NETFLIX BELGESEL DİZİSİ
OTTOWA ACİL DURUM 8 MART 1994
Merkez.
Evet, burası Muskegon Ulusal Hava Servisi.
Beni arayanın sahtekâr olmadığından emin olmak için aradım.
Memurlarımızdan biriydi.
O yöne doğru ışıkları takip ediyorduk.
- Neye benziyorlar? - Bilmiyorum.
Gökte üzerinde ışıklar olan ve yatay giden bir şeyin haberini aldık.
Üç dört ışık...
Gökte, yüksek hızda, bir aşağı bir yukarı gidiyor.
O gece ne gördüm?
Saatte en az 116.000 kilometre ile giden ne gördüm?
Bir bilim insanı için bunu kabul etmek zor ve bu yüzden söylemem gereken...
Hareket edişi, zeki olmasına rağmen,
insana benzemiyordu.
Çocukken benimle dalga geçerlerdi.
"Ancak Jack'in başına gelir" derlerdi.
Tesadüflerin timsaliydim.
Garip tesadüflerdi.
Batı Michigan'daki Muskegon'da büyüdüm
ve çok güzel bir bölge.
Dört mevsim var.
Burası benim çocukluk evimdi.
Üç dört yaşlarındayken ön tarafta durduğumu,
dünyayı merak ettiğimi hatırlıyorum.
Kendimi bildim bileli
astronomi ve bilime çok ilgiliydim
ve tabii ki hava durumuna da.
Hava durumu haritalarını okumayı öğrenmeye
beş altı yaşlarında başladım.
Ailem Michigan Gölü'nde yaşıyordu.
Michigan Gölü'nden geçen fırtınaları görebiliyordum.
Altı yaşımdan beri meteorolog olmak istediğimi böyle öğrendim.
8 Mart 1994'te, 30'uma basacaktım.
Muskegon Ulusal Hava Servisi'ndeydim.
O noktada üç yıl olmuştu.
Saat dört ila gece yarısı vardiyasındaydım
ve o gece yalnızdım, bu sıra dışı bir şey değildi.
Sıcaklık -6 derece civarındaydı.
Hafif bir rüzgâr ve çok açık bir görüş alanı vardı.
Muhtemelen 130 kilometre.
O gece bir şey olmasını beklemiyordum
çünkü hava durumu açısından sakindi.
Çok açık ve soğuk bir geceydi.
BÜYÜK HAVEN 22 KM GÜNEYDE
O gece çok açıktı.
Mutfakta arkadaşım Edna'yla konuşuyordum.
O zamanlar kablolu bir telefonumuz vardı.
Telefondayken volta atmayı severim.
Eşim bodrumdaki kanepede televizyon izliyordu.
Saat gece dokuz sularıydı.
Mutfak pencereme doğru yürüdüm.
Işıkları o zaman gördüm.
Dışarıda ışık parlıyordu
öyle parlaktı ki,
bir dolunay olduğunu düşündüm.
Tekrar baktım.
Hayır, dört ışık gördüm. Dolunay olamazdı.
"Edna, sanırım arka bahçemde bir UFO var" dedim.
Işıklar düz bir çizgideydi.
Hareketsizlerdi.
Otlaktaki ağaçların hemen üzerindeydiler.
En soldaki
ağaç çizgisinde yavaşça ilerledi.
Sonra yavaşça tekrar hizaya girdi.
Sonra da en sağdaki, batıdaki,
yavaşça harekete başladı.
Sonra gitti. Bir anda yok oldu.
Üç tane kaldı.
Hiç gemi görmedim.
Işıklar o kadar parlaktı ki ardını göremiyordum.
Onları yarım saat boyunca izledim.
Keşke o zaman kameram olsaydı.
Fotoğraf çeken cep telefonları yoktu.
Beni en çok şaşırtan şey UFO'dan ses çıkmamasıydı.
Atım tarladaydı ve otlarken uykuya dalıyordu.
Tepesinde olduklarını bile bilmiyordu.
Çıt bile çıkmadı.
En çok dikkatimi çeken şey bu.
Çıt yoktu.
