ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ NETFLIX
Όταν μετακόμισα στο διαμέρισμα,
άρχισα αμέσως να βλέπω παράξενα όνειρα.
Έβλεπα ένα μπουντρούμι.
Πολύ παράξενο και σκοτεινό.
Υπήρχε όμως ένα φως εκεί μέσα.
Και έβλεπα ένα κορίτσι εκεί μέσα και αυτό το παράξενο ζευγάρι.
Ξαφνικά κάνουν τρομακτικά πράγματα σ' αυτό το κορίτσι.
Αυτό που ανακάλυψα
ήταν ότι είχε εξαφανιστεί ένας άνθρωπος που ζούσε στο διαμέρισμα.
ΤΣΙΚΟ, ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ
Νιώθω ότι το πνεύμα της προσπαθούσε να επικοινωνήσει με κάποιον.
Θέλει να βρεθεί.
ΕΞΑΦΑΝΙΣΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ
Έτοιμη;
Ναι!
Μέριλιν.
Γεια!
Πλατύ χαμόγελο!
Είμαι γιαγιά. Είμαι μαμά.
Και έχω το όνομα μιας διάσημης ηθοποιού.
Της Τζόντι Φόστερ, της σκηνοθέτριας.
Γεννήθηκα στην κομητεία Όραντζ της Καλιφόρνιας.
Γέννησα την κόρη μου το 1997 και ήμουν ανύπαντρη μητέρα.
Μετακόμισα στο Τσίκο της Καλιφόρνιας.
ΤΣΙΚΟ ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ
Ήταν μια όμορφη πόλη.
Έχει κολέγιο.
Είναι μια μικρή πόλη, αλλά αρκετά μεγάλη για να κάνεις οικογένεια.
Ήταν γραφικά και όμορφα και ένιωσα σαν στο σπίτι μου.
Όταν πρωτοήρθα στο Τσίκο,
είδα μια ταμπέλα που έγραφε "Ενοικιάζεται. Διαμέρισμα Γουόλνατ Γκάρντεν".
Με λουλούδια.
Πισίνα.
Φαινόταν ωραίο συγκρότημα διαμερισμάτων.
Μετακομίσαμε στο διαμέρισμα 14,
στις 31 Ιανουαρίου 2000.
Η Χάνα ήταν τριών και εγώ 33 τότε.
Όταν μετακομίσαμε εδώ, δεν ένιωθα γαλήνια.
Ένιωθα κάτι σκοτεινό.
Και υπήρχε μια περίεργη μυρωδιά.
Σκέφτηκα ότι ήταν χημική μυρωδιά από χαλί.
Και αναρωτήθηκα
"Γιατί νιώθεις έτσι;"
Και σκέφτηκα "Εντάξει, είμαι στο Τσίκο.
Θα ζήσουμε ήσυχα κι ευτυχισμένα
εγώ και η κόρη μου".
Και μετά έγινε κακός χαμός.
Να ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που μου φάνηκε ασυνήθιστο.
Η Χάνα είχε ένα ζευγάρι ροζ παπούτσια.
Τα έβαζα κοντά στην πόρτα, οπότε κάθε φορά που ετοιμαζόμασταν να φύγουμε,
τα φορούσε.
Θυμάμαι που με ετοίμαζε η μαμά μου για να φύγουμε
και έψαχνε τα ροζ αθλητικά παπούτσια.
Και έλεγε "Πού είναι τα αθλητικά;"
Θυμάμαι ότι βρέθηκαν στο κέντρο του κρεβατιού.
Απ' το πουθενά.
Η μαμά είπε "Εσύ τα έβαλες εκεί;"
Είπα "Όχι".
Ήταν απόλυτη. "Μαμά, δεν τα έβαλα εγώ εκεί".
Κάθε μέρα τα παπούτσια ήταν στο κέντρο του κρεβατιού.
Άρχισαν να κινούνται παπούτσια και τα πράγματα να γίνονται παράξενα.
Είχαμε ένα σετ αλατοπίπερο.
Το πρωί που ξυπνούσα,
ήταν στην άκρη του τραπεζιού.
Και σκεφτόμουν "Μήπως τρελαίνομαι;"
Αυτά που συνέβαιναν στο σπίτι είναι τρομακτικά,
αλλά θυμάμαι ότι δεν καταλάβαινα τι συνέβαινε.
Κάτι άλλο που συνέβαινε ήταν ότι έβλεπα όνειρα.
Ονειρεύτηκα ένα κορίτσι που περπατούσε σε δρόμο του Τσίκο
και ένα ζευγάρι που ήταν σε μπλε ή γκρι αμάξι.
Το ζευγάρι ρώτησε το κορίτσι αν ήθελε να την πάνε κάπου.
Στο όνειρο, ένας άντρας πήγε πίσω της
και της κάλυψε με κάτι το στόμα.
Γιατί ονειρεύομαι αυτό το παράξενο ζευγάρι;
Μια μέρα η Χάνα λέει "Γεια!"
Και λέω "Ποιον χαιρετάς;"
Λέει "Εκείνο το κορίτσι, μαμά!"
Είπα "Πέρασε κάποιος από το παράθυρο;"
"Όχι, μαμά. Να εκείνη η κοπέλα εκεί!"
Επέμενε ότι υπήρχε μια κοπέλα. Και είπε "Φοράει λευκό πουκάμισο".
Η ΖΩΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΧΑΝΑ
Θυμάμαι ότι την έλεγα Λιζ Μου.
Και τη θυμάμαι πολύ καθαρά.
Θυμάμαι τα μάτια, το πρόσωπο, τα μαλλιά της. Τα πάντα.
Τη θεωρούσα φυσιολογική φίλη.
Κάποια στο σπίτι,
μια φίλη που μας επισκεπτόταν.
Ένα βράδυ εγώ κι η Χάνα βγήκαμε για φαγητό.
Μετά γυρίσαμε.
Το τηλέφωνο ήταν από αυτά που κρεμάς στον τοίχο.
Βρήκαμε το ακουστικό στην πίσω κρεβατοκάμαρα...
και τα παιχνίδια στο δωμάτιο της Χάνα ήταν σε μια στοίβα.
Είχαμε τον Έρνι, την κούκλα που τραγουδάει.
Ο Έρνι ήταν στην κορυφή του σωρού και είχε μια θηλιά στον λαιμό του.
Ένα μικρό κορδόνι παπουτσιού γύρω απ' τον λαιμό του.
Έπαθα σοκ. Άρπαξα τη Χάνα.
Την πήρα αγκαλιά και έτρεξα να βγούμε έξω.
