(ซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
หนึ่งปีก่อน โจชัว กิวโมนด์หายไป จากอะพาร์ตเมนต์ใกล้ๆ มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น
ห้าปีแล้วตั้งแต่ครั้งสุดท้าย ที่มีคนเห็นนักศึกษาเซนต์จอห์น...
สัปดาห์นี้นับเป็นปีที่ 15 ตั้งแต่จอช กิวโมนด์หายตัวไป...
นักศึกษาเซนต์จอห์นปีสามหายไป ในขณะกําลังเดินกลับบ้านจากปาร์ตี้
ไม่มีใครเห็นเขาอีกเลยหลังจากนั้น
ฉันว่าจอชก็มีความลับเหมือนคนอื่นๆ นั่นแหละ
แต่ฉันไม่สนว่าตอนนั้นจอชกําลังทําอะไร
เราอยากได้เพื่อนเราคืน
(9 พฤศจิกายน 2002)
(มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น คอลเลจวิลล์ รัฐมินนิโซตา)
คืนนั้นจอชอยู่ในงานปาร์ตี้
เล่นไพ่โป๊กเกอร์กับเพื่อนที่หอในมหาลัย
(เคที่ เบนสัน เพื่อนโจชัว)
คืนนั้นจอชไปถึงที่ปาร์ตี้ประมาณห้าทุ่มครึ่ง
ช่วงหนึ่งก่อนเที่ยงคืน
ผู้คนเริ่มตระหนักว่าจอชไม่อยู่
(แอนดรูว์ สตรัฟเฟิร์ต เจ้าหน้าที่สืบสวน)
มีสองคนที่ปาร์ตี้ เห็นผู้ชายคนหนึ่งลุกขึ้นแล้วก็ออกไป
แต่พวกเขาไม่แน่ใจว่าใช่จอชรึเปล่า
จอชไม่อยู่ที่ปาร์ตี้แล้ว
(ดาน่า ไมแคลิเซ็ค เพื่อนโจชัว)
ไม่มีคําตอบครับ
(เดวิด อุนเซอร์ นักข่าวเชิงสืบสวน)
เขาหายไปเลย
(เมเปิ้ลเลค รัฐมินนิโซตา)
- จบการศึกษา - ใช่
เขาภูมิใจกับสุนทรพจน์นี้มาก
ฉันจําได้ว่าเขาตั้งใจซ้อมกล่าวสุนทรพจน์มาก
ฉันจําได้ ใช่
นี่คือตอนที่เขากับเคที่ ช่วยงานสเปเชียลโอลิมปิก
- จริงด้วย - ใช่
- ลืมไปเลย - อืม
อันนี้เคที่กับจอชที่งานพรอม
รูปน่ารักดี
ฉันชอบรูปนี้มาก
คู่แรกของค่ําคืนนี้คือเหรัญญิกชั้นเรียนปีสุดท้าย
เคที่ เบนสัน
ตามประกบด้วยหัวหน้าชั้นเรียนปีสุดท้าย
จอช กิวโมนด์
ฉันกับจอชโตมาด้วยกัน เราเข้าโรงเรียนที่เดียวกัน
เราเริ่มคบกันตอนเรียนม.ปลาย
ดังนั้นจอชเป็นแฟนฉันสมัยเรียนม.ปลาย
เขาหล่อมาก
ผมบลอนด์ ตาฟ้า
ล่ําสัน
มีอารมณ์ขันมาก
ฉันว่าหลายคนไม่เห็นด้านนั้นของเขา
เพราะบุคลิกเขาที่คนอื่นเห็น คือเป็นคนมั่นใจและขยันเรียน
- ดูสิ เขาทําหน้าเครียดมาก - ดู...
เธอกับเขาดูอารมณ์บูดบึ้ง
- คนอื่นยิ้มกันหมด - คนอื่นยิ้มกันหมด
ฉันกับจอชเจอกันตอนเราอยู่ประมาณป.2
แล้วก็สนิทกันมากตอนใกล้จบม.ปลาย
หลังจากนั้นก็ยังสนิทกันอยู่
จอชถูกเลือกให้เป็นคนที่มีแววที่สุด ที่จะประสบความสําเร็จในชั้นเรียนม.ปลาย
และฉันเชื่อว่าเขาจะประสบความสําเร็จ
จอชชอบสนุกสนาน
ชอบสังสรรค์
เขามีความสุขตลอด
และฉลาดกว่าที่ควรฉลาด
(ลิซ่า เชนีย์ แม่โจชัว)
สิบสามปีก่อน เราถูกขนานนามว่าพิเศษตั้งแต่แรก
เราคือรุ่น 2000...
จอชสนใจอยากเป็นทนาย
ตอนเขาเป็นเด็กก็พอจะบอกได้แล้วละ
จากวิธีที่เขาคุยกับเรา เวลาเราคุยเรื่องต่างๆ กับเขา
(ไบรอัน กิวโมนด์ พ่อโจชัว)
ถามอยู่นั่น
สังคมอาจจะเปลี่ยน
แต่การสอนที่ดีจะไม่มีวันเปลี่ยน
พอจอชจะย่าง 35
เขาจะสมัครรับเลือกตั้ง เป็นประธานาธิบดีคนต่อไป
จอช
เขาวางแผนจะเรียนคณะนิติ หลังจากที่เราจบวิทยาลัย
หลังจากนั้นเขาก็จะไปเป็นนักกฎหมาย
แล้วก็เป็นนักการเมือง
และสุดท้ายเป็นประธานาธิบดี
ตอนเรียนวิทยาลัย เราตัดสินใจเรียนในที่ที่คล้ายกัน
ฉันเข้าวิทยาลัยเซนต์เบเนดิกต์ วิทยาลัยหญิงล้วน
ส่วนเขาเข้ามหาลัยเซนต์จอห์น
เซนต์จอห์นเป็นมหาลัยชายล้วน
มีวิทยาเขตสองที่ แต่คือมหาลัยเดียวกัน
เราเลยเรียนบางวิชาด้วยกันได้ และคบกันได้ต่อตอนเรียนมหาลัย
ปีสองผมร่วมทีมว่าความจําลองกับจอช
ซึ่งตอนนั้นจอชเรียนที่เซนต์จอห์นช้ากว่าผมปีหนึ่ง
แป๊บเดียวผมรู้เลยว่าจอชเป็นคนที่ผมเชื่อถือได้
เป็นคนฉลาดมาก และเป็นคนที่เข้าด้วยได้ง่ายมาก
พอเรารู้จักกันมากขึ้น เราก็ได้รู้ว่าเรามีหลายอย่างเหมือนกัน
(นิค ฮายดูโควิช เพื่อนโจชัว)
ผมอยู่ปีสี่ เขาอยู่ปีสาม ตอนนั้นเราเป็นเพื่อนร่วมห้องกัน
และผมคือหนึ่งในเพื่อนที่สนิทที่สุดของเขา ตอนเขาหายตัวไป
ครั้งสุดท้ายที่ผมเห็นจอชคือสัปดาห์ก่อนหน้า
เจอที่วิทยาลัยมาคาเลสเตอร์
ผมดูเขาว่าความจําลองที่นั่น
เขาชนะรางวัลมากมาย
ผมบอกเขาว่าเขาทําดีมาก
บอกเขาว่าผมรักเขา
ผมบอกว่า "เจอกันครั้งหน้านะ"
แล้วก็ไม่เจออีกเลย
(9 พฤศจิกายน 2002)
วันเสาร์ที่ 9 พฤศจิกา 2002
ผมกับจอชไปกินมื้อสายด้วยกัน
แล้วเคที่ก็ชวนเราว่า
"คืนนี้มาสนุกกับฉันและเพื่อนร่วมห้องของฉันมั้ย"
ผมคิดว่า "คืนนี้ไปห้องเคที่ และสนุกกับพวกเขาดีกว่า"
แต่มีเพื่อนคนอื่นชวนจอชเหมือนกัน
เพื่อนๆ เหล่านั้นจะเล่นไพ่โป๊กเกอร์ในคืนนั้น ที่หอของเพื่อนอีกคน
ครั้งสุดท้ายที่ผมเจอเขาคือหลังกินข้าวเย็น
ประมาณหกโมงครึ่ง หนึ่งทุ่ม
