Zapraszamy do Las Vegas w Nevadzie na Buffalo Jim Buffalo Wrestling Show.
To był Buffalo Jim. Żył pełnią życia i zarażał szczęściem.
Robił wrażenie dosłownie wszędzie.
Las Vegas Review-Journal uznał go
za najbardziej barwną postać w mieście w 2005 roku.
Pokonał nawet burmistrza.
- Pokój z tobą. - Się wie.
- Dzięki. - Poważnie.
Nie żartuję, przyjaciele.
W ten weekend zagorzały wróg mafii, Buffalo Jim Barrier,
został znaleziony martwy w motelu.
Nie ma dowodów na udział osób trzecich,
ale znajomi i krewni Barriera mają swoje podejrzenia.
Cała rodzina uważa, że to morderstwo.
Mimo że czuł się zagrożony, Jim Barrier nie poddał się.
Uznaliśmy, że to upozorowano.
Były wątpliwości.
Wiem, że są inni ludzie, którzy chcą dociec prawdy.
Zasługujemy na sprawiedliwość dla ojca.
6 kwietnia 2008 roku, godzina 11.30.
Motel 6 przy autostradzie Boulder.
Sprzątaczka puka do pokoju nr 105, by sprawdzić, czy może go posprzątać.
Otwiera drzwi i zauważa śpiącego w łóżku mężczyznę.
Wraca o 12.30 i widzi, że nadal śpi.
o 13.10 również znajduje go w tej samej pozycji.
Druga sprzątaczka potrząsa nim, by sprawdzić, czy nie śpi.
Zaczynają podejrzewać, że nie żyje.
Detektywi pojawili się na miejscu wczesnym popołudniem.
Ciało leżało na plecach na łóżku. Koszula była rozpięta.
Pod głową była poduszka, a spodnie były ściągnięte do kostek.
Na brodzie i koszulce miał biały proszek.
Okoliczności znalezienia ciała były nieco podejrzane,
ponieważ przyczyna śmierci nie była od razu widoczna.
Po jakimś czasie zidentyfikowali go jako Jamesa Barriera.
Był znany jako Buffalo Jim.
Jestem Buffalo Jim i zapraszam na kolejny piątkowy wieczór w Vegas!
Barrier był barwną postacią w Vegas.
Zawodowy zapaśnik, mechanik i kandydat w wyborach.
Proszę bardzo. Buffalo Jim Barrier.
Barrie zbudował gigantycznego i interaktywnego bizona z papieru mâché.
Uznałem, że spodoba się mieszkańcom.
Mój ojciec, Buffalo Jim Barrier, kochał Las Vegas.
Kochał światła tego miasta, nocne imprezy, restauracje.
Zawsze przyciągał uwagę.
Rzucał blask na każde miejsce, które odwiedzał.
Był wyjątkowy.
Jego tata był Cherokee.
Opowiadał nam o swoim pochodzeniu.
Zawsze przypominał nam,
że trzeba pamiętać o swoich przodkach i pochodzeniu.
Nie miał łatwego dzieciństwa.
Zaczął pracować na stacji benzynowej w wieku 15 lat,
a jego starszy brat wymieniał olej.
Spał na podłodze na stacji.
Jego starszy brat uczył go podstaw.
Zaczął karierę mechanika ze swojego samochodu.
I stopniowo rozwijał firmę.
Pod koniec lat 70. miał już własny warsztat.
Auto & Marine, słucham.
Naprawił wiele wyjątkowych aut.
Wayne Newton i Robert Goulet korzystali z jego usług.
Celebryci spoza stanu także zostawiali u niego samochody.
Był troskliwym i ciężko pracującym człowiekiem.
Dbał, by niczego nam nie zabrakło.
Było nas czworo.
Jessica jest moją starszą siostrą.
Potem jest Elise.
A najmłodsza jest Jerica.
Matka kochała ojca. Nadal go kocha.
Ale w 2000 roku odeszła od niego.
Przeprowadziliśmy się do Seattle, bo matka miała tam siostrę.
Ostatecznie Jerica wróciła jednak do ojca.
Traktował ją jak królową.
Wszędzie chodzili razem. Byli po prostu nierozłączni.
Każdego dnia działo się coś nowego.
Uwielbiał się bawić. Zawsze zapewniał nam rozrywkę.
Kochał też wrestling.
I strażak!
