Ang Ripper! May nabiktima na naman siya!
May nabiktima na naman siya!
Narinig na ng mga tao ang pangalang Jack the Ripper
kahit di nila alam kung ano ang ginawa ni Jack the Ripper.
Mamamatay-tao si Jack the Ripper. Oo.
At di siya kailanman nahuli o naparusahan. Napakatalino. Yey!
Nangyari ito noong Victorian times sa London,
pero may mga libro tungkol sa kanya
na nakasulat sa Japanese, Chinese, Italyano, at Espanyol,
kaya kilala ang pangalan niya kahit saan.
Jack the Ripper!
TAPOS NA ANG LAHAT PARA SA RIPPER!
Wag mong gamitin ang pangalang 'yan!
Iba ang naging kwento ng buhay ni Jack sa kung ano talaga ang ginawa niya.
Pero kapag naunawaan mo ang lagim ng mga krimen,
magbabago ang pananaw mo.
Kakila-kilabot ang mga krimen.
Sinubukan niyang hiwain ang ilong at ang tenga niya,
nilagyan ng mga gasgas at hiwa.
Tinanggal niya ang puso ng babae.
Nakakakilabot talaga.
Kung iisipin mo, ang misteryo ay sumikat sa maraming dahilan.
Una, tinakot ni Jack the Ripper ang mga tao
sa paraang wala pang killer ang nakagawa pa no'n,
at maaring walang killer na makakagawa pa.
Isang dahilan kung bakit sikat pa din ito ay dahil nag-eevolve ang istorya nito.
Nangyari ito mahigit 135 taon na ang nakalipas,
pero sinusubukan pa rin nating malutas ang misteryo.
WHITECHAPEL DISTRICT DALAWANG MILYA SILANGAN NG CENTRAL LONDON
Madaling araw ng Agosto 31, 1888,
isang pulis ang galing mula sa pag-iikot sa Whitechapel.
May nakita siyang isang bagay na nakalapag sa pintuan.
Habang papalapit siya, nakita niya na babaeng nakahiga.
May ilawan siya, kaya inilawan niya ang babae
at nakita niyang laslas ang lalamunan nito.
Ang hindi niya nakikita,
sa ilalim ng damit na may bahid ng dugo, labas ang mga lamang-loob.
Maraming tao ang nakatira sa lugar.
May mga tao pa sa mismong bahay sa tabi ng gate kung saan siya natagpuan,
wala silang narinig at nakita.
Malinaw na nangyari ito nang tahimik
sa ilalim ng bintana,
kung saan ang mga tao ay natutulog na.
Isang napakabangis na pag-atake.
Sa morge, napansin na may malalim at uka-ukang sugat
mula sa breastbone papunta sa tiyan,
na tuluyang pumutol sa tissue sa loob ng tiyan niya.
No'ng nagtanong ang mga awtoridad, "May nakakakilala ba sa taong ito?"
nakilala siya sa pangalang Polly.
Si Mary Ann Nichols, mas kilala bilang Polly,
43 taong gulang siya no'ng pinatay siya.
Baguhan lang si Polly sa East End ng London, sa pagkakaalam natin.
Pero nalulong siya sa alak, at naging malala ang kalagayan niya.
At napakahirap niya, nabubuhay mag-isa,
at ang ikinabubuhay lang niya ay prostitusyon.
Umiinom siya no'ng gabing iyon,
at wala siyang pambayad para sa tutulugan niya,
kaya pinaalis siya mula sa tinutuluyan niya.
2:10 AM UMALIS SI POLLY SA LODGING HOUSE
Lumabas siya para magtrabaho,
sinusubukang makalikom ng pera para sa tutuluyan niya.
Ang huling sinabi ni Polly sa deputy ng lodging house ay,
"Ang ganda ng bonnet ko ngayon, di ba?"
Parang gano'n ang sinasabi niya,
"Lalabas ako para makakuha ng lalaki,
makikita naman kung gaano ako kaganda."
"Babalik ako para sa kama ko. Babalik ako maya-maya."
At doon na siya inatake at pinagputol-putol.
Sinakal ng killer si Polly,
pinatay siya bago pa man siya makasigaw.
Sa East End noong 1880s,
di karaniwan ang pagpatay gaya ng iniisip natin,
kaya't ang pagpatay kay Molly
ay malamang inisip ng mga pulis noon na di na mauulit.
3:45 AM NATAGPUAN ANG BANGKAY NI POLLY
Pinakamalaking lungsod sa mundo ang London noong 1888.
Nando'n ang West End, napakayaman, maunlad,
ang East End napakadukha.
Isang distrito ang Whitechapel sa East End ng London.
Isang lugar na ang mga tao ay hirap na hirap sa buhay,
mga taong naghihikahos, literal na namamatay sa gutom.
Sa mga pangunahing lansangan,
may mga daanan at eskinitang puno ng daga.
Nakakakilabot.
Mga taong nabubuhay sa grabeng kalagayan.
Maraming dalaga sa East End
ang di kayang bumili ng sariling bahay o tutuluyan.
Kaya araw-araw, kailangan nilang makalikom ng apat na sentimo
para sa isang kama sa gabi,
sa tinatawag na common lodging house, o doss-house.
Sinasabi kong kama, pero karamihan sa mga lugar na ito,
mga kabaong talaga ito na nakahilera sa pader.
Maraming babae ang napipilitang maging prostitute.
Kailangan nilang gawin ito para kumita ng pera.
May tawag sa mga babaeng ito, ito ay "mga kapos-palad,"
dahil nahulog sila sa lambat.
Tinarget ni Jack the Ripper ang mga babaeng ito
dahil madali silang target at mga mahihinang babae lamang.