เขาอยู่ในห้องเรากับเพื่อนเขาที่ชื่ออเล็กซ์
ผมบอก "ไปแล้วนะ"
จอชก็ตอบว่า "เออ โอเค ขอให้สนุก"
แล้วผมก็พูดว่า "พวกนายก็ปาร์ตี้ให้สนุกนะคืนนี้ แล้วเจอกัน"
แล้วก็จบแค่นั้น
ผมว่าน่าจะสักประมาณหลังตีสอง
ตอนที่ผมออกจากหอเคที่
ผมกลับห้อง ขึ้นไปข้างบน
แล้วไม่เห็นจอชอยู่ในห้อง
ผมก็แบบ "เขายังอยู่ที่ปาร์ตี้แน่เลย"
เช้าวันต่อมา
ผมก็ยังไม่เห็นเขากลับมา
แล้วผมก็คิดว่ามันแปลก
ผมเข้าไปเช็กในโปรแกรมแชทเอโอแอล
บัญชีเขาไม่ออนไลน์น่าจะเกิน 12 ชั่วโมงได้
ที่นึกออกอย่างเดียวคือ "เขาอยู่ไหน"
ผมคุยกับเกร็กและอเล็กซ์
เพราะเขาอยู่กับสองคนนั้นในคืนก่อนหน้า
แต่พวกเขาไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน
ฉันว่าประมาณบ่ายสองบ่ายสาม
นิคโทรหาฉันแล้วถามว่าฉันรู้มั้ยว่าจอชอยู่ไหน
เขาบอกว่าจอชไม่เข้าว่าความจําลอง
ซึ่งตอนนั้นฉันคิดว่าเป็นอะไรที่ไม่ใช่เขาเลย
ฉันรู้เลยว่ามีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น
ฉันรู้เลยว่ามีเรื่องเกิดขึ้นกับเขา
หรือมีบางอย่างทําให้เขากลับไม่ได้
เพราะฉันรู้ว่าเขาไม่มีทางออกไปเองแน่นอน
ฉันเป็นห่วงมาก
อธิการบดีโทรหาฉัน คืนวันอาทิตย์ตอนสี่ทุ่มครึ่งของวันที่ 10 พฤศจิกา
เขาบอกว่า "คุณต้องแจ้งความว่าลูกคุณหายตัวไป
เพื่อนเขาไม่เห็นเขาเลย
ตั้งแต่เมื่อคืน"
(ปีสุดท้าย)
ฉันกลัวมากจนสติแตก
ฉันรู้ทันทีว่าเป็นสถานการณ์ที่ไม่ดีเอามากๆ
ตอนนั้นเราไม่คิดอะไรมากหรอก
ลูกคนเดียวของเราหายไป
ไม่รู้จะทํายังไง
แม่ของโจชัวโทรมาแจ้งความว่าโจชัวหายตัวไป
ในวันที่ 10 พฤศจิกา ตอน 23:42 น.
(วิก ไวส์ - ร.ต.ท. สนง.นายอําเภอเทศมณฑลสเติร์นส์)
สํานักงานนายอําเภอตรวจค้นห้องพักเขา
ผมขอจัดว่ามันเป็นการเดินดูมากกว่า
ตอนนั้นห้องไม่ได้ถูกปิดทางเข้าออกด้วย
พวกเขาหาร่องรอยการต่อสู้...
(สตีฟ ซอยก้า นายอําเภอ)
หาสิ่งที่บ่งบอกว่ามีอาชญากรรมเกิดขึ้น
อาจจะหาบันทึกฆ่าตัวตายด้วย
หรืออะไรก็ได้ที่เป็นเบาะแสเกี่ยวกับที่ที่เขาอยู่
แต่ห้องก็เหมือนห้องเด็กมหาลัยทั่วไป
ทีวียังเปิดอยู่
ไม่มีอะไรที่ผิดแปลก หรือลักษณะเหมือนอาชญากรรม
พวกเขาตรวจดูของใช้ส่วนตัว เช่น กระเป๋าตังค์
ของใช้ส่วนตัวบางอย่าง อาจจะเป็นตัวบ่งบอกได้ว่าเขาออกไป
และมีแผนจะหายไปสักพัก ถ้าเขาเก็บกระเป๋าหรืออะไรรึเปล่า
ผมจําได้ว่ากุญแจเขาอยู่ที่นั่น
เราดูและตรวจสอบ
รถเขายังอยู่ในลานจอดรถ ซึ่งผมจําได้ว่าเขาจอดครั้งสุดท้ายที่นั่น
เราเลยรู้ว่าเขาไม่ได้ขับรถไปไหน
ผมเห็นแว่นตาจอช และคอนแทคเลนส์ก็ยังอยู่
สําหรับผม มันคือสิ่งที่เราต้องเอาไปด้วย
ถ้าจะไปเริ่มต้นชีวิตใหม่สักที่
เวลาไปไหนมาไหนเราต้องใส่คอนแทคเลนส์
กล่องคอนแทนเลนส์เปิดอยู่ และไม่มีคอนแทคเลนส์อยู่ข้างใน
เราเลยคิดว่าเขาไม่ได้กลับห้อง
และยังอยู่สักที่ในมหาลัย
ไม่มีเหตุผลให้เชื่อว่าเป็นอย่างอื่นที่เกิดขึ้น
เป็นธรรมดาสําหรับเด็ก ที่จะไปเที่ยวกลางคืนสักที่นอกจากหอ
เราคุยกับเพื่อนและเพื่อนร่วมห้องของโจชัว
เพื่อช่วยติดตามการเคลื่อนไหว และกิจกรรมที่เขาทําในคืนก่อนที่เขาจะหายไป
(23:00 น. จอชอยู่ที่หอ)
จอชกับเพื่อนอยู่ที่หอจอชที่เซนต์มาวเออร์เฮ้าส์
พวกเขาออกจากหอพัก ไปงานปาร์ตี้ที่เม็ตเท็นคอร์ท 75
เดินประมาณห้านาทีถึง
เรารู้ว่าคีย์การ์ดของโจชัว ถูกใช้เข้าห้องเขาตอน 23:06 น.
(23:06 น. จอชแตะบัตรเข้าห้อง)
เราเชื่อว่าเป็นเขานี่แหละ
ที่กลับไปที่ห้องเพื่อเอาเบียร์เพิ่ม
นั่นคือครั้งสุดท้ายที่จอชแตะบัตรกลับเข้าไปในห้อง
(มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น)
มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น เป็นมหาลัยขนาดเล็ก มีนักเรียน 2,000 คนเอง
ทุกตึกอยู่ใกล้กัน
หอพักของจอร์ชชื่อเซนต์มาวเออร์เฮ้าส์...
(เซนต์มาวเออร์เฮ้าส์)
อยู่แถวๆ กลางมหาลัย
ส่วนอะพาร์ตเมนต์เม็ตเท็นคอร์ท ที่ที่จัดปาร์ตี้
อยู่ทางเหนือตรงริมมหาลัย
(อะพาร์ตเมนต์เม็ตเท็นคอร์ท)
มีทะเลสาบทอดยาวผ่านมหาลัย
ซึ่งทําให้ไม่สามารถทะลุตรง จากอะพาร์ตเมนต์ไปที่เซนต์มาวเออร์เฮ้าส์ได้
(ทะเลสาบสตัมฟ์)
ปาร์ตี้ไพ่โป๊กเกอร์ที่โจชัวไป เป็นการรวมกลุ่มกันเล็กๆ
มีคนไปสิบถึง 12 คน
บางคนรู้จักจอช แต่ไม่ได้รู้จักดี
บางคนก็ไม่รู้จักเขาเลย เพิ่งเจอเขาคืนนั้นเป็นครั้งแรก
พวกเขาบอกว่า เขาไปถึงที่ปาร์ตี้ระหว่างห้าทุ่มครึ่งถึงเที่ยงคืน
(23:00 น. - 00:00 น. จอชถึงปาร์ตี้ไพ่โป๊กเกอร์)
จอชดื่มสองสามแก้ว
และเล่นไพ่
ฉันคุยกับเพื่อนจอชหลายคน ที่อยู่ในปาร์ตี้ไพ่โป๊กเกอร์กับเขา
พวกเขาบรรยายว่าเขา...
