en gemeen maak...
dan schieten mensen eerst, zonder er bij na te denken.
Het is net een "Gezocht" poster tekenen, van je beste vriend.
Maar als ik het te lief maak, zoals Harry echt is.
Dat is niet wat mijn vader wil.
George, ik ben zo trots op je.
Jij weet wat je moet doen.
Als je vader een Bigfoot wil...
geef hem dan een Bigfoot.
Ik wou King Kong, en je brengt me een klote hamster.
Ik heb gezegd wat je moest doen. Het ziet er niet uit.
Misschien ziet hij er zo uit.
Hoe weten we dat? Misschien is het helemaal niet gemeen.
Misschien wel zachtaardig, en heeft het gevoelens.
Waar haal je die onzin vandaan?
Prik een punaise in Queen Anne's Hill, er is weer een waarneming.
Ik had een echte tekenaar moeten nemen.
Ik wil zo'n Clint Eastwood Magnum. Heb je een M-16?
Iets wat volautomatisch is?
Volautomatisch is verboden, en het duurt 7 dagen voor een pistool.
Als u nu een wapen wilt, wordt dat een geweer of jachtgeweer.
Iets met een nachtkijker. Geef me de grootste die je hebt.
We hebben grote wapens, en nog grotere wapens...
maar ik ben bang, dat de grote kogels op zijn. Wie nu.
Luister vriend, dat "Ding" is net drie straten van mijn huis af gezien.
Waar woon je? - Hoe zo?
Voor het pistool. Waar woon je?
11484 Devon Drive.
Waar was de waarneming?
Op de hoek van Maple en Ogilvy.
Wat heeft dat er mee te maken?
Waar ga je heen? Klootzak.
Kijk? Jij bent niet de enige tekenaar in de familie.
Niet slecht voor zo'n ouwe rakker, hé? - Waarom heb je dat gedaan?
Waarom heb je mijn tekening veranderd?
George, doe rustig. Het is maar een stuk karton.
Niet voor mij. Het betekent iets voor mij.
Kun je dat niet zien? Hij, betekent iets voor mij.
Waar heb je het over? - Ik neem ontslag.
Over dit? Dat meen je niet. We zijn nog nooit zo druk geweest.
Wat is er met jou aan de hand?
Harry. - Ja.
Sorry, ik dacht dat je iemand anders was.
Het was enorm. Het was nog groter dan jou.
Twee keer zo groot. Enorm. Het grootste wat ik ooit zag.
Wanneer is dit gebeurd?
Wacht even. Ik probeer een verklaring op te schrijven.
Het was enorm. Gigantisch.
Een monster. Net een aap met hondsdolheid. Alleen dan groter.
Doe eens rustig, en vertel me wat er gebeurt is.
Oké. Ik ben in orde.
Ik bracht mijn racefiets tot een stop, zoals ik altijd doe bij een stoplicht.
Toen plotseling een enorm harige ding, voor me stond. Grommend.
Met deze enorme tanden en grote handen, pakte hij mij.
Tilde me op, fiets en al, over zijn kop...
en gooide me op de grond. Hij staat nu voorover gebogen.
En hij gromde, met slijm dat van zijn tanden afgleed.
Ik pakte mijn peperspray. - Wat?
Peperspray? Jij idioot. - Ga terug.
Ik werd bijna opgegeten.
Opgegeten? Door een vegetariër - Oké, dat is genoeg.
Nee, luister...
Het zou kunnen, dat je hem gezien hebt. Maar waarschijnlijk werd je zo bang...
dat je tegen een stoplicht bent geknald. Je kop hebt gestoten...
en waarschijnlijk is hij zich doodgeschrokken.
Ik heb gelijk of niet? Zo is het gegaan, hé?
Of niet?
Ja. Ja.
Hoe wist u dat? - Hebt u het zien gebeuren?
Wat is uw naam, meneer? - Mijn naam?
Mijn naam is George Hen...
George, George wat? - George Hen...
George wat?
Het spijt me. Ik moet echt weg.
... de naam van Bigfoot.
verspreid zich over het nieuws.
Was het eerst alleen in de afgelegen gebieden. Vandaag is er...
Ander nieuws. Er is weer een waarneming geweest...
wat sommige mensen zien als, "De legendarische Bigfoot".