O rany!
Nowy mistrz świata wagi ciężkiej, Johny „Psycho” Paine!
Chciał mieć własną akademię i firmę skupioną na wrestlingu.
Witamy w szkole wrestlingu Buffalo Jima!
Nazwał to Federacją Zapaśniczą Buffalo.
Pozamiatane!
Był prawdziwym kozakiem.
Na każdym palcu miał pierścień.
Mamy już piątek!
Miał kamizelkę kuloodporną wykonana z nabojów.
To Buffalo Jim!
Wszyscy do niego lgnęli.
Idziemy na sam szczyt, Buffalo!
Był świetnym towarzyszem, Zaskoczyło między nami.
Od razu się zaprzyjaźniliśmy.
Podniósł go i rzucił na deski!
Jego program był emitowany późnym wieczorem w kablówce.
Miał sporą oglądalność ze względu na tę teatralność.
Mamy piątkowy wieczór, więc pora na nasz program!
Jest ze mną Mała Buffalo.
Zgodziłam się pojawić w jednym z odcinków.
Załatw go!
Nazwał mnie Małą Buff, bo byłam jego pomocnicą.
Ale czad!
Świetnie się bawiłam.
Potrafił porwać widzów.
Nigdy nie wiadomo, co się stanie.
Przez około sześć lat mieliśmy tylko siebie.
To mój rodzinny dom.
Wtedy tu mieszkaliśmy. Był to wymarzony dom ojca.
Uwielbiał go.
Spoglądał na górę, wyobrażając sobie, że pojawia się na niej indiański wódz.
I mówił: „To będzie moja góra”.
Teraz, gdy znów tu jestem, czuję się inaczej.
Bez niego to już nie to samo.
5 KWIETNIA 2008 GODZINA 19.20
Tamtego wieczoru ojciec wspomniał, że umówił się z kimś na kolację.
Powiedział, że wróci do północy.
Około 21.30 wysłałam mu SMS-a, ale nie odpisał.
Później jeszcze zadzwoniłam, ale nie odebrał.
Rano znów próbowałam się dodzwonić, ale dalej nie odbierał.
To mnie mocno zaniepokoiło.
„Co mogło się stać, że tata nie odbiera telefonu?”
Około 14.00 siedziałam z siostrą, Elise.
Zadzwoniła do mnie policjantka.
Powiedziała, że chodzi o mojego ojca.
Poprosiła o kogoś dorosłego.
Miałam wtedy 15 lat.
A Elise 20.
Poszłam po nią, odchodząc od zmysłów.
Zwiększyłam głośność, abym mogła słyszeć rozmowę.
Elise wzięła telefon, a ja usłyszałam:
„Pani ojciec nie żyje.
Proszę przyjechać do Motel 6 przy Boulder,
by zidentyfikować ciało”.
Jadąc do motelu...
cały czas płakałyśmy, a Elise pędziła 160 km na godzinę.
Chciałyśmy dotrzeć tam jak najszybciej.
Gdy zaparkowałyśmy przed motelem,
podszedł do nas funkcjonariusz z policji w Las Vegas.
Poprosił nas o wejście do pokoju
i zidentyfikowanie ciała ojca.
W tym pokoju znaleziono ciało mojego ojca.
Gdy weszłyśmy do pokoju, leżał już tutaj, na noszach.
Ciało było w worku, a zamek był rozpięty.
Tamte chwile...
są bardzo ciężkie do wspominania.
Znaleziono go na łóżku.
Nie mogłyśmy uwierzyć,
że patrzymy na ciało ojca w jakimś motelu.
Ciężko być w tym pokoju.
To ostatnie miejsce, w jakim widziałam go przed pogrzebem.
Uściskałam go i był to ostatni raz, kiedy go dotknęłam.
Ciało było zimne.
Pamiętam, że policja kazała mi go puścić,
bo musieli już zabrać ciało.
Nie chciałam go puścić.
Nie przekazali nam szczegółów dotyczących znalezienia ciała
ani przyczyny śmierci.
Wręczyli nam kopertę z jego kluczykami, portfelem,
telefonem komórkowym i rachunkiem za motel.
Od razu wyjęłam telefon.
Uznałam, że powinnam przejrzeć historię połączeń,
aby ustalić ostatnią osobę, z którą rozmawiał.
Ktoś nagrał się na pocztę.