Kung prostitusyon ang ginamit nila para mabuhay,
alam nila ang kalakaran sa kalye.
Sa totoo lang, ang mga biktima ang pumili ng lugar ng pagpatay.
Dahil sa ginawa nila, alam nila kung saan dadalhin ang mga kliyente nila
kung saan maliit ang tsansa na magambala sila.
Kaya't pinili nila, ng di sinasadya, ang perpektong lugar para mapatay sila.
Pinatay si Polly Nichols noong Agosto 31.
Makalipas ang isang linggo, sa ika-8 ng Setyembre,
may isa na namang pagpatay, at iyon ay si Annie Chapman.
Natagpuang patay si Annie sa likod ng Hanbury Street.
Doon din sa East End…
UNANG BIKTIMA
…malapit kung saan pinatay si Polly.
IKALAWANG BIKTIMA
Nakahiga siya, sa bakuran, ang mukha niya ay nakaharap sa hagdan.
Matindi ang pinsala niya, kagaya ng kay Polly.
May kinuha din ang killer.
Pinutol at kinuha niya ang sinapupunan ng biktima,
na nagmungkahi na ang dahilan ng pagpatay
ay para makuha ang partikular na bahaging iyon ng katawan niya.
Si Annie ang pinakamatanda sa mga biktima. Siya ay 47 taong gulang.
PINATAY SETYEMBRE 8, 1888
Ayon sa ulat ng pulisya, Walang pinagkakakitaan si Annie.
Para mabuhay, nagbebenta siya ng mga palamuti sa kalye.
Pag walang kita do'n, sa prostitusyon muna siya kukuha ng pera.
Muli, tulad ni Polly Nichols, no'ng gabi bago siya pinatay,
wala siyang pera para bayaran ang kama niya.
1:45 AM UMALIS SI ANNIE SA LODGING HOUSE
Sinabi ng mga saksi na naglalakad siya at naghahanap ng kliyente.
Sa isang punto no'ng gabing iyon,
may nakakita kay Annie na may kausap na lalaki
sa labas ng pinto sa 29 Hanbury Street,
pero hindi niya nakita ang mukha ng lalaki.
Sinabi ng saksi na mukhang dayuhan ang lalaki
dahil sa pananamit niya.
Pinaniniwalaan na si Jack the Ripper ito.
At ayon sa rekord ng pulisya, ang sumunod na nangyari,
ay dumaan ang dalawa sa pasukan na hindi naka-lock, Number 29.
Patungo sa isang lagusan.
Ang madilim na lagusang 'yon ay patungo sa likod-bahay.
Doon pinatay ni Jack si Annie.
KUNG SAAN NAKAHIGA ANG KATAWAN
Ang nakatira sa Number 27 Hanbury Street sa panahong pinatay si Annie,
ang nasa katabing bahay nito,
ay isang lalaking nagngangalang Albert Cadosch.
Papunta siya sa kubeta na nasa ilalim ng hardin,
at narinig niya ang pagsigaw ng "hindi" at isang lagabog sa bakod.
Sinasabing katawan 'yon ni Annie na tumama sa bakod.
5:30 AM - MAY NAKITANG KASAMANG LALAKI SI ANNIE
Kung tumingin siya sa kabilang bakod no'n,
ay maaring nasaksihan niya ang pagpatay kay Annie Chapman.
NARINIG NG KAPITBAHAY
Hiniwa ang lalamunan ni Annie mula kaliwa pakanan,
pabalik sa spinal column.
Nilaslas siya hanggang sa breastbone.
Nilabas ang bituka niya at ipinatong sa balikat niya.
Sa paanan niya ay ilang mga bagay mula sa bulsa niya na nilaslas din.
May suklay, isang piraso ng papel,
lahat ng bagay na nanggaling sa bulsa niya.
Inilapag ito ng maayos ng killer sa paanan niya.
Sobrang kakaiba.
At dahil pinagputol-putol siya gaya ni Polly,
naniniwala ang pulisya na iisa lang ang gumawa ng mga pagpatay.
Sa pinangyarihan ng krimen,
naghahanap sila ng mga palatandaan na naiwan ng salarin.
Doon nakita ng mga pulis ang isang bagong labang leather na apron
sa sulok ng bakuran.
At iniisip nila, "Ayos. Mahuhuli na natin ang salarin."
At ang dahilan ng pananabik na 'yon,
ay dahil matapos ang pagpatay kay Polly Nichols,
iniimbestigahan ng mga pulis ang suspek na nagngangalang Leather Apron.
Ang mga prostitutes noon sa Whitechapel
ay nagsimulang magkuwento tungkol kay Leather Apron,
at kumbinsido sila na ito ang taong responsable.
Si Leather Apron ay si John Pizer, na nakatira sa Whitechapel.
Isa siyang sapatero, kaya natural lang na nakasuot siya ng leather apron.
Kaya no'ng nakita nila ang leather na apron,
kinaladkad siya papunta sa istasyon ng pulis,
kung saan isinailalim siya sa interogasyon.
Lumalabas na ang leather apron na nakita nila
ay walang kinalaman sa pagpatay.
Isang residente lang pala ang naglinis ng leather apron niya
at isinampay sa bakod para matuyo.
May matibay na alibi si Pizer no'ng mga gabi ng pagpatay,
kaya pinalaya rin siya kalaunan.
At siya lang ang una sa napakaraming suspek sa kaso.
Sa puntong ito, naisip ng mga pulis
na parang may mali sa Whitechapel.
Dalawang malagim na pagpatay,
at malamang iisa lang ang may gawa.
Ang nakakabahala dito ay may isang tao
na gustong pumatay sa 'yo,
at di mo pa sila nakikilala, wala kang atraso sa kanila.
