(ซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
(ทางหลวงเชื่อมรัฐโอไฮโอหมายเลข 75 80 กิโลเมตรจากชายแดนมิชิแกน)
911 มีเหตุด่วนอะไรคะ
สวัสดีค่ะ ฉันเดียดรี จากกรมขนส่งโอไฮโอเทศมณฑลแฮนค็อก
คนของเรากําลังตัดหญ้าที่ทางหลวงหมายเลข 75
แล้วเจอถุงนอนลักษณะแปลกๆ
มีอะไรไม่รู้ถูกมัดไว้อยู่ข้างใน
(เสียงแม็ตต์ เคลย์ กรมขนส่งโอไฮโอ)
จุดที่พวกเขาเจอถุงนอน
เป็นจุดที่มีต้นสนเรียงกัน ตามทางหลวงเชื่อมรัฐหมายเลข 75
ผมเดินไปแล้วหยิบถุงนอนขึ้น
จึงรู้ว่ามีบางอย่างหนักๆ อยู่ในถุงนอน
จากขนาดของถุงนอน
เราคิดว่าอาจจะเป็นสุนัขของใครสักคน ที่คนคนนั้นเอาใส่ในถุงนอน
อีกความคิดหนึ่งของเราคือ
"เกิดข้างในเป็นเด็กล่ะ"
เราคิดว่าโทรหาหน่วยลาดตระเวนดีกว่า
เราไม่อยากเปิดถุงนอน
ตํารวจรัฐโอไฮโอมา
เขาเปิดถุงนอนดูข้างใน
เขาดูให้แน่ใจอีกที เขาพูดว่า "ผมต้องดูอีกที"
เขาพูดว่า "ข้างในมีเท้า"
ลักษณะศพเหลือแต่ท่อนล่าง
ฉันเอาขากับบั้นท้ายต่อกัน
แต่ทุกส่วนเหนือสะดือหายไป
มันถูกตัดออกไป
คนที่ทําแบบนี้
กําลังคิดอะไรอยู่ตอนแยกชิ้นส่วนมนุษย์
คนคนนั้นกําลังคิดอะไร
มนุษย์ทําสิ่งที่...
เลวร้ายขนาดนั้นได้
(เทศมณฑลเวย์น รัฐมิชิแกน)
(โรงเรียนริเวอร์รูจ)
ที่นี่...
คือที่จัดงานศพของเดวิดลูกผม
คนเต็มหอประชุม
เหลือแต่ที่ให้ยืน
(เอลตัน ดี. คาร์เตอร์ ซีเนียร์ พ่อเดวิด)
คนยืนเรียงตามผนัง เต็มทางระหว่างที่นั่ง
เห็นคนมากันมากขนาดนั้นก็รู้สึกดีใจมาก
ไม่นึกว่าเดวิดจะรู้จักคนเยอะขนาดนั้น
ไง ทุกคน
ผมเดฟ คาร์เตอร์ จากแลวิชแฮบิทส์อันลิมิเต็ด
ผมมีสิ่งที่อยากทําให้สําเร็จในวันนี้ พรุ่งนี้ อีกห้าปีข้างหน้า อีกสิบปีข้างหน้า
ผมเชื่อมั่นในตัวเอง
เมื่อผมทําตามเป้าหมายสําเร็จ ผมก็จะก้าวต่อ
ตอนถูกฆ่า เดวิดอายุ 39
ไง
เขาเป็นคนรักสนุก
จริงจัง แต่ก็รักสนุก
สูง หล่อ ล่ําสัน
พี่เดวิดเป็นเพื่อนรักฉัน
(เทเชีย คาร์เตอร์-แจ็คสัน น้องสาวเดวิด)
พี่เดวิดคือคนที่ฉันโทรไปขอคําปรึกษาทุกเรื่อง
เขาภูมิใจกับทุกอย่างที่เขาทํา
พี่เดวิดขยันมาก
เขาทํางานเต็มเวลาที่โรงงานผลิต
แล้วก็ขายเสื้อผ้าเป็นธุรกิจเสริม ชื่อว่าแลวิชแฮบิทส์อันลิมิเต็ด
ตอนฉันกับเดวิดเจอกัน เราอายุเก้าขวบ
(แองเจล่า เคอร์รี่ เพื่อนเดวิด)
เดวิดเป็นเพื่อนรักฉัน
เขาคือคนที่ฉันไว้ใจได้
เรารักษาความสัมพันธ์ เป็นแบบคบกันแต่ไม่มีอะไรกัน
เรามีขอบเขต
เดวิดอยากโตเป็นผู้ใหญ่ มีครอบครัว และแต่งงาน
เขามีคุณธรรมมาก
พอเขาเป็นพ่อคน เขาก็ยิ่งมีคุณธรรมขึ้นไปอีก
ทุกอย่างมีลูกชายเป็นหลัก
เขาเป็นพ่อที่สนิทกับดีเจมาก
ผมกับพ่อเหมือนเป็นเพื่อนสนิทกัน
(เดวิด "ดีเจ" คาร์เตอร์ ลูกเดวิด)
เราทําสิ่งต่างๆ ด้วยกัน
ความผูกพันของเราเป็นสิ่งที่คุณทําลายไม่ได้
ฉันรู้เลยว่าฉันชอบเดวิดตอนเห็นเขาครั้งแรก
(ซาเมีย คอนเนอร์ แม่ดีเจ)
เขาเป็นคนตลก ทําให้ฉันหัวเราะ
เราเริ่มไปเที่ยวด้วยกันและสนุกด้วยกัน
ตอนนั้นฉันอายุ 19
ส่วนเขาเพิ่ง 20 หมาดๆ
ตอนที่ดีเจเกิด
เดวิดตื่นเต้นมาก
ฉันว่าเขาไม่ได้มองดีเจดีๆ ด้วยซ้ํา
ก่อนจะวิ่งออกไปที่ทางเดิน แล้วตะโกนว่า "ฉันได้ลูกชาย!"