Er is nu een ooggetuige die zegt te zijn aangevallen...
door de legendarisch beest genaamd, Bigfoot.
Hij veranderde snel van verhaal.
Laatste nieuws, Bigfoot is in de stad.
Toen deze geheimzinnige man genaamd, George Hen in beeld kwam.
Het zou kunnen dat je hem gezien hebt.
maar waarschijnlijk werd je zo bang...
... kennis over de Bigfoots gewoontes...
... en je kop hebt gestoten...
... knalde met je fiets tegen een stoplicht...
... je kop hebt gestoten...
... en waarschijnlijk is hij zich doodgeschrokken.
Wat is uw naam, meneer? - Mijn naam? Mijn naam is George Hen...
George, George wat? - George Hen...
Mijn naam? Mijn naam is George Hen...
George, George wat? - George Hen...
Hoe wist u dat?
Hebt u het zien gebeuren? - Wat is uw naam, meneer?
Mijn naam? Mijn naam is George Hen...
Als je naar onze verslaggever luistert...
dan zou je denken dat Mr. Hen een persoonlijke...
Heb ik al gezegd, dat hij eigenlijk...
Zeer opmerkelijk.
Als iemand weet waar Mr. Hen is...
of de harige bezoeker, kan deze zender bellen.
Wat is dat in godsnaam?
Ik zei, ga hier onmiddellijk weg.
Harry.
Ik wil dit gebied potdicht. Niks mag eruit. Niks.
En geen geweld, alleen uit zelfverdediging.
Ik wil geen grappenmaker in een apenpak, die bloedend over de straten loopt.
We hebben burgers met wapens.
Alle eenheden in de buurt van Broadway en Torrance. Reageer.
Ik herhaal, we hebben burgers met wapens.
Jij daar. Blijf staan.
Blijf staan. Kom hier. - Laat vallen.
Ben je gek? Weet je hoe duur dat geweer was?
Pak die vent. Kom op, lopen. Lopen.
Mijn God. Harry?
Harry, ben je gewond? Waar ben je?
Harry.
Je bent in orde. Kom naar beneden.
Blijf daar.
Niet bewegen.
Hou vol, Harry.
Volg die vuilniswagen.
Harry. Harry, kom naar beneden.
Ziezo. Snel. Deze kant.
Het is gelukt.
Nancy.
Schat.
Kijk eens wie er is.
Harry?
Harry.
Ik wist dat jij het was. Ik kon je boven al ruiken.
Gaaf. Laten we het vieren.
Laten we een foto maken. Ik pak de camera.
Ernie, nee. Nee.
Harry.
Ik ben menselijk.
Ik heb een fout gemaakt.
En dat spijt me.
Pa, hij begrijpt dat niet.
Ik weet iets, wat hij wel begrijpt.
Ernie, help me even.
George?
Wat gaan we nu doen met Harry?
Dat komt later wel.
Hebben jullie een kat? - Nee.
Mooi, dan is het een haarbal.
Ben je doof? Haal me onmiddellijk hier weg.
Morgen is het te laat.
Jerome...
Jerome, ik weet waar hij is.
Waar ben ik dan de laatste 25 jaar mee bezig? Met hem. Ja, Sasquatch.
Jerome, dit keer is het anders. Ik heb zijn adres.
Gek?
Als ik hier moet blijven, dan word ik gek. - Je tijd zit er bijna op.
Jerome.
Doe er wat aan. Nu.
Irene, de telefoon. Ik moet het opnemen.
Ik heb iemand nodig om tegen te praten.
Het was niet makkelijk, met dat zwembad en zo.
En Herb? Daar heb je ook niks aan.
Zijn laatste versie is, dat er een condor in heeft gescheten.
Hallo?
- Hallo.
Ik zag u op de televisie, Mr. Hen. En wij moeten eens praten.
Wie is dit? - Doen de woorden...
belangrijke feiten dat een onnodig en tragisch einde kan voorkomen...
van een grote vriend. Zeg je dat iets?
Het is Wrightwood. Dr. Wrightwood? - Ja, hoe is het?
Goed. - Kan ik langskomen?
Natuurlijk, ieder moment. Deze middag nog.
En.
Kom maar langs.
Rond het avondeten?
Hallo, bent u er nog? - Sorry, slechte verbinding.
U woont in de buurt van Index, toch?