Hindi ka papatayin ng may dahilan.
Nagsisimula na ang takot dahil sa mga pagpatay na ito.
Iniisip ng mga tao, "Anong klaseng halimaw ang gagawa nito?"
HALIMAW NG WHITECHAPEL
Maaring alam ng salarin ang pasikot-sikot sa Whitechapel.
Ang Whitechapel noon ay binubuo ng maraming makipot na eskinita,
maliliit na daanan sa pagitan ng mga gusali.
Kailangan lang niyang malaman kung saan pinakamalapit sumuot
para makababa siya agad at tumakas sa pinangyarihan ng krimen.
Pag nasa Whitechapel Road na siya,
ang pangunahing daan papunta sa Commercial Street,
sa mga abalang daan,
makakalabas na siya at hahalubilo sa mga tao.
Ang mga pulis ay nagdesisyong wag makipag usap sa press
tungkol sa mga aktibidad na isinagawa o linya ng imbestigasyon nila.
At natural lang na maghanap ang press ng mga nakakagulat na istorya
at nadismaya na wala pang mga pagkilos maliban sa suspect na si Leather Apron.
PAGPATAY SA EAST-END
PAGPATAY KAY ANNIE
At noong ika-27 ng Setyembre, 1888,
nakatanggap ang Central News Agency ng isang interesanteng sulat
na nakasulat sa pulang tinta.
Sabi dito, "Dear Boss, lagi kong naririnig na nahuli na ako ng mga pulis."
"Hindi pa nila ako mahuhuli."
At nagyabang at nanuya pa tungkol sa ginawa niya.
Di siya mahuhuli ng mga pulis.
HINDI AKO TITIGIL
At sa dulo ay may pirma, "Sumasainyo, Jack the Ripper."
SUMASAINYO, JACK THE RIPPER
'Yong "Dear Boss" na sulat ay maaring ang pinakaimportanteng dokumento natin
dahil ito ang nagbigay sa 'tin ng pangalang "Jack the Ripper."
Binuod nito kung ano ang ginagawa niya sa mga babae.
Nilalaslas sila.
'Yong nakakatakot na palayaw,
Jack the Ripper, pangarap ito ng mga peryodista!
May pangalan na ang mamamatay-tao, hindi na siya malabong pigura.
May pangalan siya, Jack the Ripper.
SUMASAINYO, JACK THE RIPPER
Pero karamihan ng mga pulis ay naniniwala na ang sulat na ito
ay gawa ng isang mamamahayag sa London
na kilala ng mga detectives ng Scotland Yard.
Sa madaling salita, isang mamamahayag ang gumawa ng sulat.
Isang panloloko.
Maraming tao noon, kabilang ang mga awtoridad,
ay naniniwalang alam nila ang pagkakakilanlan ng taong gumawa nito
at ang taong 'yon ay mula mismo sa Central News Agency
na sinusubukang bumuo ng pananabik para sa press.
Kaya't iniisip ko na ang "Dear Boss" na sulat
ay hindi isinulat ni Jack the Ripper.
No'ng natanggap nila ang sulat,
mukhang walang solidong suspek
o linya ng pagtatanong na sinusunod ng mga pulis no'ng panahong 'yon.
Desperado na ang mga pulis,
kaya nagdesisyon silang isapubliko ang sulat.
Kinopya ito at ipinaskil,
pero inilagay din ito sa mga pahayagan.
Pagkakamali ang pagsasapubliko nito,
dahil sobrang eksakto ng pangalang 'yon,
Jack the Ripper, sumikat ito.
At dumami ang mga ganitong panloloko.
At buong Oktubre, dinagsa ang mga pulis ng mga sulat,
karamihan ay nagpakilalang "Jack the Ripper".
Halos naging pambansang libangan ito,
nagsusulat ng mga liham, "Jack the Ripper."
Bawat sulat ay kailangang basahin, suriin,
at kung maaari, magfollow-up sa may-akda, sundan,
kaya't ang mga pagod na detectives ay halos sumuko na.
At noong ika-30 ng Setyembre,
ilang araw matapos matanggap ng mga pulis ang "Dear Boss" na sulat
may dalawang pagpatay uli sa loob ng wala pang isang oras.
Ang gabing 'yon ang tinatawag ngayon na "Double Event Night."
Sa lugar na ito, 1:00 ng umaga,
hinila ni Louis Diemschutz ang kabayo niya papunta sa bakuran
kung nasaan ako ngayon.
Nakita niya ang katawan ng isang babae.
Si Elizabeth Stride, ang ikatlong biktima ni Jack the Ripper.
Swedish si Elizabeth.
Nagtrabaho siya bilang yaya sa ilang mga bata, at bilang tagalinis,
at nakakalungkot, napasok siya sa prostitusyon.
Pumunta siya sa England noong nasa 20s siya,
at sa una, ay napunta siya sa paligid ng Brick Lane,
sa mga karaniwang lodging houses doon.
At sa katapusan ng Setyembre,
nakaipon siya ng kaunti sa pamamagitan ng paglilinis do'n sa tinutuluyan niya.
Nagsimula siyang lumabas ng gabi at gastusin ang kinita niya.
UNANG BIKTIMA IKALAWANG BIKTIMA
No'ng matagpuan ang bangkay, may scarf siya sa leeg,
na pinilipit sa isang gilid, at hinila nang mahigpit ang buhol,
at may malaking uka-ukang hiwa,
na muntik nang umabot sa lebel ng scarf na 'yon,
na para bang ginamit bilang gabay ng pumatay.
Napakaraming dugo ang dumadaloy mula sa lalamunan
papunta sa kanal sa kabilang sulok.