เขาอารมณ์ดี
เขาสนุก คุยเล่นสนุกสนาน
เขาทําตัวปกติที่ปาร์ตี้
บางคนคิดว่าเขาเมา
บางคนก็คิดว่าเขายังสติดี
ยังสามารถเดิน คุย และควบคุมตัวเองได้
สุดท้ายพวกเขาเห็นโจชัวลุกจากโต๊ะ
แล้วก็ไม่มีใครสนใจว่าเขาไปไหน
จากที่คนที่ปาร์ตี้ไพ่โป๊กเกอร์บอก
เขาลุกขึ้น แล้วก็ออกจากปาร์ตี้โดยไม่พูดอะไรกับใคร
มีคนหนึ่งบอกว่าเชื่อว่าเขาไปห้องน้ํา
กรณีนี้ประตูเข้าอะพาร์ตเมนต์ด้านหน้า กับห้องน้ําอยู่ทางเดียวกัน
ถ้าไม่ได้มีใครสนใจ ก็ไม่รู้ว่าเขาไปทางไหน
ที่จําได้คือไม่มีครั้งไหนที่เขาทําแบบนั้น
ที่กลับโดยไม่ลา
จอชที่ฉันรู้จักบอกคนที่เขาไปด้วย
ว่าจะกลับแล้ว
คืนแรกของการสืบสวน
มีการใช้สุนัขดมกลิ่นตามกลิ่นจอช
มันพาไปทางระหว่างอะพาร์ตเมนต์เม็ตเท็นคอร์ท
กับเซนต์มาวเออร์เฮ้าส์
แล้วก็หยุดตรงนั้น
(อะพาร์ตเมนต์เม็ตเท็นคอร์ท เซนต์มาวเออร์เฮ้าส์)
ตอนจอชหายตัวไป
ผมเป็นผู้สื่อข่าวศาลและอาชญากรรม ที่หนังสือพิมพ์เซนต์คลาวด์ไทมส์
อยู่ที่เซนต์คลาวด์ รัฐมินนิโซตา
(จนท.ตามหานศ.เซนต์จอห์น)
ไม่กี่ชั่วโมงที่จอชหายตัวไป
ผมก็ได้รับข่าวว่า มีคดีคนหายที่มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น
พวกเขารีบพาสุนัขดมกลิ่นไปช่วย หลังจอชหายตัวไป
ผมเชื่อว่าสุนัขดมกลิ่นตัวหนึ่ง เจอกลิ่นตรงบริเวณหนึ่งบนสะพาน
ซึ่งอยู่บนทางจากที่เล่นไพ่ไปยังที่ที่จอชอยู่
และพวกเขาเจอพยานสองคน
จากการสืบสวนของเรา เราเจอพยานสองคนที่เป็นนักศึกษา
หนึ่งคนเป็นนักศึกษาเซนต์จอห์น อีกคนเป็นนักศึกษาเซนต์เบน
ชายหนึ่งหญิงหนึ่ง
(00:15 น. - 00:30 น. มีพยานเห็นคนคนหนึ่งที่สะพาน)
ระหว่าง 00:15 น. ถึง 00:30 น. พวกเขาเดินบนถนนไปทางที่ไปหอพักเม็ตเท็น
พอพวกเขาถึงบริเวณ ใกล้สะพานลอยตรงทะเลสาบสตัมฟ์
พวกเขาเห็นผู้ชายคนหนึ่ง ใส่เสื้อกันหนาวมีหมวกกับยีนส์น้ําเงิน
จากทั้งหมดที่พวกเขาบรรยาย
ตรงกับลักษณะของจอชทุกอย่าง
พวกเขาเดินต่อ แต่พอหันไปมองครั้งที่สอง
เขาไม่อยู่ตรงนั้นแล้ว
ช่วงนั้นเป็นช่วงเวลาประมาณเดียวกับที่จอช ออกมาจากปาร์ตี้
เชื่อกันว่าเป็นจอชครับ
พยานไม่ได้รายงาน ว่าเห็นใครอีกหรือเห็นอะไรอีก
ไม่มีคนอื่น ไม่มีรถ
ไม่มีอะไรบ่งบอกว่าเกิดอะไรขึ้น
เขาหายไปเลย
ไม่มีอะไรชี้ให้เราไปในทิศทางใดทิศทางหนึ่งเลย
เมื่อกี้ยังอยู่ตรงนี้อยู่เลย ไม่ทันไรหายไปละ
จอชหายตัวไป เพื่อนเขาไม่รู้ว่าเขาอยู่ไหน
ไม่มีใครเห็นเขา
ฉันกังวลมาก
เพราะจอชไม่ใช่คนแบบนั้น ไม่ใช่จอชเลย
(11 พฤศจิกายน 2002 โจชัวหายไป 36 ชั่วโมง)
มีหลายหน่วยงานช่วยค้นหา
สํานักงานนายอําเภอเทศมณฑลสเติร์นส์ เป็นหน่วยงานหลักในการสืบสวน
สุดท้ายกองกําลังพิทักษ์มาตุภูมิ ถูกเรียกให้มาช่วยค้นหา
เขตมหาลัยที่นักเรียนอยู่มีพื้นที่ค่อนข้างเล็กก็จริง
แต่พื้นที่ที่เซนต์จอห์นเป็นเจ้าของจริงๆ มีขนาดใหญ่มาก
(รัฐมินนิโซตา)
มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนบนพื้นที่หลายร้อยเอเคอร์
อยู่ในพื้นที่ชนบทของเทศมณฑลสเติร์นส์
(มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น)
มันเป็นพื้นที่ขนาดใหญ่
มีตั้งแต่หนองน้ํา ทะเลสาบ
ไปจนถึงพื้นที่ป่าเขาที่มีต้นไม้หนาแน่น
(12 พฤศจิกายน 2002 โจชัวหายไปสามวัน)
วันอังคารพวกเขาเอาม้ามาช่วย
แล้วก็ค้นพื้นที่มหาลัยกับหุบเขาลึก
พอวันที่สาม เป็นวันพุธ
พวกเขาอนุญาตให้เราค้นหากับพวกเขา
แล้วให้เราแยกกันเป็นกลุ่ม
- กลับไปตรงนี้มั้ย - อะไร
เราจะไปที่สะพานลอย
ผมออกค้นหาและเดินทั่วมหาลัย
มีคนหลายร้อยคนอยู่ที่นั่น
น่าจะเป็นการค้นหาครั้งใหญ่ที่สุดที่ผมเคยเห็น
อาจจะเป็นการค้นหาครั้งใหญ่ที่สุด ในเทศมณฑลด้วยซ้ํา
ผมกลัวมาก
เพราะเรากําลังตามหาเพื่อนในป่า
หาอะไรก็ได้ที่หาเจอ
แต่ก็ไม่เห็นอะไร
ฉันอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา ฉันอยากให้มีคนหาเขาเจอ ฉัน...
ฉันไม่อยากเป็นคนที่หาเขาเจอ
คืนนี้โจชัว กิวโมนด์ยังคงหายไป หากมี...
เอฟบีไอถูกมอบหมายให้มาช่วยทําคดีค่อนข้างเร็ว
เจ้าหน้าที่ในมินนิโซตาและวิสคอนซิน สืบสวนคดีปริศนาสุดพิศวง
ตอนที่จอชหายตัวไป
มีนักศึกษาหลายคนหายตัวไปเช่นกัน
ทุกคนอายุไล่เลี่ยกัน หายไปตอนกลางคืน
สิ่งนี้เชื่อมโยงกับคดีคนหายที่ยังไขไม่ได้รึเปล่า
มีการสันนิษฐานว่า มีฆาตกรต่อเนื่องสัญจรแถวแม่น้ํามิสซิสซิปปี
ลักพาตัวคนเหล่านั้นและฆ่าพวกเขา
คริส เจนกิ้นส์หายตัวไป หลังปาร์ตี้ฮาโลวีนที่บาร์นี้ในมินนีแอโพลิส
หกวันต่อมา ไมเคิล นอลล์ นักศึกษาอายุ 22
หายไปหลังฉลองวันเกิดที่โอแคลร์ รัฐวิสคอนซิน
(มีคนรู้)
ทุกคนเป็นชายหนุ่ม
คนแบบจอช
คนที่ประสบความสําเร็จ มีแรงผลักดัน ทะเยอทะยาน...