ฉันกับเดวิดคบๆ เลิกๆ ตั้งแต่ปี 2000 ถึง 2014
แต่เราก็สนิทกัน ในฐานะผู้ปกครองที่ช่วยกันดูแลดีเจ
หลังจากนั้นพี่เดวิดก็มีเพื่อนผู้หญิงเยอะมาก
เขามีความสัมพันธ์และมีแฟนมากพอสมควร
กลางเดือนมีนา 2018
พี่เดวิดเดินมากับผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน
เขาเดินมาแล้วก็แนะนําเธอ
"นี่แทมมี่เพื่อนพี่"
แทมมี่กับพี่เดวิดเรียนมัธยมปลายที่เดียวกัน
พวกเขากลับมาคุยกันอีกครั้ง ในงานเลี้ยงวันเกิดของเพื่อนของพวกเขาทั้งคู่
และสุดท้ายพวกเขาก็คบกัน
แทมมี่ทํางานที่ศูนย์การแพทย์ดีทรอยต์
แทมมี่ทํางานเป็นตัวแทนท่องเที่ยวด้วย
เธอบอกฉันว่าเธอมีลูกแฝด
เธอมีลูกชายหนึ่งคน ลูกสาวหนึ่งคน
ตอนนั้นทั้งคู่อายุ 18
ฉันกับแทมมี่เจอกันตอนเรียนม.ปลาย
ฉัน เดวิด และแทมมี่จบปีเดียวกัน
(แทมมี่ - เดวิด - แองเจล่า)
ตอนอยู่ม.ปลาย เธอเป็นคนร่าเริงและเป็นมิตร
ตอนนั้นเธอเป็นเพื่อนที่ดีคนหนึ่งเลยนะ
แต่หลังจบม.ปลาย เราก็แยกย้ายกันคนละที่คนละทาง
ประมาณเดือนมีนา 2018
ฉันได้รู้ว่าเดวิดกับแทมมี่คบกัน
ตกใจมากตอนนั้น
แต่เราเป็นเพื่อนกัน เราก็อยากให้ต่างฝ่ายได้สิ่งที่ดีที่สุด
ถ้าเดวิดมีความสุข ฉันก็มีความสุข
พวกเขาใช้เวลาด้วยกันบ่อยมาก
พ่ออยู่กับเธอตลอด
จนคิดว่าแบบ "โอเค
คนนี้อาจจะเป็นคนที่พ่อ จะอยู่ด้วยและแต่งงานด้วย"
พี่เดวิดดูมีความสุขนะ
ฉันเชื่อว่าพวกเขาสนุก
ฉันเชื่อว่าพวกเขา มีช่วงเวลาที่ดีตลอดหกเดือนที่คบกัน
เธอหลงพี่เดวิดมาก
ผมพยายามไม่ยุ่งเรื่องความรักของลูก
แต่เวลาเรารวมญาติ
เธอจะ...
มองเดวิดอยู่นั่นแหละ
ถ้าเดวิดคุยกับใคร เธอก็จะจับตาดูเขา
ทุกวันที่เราเห็นเดวิด เราจะเห็นแทมมี่
เธอติดเขาไม่ห่าง
ฉันไม่ชอบแทมมี่ตั้งแต่แรกเห็น
ทุกคนแบบ "เธอเป็นน้องที่บ้า"
"เธอก็ไม่ชอบทุกคนแหละ"
ฉันก็ "ก็อาจจะใช่ แต่ฉันรู้ว่าฉันไม่ชอบเธอ"
(30 กันยายน 2018 หกเดือนหลังจากที่เดวิดกับแทมมี่คบกัน)
วันที่ 30 กันยาเป็นวันอาทิตย์ทั่วไป
ดีเจวางแผนจะไปบ้านพ่อเขาตอนเย็น
แล้วเดวิดก็ส่งข้อความหาฉันว่า
"ผมรู้สึกไม่ดี ไม่แน่ใจว่าเป็นอะไร
ผมว่าดีเจอย่ามาบ้านผมคืนนี้เลย"
(ดีเจ: ผมพยายามโทรหาพ่อ)
ผมพยายามส่งข้อความหาพ่อ
พ่อส่งข้อความกลับมา
บอกว่าไม่สบาย ป่วยหนัก
จนไม่อยากให้ใครอยู่ด้วย
ดีเจบอกว่า "ผมต้องไปเอาของที่อะพาร์ตเมนต์พ่อ"
ฉันก็ตอบว่า "โอเค"
ตอนผมจอดรถที่บ้านพ่อ
ผมเห็นแทมมี่เอาขยะไปทิ้ง
ผมก็แบบ "หวัดดี"
เธอเห็นผม
แล้ว...
เธอก็วิ่งไปที่ประตูอะพาร์ตเมนต์ แบบวิ่งเลยนะ
พ่อถึงบ้านพ่อ
ประตูล็อก
เธอเห็นผมแล้ว เธอต้องปลดกลอนไว้สิ
แต่ผมมีกุญแจ
แล้วผมก็เข้าไป
เธอเดินเข้ามาหาผมก่อน แล้วถามว่า "ดีเจ มีอะไร"
ผมถามเธอว่า "เห็นที่ชาร์จแบตมือถือผมมั้ย"
เธอตอบว่า "ไม่เห็น"
แล้วผมก็เห็นประตูห้องนอนพ่อล็อก
ซึ่งแปลกมาก
แล้วเธอก็ล็อกประตูห้องน้ําพ่อด้วย
ตอนนั้นผมว่ามันแปลกมากๆ
ผมพูดว่า "ไหนๆ ผมก็มาบ้านพ่อแล้ว ผมขอทักทายพ่อหน่อย" ประมาณนั้น
แล้วเธอก็ตอบว่า "เขาไม่อยู่ เขาออกไปเดินเล่นข้างนอก"
ผมก็คิดในใจว่า "แปลกจัง พ่อป่วยนี่นา ข้างนอกหนาวจะตาย ใครที่ไหนจะไปเดินเล่น"
ไม่สมเหตุสมผลเลย
ตอนนั้นผมต้องไปบ้านย่าต่อ
ผมก็เลยออกมา
ผมรู้จักเดวิดมา 19 ปี
เราเจอกันที่โรงงาน
(โรเจอร์ เพื่อนเดวิด)
ทํางานด้วยกันวันละสิบถึง 12 ชั่วโมง แล้วก็กลายเป็นเพื่อนสนิทกัน
ครั้งสุดท้ายที่ผมเจอเดฟคือวันพฤหัสนั้น
เราต้องทํางานวันอาทิตย์
แต่เดฟไม่มาทํางานวันอาทิตย์
ผิดปกติมาก ที่เดฟไม่มาทํางานในวันที่ได้ค่าจ้างสองเท่า
พอถึงวันอังคาร เดฟไม่มาทํางานสามวันติด
ผมก็แบบ "ไม่ใช่ละ มีบางอย่างผิดปกติ"
ฉันได้รับสายวันอังคาร
โรเจอร์บอกว่า "วันนี้เขาไม่มาทํางานเป็นวันที่สามแล้ว
เธอไปดูเขาที่อะพาร์ตเมนต์ได้มั้ย"