Odsłuchałam więc wiadomość, by dowiedzieć się, kto ją zostawił.
Kobieta ta mogła być ostatnią osobą, z którą rozmawiał mój ojciec.
Nagrała mu następującą wiadomość: „Cześć, Buffalo. Tu Lisa.
Wszystko w porządku?”.
W jej tonie czuć było zaniepokojenie.
Zadzwoniłam pod ten numer. Odebrała jakaś kobieta.
„Rozmawiam z Lisą?”
Nie odpowiedziała, a ja dodałam: „Znasz Buffalo Jima?”.
Odpowiedziała: „Nie znam go”.
I rozłączyła się.
Była to ta sama kobieta, która nagrała mu wiadomość.
Dlaczego nagrała ją, martwiąc się o mojego ojca?
Mówiłam Elise, że musi coś wiedzieć.
„O czymś wie i kłamie, bo jak mogła nie znać ojca?
Przecież nagrała mu wiadomość”.
Spędzałam wakacje w Kalifornii.
Zadzwoniła do mnie Elise.
Powiedziała: „Jennifer, tata nie żyje. Właśnie zidentyfikowałam ciało”.
Byłam w szoku. Zaniemówiłam.
To było podejrzane, bo Buffalo nie dzwonił do mnie od paru dni.
W końcu zadzwonił telefon.
Widziałem na ekranie, że to on, ale gdy odebrałem,
usłyszałem jego córkę, która powiedziała mi:
„Johny, tata nie żyje”.
Kiedy ciągle masz z kimś taki kontakt...
twój świat się zmienia, gdy ta osoba nagle odchodzi.
Rankiem 7 kwietnia 2008 roku
zlecono mi sekcję zwłok pana Barriera.
Hotelowy pokój to obce otoczenie dla każdej ofiary.
Jeśli ktoś ma konserwatywne podejście jak ja,
to założy morderstwo, chyba że dowody je wykluczą.
Pan Barrier nie miał żadnych urazów zewnętrznych.
Nie został zastrzelony, zadźgany, skatowany ani uduszony.
Na nosie i brodzie widać było biały proszek.
Sprawdziłem go pod kątem większej ilości środków niż zazwyczaj.
Badania wykryły tylko kokainę.
Minimalny śmiertelny poziom kokainy
to od 100 do 200 nanogramów na mililitr.
U pana Barriera było to około 250.
Miał poważną chorobę serca.
To w połączeniu z kokainą doprowadziło do zgonu.
Ustaliłem, że zmarł 5 kwietnia 2008 roku między 19.00 a 21.00.
Gdy zapoznałyśmy się z wynikami toksykologii,
byłam w szoku.
Nie mogłyśmy w to uwierzyć, bo nigdy nie brał przy nas narkotyków.
Nie pił nawet alkoholu ani nie imprezował w taki sposób.
Buffalo uwielbiał dobrze się bawić.
Ale nigdy nie widziałem, by brał narkotyki.
Pamiętam, jak mówił: „Nie biorę i jestem w szczytowej formie”.
Tata mówił, że w latach 80. okazyjnie zażywał kokainę.
Nie był z tego dumny,
ale przez 24 lata, które z nim spędziłam,
nie widziałam ani razy, by cokolwiek brał.
Byłbym szokowany, jeśli naprawdę z własnej woli zażył kokainę.
To zupełnie nie pasowałoby do Buffalo, którego znałem,
bo lata wcześniej miał problemy z kokainą i był dumny z przezwyciężenia ich.
Gdy pojechałyśmy go zidentyfikować,
w pokoju nie było żadnego śladu po kokainie.
Skąd się wzięła i dlaczego jej nie znaleziono?
A co do białego proszku, który miał na brodzie i wąsach,
to nie wiemy, czy faktycznie była to kokaina.
Nie wiedzą, czy była to czysta kokaina, czy zmieszana z czymś innym.
Mówi się tylko o „białym proszku”.
Czy zbadano kokainę, którą miał na nosie, ubraniu i brodzie?
- Nie. - Siedziałyśmy przy stole w jadalni.
Siostry powiedziały mi: „Jennifer, ktoś to upozorował.
Co możemy zrobić?”.
Coś tu nie grało.
Ktoś za tym stał.
W noc śmierci taty niejaka Lisa nagrała mu wiadomość.