MUSKEGON HAVA TAHMİN İSTASYONU GRAND HAVEN
HOLLAND 35 KM GÜNEYDE
1994'te evliydim,
kızım 10 yaşındaydı, oğlum da 14.
Eşim Daryl'la yatmaya gitmiştik, çocuklar da oturma odasındaydı.
Joey çığlık atmaya başladı.
"Bunu görmelisin. Buraya gel. Bunu görmelisin."
Bütün salon spot ışığı gibiydi.
Çok parlaktı.
911.
Merak ediyorduk da,
acaba gökte titreşen ışıklar hakkında bir şey duydunuz mu?
Bir grup gibi.
Gökyüzünde bir dizi Noel ışığına benziyor.
- Hayır efendim. - Merak etmiştik.
Hiç duymadık.
Biri baksın isteyebilirsiniz.
Farklı. Hiç böyle bir şey görmedim.
Bilmiyorum. Tuhaf, doğuda, güneydoğuda.
Çok yüksekte.
Çocuklarımın çığlıklarını 911 kasetinde duyabilirsiniz.
Eşim Daryl "Dışarı çıkalım" dedi.
Bu şey yaklaşık 90 metre yüksekte.
Sokağın tam karşısındaydı
ve hiçbir şey yapmıyordu
ama olabildiğince yavaş gidiyordu.
Uçak gibi değildi.
Zeplin gibi değildi.
Daha önce gördüğüm hiçbir şeye benzemiyordu.
Bana göre krom bir malzemedendi.
Silindir şeklindeydi.
Daire çiziyorlardı.
Pencere falan görmedim.
Altından ışık çıkıyordu.
Bir sürü farklı ışığın titreştiği bir çember gibi.
Daryl'a "Bu ne?" dedim.
"Holly, bu bir UFO" dedi.
Memur Velthouse gelmeden önce
orada 15-20 dakika durduk.
Devriye arabasındayken
bir 911 çağrısı geldi,
Holly Graves ve ailesinin evine gitmem için.
UFO'lar hakkında şüpheciydim.
Açıklanabilecek her türlü durumu düşünmeye çalışıyordum,
belki biri fener tutuyordu ya da yangın vardı.
Holly Graves ve eşi beni dışarıda karşıladı.
İki ışık gördüm
ve ikisi de güneybatı yönünde ilerliyordu.
Uçuş tutarlıydı, belki bir tür uçaktı.
O kadar yüksekteydiler.
Işıklar beyazdan yeşile döndü
ve birbirlerine oldukça yakınlardı.
Onları izlerken bir ışık dikkatimi çekti.
Diğer ışıktan hızlıca uzaklaştı ve güneybatıya doğru devam etti.
Bunu fark ettim.
Gördüğüm tüm normal uçaklardan farklı.
Memur Velthouse ve eşim
10 dakika kadar daha ön bahçede durdular.
Sonra Memur Velthouse gitti.
O sırada Daryl'ın çığlığını duydum.
Birdenbire beşe ayrıldığını söyledi.
Kaybolmadan önce.
Işıkları takip etmeye çalışırken
Ottowa İlçesi Acil Durum'dan daha çok çağrı geliyordu.
911.
Dört ya da beş ışık var.
Hepsi yukarıdan aşağıya doğru yanıp sönüyor.
- Evet. -Çok hızlı kayboldular.
Dört ışık vardı ve yanıp sönüyordu.
Mümkün değil, yani uçak o kadar geniş değil.
Sonra üç ışığa düştü.
Sonra dönmeye başladı. Dairesel bir hareketti.
Sonra yukarı ve aşağı gitmeye başladı ve iki ışığa inip aynı şeyi yaptı.
Bir tane kaldı ve daire çiziyor.
Orada duruyorlar.
Grup olarak gelip ayrıldılar.
Ottawa ilçesi acil durum merkezi memuruyla görüşüp
bildirilenin ne olduğunu belirlemek için bir radar servisi aradım.
O da Muskegon Hava Servisi'ni aradı.
22.00 ULUSAL HAVA SERVİSİ
Hava Servisi. Muskegon.
O gece 22.00 sularında
Ottowa İlçesi 911'den bir telefon aldım.
Muskegon. Ottawa İlçesi 911'den arıyorum.