Di tulad ng ibang biktima, nilaslas lang ang lalamunan niya.
Walang mutilasyon.
May mga naniniwala na kaya nilaslas lang ni Jack ang lalamunan ni Elizabeth
ay dahil nagambala siya ng pagdating ng kabayo sa bakuran.
At dahil hindi niya nagawa ang mutilasyon,
naghanap uli siya ng isa pang mabibiktima.
ELIZABETH STRIDE IKATLONG BIKTIMA
Makalipas ang 45 minuto, sa lungsod ng London,
ang katawan ni Catherine Eddowes ay natagpuan sa Mitre Square.
CATHERINE EDDOWES PINATAY SEPTEMBER 30, 1888 - EDAD 46
Kung saan ako nakatayo ngayon
ay kung saan natagpuan ang katawan ni Catherine Eddowes
no'ng gabi ng Double Event.
Ipinanganak si Catherine sa Wolverhampton.
Kalaunan, namatay ang mga magulang niya,
at dinala siya sa mga ampunan.
Kalaunan, ay lumipat siya sa London
kung saan nakilala siya bilang sex worker,
pero hindi ito madalas.
Natagpuan siya bandang 1:45 ng umaga
ng isang pulis, si PC Watkins,
na papunta sa likod, sa paligid ng Mitre Street.
Pumunta siya sa plaza.
Nagpapatrolya siya.
Inilawan niya at nagulantang siya no'ng nakita niya ang katawan dito.
Wala pa siya do'n no'ng nakaraang 15 minuto.
1:45 AM NATAGPUAN SI CATHERINE
Sa lahat ng mga biktima, pinakamalubha ang ginawa sa kanya.
Lumalala na ito.
Nilaslas ang lalamunan, pati ang katawan.
May mga hiwang korteng V sa pisngi at talukap niya,
ang bahagi ng earlobe at ang dulo ng ilong ay tinanggal.
At kinuha din ng killer ang uterus at kaliwang kidney.
Isa lang ang residente sa plaza, ang pulis na si Richard Pearce,
kasama ang pamilya niya na natutulog.
Walang narinig ang pulis,
ang nakakamangha, ang bantay sa gabi ay walang narinig at nakita.
Parang pinatay siya ng multo dito.
No'ng dinala si Catherine sa morge ng London at hinubaran,
napansin nila na ang apron na suot niya
ay puno ng dugo, siyempre,
pero may kulang do'n, na para bang pinutol.
Matapos matagpuan ang katawan ni Catherine Eddowes,
may naglalakad na pulis sa Goulston Street.
Iniilawan niya ang mga pintuan, sinisigurong walang nagtatago,
naghahanap ng armas,
at nakakita siya ng dugo sa pasukan sa mga tirahan sa Goulston Street.
At sa dugo, may nakita siyang bagay.
Isang parte ng apron ni Catherine Eddowes
na pinutol mula sa katawan niya sa Mitre Square.
May mga naniniwalang ang dahilan kung bakit inilaglag ang apron doon
ay dahil pinunasan ng salarin ang kamay at kutsilyo niya.
Pero kung bakit sa mismong pintuan na 'yon,
walang nakakaalam.
Ang dugong 'yon sa piraso ng apron
ay maaaring kay Catherine, siyempre, mula sa mga sugat niya.
Maaaring di sinasadyang nasugatan ng salarin ang sarili niya
habang isinasagawa ang pagpatay.
MISTERYO NG WHITECHAPEL
Sa kasamaang palad, wala pang mga blood type noon,
kaya wala itong silbi.
Isang bagay na nakakabahala sa mga Jack the Ripper na sulat
ay magpapadala sila ng parte ng katawan sa mga pulis.
Dalawang linggo matapos ang Double Event,
no'ng patayin si Elizabeth at Catherine,
isang lokal na si George Lusk ay nakatanggap ng sulat.
Umupo siya sa hapag-kainan niya no'ng ika-16 ng Oktubre,
at isang maliit na package ang naihatid sa kanya,
Binuksan niya, at nasa loob ang sulat mula sa Impiyerno.
MULA SA IMPIYERNO
At kasama ng sulat ay kalahating kidney ng tao.
Si George Lusk ang pinuno
ng Whitechapel Mile End Vigilance Committee.
Lumalabas sila sa gabi at nagpapatrolya sa mga kalye,
at sinusubaybayan ang mga kahina-hinalang tao.
Sinasabi ng sulat na dumating sa bahay ni Mr. Lusk,
"Mr. Lusk, ipinadala ko ang kalahati ng kidney na kinuha ko sa isang babae."
"Prineserba ko para sa 'yo."
"Ang isang piraso iprinito at kinain ko. Maasarap ito."
"Baka ipadala ko sa 'yo ang madugong kutsilyo na ginamit ko,
kung maghihintay ka lang nang kaunti."
"Hulihin mo ako kung kaya mo, Mr. Lusk."
Sinasabi niyang cannibal siya
at kinain niya ang isang bahagi ng kidney ng biktima.
Nakakakilabot.
Dahil sa liham kay Lusk,
nagkaroon ng debate sa pagitan ng mga pulis
kung iyon ba ay kidney talaga ni Catherine.
Ang mga medikal na opinyon ay iba noon.
'Yon ang tamang kidney. Ang kaliwang kidney,
at kinuha nga kay Catherine ang kaliwang kidney niya.
MGA SIKAT NA KRIMEN
Kung 'yan nga ang kidney ni Catherine,
ibig sabihin ay totoo ang sulat, at may 50/50 na tsansa.
Kaya naniniwala ako sa sulat na 'yon
at naniniwala akong totoo ang liham, pero di sang-ayon ang iba.