Neem de I-5 richting de stad. Wij wonen in de Wallingford buurt.
George? Wat doe je?
Jij?
Ik ben Wallace Wrightwood.
Dr. Wrightwood.
Mag ik binnenkomen?
Ja, natuurlijk.
Nancy, dit is Dr. Wrightwood.
Hij is de opzichter van het Bigfoot Museum. Waar ik het over had.
Prettig kennis te maken. - Hetzelfde, dank je.
Ze zijn prachtig.
Dit is onze dochter, Sarah. - Hallo.
En dit is onze zoon, Ernest.
Hallo. - Hallo.
Dit is Dr. Wrightwood.
Er ruikt hier iets...
lekker.
Dat is het eten. - Bieflapjes.
Mam, waar is het vlees?
Het vlees. Ik pak het, schat. - Het vlees...
rust in een klein naamloos graf in de tuin.
Goed dan. Er zijn genoeg andere dingen.
Zijn jullie vegetariërs?
Soms. Dat ligt aan de gast.
Jullie vader, bracht de vorige dag een bezoek aan mijn museum.
Ik mocht hem wel.
Wat ik nu ga zeggen, gaat waarschijnlijk zijn leven redden.
Ik begrijp het niet.
Toen ik jong was. Had ik een goede baan als een laborant.
Het leven was fantastisch.
Toen gebeurde er iets tijdens een jachtpartij, 50 jaar geleden.
Waardoor alles veranderde.
Ik liep op een dag door de bossen. Ik hoorde wat ritselen achter me.
Toen rook ik iets, waardoor mijn ogen gingen tranen...
en mijn longen gingen samentrekken.
Toen ik me omdraaide, zag ik alleen nog een plukje haar.
Op de grond zag ik een voetafdruk.
Een grote voetafdruk.
Toen was ik er aan verslaafd.
Ik spendeerde al mijn vrije tijd, om dat beest te vinden.
Toen spendeerde ik tijd, die ik niet kon spenderen.
Ik ben toen mijn baan en vrienden kwijtgeraakt.
Dat is zo triest.
Ik zeg dit niet, zodat jij kunt janken op je spruitjes, of wat het ook is.
Ik zeg dit, zodat je vader niet dezelfde fout maakt.
Ik waardeer dit Dr. Wrightwood maar...
er is een groot verschil tussen ons verhaal.
Niet zo groot, als je denkt. - Misschien wel groter.
Je houdt jezelf voor de gek.
Ik weet nog wat je zei, toen je in mijn winkel kwam.
Bigfoot kan bij ons wonen. Wij accepteren de verantwoording.
Kun je het voorstellen, wat een Bigfoot met je huis kan doen.
Nou, ik wel.
Jullie zijn aardige mensen.
Ik zeg dit maar één keer.
Ik zal het eenvoudig houden. En ik hoop dat jullie serieus luisteren.
Er is geen verschrikkelijke sneeuwman.
Er zijn geen Sasquatches.
Er zijn geen Bigfoots.
Zeg ik wat verkeerd?
Oh, Heer. Lieve Heer.
Dr. Wrightwood, zeg gedag tegen Harry.
Harry?
Is hij niet prachtig?
Hij is ook zo slim. George heeft hem geleerd om te zitten.
Te zitten?
Het gaat nog niet helemaal perfect.
Honger?
Hij woont hier bij jullie? - Tijdelijk.
En?
Als ik een verzoek indien, kom je er misschien vanavond nog uit.
Misschien vanavond? - Ik moet een goede reden hebben.
Ik heb het over een Sasquatch vangen.
Dat zal de rechter wel overtuigen.
Het is niet Harry's wereld daarbuiten.
Alsof wij een gevaar zijn geworden voor alles, wat apart is.
Zelfs de wetenschappers gaan draden in hem steken...
zodat hij iedereen gaat haten. Zelfs ons.
De oplossing is een veilige plek, waar zelfs LaFleur hem niet kan vinden.
Ik ken een plek, maar die vinden we nooit in het donker.
Dus, u gaat ons helpen? - Zo goed als ik kan.
Dat is fantastisch. - We gaan morgenvroeg gelijk weg.
Ik zal de kinderen wakker maken. Zij willen wel mee.
Dan maken we er een leuke dag van. Onze laatste dag met Harry.