Πήρα την αστυνομία του Τσίκο και είπα
"Η κόρη μου κι εγώ πήγαμε για φαγητό, γυρίσαμε σπίτι και βρήκαμε αυτό".
Η αστυνομία έκανε καταγραφή
και μου είπαν στο τηλέφωνο "Εντάξει, κυρία μου, ό,τι πείτε".
Δεν μπορώ καν να φανταστώ τι πέρασε η μαμά μου.
Να φροντίζεις το παιδί σου και να αντιμετωπίζεις
αυτά τα παράξενα πράγματα.
Το αποκορύφωμα ήταν μια νύχτα τον Φεβρουάριο του 2000.
Ξύπνησα μες στη νύχτα και άκουσα...
στατικό θόρυβο στην τηλεόραση.
Γιατί είναι ανοιχτή η τηλεόραση; Έπρεπε να σηκωθείς και να την ανοίξεις.
Τα ντουλάπια ανοιγόκλειναν.
Είχε ανάψει το μάτι της κουζίνας.
Νιώθω υπέροχα!
Ξαφνικά η κούκλα, ο Έρνι, λέει...
Νιώθω υπέροχα!
..."Νιώθω υπέροχα!" Σαν τρελός.
Νιώθω υπέροχα.
Σκέφτηκα "Τελειώνει η μπαταρία".
Νιώθω υπέροχα.
Έβγαλα, λοιπόν, τις μπαταρίες από την κούκλα.
Φεγγαράκι μου λαμπρό Φέγγε μου να περπατώ...
Ο Έρνι ήταν τρομακτικός.
...φεγγαράκι μου...
Θυμάμαι ότι τραγουδούσε μες στη νύχτα
και η μαμά φρίκαρε γιατί δεν είχε μπαταρίες.
Νιώθω υπέροχα!
Και, ξαφνικά, μπαμ.
Άναψαν όλα τα φώτα.
Διάολε. Τι συμβαίνει; Τι;
Νιώθω υπέροχα!
Πήγα, λοιπόν, στη γειτόνισσα,
που ήταν η διαχειρίστρια του συγκροτήματος.
ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ
Χτύπησα την πόρτα της και είπα "Κάτι δεν πάει καλά".
Πήρε το μικρό της κανίς και μπήκε στο διαμέρισμα.
Ο σκύλος πήδηξε από τα χέρια της και άρχισε να γαβγίζει.
Νιώθω υπέροχα!
Υπήρχε μια λάμπα που είχε καλώδιο
και το καλώδιο κουνιόταν στον αέρα σαν σχοινάκι.
-Νιώθω υπέροχα! -Φωνάζαμε όλες.
Ο σκύλος γάβγιζε. Άρπαξε τον σκύλο.
Νιώθω υπέροχα!
Φύγαμε τρέχοντας.
Οπότε, τώρα είναι γύρω στις έξι το πρωί.
Κάθομαι στην πισίνα και κλαίω.
Κι ένας μεγαλύτερος σε ηλικία κύριος που έβγαλε βόλτα τον σκύλο
και ζούσε εκεί περίπου 25 χρόνια,
είπε "Ξέρεις, Τζόντι,
κανείς δεν μένει σε αυτό το διαμέρισμα πολύ καιρό".
Και λέω "Τι; Τι εννοείτε; Τι λέτε;"
Και βάζω τα κλάματα. "Σας παρακαλώ, πείτε μου γιατί".
Με κοιτάζει, λοιπόν, και λέει
"Στο διαμέρισμα αυτό έμενε μια κοπέλα.
Στο διαμέρισμα 14.
Δεν θυμάμαι το όνομά της,
αλλά αγνοείται από τότε".
Στις 31 Ιανουαρίου 1976,
στην αστυνομία του Τσίκο δηλώθηκε η εξαφάνιση
της Μαρί Ελίζαμπεθ Σπάνακι.
Είχε το ψευδώνυμο Μαρλίζ.
Η δήλωση εξαφάνισης αναφέρει ότι ήταν λευκή,
με ύψος 1,65 μ., καστανά μαλλιά, 49 κιλά.
Το αγόρι της ανέφερε στη δήλωση
ότι πήγαν σε ένα παζάρι στο Τσίκο,
τσακώθηκαν για κάτι,
και η Μαρλίζ αποφάσισε να γυρίσει με τα πόδια στο σπίτι αντί με το αμάξι του.
ΕΚΤΟΤΕ ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΙΔΕ ΚΑΝΕΙΣ.
Τελευταία φορά την είδε να περπατάει στη λεωφόρο Μάνγκροβ,
όταν έφυγε από το παζάρι,
και κανείς δεν είχε δει ούτε είχε ακούσει τη Μαρί Ελίζαμπεθ Σπάνακι
από τις 31 Ιανουαρίου του 1976.
ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΜΑΝΓΚΡΟΒ
Η Μαρλίζ ήταν αδερφή μου.
Ήταν στο Τσίκο μόλις δύο μήνες πριν εξαφανιστεί.
ΜΑΡΘΑ ΣΠΑΝΑΚΙ ΑΔΕΡΦΗ ΜΑΡΙ ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ
Είμαστε από το Κλίβελαντ του Οχάιο.
Μια επταμελής οικογένεια.
Εγώ ήμουν η μεγαλύτερη
και η Μαρλίζ ήταν τρία χρόνια μικρότερή μου
κι ένας καλός άνθρωπος.
Ήταν πολύ εξωστρεφής. Ήταν πολύ φιλική.
Είχε μακριά, σγουρά καστανά μαλλιά
και μάτια μπλε σαν τον ουρανό.
Ήταν πολύ όμορφη.
ΚΛΙΒΕΛΑΝΤ ΟΧΑΪΟ
Το 1975
η Μαρλίζ δούλευε με έναν αλήτη,
όπως τον έλεγε η μαμά, τον Τζον Μπαρούθ.
Ερωτεύτηκαν.
Ήρθε από την Καλιφόρνια,
θα μετακόμιζε πάλι στην Καλιφόρνια κι είπε στη Μαρλίζ να πάει μαζί του.
Και εκείνη πήγε.
Νομίζω ότι το μεγάλο όνειρο της Μαρλίζ ήταν να γίνει ηθοποιός.
Ήταν πολύ χαρούμενη.
Ήμουν ενθουσιασμένη για εκείνη.
Μεγάλο βήμα.
Μετά μου έγραψε μερικές φορές.
Είπε ότι δεν της άρεσε πολύ στην Καλιφόρνια.
Τα πράγματα δεν ήταν όπως τα ονειρευόταν.
Νομίζω ότι είχε προβλήματα με τον Τζον. Καβγάδιζαν, ξέρετε.