Powiedziałam policji, by przyjrzeli się tej kobiecie.
Detektywi namierzyli młodą kobietę,
która była tamtej nocy w pokoju z panem Barrierem.
Zeznała, że od dłuższego czasu wiele ją z nim łączyło.
POMÓGŁ MI
Powiedziała, że zadzwoniła do niego
i dała telefon mężczyźnie,
który chciał z nim omówić sprzedaż motocykla.
Twierdziła, że zadzwoniła do niego,
bo wpadł do niej znajomy z Arizony,
który chciał sprzedać motocykl.
Ale to jedyny raz, gdy mówi się o tej osobie.
Mój tata wyszedł z domu i pojechał się z nią spotkać.
Lisa twierdzi, że spotkali się na stacji na Charleston Boulevard,
a potem pojechali do Motel 6 przy Boulder.
Pan Barrier miał zaparkować swojego rolls-royce’a na tyłach motelu.
Kamery zarejestrowały, jak o 20.22 Buffalo Jim wchodzi do recepcji motelu
i odbiera kartę do pokoju nr 105.
Jakieś pół minuty później widać, jak Buffalo powoli mija recepcję,
a za nim widać sylwetkę niskiej kobiety.
Idzie kilka kroków za nim. To była Lisa.
Lisa twierdzi, że gdy byli w pokoju nr 105...
dali upust swoim fantazjom seksualnym.
Zeznała, że Barrier zażył sporo kokainy i zaczął zachowywać się paranoicznie.
Próbowała go uspokoić, mówiąc, żeby napił się wody.
Barrier miał leżeć na łóżku i dostać drgawek.
Chwycił się rękoma za klatkę piersiową, mając lekki atak.
Zostawiła go wtedy w pokoju.
Następnie wróciła taksówką na stację, na której zostawiła auto.
O 21.30 nagrała wiadomość na skrzynce Buffalo Jima.
Pytała, czy nic mu nie jest, ale nie oddzwonił.
Twierdziła, że znała go od lat.
Skoro znasz kogoś od wielu lat,
to dlaczego nie wzywasz policji w takiej sytuacji?
Zastanawia mnie też ten gość, który chciał sprzedać motocykl.
Gdzie wtedy był?
Nie przesłuchano go.
Gdzie jest ten motocykl?
Co więcej, ojciec zameldował się o 20.22.
Ale drzwi do jego pokoju otworzono siedem minut wcześniej.
Ktoś użył karty do drzwi i otworzył je chwilę przed przybyciem Buffalo.
Było już późno. Mogła to być sprzątaczka?
Mało prawdopodobne.
Zazwyczaj pracują popołudniami.
Dane elektroniczne wyszczególniają,
które karty były w danym dniu używane.
Widać, czy był to zarządca, czy sprzątaczka.
Tutaj była to karta gościa.
To według mnie wskazuje na to, że ktoś czekał na niego w tym pokoju.
Nie możemy uwierzyć, że nikt tego nie sprawdził
pod kątem udziału osób trzecich i bardzo nas to niepokoi.
Gdy ojciec został znaleziony martwy na motelowym łóżku,
miał w portfelu złożony banknot dolarowy.
Nigdy nie składał tak pieniędzy.
Był znany z tego, że nosił dużo gotówki. Czemu więc miał przy sobie tylko dolara?
Słyszałam, że to znak rozpoznawczy mafii.
Pozostawienie dolara w portfelu miało być wiadomością.
„Dorwaliśmy cię i zabiliśmy. Zobacz, jak skończyłeś”.
Przyjaciel Barriera i były radny, Steve Miller, podejrzewa morderstwo.
Przed śmiercią Barrier miał otrzymywać groźby.
Wcześniej ojciec otrzymywał liczne groźby śmierci.
Bywały bardzo różne.
Pierwszy raz zauważyłam,
że mój ojciec otrzymuje listy i telefony z pogróżkami,
dwa lata przed jego śmiercią.
Dostawał telefony.
Dzwoniono do jego biura z nieznanych numerów.
Jakiś mężczyzna darł się, że go zabije.
Mówiłam tu: „Grożą ci śmiercią. Nie boisz się?”.
Odpowiadał: „Nie, wyśmiałem ich. Muszę po prostu na siebie uważać.
Muszę być czujny”.
I dodał: „Nie pozwolę, by cokolwiek mi odebrano.
