NETFLIX BELGESEL DİZİSİ
Hey!
Tiffany hep güzeldi.
Hep canlı. Enerjik.
Voleybol bursu kazanmıştı.
Orta oyuncu olacaktı.
Bu üniversite birinci sınıfta olmayan bir şey.
Hayattan istekleri vardı.
Hepimiz onunla gurur duyuyorduk.
O gece evimizden yaklaşık altı kilometre uzakta bulundu.
Ona tren çarpmıştı.
New Jersey Transit, kızımın intihar ettiğini söyledi.
Kesinlikle mümkün değil!
Hem de hiç.
Kızıma ne olduğunu bilmek istiyorum.
Burası kızımın odası.
Bütün oda bıraktığı gibi.
Bu onun yazıları ve küçük kalpleri.
Bu odaya kimse girmeyecek.
Mezar gibi.
Yaşamayı severdi ve hayat doluydu.
Benim bebeğim böyleydi.
Stephen'la 1989'da tanıştım
ve kızlarım Jessica ve Krystal'ı doğurmuştum.
Tiffany'ye hamile kaldım ve onu 1997'de doğurdum.
Tiffany doğduğunda şoke olmuştuk.
Hamileliği beklemiyorduk
ama onu ilk görüşümüz cennet gibiydi.
Kesinlikle muhteşemdi.
Tiff bir neşe topuydu.
Yaptığı işten keyif alır hiçbir şeyi kafaya takmazdı.
Sevmediği bir şey yoktu.
Bu fotoğraf, Kuzey Carolina'da bir plajda.
Bu yılbaşı gecesi.
Bu mezuniyeti. Ne kadar mutlu olduğunu görebilirsiniz.
Bunu Tiffany'nin kardeşleri yaptırdı.
Tiffany'nin anısına.
Her gün buraya gelmek bana kendimi yakın hissettiriyor.
Benimleymiş gibi hissediyorum çünkü onu çok özlüyorum.
12 TEMMUZ 2015 MAYS LANDING, NEW JERSEY
Bir pazar günüydü.
Karşı sokağa Tiffany'nin kuzeninin mezuniyet partisine gittik.
Tiffany de bizimle geldi.
Birkaç saat oradaydık,
istiridye pişirip güzel vakit geçiriyorduk.
Tiff çok eğleniyordu.
Voleybol oynuyor, arkadaşlarını bekliyordu.
Tiffany'nin eve döndüğünü hatırlıyorum.
21.15'te hâlâ partideydik.
Arkadaşlarından biri arayıp
"Park ediyorum. Eve gelir misiniz?" dedi.
"Tabii, her şey yolunda mı?" dedim.
Eşim Stephen'a eve gitmem gerektiğini söyledim
ve "Seninle geleceğim" dedi.
İki evin arasındaki yola doğru yürüdük.
Tiffany'nin arkadaşı bağırıp çağırarak çıktı
ve Tiffany'yi, bilgisi dışında kredi kartını kullanmakla suçladı.
Tiffany arkadaşı gidinceye dek inkâr etti
sonra da kullandığını söyledi.
"Neden başkasının kartını kullanıyorsun?"
"Yapmaman gerektiğini bilirsin. Seni öyle yetiştirmedik."
"Gidip babana söylemeliyim" dedim.
Eve girdim,
Stephen'ı aldım ve bir dakika içinde dışarı çıktığımızda Tiffany gitmişti.
21.15 TIFFANY PARTİDEN AYRILIR
21.28 TIFFANY KAYBOLUR
Onu aradık. Etrafa baktık.
Sokağı defalarca yürüdüm.
Bu yolda en az 20 ya da 30 araba vardı.
Yolun kenarına park etmişler. Kimse bir şey görmemiş.
Tiffany yürüseydi biri onu görürdü, biliyorum.
Hiç şüphem yok. Boyu 188 cm. Gözden kaçmaz.
Sokaklarda yürüdük,
evlerin arkasına ve yakındaki her şeye baktık
çünkü uzağa gitmeyeceğini biliyorduk.
Karanlıktan ödü kopardı.
22.07: LÜTFEN BENİ ARA 22.12: İYİ OLDUĞUNU SÖYLE...
22.18: LÜTFEN BENİ ARA
22.19: TIFF CEVAP VER JILL ENDİŞELİ 22.20: NEREDESİN
Herkes arıyor, mesaj atıyor, yerini öğrenmeye çalışıyordu.