Δεν είχε έναν δικό της άνθρωπο.
Κάποιον να μιλήσει.
Η Μαρλίζ είπε ότι θα γύριζε πίσω τον Απρίλη.
Και δεν γύρισε ποτέ. Ναι.
ΤΟ 1977 Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗΣ ΤΗΣ ΜΑΡΙ ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ ΣΠΑΝΑΚΙ ΠΑΓΩΣΕ.
24 ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ Η ΤΖΟΝΤΙ ΚΑΙ Η ΧΑΝΑ ΖΟΥΝ ΣΤΟ ΠΑΛΙΟ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΜΑΡΛΙΖ.
Ήξερα ότι κάτι γινόταν στο διαμέρισμα και δεν ήταν ιδέα μου.
Πιστεύω πως κάποιοι γεννιούνται με πνευματικές ιδιότητες.
Κάποιοι άνθρωποι είναι πιο ευαίσθητοι από άλλους.
Και πιστεύω ότι, για κάποιον λόγο,
η κόρη μου κι εγώ έχουμε ευαισθησία στην ήπια παραφυσική ενέργεια.
Και το περίεργο είναι πως όταν μετακόμισα στο διαμέρισμα,
ένιωσα μια επικείμενη καταστροφή.
Θα συνέβαινε κάτι τρομερό.
Τα αλλόκοτα όνειρά μου έγιναν όλο και πιο περίεργα, παράξενα.
Άρχισα να βλέπω μια τοποθεσία.
Ένα ζευγάρι με μια νεαρή γυναίκα.
Εκείνη ήταν έφηβη.
Είχε καστανοκόκκινα μαλλιά στο όνειρο.
Και έβλεπα ότι ήταν σ' ένα σπίτι.
Έμοιαζε με κελάρι.
Ήταν περίεργο, έμοιαζε με μπουντρούμι.
Και υπήρχε ένας περίεργος γάντζος,
ένας πολύ μεγάλος γάντζος υλοτομίας.
Είχαν μια κοπέλα.
Υπήρχε κάτι γύρω από τα χέρια της
και είχε κάτι στο στόμα της.
Τώρα, ξαφνικά,
κάνουν περίεργα και σαδιστικά πράγματα σ' αυτό το κορίτσι.
Σεξουαλικά τρομακτικά πράγματα.
Θυμάμαι που μου είπε η μαμά μου
ότι έβλεπε όνειρα για έναν περίεργο τύπο και μια γυναίκα.
Αυτό της δημιουργούσε άγχος και πολλά ερωτήματα.
Δυσκολεύομαι να το συζητήσω. Έχω διαταραχή μετατραυματικού στρες
λόγω όσων συνέβησαν στο διαμέρισμα.
Δεν ήθελα να πάθει κάτι η Χάνα.
Ήμουν ανύπαντρη μαμά.
Πήρα την κόρη μου και μετακόμισα.
Έμεινα στο διαμέρισμα μόνο τρεις μήνες.
Δεν είναι πολύς καιρός, αλλά έμοιαζε με αιωνιότητα.
Σκέφτηκα "Δεν θέλω καμία σχέση με αυτό".
Και πήγαμε σε άλλο διαμέρισμα στο Τσίκο.
Όταν έφυγα από εκεί, σκέφτηκα ότι τελείωσε.
Πως το άφησα πίσω μου.
Έκανα σχέση με έναν τύπο.
Και μια μέρα βρήκε ένα βιβλίο που λέγεται Perfect Victim.
Αρχίζει να διαβάζει το βιβλίο
και μετά έρχεται στο σπίτι μου και λέει "Τζόντι!
Θεέ μου! Δεν θα το πιστέψεις!"
Είχε εξαφανιστεί μια κοπέλα που έμενε στο σπίτι μου...
και βρήκε ένα άρθρο για μια αγνοούμενη
από το 1976.
Είχε ένα παρατσούκλι.
Μαρλίζ.
Σκέφτηκα "Θεέ μου".
Η Χάνα, όταν ήταν μικρή,
έλεγε ότι μιλούσε σε κάποια που λεγόταν Λιζ Μου.
Θυμάμαι τη μαμά μου να μου λέει για την έρευνα που έκανε.
Είπε "Πρέπει να σου πω κάτι.
Θυμάσαι τη Λιζ Μου;"
Είπα "Ναι".
Είπε "Θα σου δείξω κάτι".
ΜΑΡΙ ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ ΣΠΑΝΑΚΙ
Και μετά μου έδειξε τη φωτογραφία της.
Και είπα "Αυτή είναι η κοπέλα που ήταν στο διαμέρισμα μαζί μας".
Με έπιασε το στομάχι μου.
Ήταν πολύ κουλό. Θεέ μου!
Και τότε λέω "Πού είναι;
Πού είναι η Μαρλίζ;
Γιατί δεν τη βρήκε κανείς;"
Μετά έμαθα ότι η εξαφάνιση της Μαρλίζ
είχε συνδεθεί πιθανώς με ένα ζευγάρι από το Ρεντ Μπλαφ.
ΡΕΝΤ ΜΠΛΑΦ 75 ΜΙΛΙΑ ΒΟΡΕΙΑ
7 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1984
ΟΚΤΩ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΛΙΖ
Στις 7 Νοεμβρίου 1984,
ο προϊστάμενός μου, επικεφαλής του τμήματος ντετέκτιβ, μου είπε
"Θέλω να μεταβείς στην Εκκλησία του Ναζωραίου".
Το πρώτο πράγμα που είδα όταν έφτασα στην εκκλησία...
ήταν ο πάστορας Ντάμπνι
και μια γυναίκα, την Τζάνις Χούκερ.
Πρόσεξα ότι η Τζάνις ήταν συναισθηματικά πολύ αναστατωμένη.
Ανέφερε ότι το 1976
ο άντρας της ο Κάμερον απήγαγε και σκότωσε το κορίτσι στο Τσίκο της Καλιφόρνιας.
Η Τζάνις είπε ότι μίλησε γιατί φοβόταν τον Κάμερον.
Επίσης, η Τζάνις είχε πολλές ενοχές
για ό,τι είχε συμβεί όλα αυτά τα χρόνια, σε διάφορες στιγμές.
Ο ντετέκτιβ Σάμπλιν κατάλαβε
ότι κάποιες από αυτές τις πληροφορίες ίσως ενοχοποιούσαν την Τζάνις,
οπότε ο Αλ τής διάβασε τα δικαιώματά της
και μετά η Τζάνις αποφάσισε να μην πει τίποτα άλλο
χωρίς δικηγόρο.