- Evet, nasılsın? -İyi.
Orada bir radarınız var, değil mi?
- Evet, var. - Var.
Güney Ottawa bölgesinde bir tuhaflık var mı?
Sormamın nedeni bir sürü telefon geliyor.
Bazı tuhaf ışıklar varmış,
Ottawa'nın güneyi, Allegan'ın kuzeyi,
Holland City civarında.
- Tuhaf ışıklar mı? - Evet.
Yaklaşık 60 UFO çağrısı aldık.
Tanrım! Peki.
"Hayır, hadi ama. Başka bir açıklaması olmalı" diyorum.
Evet.
Gökyüzünde UFO'ların görüldüğünü söylediğinde hadi be dedim.
Bu gece bir sürü insan dışarıda içiyor.
Ama onları başımdan savmak için "Hayır, bir şey göremiyorum" demeyecektim.
Bakacaktım. Aslında benim de ilgimi çekmişti.
Radar operatörü olarak
sadece radardaki atmosferik olaylara bakmayı değil,
radarın nasıl çalıştığını ve radarı kandırabilecek şeyleri de öğrendik.
Bu yüzden sıkı eğitimden geçeriz
çünkü radarda gördüklerimize göre
şiddetli hava ve kasırga uyarıları yapıyoruz.
Şimdi dikey olarak bakıyorum
ve aşağıda büyük bir radar yankısı var.
Yüksekliği belki...
Kayboldu ama yaklaşık 1.800 metre yüksekteydi.
Bir uçak olabilirdi ama oldukça büyüktü. Bir dakika.
Ve 1.800 metrede bir uçak olduğunu farz etmiştim, bu sıra dışı değildi.
Saatte 160 kilometre hızla ilerliyordu,
bu da sıra dışı değildi.
Şimdi böyle karanlıkta bir uçak bulmak
bodrumda durup el feneriyle
etrafta uçan sineği aramak gibidir.
Sadece odaklanmış o ışın var.
Bir kez onu yakalayabilirsin,
takip edebilirsin ama çoğunlukla onu kaybedersin.
Hareket etti. Bakalım.
Aşağıda büyük bir şey var. Bir dakika. Bu çok garip.
Evet, South Haven yakınlarında.
Batı ila güneybatıya doğru ilerliyor.
Büyük bir damlaya benziyor.
Evet, bize böyle anlatıldı.
Çok garip.
Şu an sabit görünüyor.
Yaklaşık 15 saniyelik kısa bir süre durdu,
durup havada kaldı, ki bu oldukça sıra dışı.
Hemen bir terslik olduğunu anladım.
O noktada "Tamam, zeplin ya da balon falan olabilir" diye düşündüm.
Ama kışın ortasında gece uçmak da çok sıra dışıydı.
Yükseldi.
Şu an 3.600 metrede görüyorum.
Ondan sonra her şey çılgına döndü.
Tanrım! Bu ne?
Birleşip ayrılıyorlardı.
Evet, öyle. Üç tane var.
Yaklaşık 1.500 metre yükseklik farkları var.
Çok güçlü radar yankısı.
Ani yükseliyorlar, yani katı bir şey var.
Özellikle o yükseklikte yağış falan yok.
Her açıdan nesneler bir uçağa benziyordu.
Ama bir uçak gibi davranmıyordu.
Katı olduğunu biliyoruz.
Pürüzsüzdü.
Son derece yansıtıcı görünüyordu.
Çok parlak metal.
Bunu radar yankısında görünen enerji miktarından anlayabiliriz.
Holland City'de bir memurdan mesaj geldi.
"Daha fazla tanımlayabilir misin? Üç ila dört tane var gibi" diyor.
Üç tane görüyorum ama ekranımda üçgen gibi görünüyorlar.
Garip çünkü memur yeşil ve kırmızı ışıklar diyor.
Uçağa benzemiyor.
Birleşip ayrılıyorlar.
Bunu sürekli yapıyorlar.
Bunlar büyük yankılar. Hiç böylesini görmedim.
Fırtına varken bile. Bunlar fırtına değil.
Her yerde beliriyorlar.
