NETFLIX — SERIAL DOKUMENTALNY
Ciągle słyszymy: „Czy wierzycie w Wielką Stopę?”.
„Wierzycie w UFO?”
„Albo w czarną magię Nawaho?”
Nie lubimy słowa „wierzyć”,
ponieważ jest to akt wiary, który nie jest poparty dowodami.
Nauka może odrzucać taką możliwość i uznawać to za wymysły.
Ale to prawdziwe rzeczy. Często niewyjaśnione.
Ludzie sceptycznie patrzą na nasze działania.
Oczywiście nas to nie zaskakuje.
Ale mogę im tylko powiedzieć, że ich tam nie było.
„Ja to widziałem, a wy nie”.
W 2000 roku dwóch strażników z plemienia Nawaho badało doniesienia
o paranormalnych zjawiskach w ich rezerwacie.
Przedstawiona w programie relacja pochodzi z ich akt sprawy.
W rezerwacie Nawaho jest coś magicznego.
Zajmuje on 70 000 kilometrów kwadratowych,
czyli ma podobną powierzchnię co Wirginia Zachodnia.
Pewnie przebywałem w miejscach, w którym nie postała ludzka stopa.
Ciężko to sobie wyobrazić.
Te położone na odludziu obszary wydają się nieskończone.
Jeśli chodzi o rezerwat Nawaho, to mieliśmy własną policję,
która czuwała nad bezpieczeństwem we wszystkich naszych społecznościach.
Natomiast wywodzący się z plemienia strażnicy
chronili wszystkie nasze zasoby naturalne.
Była to formacja na wzór strażników z amerykańskich parków narodowych.
Strażników z plemienia Nawaho sformowano w 1957 roku.
Praca ta polega na przykład na tym,
by przeprowadzać ewakuacje z terenów objętych pożarami.
Prowadzimy akcje poszukiwawcze i ratunkowe.
Często oznacza to spuszczanie się po linie w nocy
w poszukiwaniu kogoś, kto utknął.
Gdy dopiero aspirowałem do bycia strażnikiem,
było to naprawdę elitarne grono.
Mieli spore poważanie.
Pamiętam, że chciałem być kimś takim.
Stana poznałem w bodajże 1989 roku.
Zaczęliśmy często ze sobą pracować.
Dowodziliśmy wspólnie oddziałem SWAT.
Dobrze się poznaliśmy i zaczęliśmy traktować się jak bracia.
W 2000 roku nasz przełożony zwołał nas wszystkich na spotkanie.
Złożono na nas skargę za brak śledztwa w sprawie Wielkiej Stopy.
Obecnie w USA nie można wszcząć śledztwa w tego rodzaju sprawach paranormalnych.
System tego nie przewiduje, więc się to ignoruje.
Ale są jednak ludzie,
którzy są przerażeni po tym, co ich spotkało.
Nasz przełożony powiedział:
„Odtąd będziemy się zajmować takimi sprawami”.
I dodał do mnie i Stana:
„Wy zajmiecie się najważniejszymi śledztwami”.
Myślę, że byli wśród nas strażnicy, którzy nie chcieli tykać takich spraw.
Było tak, bo w kulturze Nawaho takie sprawy nadal są tematem tabu.
Wybrano mnie i Jona, bo dorastaliśmy w obu światach.
On urodził się w Oklahomie i tam się wychował.
A ja urodziłem się i wychowałem w Los Angeles.
Jesteśmy po części Nawaho, ale nie przyjęliśmy tradycyjnych wierzeń,
które wielu Nawaho kultywuje na temat takiego rodzaju rzeczy.
Od razu pomyślałem sobie: „O rety.
Zrobią z nas Archiwum X”.
REZERWAT PLEMIENIA NAWAHO
Jedna z pierwszych spraw skupiona była wzdłuż rzeki San Juan,
gdzie ponad 30 osób miało zobaczyć Wielką Stopę,
co było bardzo nietypowe.
Tutaj rozpoczęło się nasze śledztwo.
- Co stało się rano? - Podróżowałam autostradą z tamtej strony.
Myślałam, że to autostopowicz.
Ale gdy się zbliżyłam, okazało się, że to nie człowiek.
Była to owłosiona od stóp do głów istota, bo nie dostrzegłam nawet twarzy.
Przesłuchiwaliśmy świadków.
Rozmawialiśmy z przerażonymi ludźmi,
którzy nie wiedzieli, co się dzieje.
Zobaczyli coś absolutnie niezwykłego i mieli wiele pytań.