22.38: TIFF SENİ HER ŞEYDEN ÇOK SEVİYORUM CEVAP VER
Stephen arıyor ve o telefonu açmıyordu.
Tiff, lütfen eve gel.
Seni ölesiye seviyorum. Dünyadaki en önemli şeyim sensin.
Lütfen eve gel.
O sokağı baştan aşağı yürüdüm.
Birden yere baktım
ve düz bir şey gördüm.
Tiff'in telefonuydu.
Telefon yolun bir iki metre kenarındaydı.
Evimin önünde.
Telefonunu bırakmazdı.
O telefon 7/24 eline yapışıktı. Duşa bile onunla girerdi.
Telefonu bulduğumuzda
aklımdan bir sürü şey geçiyordu.
Bir terslik vardı.
Aramaya devam ederken Stephen ormandaki
vahşi yaşam kameralarını hatırladı.
Kamerama göre Tiff, 21.28'de ayrılmış.
Ben, Dianne ve köpeği Tucker 9.29'da çıkmışız.
Dışarı çıktığımızda o yoktu.
Tiffany siyah bir gömlek
ve beyaz kot şort giyiyordu.
Yeni aldığı düz ayakkabılarını giymişti
ve saçı dağınık bir topuzdu, beyaz saç bandı takıyordu.
Garaj yolunda normal şekilde yürüyor.
Kamerasındaki fotoğraf yüzünden
aklıma gelen tek şey birinin ona seslendiği.
Ve o noktada gitmişti.
"Tiffany kayıp. Aramaya yardım eder misin?" diye telefon geldi.
"Tabii" dedim.
Anneme gittiğini düşündükleri için oraya gittik.
Yürüme mesafesinde. En fazla bir kilometredir.
Orada yoktu.
Farklı yerlerde dolaşmaya başladık.
Onu bulamadık.
İçimden bir ses Pomona'ya git dedi.
Tren raylarının üzerinden Pomona'yı geçince
TREN YOLU
rayların yanında bir yol var.
Nakliyat için bağlantı yolu.
Işıklar vardı.
Galloway ilçe polisi "biri vuruldu" dedi, muhtemelen bir kadın.
Ama Galloway ilçesi olaya karışmadı
çünkü olay New Jersey Transit bölgesinde gerçekleşti.
Orada bir ulaşım polisi gördüm.
Onunla konuştum. "Hey, çok büyük bir kız gördün mü,
boyu 188 cm, atletik yapılı?" dedim
"Hayır ama trenin çarptığı biri var" dedi.
Umarım Tiffany değildir diyordum.
Ama o olduğuna emindiler.
Ulaşım polisi "Onu teşhis edebilir misin?" dedi.
"Evet" dedim.
Oraya iyi ki ben gitmişim
çünkü tüm kalbimle inanıyorum ki,
kardeşim bunu asla kaldıramazdı.
O gece gördüklerimi kimse görmemeli.
Gördüğüm en korkunç şeylerden biriydi.
Tren çarpması.
Oraya gidip kimlik tespiti yaptım.
"Kardeşine gitmeliyiz ve ona söylemelisin" dediler.
Saat sabah iki buçuktu.
Evden çıktığımı hatırlıyorum, damadım orada duruyordu
"Mickey amca aradı. Bir yete gitmeyin" dedi.
Damadımın bembeyaz olduğunu hatırlıyorum.
Beklediğimizi ve bir tür polis arabasının geldiğini hatırlıyorum.
Mickey, arabadan indi
ve Dianne "Ne oldu?" diye bağırıyordu.
Kardeşime olanları anlattım. Tiffany'ye tren çarpmış.
"Oraya gideceğim" dedi. "Hayır, kesinlikle olmaz" dedim.
"Bunu görmene gerek yok."
Kendimizi kaybettik.
Hayatını kaybetmişsin gibi.
Evladın ölünce hayatının bir kısmını kaybedersin.
Tanrım, onu çok özlüyorum.
O benim bebeğimdi.
Her şeyini özlüyorum.
Birbirimize sarılıp ağladık. İnanamadık.
O zaman böyle bir şeyin olabileceğini hayal etmek
en korkunç şeydi.
Şoktaydık.
Tam bir şok çünkü tren mi çarpmış?
Hiç mantıklı gelmiyor.
13 TEMMUZ 2015 ERTESİ GÜN
Mickey, Tiffany'ye tren çarptığını söyledi.
Ne olduğunu bilmiyorduk.