En kuzeydeki 32 km zıplayıp havada kalıyordu.
Diğer ikisi 32 kilometre zıplayıp
tekrar üçgen şekline girip
birkaç saniye havada kalırdı.
Doğada böyle bir şekilde hareket eden bir şey düşünemiyorum.
Sanki görülmek istiyor gibiydi.
Korkmuştum. Ürkmüştüm.
Gergindim. Titriyordum.
Bunların hepsi 2.100 ila 3.600 metre arasında.
Bu çok garip.
Hepsi güneye, Şikago'ya doğru ilerliyor gibi.
Michigan Gölü'nün merkezindeler.
Üçü, üçgen şeklinde Berrien ilçesi açıklarında.
Michigan Gölü güneyindeki o noktaya varınca durdu,
havada kalıp bir süre bekledi.
Onları iki üç saat izledim
ve görebildiğim düzinelerce başka nesnelerle buluştular.
İnanılmaz şeyler yapıyorlardı.
Yaklaşık 1.200 ila 1.500 metre alçaklıktan
saniyeler içinde 16.000 metre yüksekliğe çıkmak gibi.
Bunu hiçbir askeri uçağımız yapamıyor.
Bir noktada, Michigan Gölü üzerinde bir saniyeden kısa sürede 32 km oynadı.
Yani saatte 116.000 km hızla ilerliyor.
O hızla New York'tan Los Angeles'a iki dakikada uçarsın.
Bu hızla gidebilen bildiğim teknoloji yok.
Bataklık gazı olmadığını biliyordum
çünkü hava durumu radarı bunu göremezdi.
Hareket ve hızları nedeniyle
radar ışınının aşırı kırılması ya da sekmesi olmadığını biliyordum.
Ayrıca, radar antenini yükselttiğim dereceyle
aşırı kırılma ihtimalini ortadan kaldırmıştım.
Sonradan, buz olmayan tek açık alan olduğunu öğrendim.
Katı buz tabakalarına girmeden
gidilebilecek en kuzey noktaydı.
Açık sudalardı.
Başka yönlerden gelen diğer nesneler için bir buluşma noktasıydı.
Bir şey öğrenirsek size de haber veririz.
Lütfen. Çok teşekkürler.
- Sağ olun. Hoşça kalın. - Hoşça kalın.
Acil durum konuşmasından sonra
eşimi arayıp gördüklerimi anlattım.
"Dışarı çıkıp güneye bakar mısın,
bir şey görüyor musun?" dedim.
Gece geç saatti. Kışın ortasıydı.
Dışarı çıkmaya korkuyordu. Ürkmüştü.
"Tek başıma çıkmam" dedi.
Biraz daha kalıp izledim.
Hepsi yok olana dek birer birer kayboldular.
Benden sonraki vardiya
benim kadar heyecanlanmadı.
Ne düşüneceğini bilemedi çünkü her şeyi görmemişti.
O gece eve dönerken her şey aklımdan geçiyordu.
Ve gördüklerime inanamıyordum.
Bir bilim insanı olarak
dışarıda olanlarla ilgili tüm fikrim
ve düşünme şeklimde büyük bir değişimdi.
Dışarıda hepimizin bildiğinden fazlası var.
9 MART 1994 ERTESİ SABAH
Sabah sekiz gibi bana direkt telefonlar gelmeye başladı.
Garip bir şey görmüş vatandaşlardı.
Bildirmek istiyorlardı.
Ottowa ilçesindeki acil durum operatörünü arayıp
kasetlerin kopyasını istemek aklıma geldi.
"Bir saate getiririm" dedi.
Paketi aldım ve bu 1994'te oluyor.
Kasetçalara taktım
ve şok etkisi yaratıyor.
911.
Acil durum yok. Bir şey olursa beni hattan atabilirsiniz
Aradığım için şapşal gibi hissediyorum ama Hava Kuvvetleri
bu gece Allegan ya da Ottowa civarında talim mi yapıyor?
UFO'larla ilgili bir şey yapıyor musunuz, bilmem.
Acil durum yok. UFO gördüğümüz için arıyoruz.
Oradalar. Uçak değiller.
Bu insanlar onları korkutan ya da şaşırtan bir şey gördü.