ทั้งหมดเกิดขึ้น ในรัศมีหนึ่งร้อยไมล์ของมินนีแอโพลิส
องค์ประกอบสําคัญสองอย่าง เชื่อมคดีเหล่านี้เข้าด้วยกัน
นั่นก็คือแอลกอฮอล์กับน้ํา
(ปริศนานักศึกษาหาย)
คดีไมเคิล นอลล์ กับคริส เจนกิ้นส์ที่เกิดขึ้นในเวลาไลเลี่ยกัน
ยิ่งทําให้คดีของจอชน่าสับสนขึ้น...
(เราแค่ต้องการจอช)
เพราะจอชอาจจะไม่หายตัวไป ถ้าไม่มีอะไรหลายอย่างเกิดขึ้น
การเชื่อมโยงสิ่งที่ไม่ได้เชื่อมโยงกัน อาจจะทําให้การสืบสวนไม่สําเร็จได้
ทั้งหน่วยบังคับใช้กฎหมายและเอฟบีไอกล่าวว่า
พวกเขายังไม่ได้ชี้ขาดว่าไม่มีความเชื่อมโยงกัน
แต่ก็ไม่มีหลักฐานเช่นกัน ว่าการหายตัวไปต่างๆ เกี่ยวข้องกัน
เรื่องราวของพวกเขาเกี่ยวข้องกันมั้ย
ตอนนี้ทั้งหมดที่พวกเขารู้ และที่เรารู้แน่นอนคือ
ยังไม่มีการพบลูกๆ ของพวกเขา
ช่วงแรกๆ ที่ตามหาจอช มีการนําสุนัขตํารวจมาช่วย
สุนัขนําเราไปตรงน้ําที่อยู่ข้างสะพาน
ที่คิดตอนนั้นคือ "เขาตกน้ํารึเปล่า"
"เขาลงไปในน้ํารึเปล่า"
"เขาเมาแล้วสะดุดรึเปล่า"
เขาอาจจะอยู่ในน้ําก็ได้
การค้นหามีทั้งทอดแหหาศพ
เอานักดําน้ําดําหาศพ
ใช้เรือที่มีเทคโนโลยีตรวจหาวัตถุใต้น้ํา
ตอนที่เห็น...
แหถูกทอดในน้ําเพื่อหาศพ
มันเหมือนไม่ใช่เรื่องที่จะเกิดขึ้นจริง
น่าจะเป็นความทรงจําที่แย่มากๆ ของผมเลย
(ทะเลสาบสตัมป์)
ผมอยู่ที่นี่และกําลังตามหาเพื่อนผม ซึ่งตํารวจคิดว่าเขาอยู่ที่ก้นทะเลสาบ
ไม่อยากจะเชื่อว่า มันเป็นอะไรที่บ้ามากและดูจริงจังมาก
และมันส่งผลเสีย
พอถึงหน้าหนาว
ก็มีความกังวลเกิดขึ้นเพราะน้ําเย็นมาก
บางทีหนาวไม่ทันไรก็มีน้ําแข็งเต็มไปหมด
ซึ่งถ้าจอชอยู่ในน้ํา
ศพเขาอาจจะไม่ลอยขึ้นมา
จนกว่าอุณหภูมิของน้ําจะสูงขึ้น
เราเลยหยุดค้นหาในน้ํา
และรอให้ถึงฤดูใบไม้ผลิ
(ทะเลสาบสตัมฟ์)
พอหมดฤดูใบไม้ร่วงเข้าหน้าหนาว
มันน่าท้อแท้ใจมากเพราะเหมือนว่า
ไม่มีการค้นหาที่มหาลัยแล้ว
ฉันรู้สึกเหมือนทุกอย่างหยุดลง
และไม่มีที่อื่นให้ค้นหาแล้ว
รู้สึกหมดหนทาง
(เซนต์มาวเออร์เฮ้าส์)
มีคนที่เซนต์จอห์นถามผมว่า
ผมจะรู้สึกยังไงถ้าให้คนอื่นย้ายมาอยู่ห้องจอช
ผมตอบว่า "ไม่ได้"
ผมไม่อยากให้คนอื่นย้ายเข้าไปอยู่
ผมว่ามันเป็นความคิดที่แย่มากๆ
มันยากครับ แม้กระทั่งการเห็นประตูที่ปิดไว้อยู่นั้นทุกวัน
เพราะมันเหมือนเป็นสิ่งที่บอกว่า
"นั่นห้องจอช แต่ตอนนี้เป็นแค่ประตูที่ปิดอยู่"
ฉันไม่แน่ใจว่า ฉันเรียนจบเทอมนั้นได้ยังไงตอนที่จอชหายตัวไป
ไม่คาดคิดจริงๆ
เทอมนั้นฉันกับเขาเรียนวิชาเดียวกัน
ฉันไม่เคยกลับไปเรียนวิชานั้นอีกเลย
มีคนเห็นกิวโมนด์ครั้งสุดท้าย ประมาณเที่ยงคืนหลังจากที่เขากลับจากปาร์ตี้
ค้นหาแล้วค้นหาอีก แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าจะเจอ
ครอบครัวเขาขอร้องให้ตํารวจตั้งใจสืบสวนกว่านี้
จอชอยู่ที่ไหนสักที่
ยังไม่เจอศพ ดังนั้นไม่มีเหตุผลให้ต้องเชื่อว่าเขาตายแล้ว
ผมว่าไบรอันไม่พอใจ กับทิศทางในการสืบสวนของเรา
ความรวดเร็วในการสืบสวน
และความใส่ใจในการสืบสวน
เขาต้องการคําตอบว่าเกิดอะไรขึ้นกับลูกเขา
(29 ธันวาคม 2002 โจชัวหายไป 50 วัน)
ช่วงนั้นครอบครัวเอาสุนัขดมกลิ่นมาช่วยหา
มันมาเป็นครั้งที่สองหรือครั้งที่สามแล้วนะ
เป็นเรื่องปกติที่สุนัขดมกลิ่นจะได้กลิ่น หลังจากที่บุคคลนั้นสูญหายไปนานแล้ว
จะหลายสัปดาห์หรือหลายเดือนก็แล้วแต่
สุนัขตามกลิ่นโจชัว จากเม็ตเท็นคอร์ทไปยังทะเลสาบสตัมฟ์
(อะพาร์ตเมนต์เม็ตเท็นคอร์ท ทะเลสาบสตัมฟ์)
หลังจากนั้นไปยังเซนต์มาวเออร์เฮ้าส์ หอที่จอชพัก
(เซนต์มาวเออร์เฮ้าส์)
แล้วก็ไปที่มหาวิหารเซนต์จอห์น
(มหาวิหารเซนต์จอห์น)
มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น เป็นสถาบันที่ไม่ค่อยเหมือนที่อื่น
เป็นมหาลัยที่เข้มข้นด้านศาสนา
มีอารามอยู่ในมหาลัย
และนักพรตบางคนเป็นอาจารย์
ตอนจอชหายตัวไป มีข่าวออกมาเยอะมาก
เกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นที่อาราม หรือมหาวิหารที่เซนต์จอห์น
มีข้อกล่าวหามากขึ้น ว่านักบวชที่มหาวิหารเซนต์จอห์นในคอลเลจวิลล์
ล่วงละเมิดทางเพศ
วันนี้ที่ศาลเทศมณฑลสเติร์นส์ มีการฟ้องคดีแพ่งสองคดี
ข้อหากระทําชําเรานักศึกษาเมื่อ 40 ปีก่อน
วันนี้เหยื่ออีกคนออกมาแสดงตัว
กล่าวว่านักพรตรูปหนึ่งข่มขืนเขาในคณะ
นี่คือคดีที่สี่ ที่มีการฟ้องเอาผิดนักพรตที่มหาวิหารเซนต์จอห์น
ก่อนที่จอชจะหายตัวไป
ผมกับเขาคุยกัน เรื่องล่วงละเมิดทางเพศที่อื้อฉาวที่มหาวิหาร
แล้วจอชโกรธมากที่มีการล่วงละเมิดเกิดขึ้น
เขาโกรธมากที่มันเกิดขึ้นแต่ถูกปกปิด
(การกระทําชําเราถูกปิดเงียบ)
ไบรอันบอกเราว่าเขาเชื่อว่าโจชัวค้นข้อมูล
เกี่ยวกับความประพฤติที่ไม่เหมาะสมทางเพศนั้น
ทําเป็นบทความวิจัยโดยเฉพาะเลย
(นักพรตมีเพศสัมพันธ์ถึง 200 ครั้ง)
พอเราดูในคอมพ์เขา
เราเห็นบทความวิจัยอื่น
แต่ไม่เห็นอะไรที่เกี่ยวกับเรื่องนั้น
(ไฟล์ที่พบ 0)
ตอนสุนัขดมกลิ่นพาเราไปที่มหาวิหาร...