Jeden z moich wnuków widział tam to coś.
To była duża, wysoka istota. Nie chcę wybierać się tam sama.
Prowadziliśmy podobne śledztwa.
WIELKA STOPA – ZEZNANIA ŚWIADKA
Były raporty o Wielkiej Stopie, przechodzącym przez płoty.
Porywał owce i szybko znikał.
Były przypadki owiec, które zabito,
dosłownie zdzierając z nich wełnę.
Tak jakby ktoś złapał człowieka za kark i oderwał kawałek ciała.
Chryste!
Nie wierzę własnym oczom, patrząc na to wgniecenie.
- Konkretna łapa. - Fakt.
Przesłuchując ludzi wzdłuż rzeki,
mieliśmy wrażenie, że trwa to od dawna.
Wielka Stopa opisywana jest tam często jako istota znacznie wyższa od człowieka.
Na przykład 2,15 metra albo 2,45, muskularna budowa ciała.
Szerokie barki.
Potężna niczym czołg.
Kły jak u psa.
Nawet ma pachnieć mokrym psem.
Ma to być ogromna, owłosiona bestia.
W tamtym czasie usłyszałem o Brendzie Harris.
Mieszkała przy rzece San Juan.
Kiedyś tu mieszkaliśmy.
Nasza przyczepa stała w tym miejscu.
Tutaj też doszło do paru spotkań.
To było lato. Wszystkie okna w sypialni były otwarte.
W salonie również.
Mój mąż pojechał do pracy o 22.30. Miał nocną zmianę.
Około pół godziny później usłyszałam, jak coś ciężkiego wchodzi na ganek.
Po chwili klamka zaczęła się obracać.
Otworzyłam zamek.
Gdy zamek kliknął, usłyszałam, jak to coś puściło klamkę.
Byłam przerażona.
Otworzyłam drzwi i zobaczyłam przed sobą tę istotę.
Zamurowało mnie.
Nie wierzyłam własnym oczom. To była ogromna bestia.
Była czarna, wysoka i cała owłosiona.
Nie miała muskularnej budowy. Wyglądała na kościstą.
Nie mogłam w to uwierzyć.
A istota ta po prostu uciekła w kierunku zachodnim.
Po 15–20 minutach wróciła ponownie.
Znów zaczęła majstrować przy klamce.
Uciekła, gdy włączyłam światło w sypialni.
I tak przez całą noc.
A gdy nastał dzień,
przeszłam się wokół domu.
Tutaj była tylna ściana w pokoju córki.
I pod nią natrafiliśmy na ślady.
Miały nieco ponad 45 cm długości i dziesięć szerokości.
To coś mogło rozwalić drzwi, ale nie zrobiło tego.
Po co próbowało wejść do środka? Nadal mnie to zastanawia.
Brenda mieszka w okolicy,
w której około 30 osób zgłosiło podobne rzeczy.
Ruszyliśmy wzdłuż rzeki San Juan w sześcioosobowej grupie.
Natrafiliśmy na ślady.
Ślady długie na ponad 50 cm z zarysowanymi palcami.
To coś robiło kroki na półtora metra.
Aby wykonać taki krok, musiałbym zrobić szpagat.
Następnie to coś przeszło nad ogrodzeniem z drutu kolczastego.
W drucie pozostała kępka włosów,
którą zabraliśmy jako dowód w śledztwie.
Kilka złączonych włosów.
Włosy były dość krótkie, ale miały końcówki,
które są potrzebne do badania DNA.
Takie badania mogłyby potwierdzić,
co to za gatunek albo grupa gatunków.
Ale raport potwierdził tylko, że to nieznany mięsożerca.
Brak trafień w bazie DNA,
w której są dane zwierząt z całego świata.
Nikt nie potrafił tego wyjaśnić.
Gdy zaczęłam się interesować tą sprawą,
postanowiliśmy skorzystać z kamery.
Pewnego wieczoru ustawiliśmy ją za domem.
Zarejestrowaliśmy coś, co wyglądało na młodą Wielką Stopę.
Takiego wzrostu.
Mała, czarna postać.
Nie wiem, czy istota ta podczołgała się do basenu,
ale wyglądało to, jakby wyrosła spod ziemi.
Wstała i pobiegła na zachód.
Mam też nagranie głosu.
NAGRANIE BRENDY HARRIS
W okolicy zaczęły zabierać głos kolejne osoby,
które też miały do czynienia z Wielką Stopą.