Seslerindeki samimiyeti duyabilirsiniz.
Şaşkınlığı duyabilirsiniz.
Bence bu çok ikna edici.
Ama ayrıca operatörün Ulusal Hava Servisi
radar operatörüyle de kaydı vardı.
O ve operatör bunu gördüğüm diğer UFO olaylarından ayırıyor.
Beş on dakika dinledim, haber masasını arayıp dedim ki,
"Büyük bir hikâye var."
Haber odasına geri dönüp hızlıca yazdım ve haber servisine yetiştirdim.
"HAYATIMDA GÖRDÜĞÜM EN TUHAF ŞEY"
UFO GÖRÜLMESİ CENNETTEN BİR İŞARET Mİ?
Olay 8 Mart'ta gerçekleştiğinde
kaydedildiğini bilmiyordum.
Kaset hemen patronuma
ve patronumun patronuna verilmiş.
Her şey o zaman koptu.
GİZEMLİ IŞIKLAR RADARDA YAKALANDI
UFO GÖRÜŞÜ İLGİ UYANDIRDI
E.T, MICHIGAN GÖLÜ'NDEN EVİNİ Mİ ARIYOR?
YAKIN TEMAS MI?
Grand Haven, Holland, ve diğer göl kıyısı sakinleri
gece gökyüzünde garip bir olay bildirdi.
Bu kesinlikle daha önce gördüklerimden daha parlaktı.
Yanıp sönen yeşil ışıklar ve arada bir de kırmızı ışık.
Yaklaşık 10 saniye. Sonra da...
Bizi mi izliyorlardı?
Atmosferden örnek mi alıyorlardı?
Ne yapıyorlardı?
TUHAF ŞEY GÖRDÜLER
8 Mart 1994, Güneybatı Michigan'daki UFO görülmesi...
...tarihteki en büyük olaylardan.
Sadece Michigan için değil, UFO'lar için. Nokta.
Ortak UFO Ağı ya da MUFON ile tanışın.
Gökteki garip görüntülerin uluslararası araştırmacıları.
Michigan'a musallat olan şeyi bulmaya çalışıyorlar.
Mufon, dünyanın en büyük sivil UFO araştırma örgütüdür.
Elli yılı aşkın süredir varız.
Kırktan fazla ülkede 4.000'den fazla üyemiz var.
İnsanların bize gönderdiği UFO raporlarını alıyoruz.
Her yıl bize gelenlerin %80 ila 95'ini tanımlayabiliyoruz.
Ve tanımlayamadıklarımız bize bu işi devam ettiren ilginç şeyler.
Michigan, diğer eyaletlere kıyasla
daha fazla UFO gözlemi bildiren eyaletlerden biri.
Hep ilk ondayız.
Ama 1994 Mart'ındaki bu UFO olayında
tek bir gecede 300'den fazla UFO tanığından bahsediyoruz.
Bu eyaletin sadece batı tarafında değildi.
Michigan'ın 82 ilçesi var ve 42 ilçede 8 Mart gecesi UFO görüldü.
MUFON yetkililerine göre bu, ülkedeki en popüler UFO vakası.
Sadece toplu görüntülemeden değil,
nesnelerin radarla takip edilmiş olmasından.
UFO'LAR RADARDA
O gece hiçbir şey olmadı diyemezsiniz. Bu bilimsel.
Burada inkâr edilemez bir şeyi kaydeden bir araç var.
UFO görülmesini Flint, Michigan'dan bir arkadaşım arayınca öğrendim.
MUFON genel merkezini aradım
ve bu dosyanın başına geçirildim.
Olabildiğince hızlı arabaya atlayıp Holland'a gittim.
Doğrudan tanık olan 20 ya da 30 kişiyle görüştüm.
Hepimizi ayrı odalara koyup resim çizdirdiler.
Hikâyemizi yazdırdılar.
- Sıra dışı bir şey olduğunu nasıl bildin? - Altını gördüm.
Metaldi. Üzerinde ışıklar vardı.
Ulusal haber yapmıştım ama bu farklıydı. Tüm dünyaya yayıldı.
Anında karşılık buldu.