TREN ÖLDÜRDÜ
Sonra ertesi sabah gazeteler
Tiffany'nin intihar ettiğini yazıyordu.
KIPIRDAMADI
Yıkıldım.
Bunu nasıl uydurduklarını anlayamadım.
Depresyonda değildi. İntihara meyli yoktu.
Tiffy mutluydu.
Üniversiteye gitmek için plan yapıyordu.
Ev arkadaşıyla plan yapıyordu.
O çarşamba beyzbol oynamayı planlıyordu.
Ertesi sabah arkadaşlarıyla lunaparka gitme planı vardı.
Tiffany'yle konuştuğum gece partide
hiçbir stres belirtisi göstermedi.
Okul kıyafetleri vardı. Hazırlıkları vardı.
Tiffany bir sonraki hamleye hazırdı.
İntihar etmesinin yolu yok.
NJT POLİS DEPARTMANI TREN/KİŞİ ÖLÜMÜ
New Jersey Transit, kızımın o raylarda durduğuna
ve çarpışmadan 24 saat bile geçmeden intihar ettiğine karar verdi.
AÇIKÇA İNTİHAR
Tiffany'yi tanıyanlar inanamadı.
ÖLÜMÜN ŞEKLİ İNTİHARDIR.
Görev edindik çünkü kızımızın bunu yapmayacağını biliyorduk.
İsmim Paul D'Amato.
Kırk altı yıldır dava avukatlığı yapıyorum.
D'AMATO HUKUK BÜROSU
Davalarımın çoğu kurbanları temsil ediyordu.
Tiffany'nin davası gibi
hayır diyemeyeceğiniz davalar oldu.
Steve ve Dianne'le tanıştığımda
tam burada oturuyorlardı.
Çok kırgın
ve üzgünlerdi.
Bana kızlarının intihar etmediğini söylediler.
Onlara yardım edip edemeyeceğimi bilmiyordum
ve kendi kendime
NJT polis kayıtlarını alayım dedim.
Raporları onlara sunup üzülerek "Kızınız intihar etti" demek zorunda kalacağım.
Ama kayıtları alınca böyle olmadı.
Tiffany Valiante 18 yaşındaydı ve ailesiyle birlikte
Atlantic City batısında, New Jersey kırsalında yaşıyordu.
öldürüldüğü gece hakkında şunları biliyoruz.
12 Temmuz Pazar günü,
4693 numaralı New Jersey Transit treni
21.50'de Philadelphia'dan ayrılarak
doğuya, Atlantic City'ye yola çıktı.
Trende yaklaşık 60 yolcu ve mürettebat vardı.
Tren, Galloway ilçesindeki Tilton Yolu'ndaki köprünün altından geçmiş
Genoa Bulvarı'ndaki kavşağa doğru gidiyordu.
45 numaralı kilometre direğinde saat 23.12'ydi.
Tiffany'ye trenin çarptığı çok karanlık alanda.
Tren incelendiğinde
çarpmanın özellikle trenin sol alt tarafında olduğunu gösterdi.
Raylara yakın.
Trende iki mühendis vardı.
Kıdemli mühendis ve öğrenci mühendis.
O gece, ikisi de Tiffany'nin
trenin önüne atladığını belirten bir rapor imzaladı.
Ama bir sorun var.
Altı gün sonra yeminliyken,
kıdemli mühendis olay gecesi dedektife söylediklerinden
tamamen farklı bir hikâye anlatır.
İşte hikâyesi.
Kondüktörle konuşuyordum.
Onu hiç görmedim. Sırtım dönüktü.
Onun ifadesini kenara bırakıp
öğrenci mühendisin söylediklerine bakıyorsun.
Başta ona sorulan soru,
"İzinsiz giren kişiyi ilk ne zaman gördün?"
Cevabı neydi?
"Üstüne çıkana kadar onu görmedim."
On gün sonra yeminli ifadeye alındı.
İşte onun hikâyesi.
800 metre uzaktayken bir şey görüyorum.
Sonra 400 metre uzaktayken bir şey görüyorum.
Sonra bu kişiyi görüyorum.
Ormandan raylara atlıyor.
Sonunda tek tanık öğrenci mühendisti.
O gece gördüklerinin farklı versiyonlarını anlatan bir öğrenci mühendis.
Bugüne kadar,
New Jersey Transit Polis Departmanı
öğrenci mühendisin verdiği tutarsız
ve çelişkili ifadelerin arkasında durmaktadır.