Tutaj stał padok dla koni.
Zagroda dla świń była mniej więcej tak wysoka.
Całość pokrywał solidny dach.
W tym rogu zerwano panele.
Ogrodzenie padoku było z blachy falistej.
Człowiek nie może jej porwać. A to coś rozerwało ją jak papier.
Ogrodzenie też było rozerwane.
A to przecież mocna stal.
Zjawiła się Brenda.
Ustawiła kamery wokół padoku.
Na ogrodzeniu widać cień sylwetki.
Widać, że to wysoka postać.
Nie wiedzieliśmy, co to jest. Byliśmy przerażeni.
Chcę, by ludzie byli ostrożni,
ponieważ nie wiemy, do czego zdolne są te istoty.
Podczas jednego ze śledztw podążaliśmy kilometrami za Wielką Stopą.
Ale nagle ślad się urwał, jakby jego właściciel wzbił się w niebo.
Wiele osób wierzy, że Wielka Stopa ma pewne moce,
dzięki którym może zniknąć.
Ludzie mówią, że śledzili Wielką Stopę, ale istota ta nagle zniknęła.
Gdy zaczęły napływać kolejne zgłoszenia o Wielkiej Stopie,
zwiększyła się też ilość doniesień na temat UFO.
Sprawa UFO. Jesteśmy niedaleko autostrady nr 4.
Wygląda na to, że w miejscu, którym stoję,
niezidentyfikowany obiekt rozświetlił całą okolicę.
OPOWIEŚCI O UFO
Informacje o UFO nie były zaskoczeniem.
Pojawiają się one dość regularnie.
Dla większości członków plemienia Nawaho to coś normalnego.
- Tam zobaczyliśmy białe światło. - Na tym polu?
Światło aż promieniowało.
Było widać rozchodzące się prosto promienie,
które były emitowane z tej strony wzgórza,
To były długie promienie. Mniej więcej takie.
Trwało to z dziesięć sekund.
W czwartek zgłoszono coś podobnego niedaleko stąd.
- Czyli coś jest na rzeczy. - Musimy ustalić, czy to powiązane.
Ale myślę, że tak.
Słysząc słowo „paranormalne”,
ludzie często przywołują kulę.
Takie kule mają różne kształty, rozmiary,
kolory i sposoby, w jakie się zachowują.
Poruszają się taką prędkością i pod takim kątem,
że nie bylibyśmy w stanie tego odtworzyć.
REZERWAT PLEMIENIA NAWAHO
W śledztwie pojawiła się młoda kobieta, pracująca we Flagstaff.
Codziennie wieczorem wraca do rezerwatu.
Chcę zachować anonimowość, bo wiele osób uznaje cię za wariatkę
albo zwyczajnie nie wierzy w takie przeżycia.
Urodziłam się i wychowałam w rezerwacie Nawaho.
Były przypadki, kiedy na niebie pojawiały się światła na tyle często,
by społeczność o tym wiedziała.
Wracałam do domu z pracy.
Była już 1.30.
Nie widać było domów ani świateł. Na drodze nie było nikogo.
Nic tylko pustynia.
Zauważyłam czerwone światło od strony kierowcy.
Podążało za mną przez minutę albo dwie.
Nie wydawało żadnych dźwięków.
Dojechałam do ostrego zakrętu,
więc przestałam obserwować tę czerwoną kulę.
Po chwili spojrzałam w lewo.
Tym razem zobaczyłam dużą kulę, która emitowała jasne, białe światło.
Nie było już czerwone.
Zaczęłam się bać, bo wszystko to działo się blisko mnie.
Nie wiedziałam, co robić.
To coś było na tyle inteligentne, by za mną podążać.
Było to strasznie dziwne.
Trzymało się mnie przez około 400 metrów, a następnie wystrzeliło do przodu.
Zatrzymało się nagle jakieś 150 metrów przede mną,
a potem wystrzeliło w niebo.
Przeleciało na nim niczym spadająca gwiazda.
To było przerażające. Nie chciałam znów tego przeżyć.
Gdy obudziłam się rano, miałam najgorszą migrenę w życiu.
Wcześniej nigdy nie miewałam migren.
Skontaktowała się ze mną, bo mieszkamy w tej samej okolicy.
Wiedziała, że zajmuję się takimi sprawami.
Widziałem, że jest wstrząśnięta.
Podeszliśmy do jej auta z kompasem, szukając anomalii magnetycznych.
Zaobserwowaliśmy dwa miejsca z mocnym polem magnetycznym.