İki haftadır Michigan'ın batısındaki büyük soru,
"Aman tanrım, bu ne?"
Olaydan sonra eyaletin dört bir yanından düzinelerce insan benimle iletişime geçti.
İki pilotun aradığını hatırlıyorum.
İkisi de büyük hava yollarından, Michigan Gölü üzerinden O'Hare'e iniyor.
İkisi de ayrı ayrı
çok parlak silindirik bir nesnenin
Michigan Gölü'nde önlerinden gittiğini doğruladı.
Sonra inanılmaz bir hızla ortadan kayboldu.
İkisi de isimleri geçsin istemedi.
Hava yollarının ismi geçsin istemedi
çünkü belki de fazla ön yargı vardı.
Bence UFO gördüğünü iddia edenlere hep bağlı bir utanç vardı
çünkü akli rahatsızlıkları olduğu fikrini verebilirdi.
Saçmalıyorsun. Sarhoşsun. Çıldırmışsın.
Olaydan kısa süre sonra
Meteoroloji ofisine girdim.
Kâğıt tabakları alıp
uçan daireler gibi zımbalamışlardı.
Yaklaşık 50 tanesini tavana asmışlar.
Ellerimi yüzüme koyup "olamaz" diye düşündüm.
Bu olaya gelince, insanların
inanmayacağını ve gördüklerimin
çılgınca gelebileceğini biliyordum.
Özellikle bir bilim insanı olarak
akıl hastalığı olan biri olarak görülmek istemedim.
Ulusal Hava Servisi,
UFO rapor merkezi olarak tanınmak istemedi.
Aceleyle yok etmeye çalıştılar.
"UFO VE RADAR ARASINDA İLİŞKİ YOK"
Ulusal Hava Servisi meteorologları
sıcaklık enverziyonu dedi,
yüzeyden birkaç bin metre yüksekte sıcak hava tabakası
garip radar yankılarının suçlusu olabilir.
Yer yansısı denen bir şey.
Bu noktada kimseyle konuşmamam ya da röportaj vermemem söylendi.
Çok endişeliydim çünkü hayatım boyunca o iş için çalışmıştım.
Bir emre karşı gelip basınla konuşsaydım
şüphesiz beni kovmaya çalışır
ya da kariyerimin geleceğini mahvederlerdi.
Amirim Leo kurallara uymak zorundaydı.
Hatta daha sonra bunun kariyerime ne yaptığını konuşurken
Leo, "Michigan'dan gitmelisin" dedi.
Sırf bu UFO olayı yüzünden acele edip
nerede olursa bir işe girmem gerektiğini biliyordum.
Ama böyle iyi arkadaşlardan, çocukluk arkadaşlarımdan
ve ailemden ayrılmak beni çok üzdü.
Kariyerimdeki etkisi buydu, evet.
Olaydan beş ay sonra Jack Michigan'dan taşınarak
Atlanta, Georgia'daki Ulusal Hava Servisi'nde işe başladı.
Neredeyse ardımda bırakıyordum
çünkü artık öğrenemeyeceğimizi düşünüyordum.
Ama aklanmak istedim çünkü şakalar yapılıyordu.
Gördüğüm şey hayat değiştiren bir olaydı.
Unutulmaz bir şey.
Bunun 30 yılda kapladığı beyin alanı
düşündükçe başımı ağrıtmaya yetiyordu.
Kelimenin tam anlamıyla baş ağrısı,
odaklanmaya ve anlamaya çalışarak çünkü tam bir gizem.
Ulusal Hava Servisi'nde 22 yıl çalıştıktan sonra
Jack 2016'da emekli oldu.
Vay! Yakaladım!
Bugün ABD İstihbarat Topluluğu'nun merakla beklenen raporu
dikkatleri UFO olarak bilinen tanımlanamayan hava olaylarına çekiyor.
Bu raporda ordudan bilgi vardı.
Ulusal İstihbarat Direktörü Ofisi yayımlandı.
2004'e uzanan
140'tan fazla rapor buldular.
Araştırmacılar bir açıklama bulamamış.
Pilotlar, olağanüstü hız ve çeviklikle hareket eden nesneler görmüş.
Tanrım!