İsmim Louise Houseman
ve Atlantic County Adli Tıp Kurumu'ndan emekliyim.
Orada kıdemli müfettiştim ve 20 yıl çalıştım.
Yirmi yıl boyunca muhtemelen binlerce olay yeri gördüm.
Kıdemli ve öğrenci mühendisin
yeminli ifadeleri beni çok endişelendirdi.
Çünkü görünüşe göre olay yerinde
verdikleri bilgiye büyük önem verilmişti
ama bunun doğru olmadığı anlaşıldı.
Büyük olayları kayıt eden cihaz kara kutu olarak kabul edilir.
Çalıştığı sürece motorda olan biten her şeyi kaydeder.
Trenin hızı,
el freni kullanılan zamanlar,
korna çalınan zamanlar,
farlar açıksa.
Tüm bunlar olurken trenin kat ettiği mesafeyi gösterir.
Okuması çok kolaydır.
Gizemli bir yanı yok. Çok açık.
Olay kayıt cihazına göre
öğrenci mühendisin korna çalıp Tiffany'ye çarpıp
acil durum frenine basması
toplamda 4,1 saniye sürmüş.
Tren saatte 130 km hızla gidiyor.
Gördüğünü sandığı şeyi gördü mü?
Önüne atladığını? Bilemiyorum.
Öğrenci mühendisin şoka girdiğini düşünüyorum.
Herkes girerdi.
Arabayla birine çarpsan
tam olarak ne olduğunu anlatabilir misin?
Muhtemelen hayır.
Metni okuduğunuzda tutarsız görünüyor.
AŞAĞI YUKARI...
Gördüklerinden pek emin değil.
Gördüğü şeyin, tren ona çarptığında
her yöne uçan uzuvlar olması muhtemel
çünkü parçalanıyordu.
Bence trenin önüne atladığını görmedi.
Raylarda ölü yatıyor olabilirdi.
Başta bunu bir intihar sayıp
gerçekleri de sanınıza göre ayarlarsanız
her şey şüpheli olur.
İsmim Jim Brennenstuhl.
Son 45 yıldır ya polislik...
...ya da özel dedektiflik yaptım.
Bay D'Amato arayıp katılır mıyım diye sordu.
Tren çarpması saat 11'den biraz sonra kaydedilmiş.
Raporlarına göre olay burada olmuş.
45 numaralı kilometre direği.
Oldukça karanlık.
Neden onca yolu yürüyüp trenin önüne orada atlasın?
Oranın önemi ne?
Kendini o şekilde öldürdüyse neden?
Neden o kadar uzağa gitsin? Neden böyle yapsın?
ÇARPMA ALANI EVDEN DÖRT KM UZAKTA
Trenin çarptığı yeri gördüğümde
çok şaşırdım.
Ormana en yakın kavşaktan
bir buçuk km uzaktaydı.
Karanlıktı. Işık yoktu.
Tüylerim diken diken oldu.
Burada bir terslik var dedim.
Kendime şu soruyu sormadığım...
...gün geçmiyor.
Tiffany Valiante nasıl öldü?
Kendi canını almadığına eminim.
Tiffany Valiante'nin ölümünü araştıran ana kurum
toplu taşıma sistemiydi.
New Jersey Transit, Amerika'nın en büyük toplu taşıma operatörlerinden biri.
Banliyö trenleri işletiyor
ve hatırı sayılır bir polis gücü var.
Transit polis memurlarına ve yaptıkları işe
büyük saygı duyuyorum.
Ancak çoğu transit polisi size uzmanlık alanlarının
cinayet ya da şüpheli ölüm soruşturması
olmadığını söyleyecektir.
Dedektiflerin yapması gereken ilk şey,
birinin kendi canını aldığından
şüphelenilen bir olayda bile,
önce bir cinayet kurbanı olup olmadıklarını tespit etmektir.
Bunun yapıldığına dair bir işaret yok.
Bu olayın yaşandığı bölgeye suç mahalli muamelesi yapılmadı.
Etrafta insanlar yürüyordu
ve uygun şekilde kapatılmamıştı.
En başından beri,
ölüm şeklini yanlış sınıflandırmaya acele edişin
klasik bir örneği gibi görünüyordu.
Bu ölüm belgesi.
Tiffany Valiante, 12 Temmuz'da gece yarısından kısa bir süre önce öldü.
Bu belgenin tarihi 17 Temmuz
ve ölüm şeklini intihar olarak belirtiyor.
Bir soruşturmada bu kadar erken sonuç çıkaramazsın.