Jedno znajdowało się na panelu za drzwiami od strony kierowcy,
a drugie przed drzwiami od strony pasażera.
Gdyby połączyć oba punkty prostą linią, przebiegałaby ona prosto przez kierowcę.
Uważamy, gdy to coś leciało obok samochodu,
musiało skanować go lub robić z nim coś innego,
co przeszło przez kierowcę i mogło wywołać fizyczną reakcję.
Ludzie, którzy przeżyli z bliska tego rodzaju nadprzyrodzone zdarzenia
lub paranormalne zjawiska,
nigdy o tym nie zapominają.
Zbadaliśmy wiele doniesień o pojawieniu się UFO,
ale jedna z najbardziej fascynujących spraw
dotyczyła osoby spoza plemienia Nawaho, mieszkającej niedaleko Greasewood.
REZERWAT PLEMIENIA NAWAHO
Mieszkałem jakieś dziesięć lat na terenie rezerwatu Nawaho.
Uczyłem angielskiego.
Mieszkałem pod Greasewood przez jakiś rok.
Codziennie widziałem w oddali Satan’s Butte.
To wzgórze o ściętym szczycie. Teren jest jałowy, nie rosną żadne drzewa.
Każdego wieczoru wychodziłem nakarmić konie.
I pewnego wieczoru, gdy słońce już zachodziło,
moją uwagę przykuło dziwne światło na niebie.
Nie wiedziałem, co to było.
Parę dni później
znów zobaczyłem je wieczorem nad Satan’s Butte.
Było blisko miejsca, w którym wiedziałem je wcześniej.
Nadleciało tędy i zanurkowało.
- Z tej strony? Z prawej? - Tak, z tej strony.
Miało czerwone światła.
Nie wiem, czy z tyłu też tak wyglądało, ale świeciły i przygasały.
Zobaczyłem duży statek.
Wydobywały się z niego wąskie pasy światła.
Wyglądały jak łzy spływające na Ziemię.
Światło wydobywało się ze statku.
Nie wiem, czy te paski były małymi statkami UFO,
ale świeciły się.
Po tygodniu znów zobaczyłem to samo.
Uznałem, że będzie fajnie, jeśli uda mi się zrobić zdjęcie.
Zdecydowanie widać coś na zdjęciach, które przeglądałem z Jonem.
Jest tak wiele dowodów od Hossa,
że stało się to niesamowite ze śledczego punktu widzenia.
Informacje te nie zszokowały nikogo z plemienia Nawaho.
Wszyscy przytakiwali.
Nie wierzyłem w istnienie obcych ani pojawianie się UFO.
Miałem bardzo sceptyczne podejście, ale Nawaho uzmysłowili mi,
że istnieją rzeczy, których nie rozumiemy.
Jeśli chodzi o elementy paranormalne i nadprzyrodzone,
to są one już obecne w kulturze Nawaho.
Nawaho mają wiele własnych opowieści
dotyczących zjawisk paranormalnych i przekazywanych z pokolenia na pokolenie.
Jeśli zerkniemy na piktogramy i petroglify na ścianach Red Rock Canyons,
zobaczymy obrazki liczące sobie tysiące lat.
Widać też UFO.
Czy widzimy tu przybyszów z gwiazd? Pozaziemskie istoty?
Dzieje się sporo rzeczy,
ale nikt nie chce o tym rozmawiać ze strachu przed stygmatyzacją.
Starsze pokolenia nadal w tradycyjny sposób podchodzą do tego,
co jest tematem tabu i o czym nie wolno rozmawiać.
Ale jako że młodsze pokolenie nie chłonie aż tak bardzo tradycji,
to jest bardziej otwarte na dzielenie się wszelkimi informacjami o tych rzeczach.
Jedna z najstraszniejszych spraw, jakie przyszło nam badać,
dotyczyła istoty zmiennokształtnej, znanej z legend Nawaho.
Większość Nawaho słyszała o zmiennokształtnych.
Jest to istota, która potrafi przemienić się
z człowieka w zwierzę.
Mogą stać się kojotem, wilkiem.
W cokolwiek, czego skórą dysponują.
Ludzie mówili, że widzieli je przy drogach,
gdy były w ludzkiej postaci.
Były wymalowane na biało,
jakby ktoś spryskał je białą farbą zanurzoną wcześniej w gąbce.
Widać pęknięcia w farbie. Nawet długie włosy są nią pokryte.
Ponoć są w stanie doścignąć samochód.