Groźby śmierci, które otrzymywał,
mogły być wynikiem długiej waśni
pomiędzy nim a sąsiednią firmą, Crazy Horse Too.
Crazy Horse Too był klubem dla panów.
Znajdował się tuż obok warsztatu Buffalo.
Klub robił furorę w całym mieście.
Właścicielem był Rick Rizzolo.
Rick Rizzolo miał w Las Vegas reputację
jako zwalczającego tych, którzy mieli z nim na pieńku.
Mówiło się, że jego działalność powiązana jest z mafią.
Czy miało to podstawy? Owszem.
Konflikt rozpoczął się chyba w 1998 roku,
gdy Buffalo nie chciał sprzedać warsztatu,
aby umożliwić klubowi rozbudowę.
Było coraz gorzej.
Chcą mnie stąd wywalić, ale mam czwórkę dzieci, więc nic z tego.
Pewnie mógłby sprzedać warsztat za około półtora miliona dolarów.
Ale nie chcieli mu zapłacić.
No to Buffalo odpowiadał, że z samej dobroci nie zamknie interesu.
I wtedy sprawa zaczęła eskalować.
Miał warsztat, więc ludzie zostawiali tam auta na noc.
Dochodziło do częstych aktów wandalizmu.
Ojciec wychodził na noc, a gdy wracał do warsztatu rano,
zastawał uszkodzone samochody.
Poprzebijane opony.
Tracił powoli firmę.
Nie miało to końca.
Ojciec musiał płacić za to z własnej kieszeni.
Mechanik Jim Barrier twierdzi,
że klub dla dorosłych powoduje same kłopoty.
Pojawiły się lipne drogi pożarowe,
by moi klienci otrzymywali mandaty za parkowanie.
Z biegiem lat klub był wiązany z aktami przemocy.
Sporo mówiło się o bramkarzach, którzy katowali klientów.
Jedną z rzekomych ofiar jest Kirk Henry, turysta z Kansas,
który twierdzi, że złamano mu kręgosłup po nocy spędzonej w Crazy Horse.
W stronę klubu rzucano wiele oskarżeń.
Wiele z nich udokumentowano.
Po jakimś czasie Buffalo notował naprawdę spore straty.
Były to setki tysięcy dolarów.
Z powodu traconych zysków, przeszkadzania w pracy
i ogromnego stresu, jaki celowo spadał na Buffalo,
złożyłem w jego imieniu pozew, domagając się miliona dolarów.
Miało go to odciążyć.
Gdy pozew został przyjęty,
okazało się, że już około 1995 roku
FBI zaczęło przyglądać się klubowi,
czyli jeszcze przed konfliktem z Buffalo.
W FBI zajmowałem się przestępczością zorganizowaną.
Od lat 80. do początku XX wieku
mafia prowadziła w Las Vegas mnóstwo klubów ze striptizem.
Jeśli liczyć to względem powierzchni, takie kluby zarabiają więcej niż kasyna.
W większości operują gotówką i nikt nie odprowadza od tego podatków.
Jednym z miejsc w Las Vegas, przez który przewijali się
przedstawiciele wszystkich amerykańskich rodzin mafijnych,
był klub Crazy Horse Too,
obok którego znajdował się warsztat Buffalo Jima.
Mieliśmy otwarte śledztwo, ponieważ szefostwo klubu
dopuszczało się oszustw podatkowych,
wymuszeń i wielu innych nielegalnych działań.
FBI wzięło pod lupę wielu pracowników Crazy Horse.
Właściciel, Rick Rizzolo,
przyznaje, że zatrudnia ludzi o kryminalnej przeszłości,
ale wypiera się jakiejkolwiek nielegalnej działalności w klubie.
W tamtym czasie Buffalo przekazywał FBI informacje o tym,
co działo się w Crazy Horse.
Buffalo Jim wysyłał nam mnóstwo informacji.
Zazwyczaj robił to co tydzień
przez około dwa lata.
Zapisywał, co słyszał od ludzi i wszystko do nas wysyłał.
Był bardzo pomocny.
20 lutego 2003 roku
zrealizowaliśmy nakaz przeszukania w Crazy Horse Too.
Mieliśmy dwa oddziały SWAT.
Oprócz tego z 80 albo i 100 agentów.
Zasłużył sobie na to.
Odkąd otworzono Crazy Horse Too, cała okolica ma problemy.