ฉันโทรเข้ามือถือพี่เดวิด
แต่เป็นข้อความเสียง
หลังจากนั้นฉันก็โทรหาแทมมี่ แฟนพี่เดวิด
ฉันถามว่า "หวัดดี พี่เดวิดเป็นอะไรรึเปล่า"
เธอบอกว่า "ฉันไม่ได้คุยกับเขาตั้งแต่วันอาทิตย์แล้ว"
ฉันกับเดเร็คสามีฉันไปที่อะพาร์ตเมนต์ของพี่เดวิด
เราเห็นรถเดวิดจอดที่ลานจอดรถ
(เดอร์ริค แจ็คสัน จูเนียร์ พี่เขยเดวิด)
เราไปที่ประตู
เคาะประตู
แต่ไม่มีใครมาเปิดประตูให้
ผมจับลูกบิด
แล้วบิดเปิดประตูได้
ตอนนั้นฉันเริ่มสติแตก "ทําไมประตูไม่ได้ล็อก
ปกติเขาล็อกห้องตลอด"
ถึงตอนนั้นฉันรู้เลยว่ามีบางอย่างผิดปกติ
ฉันโทรหาพ่อ
โทรหาซาเมียด้วย แม่ดีเจ
เทเชียบอกว่า "พ่อ ที่ทํางานพี่เดวิดโทรหาหนู
เพื่อนร่วมงานเขาคนหนึ่ง บอกว่าเขาไม่ไปทํางานได้สามสี่วันแล้ว"
ผมก็แบบ "อะไรนะ"
เราทุกคนไปที่อะพาร์ตเมนต์
ฉันมองไปรอบๆ แล้วก็คิดในใจว่า
"เดวิดไม่มีทางปล่อยห้องตัวเองอยู่ในสภาพนี้
เขาไม่มีทาง ม้วนผ้าปูเตียงเป็นกองๆ แล้วยัดในตู้"
เราไปที่ห้องนอนพี่เดวิด
แล้วเตียงไม่ได้จัด
พี่ฉันเป็นคนระเบียบจะตาย
พี่เดวิดไม่มีทางออกจากห้องโดยไม่จัดเตียง
ฉันเลยดูใต้เตียง
ที่ใต้เตียงมีรอยเปื้อนสีแดงขนาดใหญ่
ฉันมองออกว่าเตียงถูกเลื่อนเพื่อบังรอยเปื้อน เพราะที่พื้นเป็นพรม
จากรอยบุ๋มที่เกิดจากเตียงที่ตั้งอยู่นาน
บอกได้เลยว่าเตียงถูกเลื่อน
ฉันดึงผ้าปูที่นอนออก
แล้วฉันก็เห็น...
สิ่งที่เหมือนจะเป็น...
เลือด
ตรงบนสุดของเตียงมีรู
ผมเดินรอบๆ
ตรงล่างซ้ายของตู้เสื้อผ้ามีรูหนึ่งอยู่
ผมเคยเป็นทหาร ผมรู้ว่าเป็นรูกระสุน
ผมรู้เลยว่า "โอเค มีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นที่นี่"
ผมบอกทุกคนว่า "ทุกคน ออกไป"
เราไปสถานีตํารวจเมลวินเดล และแจ้งความว่าคนหาย
เราค้นหา และโทรหาโรงพยาบาล
ฉันโทรหาห้องดับจิต
บ่ายนี้ตํารวจสืบสวนรัฐมิชิแกน หาเบาะแสใกล้ๆ เอาเตอร์ไดรฟ์และถนนอัลเลน
ตํารวจเมลวินเดลเอาเส้นกั้นอะพาร์ตเมนต์
พวกเขาเอารถตักเทหน้าไปที่นั่นด้วย
พวกเขาค้นถังขยะอย่างจริงจัง
ตรวจดูถุงขยะและอะไรทํานองนั้น
ระหว่างนั้นเราก็รอฟังข่าวว่ามีคนหาเขาเจอมั้ย
ฉันพิมพ์ลงเฟซบุ๊คว่า
"ถ้าใครเห็นพี่เดวิด บอกฉันด้วย"
สัปดาห์นี้เดวิด คาร์เตอร์ไม่ไปทํางาน ครอบครัวจึงส่งสัญญาณ
ตํารวจและครอบครัว หาความช่วยเหลือจากใครก็ได้ที่รู้จักเขา...
คืนวันอังคารนั้น
หลังจากที่เราเห็นรอยเปื้อนกับรูกระสุน
ฉันโทรหาแทมมี่
แล้วพูดว่า "แทมมี่
ฉันจะถามเธอเป็นครั้งสุดท้าย พี่ฉันอยู่ไหน"
เธอตอบว่า
"เทเชีย ฉันไม่รู้ว่าเธอพูดถึงอะไร ฉันไม่เจอเขาตั้งแต่วันอาทิตย์แล้ว"
เธอไม่แสดงความเป็นห่วงเลย ตอนที่ฉันบอกเธอว่าเขาหายไป
ฉันบอกว่า "โอเค ถ้าฉันรู้ว่าเธอมีส่วนทําให้พี่ฉันหายไป
และทําให้ฉันหาพี่ฉันไม่เจอ
เราได้เห็นดีกันแน่"
ตอนนั้นแทมมี่อยู่ที่ทํางาน
เธอก็ใช้ชีวิตตามปกติ เป็นวันธรรมดาวันหนึ่ง
เล่นโซเชียลมีเดียบ้างสองสามครั้ง
เธอใช้ชีวิตตามปกติ
ฉันไม่อยากจะเชื่อว่าเธอ ที่อยู่กับพี่เดวิดเกือบทุกวันเป็นเวลาหกเดือน
จะไม่ยอมเลิกงานมาช่วยเราตามหาเขา
เธอหาตัวไม่เจอ
เป็นแฟนเขาแท้ๆ
ไม่เห็นเป็นห่วงเหมือนคนอื่นๆ เลย
(1 ตุลาคม 2018 หนึ่งวันก่อนแจ้งความว่าเดวิดหายไป)
เจ้าหน้าที่กรมขนส่งโอไฮโอ พบถุงนอนข้างทางหลวงเชื่อมรัฐหมายเลข 75
เจ้าหน้าที่ชันสูตรศพ ของเทศมณฑลแฮนค็อกตัดสินว่า
ศพมนุษย์ที่พบบนทางหลวงไอ 75 เป็นศพจากการฆาตกรรม
พวกเขาสงสัยว่าเหยื่อ อาจจะอยู่ข้างทางหลวงมาสองสามวันแล้ว
เจ้าหน้าที่สืบสวนกําลังตรวจดูรายงานคนหาย
เครื่องตัดหญ้าจากโอด็อท
หรือกรมขนส่งโอไฮโอ
เจอถุงนอนในวัชพืชข้างสันถนน ที่ถัดจากทางหลวงเชื่อมรัฐหมายเลข 75
(แพทย์หญิงไดแอน สกาล่า-เบอร์เน็ตต์ แพทย์ชันสูตรเทศมณฑลลูคัส)
ในถุงนอนคือท่อนล่างของร่างกาย...