To stworzenia niebezpieczne...
i przerażające.
Wiem, że zmiennokształtni istnieją, bo sam takiego napotkałem.
REZERWAT PLEMIENIA NAWAHO
Zanim zacząłem karierę w służbach,
przybyłem do rezerwatu Nawaho.
Mieszkałem wtedy niedaleko Fort Defiance.
Pożyczyłem auto starszej siostry i wybrałem się do kina.
Będąc na tej drodze,
zauważyłem coś, co biegło wzdłuż mojego samochodu.
Po zewnętrznej stronie tego ogrodzenia.
Istota ta przeskoczyła przez ogrodzenie
i znalazła się niecały metr od strony pasażera.
Pędziła obok mnie z prędkością co najmniej 90 kilometrów na godzinę.
Im bardziej przyśpieszałem, ty bardziej się zbliżała.
Wyglądem przypominała charta, ale była całkowicie biała.
Tylna część była bardzo blisko drzwi.
Widziałem garnitur kłów i głowę, która była podobna do psiego łba.
Pysk był długi.
Spojrzałem jej w oczy.
Oczy tej istoty świeciły własnym światłem.
Przypominały pomarańczowe płomienie. Przeszywały mnie.
Wcisnąłem gaz do dechy.
Wjechałem na podjazd, wyskoczyłem z auta i wbiegłem do domu.
Mój ojciec jeszcze nie spał. Opowiedziałem mu, co zobaczyłem.
A on po prostu odrzekł:
„To był zmiennokształtny”.
Zobaczyłem to i już wiedziałem, że nie są to żadne wymysły
ani fantastyczne opowieści czy legendy.
To była prawdziwa istota, poruszająca się na czterech kończynach.
Wtedy uświadomiłem sobie, że takie istoty naprawdę istnieją.
Moja ciotka poprosiła o pomoc miejscowego szamana.
A on powiedział,
że moje spotkanie z tą istotą było powiązane z kimś,
kto chce skrzywdzić naszą rodzinę.
Ludzie przemieniają się tak tylko po to, by komuś zaszkodzić.
Zdecydowanie chcą kogoś skrzywdzić.
Mając 31 lat doświadczenia,
zaręczam, że takie istoty istnieją i są bardzo niebezpieczne.
Podczas swojej kariery nigdy nie czułem, że potrzebuję ochrony.
Ale gdy zaczęliśmy badać zjawiska paranormalne,
nagle się to zmieniło.
To grot strzały. Wykonano go z czarnego obsydianu.
W kulturze Nawaho obsydian ma mieć właściwości ochronne.
Jeśli wyczuwasz negatywną energię
albo taką, wśród której nie chcesz przebywać,
to są na to sposoby.
Negatywna energia może do nas przylgnąć i kumulować się w nas.
Wykonuję rytuał, paląc cedr albo szałwię.
Dym pozbywa się negatywnej energii, która mogła zgromadzić się wokół mnie.
Przez lata zapewniało mi to ochronę, prowadząc mnie przez te sprawy.
Jedna z najbardziej ciekawych i otwierających oczy spraw,
jakie badałem jako strażnik Nawaho...
dotyczyła nawiedzonego budynku rządowego.
Sprawa ta była nacechowana wieloma zjawiskami.
Pracownicy mówili o obłędnych rzeczach, które działy się w budynku.
Rzeczy poruszały się same i przelatywały przez pokoje.
Wybuchy, głosy.
Ten konkretny budynek, powstały w latach 30. XX wieku,
był kiedyś kostnicą.
Pracowała tam kobieta,
do której ciągle wydzwaniał telefon.
Dosłownie przez przerwy. Gdy odbierała, nikogo nie było słychać.
Firma telekomunikacyjna nie mogła ustalić, skąd do niej wydzwaniano.
Był to trzypiętrowy budynek.
W ramach tamtego konkretnego śledztwa
powołałem cztery osoby, które miały być moimi świadkami.
Nazywam się Tony Milford. Anthony Milford Jr.
Pochodzę z plemienia Nawaho.
Stanley poprosił mnie o pomoc w śledztwie.
Trochę się bałem, bo na pewno chodziło o nawiedzenie.
To musiał być duch, bo coś przesuwało przedmioty.
Weszliśmy tam pewnego weekendu. Było to około godziny 21.
Byłem na dole.
I nagle po lewej stronie usłyszałem dwa wyraźne, męskie głosy.
Nie mogłem wychwycić, o czym rozmawiali.