Bu imkânsız.
Savcılığa göre
intihar bir davayı kapatır.
Adli tabibe göre de.
New Jersey Transit'e göre de.
Bu bir intihar ve sadece bir istatistik.
Aileye gelince, bu onların çocuğu
ve çocuklarına ne olduğunu bilmek istiyorlar.
Gerektiği gibi soruşturulmalıydı.
New Jersey Eyaleti'nde uygulanacak prosedür için
kitaplar var ve bu prosedürler takip edilmedi.
Tam otopsi hiçbir zaman yapılmadı.
Tecavüz kiti hiçbir zaman uygulanmadı.
DNA hiç test edilmedi.
Hiçbir organ incelenmedi.
Neden?
TOKSİKOLOJİ RAPORU
Toksikoloji raporuna önem vermelisiniz.
Tiffany Valiante'nin bünyesinde alkol ve uyuşturucu yoktu.
Tamamen temiz bir toksikoloji raporu.
Toksikoloji raporu geldiğinde
ve Tiffany'nin vücudunda uyuşturucu ya da alkol olmadığı anlaşılınca
ölüm şekli belirsiz olarak değiştirilmeliydi.
Emin olmadıkça intihar kararına varmak için sebep yok.
Bunun intihar olduğundan
kesinlikle eminsin.
Tiffany'nin ölümünden birkaç gün sonra
cesedi yakıldı.
Yani cesedi mezardan çıkarıp
tekrar bakma şansımız yok.
Ayrıca dedektif, raporunda olay yerinde
ayakkabı bulunmadığını yazıyor.
Ayakkabıları cesetle birlikte değildi.
Bana göre bu şüpheli.
Giderken beyaz bir saç bandı vardı.
Neredeyse bembeyaz kot şortu
ve siyah bir tişört ile ayakkabıları vardı.
Onu bulduklarında sadece spor sütyeni ve siyah iç çamaşırı vardı.
Şortu nerede? Gömleği nerede?
Bu bir adli tabibin bilmek isteyeceği bir şey değil mi?
Adli tabip raporu çok kısa ve sınırlıydı.
Tiffany'nin doktoru ya da okulundan biriyle
görüştüklerine dair bir kanıt göremedim.
Kimse gelip bizimle konuşup kızımla ilgili soru sormadı.
Anne babasıyla konuşmadılar. Kimseyle konuşmadılar.
Birine raylarda çarpıldı diye intihar mı diyeceksin?
Çılgınlık bu.
Hiçbir tıbbi sorunu yoktu.
Uyuşturucu kullanımı yok. Kötüye alkol kullanımı yok.
Aktif bir sporcu.
Ailesi tarafından çok sevilen biri.
Bakabildiğim telefon mesajlarında
sıra dışı bir şey görmedim.
Kız arkadaşından ayrılmıştı ama dostça görünüyordu.
Philadelphia'dan bir kız arkadaşı vardı.
O ölmeden önceki cuma günü ayrıldılar.
Ama karşılıklıydı.
Okuduğum telefon kayıtlarında düşmanlık yoktu.
Hatta telefon kayıtlarına göre Tiffany başka bir kadınla
yeni bir ilişkiye başlamış.
Ölmeden önceki gece telefonuna bile
"Hayatımdan memnunum" yazmış.
O zaman bunu neden yaptı?
İntihar ettiyse bir sebebi var mıydı?
Neden intihar etsin?
Bu gece oldu ve ertesi sabah erkenden geldim.
Kardeşim Stephen ya da eşi Dianne'in o rayları yürüyüp
benim gördüklerimi görmesini istemedim.
Geride bıraktıkları parçalar.
Babamla eksik olan şeyleri arıyorduk.
Ayakkabılarını arıyoruz.
Saç bandını arıyoruz.
Küpelerini, mücevherlerini, şortunu arıyoruz.
Nasıl yaptığımı bilmiyorum
ama üzerinde saç olan kafatası parçaları topladım.
Dişleri olan bir çene kemiği ve çeşitli kemik parçaları topladım.
Bir bilekliğini bulup Dianne'e verdik ve hâlâ onda.
Bu o zaman üzerindeydi.
Onun parçalarını raylardan toplamak
hayatımda yaptığım en yıkıcı şeydi.
Raylara doğru yürürken yerde kanlı lastik eldivenler gördüm.
Olay yeri zaten bozulmuş.
Bant bile çekilmedi.
New Jersey Transit buna eğitimli değil.