มันได้กลิ่นแถวนี้
พอสุนัขล่วงล้ําพื้นที่เรื่อยๆ
พื้นทีที่คนทั่วไปไม่ได้รับอนุญาตให้เข้า
เซนต์จอห์นติดต่อเราว่าให้หยุด
เห็นมั้ยว่ามันจะไปไหน
ไบรอัน กิวโมนด์ ขอให้มีการค้นหาในมหาวิหารต่อไป
แต่พวกเขาถูกปฏิเสธไม่ให้เข้า
ต่อมาสํานักงานเราถูกเรียก
และเราได้รับอนุญาตให้ใช้สุนัขค้นมหาวิหาร
มันจะกลับไปตรงนั้น กลับไปที่มหาวิหาร
สุนัขเจอกลิ่นจอชในมหาวิหารใกล้ๆ กับหลังตึก
แต่ไม่พบหลักฐานว่าจอชอยู่ที่นั่น
สุนัขพันธุ์บลัดฮาวด์ถูกฝึกให้ทําหลายอย่างได้
ไม่ว่าจะเป็นตามกลิ่นเก่า
หรือหาซากศพมนุษย์ ถ้ามันถูกฝึกมานะ
แต่ก็ไม่แม่นเสมอไป
และตอนนั้นสํานักงานเรา สงสัยว่าทีมสุนัขในตอนนั้นจะไม่แม่น
มีบาทหลวงที่ชอบมีอะไรกับเด็ก ประมาณ 12 คนอยู่ในอารามที่มหาวิทยาลัย
ซึ่งไม่ไกลจากที่ผมกําลังยืนอยู่
จนถึงตอนนี้การสืบสวนยังไม่พบว่า พวกเขาเกี่ยวข้องกับการหายไปของกิวโมนด์
ฉันเชื่อว่าถ้ามีคนทําอะไรโจชัว
แล้วคนคนนั้นมีเส้นสายกับมหาลัย
เราไม่มีทางหาเขาเจอแน่
แม้กระทั่งศพก็ไม่มีทางเจอ
เพราะพวกเขาลึกลับเกินไป
ท่ามกลางแสงยามค่ํา
ฉันสงสัยว่าชาตินี้ฉันจะได้เจอเขามั้ย
หรือจะได้รู้มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น
เสียงของครอบครัวที่ยังคงหวัง และภาวนาให้สิ่งที่หายไปกลับมา
ตอนนี้เจอคนอื่นๆ ที่หายไปในเวลาไล่เลี่ยกันแล้ว
ศพของคริส เจนกิ้นส์ นักศึกษามหาวิทยาลัยมิชิแกน
ถูกพบในเดือนกุมภาพันธ์ 2003
ส่วนศพของไมเคิล นอลล์ นักศึกษาจากวิสคอนซิน ถูกพบในเดือนต่อมา
คริส เจนกิ้นส์กับไมเคิล นอลล์ ถูกพบในน้ําใกล้ๆ กับตรงที่พวกเขาหายไป
การตายของนักศึกษาอีกสองคน ถูกตัดสินว่าไม่เกี่ยวข้องกับการหายตัวไปของจอช
ในขณะที่นักศึกษาคนอื่นๆ ถูกพบว่าอยู่ตรงไหน
มันก็ยิ่งเป็นลางบอกว่าจอชยังคงหายไป
(จอชอยู่ไหน)
คริส เจนกิ้นส์กับไมเคิล นอลล์ถูกพบในน้ํา
มันยิ่งเหมือนว่าเราน่าจะหาจอชเจอด้วย
พอถึงฤดูใบไม้ผลิ
ทฤษฎีคือถ้าจอชอยู่ในทะเลสาบ
น้ําจะอุ่นขึ้น
แก๊สในร่างกายจะทําหน้าที่ของมัน และจอชจะลอยขึ้นมา
ผมจําได้ตอนสัมภาษณ์เคที่
เธอบอกว่าเธอไม่ชอบ เวลาเห็นน้ําแข็งปกคลุมทะเลสาบ
เพราะถ้าเขาอยู่ในน้ํา น้ําแข็งจะทําให้เขาติดอยู่ข้างใต้
เธอไม่ชอบที่จะเห็นน้ําแข็งละลายเช่นกัน
เพราะน้ําอาจจะอุ่นพอที่จะทําให้เขาลอยขึ้นมา
และเธอไม่อยากเห็นมันเหมือนกัน
มันเป็นช่วงเวลาที่เครียดและตึงเครียดมาก
แบบว่า "จะใช่วันนี้มั้ย"
ในฤดูใบไม้ผลิ สํานักงานนายอําเภอเริ่มค้นหาในน้ําทันที
และพื้นที่รอบๆ แหล่งน้ํา
และดําลงน้ําหลายจุดและหลายครั้ง
ผมจําได้ว่าไบรอันค้นหาในทะเลสาบ
เขาพายเรือคายัคหา
ผมเอาความคิดนี้ออกจากหัวไม่ได้จริงๆ
ความคิดที่ว่าถ้าเกิดศพจอชลอยขึ้นมาข้างเรือล่ะ
คนเป็นพ่อจะทํายังไง
ถ้าพวกเขาสันนิษฐานถูก
ศพเขาก็ควรที่จะต้องอยู่ในน้ํา
เราควรเดินไปตรงนั้นแล้วเจอเขา "โอเค จบ"
แต่ความจริงไม่ใช่แบบนั้น
พอสํานักงานนายอําเภอจบการค้นหา
พวกเขาก็สรุปว่าโจชัวไม่อยู่ในน้ํา
พอศพของโจชัวไม่ลอยขึ้นมา
ก็มีการสันนิษฐานไปต่างๆ นาๆ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา
(หาย โจชัว กิวโมนด์)
ผมคิดว่าข้อสันนิษฐานที่คนส่วนใหญ่เชื่อ
น่าจะเป็นข้อสันนิษฐานที่ว่า มีคนที่รู้จักหรือใกล้ชิดจอชทําอะไรสักอย่างกับจอช
อาจจะเป็นเพื่อน หรือเพื่อนร่วมห้อง
ในระหว่างที่เราสืบสวน เพื่อนร่วมห้องคนหนึ่งของจอชบอกว่า
ก่อนหน้านั้นในคืนนั้น เขาได้ยินนิคกับจอชทะเลาะกัน
ก่อนที่จอชจะหายไป
เรื่องที่ทะเลาะกันเป็นเรื่องเคที่
ฉันกับจอชคบกันประมาณสี่ปีครึ่ง
แต่ก่อนจะจบปีสาม
เราตัดสินใจจบความสัมพันธ์
ฉันกับจอชเลยเลิกกัน
ตอนจอชหายไป เราเพิ่งเลิกกันได้สองเดือนเอง
พอจอชหายไปปุ๊บ
ก็มีการเดากันว่านิคกับเคที่คบกันรึเปล่า
หรือเคยแอบคบกันรึเปล่า
หรือสิ่งนั้นเป็นแรงจูงใจในการทําร้ายจอชรึเปล่า
หรือจอชโกรธที่พวกเขาคบกัน หลังจากที่จอชกับเคที่เลิกกันรึเปล่า
ฉันว่าฉันกับนิคดึงดูดกันและกัน
ตอนนั้นฉันกับเขาว่าจะคบกันด้วยซ้ํา
เราสนิทกัน
เราคุยกันว่าจะลองคบกันมั้ย เป็นมากกว่าเพื่อน
ผมขอไม่เรียกมันว่าแฟนละกันสําหรับเคที่
ผมว่าเราจูบกันแค่ครั้งเดียวเองมั้ง ไม่ก็สองครั้งแล้วเราก็ตัดสินใจว่า "คือว่า
นี่ไม่ใช่เส้นทางที่เราจะไปในตอนนี้"
ทั้งเคที่กับนิคพูดตอนให้ปากคํากับเราว่า
พวกเขาคุยเรื่องที่นิคอยากคบกับเคที่
ตอนสืบสวน นิคทําให้เราสนใจเขา
เพราะเส้นเวลาของสถานที่ที่เขาอยู่ในคืนนั้น ไม่ตรงกับที่เคที่ให้ปากคํากับเรา
นิคบอกเราว่าเขา ออกจากหอของเคที่ตอนตีสองครึ่ง
แต่จากบันทึกการใช้บัตร เขาใช้บัตรเข้าห้องตอน 2:42 น.