ที่ถูกหั่น
มีแต่ลําตัวด้านล่างกับขา
สําหรับฉันดูเหมือนว่าผู้ชายคนนี้
ไม่ผิวสีก็ลูกครึ่ง
จากเป้าถึงข้อเท้ายาว 36 นิ้ว
ตัวสูงนะคะ
ระหว่างชันสูตร เราเจอรอยสักที่เด่นและเฉพาะมาก
ตรงขาซ้ายท่อนบน
มันเป็นรอยสักรูปสุนัขพิตบูลตาสีแดง
แปลก
(เจอศพวันที่ 1 ตุลาคม 2018)
เราส่งรูปถ่ายนั้นไปที่เมลวินเดล รัฐมิชิแกน
(เมลวินเดล)
ซึ่งมีคนหายที่นั่น
(3 ตุลาคม 2018 หนึ่งวันหลังแจ้งความว่าเดวิดหายไป)
ผู้กํากับตํารวจเมลวินเดลโทรมาขอให้ผมไปที่กรม
เพราะเขามีคําถามจะถามผม
มันเป็นรอยสักที่เขาสนใจมาก
ผมบอกเขาว่าเดวิดมีรอยสักรูปสุนัขพิตบูลที่ขา
ผมถามผู้กํากับว่า
"ผู้กํากับเจอเขาแล้วเหรอ" เขาตอบว่า "ครับ"
(เอลตันกับเดวิด คาร์เตอร์)
สําหรับผม ผมเคยเป็นทหาร
ความตายคือส่วนหนึ่งของชีวิต
มันเลี่ยงไม่ได้
แค่...
ไม่เคยคิดว่ามันจะเกิดขึ้นกับครอบครัวแบบนี้
ทําใจยาก
ยากจริงๆ
ผมช่วยพาคุณคาร์เตอร์ไปที่กรมตํารวจ
ผมจะไม่มีวันลืม
มีอารมณ์เกิดขึ้นหลายอย่าง
ผมขับกลับจากสถานีตํารวจ
ฉันไม่อยากเห็นหน้าเทเชีย
(คาร์เตอร์)
สามีฉันขับรถมา แล้วก็จอด
ฉันเห็นเขาแสดงออกผ่านสีหน้าเต็มๆ
เขาแสดงสีหน้าชัดเจนมาก
เขาลงมา คว้าตัวฉันแล้วพูดว่า "เขาไปแล้ว"
ฉัน...
ฉันพูดอะไรไม่ออก รู้สึกเหมือนโดนแทงที่หน้าอก
ที่ผมห่วงคือ
แม่เขา
ทุกอย่างที่ผมฝ่าฟัน ทุกอย่างที่ผมทํา มันเทียบไม่ได้
ผมนึกไม่ออก...
ว่าอะไรที่ยากกว่าการบอกเธอ ว่าที่ตายน่ะคือลูกชายเรา
เธอสติแตกเลย
เหมือนทุกอย่างถูกสูบออกจากตัวเธอ
ผมทําอะไรไม่ได้
นอกจากกอดเธอ
ผมทําได้แค่นั้น
ผมถามลุงว่า "เกิดอะไรขึ้น"
ผมอยากรู้ ตอนแรกลุงไม่ยอมบอกผม
ผมก็แบบ "เกิดอะไรขึ้น
ลุงต้องบอกผม นั่นพ่อผมนะ"
แล้วก็...
เขาพูดว่า "พวกเขาเจอพ่อนายแล้ว
แต่
เจอในสภาพที่ศพถูกหั่น ชิ้นส่วนร่างกายเขาถูกหั่น"
ผมเดินออกมาแล้วก็ไม่อยากมองใคร
ผมนั่งข้างรถ นั่งห่อตัว
นั่งร้องไห้บนหญ้า
ทั้งโกรธทั้งเสียใจ
พ่อคือคนที่ผมยกย่องนับถือมาตั้งแต่เกิด
ฉันไม่เคยช็อกขนาดนั้นมาก่อน
ความเป็นเพื่อนและเป็นพี่ในตัวฉัน...
อยากหาว่าจริงๆ แล้วเกิดอะไรขึ้น
ใครทําแบบนี้กับนาย
ผมว่าแทมมี่นั่นแหละเป็นคนทํา
เพราะเธอคือคนสุดท้ายที่เห็นพ่อ
ฉันก็แบบ "โอเค
แทมมี่คือตัวสําคัญ
เธอรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น"
สองสามอาทิตย์ก่อนที่พี่เดวิดจะถูกฆ่า
เขาถามลูกพี่ลูกน้องที่เป็นผู้หญิงของฉันว่า "ไปดูหนังมั้ย"
พวกเขาไปดูหนังด้วยกัน
ลูกพี่ลูกน้องฉันเป็นคนขับ
พอพวกเขากลับไปที่อะพาร์ตเมนต์ของพี่เดวิด ยางล้อรถทั้งสี่ของพี่เดวิดถูกกรีด
พี่เดวิดก็ "ให้ตายเถอะ"
ฉันเชื่อว่าเขารู้ว่าแทมมี่เป็นคนทํา
รู้ว่าแทมมี่กรีดยางรถเขา
เพราะเธอโกรธที่เขาพาลูกพี่ลูกน้องฉันไปดูหนัง
แต่ไม่พาเธอไปดูหนัง
คือ...
ใครที่ไหนเขาทํากัน
ผู้หญิงบันดาลโทสะ ขอเรียกงั้นละกัน
"โอเค เธอโกรธ เธอเป็นคนแบบนั้น"
เวลาคนมันหึงหวง
แล้วเห็นแก่ตัว
คนเรา...