Έπειτα τηλεφώνησα στην εισαγγελία,
είπα στον εισαγγελέα τις πληροφορίες που είχα
και ποιες πληροφορίες δεν είχα.
Και τότε εκείνος
αποφάσισε να δώσει ασυλία στην Τζάνις σε περίπτωση που συνεργαζόταν.
Αφού πήρε την ασυλία, ανέκρινα διεξοδικά την Τζάνις.
Η Τζάνις μού είπε ότι το θύμα που απήγαγαν στο Τσίκο
λεγόταν Μαρλίζ.
Μαρλίζ Σπάνακι.
Στις 31 Ιανουαρίου του 1976,
η Τζάνις και ο Κάμερον την είδαν να περπατά στη λεωφόρο Μάνγκροβ.
Ο Κάμερον έκανε κύκλους γύρω της.
Η Τζάνις ήξερε τι θα έκανε. Ήξερε ότι ήθελε να αρπάξει μια γυναίκα.
Εκείνη περπατούσε.
Προσφέρεται να την πάει. Είναι με τη γυναίκα του.
Νιώθει πολύ ασφαλής.
Μπαίνει μέσα.
Και ο Κάμερον κάνει ερωτήσεις.
Πώς σε λένε; Από πού είσαι; Πού πηγαίνεις;
Δεν έμεναν κοντά οι δικοί της. Κανείς δεν ήξερε πού πήγε.
Έψαχνε μια γυναίκα
που να μην έχει δεσμούς με την κοινότητα.
Κάποια στιγμή πήγε να βγει από το όχημα
και ο Κάμερον την άρπαξε, της έβαλε μαχαίρι στον λαιμό
και την ξανάβαλε στο αμάξι.
Της έβαλαν ένα κουτί στο κεφάλι.
"Ο ΚΑΜΕΡΟΝ ΤΗΣ ΕΒΑΛΕ ΚΟΥΤΙ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΕΡΑΣΕ ΧΕΙΡΟΠΕΔΕΣ".
Το κουτί στο κεφάλι ήταν από ξύλο και φελιζόλ
και είχε μεντεσέδες.
Έβαλε το κεφάλι στο κουτί,
όλο το κεφάλι μπήκε μέσα στο κουτί,
και με τον αφρό εκεί μέσα,
δεν μπορούσε κανείς να ακούσει αυτόν τον άνθρωπο.
Αν κάποιος σε απήγαγε απ' τον δρόμο
και σου έβαζε ένα κουτί 10 κιλών στο κεφάλι,
θα ήσουν αποπροσανατολισμένος, δεν θα ήξερες τι γινόταν.
Μα ο Κάμερον ήθελε να πνίξει τις κραυγές.
Ανησυχούσε πολύ μήπως οι γείτονες άκουγαν την αιχμάλωτή του.
Στη συνέχεια οδήγησαν περίπου 65 χλμ.,
μέχρι το σπίτι στην οδό Όουκ στο Ρεντ Μπλαφ.
Η Τζάνις είπε πως όταν γύρισαν στο σπίτι τους στο Ρεντ Μπλαφ,
πήγαν στο γκαράζ στο πίσω μέρος του σπιτιού.
Όταν το σπίτι ήταν της Τζάνις και του Κάμερον, δεν υπήρχαν αυτά.
Έβαλαν το αμάξι στο γκαράζ, πάρκαραν.
Ο Κάμερον βγήκε και έκλεισε την πόρτα.
Η Τζάνις μπήκε στο σπίτι για λίγο.
Βγήκε έξω, η Μαρλίζ ήταν έξω από το όχημα,
δεν φορούσε το κουτί κι ήταν αποπροσανατολισμένη.
Η Τζάνις μύριζε αιθέρα στον αέρα.
Τον ρώτησε τι είχε κάνει κι είπε ότι ψέκασε υγρό εκκίνησης στο πανί
και το έβαλε στο στόμα της Μαρλίζ
για να είναι ημιλιπόθυμη.
Βγήκαν από το γκαράζ και τη μετέφεραν στο υπόγειο.
Αν και τον ενθουσίαζαν τα βασανιστήρια και η κυριαρχία πάνω σε άλλους,
στον Κάμερον δεν άρεσε να ουρλιάζει κάποιος.
Ο Κάμερον διάβασε πως αν κόψεις τις φωνητικές χορδές,
το άτομο δεν φωνάζει ούτε ουρλιάζει.
Η Τζάνις είπε ότι ο Κάμερον σήκωσε τη Μαρλίζ
και την πήγε στο μπάνιο.
Ο Κάμερον ήθελε διακαώς να κρατήσει αυτήν τη σκλάβα του σεξ
φοβισμένη, τρομοκρατημένη.
Ο Κάμερον, όμως, έκανε ένα λάθος με τη Μαρλίζ.
Η Τζάνις αρνήθηκε να τον βοηθήσει να της κόψει τον λαιμό
και ο Κάμερον την απείλησε πως αν δεν τον βοηθούσε, θα της έκανε το ίδιο.
Οπότε εκείνη συμφώνησε και κάθισε δίπλα στη Μαρλίζ στο πάτωμα του μπάνιου
κι ο Κάμερον άρχισε να κόβει τη μία πλευρά του λαιμού της Μαρλίζ
για να φτάσει στις φωνητικές χορδές.
Δεν ήξερε όμως τι έκανε.
Η Μαρλίζ άρχισε να αιμορραγεί και ο Κάμερον φρίκαρε.
Σταμάτησε επειδή κατάλαβε ότι δεν θα τα κατάφερνε.
Ο Κάμερον σήκωσε τη Μαρλίζ και την πήγε στο υπόγειο.
Υπάρχουν κάνα δύο τρύπες εδώ όπου θα υπήρχαν αυτοί οι γάντζοι.
Η Τζάνις κατέβηκε εδώ αφού ο Κάμερον έκοψε τον λαιμό της Μαρλίζ.
Είδε τη Μαρλίζ να κρέμεται από το δοκάρι.
Είχε σχοινί γύρω απ' τον λαιμό.
Η Τζάνις νόμιζε ότι ο Κάμερον τη στραγγάλισε με το σχοινί
και μετά την κρέμασε από το δοκάρι χωρίς ρούχα,
με μια μαξιλαροθήκη στο κεφάλι.
Ήταν νεκρή εκείνην τη στιγμή.
Η Τζάνις είπε ότι έπειτα μετέφεραν το πτώμα στο αμάξι.
Τότε ήταν περίπου δύο το πρωί.
Οδήγησαν 50 χλμ. βόρεια του Ρεντ Μπλαφ, στον αυτοκινητόδρομο 5.