Pomyślałam, że po tylu latach w końcu dorwą gościa.
Około roku 2006
zawarto ugodę,
na mocy której Rick Rizzolo przyznał się do oszustw podatkowych.
Następnie na początku 2007 roku
został skazany na rok i jeden dzień więzienia.
Ojciec poczuł ulgę, gdy Rizzolo poszedł siedzieć,
jako że Rizzolo tak bardzo zaszkodził jemu i naszej rodzinie.
Zawsze zapewniał, że wszystko będzie dobrze.
Mówił, że zawsze będę chroniona i bezpieczna.
Rizzolo wyszedł po dziesięciu miesiącach za dobre sprawowanie.
Wyszedł z więzienia w marcu 2008 roku.
Miał mieć areszt domowy.
Kilka dni przed tajemniczą śmiercią Buffalo Jima
jego odwieczny rywal i skazany oszust Rick Rizzolo
został zwolniony z więzienia.
Pozostał w areszcie domowym zaledwie tydzień, do 4 kwietnia 2008 roku.
A Buffalo zmarł 5 kwietnia.
Rizzolo wychodzi z więzienia, a następnego dnia Buffalo nie żyje.
Co to ma być? Coś tu nie gra.
Kolejny dziwny zbieg okoliczności.
Dowiedziałem się, że Lisa, czyli kobieta z pokoju,
była striptizerką i przez lata pracowała w Crazy Horse Too.
A skoro tam pracowała, to musiała znać Ricka Rizzolo.
I tamtej nocy Buffalo zmarł po spotkaniu z Lisą w motelu.
Uważam, że była częścią planu, aby pozbyć się mojego ojca.
Zaniepokoiło mnie coś jeszcze.
Uznałam, że coś mi tu nie gra.
Gdy policja powiadomiła nas, że ojca znaleziono martwego,
objechałam z siostrą cały budynek, szukając samochodu ojca.
Nigdzie nie było go widać.
Rolls-royce był jego oczkiem w głowie.
Zapytaliśmy jednego z policjantów, gdzie jest jego auto.
I usłyszałyśmy: „Nie wiem, co się z nim stało”.
Jak widać, parking jest bardzo mały.
I na takim parkingu nie da się przegapić rolls-royce’a.
Nie ma tu ukrytych zatoczek.
Gdzie się podział?
6 kwietnia 2008 roku, czyli w dzień znalezienia ciała,
policja z powrotem przekazała pokój nr 105 właścicielowi motelu.
Następnie o 17.30 rolls-royce pana Barriera
został zauważony na motelowym parkingu, choć wcześniej policja go nie znalazła.
Sierżant policji powiadomił Elise, że samochód stoi pod motelem.
Powiedziała, że to niemożliwe, ale upierali się.
Byłyśmy zdezorientowane.
Policja chciała spisać raport z kradzieży auta,
a to po paru godzinach tam wróciło.
Nie wiem, co stało się z tym pojazdem.
Może jednak był tam, a one go nie zobaczyły.
A może ktoś miał do niego dostęp.
Policja przeszukała samochód Barriera.
Nie znaleziono żadnych dowodów.
Brak odcisków czy włosów. Nic.
To bardzo dziwne. I jest kilka spraw, które według mnie...
powinny być sprawdzone zdecydowanie rzetelniej.
Jest jeszcze jedna rzecz, która się tu nie zgadza.
W raporcie policyjnym wskazano dwa telefony.
Żaden nie należał do mojego ojca.
To był jego telefon.
Nie ma go w raporcie policyjnym.
Na zdjęciach widać srebrny telefon.
Wpisali go do raportu, ale nie zwrócono go nam.
Nic nam nie wiadomo, by taki miał.
Czyj to telefon i co robił w jego pokoju?
To wejście do cieszącego się złą sławą klubu Crazy Horse Too.
Krewni Jima Barriera twierdzą, że były właściciel klubu
może być powiązany ze śmiercią Barriera.
Rozmawiałam z ojcem w czwartek przed jego śmiercią.
Powiedział, że Rizzolo wyszedł z więzienia.
I dodał, że gdyby go dopadli,
i mówił tu o ludziach z Crazy Horse Too:
„Upozorowaliby to na przedawkowanie w obecności kobiet”.
To była nasza ostatnia rozmowa.
A w dniu śmierci otrzymał list.