ทําได้ทุกอย่างค่ะ
(28 กันยายน 2018 สามวันก่อนพบศพเดวิด)
คืนวันศุกร์ก่อนที่เดวิดจะหายไป
ทุกคนในครอบครัวไปดูดีเจแข่งอเมริกันฟุตบอล
นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันเห็นเดวิด
ครั้งสุดท้ายที่น้องสาวเขาเห็นเขา
และครั้งสุดท้ายที่ลูกชายเขาเห็นเขา
พี่เดวิดกับแทมมี่อยู่ที่สนามก่อนที่ฉันกับสามีจะไปถึง
พี่เดวิดดูการแข่งขัน
โอ้โฮ นั่นแหละ ชนเน้นๆ
เดวิดหัวเราะ ล้อเล่นกับเรา
และส่งเสียงตะโกนในสนามในเวลาเดียวกัน
เราโยนป๊อปคอร์นและสนุกสนานกันที่สนาม
เดวิดกับแทมมี่ไปที่สนามด้วยกัน
แต่ไม่ได้อยู่ด้วยกันที่สนาม
ฉันถามพี่ชายว่า "มีอะไรกันรึเปล่า ทําไมเธอไม่มานั่งดูกับเรา"
เขาตอบว่า "เธอไม่เป็นไรหรอก"
ฉันก็คิดว่าพวกเขาอาจจะทะเลาะกัน
แค่ไม่คุยกันเฉยๆ
ฉันมองไปรอบๆ อัฒจันทร์สักพัก
แล้วแทมมี่มองฉัน...
ด้วยสายตาพิฆาต
เธอจ้องหน้าฉัน
และ...
ฉันเหมือนเห็นปีศาจยังไงไม่รู้
ภาพนั้นติดตาฉันจนถึงทุกวันนี้
ฉันยังคงจําสีหน้าของเธอได้
ฉันเชื่อว่าเดวิดพี่ฉันเลิกกับแทมมี่
ฉันเชื่อว่าคืนนั้น หลังดูการแข่งขันอเมริกันฟุตบอลจบ
ไม่ว่าตอนนั้นทั้งสองกําลังเจอปัญหาอะไร
พี่เดวิดคงทนไม่ไหวแล้วจริงๆ
เขาพูดว่า "ฉันไม่ไหวแล้ว"
แล้วเธอรับไม่ได้
ฉันว่าเธอหึงพี่เดวิดกับทุกคน
กับฉัน กับลูกเขา กับพ่อแม่เรา
ฉันเชื่อว่าเธอ หึงเขากับทุกคนที่เขามีปฏิสัมพันธ์ด้วย
แต่ฉันไม่เคยนึกเลยว่าแทมมี่จะฆ่าคนได้
ไม่เคยจริงๆ
ผมว่าเขาพยายามหาทางออกจากความสัมพันธ์
เขาต้องใช้เวลาในการเอาตัวเองออกมา
เพราะเธอ...
ขี้หวงมาก
เธอรู้ว่าเดฟอยากเลิก
และสิ่งนี้ทําให้เธอโกรธ
"ถ้าฉันมีเขาไม่ได้ ใครหน้าไหนก็มีไม่ได้เหมือนกัน"
ฉันบอกให้ตํารวจตรวจสอบแทมมี่
แต่ตํารวจไม่บอกเราเลย ว่าพวกเขากําลังทําอะไรหรือเจออะไร
(5 ตุลาคม 2018 สี่วันหลังพบศพเดวิด)
ไม่กี่วันหลังจากที่เราได้ข่าวเรื่องพี่เดวิด
หลานฉันต้องไปแข่งอเมริกันฟุตบอล
หัวหน้าโค้ชถามผมว่า "จะหยุดแข่งอเมริกันฟุตบอลก่อนมั้ย"
ผมบอกเขาว่า "ไม่
ผมจะไม่เลี่ยงมัน
มันไม่ใช่สิ่งที่พ่อผมจะอยากให้ผมทํา"
คืนวันแข่งสนุกมาก
ทุกคนแสดงความรักต่อผม
ครอบครัวและเพื่อน พวกเขานั่งข้างกันบนอัฒจันทร์
แบบ...
เหมือนทั้งอัฒจันทร์มีแต่ครอบครัว
มีอยู่คําพูดหนึ่ง
ที่พ่อสอนผม
"จะเกิดอะไรขึ้นก็ช่าง สู้ต่อไป"
ดังนั้นก่อนแข่งครั้งนั้น ผมบอกตัวเองว่า "ฉันจะแข่ง ฉันจะแข่งเพื่อพ่อ"
พูดไปก็เหมือนคนบ้า แต่ที่เล่นในวันนั้นไม่ใช่ผม
ผมรู้สึกจริงๆ นะว่าเหมือนพ่ออยู่ในตัวผม
เคลื่อนไหวในแบบที่ผมไม่รู้ว่าผมทําได้
(ผมรักพ่อ 39)
(ทีมของดีเจชนะการแข่งขัน 64-0)
ในระหว่างที่ดีเจกําลังแข่งอเมริกันฟุตบอล พ่อโทรหาฉัน
พ่อบอกว่า "มีอะไรจะบอก"
พ่อพูดว่า "พวกเขาจับเธอได้แล้ว" ฉันก็แบบ...