Μετά πήραν τον αυτοκινητόδρομο 44 ανατολικά προς το Πάρκο Λάσεν
και έστριψαν σε έναν χωματόδρομο.
Η Τζάνις είπε ότι ο Κάμερον άνοιξε έναν ρηχό τάφο...
και έθαψε τη Μαρί Ελίζαμπεθ Σπάνακι.
Μετά την ταφή, έκαψε όλα τα ρούχα της,
όλα τα υπάρχοντά της.
Η απαγωγή διήρκησε, από την αρχή ως το τέλος, περίπου δέκα με 12 ώρες.
Την απήγαγε, τη σκότωσε,
την έθαψε
μέσα σε μισή μέρα.
Στην πρώτη της ανάκριση, η Τζάνις
άρχισε να μιλάει για την απαγωγή ενός άλλου θύματος, της Κολίν Σταν,
στο Ρεντ Μπλαφ της Καλιφόρνιας.
19 ΜΑΪΟΥ 1977
ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΛΙΖ
Η Κολίν Σταν ήρθε από το Γιουτζίν
και έκανε οτοστόπ στην πόλη για να κάνει έκπληξη σε φίλο.
Ο Κάμερον και η Τζάνις την παίρνουν.
Αυτός την απειλεί, την ακινητοποιεί, της βάζει το κουτί στο κεφάλι.
Η απαγωγή της Μαρί Ελίζαμπεθ Σπάνακι
είναι ίδια με της Κολίν Σταν.
Η Μαρλίζ ήταν 18. Η Κολίν ήταν 20.
Μακριά μαλλιά κι οι δύο.
Δεν είχαν καμία σχέση με τη γύρω περιοχή.
Μας είπε η Τζάνις ότι ο Κάμερον κρατούσε την Κολίν όμηρο για επτά χρόνια.
ΚΟΛΙΝ ΣΤΑΝ
Διέπραξε διάφορα σεξουαλικά εγκλήματα κατά της Κολίν.
Την κρατούσε κάτω από ένα στρώμα με νερό επί 20 ώρες τη μέρα και τη βασάνιζε.
Και μετά, το 1984 η Τζάνις πήγε στην Κολίν
και της είπε ότι θα εγκατέλειπε τον Κάμερον.
Νομίζω ότι η Τζάνις
βίωνε μια πνευματική κρίση.
Παντρεύτηκε τον Κάμερον στα 16
και είπε ότι ήταν 17 όταν ο Κάμερον δολοφόνησε τη Μαρλίζ.
Πλέον ήξερε ότι ο άντρας της ήταν ικανός για φόνο.
Οπότε για κάποια χρόνια, για σχεδόν εννέα χρόνια,
προσπαθεί να κάνει αυτό που θέλει ο Κάμερον
για να μην έχει προβλήματα.
Είναι πολύ επικίνδυνο για μια γυναίκα να βρίσκεται στο σπίτι αυτό.
Έχανε το ψυχικό της σθένος.
Είχε φτάσει στα όριά της ψυχικά.
Όταν της μίλησε η Τζάνις,
η Κολίν την ικέτεψε να μη φύγει,
γιατί η Κολίν φοβήθηκε τι θα της συνέβαινε
αν έμενε μόνη με τον Κάμερον.
Έτσι, η Τζάνις και η Κολίν το κράτησαν μυστικό
μέχρι που ο Κάμερον πήγε για δουλειά την επομένη,
και τότε πήραν τα πράγματά τους, έφυγαν και πήγαν στο σπίτι των γονιών της Τζάνις.
Για λίγο, η Τζάνις έμεινε με τους γονείς της Κολίν.
Εκείνη δεν πήγε στην αστυνομία. Υποσχέθηκε στην Τζάνις ότι δεν θα το έκανε.
Η Κολίν είπε στους δικούς της κάποια πράγματα που είχαν συμβεί.
Μα όταν ήρθε η Τζάνις σ' εμάς τρεις μήνες αργότερα,
μίλησε στις αρχές.
Τηλεφώνησε η αστυνομία
και τους μίλησα αρκετές ώρες,
Έδωσα κατάθεση για ό,τι συνέβη.
Μετά, είπαν
"Ό,τι μας λες επιβεβαιώνει τα λεγόμενα της Τζάνις".
Μετά είπαν "Ξέρεις κάτι γι' αυτήν τη γυναίκα, τη Μαρλίζ;"
Και είπα "Το μόνο που μπορώ να σας πω
είναι ότι είχε μια φωτογραφία που είδα".
Μετά την περιέγραψα και είπαν "Αυτή είναι η Μαρλίζ".
Τότε ξέραμε ότι είχαμε απαγωγή και ανθρωποκτονία στο Τσίκο.
Είχαμε και την απαγωγή της Κολίν Σταν,
αλλά για να συνεχίσουμε με τη δολοφονία της Μαρλίζ,
θέλαμε τη συνεργασία της Τζάνις.
Δεν είχαν πτώμα, στοιχεία.
Δεν είχαν τίποτα παρά μόνο την κατάθεση της Τζάνις.
Η αστυνομία κατάλαβε ότι χωρίς εκείνη δεν είχαν υπόθεση.
Χωρίς πτώμα, θα ήταν πολύ δύσκολο
να ασκήσουν δίωξη σε κάποιον και να πετύχουν καταδίκη.
Οπότε θέλαμε να έρθει η Τζάνις μαζί μας
και να μας δείξει πού είχαν θάψει το πτώμα της Μαρί Ελίζαμπεθ Σπάνακι.
Κάναμε πολλά ταξίδια ανατολικά του Ρέντινγκ
στους αυτοκινητοδρόμους 44 και 299,
και ελέγχαμε όλους τους δρόμους στα δεξιά,
ώστε να βρει η Τζάνις τον δρόμο που είχαν πάρει.
Είναι μεγάλη η ύπαιθρος.
Μπορείς εύκολα να πετάξεις ένα πτώμα και να μην το βρει κανείς.
Αφού κάναμε αρκετά ταξίδια με την Τζάνις και δεν εντοπίσαμε τον τόπο ταφής,
η εισαγγελία θεώρησε
πως δεν διέθετε αρκετές πληροφορίες για ανθρωποκτονία.
Υπήρχε ο κίνδυνος
να γίνει η δίκη για δολοφονία, να χάναμε
και να μην μπορούσαμε να ξαναδικάσουμε τον Κάμερον.
Ο ΚΑΜΕΡΟΝ ΧΟΥΚΕΡ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΚΑΘΕ ΑΝΑΜΙΞΗ ΣΤΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ Ή ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ
ΤΗΣ ΜΑΡΙ ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ ΣΠΑΝΑΚΙ.