Rayları da iyi temizlemediler.
Oraya gidip aramaya devam ettik
ama ayakkabıları bulamadık.
Saç bandını orada bulamadık.
Kıyafetlerini orada bulamadık.
Partide giydiği şeyler nerede?
3 AĞUSTOS 2015 TIFFANY'NIN ÖLÜMÜNDEN ÜÇ HAFTA SONRA
Tilton Yolu'nu yürüyorum,
o caddeyi milyonlarca kez yürüdüm.
ÇARPMA ALANI VALIANTE'LERİN EVİ
Haftalarca yürüyüp bir şeyin izini aradık çünkü kızımın şortu kayıptı.
Saç bandı kayıptı. Ayakkabıları kayıptı.
Buradan yürürken
burada kafamı kaldırdım ve kızımın ayakkabılarını gördüm.
KANIT FOTOĞRAFLARI
Bunu görünce yere düştüm.
Yere düşünce iki metre ötede Tiffany'nin saç bandı duruyordu.
Kamyon çarpmışa döndüm.
O günü asla unutmayacağım. Dün gibi hatırlıyorum.
Dianne teyzem aradı.
Tiffany'nin ayakkabı ve saç bandını bulmuş.
Trenin çarptığı yerden yaklaşık üç kilometre uzaktaydı.
Oraya koştum ve keçileri kaçırıyordu.
Eşim histerikti. Ne dediğini anlayamıyordum.
Ayakkabıları ve eşyaları bu bölgedeydi.
Neredeyse yan yanaydılar, yaklaşık 30 cm mesafede.
Öyle bir konumdaydılar ki,
biri onu ayakkabılarından çıkarıvermiş gibi hissettim.
Öyle hissettim.
Diğerleri birinin yerleştirdiğini düşündü.
New Jersey Transit geldi.
Ayakkabıların fotoğrafını çekip kahverengi bir torbaya koydular.
Eşyaları aldılar ve bir daha haber alamadık.
Bir şey duymadık.
Tüm bu eşyalar ellerindeydi ama olası başka bir DNA
olup olmadığını görmek için hiçbir teste gönderilmediler.
Kızları öldürüldükten beş yıl sonra
bu eşyaların DNA testinin ücretini aile ödedi.
Ama delil zinciri kırılmıştı,
yani hiçbir işe yaramadı.
Ayakkabılarını bulduktan sonra
on beşimiz bir araya gelip
ormanı aradık.
Trenin çarptığı raylara kadar aradık.
Bunu yapmadığını kanıtlayacak bir şey arıyorduk.
Kızımın hâlâ kayıp olan eşyası şortu.
Bugün bile şort hâlâ kayıp.
Kendime "Ayakkabılar buraya nasıl geldi?" diye sordum.
Tiffany'nin cinayet kurbanı olması mümkün.
Bu suça karışan biri
o eşyaları alıp olay yerinden ayrılırken attı.
Bir başka teori de Tiffany'nin ayakkabı ve saç bandını
Dianne'in bulduğu yerde çıkarıp çıplak ayakla raylara yürümesi.
Tiffany'nin evinden
ayakkabıların bulunduğu yere yürüyüp
ayakkabıları ormanda çıkarıp raylara yürümesi
ne kadar mantıklı, bilemiyorum.
ÇARPMA ALANI
Ayakkabı ayağında. Niye çıkarasın?
Bu yolda ne kadar ilerlediğimizi gördün mü?
Arkada oturuyorsun. Hissedebiliyor musun?
- Yol yüzeyini mi? - Evet.
Çıplak ayak nasıl olur?
Bu sadece tren yolu yatağı
ve keskin taşlardan ibaret.
Tiffany'nin ayaklarının fotoğraflarına bakarsanız,
özellikle sağ ayağına,
çıplak ayak yüründüğüne dair
görmeyi beklediğiniz hiçbir iz yok.
Özellikle de ray kenarındaki taş ve camların üzerinde yüründüğüne dair.
Tren raylarında yürüseydi ayağında kıymık olurdu.
Kilometrelerce yürüyüp ayaklarının tertemiz olması
yürümediğini kanıtlıyor.
Olaydan sonra rayları yürüdüm
ve iş ayakkabılarıyla yürümekte zorlandım.
Bu yüzden orada hiç yürümediğini düşünüyorum.
Eğer biri, özellikle de 1,88 boyunda bir kadın,
yol kenarında yürüyorsa
biri onu görüp fark edecektir
çünkü bu bölgede yolda yürüyen birini görmek çok sıra dışı.