May mga nagsasabi na ito lang ang tunay na sulat
na galing sa salarin.
Para sa akin, hindi ako naniniwala.
Tingin ko, panloloko lang ito ng isang medical student.
Karaniwan sa mga medical students ang makakuha ng mga parte ng katawan.
Ang punto ay, nahumaling na ang lahat sa istorya ni Jack the Ripper.
Halos naging obsesyon na ito.
Sabi nila, "Kailangan kong makisali. Gusto kong makisali."
Noong Oktubre ng 1888,
nagkaroon ng paghahalughog sa bawat bahay
sa buong Whitechapel.
May ilang daang mga bahay ang hinalughog.
Isang libong tao ang inimbestigahan,
pero wala talagang lead para ipagpatuloy ito.
Mahalagang tandaan na noong 1888, limitado ang mga kagamitan
na ginagamit ng kapulisan sa pag-iimbestiga.
Walang mga bagay tulad ng mga fingerprint,
at siguradong wala silang CCTV,
na makakatulong sa kanila para bantayan ang iba't ibang lugar.
Nakadepende ang imbestigasyon ng pulisya sa paghahanap sa isang lugar.
Baka may bakas ng paa roon na magagamit nila?
Pero walang epektibo sa tradisyonal na pamamaraan ng pagtuklas ng krimen.
May mga saksi tayo na nagsasabing, "Nakita ko ito, nakita ko 'yon."
Pero hindi natin alam kung nakita nila ang pumatay o hindi.
Marami ang nagsasabing maaaring five foot six o five foot seven siya,
pero siguro, maaring ito ang katamtamang taas ng mga lalaki noon.
KAILAN SILA TITIGIL?
Iba't ibang edad mula 20 hanggang 40, ibang damit.
Ang problema sa paglalarawan ng mga saksi sa panahong 'yon
ay napakalabo ng mga ilaw.
Mga 2:00 o 3:00 ng umaga, at madilim na. Limitado ang ilaw.
Paano natin napapansin ang mga bagay?
Madalas, nagkakamali ang mga saksi ng di sinasadya sa paglalarawan nila.
Kaya't sa kasamaang palad,
walang nakakaalam kung ano ang hitsura ni Jack the Ripper.
Sa puntong ito, ang mga pulis ay dadaan sa East End ng London,
sa paghahanap sa salarin.
Mayroong kakaibang sitwasyon
kung saan maraming tao ang naka-disguise
para subukang hulihin ang Ripper.
May tatlong medical student na ginamit na pang-akit
para subukang mapalabas ang salarin.
Mga lalaking nagbihis babae, pagala-gala sa East End
sa pag-asang atakihin sila ni Jack the Ripper
para sila ang makahuli sa kanya.
Naghanda na ng mga armas ang mga babae.
May mga litrato sila na may hawak na kutsilyo, baril, gunting,
dahil alam nila na kailangan nilang lumabas.
Wala silang ibang pupuntahan. Kailangang kumita para sa tutuluyan nila.
Napakagrabeng sitwasyon nito,
na kung iisipin baka ang susunod na kliyente ang maging huli mo.
Lumipas ang buong Oktubre ng walang mga pagpatay,
dahil na rin sa pagpapahusay ng presensya ng mga pulis sa lugar.
Walang insidente hanggang sa sumunod na pagpatay
no'ng ikasiyam ng Nobyembre.
At ito yata ang pinakamalala sa serye.
Si Mary Jane Kelly ay nasa mid-20s.
kaya siya ang pinakabata sa mga babae.
At gaya ng ibang mga biktima, kailangan niya ng pera,
kaya't nagtrabaho siya bilang bayarang babae.
May sarili siyang kuwarto sa Whitechapel.
Isang lalaking nagngangalang Thomas Bowyer
ang umiikot para maningil ng upa kay Mary Jane Kelly.
Kumatok siya sa pinto. Walang sagot.
Kaya umikot siya papunta sa gilid ng basag na bintana
Inalis niya ang kurtina at nakita ang nakakatakot na tanawing ito.
Nakakagulat talaga.
May oportunidad sa saradong pintuang 'yon,
kaya magagawa ng killer ang gusto niya.
Ang katawan ni Mary Kelly ay tuluyang nawakwak.
Pinutol ang mukha niya, tinanggal ang suso,
nakahiga sa kama, nagkalat ang mga lamang-loob.
Pinatay siya sa loob.
Siya lang ang pinatay na nangyari sa loob ng bahay.
PINATAY NOBYEMBRE 9, 1888 EDAD 25
Kinunan ng litrato ng mga pulis ang katawan.
Isa ito sa pinakaunang litrato ng crime scene na meron tayo.
Halos di mo maisip na tao ito. Nakakakilabot talaga.
Pumutol siya ng tatlong piraso ng laman,
inilagay sa mesa sa tabi ng kama.
Pinutol niya at kinuha ang ilang bahagi ng tiyan niya,
inilagay sa paligid ng katawan niya.
At hindi pa 'yon sapat, hiniwa niya ang laman sa hita niya,
nakalabas ang buto ng hita niya,
tapos pinutol niya ang puso niya.
Pero hindi na natagpuan ang puso ni Mary Jane Kelly.
Ang divisional police surgeon sa Scotland Yard, si Dr. Thomas Bond,
ay nagsagawa ng postmortem kay Mary Kelly habang nasa kuwarto niya.
Sinabi nila na maaaring si Mary
ay posibleng tulog no'ng inatake siya.
Si Sir Robert Anderson, ang Assistant Commissioner ng Scotland Yard noon,
ay humingi ng opinyon kay Dr. Thomas Bond ukol sa limang pagpatay.