Η ανθρωποκτονία της Μαρί Ελίζαμπεθ Σπάνακι ήταν η πιο σημαντική για εμάς,
αλλά ερευνήσαμε την υπόθεση απαγωγής της Κολίν Σταν,
ώστε να μπει φυλακή ο Κάμερον.
Ο Χούκερ συνελήφθη και κατηγορήθηκε
για συνολικά 17 βιασμούς, απαγωγές, σοδομισμούς και παράνομη κατακράτηση.
Το 1985 ο Κάμερον Χούκερ δικάστηκε
για τα σεξουαλικά εγκλήματα και την απαγωγή της Κολίν Σταν.
Ο Χούκερ την κρατούσε γυμνή και δεμένη με χειροπέδες σε ξύλινο κουτί σαν φέρετρο.
Όταν ξέσπασε το θέμα, όλοι επικεντρώθηκαν στην Κολίν Σταν.
...για την απαγωγή της Κολίν...
...όταν επιτέθηκε στην Κολίν...
Η Κολίν Σταν έχει αγόρι...
Η Κολίν Σταν...
Ήταν συγκλονιστική ιστορία.
Η απαγωγή και η επταετής αιχμαλωσία.
Τη γύμνωσαν, τη μαστίγωσαν με δερμάτινο μαστίγιο
και μετά παρακολουθούσε τον Χούκερ να κάνει σεξ με τη γυναίκα του.
Ο Χούκερ δικάζεται...
Πώς μπορεί κάποιος να το κάνει αυτό σε κάποιον και να μη νιώθει άσχημα;
Είναι ικανός να βασανίσει κάποιον.
Το ξέρω γιατί το έκανε σ' εμένα.
Την κρέμασε, τη μαστίγωσε.
Τη βασάνισε, της έκανε ηλεκτροσόκ.
Την έκαψε.
Και στο σπίτι στην οδό Όουκ,
εκεί που είχε πάει και τη Μαρλίζ,
μου είπε "Φώναξε, αν θες. Θα σου κόψω τις φωνητικές χορδές.
Το έχω ξανακάνει".
Μετά έμαθα για τη Μαρλίζ,
και ανακάλυψα πως ένα πράγμα που της έκανε ήταν ότι έκοψε τις φωνητικές της χορδές,
γιατί εκείνη ούρλιαζε συνέχεια
κι ήθελε να την κάνει να το βουλώσει.
Είναι ικανός να σκοτώσει κάποιον.
Δεν έχω καμία αμφιβολία.
Η νεαρή, μιλώντας με αδύναμη φωνή,
θυμήθηκε την απαγωγή της υπό την απειλή μαχαιριού τον Μάιο του 1977.
Η δίκη κράτησε έξι βδομάδες. Υπήρχαν πολλά ΜΜΕ.
Κρεμόταν από το ταβάνι στο υπόγειο του Κάμερον Χούκερ...
Είπε ότι ο Χούκερ την αλυσόδεσε, της έκανε ηλεκτροσόκ.
Της είχε βάλει αυτήν την αποκρουστική συσκευή στο κεφάλι.
Έγιναν βασανιστήρια. Βιασμοί.
Χρόνια έγκλειστη σε ξύλινο κουτί...
Είπε "Η κατάσταση ήταν τέλεια. Ήταν καλή σκλάβα".
Έμαθα πως
όσο πιο πολύ του αντιστεκόμουν, τόσο περισσότερο κρατούσε το βασανιστήριο,
όσο πιο πολύ συνεχιζόταν, τόσο πιο πολύ ενθουσιαζόταν.
Ενώ αν υπέμενα τον πόνο,
και τον άφηνα να κάνει ό,τι έκανε,
τότε, έχανε το ενδιαφέρον του
και όλα τελείωναν πιο γρήγορα.
Οι λεπτομέρειες που αποκαλύφθηκαν στη δίκη ήταν συγκλονιστικές,
αλλά δεν είχαν σχέση με τη Μαρλίζ.
...κατά του Χούκερ, η εισαγγελέας Κριστίν Μαγκουάιρ είπε
πως ο Χούκερ κινούνταν ανάμεσα σε σεξουαλικά βασανιστήρια κι έλεγχο μυαλού.
Η εισαγγελέας ήθελε να παρουσιάσει τη Μαρλίζ
για να δείξει ότι εκείνος είχε μέθοδο
κι είχε επιδείξει ξανά τέτοια συμπεριφορά.
Φαίνεται πως έχει τρύπες για τον αέρα.
Τα πάντα, όμως, για τη Μαρλίζ εξαιρέθηκαν ως πολύ επιζήμια
λόγω έλλειψης στοιχείων για φόνο.
Μας απαγόρεψαν να αναφέρουμε τη Μαρλίζ ή να πούμε οτιδήποτε για εκείνη στη δίκη.
Μπορούσαμε μόνο να αναφέρουμε τι έκανε σ' εμένα,
και ο δικαστής Νάιτ στην ακρόαση για την ποινή είπε...
Ο κατηγορούμενος είναι ο πιο επικίνδυνος ψυχοπαθής
που έχω αντιμετωπίσει ποτέ,
αν μη τι άλλο, επειδή είναι το αντίθετο απ' αυτό που φαίνεται.
Είπε "Όσο ζεις, θα είσαι επικίνδυνος για τις γυναίκες".
Και του είπε "Θα σου επιβάλω όσο μεγαλύτερη ποινή μπορώ".
Και το έκανε.
Ο Κάμερον καταδικάστηκε για δέκα κατηγορίες.
Απαγωγή,
βιασμό,
σοδομισμό, άλλες σεξουαλικές κατηγορίες με διαδοχικές καταδίκες,
και καταδικάστηκε σε 104 χρόνια.
Θα εκτίσει όλες τις ποινές ταυτόχρονα.
Ο Κάμερον φυλακίστηκε
και η υπόθεση Κολίν Σταν επιλύθηκε.
Η ανθρωποκτονία της Μαρί Ελίζαμπεθ Σπάνακι ήταν ανοιχτή.
Δεν ήταν ενεργή όμως,
γιατί δεν είχαμε νέες πληροφορίες και δεν βλέπαμε τρόπους για να προχωρήσουμε.
Νομίζω ότι ήμουν πολύ θυμωμένη,
ίσως με όλους, που δεν μπόρεσαν να βρουν το πτώμα της.
Όλοι ξέραμε ότι είχε πεθάνει.
Είχα θυμώσει πολύ που δεν ειπώθηκε ούτε έγινε τίποτα
στη δίκη.