Hij is zo vreemd.
Hij zei niet eens, welterusten. - Ik weet niet eens wanneer hij terugkomt.
Probeer wat te slapen.
Waar was jij nou? - Ik kon niks regelen.
Onzin.
Niemand mocht gaan, voordat de wapens waren geregistreerd, en dat waren er veel.
Ga je wassen. - Zodat ik herkend wordt?
Kom op, geef mijn spullen terug. - Wanneer ik klaar ben.
Wanneer hij klaar is. Jerome, doe iets?
Wat is je sterrenbeeld?
Kim Chee.
Kim Chee. Kim Chee.
Mijn naam is Kim Lee niet Kim Chee.
Je hebt ze vermoordt.
Oh, nee.
Waar zijn mijn lieve kindjes?
Dank je.
Vergeef je me, Harry?
Ik laat ze aan Irene zien. Ze is gek op rozen.
Het zou toch mooi zijn, als we hem kunnen houden.
Je weet wat ze zeggen...
"De mooiste dingen in het leven, horen gratis te zijn."
Blijf staan, kerel.
Wat heb je met mijn rozen gedaan?
Nee. Ik dacht het niet.
Één beweging van jou, en ik ga je ballen pakken.
En dan bedoel ik, via je kont.
Mijn God.
Druk. - Schiet op, pa.
George, jij rijdt.
Dat is niet eerlijk. Hij is van mij.
Verdomme.
LaFleur. - Wat?
We worden achtervolgd door onze auto. Gaaf.
Hij heeft mijn auto gestolen.
Oh, mijn God. Kijk dat verkeer eens.
Verdomme.
Politie.
Gedraag je normaal.
Daar komt hij.
Kijk, wat hij met mijn lakwerk doet.
Hij heeft ons bijna ingehaald, pa.
George, kun je wat sneller rijden? - Goed zo, mam.
Die eikel is er geweest. - Pas maar op, hier is hij goed in.
Ik mis deze afslag altijd.
Snel. Hier zo, George.
Snel.
Je kunt het maar beter kort houden, George.
Je moet nu terug, waar je vandaan komt.
Kom op, zeg.
Het is LaFleur.
Harry, je moet nu gaan.
LaFleur.
Harry, alstublieft, alstublieft. Er is geen tijd meer.
Maak je geen zorgen over ons. Met ons komt het wel goed.
Ga nou weg.
Begrijp je dat niet, we willen je niet meer.
Ga terug, waar je vandaan komt.
En laat ons met rust.
Ga.
Vaarwel mijn vriend.
Er is toch geen reden om te huilen.
We zien hem nooit meer terug, of niet?
Natuurlijk wel. We volgen gewoon zijn voetstappen.
Voetstappen.
Verspreid je. Doe alles, om hem te misleiden.
Het is verdomme een hele kudde.
Oh, nee.
Harry.
Oh God. Harry, nee.
Luister naar me. Je hebt het mis. Ik was net zo als jou.
Ik had hem ook bijna gedood.
Maar dat zou moord zijn. Hij is geen beest.
Hij is onze vriend.
In godsnaam Jacques, open je ogen. - Zijn jullie gek geworden.
Denk je, dat ik nu zal stoppen? Nee.
Ik ga hem dood maken. - Je gaat hem niet doden.
Je gaat hem geen pijn doen. Dat laat ik niet toe.
Ik zal jou eerst do...
Zorg ervoor, dat hij mij niet dood.
Alstublieft, zorg ervoor...
Ik...
Nee, nee...
Jacques LaFleur, dit is Harry.
Harry Henderson.
Raar gevoel hé, Doc?
Waar heb je het over?
Het is voorbij. - Over?
Dit is juist het begin.
Dit ouwe hart is al jaren niet meer zo tekeer gegaan.
Alsof je in de hemel bent, en dat je voeten nog op de grond staan.
En wij mogen het delen, met één van onze oudste vrienden.
Vaarwel, Harry.
We moeten hem laten gaan.
Harry.
Ik heb nog geen kans gehad, om je te bedanken.
Je kunt niet weten, hoeveel je voor ons hebt betekend.
En pas goed op jezelf, oké?
Oké.
Mon dieu. Hebben ze een taal?
En Jocko, wat ga je nu doen? - Dat weet ik niet.
Er is nog altijd Loch Ness.