ในเช้าของวันที่ 10 พฤศจิกายน
แต่ตอนที่เคที่ให้ปากคํากับเรา เธอบอกว่าเขาออกไปตอนตีหนึ่งหรือตีหนึ่งครึ่ง
แล้วอีกกว่าหนึ่งชั่วโมงหายไปไหน
เพราะถ้าขับจากวิทยาเขตหนึ่ง ไปอีกวิทยาเขตหนึ่ง
มันประมาณเจ็ดถึงสิบนาทีเอง โดยเฉพาะถ้าดึกแบบนั้น
สิ่งที่เขาบอกเราในตอนนั้นไม่ตรงกับที่เคที่พูด
สํานักงานเราขอให้นิคเข้าเครื่องจับเท็จ
ตอนแรกเขาบอกเราว่าเขาจะพิจารณาดู
แต่พอนัดมาเข้าเครื่องจับเท็จ เขากลับเลือกที่จะไม่เข้า
ผมบอกพวกเขาว่า "ไม่เอา มันไม่เป็นประโยชน์กับใคร
ผมไม่อยากให้ผลออกมาเท็จปลอม เพราะเครื่องเชื่อถือไม่ได้"
มันมีเหตุผลที่ศาลไม่พิจารณาผลเครื่องจับเท็จไง
ผมว่ามันไม่จําเป็นต้องไม่ปกติหรือแปลกมากๆ
ที่คนที่มีความสามารถแบบนั้น จะไม่เข้าเครื่องจับเท็จ
การที่เขาปฏิเสธและยกเลิกทีหลัง คือรายละเอียดที่เราต้องพิจารณา
ผมเชื่อว่าผมไม่ได้ถูกบอกโดยตรง ว่าผมเป็นผู้ต้องสงสัยหรือมีสิทธิ์เป็นผู้ต้องสงสัย
ผมไม่เกี่ยวอะไรกับการหายไปของจอช
ผมคิดว่า "พวกเขาไปในทิศทางที่ผิด เพราะนั่นคือทางที่ผมพูดได้อย่างมั่นใจเลยว่าผิด"
ฉันไม่เคยเชื่อตามข้อสันนิษฐานนั้นเลย
ฉันคิดว่าถ้าพวกเขาเอาแต่จ้องที่นิค
ยังคงมองว่านิคเป็นผู้ต้องสงสัยหลัก และไม่พิจารณาอย่างอื่น
เราหาจอชไม่เจอแน่
ตอนแรกฉันคิดว่าเป็นอุบัติเหตุ
แล้วคนที่มีส่วนอาจจะพยายามปกปิด
เพื่อเลี่ยงรับผลที่อาจจะตามมา
ช่วงแรกผมรู้สึกว่าบางคนที่อยู่ที่ปาร์ตี้
เห็นเขาก่อนที่เขาจะหายตัวไป
ผมรู้สึกแบบ
"พวกเขาบอกความจริงทั้งหมดรึเปล่า ทั้งหมดที่เล่าน่ะจริงมั้ย" พอนึกออกมั้ย
หรือมีอะไรที่...
พูดแล้วรู้สึกไม่ดี
หรืออาจจะน่าอายที่มันเกิดขึ้น แล้วพวกเขาไม่อยากให้ใครรู้
และไม่มีวันบอกใครด้วย
มันติดอยู่ในใจผมตลอด
พวกเขาเป็นเด็กมีเป้าหมายและมุ่งมาดปรารถนา
ชีวิตทั้งชีวิตกําลังรอให้พวกเขาคว้า
ถ้าพวกเขารู้อะไร หรือมีบางอย่างเกิดขึ้น
พวกเขามีอนาคต
ที่ต้องปกป้อง
สิ่งนั้นอาจจะเป็นแรงจูงใจ
ให้ปกปิดอะไรบางอย่าง
แต่ถ้าบางอย่างเกิดขึ้นที่ปาร์ตี้จริงๆ
ผมว่าเป็นไปไม่ได้ที่เด็กสิบหรือ 12 จะเงียบ
ฉันเชื่อว่าเด็กๆ ที่อยู่ที่ปาร์ตี้
รู้มากกว่าที่พูดออกมา
บอกแค่ว่า "จอชลุกขึ้นแล้วบอกว่าจะไปห้องน้ํา แล้วก็ไม่กลับมาอีกเลย" เนี่ยนะ
แล้วไม่มีใครอยากรู้ว่าเขาอยู่ไหน
ไม่เห็นจะเข้าใจ
มันต้องมีอะไรมากกว่าที่พวกเขาพูด
ช่วงหลังจากที่มีการสืบสวนว่าจอชไปไหน
เจ้าหน้าที่สืบสวน ยังคงตรวจสอบหลักฐานที่เป็นรูปธรรมที่ได้มาเพิ่ม
หลังจากตรวจค้นครั้งแรก
สํานักงานเราไม่ได้เอาคอมพ์ ฮาร์ดไดรฟ์ หรืออะไรออกจากห้องโจชัว
ตอนนั้นพวกเขา ไม่มีเหตุผลให้เชื่อว่าในคอมพ์จะมีข้อมูลอะไร
อิงจากทิศทางการสืบสวนในช่วงแรก
เราเข้าคอมพ์ได้เพราะไบรอัน
เราเห็นเลยว่า มีคนใช้โปรแกรมล้างไฟล์ในคอมพ์จอช
หลายวันหลังจากที่เขาหายตัวไป
(ต่อไป)
โปรแกรมล้างไฟล์ในปี 2002
คือโปรแกรม ที่ลงในเครื่องได้เลยจากอินเทอร์เน็ต
ซึ่งเป็นโปรแกรมที่ใช้ลบบางไฟล์ชั่วคราว
หรือลบออกจากฮาร์ดไดรฟ์ของเครื่องถาวร
(ล้างตอนนี้)
ก่อนหน้านั้น โปรแกรมล้างไฟล์ไม่เคยถูกใช้ในคอมพ์จอช
มันน่าสงสัยมากๆ สําหรับเรา
เราอยากไขเรื่องนี้ให้กระจ่างขึ้น
มันคือการใช้คอมพ์จอชที่ไม่ปกติ
หลังจากที่จอชหายไป พวกเขาไม่ได้ปิดห้องไว้หรืออะไรทั้งนั้น
ดังนั้นใครจะเข้าออกก็ได้
ไบรอันเลยตัดสินใจ เอาของทั้งหมดออกมาจากห้องเขา
ฉันว่าเขาไปเอาของทั้งหมด ภายในสองสัปดาห์ที่จอชหายตัวไปนะ
เด็กทุกคนที่อยู่ในหอนั้น สามารถเข้าคอมพ์ของเขาได้
จะเข้าถึงอะไรก็ได้
ผมระวังที่จะไม่ทําอะไรกับคอมพ์เขา
ผมไม่อยากให้อะไรผิดไปจากเดิม
เพราะผมมองว่าคอมพ์เครื่องนั้นเป็นสิ่งสําคัญ
ผมจะไม่ยุ่งกับมันเด็ดขาด
มันแปลกนะที่หลายวันหลังจากที่มีคนหายตัวไป
มีคนคนหนึ่งที่ไม่ใช่คนที่หายตัวไป เข้าคอมพ์คนที่หายตัวไปแล้วลบไฟล์
เราไม่รู้ว่าใคร และไม่รู้ว่าไฟล์ที่ถูกลบคือไฟล์อะไร
ก็เลยรู้สึกว่าในคอมพ์ต้องมีอะไรมากกว่านั้น
เราทําทุกอย่างด้วยกัน เราเรียนมหาลัยที่เดียวกัน
(เคที่ เบนสัน)
เราเริ่มบทถัดไปของชีวิตด้วยกัน
และฉันก็คิดเอาว่าพอเราเรียนจบ มันก็จะเป็นเหมือนเดิม
ใช้เวลานานมาก กว่าฉันจะตระหนักและยอมรับว่าจอชหายตัวไป
ฉันคาดหวังให้เขาอยู่ในห้องเรียน
ไปว่าความจําลอง หรือกลับไปที่มหาลัย
ฉันใช้เวลานานมาก กว่าจะยอมรับได้ว่าเขาอาจจะไม่กลับมา
เขาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน และที่มหาลัยเขาเป็นคนในครอบครัวฉัน
ผมจําได้เลย วันจบการศึกษาในปี 2003
สําหรับคนส่วนใหญ่ที่นั่น พวกเขามีความสุขในวันจบการศึกษา
มันเป็นวันที่ดีอกดีใจ
แต่ผมไม่มีความรู้สึกเหล่านั้นเลย
ผมอยากให้มันจบๆ ไป
(บัณฑิตเซนต์จอห์นระลึกถึงกิวโมนด์)
ฉันคิดถึงเขามาก
มันเหมือนฉันสูญเสียส่วนหนึ่งของตัวเองไป
เราสนิทกันมาก และ...