Αφού τελείωσε η δίκη του, λέω
"Είναι μέσα για απαγωγή και για ό,τι άλλο έκανε στην Κολίν,
αλλά ο φόνος της αδερφής μου;"
1 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2000
Η ΤΖΟΝΤΙ ΚΑΙ Η ΧΑΝΑ ΜΕΤΑΚΟΜΙΖΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ 14
Όταν μετακόμισα απ' το διαμέρισμα στο Γουόλνατ Γκάρντεν,
τα πράγματα ήταν φυσιολογικά.
Δεν είχα ξανά κάποια περίεργη μετακίνηση στο σπίτι μου
ή κάτι άλλο.
Όταν έφυγα από εκεί, άλλαξε η ζωή μου.
Έναν χρόνο αργότερα, όμως,
άρχισα ξαφνικά να βλέπω πάλι όνειρα.
Και σκέφτομαι "Θεέ μου, νόμιζα ότι είχε τελειώσει αυτό.
Νόμιζα ότι είχε τελειώσει αυτό".
Ήταν ένα ζευγάρι.
Ο άντρας ήταν πολύ ψηλός στο όνειρό μου και η γυναίκα ήταν κοντή.
Και ήταν σούρουπο
και παρακολουθούσαν κάποιον, έψαχναν κάποιον.
Και μετά άκουγα συνεχώς το νούμερο 35,76
και έβλεπα το γράμμα Α και το 17.
Καθώς πετούσα στο όνειρό μου.
Δεν είχα ιδέα τι σήμαινε αυτό.
Είναι τοποθεσία;
Και τότε σκέφτηκα
"Έχω πληροφορίες που θα μπορούσαν να βοηθήσουν κάποιον;"
Και ξαφνικά ένιωσα κάτι.
Σταμάτα ό,τι κάνεις και κάλεσε το αστυνομικό τμήμα του Ρεντ Μπλαφ.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ - ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ ΡΕΝΤ ΜΠΛΑΦ
Το 2008 λάβαμε ένα τηλεφώνημα
από κάποια Τζόντι Φόστερ που διέμενε στο Τσίκο.
Είπε ότι είχε ζήσει στο σπίτι της Μαρλίζ και ήθελε να δώσει πληροφορίες
που ίσως είχαν σχέση με τη δολοφονία της Μαρλίζ και το σημείο ταφής της.
Επικράτησε σιωπή στη γραμμή
και νόμιζα ότι μου το έκλεισε.
Και μου λέει "Γιατί τηλεφωνείτε τώρα;"
Λέει "Ετοιμαζόμαστε να ξανανοίξουμε την ανεξιχνίαστη υπόθεση
της Μαρί Ελίζαμπεθ Σπάνακι".
Λέει "Δεν έχω ξαναφρικάρει ποτέ όσο τώρα εδώ μ' εσάς".
Συνάντησα τον ντετέκτιβ Χέιλ σε μια καφετέρια.
Έκανε πολλές ερωτήσεις.
Με ρώτησε τι είδα.
Μου μίλησε για τα όνειρα.
Θεωρώ πως όποτε παίρνεις πληροφορίες από κάποιον που σου λέει
πως έχει δει κάποιο όνειρο και θέλει να δώσει πληροφορίες
για κάποια ποινική υπόθεση, είσαι επιφυλακτικός.
Είχα πολύ άγχος.
Φοβόμουν ότι θα με επικρίνουν.
Και μετά σκέφτηκα "Δεν πειράζει αν με θεωρείτε τρελή.
Πρέπει να δώσω πληροφορίες".
Επειδή ήταν ανοιχτή υπόθεση δολοφονίας, δεν του επιτρεπόταν να μου πει τίποτα.
Εγώ έδινα πληροφορίες, αλλά εκείνος δεν αρνιόταν ούτε επιβεβαίωνε κάτι.
Μας είπε ότι είδε το γράμμα Α και το νούμερο 17, δηλαδή το Α17.
Πίστευε ότι ήταν δρόμος που ο Κάμερον κι η Τζάνις πήραν για τον τάφο της Μαρλίζ.
Και υπάρχει ένας δρόμος στην έξοδο 44 που ονομάζεται Α17.
Θέλαμε να ανακρίνουμε πιο εξονυχιστικά την Τζάνις
και να δούμε αν θα καταλήγαμε σε κάποιο σημείο ταφής.
Η πρώτη φορά που μιλήσαμε με την Τζάνις ήταν το 2010 στο Τσίκο.
Συστηθήκαμε ως οι ερευνητές που είχαν αναλάβει την υπόθεση
και νομίζω ότι ανησυχούσε πως ίσως κατηγορηθεί για κάτι,
οπότε της είπαμε εξαρχής
πως είχε συμφωνία ασυλίας.
Δεν ήμασταν εκεί για να τη συλλάβουμε. Ήμασταν εκεί για να πάρουμε απαντήσεις.
Όταν ανακρίναμε την Τζάνις,
είχαμε καλύτερη περιγραφή του δρόμου στον οποίο έστριψαν απ' τον αυτοκινητόδρομο 44.
Μας έδωσε περισσότερες περιγραφές για τα κτίσματα που είχαν περάσει.
Μας έδωσε πληροφορίες που θεωρήσαμε καλές για την υπόθεση.
Είμαστε στον αυτοκινητόδρομο 44.
Είμαστε ανατολικά του Σινγκλετάουν στην Καλιφόρνια.
Απ' τις βασικές περιοχές που πιστεύουμε ότι έχει ταφεί η Μαρλίζ Σπάνακι.
Είναι όμως μεγάλη περιοχή και είναι πολύ δύσκολο να την εντοπίσουμε.
Αλλά έχουμε καταλήξει σε κάποια περιοχή
όπου θεωρούμε ότι είναι.
Η υπόθεση της Μαρλίζ είναι ανοιχτή και την ερευνά η αστυνομία του Ρεντ Μπλαφ.
Πάντα ήταν υπόθεση ανθρωποκτονίας.
Για την αστυνομία του Τσίκο είναι ανοιχτή υπόθεση εξαφάνισης
διότι δηλώθηκε εκεί το 1976.
1 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2021
45 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΛΙΖ
-Γεια, Τζόντι. Πώς είσαι; -Καλά. Εσύ;
-Καλά. Χαίρομαι που σε βλέπω. -Ναι.
-Πάει καιρός. -Πολύς καιρός!
Ναι.
Ως τώρα, δεν έχουμε μιλήσει στην Τζόντι για την υπόθεση,
για τον αριθμό της περιοχής που θεωρούμε ότι είναι ο τάφος
και για τον αριθμό που μας έδωσε.