„Panie Barrier,
Rick Rizzolo spotyka się z ludźmi w różnych miejscach w mieści.
Proszę na niego uważać.
Użyje innych ludzi, by się do pana zbliżyć.
Ma wykorzystać do tego kobietę”.
W weekend ciało 55-letniego Barriera
zostało znalezione w motelu przy Boulder.
Policja nie zamierza wszczynać śledztwa.
Zawsze należy sprawdzić potencjalnych podejrzanych.
Dostawał anonimowe groźby,
ktoś ewidentnie próbował zaszkodzić jego firmie,
a potem ginie?
To wystarczy do śledztwa.
Wraz ze śmiercią Buffalo oddalono pozew wobec Ricka Rizzolo.
Zabrakło głównego świadka.
Tylko on ciągnął tę sprawę. Bez niego nie było szans jej wygrać.
Ojciec miał potężnych wrogów.
I uważam, że to oni go zamordowali.
Uważam, że doprowadzili do tego, że znalazł się w złej sytuacji.
Może wmusili w niego tę kokainę.
W przypadku Barriera oczywistym jest, że policja mogła coś przeoczyć.
Nikt nie rozważył tego,
że ktoś zmusił go do zażycia kokainy, do której nie był przyzwyczajony
albo podano mu ją w sposób skryty,
ponieważ kokaina może różnie wyglądać, gdy kupuje ją się na ulicy.
Nie wiadomo, jak będzie silna.
Uważam, że Lisa zwabiła go do motelu.
Nie wiemy, co się działo, zanim pojawił się w motelu.
Nie sprawdzono tego rzetelnie.
Wiele osób mi mówiło,
że zabicie Buffalo miało być prezentem dla wychodzącego z więzienia Rizzolo.
Nikt nie mógł mu wyświadczyć lepszego przysługi.
Może i tak było.
Cała ta sprawa jest bardzo podejrzana.
Okoliczności jego śmierci były bardzo podejrzane.
Trzeba to zbadać pod kątem morderstwa.
Stało się to w podejrzanym czasie.
Nie wiem, czy Buffalo Jim dobrowolnie zażył tę kokainę,
ale pozostało mi więcej pytań niż odpowiedzi.
Rick Rizzolo i „Lisa” nie zgodzili się na wywiad.
We wrześniu 2006 roku Crazy Horse w końcu zamknięto
po cofnięciu koncesji na sprzedaż alkoholu.
W sierpniu 2019 roku budynek był w stanie ruiny.
Nocowali tam włóczędzy. W końcu nakazano go rozebrać.
Po śmierci Buffalo
Jennifer Barrier zajęła się warsztatem.
Postanowiła dokończyć wszystkie zaległe naprawy i zlecenia.
Następnie zamknęła firmę.
Straciliśmy najbardziej barwną postać w całym Las Vegas.
Wszyscy kochali tego gościa.
Był przezabawny.
Po jego śmierci powstała w mieście pustka,
której nigdy nie wypełnimy.
Cześć!
- Mała Buff! Miło cię widzieć. - Ciebie też.
Buffalo miał w sobie to coś.
Ludzie byli gotowi skoczyć za nim w ogień.
Uwielbiał być Buffalo Jimem i dzięki temu był szczęśliwy.
Bardzo za nim tęsknię.
Mam nadzieję, że jego córki wiedzą, jak wiele dla niego znaczyły
i byłby z nich bardzo dumny.
Bardzo mocno je kochał.
Za mną 13 ciężkich lat.
Straciłam najlepszego przyjaciela i ojca.
Przez wiele lat po jego śmierci czułam się samotna.
W 1999 roku pojechałam z ojcem do Mount Charleston.
Jeździliśmy tam co parę miesięcy.
Siedzieliśmy w domku, popijając gorącą czekoladę.
Ojciec powiedział mi wtedy:
„Postawisz się, jeśli coś mi się stanie?”. Odpowiedziałam: „Tak, ale co to znaczy?”.
Teraz już wiem.
Są ludzie, którzy znają prawdę.
Mam nadzieję, że z nami porozmawiają.
Chcemy tylko wiedzieć, co spotkało naszego ojca.
Jeśli wiesz coś o tajemniczej śmierci „Buffalo Jima” Barriera,
odwiedź stronę unsolved.com.
Napisy: Krzysiek Igielski