Ipinadala ni Anderson ang inquest reports
sa pagkamatay ni Mary Nichols, Annie Chapman,
Elizabeth Stride, at Catherine Eddowes.
Si Dr. Bond ay kilalang kinokonsulta
sa ilan sa mga pinakakilalang kaso ng 1870s at 1880s
sa ibang bansa rin, hindi lang sa London.
Matapos ang ilang taong pagtatrabaho sa Scotland Yard,
naging interesado siya sa pag-iisip ng isang mamamatay-tao.
Sinusubukan niyang alamin kung paano ginagawa ang mga pagpatay,
hindi lang ang pisikal at medikal na bahagi nito.
Si Dr. Thomas Bond ang gumawa
ng unang pagtatangka sa pag-profile ng isang serial killer.
At noong ika-10 ng Nobyembre, nagsumite siya ng ulat sa Scotland Yard,
na talagang humubog sa lahat ng iniisip natin tungkol sa Ripper ngayon.
"ANG MUTILASYON SA BAWAT KASO…
Tinalakay ni Bond ang pagkakatulad sa mga pagpatay.
Sinabi niya na iyon ay maaaring biglaang pag-atake,
na hindi nila inaasahan ito.
Sinasabi ng ebidensya na nagawa niya, sa ilang kadahilanan,
para talunin ang mga biktima niya ng mabilis para mawalan sila ng malay.
"…DI MAKASIGAW ANG MGA BABAE."
Ang ideya na pinatay ang mga biktima habang nakahiga sila
ay ang konklusyong ginawa ni Dr. Bond sa ulat niya.
Mapagkakatiwalaan ito dahil may marka ng hinlalaki
at mga marka ng daliri na nakita sa leeg ng mga biktima,
na nagpapahiwatig na sinakal sila, hanggang sa mawalan ng malay,
ibinaba sa lupa, at nilaslas ang lalamunan.
At ang mga mutilasyon ay ginawa pagkamatay.
Noong 1880s,
ang ideya ng serial killer, gaya ng alam natin ngayon,
ay hindi nag-eexist.
Noong 1970s lang
na ang katagang "serial killer" ay naimbento.
Pero noong 1888, hindi naniwala ang publiko
na may mga taong pumapatay na walang,
'yong inaakala nila, na motibo.
Kaya nakaisip ang press at ang publiko ng mga suspek gaya ng baliw na doktor,
isang komadrona,
matadero,
dahil mayroon silang iba't ibang kakayahan na mayroon si Jack the Ripper.
May kaalaman sa anatomy ang isang matadero,
pero di kailangan ng surgical skill.
Mayroon pareho ang doktor nito, siyempre.
Pero hati ang opinyon ng mga doktor noon
kung mayroong ngang kaalaman sa surgery at anatomy ang salarin.
Mukhang alam na niya
kung nasaan ang mga bagay sa katawan ng tao
para makakuha ng iba't ibang bagay.
Sa ibang pagkakataon, maaaring nag-oopera siya
ng halos walang ilaw o wala talagang ilaw.
Sa tingin ko, mayroon siyang antas ng kaalaman at kakayahan
para magawa 'yon.
Alam natin na ang mga pagpatay ay hindi ginawa para magnakaw.
Hindi sa paghihiganti.
Hindi para sa pinansyal na dahilan,
hindi dahil sa selos, hindi dahil lasing sila.
Ginawa lang ito para sa kasiyahan sa pagsasagawa ng mga mutilasyon.
Lalong lumalala ang mga mutilasyon habang nagpapatuloy ang serye
dahil hindi sapat ang mababang lebel ng mutilasyon
para makamit ang kasiyahang hinanahap niya.
Isinagawa lang ito para sa sekswal na kasiyahan.
Ang motibo o ganoong pag-iisip ng isang salarin
ay hindi pa nabigyang pansin noon.
…ANG TAWAG DO'N AY SATYRIASIS.
Sa ulat niya, nagbigay ng opinyon si Bond
kung ano sa tingin niya, ang karakter ng killer.
"'…WALA SA SARILI NIYA."
Siya ay tahimik at iginagalang na tao, maayos sigurong manamit.
Tinalakay din niya ang pamumuhay ng killer.
Na baka may kuwarto siya,
na puwede siyang magpahinga, para linisin ang sarili niya.
Pati ang pinagkakakitaan niya,
maaring may pribadong pensiyon siya o pribadong kita.
Maaring naninirahan siya kasama ang pamilya niya.
Baka pinoprotektahan siya ng pamilya niya.
Inisip ng marami noon, na posibleng baliw si Jack the Ripper
at maaaring naglalakad sa mga kalye na bumubula ang bibig
at mukhang napakasama at di maayos ang hitsura.
Ang mga babaeng bayaran no'n ay matalino,
at hindi sila lalapit sa mga taong gano'n.
Ang ideya na si Jack the Ripper bilang isang di kilalang salarin,
na naglalakad sa mga kalye ng alanganing oras, nakasuot ng top hat,
bitbit ang itim na bag niya,
ay isang imahe na nanatili sa atin sa loob ng mahigit 100 taon.
Kapag pinapanood mo ang mga silent movies dati
kung saan may babaeng nakatali sa riles, nanganganib,
ang kontrabida na gumawa noon ay laging may sumbrero, itim na balabal,
karaniwang malaki ang bigote,
ang mismong imahe na iniisip mong si Jack the Ripper ngayon.
At bagay talaga sa kanya 'yon, 'yong gumagawa ng masasamang bagay.
Ang itim na bag
ay mula sa lalaking nakita malapit sa pagpatay kay Elizabeth Stride.
MAY ITIM NA BAG.