Δεν νομίζω ότι η Τζόντι ξέρει πόσο κοντά έπεσε
όταν επικοινώνησε μαζί μας τον Ιούλιο του 2008.
Ο εισαγγελέας κι εγώ είπαμε να το συζητήσουμε τώρα.
Θα μπορούσε να βλάψει την υπόθεση σε μελλοντική ακρόαση;
-Ναι. -Και είπαμε όχι.
Ελπίζουμε πως αν μιλήσουμε γι' αυτήν τώρα, θα την κλείσουμε.
Όταν μας τηλεφώνησες,
ήταν η στιγμή που ανοίξαμε πάλι την υπόθεση.
-Οπότε... -Δεν είχα ιδέα.
Εντατικοποίησε την έρευνά μας για τον τάφο της Μαρλίζ.
Ψάχναμε μια περιοχή όπου πιστεύαμε ότι μπορεί να ήταν.
Δεν ξέρω αν θυμάσαι πότε σου μιλήσαμε.
-Είδες στο όνειρό σου τον αριθμό 35,76. -Ναι.
Τον έβλεπες συνέχεια
και πίστευες πως τόσο απείχε το σπίτι από τον τάφο της.
-Είπες προς τα βορειοανατολικά. -Ναι.
Αφού μιλήσαμε, χρησιμοποιήσαμε λογισμικό χαρτογράφησης
και εντοπίσαμε το σπίτι και πού πιστεύαμε ότι μπορεί να είναι.
Ο αριθμός που μας έδωσες ήταν 35,76
κι ο αριθμός που βρήκαμε με το λογισμικό χαρτογράφησης ήταν 35,77.
Ήταν πολύ κοντά.
-Τι; -Ανησυχήσαμε.
Φρίκαρα κι εγώ, γιατί δεν είχες ιδέα πού ψάχναμε.
Όλα τα στοιχεία που μας έδωσε η Τζάνις ήταν σε εκείνον τον δρόμο.
Άρα η Τζάνις κι εγώ δώσαμε παρόμοιες πληροφορίες για την περιοχή;
Ακριβώς.
Κι εγώ δεν ήξερα τίποτα. Είδα απλώς κάποια όνειρα.
Ναι.
Για χρόνια αναρωτιόμουν αν κάτι από όσα σας έδωσα ήταν σχετικό
ή πώς βοήθησε σε οποιοδήποτε επίπεδο.
Ενίσχυσε την πεποίθηση για την περιοχή που λέγαμε.
Ελπίζω, λοιπόν, αυτή η πληροφορία και η συζήτησή μας τώρα
να δώσουν ένα τέλος για τη Μαρλίζ και την οικογένειά της.
Πάντα πίστευα ότι υπήρχε κάτι άλλο εκτός από εμένα,
κάτι άλλο πιο μεγάλο,
και θέλω να είμαι ένας άνθρωπος στοργικός, συμπονετικός.
Κι αν έχω κάτι που μπορεί να βοηθήσει κάποιον άλλον,
θέλω να τον βοηθήσω.
Πιστεύω ότι το πνεύμα της Μαρλίζ προσπαθούσε να επικοινωνήσει με κάποιον
και πραγματικά θέλω να αναπαυτεί η ψυχή της.
Κι αν μπορώ να τη βοηθήσω, αυτό θέλω να κάνω.
Κοιμάται;
ΡΕΝΤ ΜΠΛΑΦ ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ
Αποστρατεύτηκα
τον Ιούνιο του 2007.
Και η μόνη υπόθεση που είναι ακόμη ενεργή
είναι η ανθρωποκτονία της Μαρλίζ.
Σε κάθε ανεξιχνίαστη υπόθεση,
θέλεις πάντα να δώσεις ένα τέλος για την οικογένεια.
Θέλεις δικαιοσύνη για το θύμα.
Οπότε πάντα θα υπάρχει προσπάθεια από πλευράς αστυνομίας
για εξιχνίαση τέτοιων υποθέσεων.
Ο Κάμερον καταδικάστηκε σε 104 χρόνια φυλάκισης.
Θα έλεγες ότι θα έμενε στη φυλακή για όσο θα ζούσε.
Όμως, δυστυχώς, άνθρωποι που δεν πρέπει να ελευθερώνονται,
ελευθερώνονται, και μετά επαναλαμβάνουν τα εγκλήματά τους.
Ο Κάμερον θα αποφυλακιστεί υπό όρους.
Θα πάει σε φυλακή κάπου στην περιοχή της Αλαμίντα
και θα ξεκινήσει αξιολογήσεις ψυχικής υγείας.
Οπότε ίσως κρατηθεί σε ψυχιατρική κλινική
για αρκετά χρόνια.
Ανά πάσα στιγμή, όμως, μπορεί να αποφυλακιστεί από εκεί.
ΚΑΤΑ ΤΑ ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ, Ο ΚΑΜΕΡΟΝ ΧΟΥΚΕΡ ΑΝΕΜΕΝΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥ
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟ "ΒΙΑΙΟ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟ ΑΡΠΑΚΤΙΚΟ".
ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΣΕ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ.
ΚΑΙ Η ΤΖΑΝΙΣ ΧΟΥΚΕΡ ΑΡΝΗΘΗΚΕ ΝΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕΙ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΖΕΙ ΜΕ ΨΕΥΔΩΝΥΜΟ.
Σε αυτό το συγκρότημα κατοικιών μετακόμισε η αδερφή μου.
Θα ξεκινούσε τη νέα της ζωή εδώ στο Τσίκο.
Ήλπιζα να πραγματοποιήσει το όνειρό της εδώ.
Μερικές φορές έβλεπα ταινίες κι έλεγα "Πόσο μοιάζει αυτή με τη Μαρλίζ".
Μετά από λίγο καιρό ελπίζεις.
Τυφλή ελπίδα.
Η ιστορία της Μαρλίζ δεν ειπώθηκε ποτέ.
Η ιστορία της δεν τελείωσε ποτέ.
Δεν βρέθηκε πτώμα.
Ο Κάμερον Χούκερ πήγε φυλακή για ό,τι έκανε στην Κολίν
και η αδερφή μου περιμένει ακόμη απόδοση δικαιοσύνης.
ΑΝ ΕΧΕΤΕ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΙ ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ ΣΠΑΝΑΚΙ,
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΜΕ ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΤΟΥ ΡΕΝΤ ΜΠΛΑΦ ΣΤΟ 530-527-3131
Ή ΣΤΟ CRIMETIPS@RBPD.ORG Ή ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΟ UNSOLVED.COM
Υποτιτλισμός: Μάρθα Σιαμέτη