Hepsi rüzgâra karşı. Rüzgâr batı yönünde 120 deniz mili.
Donanma pilotları, eski CIA direktörleri çıkıp
"Evet, anlamadığımız şeyler var" diyor.
Porto Riko'da bir olayda
bir cismin bir havalimanını geçip
suya girip tekrar çıktığını
ve kaybolmadan önce ikiye ayrıldığı izlendi.
Bu tam olarak anlamadığımız bir teknoloji.
Fizik anlayışımıza meydan okuyor gibi.
Asıl soru olan "Bu uzaylı yaşam mı?" hâlâ cevapsız.
Bunca yıldan sonra,
Amerikan hükûmeti ve ordusu
sonunda UFO gözlemlerini daha ciddiye alıyor.
Bu da kendi UFO deneyimimi yeniden gözden geçirtti.
2021'de Jack, 30 yıl önce gördüklerini araştırmak için Michigan'a döndü.
Yirmi yedi yıldır bunun hayalini kuruyorum.
Görgü tanıklarından öğrenmeyi umduğum şey
onlardan daha fazla bilgi almak
ve tam olarak nerede olduklarını görüp
gördüklerimi sahadaki insanlar
ve radarla birleştirmek.
Hem radar hem de saha temelli göz doğrulaması
yerde bir kasırga olduğunun kanıtıdır.
UFO'lar için neden olmasın?
- Virginia? - Jack!
- Jack Bushong. Memnun oldum. - Cidden. Memnun oldum.
O kadar çok sorum var ki...
Virginia'yı biliyordum.
Yerdeki tanıkları bulmak için çok uğraştı.
Ama tabii radarda gördüklerim hakkında detaylı bir bilgisi yoktu.
Bunca zamandır araştırdığını biliyorum.
İnan sana ulaşmaya çalıştım.
-Öyle mi? - Evet.
- Birkaç kez denedim. - Gerçekten mi?
Bana hep müsait olmadığın ya da konuşmaya iznin olmadığı söylendi.
- Siyah giyen adamlar gelmedi mi? - Yok. Tanrım.
Öyle şeyler yok.
Bu olaya dair belgelere sahip çok az kişi var.
Bence bu, araştırdıklarımın en büyüğü...
- Ciddi mi? Bir numara mı? - Bence öyle.
Doldurulmasını istediğim birçok boşluk var.
Benim radarda izlediğim sırada
Michigan Gölü'ndeki gözlem yerinde olan
bahsettiğin çift çok ilgimi çekti.
Bu duyduğum en sıra dışı şeylerden biriydi.
- 8 Mart 1994. - Tamam.
O gece kamp yapan genç bir çift.
Gölde buz gibi bir gece.
Gece yarısından sonra kadın uyanıyor.
Yüksek bir su kulesi var.
Büyük bir şelaleye benzediğini söylediler.
Neredeyse gökyüzü kadar yüksekmiş.
- En az altı metre genişlikte. - Tamam.
Arkadan ve yukarıdan aydınlatılmış.
Şikago bölgesine, güneybatıya doğru bakıyorlar.
İkisi de öyle korkmuş ki, yanlarında duran birkaç şeyi kapıp
merdivenleri hızla çıkmışlar.
"BEYAZ ŞELALE"
Söylediklerin saat 11'den gece yarısı sonrasına dek
radarda gördüklerimle örtüşüyor.
Bunları sabah ikiye dek radardan izledim.
Aynı yerde.
O noktada yükseklikleri 1.800 metreydi.
- Epey uzun bir şelale olmalı. - Evet, haklısın.
Bu inanılmaz.
UFO olaylarının çoğu büyük su kütlelerinin etrafında olur.
- Büyük Göller sıcak bölge gibi. -Çok...
- Tatlı su var. - Bunu çok duydum.
Büyük Göller tüm gezegendeki en büyük tatlı su alanıdır.
Sanki açık su arıyorlardı ve tam burada buldular.
Aralarında bir bağlantı olmalı.
Hep onunla tanışmak istemiştim.
Radar adamı olarak
"Gördüğüm şeyi gördüm" dedi.
Deli olmadığımızı görüyorlar.