"จับใคร"
พ่อบอกว่า "พวกเขาจับแทมมี่ได้แล้ว"
การได้รู้ว่าแทมมี่ถูกจับในคืนนั้น
ทําให้ทุกคนดีใจ
มันทําให้สบายใจ
เราไม่อยากจะเชื่อ
แบบ "ดีใจเว่อร์ พวกเขาจับเธอได้แล้ว"
"เราได้รับความยุติธรรมบ้างแล้ว"
ทุกคนร้องไห้และดีใจ
สองวันต่อมา เธอถูกปล่อยตัว
ผู้ต้องสงสัยที่ถูกจับกุมในวันศุกร์ถูกปล่อยตัว
ตํารวจเมลวินเดลยืนยันข้อมูลเมื่อช่วงดึกในคืนนี้
พวกเขายังคงสืบสวนต่อไป
แทมมี่ วิลเลียมส์ ถูกนําตัวไปสอบสวนที่กรมตํารวจเมลวินเดล
มีการสัมภาษณ์
เธอถูกปล่อยตัวเพื่อรอสอบสวนเพิ่มเติม
(แอนดรูว์ แบตเทอร์สบีย์ หน่วยเฉพาะกิจตํารวจศาล รัฐดีทรอยต์)
ผมมีข้อจํากัดในการคุยเรื่องนี้
เพราะผมไม่อยากให้มัน เป็นอุปสรรคต่อการสืบสวนของเรา
แต่สิ่งที่ผมบอกคุณได้คือ
ตอนนั้นพวกเขามีไม่พอ ที่จะกักขังเธอและตั้งข้อหาอาชญากรรมกับเธอ
สําหรับผม การปล่อยตัวเธอ
เป็นอะไรที่จุกอกมาก
พวกเขากักขังเธอได้แค่ 72 ชั่วโมง
พวกเขาต้องหาว่าส่วนที่เหลือของเขาอยู่ไหน
เพราะต้องรู้สาเหตุการตาย
(10 ตุลาคม 2018 สองวันหลังปล่อยตัวแทมมี่)
คืนนี้มีความคืบหน้า เกี่ยวกับคดีฆาตกรรมคุณพ่อที่เมืองเมลวินเดลค่ะ
ชิ้นส่วนของเขาถูกพบเพิ่มเติม ข้างทางหลวงไอ 75 ทางใต้ของฟินด์เลย์
(เจอชิ้นส่วนเซตแรก 1 ตุลาคม 2018)
พวกเขาเจอชิ้นส่วนร่างกายอีกส่วน ที่ข้างทางหลวงเชื่อมรัฐหมายเลข 75
(เจอชิ้นส่วนเซตที่สอง 10 ตุลาคม 2018)
เส้นเดียวกับที่เจอชิ้นส่วนเซตแรก
พวกเขาส่งชิ้นส่วนเซตที่สองมาให้เรา
ชิ้นส่วนอยู่ในกระเป๋าสะพายข้างสีดํา สายสีแดง
ในกระเป๋ามีหัวมนุษย์
หัวถูกห่อไว้ในถุงใบเล็กๆ มีหูหิ้ว
มีอยู่ถุงหนึ่งมัดที่ใต้คางเขา
(16 ตุลาคม 2018 แปดวันหลังปล่อยตัวแทมมี่)
เราได้รับสายที่สาม
บอกว่าพวกเขาเจอชิ้นส่วนที่เหลือ
(เจอชิ้นส่วนเซตที่สาม 16 ตุลาคม 2018)
ในกระเป๋าเดินทางใบเล็กมีสีสัน
ลายดอกไม้ขนาดใหญ่สีสันสดใส
ในกระเป๋าเดินทางมีผ้าปูที่นอน
ในผ้าปูคือชิ้นส่วนเซตที่สาม
มีลําตัวช่วงบน
แขนทั้งสองข้าง มือทั้งสองข้าง และนิ้วทั้งหมด
ทีนี้เอาทุกส่วนมาต่อเป็นร่างกายได้แล้ว
(แผลจากการถูกยิงที่ศีรษะ)
เขามีแผลโดนปืนยิง...
ตรงนี้
ล่างติ่งหูค่อนไปทางข้างหลัง
แผลยาว...
เป็นทางแบบนี้
ออกที่ส่วนบนสุดของหัว
มีแผลโดนยิงแผลเดียว
ยิงระยะใกล้มาก
แทบจะประชิดผิวเลย
ทีนี้รู้สาเหตุการตายละ
(สาเหตุการตาย: ถูกยิงที่ศีรษะ แผลเกิดโดย: ถูกยิงโดยผู้ร้าย)
ไม่มีหลักฐานว่ามีบาดแผลจากการป้องกันตัว
ไม่มีหลักฐานการต่อสู้
ไม่มีหลักฐานว่ามีการบาดเจ็บที่อื่น
ผู้ชายตัวสูง หนัก 86 กิโล แต่ไม่สู้เลยเนี่ยนะ
เขาไม่เห็นเหรอว่ามีปืนกําลังยิงไปที่เขา
หรือเขากําลังหลับอยู่
เขาถูกทําให้อ่อนแอจนทําอะไรไม่ได้รึเปล่า
ฉันไม่รู้
(ดอกซีลามีน 1.2 มิลลิกรัม/ลิตร)
น่าสนใจที่เขามียาแก้แพ้ในกระแสเลือด
ยาดังกล่าวทําให้ง่วง
ฉันเชื่อว่าเขาเสียชีวิตในเวลาอันรวดเร็ว
ฉันเชื่อว่าวันที่ 29 กันยา พี่ฉันเข้านอน
แทมมี่มีกุญแจสํารองเข้าห้องพี่ฉัน
ฉันเชื่อว่าเธอเข้าห้องไปตอนพี่ฉันกําลังหลับ
แล้วยิงเขาที่หัว
(แอลเอชยู เดวิด คาร์เตอร์)
มีข้อความส่งออกจากโทรศัพท์เขา
เพื่อให้คนอื่นคิดว่าเขาเป็นคนส่ง
แต่คนที่ส่งคือเธอ
ฉันเดาว่าข้อความ...
ตอนแรกฉันคิดว่าข้อความมาจากเขา
เพราะไม่มีเหตุผลให้คิดว่าไม่ใช่
แต่พอกลับไปอ่านดีๆ
การใช้คํา มันไม่ใช่แบบที่เขาจะใช้เวลาพิมพ์ข้อความ
หลังจากที่เขาตาย
ฉันว่าคนที่ฆ่าเขาเจอปัญหาใหญ่
"จะกําจัดศพผู้ชาย สูง 195 เซน หนัก 86 กิโลยังไง
จะแบกลงบันไดก็ไม่ใช่"
แค่ศพช่วงล่างก็หนักตั้ง 33 กิโลแล้ว
ฉันว่าการหั่นศพในกรณีนี้
เป็นไปเพื่อขนย้ายศพมากกว่า
ชิ้นส่วนร่างกายเขาถูกหั่น
ไม่ใช่แบบที่ถูกเลื่อยหั่น
ในความคิดฉัน
น่าจะเป็นมีดที่ใช้ในครัว
แต่ต้องใช้เวลา
เราไม่สามารถแยกชิ้นส่วนร่างกายให้เป็นสามชิ้น
ได้ในเวลาอันสั้นด้วยเครื่องมือแบบนั้น
การที่เธอไม่ได้แค่ยิงแฟนตัวเองที่หัว
แต่ยังหั่นศพเขาอีกด้วย
แถมยังซื้อถุงและกระเป๋าที่ศพเขาถูกพบ
แล้วขับเอาชิ้นส่วนต่างๆ ไปทิ้งโดยกระจายพื้นที่ตามทางหลวงไอ 75
แล้วก็ตื่นไปทํางานในวันที่เหลือของสัปดาห์
สิ่งนั้นบอกฉันว่าเธอเป็นโรคจิต
เรารอให้พวกเขาไปรับแทมมี่
เรามีพิธีรําลึก...