At may dala siyang itim na bag,
pero ang totoo, may ginawa siya sa ibang lugar at pauwi na no'n,
at mayroon siyang matibay na alibi at walang kinalaman do'n,
pero natandaan ang itim na bag.
Si Jack the Ripper na naka top hat at bitbit ang Gladstone bag
at nakasuot ng kapa,
sa tingin ko ay maaaring nakatawag pansin agad
sa East End ng London noon.
Ang tunay na Jack the Ripper ay maaaring malayang nakakapaglakad
ng hindi napapansin ng kahit sino.
At maraming mga katayan sa lugar noon,
at karaniwan nang makakita ng tao na may bahid ng dugo sa damit,
naglalakad sa paligid sa madaling araw.
Matapos ang pagpatay kay Mary Kelly, may nangyaring kakaiba.
Lumipas ang panahon, at tumigil ang mga pagpatay.
Bakit hihinto ang killer?
Nakontento na ba siya sa kakila-kilabot na mutilasyon kay Mary?
Kung tapos na ang mga pagpatay, may nangyari sa salarin. Namatay ba siya?
Baka umalis na siya ng bansa, maaaring nagbakasyon,
o nakakulong para sa isa pang krimen.
May palagay ang iba na baka di maayos ang kalusugan siya.
Inisip din ng iba na maaaring isa siyang mandaragat.
Papatay, at pagkatapos ay sasakay sa bangkang paalis ulit.
Halos perpektong paraan ng pagpatay.
At siyempre, ang asylum theory.
Tapos na ang mga pagpatay dahil pumasok ang killer sa asylum.
Sa simula pa lang ng imbestigasyon, maraming suspek ang kapulisan.
May mga taong kinukuha ang mga pulis na halos magkakasunod.
INARESTO DAHIL SA SUSPISYON
Bawat tao na ipinatawag, na kumilos nang kahina-hinala,
o mukhang isang tao na nakita ng isang saksi,
kinailangan nilang i-follow up ito.
At sa paglipas ng mga taon,
madaming mga tao, sa magandang dahilan,
ay nagsagawa ng pananaliksik nila at may mga sariling suspek.
At may ilang mga suspek na dapat seryosohin.
Isang suspek sa police files ay si Montague John Druitt.
Si Druitt ay isang abogado sa Timog London,
isa rin siyang guro.
Noong Nobyembre 1888, tinanggal siya sa trabaho.
Natagpuang lumulutang ang katawan niya sa Thames sa huling araw ng 1888.
No'ng tumigil ang mga pagpatay,
isa sa mga naisip ng pulis ay nagpakamatay siya.
Kaya sinusuri nila ang lahat ng nagaganap na pagpapakamatay
matapos ang pagpatay kay Mary Kelly.
Isang pagpapakamatay ay ang kay Montague John Druitt.
Ayon sa ulat ng pulisya,
naisip ng pamilya niya na si Druitt ang salarin.
Sinabi ng kapatid niya na hindi maayos ang pag-iisip ni Druitt.
Sinabi niya sa sulat pakiramdam niya nababaliw na siya.
Mas mabuting mamatay na lang siya.
Pero walang matibay na ebidensya
na sinasabing si Druitt ay bumisita sa Whitechapel,
at makitang kasama ng sinumang babae sa mga gabi ng pagpatay sa kanila.
Ang katotohanan lang ay natagpuan siyang nalunod sa Thames
sa katapusan ng taong 'yon.
Si Dr. Francis Tumblety ay isa sa mga nakakaintrigang suspek.
Siya lang ang suspek na talagang naaresto sa mga pagpatay
bago ang pagpatay kay Mary Kelly.
Amerikano siya, at nakapagpiyansa.
Hindi na siya nagpakita sa korte at bumalik na sa Amerika.
Habang nasa New York siya, sinabi ni Tumblety sa mga panayam,
"Naaresto ako at napagbintangang mamamatay-tao."
Sabi ni Tumblety, "Ginawa ko ang ginawa ng lahat."
"Nabighani ako, kaya pumunta ako do'n para tingnan ang mga pagpatay."
At naaresto siya sa hinalang siya ang may kagagawan ng mga pagpatay.
Pero, siyempre, walang ebidensiya na nagsasabing siya ang salarin.
Ang huling suspek pagkatapos ni Tumblety at Druitt
ay binigyan ng pangalang Kosminski.
Lumilitaw na ang pangalang Kosminski ay galing sa police files.
Inilarawan siya bilang isang Polish Jew na inilagay sa asylum.
Di natin alam kung sino si Kosminski.
pero may ginawang paghahanap,
at komprehensibong paghahanap ito ng mga rekord ng asylum,
hinahanap si Kosminski.
At ang tanging nahanap lang ay lalaking nagngangalang Aaron Kosminski.
Nakatira si Aaron Kosminski sa Whitechapel.
Isa siyang batang Polish Jew.
Pero 1891 lang siya napunta sa asylum.
Tatlong taon matapos patayin si Mary Kelly, naro'n pa rin siya,
kaya hindi talaga tumugma ang ideya
na ang suspek ay kinuha sa kalye matapos ang huling pagpatay.
Si Sir Robert Anderson
at Chief Inspector Donald Sutherland Swanson,
ang dalawang pinakamataas na opisyal sa kaso,
ay parehong inisip na ang lalaki na nagngangalang Kosminski ang salarin.
Si Anderson at Swanson ay nasa posisyong malaman
lahat ng ebidensya laban sa mga suspek.
Kung iniisip nila na ang ebidensiya laban kay Kosminski
ay mas malakas kaysa sa ebidensya kaysa sa ibang suspek,
dapat nangunguna siya sa listahan ng mga suspek sa pagiging Jack the Ripper.