Gördüklerimiz gerçekti.
1994'te yaşananlar beni popülerlik konusunda etkiledi.
Soruların çoğu da samimi.
Ama radar operatörünün kaydı olmasaydı
beni farklı şekilde etkilerdi.
Muhtemelen daha olumsuz ya da daha inanılmaz olurdu.
Doğuda gördük.
Şeyi görebiliyorduk. Sanırım metalik diyebilirsin.
- Görebiliyorduk, evet. - Gördünüz mü?
Daha önce hiç görmediğim bir şey gördüm.
Benim için iki ışığın ilginç yanı
birinin diğerinden fark edilir derecede yüksek bir hızda ayrılmasıydı.
HAVA TAHMİN İSTASYONU
South Haven ve Benton Harbor arasındaki cisimleri izlerken
tanık olan polis memuru Holland'daydı.
Yükseklik ve uzaklığını anlayamadılar.
Ama ben biliyordum.
Tam uzaklık ve yüksekliklerini görebiliyordum.
Gördükleriyle birebir uyumluydu.
Aynı şeyi gördüğümüze artık %100 eminim.
Buna hiç şüphe yok.
O gece gördüğüm en tuhaf şey
bir cismi takip etmek için radar ışınını kullanırken
birkaç cisme ayrılmasıydı.
Üçgenler ve farklı dönen desenler çizmeye,
yataydan dikeye doğru dönmeye başladılar.
Ama çok garip olan tek şey,
her üçgenin radarın ışınıyla mükemmel hizada olmasıydı.
Başka bir konumda olsa
hepsini tek bir ışında göremezdim.
Radarın kesin yerini bilmeden
bir şeyin bunu başarmasına imkân yok.
Bunun için oldukça zeki olmalısın.
Bu şekilde iletişim mi kuruyorlar diye merak ettim.
"O gece ne gördüm?" deyip duruyorum.
"Bir saniye içinde saatte 116.000 km hızla giden ne gördüm?"
Neydi o?
O gece sizce ne gördünüz?
Bir UFO'ydu.
Bunu biliyorum.
O gece sence ne gördün?
Cevaplaması zor bir soru
çünkü kaçık gibi görünmek istemiyorsun.
Ama aklıma gelen her şeyi kontrol ettim.
Ama yüzlerce yıl ilerimizde
gelişmiş bir teknolojiye benziyordu.
Elimizdekinden daha gelişmiş.
Kimse kesin olarak bunların dünya dışı araç olduğunu söyleyemez.
Öte yandan,
evrene bakıyorum
ve gece gökyüzünü görüyorum.
Ve bu evrenin enginliğinde yalnız olmadığımızı hissediyorum.
Neredeyse 30 yıl oldu
ve o gecenin bir parçası olmak beni çok sevindiriyor.
Bunlara bakınca neredeyse 30 yıl geriye gidiyorum.
Çocuklarım küçüktü.
Bu bir UFO.
Bebeklerimin görmesine sevindim.
Hayatımda başıma gelen en iyi iki şey çocuklarımdı.
Bu gece de bunun tam altında.
Beni duygusallaştırıyor ve duygusallaşmak istemiyorum.
Umarım dünyadaki herkes o gece gördüklerimizi görür.
UFO raporu aldığımızda
bir şey görmüş olabilecek insanların sadece küçük bir kısmı olduğunu biliyoruz.
O gece yaşananların çok azını haber aldık.
Çok daha fazlası var.
İnsanları hikâyelerini anlatmaya teşvik ediyorum.
İyi bir zaman. Neden olmasın?
Konuşmamızın vakti geldi.
8 Mart 1994 'teki olayla ilgili bana ulaşıp
hikâyelerini anlatacak bazı tanıklar olacağını umuyorum.
Bunun ne olduğunu çözüp kesin kanıt bulmadıkça
bu işi çözme takıntımdan vazgeçmeyeceğim.
Hayatımın sonuna dek bunu yapabilirim.
Siz ya da bir tanıdığınız, 8 Mart 1994 günü
Michigan Gölü üzerindeki görüntülere şahit olduysanız unsolved.com'a gidin.
Alt yazı çevirmeni: Pınar Aslan