ในวันที่ 27 ตุลา
วันขอบคุณพระเจ้ามาถึง วันคริสต์มาสมาถึง
จนกระทั่งเดือนมกรา 2019
เราถึงได้รู้ว่าแทมมี่ หนีออกจากมิชิแกนไปในเดือนตุลา 2018
วิลเลียมส์หนีไปตั้งแต่เดือนตุลาคมแล้วค่ะ
ทาเมร่า เรนี วิลเลียมส์
ตํารวจกล่าวว่าเธอฆ่า และหั่นศพแฟนของเธอในเมลวินเดล
ทาเมร่า
ถ้าเธออยู่ที่ไหนสักที่ มอบตัวเถอะ
เธอหนีตลอดไม่ได้หรอก
ตอนนี้การล่าตัวเข้มข้นมาก พวกเขาให้ตํารวจศาลช่วย
ตํารวจศาลสหรัฐฯ มอบหมายคดีให้เรา
โดยทั่วไปก็คดีที่คน ก่ออาชญากรรมรุนแรงและเลวร้าย
และกําลังหลบหนีคดีอาชญกรรมที่ตัวเองก่อ
เราออกตามหาพวกเขาและนําพวกเขามาลงโทษ
(ออกหมายจับผู้ต้องสงสัย คดีฆาตกรรมชายในเมลวินเดล)
คดีนี้โหดมากด้วยลักษณะของมันเอง
ศพเขาถูกพบในลักษณะที่ ชิ้นส่วนถูกแยกออกเป็นหลายๆ ชิ้น
คนที่ทําแบบนั้นได้ต้องมีลักษณะพิเศษ
มันมีการไตร่ตรองไว้ก่อน
มีการวางแผน
มีการ...
คิดมาอย่างดี
แทมมี่ถูกตั้งข้อหาฆาตกรรม
หั่นชิ้นส่วน
ปลอมหลักฐาน และใช้อาวุธปืนก่ออาชญากรรมร้ายแรง
เรากําลังพูดถึงผู้หญิงที่อันตรายมาก
ไม่พบอาวุธที่ใช้
ดังนั้นเธออาจจะมีอาวุธและอันตราย
ระหว่างสืบสวน ผมได้รู้เกี่ยวกับแทมมี่ วิลเลียมส์พอสมควร
วันที่ 16 ตุลา 2018
มีคนเห็นเธอที่แอนน์อาร์เบอร์ รัฐมิชิแกน
(แอนน์อาร์เบอร์ - เมลวินเดล)
จากใบแจ้งหนี้บัตรเครดิต
เธอถอนเงินสดสองครั้งจากตู้เอทีเอ็ม
กินข้าวเย็น
ผมบอกได้ว่าเราใช้กล้องจับดูเธอที่ร้านอาหาร
พอกินเสร็จ เธอก็นั่งสักพัก ดื่มและกินนั่นนี่
แล้วก็ออกไปข้างนอก ขึ้นรถลาก
แล้วก็ให้รถลากไปส่งที่โรงแรม
เธอตื่นเช้าในวันถัดมา เช้าวันที่ 17
แล้วก็ไปที่สถานีรถไฟในแอนน์อาร์เบอร์
ขึ้นรถไฟแอ็มแทร็กจากแอนน์อาร์เบอร์ไปชิคาโก
(ชิคาโก - แอนน์อาร์เบอร์)
แล้วก็ขึ้นรถไฟที่นั่นไปสถานีเพนน์ที่นิวยอร์ก
(ชิคาโก - นิวยอร์กซิตี้)
แล้วก็เช็คอินเข้าโรงแรมเนปจูน
ตอนนั้นไม่มีใครตามหาแทมมี่
ตอนเธอเช็คอินเข้าโรงแรม
เธอใช้ใบขับขี่และเช็คอินเป็นชื่อเธอ
เธอค้างคืนที่นั่น
และตื่นในเช้าวันถัดมา วันที่ 18 ตุลา
กล้องจับภาพเธอตอนกําลังออกจากโรงแรม
และนั่นคือครั้งสุดท้ายที่เธอถูกเห็น
(ต้องการตัวข้อหาฆาตกรรม)
แทมมี่ วิลเลียมส์เป็นผู้หญิงผิวสี สูง 168 เซน
หนักประมาณ 82 ถึง 91 กิโล
ตอนนี้อายุ 42
ในเฟซบุ๊คกับอินสตาแกรม
แทมมี่เป็นเจ้าแม่แห่งการปลอมตัว
วันนี้ไว้ผมยาว พรุ่งนี้ไว้ผมสั้น
วันนี้ผมบลอนด์ พรุ่งนี้ผมน้ําตาลเข้ม
เปียผมสั้นบ้าง
ใส่วิกบ้าง
แต่มีสิ่งหนึ่งบนตัวเธอที่เห็นได้เกือบทุกครั้ง
เธอมีรอยสักดอกกุหลาบดอกใหญ่ที่ไหล่ซ้าย
ยาวตั้งแต่ศอกไปจนถึงหัวไหล่
ยังไงช่อดอกกุหลาบก็เด่น
มันเด่นมาก
และมันยากที่จะมองไม่เห็น ปกปิด หรือลบไปเลย
นอกจากนั้น อันนี้พูดตามสมมุติฐานแล้วกัน
เธอก็ยังปกปิดได้
แปลว่ามีช่างสักที่ไหนสักที่
สักกลบดอกกุหลาบเหล่านั้น
ถ้าตอนนี้แทมมี่ยังทํางาน เธอเป็นตัวแทนท่องเที่ยวนะ
เธอจองทริปให้คุณไปที่ไหนก็ได้
เธออาจจะทํางานอยู่โรงพยาบาล
และเจาะเลือดคุณไปตรวจเมื่อวานก็ได้
ว่ากันตามตรง เธอไม่กลัวเลือด
สักพักแล้วตั้งแต่ผมคุยกับคนในครอบครัวเธอ
คุยทีไรก็ "ไม่รู้ ไม่ได้ข่าวคราวจากเธอเลย
ไม่ได้คุยกับเธอเลย"
ส่วนตัวผมไม่เชื่อ
มีคนช่วยเหลือเธอ...