ฉันไม่รู้จะเอาไงต่อเพราะไม่มีเขา
(ข่าวฟ็อกซ์ไนน์)
ห้าปีแล้วตั้งแต่มีคนเห็น นักศึกษาเซนต์จอห์นคนนี้เป็นครั้งสุดท้าย
ไม่มีใครรู้แน่ชัดว่าเกิดอะไรขึ้นกับจอช กิวโมนด์
ทั้งนี้ครอบครัวและเพื่อนๆ ของเขา ยังคงหวังให้เขากลับมา
ตอนนี้ยิ่งแย่กว่าเก่า
มันแย่ขึ้นเพราะวันนี้...
(ลิซ่า เชนีย์ แม่จอช)
ครบรอบห้าปีที่เขาหายตัวไป
แต่เรายังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ไม่รู้ว่าเขาอยู่ไหน
(ศูนย์บังคับใช้กฎหมาย)
พอเราตรวจสอบคดีนี้
แล้วไม่มีอะไรเฉพาะ ที่จะนําเราไปสู่คําตอบว่าเกิดอะไรขึ้น
เกือบทุกอย่างถูกนํามาพิจารณาหมด
(โจชัว กิวโมนด์ บุคคลสูญหาย บี-30)
ในปี 2008 สิ่งที่ผมเริ่มตรวจสอบคือคอมพ์ของจอช
หลายคนตรวจสอบฮาร์ดไดรฟ์จากคอมพ์
แต่ในปี 2008
เทคโนโลยีที่เพิ่มเข้ามา ทําให้ผมมีบางอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนให้สืบสวน
ความเป็นไปได้ที่ต่างจากเดิม
ผมเอาฮาร์ดไดรฟ์ไปที่สํานักจับกุมอาชญากร
เอาเข้าแล็บพวกเขา
ตั้งแต่นั้นคอมพ์เครื่องนั้น กลายเป็นส่วนสําคัญในการสืบสวน
เราพบว่าโปรแกรมล้างไฟล์ ที่เราเจอในคอมพ์โจชัวในปี 2002
ลบแต่ประวัติการเข้าชม คุกกี้ และอะไรทํานองนั้น
มันไม่ได้ลบข้อมูลเยอะขนาดนั้น
ดังนั้นเรายังคงมีข้อมูลส่วนใหญ่ที่อยู่ในคอมพ์
เราดูอีเมลเขา
มันเป็นอีเมลธรรมดาทั่วไป ที่เปิดในคอมพ์เด็กมหาลัยก็จะเจอ
สิ่งที่สะกิดต่อมความสนใจของผม
ที่อาจจะเป็นกุญแจไขคดีนี้คือ
เขาใช้ยาฮู! เพอร์ซันนอลส์
เราเจอโปรไฟล์สามโปรไฟล์ที่เราเชื่อว่าจอชใช้
โปรไฟล์หนึ่งมีบางส่วนที่เป็นชื่อเขา และมีรหัสไปรษณีย์ของพื้นที่ที่เขาอยู่
ส่วนอีกสองอันเขาเล่นเป็นผู้หญิง
อันหนึ่งชื่อคูชี่คู2000 อีกอันชื่อเกว็นเกิร์ลบิ๊กจั๊กส์
เรารู้จากการติดตามกับบุคคลในภายหลัง
ว่าเขาแชทออนไลน์กับผู้ชาย และปลอมตัวเป็นผู้หญิง
การตรวจสอบคอมพ์ของโจชัว
ทําให้ผมเชื่อว่า เขาอาจจะมีความลับที่ไม่อยากบอกใคร
บางอย่างในคอมพ์เขาจะทําให้คุณเชื่อว่า
เขาอาจจะหาการนัดเจอในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง
พยายามเจอคนจากโลกออนไลน์
ซึ่งเขาไม่ได้เล่าให้ใครฟัง
เขาอาจจะสํารวจรสนิยมทางเพศของตัวเองก็ได้
แต่ในขณะเดียวกัน หนังโป๊ที่เขาดูและหนังโป๊ที่อยู่ในคอมพ์เขา
มีตั้งแต่ชายหญิงไปจนถึงเพศเดียวกัน
คนที่เราสัมภาษณ์
ไม่มีใครเชื่อ มีข้อมูล หรือมีอะไรที่บ่งบอก ว่าเขาชอบเพศเดียวกันหรือเป็นคนข้ามเพศ
ฉันว่าจอชไม่ใช่เกย์
ตอนอยู่กับเขา ฉันไม่เคยรู้สึกเลยว่าเขาเป็นเกย์
ฉันไม่เคยรับรู้ว่าเขาสํารวจรสนิยมทางเพศ
ในขณะที่เราคบกันตอนที่ฉันรู้จักเขา
ผมไม่เคยเห็นอะไรที่บ่งบอกว่าเขาเป็นเกย์
ถ้าจริง ผมจะประหลาดใจมาก
พอดูบัญชีนั้น เราจะคิดสารพัดอย่าง
เราจะทํายังไง ถ้าเราคือคนที่มีปฏิสัมพันธ์กับโปรไฟล์ที่เขาสร้าง
แล้วพบว่าเรากําลังคุย กับนักศึกษาชายเซนต์จอห์นอายุ 20
ถ้าคนคนหนึ่งรู้ สิ่งนั้นจะทําให้คนคนนั้นทําอะไร
แน่นอนว่ามันจะต้องน่าอาย
มันจะทําให้เราถึงขั้นที่ว่า "ฉันอยากรู้ว่าใครที่หลอกกันแบบนี้"
"ฉันอยากไปเจอคนคนนี้
ฉันจะทําร้ายคนคนนี้ด้วยมั้ย" แบบนี้มั้ย
ผมไม่รู้ว่ามันจะทําให้คนอื่นคิดยังไง
ความคิดนี้แว็บเข้ามาในหัวผม
หนึ่งในข้อสันนิษฐานคือ จอชอาจจะไปเจอใครสักคนจากเว็บแชท
และอาจจะคุยกับคนคนนั้นล่วงหน้าเพื่อนัดเจอ
ซึ่งเป็นสิ่งที่อธิบายว่าทําไมเขาถึงออกไปกลางดึก
เขาอาจจะเจอกับใครสักคนที่เขาไม่ได้รู้จักดี
และเกิดบางอย่างขึ้นกับเขา
เราดูรายงานเหตุกาณ์ ของทีมความปลอดภัยชีวิตเซนต์จอห์น
ซึ่งมีอยู่ในตอนนั้น
บริการความปลอดภัยชีวิต คือชื่อของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยในมหาลัย
เราหาคําร้องเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่น่าสงสัย
เพื่อหาพาหนะที่น่าสงสัย บุคคลที่น่าสงสัย
และคนที่อยู่ในมหาลัย แต่ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับมหาลัยเลย
มีอยู่สองรายงานที่กระตุ้นความสนใจผมมากๆ
ทั้งสองเหตุการณ์
มีรถอยู่คันหนึ่งที่บริการความปลอดภัยชีวิต เห็นในหลายที่ในมหาลัย
เห็นอยู่สองคืนในปี 2002 ก่อนหน้าที่จอชจะหายตัวไป
ในมหาลัยมีหลายที่ที่มืดและแสงน้อย
อยู่ไกลออกไปหน่อยตรงขอบพื้นที่มหาลัย
ซึ่งตอนกลางคืนไม่ค่อยมีใครไป
มันคือที่ที่คนไปเพื่อเจอกันหรือนัดมีอะไรกัน
สถานที่ที่เห็นรถตรงกับที่ที่คนนัดมีอะไรกัน
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของมหาลัย กล่าวในรายงานเหตุการณ์ว่า
ตอนที่พวกเขาขับไปใกล้รถคันดังกล่าว