Ang problema lang ay di natin masabi nang may katiyakan
na si Aaron Kosminski talaga ang Kosminski na iniisip nila.
Sa paglipas ng mga taon, parami nang parami ang mga suspek
at iba't ibang teorya ang lumalabas.
Sa totoo lang, ang pelikula ni Johnny Depp na From Hell
at ang 1988 teleserye ni Michael Caine,
ay marahil ang dalawang pinakakilalang bersyon ng kuwento ng Ripper,
parehong tampok si Sir William Gull bilang Ripper.
Si Sir William Gull, na sinasabing ang salarin
sa halos lahat ng pelikulang makikita mo,
ay naiugnay mula pa noong 1970s
sa tinatawag nating ang Royal Conspiracy Theory.
ANG ISTORYANG DI PA NAILAHAD
Ayon sa teorya,
ang apo ni Queen Victoria, si Prince Albert Victor,
ay nakipagrelasyon sa isang prostitute sa East End, at nagkaanak sila.
Isang batang babae, si Alice.
Si Mary Jane Kelly ang yaya ni Alice.
May apat na kaibigan si Mary Jane:
sila Polly Nichols, Annie Chapman, Elizabeth Stride, Catherine Eddowes.
Bilang isang grupo, layunin nilang i-blackmail ang Crown at gobyerno
gamit ang lihim na kaalaman tungkol sa sanggol.
Samakatuwid, ang royal doctor, si Sir William Gull,
ay ipinadala para hanapin at patayin sila
para maitago habambuhay ang lihim.
Ang problema sa teoryang 'yon
ay dahil na-stroke si Sir William Gull noong 1887,
kaya wala siyang kakayahan na magpaikot-ikot sa Whitechapel,
at isagawa ang mga pagpatay na ito.
Si Sir William ay di naging kontemporaryong suspek.
Hindi lumabas ang pangalan niya sa police files,
sa anumang pahayagan,
sa anumang kontemporaryong dokumentasyon sa kasong ito.
At siyempre, kapag ang teoryang 'yon ay napabulaanan,
nanatili ito sa kamalayan.
Sinisisi ng ibang tao ang sinumang literal na buhay pa noon.
At sa tingin ko, maraming tao ang nasisi ng walang tunay na ebidensya,
dahil kakaunti lang ang nag-eexist na mga record.
Ang mga pagpatay ng Ripper, na malamang ay isipin ng mga tao,
ay noong taglagas ng 1888.
Ang pagpatay sa limang biktima sa loob ng ilang linggo.
Pero may police file na tinatawag na Whitechapel murders file,
mula 1888 hanggang 1891
at sumasaklaw sa marami pang iba kaysa sa limang biktima.
Di natin alam kung ga'no kadami
ang iba pang mga biktima sa Whitechapel murders file
na maaaring pinatay din ng Ripper.
May file na tinutukoy natin bilang "suspects file,"
ng mga taong tinanong tungkol sa Ripper
at marahil pinaghinalaan sa maigsing panahon.
Nawala ang file, at hindi alam kung saan o kung ano ang nangyari dito.
Kilala ito, na sa mga taon kasunod ng 1880s, papuntang 1890s,
pinayagan ang mga pulis na suriin ang mga papeles.
At mula sa puntong iyon, ilang mga papel o ulat,
mga litrato ng biktima na mayroon tayo ngayon
ay unti-unting tinanggal, inalis ng mga souvenir hunters.
Nawala ang ulat ni Bond sa files ng ilang taon,
at no'ng mabawi ito,
ay ipinadala ng walang pagkakakilanlan sa Scotland Yard.
Nawala ang "Dear Boss" na sulat.
At sa kabutihang palad, naibalik 'yon.
At ilan sa mga litrato ng mga biktima
ay natuklasan sa huling ilang dekada.
Parang pagbuo ng puzzle.
Nasa 'yo ang lahat ng piraso,
at ilan sa mga pirasong iyon ay hindi sukat sa puzzle.
At napagsama sama mo lahat ng tila bumubuo na ng larawan.
May litrato ka na. At makakakuha ka ng piraso sa larawan na nawawala.
Nakakadismaya bilang crime historian
na hindi ko masabi na ito ang taong gumawa nito.
At higit pa dito, ang malutas ang mga pagpatay
para sa pamilya at lahi ng mga biktima, dahil nariyan pa rin sila.
NAMATAY 8TH SETYEMBRE 1888
Mas sinusuri ito ng mga tao, mas maraming lumalabas na katotohanan,
at mas maraming lumalabas na katotohanan, magbabago ang kwento,
uunlad, at magkakaroon ng iba't ibang aspeto,
at magpupunta sa mga direksyon na di mo inaasahan.
Gusto nating malaman kung sino si Jack the Ripper.
Ang katapusan ng misteryo, mahusay 'yan.
Ang gusto natin ay anumang bagong impormasyon,
anumang mayroon ang mga tao.
Baka may mga dokumento na nasa loft ng mga tao.
Baka nasa silong ng bahay.
Naniniwala akong may mga bagay,
na makakapagpasulong ng kaso at posibleng malutas ito.
Isang araw, baka may isang tao na magbubukas ng maleta o bag,
at may ebidensya do'n na magtuturo kay Jack the Ripper.
Pero hanggang mangyari 'yon, isa pa din itong misteryo.
KUNG MAY MGA DOKUMENTO O KAGAMITAN KA
NA MAY KAUGNAYAN SA MGA PAGPATAY NI JACK THE RIPPER,
MAGTUNGO SA UNSOLVED.COM
Nagsalin ng subtitle: Manolo Aycardo