เรื่องเงิน
และให้ที่ซุกหัวนอนเธอด้วย
ให้ที่เธออยู่อาศัย
เธอไม่ได้หายไปนะ
ตลอดการสัมภาษณ์ที่ผมสัมภาษณ์ใครหลายๆ คน
พวกเขาพูดเหมือนกันหมดว่า เธอคือผู้หญิงที่ต้องมีผู้ชายอยู่ในชีวิต
สิ่งนั้นทําให้ผมกลัว
ว่าผู้หญิงคนนี้ยังลอยนวล หลังจากก่ออาชญากรรมอย่างว่า
และเธออาจจะทําร้ายคนอื่นได้
ผมคิดอยู่หลายครั้ง เรื่องไปห้องนอนพ่อในคืนวันอาทิตย์วันนั้น
ผมอาจจะควรเข้าไป
แต่ก็อาจจะตัดสินใจดีแล้วที่ไม่เข้าไป
เพราะ
ใจหนึ่งผมก็แบบ "อย่าเข้าไป"
อาจจะมีบางอย่างเกิดขึ้นกับผม ถ้าผมเข้าไปในห้องนอนพ่อ
การล่าตัวยังคงดําเนินต่อไป
เพราะตํารวจศาลสหรัฐฯ เข้ามาช่วย ในการตามล่าผู้หลบหนีทั่วทุกมุมโลก
ตอนนี้แทมมี่อาจจะมีความสัมพันธ์ใหม่ไปแล้ว
เธออาจจะคบกับอีกคน และเขาคนนั้นอาจจะตกอยู่ในความเสี่ยง
สมาชิกครอบครัวของพ่อวัยหนุ่ม ยังคงภาวนาให้ทาเมร่าถูกตามตัวจนเจอ
เพื่อรับข้อหา
(โรงเรียนริเวอร์รูจ)
ที่งานศพเดวิดลูกชายผม
หลายคนพูดถึงเขา
มันเป็นอะไรที่น่าปลาบปลื้มมาก
ชีวิตเต็มไปด้วยความสุข
และบางครั้งชีวิตก็มีแต่เรื่องแย่ๆ
ใช่ๆ อาฮะ
ทุกคนพูดถึงเดวิดและบอกว่ารู้จักเขาได้ยังไง
และ
แสดงความเสียใจกับผมและมารี และกอดเรา
มารี...
แม่เจ้า
ร้องไห้ตลอดทั้งงาน
ผมรู้สึกหมดหนทาง...
ตอนพยายามปลอบเธอ
ฉันพูดตลอดว่าแทมมี่ไม่ได้ฆ่าแค่พี่ชายฉัน
เธอฆ่าแม่ฉันด้วย
เพราะแม่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็ง
หกวันก่อนที่แทมมี่จะฆ่าพี่เดวิด
แม่ใจสลายมากหลังจากที่เขาถูกฆ่า
แม่หยุดไปรักษามะเร็ง
และเสียชีวิตในที่สุด
ไม่มีวันไหน...
ที่ฉันไม่คิดถึงเดวิด
ฉันมองดีเจ
แล้วฉันก็นึกถึงสิ่งที่ดีเจทําจนสําเร็จ
และทุกอย่างที่เขากําลังทํา ฉันแบบ
"ถ้าพ่อเขายังอยู่ พ่อเขาจะต้องภูมิใจมาก"
ตอนนี้ผมเรียนที่มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นมิชิแกน
เล่นอเมริกันฟุตบอล
ผมเรียนเอกบริหารธุรกิจ
ผมสานต่อธุรกิจเสื้อผ้าของพ่อ
ผมสบายดี
แต่
มีความคิดที่พุ่งเข้ามาในหัว
และมันเกือบจะทําให้ผมสติแตกในบางครั้ง
"ให้ตายเถอะ
ฉันไม่มีพ่อแล้ว"
ถ้าตอนนี้ผมคุยกับพ่อได้สักสองสามนาที
ผมจะถามพ่อว่าพ่อภูมิใจกับผมในตอนนี้มั้ย
และ
ผมจะบอกพ่อว่าผมรักพ่อและคิดถึงพ่อ
พอพี่เดวิดจากเราไป มันเหมือนมีหลุมดําเกิดขึ้น
ไม่มีสิ่งไหนหรือคนไหน สามารถเติมให้เต็มได้เหมือนเดิม
เราไม่มีทางรู้ว่าคนคนหนึ่ง นําความมีชีวิตชีวามาให้ขนาดไหน
จนกระทั่งมันไม่มีอยู่แล้ว
มืดมนค่ะ
อายุเท่าไร
ฉันคิดถึง...
มุกตลกและเสียงหัวเราะ
ฉันคิดถึงตอนที่เราคุยกัน เวลาเราทะเลาะกัน
ฉันคิดถึงเขา ฉันคิดถึงทุกอย่างเกี่ยวกับเขา
ฉันเชื่อมากๆ ว่าจะต้องมีคนเห็นแทมมี่ ด้วยทางใดทางหนึ่ง หรือวิธีใดวิธีหนึ่ง
และเธอจะต้องถูกจับ
มันไม่ได้จะทําให้พี่เดวิดกลับมาหรอก
แต่อย่างน้อยมันจะทําให้เรา
ปล่อยให้เขาไปสู่สุคติได้
(มีเงินรางวัล 10,000 ดอลลาร์)
(สําหรับข้อมูลที่นําไปสู่ การจับกุมทาเมร่า "แทมมี่" เรนี วิลเลียมส์)
(หากมีเบาะแส โทรหาตํารวจศาลที่เบอร์ 1-877-WANTED-2)
(หรือไปที่ UNSOLVED.COM)
(ตอนต่อไปของคดีปริศนา)
ผมบัฟฟาโล่ จิม
คืนวันศุกร์อีกแล้วครับพี่น้อง
มีคนตัดสินใจกําจัดบัฟฟาโล่
นี่คือห้องที่ศพของพ่อฉันถูกพบ
พวกเขาทําให้เขา ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ทําร้ายได้ง่าย
เราว่ามันคือการจัดฉาก
คุณไม่รู้หรอกว่าจะเกิดอะไรขึ้น
เชื่อมั้ยว่าบิ๊กฟุตมีจริง
เชื่อมั้ยว่ายูเอฟโอมีจริง
ฉันแบบ...
แม่เจ้า
จอช
บอกแค่ว่า "จอชลุกขึ้นแล้วบอกว่าจะไปห้องน้ํา แล้วก็ไม่กลับมาอีกเลย" เนี่ยนะ
ไม่เห็นจะเข้าใจ
มันต้องมีอะไรมากกว่าที่พวกเขาพูด
ฉันว่าจอชก็มีความลับเหมือนคนอื่นๆ นั่นแหละ
ขอให้คนที่รู้ความลับเหล่านั้นออกมาพูด
คําบรรยายโดยเฉลิมรัชฏ์ อัครไชยนนท์