พวกเขาเห็นผู้ชายคนหนึ่ง อายุราวๆ นักศึกษา
ออกจากที่นั่งผู้โดยสารด้านหน้า
แล้ววิ่งไปในที่มืด
ทีมความปลอดภัยชีวิต ระบุในรายงานแรกว่าบุคคลที่วิ่งนั้น
เป็นชายอายุประมาณนักศึกษา
พวกเขาไม่สามารถบอกอะไรได้มากกว่านั้น
แต่ในรายงานฉบับสอง
ทีมความปลอดภัยชีวิต คุยกับชายอีกคนที่อายุราวๆ นักศึกษาเหมือนกัน
ที่อยู่ในที่นั่งผู้โดยสารด้านหน้าของรถ
ทีมความปลอดภัยชีวิตระบุในรายงานทั้งสอง
ว่าผู้โดยสารในที่นั่งผู้โดยสารด้านหน้า ไม่สามารถระบุได้ว่าเป็นใครในทั้งสองกรณี
รายงานเหตุการณ์ระบุว่าเป็นรถอะไร
พวกเขาระบุว่าเป็นพอนทิแอคซันไฟร์สีส้ม
พวกเขาได้เลขทะเบียนรถมา ลักษณะของรถ
ทันใดนั้นพวกเขาก็หยุดและคุยกับบุคคลนั้น
เขาบอกพวกเขาว่าเขา ไปส่งนักศึกษาที่มหาลัยเฉยๆ
เราติดต่อกับคนที่อยู่ในรายงานเหตุการณ์
เขาอธิบายแบบเดียวกับที่เขาอธิบายในตอนนั้น
ว่าไปส่งนักศึกษาจากอีกวิทยาเขตหนึ่ง
เราสนใจหารถคันนั้น เพื่อดูว่ามีหลักฐานทางนิติเวช
ที่บ่งบอกว่าบุคคลนั้นสัมผัสตัวโจชัวมั้ย
โชคไม่ดีที่เราหารถคันนั้นไม่ได้ เพราะมันถูกทําลายไปก่อน
เราต้องการระบุให้ได้ ว่านักศึกษาที่อยู่กับเขาคือใคร
และถามว่าเจอเขาได้ยังไง
วัตถุประสงค์ในการเจอกันคืออะไร
จะดูว่าเกี่ยวข้องกับการหายตัวไปของโจชัวมั้ย
ถ้าบุคคลนั้นไปที่มหาลัยบ่อยๆ
เราอยากรู้ว่าเขาเจอหรือมีปฏิสัมพันธ์กับโจชัวมั้ย
สํานักงานนายอําเภอของเรา สนใจอยากคุยกับใครก็ตาม
ที่ติดต่อกับชายคนนั้นในรถพอนทิแอคซันไฟร์สีส้ม
หรือคนอื่นๆ ที่ไปมหาลัยในช่วงนั้น
จะด้วยเหตุผลอะไรก็แล้วแต่
เจ้าหน้าที่สืบสวน ตรวจสอบรูปของชายที่ระบุตัวได้แล้ว
จากบัญชียาฮู! ของจอช
แต่ชายในรถพอนทิแอคซันไฟร์ไม่ตรงกับรูปใดเลย
ผมว่าสิ่งที่เกิดขึ้นในคอมพ์โจชัว และการเล่นยาฮู! เพอร์ซันนอลส์
อาจจะนําไปสู่การหายตัวไปของเขา
มันดูเป็นไปได้ ที่เขาเล่นเว็บหาคู่หรือพยายามเจอผู้คน
ผมว่านี่อาจจะเป็นสิ่งที่ทําให้เราไปต่อได้ หรือเป็นข้อสันนิษฐานที่มีความเป็นไปได้ที่สุด
พอเราดึงรูปออกมาจากฮาร์ดไดรฟ์
เราเจอรูปเยอะมาก
บางรูปเชื่อมโยงกับ บัญชียาฮู! เพอร์ซันนอลส์ของเขาโดยตรง
มีหลายรูปที่เราอยากให้คนทั่วไปช่วยระบุตัว
เพื่อที่เราจะได้คุยกับพวกเขา และดูว่าพวกเขาเกี่ยวข้องอะไรกับโจชัวมั้ย
พวกเขาเคยเจอโจชัวรึเปล่า
และทําไมพวกเขา ถึงมาอยู่ในฮาร์ดไดรฟ์คอมพ์เขา
ผมแขวนรูปโจชัวไว้บนผนัง
เพื่อให้ทุกคนที่มาสํานักงานนี้เห็น
เพราะคดีนี้ยังไขไม่ได้
เราต้องย้ําเตือนมันอยู่ทุกวันว่า
คดีนี้ยังอยู่ เพื่อที่มันจะได้ไม่ถูกลืม
โดยส่วนตัว มันสําคัญสําหรับผม
ความผิดหวังกับคดีนี้...
หนทางข้างหน้ายาวไกลและยากลําบาก
โชคดีที่เราพร้อมที่จะฉลองบทสรุป
ของบทสุดท้ายของฉบับแรกของชีวิตเรา
ฉันไม่อยากให้อีก 20 ปี
เราก็ยังคงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา
ถ้าจอชยังอยู่ ตอนนี้เขาจะอายุ 39
และผมว่า
เขาน่าจะเป็นทนาย ถ้ายังไม่ได้เป็นสมาชิกวุฒิสภานะ
เขาคงจะเข้าคณะนิติอันดับต้นๆ
อาจจะที่เยล
หลังจากนั้นกลับบ้านเกิดแล้วเปิดสํานักกฎหมาย
ตอนนี้จอชคงได้เป็นประธานาธิบดีสหรัฐฯ ไปแล้ว ถ้าเขาไม่หายตัวไป
ถ้ายังไม่ใช่ประธานาธิบดีก็คงกําลังจะได้เป็น
ฉันบอกจอชเสมอว่า
"พอลูกโต พอเป็นคนใหญ่คนโตในวงการการเมือง
อย่าลืมนะว่าแม่จะอยู่ปีกตะวันตกของคฤหาสน์
ลูกต้องสร้างกระท่อมให้พ่อด้วย
ที่ทางเหนือในป่า"
แล้วเขาก็พูดว่า "ผมจะทําสิ่งนั้นเพื่อแม่ครับ"
ฉันว่าจอชอาจจะมีความลับ
พวกเขาอาจจะสั่งฆ่าเขา
ไม่รู้สิ ขอให้คนที่รู้ความลับเหล่านั้นออกมาพูด
เปิดเผยความลับเหล่านั้น
เขาเป็นลูกเรา
เราอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา เรารักเขา
มันไม่ได้จะเปลี่ยนแปลงอะไรหรอก
แต่เขาเป็นลูกฉันไง
(ถ้ามีข้อมูล เกี่ยวกับการหายตัวไปของโจชัว กิวโมนด์)
(โปรดโทรหาสํานักงานนายอําเภอ เทศมณฑลสเติร์นส์ที่เบอร์ 320-259-3700)
(หรือไปที่ UNSOLVED.COM)
(ตอนต่อๆ ไปของคดีปริศนา)
ฉันจําได้ว่า แม่ฝันเห็นผู้ชายแปลกๆ คนหนึ่งกับผู้หญิงคนหนึ่ง
ฉันฝันเห็นคุกใต้ดิน
พวกเขาทําสิ่งแปลกๆ และใช้ความรุนแรงกับเธอ
ฉันรู้สึกเหมือน
วิญญาณเธอพยายามติดต่อใครสักคน
ฉันว่าเธออยากให้มีคนหาเธอเจอ
เรือออกไปไกลขนาดนั้นได้ยังไง
วันนั้นเกิดอะไรขึ้น
เขาไม่ได้ถูกฆ่าในเรือนั้นแน่นอน
ไม่มีหลักฐานที่เป็นชีววัตถุในนั้นเลย
มันไม่ใช่การฆ่าตัวตาย มันคือฆาตกรรม
หมดเกลี้ยงทั้งบ้าน
หายไปเลย ไม่มีอะไรเหลือเลย
ไม่มีคู่มือการลักพาตัวนี่นา
คําบรรยายโดยเฉลิมรัชฏ์ อัครไชยนนท์