Chwilę później usłyszeliśmy, jak na podłogę spada moneta.
Zapytałem, czy ktoś upuścił monetę i czy w ogóle coś słyszał.
Na podłodze leżała ćwierćdolarówka. Skąd się tam wzięła?
Jako śledczy zawsze muszę mieć w sobie pewną dozę sceptycyzmu.
Kazałem wszystkim wywrócić kieszenie na lewo,
aby upewnić się, że nikt nie ma w nich monet.
I chwilę później, gdy weszliśmy do tego pomieszczenia,
znów spadła moneta, którą wszyscy zobaczyliśmy.
I po chwili kolejna.
„Słyszeliście to? Z drugiej strony!”
Wszyscy wiedzieliśmy już, że coś jest na rzeczy.
„Co za tym stoi? Skąd te monety?”
Jedna trafiła Stanleya w plecy.
Ktoś rzucił nią, wkładając w to niemało siły.
Widzieliśmy, skąd wyleciała. „Skąd ona się wzięła?”
Monety leżały wcześniej na biurku,
a gdy wróciliśmy, były spiętrzone.
To te monety.
Te, na które natrafiliśmy, badając tamten budynek.
Było ich 65. Waluta amerykańska.
Wszystkie były awersem do góry.
Uznałem, że był to duch,
który pokazując twarze na monetach, chciał niejako pokazać własną twarz.
W ramach śledztwa następnego wieczoru wpadł do mnie kolega po fachu, Dusty.
Siedzieliśmy tu i pracowaliśmy na komputerach.
Nagle tuż za mną na podłogę spadła ćwierćdolarówka.
Dusty wstał i wziął do ręki aparat cyfrowy.
Zaczął fotografować wszystko wokół mojego domu.
Gdy tylko przeszedł przez próg mojej sypialni,
pięć monet spadło na jego głowę, a potem na podłogę.
Wiedzieliśmy już, że cokolwiek działo się z tymi monetami,
podążyło za nami do mojego domu.
Zaczęły spadać w moim domu, zawsze awersem do góry.
W większości kultur przewija się koncept,
że każdy z nas ma siłę życiową,
energię czy po prostu duszę.
I że ta siła życiowa opuszcza nas po śmierci.
Opuszcza nasze ciało i dokądś się udaje.
I czasami widzimy, jaka taka energia daje o sobie znać.
SYPIALNIA – ŚLEDZTWO
Sprawa z monetami otworzyła mi umysł na to,
że istnieje pewien wspólny mianownik
dla tych wszystkich zjawisk paranormalnych.
Jedną z rzeczy, które ustaliliśmy, było to, że wszystkie te różne zjawiska
łączy idea wieloświata albo przejść między wymiarami.
Monety musiały pochodzić z innego miejsca.
Widziałem, jak materializują sikę w naszym fizycznym świecie.
Istnieją inne wymiary.
A w nich żyją takie istoty jak Wielka Stopa.
Istnieje tam UFO.
I od czasu to czasu istoty te przechodzą do naszego świata.
I wpasowuje się to w opowieści Nawaho o powstaniu świata.
W kulturze Nawaho
teoria ta sięga zarania dziejów.
Nazywa się to „Przyjściem”.
Podczas Przyjścia Nawaho przybyli z kilku różnych światów.
Mówi się, że w niebie jest dziura, przez którą przechodzą Nawaho.
To podejrzliwie wręcz dokładny opis
przejścia między wymiarami, za sprawą którego przybyli na Ziemię.
Czy takie przejścia nadal istnieją? Nie widzimy ich.
Nie wiemy, gdzie mogą być.
Ale całkiem możliwe, że nadal tu są.
Śledztwa w sprawach zjawisk paranormalnych to mniej niż jeden procent
wszystkich rzeczy, którymi się zajmowaliśmy.
Ale gdy do nich dochodziło, były bardzo istotne.
To niesamowite sprawy.
Od dziesięciu lat jestem na emeryturze.
Tęsknię za tymi śledztwami.
Nie jestem już strażnikiem, ale nie przestanę pomagać ludziom,
zwłaszcza tym, którzy żyją w strachu.
Zawsze szukamy odpowiedzi, choć mogą być naprawdę zwariowane.
We wszechświecie i na naszej planecie kryje się znacznie więcej, niż widzimy.
Dopiero zaczęliśmy to odkrywać.
Jeśli chcesz się podzielić paranormalnym przeżyciem,
odwiedź stronę unsolved.com.
Napisy: Krzysiek Igielski