Steve'in evinin dışındaki vahşi yaşam kamerası
fotoğraflarına bakarsanız,
Tiffany'nin garaj yolunda yürüdüğü anda
motorlu taşıt farı göreceksiniz.
Bence motorlu bir taşıta bindi.
Kendi isteğiyle olduğundan şüpheleniyorum.
Bence tanıdığı ve yanında rahat olduğu birinin arabasına bindi.
Arabaya binince biri telefonunu kaptı.
Sanırım o telefon
araba hareket ederken
arabadan atıldı.
Bence telefonu alınınca gerçekle yüzleşti.
Başı beladaydı.
Kızıma ne olduğuna dair herkesin kendi senaryosu var.
Belki ona tecavüz etmeye çalıştılar, o da kaçtı dedim.
Belki de onlardan kaçmaya çalışıyordu
ve bir noktadan sonra koşamadı.
Canı pahasına buna tutunduğuna,
kendini kurtarmaya çalıştığına inanıyorum.
Ve kaçırılmaya direndi.
Tam arkamızda, rayların olduğu yerde
Tiffany hayatını kaybetti.
Orası çok ıssız. Gerçekten ürkütücü ve korkunç.
Buraya girsen kimse duyulmaz.
Bir tarafta trenin sesi var.
Sağımda da otobanın sesi var.
Birinden kurtulmak istesem buradan iyi yer yok.
O ücra yerde istediğini yapabilirsin.
Hiçbir şey yok. Kimse çığlık duymaz.
Kimse bir şey duymaz.
Cinayet işlemek için mükemmel bir yer.
New Jersey Transit Polis Departmanı
ve New Jersey Adli Tıp Kurumu'nun
çektiği fotoğraflara bakarsanız...
...tren ve Tiffany'nin vücudunun
temasa geçtiği noktayı görürsünüz.
Büyük bir kan gölüne benziyor.
Bu da cesedin tren çarpmadan önce
oraya bırakılıp kan kaybettiğini gösterir.
İLK ÇARPIŞMA ANINDA KOYU BİR SIVI GÖRÜLEBİLİYORDU.
Hiçbir şeyi test etmediler.
Test yapmadan intihar olduğuna karar verecek kadar
veri olduğunu söylediler.
Yani raydakinin Tiffany'nin kanı olup olmadığı asla belirlenmedi.
Bu raporda adli tabip,
Tiffany'nin kol ve bacaklarından bahsederken
gövdeden kesildiğini söylüyor.
Kesmek sözcüğü raporlarında.
Kopmamış ama kesilmiş.
Bu da bana, ceset raylara yerleştirilmeden önce
zarar gördüğüne dair geçerli bir teori olduğunu söylüyor.
Kollar dışarıdaydı
ve bacaklar diğer taraftan sarkıyordu.
Elleri ve ayakları sağlamdı.
Bu ne demek?
O rayda dururken tren çarpmadı.
Orada yatıyordu.
Kesilmişlerdi.
Birinin onu raylara yatırdığına ve orada kan kaybından öldüğüne inanıyorum.
Yeri görünce, kesinlikle öldürülüp o raylara yatırılmış.
Hiç şüphem yok.
Raylara yatırdılar. Ondan böyle kurtuldular.
Ve birileri paçayı sıyırıyor.
Yanına kâr kalıyor.
İsmim Chuck Atkinson. Özel dedektifim.
New Jersey Eyalet Polisi'nde 26 yıl çalıştım.
On yedi yıl dedektiflik yaptım.
2008'in başından beri Paul D'Amato için çalışıyorum.
ÖLÜMÜNÜN ARDINDAKİ GERÇEK İÇİN 20.000 DOLAR ÖDÜL
Paul ve ailesi bir ihbar hattı kurdu,
her türlü isimsiz ipucuna açıklardı.
Ve bir telefon aldık.
Bir market çalışanı,
o marketin üç çalışanı Valiante davasından bahsederken
kulak misafiri olmuş.
Avukat asistanımın bana
"Bir beyin Tiffany'nin ölümüyle ilgili
bilgisi varmış" dediğini çok iyi hatırlıyorum.
8.41 7 KASIM 2016 PAZARTESİ
Çavuş Rosell şimdi gelir. Başlayabiliriz.
Ve o kişi yeminli olarak sorgulandı.
Kapsamlıca.
Gazetede okudum.
Duydum. Çocuklar iş yerinde konuşuyordu.
Duyduklarını o dedektifle paylaştı.
Benim için çalışan adamlar biraz bilgi verdi.
Cinayet olduğunu anlatıyorlardı.
Yani kulak misafiri olduğu üç kişinin bu cinayetle bir ilgisi yoktu.
Duydukları bir şeyi anlatıyorlardı.
Kişilerden biri, Tiffany'nin gittiği,
amcanın partisindeymiş
ve partide Tiffany'yi görmüş.
Bir tartışmadan bahsediliyordu.
Tartışma devam etti ve Tiffany gitti.
Birinin onu aldığını söylediler.
Tiffany'yi tanıyorlardı.
Tiffany'yi bir arabayla alıp tren raylarına doğru götüren
iki kadın ve bir erkekti.
Silah zoruyla soyup aşağılamışlar.
- Başkasından duyduğum bu. - Evet.
- Bana söyleneni söylüyorum. - Tamam.
Savcı, markette duyulan bu üç kişiyi sorguladı.
Olası cinayetle ilgili bir şey duydun mu?
Nasıl oldu ya da bilgi nereden geldi?
Hayır. Bilmiyorum.
Söylentileri duydun mu?
- Hiçbir şey duymadım. - Hiç.
Hayır.
Olanlarla ilgili çok şey bildiğine dair söylentiler var.
Açıkçası bu çok saçma.
Üç tanık da market çalışanının kulak misafiri olduğu
şeyleri söylediklerini inkâr etti.
O geceden beri bir şey duydun mu?
Hayır, sadece...
Sadece intihar.
Yani hiç...
İntihardan başka bir şey olabileceği gündeme gelmedi mi?
Hayır.
Tiffany'yi tanıyan bazı kişilerin röportaj raporlarında,
bazıları üzgün ya da depresyonda olduğunu söylüyordu.
Bence pek mutlu değildi.
Mesela. Yani...
Ona çok yakın değilseniz görebileceğinizi sanmam.
-Çünkü... - Tabii.
Hep çok mutluydu ve
onu gerçekten tanıyorsan
o, bilemiyorum.
Asla uyum sağlayamayacağını hissediyor gibiydi.
Daha önce sana bahsetti mi? Mutlu olmadığını fark etmen dışında,
kendine zarar vermeyi düşündüğünü söyledi mi?
Hayır.
Tiffany'nin dostları, New Jersey Transit ve Atlantic City Savcılığı
röportaj talebini reddetti.
Adli Tıp Kurumu, Tiffany'nin dosyasını 2018'de gözden geçirdi.
İntihar bulgusu onandı.
Tiffany, evinden vücudunun
trenle temas ettiği yere nasıl geldi?
Yürüdü mü?
Biri onu alıp oraya mı götürdü?
Ölümü bir tür kaza mıydı?
Yoksa cinayet miydi?
Biz konuşurken, dışarıda
neler olduğunu bilen insanlar var.
Gelip bu aileye yardım etmeleri için yalvarıyorum.
TIFFANY VALIANTE'NİN SEVGİ DOLU ANISINA
Kızım üniversiteye gitmeden
voleybol kortu yapmaya söz vermiştim.
Tiffany öldükten sonra dedim ki,
"Söz verdim" Ben de yaptım.
Tiffany üniversiteye gidip voleybol oynamaya can atıyordu.
Ama biri bunu elinden aldı ve bu adil değil.
Adalet gerek.
TIFFANY SENİ ÇOK SEVİYORUZ
Her gün zor mu?
Tabii. Her gün uyanmak bir iş.
Her gün uyumak bir iş.
Ama bebeğimize bunu yapanı bulana kadar yapmam gereken bu.
Bu dolapta Tiffany'nin güzel anıları var.
Ayrıca,
dolaba koymak için
dostları ve akrabalar da bir şeyler getirdi.
Bu Tiffany'nin bileziği.
Öldüğü gece takıyordu.
Uzun süre taktım.
Bu masif ahşap vazodaki Tiffany.
Dua kutusu. Her gece dua ediyorum.
Sonra bir mesaj yazıyorum.
"Tiffany için adalet
ve ona bunu yapanların ortaya çıkması umudu."
Seni seviyorum Tiffy.
Bu davayla ilgili bilginiz varsa
Lütfen 1-609 -926-3300'dan Paul D'Amato'ya ulaşın
ya da unsolved.com'a yazın.
Alt yazı çevirmeni: Pınar Aslan